-
1 Hellas
Hellas, ădis, f., = Hellas.I.Hellas, the main-land of Greece, Mel. 2, 3, 3 sq.; Plin. 4, 7, 11, § 23.—II.A female proper name, Hor. S. 2, 3, 277. -
2 Hellas
Hellas, ados n. adis, f. (Ἑλλάς), das eig. Mittel-Griechenland (im Ggstz. zum Peloponnes), Vitr. 4, 1, 4. Mela 2, 3, 3 (2. § 37) u. ö. Plin. 18, 60 u. 201.
-
3 Hellas
Hellas, ados n. adis, f. (Ἑλλάς), das eig. Mittel-Griechenland (im Ggstz. zum Peloponnes), Vitr. 4, 1, 4. Mela 2, 3, 3 (2. § 37) u. ö. Plin. 18, 60 u. 201. -
4 Hellas
adis и ados f.1) = Graecia (преим. центральная, без Пелопоннеса) Vtr, Mela, PM -
5 Attica [1]
1. Attica, ae, f. (Ἀττική), Attika, die berühmteste Landschaft Griechenlands, im eig. Hellas gelegen, mit der Hauptstadt Athen, Ter. eun. 110. Varr. r. r. 2, 5, 4 (wo griech. Form. Attice). Cic. Brut. 43. Mela 2, 3, 7 (2. § 49): auch terra Attica od. Attica terra ( wie terra Italia, s. Drak. Liv. 25, 7, 4), Liv. 28, 8, 11; 31, 14, 10. Gell. 15, 1, 6.
-
6 Boeoti
Boeōtī, ōrum, m. (Βοιωτοί) u. Boeōtiī, ōrum, m., die Bewohner Böotiens (s. im folg. Boeotia), die Böotier, der Unempfänglichkeit für geistige Anregung u. der Plumpheit beschuldigt, die man der feuchten u. dicken Luft des Landes u. der Eßlust der Bewohner zuschrieb, Form -ti, Varr. r.r. 3, 1, 6. Liv. 42, 43. § 5 u. 7. Nep. Alc. 11, 3; Epam. 8, 3 u. Ages. 4, 1. Liv. epit. 52. Prisc, 1, 53: Form -tii, Cic. Pis. 86 u. 96. Liv. 33, 1, 1. Plin. 10, 49. Oros. 1, 21, 13 u.ö.: Genet. Boeotûm, Hor. ep. 2, 1, 244. Avien. orb. terr. 586. Prisc, perieg. 428: Dat. Boeotis (zsgz. st. Boeotiis), Liv. 33, 2. § 4 u. 9 (§ 1 Genet. Boeotiorum). – Femin. Sing. Boeotia, ae, f., die Böotierin, ein Stück des Plautus od. Aquilius, Gell. 3, 3. § 3 (vgl. Ribbeck Tragic. Lat. fr. p. 33). – Dav. abgel.: A) Boeōtia, ae, f. (Βοιωτία), Böotien, eine Landschaft Griechenlands im eigentlichen Hellas (mit der Hauptstadt Theben), Geburtsland des Bacchus u. Herkules, Cic. Flacc. 63 u. 100; de nat. deor. 3, 49. Liv. 33, 1, 1; 33, 2, 6 u.ö. Vell. 2, 23, 3. Plin. 4, 25. Ov. met. 2, 239 u. 3, 13. – B) Boeōticus, a, um (Βοιωτικός), böotisch, Plin. 18, 66 u.a. – C) Boeōtis, tidis, f. (Βοιωτίς), Böotien, Mela 2, 3, 4 (2. § 39). – D) Boeōtius, a, um (Βοιώτιος), böotisch, aus Böotien, Bacis, Cic.: Hesiodus, Col.: adulescens, iuvenis, Apul.: urbes, Apul.: moenia, Theben, Ov.: mos, Prisc. – E) Boeōtus, a, um (Βοιωτός), böotisch, tellus, Ov.: flumina, Stat.
-
7 Hellada
Hellada, ae, f., vulg. Nbf. v. Hellas, Griechenland, Vulg. 1. Mach. 8, 9. Vict. Vit. 1, 51. Cassiod. hist. trip. 6, 1.
-
8 Pelasgi
Pelasgī, ōrum u. (poet.) ûm, m. (Πελασγοί), die ältesten Einwanderer Griechenlands, die von Herodot für die Ureinwohner gehalten werden. Sie wohnten urspr. in Thessalien u. Epirus. Von da verbreiteten sie sich nach Kleinasien, nach Kreta, nach Hellas u. dem Peloponnes, der Sage nach auch nach Latium u. Etrurien, Mela 1, 16, 1 u. 18, 2 (1. § 83 u. 92). Verg. Aen. 8, 600 sqq. – poet. übh. = Griechen, zB. Verg. Aen. 2, 83. Ov. met. 12, 19. – Dav.: A) Pelasgias, adis, f. (Πελασγιάς), pelasgisch, poet. = griechisch, urbs, Ov. – B) Pelasgis, idis, Akk. ida, f. (Πελασγίς), pelasgisch, poet. = griechisch, Sappho, Ov. – C) Pelasgicus, a, um (Πελασγικός), pelasgisch, Plin. – D) Pelasgus, a, um, pelasgisch, poet. = griechisch, Mars, Enn. fr.: pubes, Prop.: Iuno, Ov.: urbes, Ov.: genus lauri, Plin.: manus, Inscr.
