Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

implore

  • 1 implōrō (in-pl-)

        implōrō (in-pl-) āvī, ātus, āre    [in+ploro], to invoke with tears: nomen filii (i. e. filium nomine). —To call to help, call for aid, appeal to, invoke, beseech, entreat, implore: alqm: deos deasque omnīs: milites, ne, etc., Cs.: fidem vostram, T.: cuius hominis fides imploranda est?: iura libertatis.—To pray for, beg earnestly, implore: auxilium a populo R., Cs.: auxilium urbi, L.: Caelestīs aquas doctā prece, H.: Romanos imploratos auxilium, etc., L.: cum me res p. implorarit.

    Latin-English dictionary > implōrō (in-pl-)

  • 2 obsecrō

        obsecrō āvī, ātus, āre    [ob+sacro], to beseech, entreat, implore, supplicate, conjure: cum multis lacrimis: pro fratris salute: te per senectutem suam, conjures you: pro salute meā populum R.: hoc te obsecro, T.: illud unum vos, ne, etc.: pater, obsecro, mi ignoscas, T.: obsecro... adhibeatis inisericordiam: te ut omnia perscribas: te, Ne facias, T.: alquem, ut suis fortunis consulat, Cs. —Esp., 1 st pers., in colloq. use: Ph. Prodi, male conciliate. Do. Obsecro, I cry you mercy, T.: obsecro, an is est? I pray, T.: sed obsecro te, but I beseech you: obsecro vos, L.
    * * *
    obsecrare, obsecravi, obsecratus V TRANS
    entreat/beseech/implore/pray; (w/diety as object)

    Latin-English dictionary > obsecrō

  • 3 imploro

    implōro ( inpl-), āvi, ātum, 1 (archaic form: endoplorato implorato, quod est cum questione inclamare: implorare namque est cum fletu rogare, quod est proprie vapulantis, Paul. ex Fest. p. 77 Müll.), v. a. [in-ploro], to invoke with tears, call to one ' s assistance, call upon for aid; to invoke, beseech, entreat, implore (freq. and class.; cf. invoco).
    I.
    With personal objects:

    quem enim alium appellem? quem obtester? quem implorem?

    Cic. Fl. 2, 4; cf.: vos etiam atque etiam imploro et appello, sanctissimae deae... deos deasque omnes imploro atque obtestor, id. Verr. 2, 5, 72, § 188:

    deos precari, venerari, implorare debetis, ut, etc.,

    id. Cat. 2, 13, 29 fin.; cf.:

    nomen filii, i. e. filium nomine,

    id. Verr. 2, 5, 49, § 129:

    mulieres milites passis crinibus flentes implorabant, ne, etc.,

    Caes. B. G. 1, 51 fin.:

    imploratus a Siculis in auxilium,

    Just. 23, 3; cf.:

    ad cujus auxilium Hamilcar imploratus,

    id. 22, 2:

    a Veiis exercitum Camillumque ducem implorabunt,

    Liv. 9, 4, 13.—With two acc. (very rare):

    Romanos imploratos auxilium adversus Philippum tulisse opem,

    Liv. 34, 23, 3.—
    II.
    With inanim. or abstr. objects, to pray earnestly for, to beseech, entreat, implore, appeal to:

    qui deus appellandus est? cujus hominis fides imploranda est?

    Cic. Quint. 30, 94 fin.:

    misericordiam,

    id. Mur. 40, 86; cf.:

    vestram fidem, dignitatem, religionem in judicando non imploro,

    id. Verr. 2, 3, 62, § 146; id. Mil. 34, 92:

    sensus vestros,

    id. Sull. 23, 64:

