-
1 (hlífîar)kápa
-
2 jakki
-
3 HÉÐINN
(dat. heðni), m. jacket of fur or skin; vefja (or veifa) heðni at höfði e-m, to wrap a skin round one’s head, to hoodwink one.* * *m., dat. héðni, [akin to haðna, q. v.], a jacket of fur or skin, Hm. 72; úlf-héðinn, wolf-coat, Fs. 77, the name of a berserker, 17; geit-héðinn, a goat’s skin coat, Nj. 211; bjarn-héðinn, a bear’s skin coat; the phrase, veifa héðni at höfði e-m, to wrap a skin round one’s head, to hoodwink one, Eb. 32 new Ed., Grett. ch. 66, Ó. H. 139: héðin-stykki, n. a piece of fur, D. N.II. a mythical pr. name, Edda, Lex. Poët.: in compds, Bjarn-héðinn, Úlf-héðinn, Skarp-héðinn, Bs., Landn., Nj. -
4 kösungr
-
5 SILKI
n. silk; in compds. silken, silk.* * *n. [from Lat. sericum], silk, Rm. 31; hárit fagrt sem silki, Nj. 2, Orkn. (in a verse); rautt s., Bær. 19: a nickname, silki-auga, silki-skegg, Nj., Fms.B. As adjective, made of silk, silken; silki-band, silki-dregill, a silk-ribbon, Fms. iv. 110, xi. 2, Edda 20; silki-blaka, a silken veil, Fas. iii. 336; silki-bleikr, ‘silk-bleak,’ light-coloured, flaxen; hárit silkibleikt, Fms. vii. 55; fjögur merhross silkibleik, Fas. iii. 39; silki-borða or -borði, a silken brim, D. N.; silki-dúkr, a silken napkin, Fms. i. 112, Orkn. 304: = altaris-dúkr, an altar-cloth, Vm. 80, Symb. 26; silki-dýna, a silk-pillow, Karl.; silki-júpr (hjúpr), a silken jacket, Fms. vii. 69, x. 415; silki-hlað, a silk-ribbon worn round the head, Nj. 184, Dipl. iii. 4; silki-húfa, a silk-cap, Fms. ii. 264; silki-hökull, a cope of silk, Vm. 117; silki-klútr, a silk-kerchief, Fas. iii. 266; silki-klæði, silk-cloth, Greg. 22, MS. 623. 20; silki-koddi, a silken pillow, cushion. Fms. ix. 477, Dipl. iii. 4, Vm. 58; silki-kult, a silken quilt, Eb. 258, Mar.; silki-kyrtill, a silken kirtle. Fms. ii. 309, Bær. 4; silki-merki, a banner cf silk, belonging to church furniture, Jm. 10; silki-möttull, a silk-mantle. Fms. x. 268; silki-parlak, mod. sparlak, a silken bed-cover, D. N.; silki-pell, a silken pall, Str. 3; silki-pungr, a silk-purse, Ám. 42, Dipl. iii. 4; silki-reifar, silken swaddling-clothes, Fagrsk.; silki-ræma, a silken, ribbon, Edda 19; a silken garter, Fms. iv. 110, Hkr. ii. 105, Bjarn. 64; süki-saumaðr, embroidered with silk, Dipl, vi. 440, Vm. 46, Pm. 12; silki-síma, a silken cord, Lex. Poët.; silki-serkr, a silken sark, Fms. iii. 125, ix. 477; silki-skaut, a ‘silken-sheet,’ napkin, D. N.; silki-skyrta, a silken shirt, Fms. x. 383, Fs. 6; silki-slæður, a silken gown, Fg. 702, silken scarf (?), Nj. 190; suki-strengr, a silken cord, Karl. 42; silki-sæng, a silken bed, Fas. i. 508; silki-treyja, a silken jacket, Fms. xi. 271, Nj. 125, Skíða R. 186; silki-þráðr, a silk-thread, Fas. i. 508, Stj. 191; silki-ver, a silken case, D. N., Mag. -
6 bjarn-ólpa
u, f. an outer jacket of bear-skin, Korm. 114. -
7 bryn-stakkr
m. a mail-jacket, Fær. 110, Lv. 107. -
8 far-serkr
m. travelling sark or jacket, a nickname, Landn. -
9 fiski-kufl
m. a fishing-jacket with a cowl or hood, Fms. vi. 388. -
10 flekka
(að), v. to slain, pollute.* * *u, f. a kind of chequered jacket, Sturl. ii. 218: a fleck, spot, in flekku-sótt f. scarlet fever, Fél. ix. -