-
9 procedo
prō-cēdo, cessī, cessum, ere, vorwärts-, fortgehen, -schreiten, -rücken, vorgehen, vorrücken, u. mit Berücksichtigung des Ausgangspunktes hervorgehen, -schreiten, -rücken, herausgehen, ausrücken, I) eig. u. übtr.: A) im allg.: 1) eig.: a) übh.: pr. illuc, Plaut.: pr. aliquantum viae, Plaut.: in portum Corcyraeorum ad Cassiopen stadia CXX, Cic. – foribus foras, Plaut.: e tabernaculo in solem, Cic. – in forum usque, Suet.: ante portam, Liv.: ultra portas, Prop.: extra munitiones, Caes.: in agros, v. Stieren, Ov.: ad litus passu anili, Ov.: ad excubitores, Suet. – alci obviam pr., entgegengehen, Cic. u.a., cum suis, Liv.: u. (alci) obvius procedo, Sall. u.a. (s. Dietsch Sall. Iug. 21, 1. p. 177). – de castris, Sall.: de domo sua, ausgehen, ICt.: media ab aula, Ov. – noctibus ad pascua, v. Hirschen, Plin.: ultra pr., quaerere aquam, Prop.: pueri, qui visum processerant (sc. ex castello), Sall. – b) als milit. t. t., von einzelnen Soldaten od. von Heeresabteilungen usw., ad Rutili castra, Sall. – paulatim, lente atque paulatim, Sall. u. Caes.: ad dimicandum, Liv.: tacito agmine, Sil.: ante signa, Liv. – bes. aus od. von dem Lager, paulo longius a castris, Caes.: paulo longius aggeris petendi causā, Caes.: in medium campi, Liv.: in aciem, Liv. – c) v. Geburten, in pedes proc., mit den Füßen voran zur Welt kommen, Plin. 7, 45. – d) vom öffentl. Erscheinen, vortreten, hervortreten, auftreten, erscheinen, sich (den Leuten) zeigen, pr. in medium, unter die Menge treten, Cic.: pr. cum veste purpurea, Cic.: ornato capillo, Prop. – bes. v. Auftreten in der Volksversammlung, pr. in contionem, Liv., u. dass. pr. in publicum, Liv. u. ICt.: ad suadendum dissuadendumque pr., Liv. – v. Auftreten des Schauspielers, huc processi sic cum servili schema, Plaut. – v. Erscheinen als Beistand vor Gericht, ad forum proc., Plaut. – e) v. Vorrücken öffentl. Aufzüge, fortrücken, sich in Bewegung setzen, aufziehen, von Leichenzügen, funus procedit, Ter. – bes. v. feierl. Aufzug des Konsuls usw. beim Amtsantritt (s. Drak. Sil. 6, 444), vidisti Latios consul procedere fasces, Sil.: v. Konsul usw. selbst, seinen feierlichen Aufzug halten (auch = sein Amt antreten), Lact. u. Cod. Iust.: procede secundis alitibus, Claud.: u. v. Quästor, Ascon. – 2) übtr.: a) v. Fahrzeugen, aegre procedente carpento, Suet. – v. Schiffen, super catenam, Frontin.: quae (manus) tantum progrederetur, quantum naves processissent, Caes.: pr. ex portu, ex portu ad dimicandum, auslaufen, Auct. b. Alex. – b) von Kriegsmaschinen, (vineae) paulo pr., Sall. – c) v. Gestirnen, vortreten, erscheinen, processit Vesper, Verg., Caesaris astrum, Verg. – d) v. den Wurzeln der Gewächse, antequam radices longius procedere possint, weiter gehen, weiter greifen, Varro r. r. 1, 23, 5. – e) v. Gängen im Körper, iter (in aure) procedendo (im Fortschreiten) flexuosum, Cels. 8, 1. p. 324, 25 D. – f) v. Äußerungen, aus dem Munde gehen, entfahren, interdum voces procedebant contumaces et inconsultae, Tac. ann. 4, 60 in.
B) prägn.: 1) v. Pers., vor die anderen vorgehen, vorausgehen, -rücken, tantum ante agmen legionum, quantum etc., v. Reiterei, Hirt. b. G. 8, 27, 4. – 2) übtr.: a) v. Örtl. usw., vorgehen, vorragen, hinausgehen, -rücken, sich hinaus erstrecken über usw., ut in pedes binos fossa procedat, Plin.: cubitus rotundus paulum procedit, Cels.: processerat litus, Plin. ep.: Hellas grandi fronte procedit, Mela: ut procedit Italia, Mela: ut inde procedit Africa Mela: Lydia super Ioniam procedit, Plin. – b) v. Sprossen, Knospen der Gewächse, hervorschießen, -sprießen, -brechen, germen de cicatrice procedit, Colum.: gemma processura, Pallad. – c) v. Fortgang eines Baues, vorrücken, magna pars operis Caesaris processerat, Caes. – u. v. den Werkleuten, quantum opere processerant, Caes. – v. Fortgang eines Schriftwerkes, procedente libro, Quint.: procedente iam opere, Quint.