    Heracliti memoriam,

    id. Ac. 2, 4, 11:

    implorantes jura libertatis et civitatis,

    id. Verr. 2, 1, 3, § 7:

    mater filii nomen implorans,

    repeating aloud with tears, id. ib. 2, 5, 49, §

    129: auxilium a populo Romano,

    Caes. B. G. 1, 31, 7; so,

    nequicquam ejus auxilium, si postea velit, senatum imploraturum,

    id. B. C. 1, 1 fin.:

    auxilium prope eversae urbi,

    Liv. 4, 9, 1:

    quae (altera pars) non oratoris ingenium, sed consulis auxilium implorat et flagitat,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9; cf. id. de Or. 2, 33, 144; Caes. B. G. 1, 32, 4:

    unius opem,

    Cic. Rep. 1, 40; cf.:

    poscit opem chorus et... Caelestes implorat aquas docta prece blandus,

    Hor. Ep. 2, 1, 135:

    leges,

    Liv. 3, 56, 12.— Rarely absol.:

    mederis erroribus, sed implorantibus,

    Plin. Pan. 46, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > imploro

  • 4 inploro

    implōro ( inpl-), āvi, ātum, 1 (archaic form: endoplorato implorato, quod est cum questione inclamare: implorare namque est cum fletu rogare, quod est proprie vapulantis, Paul. ex Fest. p. 77 Müll.), v. a. [in-ploro], to invoke with tears, call to one ' s assistance, call upon for aid; to invoke, beseech, entreat, implore (freq. and class.; cf. invoco).
    I.
    With personal objects:

    quem enim alium appellem? quem obtester? quem implorem?

    Cic. Fl. 2, 4; cf.: vos etiam atque etiam imploro et appello, sanctissimae deae... deos deasque omnes imploro atque obtestor, id. Verr. 2, 5, 72, § 188:

    deos precari, venerari, implorare debetis, ut, etc.,

    id. Cat. 2, 13, 29 fin.; cf.:

    nomen filii, i. e. filium nomine,

    id. Verr. 2, 5, 49, § 129:

    mulieres milites passis crinibus flentes implorabant, ne, etc.,

    Caes. B. G. 1, 51 fin.:

    imploratus a Siculis in auxilium,

    Just. 23, 3; cf.:

    ad cujus auxilium Hamilcar imploratus,

    id. 22, 2:

    a Veiis exercitum Camillumque ducem implorabunt,

    Liv. 9, 4, 13.—With two acc. (very rare):

    Romanos imploratos auxilium adversus Philippum tulisse opem,

    Liv. 34, 23, 3.—
    II.
    With inanim. or abstr. objects, to pray earnestly for, to beseech, entreat, implore, appeal to:

    qui deus appellandus est? cujus hominis fides imploranda est?

    Cic. Quint. 30, 94 fin.:

    misericordiam,

    id. Mur. 40, 86; cf.:

    vestram fidem, dignitatem, religionem in judicando non imploro,

    id. Verr. 2, 3, 62, § 146; id. Mil. 34, 92:

    sensus vestros,

    id. Sull. 23, 64:

    Heracliti memoriam,

    id. Ac. 2, 4, 11:

    implorantes jura libertatis et civitatis,

    id. Verr. 2, 1, 3, § 7:

    mater filii nomen implorans,

    repeating aloud with tears, id. ib. 2, 5, 49, §

    129: auxilium a populo Romano,

    Caes. B. G. 1, 31, 7; so,

    nequicquam ejus auxilium, si postea velit, senatum imploraturum,

    id. B. C. 1, 1 fin.:

    auxilium prope eversae urbi,

    Liv. 4, 9, 1:

    quae (altera pars) non oratoris ingenium, sed consulis auxilium implorat et flagitat,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9; cf. id. de Or. 2, 33, 144; Caes. B. G. 1, 32, 4:

    unius opem,

    Cic. Rep. 1, 40; cf.:

    poscit opem chorus et... Caelestes implorat aquas docta prece blandus,

    Hor. Ep. 2, 1, 135:

    leges,

    Liv. 3, 56, 12.— Rarely absol.:

    mederis erroribus, sed implorantibus,

    Plin. Pan. 46, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > inploro

  • 5 ad-ōrō

        ad-ōrō āvī, ātus, āre,    to call upon, entreat, supplicate, implore: prece numen, V.: adorati di, ut bene eveniret, L.: maneat, adoro, Pr.: pacem deum, i. e. the favor of the gods, L.—To reverence, honor, worship: Phoebum, O.: sanctum sidus, V.

    Latin-English dictionary > ad-ōrō

  • 6 com-precor (conp-)

        com-precor (conp-) ātus, ārī, dep.,    to pray to, supplicate, implore: deos, T.: caelestūm fidem, Ct.: Cythereïa, comprecor, ausis Adsit, O.