11 flóka-ólpa
u, f. a jacket with a felt cowl, Sturl. -
12 geit-héðinn
m. a goat-skin jacket, Nj. 211; a pr. name, Bs. i. -
13 görninga-stakkr
m. an enchanted jacket, Fs. 33. -
14 kot
-
15 mussa
* * *or muza, u, f. [cp. muzza, Du Cange], a kind of loose jacket; eigi hafði hann plátu muzu né brynju, Bév., freq. in mod. usage. -
16 nistill
m. a little pin; n. silki-treyju, silk-jacket-pin, an ironical circumlocution for a man, Skíða R. 186. -
17 SKINN
* * *n. skin, fur.* * *n. [a specially Scandin. word, not known to the Saxon and Germ., unless Germ. schinden (= to flay) is of the same root; the Engl. skin is probably a borrowed Norse word, esp. as sk is not represented by sh]:—a skin; húð af nauti, skinn af sauði, N. G. L. i. 420; bera (fall) af skinni, K. Þ. K., passim; sauð-skinn, sheep-skin; skinna tíund, N. G. L. i. 462.II. plur. skins, of fur or a furred cloak, Fms. vii. 34; grá skinn, 352; hvít skinn, Rétt. 2. 10; hann tók þá skinn sín er hann hafði á herðum sér, ok lagði undir höfuð Knúti konungi, 368; hann gaf honum skinn góð ok klæddi hann vel, 397; þat var skikkja ok pelldregin yfir skinnin, Lv. 41; cp. ‘axlede han sit skin’ in Dan. ballads. Skinna-björn, a nickname, from fur-trading in Russia (Hólmgarðr), see Landn. 3, ch. 1. skinns-litr, m. complexion of skin, Nj. 219, Bárð. 164, Fms. iii. 189. skinna-vara, u, f. ‘skin-ware,’ peltry, fur-ware, Eg. 69, Fms. x. 75, Ó. H. 134, Landn. 169, v. l. 7.B. As adj. of skin: skinn-beðr, m. a bed in a skin case, Dipl. iii. 4, 18. skinn-brækr, -fat, -feldr, -hosa, -hjúpr, -húfa, -kápa, -klæði, -kufl, -kyrtill, -ólpa, -rokkr, -sokkr, -stakkr …, skin (or leather) breeks, garment, cloak, hose, jacket, cap, etc. …, Bs. i. 355, Fbr. 139, Mart. 123, Sturl. ii. 120, Dipl. v. 18, Fms. v. 183, vi. 305, 422, x. 204, 401, Sks. 549, Orkn. 326, Hkr. iii. 166, Þorf. Karl. 430, Sturl. iii. 147, Fas. ii. 93, iii. 471 (Skinn-húfa is also the name of a giantess), Greg. 59, Glúm. 351, Fs. 52, Eb. 68 new Ed., 192, MS. 4. 8, Nj. 356, Boll. 356, Finnb. 222, in mod. usage. -
18 SKOLLA
(-da, skollat), v. to hang over, dangle; to skulk away, keep aloof.* * *skollir, skolli, skollat, to hang over, dangle; belg þann er skollir með skrám, Hm. 135; þar er þú skollir við ský uppi, Vkv. 35; Bjarni skoldi við tré, dangled in the tree, Fms. vi. 304 (in a verie); gull-mörkuð vé skollu (skolldu), the standard floated, Fagrsk. (in a verse); ek læt skeiðr skolla við sker, I make the ships hover among the skerries, Fms vi. (in a verse); létum tjöldut skip s. fyrir landi, we made the ships hover off the ness, Sighvat: in mod. usage, treyjan ( the coat) skollir upp á herðar blöðum, of a short, ill-fitting jacket.2. metaph. to skulk away, keep aloof; þá skolli þér svá at mér mun seint verða at taka af yðr hjálp. Edda 20: skolla við e-m, to forsake, prove false to; þó lætr Gerðr í Görðum gollhrings við mér skolla, she turns a deaf ear to me, Fms. vi. (in a verse.) -
19 spari-
spare, reserved, used in spari-föt, -treyja, -pilz …, of a spare suit, jacket, petticoat for holidays only, opp. to hvers-dags, every-day clothes. -