II) bildl.: A) im allg.: a) übh.: pr. ultra (in der Rede), Quint.: non minus prospectu pr. quam gradu, Quint.: liberius altiusque pr., über sein Thema hinausgehen, Sall.: ebenso ne in infinitum procedat disputatio nostra, sich versteige, Colum.: nec ultra minas processum est, Liv. – in dando et credendo longius pr., zu weit gehen, Cic.: in multum vini processisse, im W. ziemlich viel geleistet haben, ziemlich angetrunken sein, Liv.: longius pr. iras, Verg.: eo processit vecordiae, ut etc., ging, trieb es so weit in seinem W., Sall.: in id furoris processerat, ut etc., Vell.: nec hactenus in benevolentia processit, sed etc., Val. Max. – quo ciborum condītiones processerint, wie weit man es getrieben hat mit usw., Cic.: mentio eo processit, ut etc., gedieh so weit, Liv. – bes. nach einem gesteckten Ziele fortschreiten, vorwärts kommen, Fortschritte machen, in etw. so u. so weit kommen, es bringen, steigen, Hyperidis ad famam pr., Petron.: in philosophia tantum, so tief eindringen, Cic.: eo magnitudinis, Sall.: honoribus longius, Cic.: dicendi non ita multum laude, Cic. – b) das Bild hergenommen v. öffentlichen Auftreten, Erscheinen vor der Menge, nunc volo subducto gravior procedere vultu, würdiger auftreten, ernstere Dinge vornehmen, Prop.: übtr., v. Lebl., posteaquam philosophia processit (aufgetreten, ins Leben getreten ist), nemo aliter philosophus sensit, in quo modo esset auctoritas, Cic. de div. 1, 86: scherzh., altera iam pagella procedit, die zweite Seite rückt schon vor (= ich fange schon die zw. Seite an), Cic. ep. 11, 25, 2. – c) von jmd. ausgehen, herrühren, ab imperatoribus, de aula, Cod. Iust. 7, 37, 3. – d) in der Berechnung fort gehen, fortlaufen, fortgelten, angerechnet werden, gelten, im Kriegsw., stipendia, aera alci procedunt, Liv. u.a. (s. Drak. Liv. 5, 48, 7. Oudend. Frontin. strat. 4, 1, 22). – im Landb., singulae (oves) pro binis ut procedant, Varro. – dah. übtr., jmdm. zugute kommen, nützen, procedunt totidem dies emptori, Cato: mea bene facta rei publicae procedunt, Sall.: illi procedit rerum mensura tuarum, Ov. – e) der Zeitdauer nach seinen Fortgang haben, fortgehen, währen, dauern, stationes procedunt, Liv.: quot (dies) farturae iam processerint, Colum. – u. vorkommen, vorfallen, numquid processit ad forum hic hodie novi? Plaut. most. 999. – u. vor sich gehen, erfolgen, stattfinden, statthaben, quod ita procedit, si etc., Ulp. dig. 24, 1, 11. § 7: procedit m. Infin., igitur non procedit (es geht nicht an, es ist ganz überflüssig) quaerere, an heredi et in heredem danda sit, Paul. dig. 10, 4, 12. § 6: ut procedat (damit es angehe) in fure manifesto tractare de condictione, Ulp. dig. 13, 1, 10 pr. – f) v. der Zeit, fortgehen = fortschreiten, vorrücken, adeo procedunt tempora tarde, Ov.: dies procedens, Cic.: procedente tempore, im Verlauf der Zeit, Plin. u. Plin. ep.: procedentibus annis, Petron.: in processa aetate, im vorgerückten Alter, Scrib. Larg.: v. der Pers., si (puer) aetate processerit, Cic. – u. verlaufen, verstreichen, verrinnen, ita tempus procedere, Sall.: multum diei processerat, Sall.: iam et processerat pars maior anni, Liv.: cum iam nox processisset, Nep. – und v. Handlungen usw. in der Zeit, procedente actu, procedente cruciatu, im Verlauf der usw., Quint.
B) prägn.: 1) v. der Beförderung in Würden u. Ehren, vorrücken, befördert werden, steigen, ambitio et procedendi libido, Plin. ep. 8, 6, 3: ut nonnulli ex infima fortuna in ordinem senatorium atque ad summos honores processerint, Suet. rhet. 1, p. 269, 5 Roth (p. 121, 12 Reiff.). – 2) v. glücklichen od. unglücklichen Fortgang, Erfolg, den eine Pers. od. Sache hat: a) v. Pers., den u. den Erfolg haben, processisti hodie pulchre, hast heute Glück gehabt, heute schien dein Glücksstern, Ter.: pr. recte, Enn. u. Hor. – b) v. Handlungen u. Zuständen usw., den u. den Fortgang od. Erfolg haben, so und so vonstatten gehen, ablaufen, et bene procedit, Ter.: si bene processit, Cic.: quia primo processit parum, Ter.: u. so pr. non satis ex sententia, Cic.: alci parum, Cic. u.a.: alci bene, pulcherrime, Cic.: prospere pr., Cic.: tardius, Sall.: ubi multa agitanti nihil procedit, Sall. – u. ganz prägn., absol. = einen guten Fortgang haben, nach Wunsch gehen, gut-, glücklich vonstatten gehen, -ablaufen, glücken, si processit, wenn es gut geht, glückt, Cic.: bene processit, Cic.: alci nihil procedit, Sall.: quod neque insidiae consuli procedebant, Sall.: alci consilia procedunt, Liv.; vgl. Drak. Liv. 2, 44, 1. / Part. Perf. pass., processā aetate (s. oben no. II, A, f), Scrib. Larg. 100. – Synkop. Infin. Perf. processe, Turpil. com. 137.