    Latin-English dictionary > com-precor (conp-)

  • 7 ex-pōscō

        ex-pōscō popōscī, —, ere,    to ask earnestly, beg, request, entreat, implore: quam (misericordiam): signum proeli, Cs.: pacem precibus, L.: pacem Teucris (dat.), V.: alqd deos, L.: Aenean acciri, V.: audire labores, V.: precibus plebem, sibi civem donarent, L.—To demand, require the surrender of, claim (as a prisoner, or for punishment): ad exposcendos eos missi, L.: ab Atheniensibus exposci publice, N.: alqm ad poenam, Ta.

    Latin-English dictionary > ex-pōscō

  • 8 exquīrō

        exquīrō sīvī, sītus, ere    [ex+quaero], to search out, seek diligently, inquire into, scrutinize, inquire, ask: ex te causas divinationis: haec nimis a Graecis, to be too exacting in: Ancillas cruciatu, T.: secum, quid peccatum sit: sententias, Cs.: eorum tabulas, ransack: matrem, seek, V.: pacem per aras, implore, V.: itinere exquisito per Divitiacum, ascertained, Cs.: singularīs honores, devise: vescendi causā omnia, S.
    * * *
    exquirere, exquisivi, exquisitus V
    seek out, search for, hunt up; inquire into

    Latin-English dictionary > exquīrō

  • 9 ob-testor

        ob-testor ātus, ārī, dep.,    to call as a witness, protest, make appeal to: vestram fidem: Iovem, ut testis adesset, S.: summam rem p. agi obtestans, Ta.: se moriturum, Ta.—To conjure, entreat, beseech, supplicate, implore: Per tuam fidem... Te, T.: obtestans deum fidem testabatur, nequiquam eos fugere, L.: vos per Penatīs, V.: vos, ut, etc.: id sibi ne eripiatis, vos: multa de salute suā Pomptinum, S.: illud te Pro Latio obtestor, Ne, etc., V.: te et senatum, consulatis, etc., S.

    Latin-English dictionary > ob-testor

  • 10 ōrō

        ōrō āvī, ātus, āre    [1 os], to speak: talibus orabat Iuno, V.—To treat, argue, plead: matronis ipsis orantibus, i. e. at the mediation of: causam capitis, plead: causas melius, V.: cum eo de salute suā, treat, Cs.: ipse pro se oravit, pleaded his own cause, L.—To pray, beg, beseech, entreat, implore, supplicate: ‘me surpite morti,’ orabat, H.: orando surdas aurīs reddideras mihi, T.: socer Non orandus erat, vi sed faciendus, to be made my father-in-law, not by entreaty but by compulsion, O.: gnato uxorem, request a wife for, T.: Quod ego per hanc te dextram oro, T.: illud te, ut, etc., O.: multa deos orans, V.: te oro, ut redeat, T.: te etiam atque etiam oro, ut, etc.: oratos vos omnīs volo, Ne plus possit, etc., T.: quod ne faciatis, oro obtestorque vos: oro atque obsecro, adhibeatis misericordiam: et vocet oro, V.: istam, Oro, exue mentem, V.: Per deos oro... Este mei memores, O.: admittier orant (i. e. ut admittantur), V.: orantes primi transmittere cursum (i. e. ut primi transmitterent), V.: ut Octavius orandus sit pro salute cuiusquam civis.— Parenthet., with te or vos, I beg, prithee: dic, oro te, clarius: ne illa quidem, oro vos, movent? L.
    * * *
    I
    orare, oravi, oratus V
    beg, ask for, pray; beseech, plead, entreat; worship, adore
    II
    orere, -, - V