20 TREYJA
f.1) jerkin (fara í treyju);2) war-jacket (hann hafði góða brynju ok styrkja treyju).* * *u, f. [Dan. tröje], a jerkin; fór í treyju ok kipti skóm á fætr sér, Nj. 28; treyja með kaprúni af skrúði, Jb. 187; hann hafdi hvárki brynju né treyju, Sturl. i. 197; hann hjó á öxl Oddi, gengu í sundr treyjur tvær, ok brynjan lúðisk, iii. 205; vóru þrír tigir manna í hringa-brynjum ok tvær treyjur með, 184; hann hafði góða brynju ok styrkja treyja, Fms. ix. 527; Aron var í síðri treyju ok góðri stálhúfu, Bs. i. 624; græn treyja, D. N. iii. 160; söðul-treyja, q. v.COMPDS: treyjuhosa, treyjusöðull.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
jacket — ● jacket nom masculin (anglais jacket) Four à cuve à double paroi métallique à circulation d eau, utilisé pour la fusion des mattes dans les métallurgies du cuivre, du plomb et du nickel. ● jacket (synonymes) nom masculin (anglais jacket) Four à… … Encyclopédie Universelle
Jacket — Jack et, n. [F. jaquette, dim. of jaque. See 3d {Jack}, n.] [1913 Webster] 1. A short upper garment, extending downward to the hips; a short coat without skirts. [1913 Webster] 2. An outer covering for anything, esp. a covering of some… … The Collaborative International Dictionary of English
Jacket — Jack et, v. t. 1. To put a jacket on; to furnish, as a boiler, with a jacket. [1913 Webster] 2. To thrash; to beat. [Low] [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Jacket — steht für: The Jacket, Filmtitel Red Jacket, Indianerhäuptling Tragkonstruktion von Offshore Bauwerken Die Tarierweste für Taucher Siehe auch: Jackett … Deutsch Wikipedia
jacket — jȁcket (izg. džȅkit) m DEFINICIJA ovitak, omot, ovoj, ob. u: SINTAGMA jacket kruna med. u stomatologiji porculanska kruna koja se stavlja na liječeni zub ETIMOLOGIJA engl. jacket: kaput … Hrvatski jezični portal
jacket — [jak′it] n. [ME jaket < OFr jaquette, dim. of jaque < Sp jaco < Ar shakk] 1. a short coat, usually with sleeves 2. an outer coating or covering; specif., a) DUST JACKET ☆ b) a cardboard holder for a phonograph record c) the metal casi … English World dictionary
jacket — verb, meaning ‘to cover with a jacket’, has inflected forms jacketed, jacketing, with one t … Modern English usage
jacket — ► NOUN 1) an outer garment extending to the waist or hips, with sleeves. 2) an outer covering placed around something for protection or insulation. 3) the skin of a potato. ► VERB (jacketed, jacketing) ▪ cover with a jacket. ORIGIN … English terms dictionary
jacket — jack·et n: a standard insurance policy to which other coverage or exclusions may be attached Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996 … Law dictionary
jacket — (n.) mid 15c., short garment for men, from M.Fr. jaquet short coat with sleeves, dim. of O.Fr. jaque, a kind of tunic, probably from Jacque, the male proper name, also the generic name of a French peasant (see JACQUERIE (Cf. jacquerie)), but… … Etymology dictionary
jacket — [n] covering case, casing, coat, envelope, folder, fur, hide, parka, pelt, sheath, skin, threads, tunic, wrapper, wrapping; concepts 451,484 … New thesaurus