-
10 Attica
1. Attica, ae, f. (Ἀττική), Attika, die berühmteste Landschaft Griechenlands, im eig. Hellas gelegen, mit der Hauptstadt Athen, Ter. eun. 110. Varr. r. r. 2, 5, 4 (wo griech. Form. Attice). Cic. Brut. 43. Mela 2, 3, 7 (2. § 49): auch terra Attica od. Attica terra ( wie terra Italia, s. Drak. Liv. 25, 7, 4), Liv. 28, 8, 11; 31, 14, 10. Gell. 15, 1, 6.————————2. Attica, ae, f., s. Atticus no. I a. E. -
11 Boeoti
Boeōtī, ōrum, m. (Βοιωτοί) u. Boeōtiī, ōrum, m., die Bewohner Böotiens (s. im folg. Boeotia), die Böotier, der Unempfänglichkeit für geistige Anregung u. der Plumpheit beschuldigt, die man der feuchten u. dicken Luft des Landes u. der Eßlust der Bewohner zuschrieb, Form -ti, Varr. r.r. 3, 1, 6. Liv. 42, 43. § 5 u. 7. Nep. Alc. 11, 3; Epam. 8, 3 u. Ages. 4, 1. Liv. epit. 52. Prisc, 1, 53: Form -tii, Cic. Pis. 86 u. 96. Liv. 33, 1, 1. Plin. 10, 49. Oros. 1, 21, 13 u.ö.: Genet. Boeotûm, Hor. ep. 2, 1, 244. Avien. orb. terr. 586. Prisc, perieg. 428: Dat. Boeotis (zsgz. st. Boeotiis), Liv. 33, 2. § 4 u. 9 (§ 1 Genet. Boeotiorum). – Femin. Sing. Boeotia, ae, f., die Böotierin, ein Stück des Plautus od. Aquilius, Gell. 3, 3. § 3 (vgl. Ribbeck Tragic. Lat. fr. p. 33). – Dav. abgel.: A) Boeōtia, ae, f. (Βοιωτία), Böotien, eine Landschaft Griechenlands im eigentlichen Hellas (mit der Hauptstadt Theben), Geburtsland des Bacchus u. Herkules, Cic. Flacc. 63 u. 100; de nat. deor. 3, 49. Liv. 33, 1, 1; 33, 2, 6 u.ö. Vell. 2, 23, 3. Plin. 4, 25. Ov. met. 2, 239 u. 3, 13. – B) Boeōticus, a, um (Βοιωτικός), böotisch, Plin. 18, 66 u.a. – C) Boeōtis, tidis, f. (Βοιωτίς), Böotien, Mela 2, 3, 4 (2. § 39). – D) Boeōtius, a, um (Βοιώτιος), böotisch, aus Böotien, Bacis, Cic.: Hesiodus, Col.: adulescens, iuvenis, Apul.: urbes, Apul.: moenia, Theben, Ov.:————mos, Prisc. – E) Boeōtus, a, um (Βοιωτός), böotisch, tellus, Ov.: flumina, Stat. -
12 Hellada
Hellada, ae, f., vulg. Nbf. v. Hellas, Griechenland, Vulg. 1. Mach. 8, 9. Vict. Vit. 1, 51. Cassiod. hist. trip. 6, 1. -
13 Pelasgi
Pelasgī, ōrum u. (poet.) ûm, m. (Πελασγοί), die ältesten Einwanderer Griechenlands, die von Herodot für die Ureinwohner gehalten werden. Sie wohnten urspr. in Thessalien u. Epirus. Von da verbreiteten sie sich nach Kleinasien, nach Kreta, nach Hellas u. dem Peloponnes, der Sage nach auch nach Latium u. Etrurien, Mela 1, 16, 1 u. 18, 2 (1. § 83 u. 92). Verg. Aen. 8, 600 sqq. – poet. übh. = Griechen, zB. Verg. Aen. 2, 83. Ov. met. 12, 19. – Dav.: A) Pelasgias, adis, f. (Πελασγιάς), pelasgisch, poet. = griechisch, urbs, Ov. – B) Pelasgis, idis, Akk. ida, f. (Πελασγίς), pelasgisch, poet. = griechisch, Sappho, Ov. – C) Pelasgicus, a, um (Πελασγικός), pelasgisch, Plin. – D) Pelasgus, a, um, pelasgisch, poet. = griechisch, Mars, Enn. fr.: pubes, Prop.: Iuno, Ov.: urbes, Ov.: genus lauri, Plin.: manus, Inscr. -
14 procedo
prō-cēdo, cessī, cessum, ere, vorwärts-, fortgehen, - schreiten, -rücken, vorgehen, vorrücken, u. mit Berücksichtigung des Ausgangspunktes hervorgehen, - schreiten, -rücken, herausgehen, ausrücken, I) eig. u. übtr.: A) im allg.: 1) eig.: a) übh.: pr. illuc, Plaut.: pr. aliquantum viae, Plaut.: in portum Corcyraeorum ad Cassiopen stadia CXX, Cic. – foribus foras, Plaut.: e tabernaculo in solem, Cic. – in forum usque, Suet.: ante portam, Liv.: ultra portas, Prop.: extra munitiones, Caes.: in agros, v. Stieren, Ov.: ad litus passu anili, Ov.: ad excubitores, Suet. – alci obviam pr., entgegengehen, Cic. u.a., cum suis, Liv.: u. (alci) obvius procedo, Sall. u.a. (s. Dietsch Sall. Iug. 21, 1. p. 177). – de castris, Sall.: de domo sua, ausgehen, ICt.: media ab aula, Ov. – noctibus ad pascua, v. Hirschen, Plin.: ultra pr., quaerere aquam, Prop.: pueri, qui visum processerant (sc. ex castello), Sall. – b) als milit. t. t., von einzelnen Soldaten od. von Heeresabteilungen usw., ad Rutili castra, Sall. – paulatim, lente atque paulatim, Sall. u. Caes.: ad dimicandum, Liv.: tacito agmine, Sil.: ante signa, Liv. – bes. aus od. von dem Lager, paulo longius a castris, Caes.: paulo longius aggeris petendi causā, Caes.: in medium campi, Liv.: in aciem, Liv. – c) v. Geburten, in pedes proc., mit den Füßen voran zur Welt kommen, Plin. 7, 45. – d) vom öffentl. Erscheinen, vortreten,————hervortreten, auftreten, erscheinen, sich (den Leuten) zeigen, pr. in medium, unter die Menge treten, Cic.: pr. cum veste purpurea, Cic.: ornato capillo, Prop. – bes. v. Auftreten in der Volksversammlung, pr. in contionem, Liv., u. dass. pr. in publicum, Liv. u. ICt.: ad suadendum dissuadendumque pr., Liv. – v. Auftreten des Schauspielers, huc processi sic cum servili schema, Plaut. – v. Erscheinen als Beistand vor Gericht, ad forum proc., Plaut. – e) v. Vorrücken öffentl. Aufzüge, fortrücken, sich in Bewegung setzen, aufziehen, von Leichenzügen, funus procedit, Ter. – bes. v. feierl. Aufzug des Konsuls usw. beim Amtsantritt (s. Drak. Sil. 6, 444), vidisti Latios consul procedere fasces, Sil.: v. Konsul usw. selbst, seinen feierlichen Aufzug halten (auch = sein Amt antreten), Lact. u. Cod. Iust.: procede secundis alitibus, Claud.: u. v. Quästor, Ascon. – 2) übtr.: a) v. Fahrzeugen, aegre procedente carpento, Suet. – v. Schiffen, super catenam, Frontin.: quae (manus) tantum progrederetur, quantum naves processissent, Caes.: pr. ex portu, ex portu ad dimicandum, auslaufen, Auct. b. Alex. – b) von Kriegsmaschinen, (vineae) paulo pr., Sall. – c) v. Gestirnen, vortreten, erscheinen, processit Vesper, Verg., Caesaris astrum, Verg. – d) v. den Wurzeln der Gewächse, antequam radices longius procedere possint, weiter gehen, weiter greifen, Varro r. r. 1, 23, 5. – e) v. Gängen im————Körper, iter (in aure) procedendo (im Fortschreiten) flexuosum, Cels. 8, 1. p. 324, 25 D. – f) v. Äußerungen, aus dem Munde gehen, entfahren, interdum voces procedebant contumaces et inconsultae, Tac. ann. 4, 60 in.B) prägn.: 1) v. Pers., vor die anderen vorgehen, vorausgehen, -rücken, tantum ante agmen legionum, quantum etc., v. Reiterei, Hirt. b. G. 8, 27, 4. – 2) übtr.: a) v. Örtl. usw., vorgehen, vorragen, hinausgehen, -rücken, sich hinaus erstrecken über usw., ut in pedes binos fossa procedat, Plin.: cubitus rotundus paulum procedit, Cels.: processerat litus, Plin. ep.: Hellas grandi fronte procedit, Mela: ut procedit Italia, Mela: ut inde procedit Africa Mela: Lydia super Ioniam procedit, Plin. – b) v. Sprossen, Knospen der Gewächse, hervorschießen, -sprießen, -brechen, germen de cicatrice procedit, Colum.: gemma processura, Pallad. – c) v. Fortgang eines Baues, vorrücken, magna pars operis Caesaris processerat, Caes. – u. v. den Werkleuten, quantum opere processerant, Caes. – v. Fortgang eines Schriftwerkes, procedente libro, Quint.: procedente iam opere, Quint.II) bildl.: A) im allg.: a) übh.: pr. ultra (in der Rede), Quint.: non minus prospectu pr. quam gradu, Quint.: liberius altiusque pr., über sein Thema hinausgehen, Sall.: ebenso ne in infinitum procedat disputatio nostra, sich versteige, Colum.: nec ultra————minas processum est, Liv. – in dando et credendo longius pr., zu weit gehen, Cic.: in multum vini processisse, im W. ziemlich viel geleistet haben, ziemlich angetrunken sein, Liv.: longius pr. iras, Verg.: eo processit vecordiae, ut etc., ging, trieb es so weit in seinem W., Sall.: in id furoris processerat, ut etc., Vell.: nec hactenus in benevolentia processit, sed etc., Val. Max. – quo ciborum condītiones