    Latin-English dictionary > ōrō

  • 11 precor

        precor ātus, ārī, dep.    [prex], to ask, beg, entreat, pray, supplicate, request, call upon, beseech, sue: ita, ut precamini, eveniat: fata deūm flecti precando, V.: sororem dedisse Prusiae precanti, to the prayers of Prusias, L.: patris, precor, miserere, V.: Parce, precor, fasso, O.: di, ad quos precentur ac supplicent, at whose altars, L.: teque, Iuno, precor atque quaeso: quid veneramur, quid precamur deos: Nyctelium patrem precare, O.: haec precatus sum: veniam, V.: date quae precamur, H.: bona omnia populo R., L.: mortem, O.: quod precarer deos: quod deos precati eritis, L.: pro propinquo suo, Cu.: pro nobis mitte precari, O.: precor ab iis, ut patiantur, etc.: deos, ut, H.: venerunt precantes, ut a caedibus parceretur, L.: precare ne iubeant, etc., O.: quo minus ambo unā necaremini non precarere: Hoc quoque, dux operis, moneas, precor, O.: tandem venias precamur, H.: hoc a deis immortalibus precari, ut, etc., N.: a quibus bona precaremur, ab iis, etc.: numquam placidas esse precarer aquas, O.: tua esse precor, O.— To wish for, invoke upon, wish: ut sui cives salutem precentur: seram immortalitatem regi, Cu.: vobis mala: quod tibi evenit, ut omnes male precarentur, uttered curses.
    * * *
    precari, precatus sum V DEP
    beg/implore/entreat; wish/pray for/to; pray, supplicate, beseech

    Latin-English dictionary > precor

  • 12 rogō

        rogō āvī    (rogāssint, for rogāverint, C.), ātus, āre, to ask, question, interrogate: My. quid vis? Da. At etiam rogas? can you ask? T.: de istac rogas Virgine, T.: de te ipso: Dictura es quod rogo? T.: omnia rogabat: quem igitur rogem? T.: cum eos nemo rogaret: quae te de te ipso rogaro: Hanc (colubram) alia cum rogaret causam facinoris, Ph.: ad ea, quae rogati erunt, respondere: Quodsi me populus R. roget, cur Non, etc., H.: quae sit, rogo, T.: rogavi pervenissentne Agrigentum?: Quid verum atque decens, curo et rogo, H.—In public life, to ask an opinion, call upon to vote: de re p. sententiam rogo: qui ordo in sententiis rogandis servari solet, in calling the roll (of senators): quos priores sententiam rogabat: omnes ante me rogati: primus sententiam rogatus, S.—Of a bill or resolution, to question concerning, bring forward for approval, propose, move, introduce: consules populum iure rogaverunt: ego hanc legem, uti rogas, iubendam censeo, L.: nunc rogari, ut populus consules creet, L.—To propose for election, offer as a candidate, nominate: populus regem, interrege rogante, creavit, on the nomination of: ut consules roget praetor: praetores, cum ita rogentur, ut collegae consulibus sint, etc.: comitia rogando conlegae, L.: ad magistratūs rogandos proficiscitur, S.: ut duo viros aedilīs ex patribus dictator populum rogaret, L. —Of soldiers, with sacramento, to require answer under oath, bind by oath: (milites) consulis sacramento, Cs.: sacramento rogatos arma capere cogebat, swore them into the service and forced them, etc., L.—To ask, beg, request, solicit, implore: neque enim ego sic rogabam, ut, etc., did not solicit in such a way.—Prov.: malo emere quam rogare, i. e. it is absurdly cheap.—With acc: hoc te vehementer: res turpīs: Otium divos rogat, H.: ab Metello missionem, S.: ambiuntur, rogantur, are asked for their votes: etiamsi precario essent rogandi: non suā sponte sed rogatus a Gallis, Cs.: cum consulatus petebatur, non rogabatur, etc., was not begged for: legatos ad Caesarem mittunt rogatum auxilium, Cs.: etiam atque etiam te rogo atque oro, ut eum iuves: ut temptes dissimulare rogat, O.: Caesar consolatus rogat, finem orandi faciat, Cs.: rogat frater, ne abeas longius, T.: ne quid invitus meā causā facias: euntem (eum) morari, Ct.—To invite, ask a visit from: Tertia aderit, modo ne Publius rogatus sit: Pomponiam.
    * * *
    rogare, rogavi, rogatus V
    ask, ask for; invite; introduce

    Latin-English dictionary > rogō

  • 13 supplicō (subpl-)

        supplicō (subpl-) āvī, ātus, āre    [supplex], to kneel down, humble oneself, pray humbly, beseech, beg, implore, supplicate: precari, denique supplicare: missitare supplicantes legatos, S.: Ipsum hunc orabo; huic supplicabo, T.: senatui pro me: indignis, O.: ut non multum Graecis supplicandum putarem.—Of worship, to pray, supplicate, worship: per hostias deis, S.: populus iit supplicatum, L.: ut, cuius sepulcrum exstet... ei publice supplicetur: supplicatum totā urbe est, L.