processerint, wie weit man es getrieben hat mit usw., Cic.: mentio eo processit, ut etc., gedieh so weit, Liv. – bes. nach einem gesteckten Ziele fortschreiten, vorwärts kommen, Fortschritte machen, in etw. so u. so weit kommen, es bringen, steigen, Hyperidis ad famam pr., Petron.: in philosophia tantum, so tief eindringen, Cic.: eo magnitudinis, Sall.: honoribus longius, Cic.: dicendi non ita multum laude, Cic. – b) das Bild hergenommen v. öffentlichen Auftreten, Erscheinen vor der Menge, nunc volo subducto gravior procedere vultu, würdiger auftreten, ernstere Dinge vornehmen, Prop.: übtr., v. Lebl., posteaquam philosophia processit (aufgetreten, ins Leben getreten ist), nemo aliter philosophus sensit, in quo modo esset auctoritas, Cic. de div. 1, 86: scherzh., altera iam pagella procedit, die zweite Seite rückt schon vor (= ich fange schon die zw. Seite an), Cic. ep. 11, 25, 2. – c) von jmd. ausgehen, herrühren, ab imperatoribus, de aula, Cod. Iust. 7, 37, 3. – d) in der Berechnung fort-————gehen, fortlaufen, fortgelten, angerechnet werden, gelten, im Kriegsw., stipendia, aera alci procedunt, Liv. u.a. (s. Drak. Liv. 5, 48, 7. Oudend. Frontin. strat. 4, 1, 22). – im Landb., singulae (oves) pro binis ut procedant, Varro. – dah. übtr., jmdm. zugute kommen, nützen, procedunt totidem dies emptori, Cato: mea bene facta rei publicae procedunt, Sall.: illi procedit rerum mensura tuarum, Ov. – e) der Zeitdauer nach seinen Fortgang haben, fortgehen, währen, dauern, stationes procedunt, Liv.: quot (dies) farturae iam processerint, Colum. – u. vorkommen, vorfallen, numquid processit ad forum hic hodie novi? Plaut. most. 999. – u. vor sich gehen, erfolgen, stattfinden, statthaben, quod ita procedit, si etc., Ulp. dig. 24, 1, 11. § 7: procedit m. Infin., igitur non procedit (es geht nicht an, es ist ganz überflüssig) quaerere, an heredi et in heredem danda sit, Paul. dig. 10, 4, 12. § 6: ut procedat (damit es angehe) in fure manifesto tractare de condictione, Ulp. dig. 13, 1, 10 pr. – f) v. der Zeit, fortgehen = fortschreiten, vorrücken, adeo procedunt tempora tarde, Ov.: dies procedens, Cic.: procedente tempore, im Verlauf der Zeit, Plin. u. Plin. ep.: procedentibus annis, Petron.: in processa aetate, im vorgerückten Alter, Scrib. Larg.: v. der Pers., si (puer) aetate processerit, Cic. – u. verlaufen, verstreichen, verrinnen, ita tempus procedere, Sall.: multum diei processerat, Sall.: iam et————processerat pars maior anni, Liv.: cum iam nox processisset, Nep. – und v. Handlungen usw. in der Zeit, procedente actu, procedente cruciatu, im Verlauf der usw., Quint.B) prägn.: 1) v. der Beförderung in Würden u. Ehren, vorrücken, befördert werden, steigen, ambitio et procedendi libido, Plin. ep. 8, 6, 3: ut nonnulli ex infima fortuna in ordinem senatorium atque ad summos honores processerint, Suet. rhet. 1, p. 269, 5 Roth (p. 121, 12 Reiff.). – 2) v. glücklichen od. unglücklichen Fortgang, Erfolg, den eine Pers. od. Sache hat: a) v. Pers., den u. den Erfolg haben, processisti hodie pulchre, hast heute Glück gehabt, heute schien dein Glücksstern, Ter.: pr. recte, Enn. u. Hor. – b) v. Handlungen u. Zuständen usw., den u. den Fortgang od. Erfolg haben, so und so vonstatten gehen, ablaufen, et bene procedit, Ter.: si bene processit, Cic.: quia primo processit parum, Ter.: u. so pr. non satis ex sententia, Cic.: alci parum, Cic. u.a.: alci bene, pulcherrime, Cic.: prospere pr., Cic.: tardius, Sall.: ubi multa agitanti nihil procedit, Sall. – u. ganz prägn., absol. = einen guten Fortgang haben, nach Wunsch gehen, gut-, glücklich vonstatten gehen, -ablaufen, glücken, si processit, wenn es gut geht, glückt, Cic.: bene processit, Cic.: alci nihil procedit, Sall.: quod neque insidiae consuli procedebant, Sall.: alci consilia procedunt, Liv.; vgl.————Drak. Liv. 2, 44, 1. ⇒ Part. Perf. pass., processā aetate (s. oben no. II, A, f), Scrib. Larg. 100. – Synkop. Infin. Perf. processe, Turpil. com. 137. -