    Latin-English dictionary > supplicō (subpl-)

  • 14 veneror

        veneror ātus, ārī, dep.    [VAN-], to reverence, worship, adore, revere, venerate: deos: simulacrum in precibus: eos in deorum numero: Larem Farre pio, V.—To revere, do homage to, reverence, honor: secundum deos nomen Romanum, L.: patris memoriam, Ta.: amicos, O.—To ask reverently, beseech, implore, beg, entreat, supplicate: nihil horum, H.: vos precor, veneror... uti victoriam prosperetis, etc., L.: Et venerata Ceres ita surgeret, i. e. honored with the prayer that she would spring up, etc., H.: cursūs dabit venerata secundos, V.
    * * *
    venerari, veneratus sum V DEP
    adore, revere, do homage to, honor, venerate; worship; beg, pray, entreat

    Latin-English dictionary > veneror

  • 15 comprecor

    comprecari, comprecatus sum V DEP
    implore, invoke (gods); supplicate, pray that; pray for; pray to

    Latin-English dictionary > comprecor

  • 16 conprecor

    conprecari, conprecatus sum V DEP
    implore, invoke (gods); supplicate, pray that; pray for; pray to

    Latin-English dictionary > conprecor

  • 17 imploro

    implorare, imploravi, imploratus V
    appeal to, invoke; beg, beseech, implore; ask for help/favor/protection

    Latin-English dictionary > imploro

  • 18 obtestor

    obtestari, obtestatus sum V DEP
    call to witness; implore

    Latin-English dictionary > obtestor

  • 19 opsecro

    opsecrare, opsecravi, opsecratus V TRANS
    entreat/beseech/implore/pray; (w/diety as object)

    Latin-English dictionary > opsecro

  • 20 resacro

    resacrare, resacravi, resacratus V
    implore again and again; free from a curse

    Latin-English dictionary > resacro

См. также в других словарях:

  • Implore — Im*plore , v. t. [imp. & p. p. {Implored}; p. pr. & vb. n. {Imploring}.] [L. implorare; pref. im in + plorare to cry aloud. See {Deplore}.] To call upon, or for, in supplication; to beseech; to pray to, or for, earnestly; to petition with… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • imploré — imploré, ée (in plo ré, rée) part. passé d implorer. Le ciel imploré en vain …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • Implore — Im*plore , v. i. To entreat; to beg; to prey. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Implore — Im*plore , n. Imploration. [Obs.] Spencer. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • implore — I verb appeal to, beseech, besiege, call, call upon, entreat, evoke, exhort, importune, invoke, obsecrate, obtest, petition, plead, pray, press, pressure, request, solicit, solicitate, supplicate, urge II index call (appeal to), exhort, importune …   Law dictionary

  • implore — (v.) c.1500, from M.Fr. implorer and directly from L. implorare call for help, beseech, originally invoke with weeping, from assimilated form of in on, upon (see IN (Cf. in ) (2)) + plorare to weep, cry out. Related: Implored; imploring;… …   Etymology dictionary

  • implore — entreat, beseech, supplicate, *beg, importune, adjure Analogous words: pray, plead, sue, appeal, petition (see under PRAYER): *ask, request, solicit …   New Dictionary of Synonyms

  • implore — [v] beg appeal, beseech, conjure, crave, entreat, go on bended knee*, importune, plead, pray, solicit, supplicate, urge; concept 48 Ant. answer …   New thesaurus

  • imploré — Imploré, [implor]ée. part …   Dictionnaire de l'Académie française

  • implore — ► VERB ▪ beg earnestly or desperately. ORIGIN Latin implorare invoke with tears …   English terms dictionary

  • implore — [im plôr′] vt. implored, imploring [L implorare, to beseech, entreat < in , intens. + plorare, to cry out, weep] 1. to ask or beg earnestly for; beseech 2. to ask or beg (a person) to do something; entreat SYN. BEG imploringly adv …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»