15 Attica
-
16 Dores
Dōres, um, m. (Gr. gen. pl. Dorieon, Vitr. 4, 1, 5), Dôrieis, the Dorians, Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Fl. 27, 64; their progenitor, Dōrus, i, m., son of Hellen, Vitr. 4, 1; or of Neptune, acc. to Serv. Verg. A. 2, 27—II.Derivv.A.Dōrĭcus, a, um, adj., Doric:2.gens,
Plin. 6, 2, 2, § 7:genus (architecturae),
Vitr. 4, 6:aedes,
id. ib.:symmetria,
id. ib.:castra,
Prop. 4 (5), 6, 34:dicta,
i. e. in the Doric dialect, Quint. 8, 3, 59 (al. adv. Dōrĭce dicta; so Suet. Tib. 56: Dorice Rhodii loquuntur); hence, also: Dorici, ōrum, m., those who speak Doric, Gell. 2, 26, 10.—Meton. for Grecian, Greek:B.castra,
Verg. A. 2, 27; 6, 88; Prop. 2, 8, 32 (2, 8, b. 16, M.):nox,
Val. Fl. 2, 573:ignes,
Sen. Agm. 611:Ancon,
Juv. 4, 40.—Dōrĭ-us, a, um, adj., Doric:C.carmen,
Hor. Epod. 9, 6; cf.moduli,
Plin. 7, 56, 57, § 204:phthongus,
id. 2, 23, 20, § 84; and subst., Dōri-um, ii, n.:tibicen Dorium canebat bellicosum,
App. M. 10, p. 254, 23.—Dōrĭ-enses, ium, m., the Dorians, Just. 2, 6, 16. —D.Dōris, ĭdis, adj. fem., Doric:b.dialectos,
Suet. Tib. 56:Malea,
Luc. 9, 36:tellus,
i. e. Sicily, Sen. Herc. Fur. 81.—Subst.(α).A country in Hellas, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 13, § 28; in Asia Minor, id. 5, 27, 29, § 103 sq.—(β).A daughter of Oceanus, wife of Nereus, and mother of fifty seanymphs, Ov. M. 2, 11; 269; Prop. 1, 17, 25;(γ).Hyg. Fab. praef.—Also,
wife of Dionysius I., Tyrant of Syracuse, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Val. Max. 9, 13, ext. 1.—Also, the name of a Greek girl, Juv. 3, 94; Prop. 4, 7, 72.— Meton., the sea, Verg. E. 10, 5; Ov. F. 4, 678; Stat. Silv. 3, 2, 89.— -
17 Doricus
Dōres, um, m. (Gr. gen. pl. Dorieon, Vitr. 4, 1, 5), Dôrieis, the Dorians, Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Fl. 27, 64; their progenitor, Dōrus, i, m., son of Hellen, Vitr. 4, 1; or of Neptune, acc. to Serv. Verg. A. 2, 27—II.Derivv.A.Dōrĭcus, a, um, adj., Doric:2.gens,
Plin. 6, 2, 2, § 7:genus (architecturae),
Vitr. 4, 6:aedes,
id. ib.:symmetria,
id. ib.:castra,
Prop. 4 (5), 6, 34:dicta,
i. e. in the Doric dialect, Quint. 8, 3, 59 (al. adv. Dōrĭce dicta; so Suet. Tib. 56: Dorice Rhodii loquuntur); hence, also: Dorici, ōrum, m., those who speak Doric, Gell. 2, 26, 10.—Meton. for Grecian, Greek:B.castra,
Verg. A. 2, 27; 6, 88; Prop. 2, 8, 32 (2, 8, b. 16, M.):nox,
Val. Fl. 2, 573:ignes,
Sen. Agm. 611:Ancon,
Juv. 4, 40.—Dōrĭ-us, a, um, adj., Doric:C.carmen,
Hor. Epod. 9, 6; cf.moduli,
Plin. 7, 56, 57, § 204:phthongus,
id. 2, 23, 20, § 84; and subst., Dōri-um, ii, n.:tibicen Dorium canebat bellicosum,
App. M. 10, p. 254, 23.—Dōrĭ-enses, ium, m., the Dorians, Just. 2, 6, 16. —D.Dōris, ĭdis, adj. fem., Doric:b.dialectos,
Suet. Tib. 56:Malea,
Luc. 9, 36:tellus,
i. e. Sicily, Sen. Herc. Fur. 81.—Subst.(α).A country in Hellas, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 13, § 28; in Asia Minor, id. 5, 27, 29, § 103 sq.—(β).A daughter of Oceanus, wife of Nereus, and mother of fifty seanymphs, Ov. M. 2, 11; 269; Prop. 1, 17, 25;(γ).Hyg. Fab. praef.—Also,
wife of Dionysius I., Tyrant of Syracuse, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Val. Max. 9, 13, ext. 1.—Also, the name of a Greek girl, Juv. 3, 94; Prop. 4, 7, 72.— Meton., the sea, Verg. E. 10, 5; Ov. F. 4, 678; Stat. Silv. 3, 2, 89.— -
18 Dorienses
Dōres, um, m. (Gr. gen. pl. Dorieon, Vitr. 4, 1, 5), Dôrieis, the Dorians, Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Fl. 27, 64; their progenitor, Dōrus, i, m., son of Hellen, Vitr. 4, 1; or of Neptune, acc. to Serv. Verg. A. 2, 27—II.Derivv.A.Dōrĭcus, a, um, adj., Doric:2.gens,
Plin. 6, 2, 2, § 7:genus (architecturae),
Vitr. 4, 6:aedes,
id. ib.:symmetria,
id. ib.:castra,
Prop. 4 (5), 6, 34:dicta,
i. e. in the Doric dialect, Quint. 8, 3, 59 (al. adv. Dōrĭce dicta; so Suet. Tib. 56: Dorice Rhodii loquuntur); hence, also: Dorici, ōrum, m., those who speak Doric, Gell. 2, 26, 10.—Meton. for Grecian, Greek:B.castra,
Verg. A. 2, 27; 6, 88; Prop. 2, 8, 32 (2, 8, b. 16, M.):nox,
Val. Fl. 2, 573:ignes,
Sen. Agm. 611:Ancon,
Juv. 4, 40.—Dōrĭ-us, a, um, adj., Doric:C.carmen,
Hor. Epod. 9, 6; cf.moduli,
Plin. 7, 56, 57, § 204:phthongus,
id. 2, 23, 20, § 84; and subst., Dōri-um, ii, n.:tibicen Dorium canebat bellicosum,
App. M. 10, p. 254, 23.—Dōrĭ-enses, ium, m., the Dorians, Just. 2, 6, 16. —D.Dōris, ĭdis, adj. fem., Doric:b.dialectos,
Suet. Tib. 56:Malea,
Luc. 9, 36:tellus,
i. e. Sicily, Sen. Herc. Fur. 81.—Subst.(α).A country in Hellas, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 13, § 28; in Asia Minor, id. 5, 27, 29, § 103 sq.—(β).A daughter of Oceanus, wife of Nereus, and mother of fifty seanymphs, Ov. M. 2, 11; 269; Prop. 1, 17, 25;(γ).Hyg. Fab. praef.—Also,
wife of Dionysius I., Tyrant of Syracuse, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Val. Max. 9, 13, ext. 1.—Also, the name of a Greek girl, Juv. 3, 94; Prop. 4, 7, 72.— Meton., the sea, Verg. E. 10, 5; Ov. F. 4, 678; Stat. Silv. 3, 2, 89.— -
19 Doris
Dōres, um, m. (Gr. gen. pl. Dorieon, Vitr. 4, 1, 5), Dôrieis, the Dorians, Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Fl. 27, 64; their progenitor, Dōrus, i, m., son of Hellen, Vitr. 4, 1; or of Neptune, acc. to Serv. Verg. A. 2, 27—II.Derivv.A.Dōrĭcus, a, um, adj., Doric:2.gens,
Plin. 6, 2, 2, § 7:genus (architecturae),
Vitr. 4, 6:aedes,
id. ib.:symmetria,
id. ib.:castra,
Prop. 4 (5), 6, 34:dicta,
i. e. in the Doric dialect, Quint. 8, 3, 59 (al. adv. Dōrĭce dicta; so Suet. Tib. 56: Dorice Rhodii loquuntur); hence, also: Dorici, ōrum, m., those who speak Doric, Gell. 2, 26, 10.—Meton. for Grecian, Greek:B.castra,
Verg. A. 2, 27; 6, 88; Prop. 2, 8, 32 (2, 8, b. 16, M.):nox,
Val. Fl. 2, 573:ignes,
Sen. Agm. 611:Ancon,
Juv. 4, 40.—Dōrĭ-us, a, um, adj., Doric:C.carmen,
Hor. Epod. 9, 6; cf.moduli,
Plin. 7, 56, 57, § 204:phthongus,
id. 2, 23, 20, § 84; and subst., Dōri-um, ii, n.:tibicen Dorium canebat bellicosum,
App. M. 10, p. 254, 23.—Dōrĭ-enses, ium, m., the Dorians, Just. 2, 6, 16. —D.Dōris, ĭdis, adj. fem., Doric:b.dialectos,
Suet. Tib. 56:Malea,
Luc. 9, 36:tellus,
i. e. Sicily, Sen. Herc. Fur. 81.—Subst.(α).A country in Hellas, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 13, § 28; in Asia Minor, id. 5, 27, 29, § 103 sq.—(β).A daughter of Oceanus, wife of Nereus, and mother of fifty seanymphs, Ov. M. 2, 11; 269; Prop. 1, 17, 25;(γ).Hyg. Fab. praef.—Also,
wife of Dionysius I., Tyrant of Syracuse, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Val. Max. 9, 13, ext. 1.—Also, the name of a Greek girl, Juv. 3, 94; Prop. 4, 7, 72.— Meton., the sea, Verg. E. 10, 5; Ov. F. 4, 678; Stat. Silv. 3, 2, 89.— -
20 Dorium
Dōres, um, m. (Gr. gen. pl. Dorieon, Vitr. 4, 1, 5), Dôrieis, the Dorians, Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Fl. 27, 64; their progenitor, Dōrus, i, m., son of Hellen, Vitr. 4, 1; or of Neptune, acc. to Serv. Verg. A. 2, 27—II.Derivv.A.Dōrĭcus, a, um, adj., Doric:2.gens,
Plin. 6, 2, 2, § 7:genus (architecturae),
Vitr. 4, 6:aedes,
id. ib.:symmetria,
id. ib.:castra,
Prop. 4 (5), 6, 34:dicta,
i. e. in the Doric dialect, Quint. 8, 3, 59 (al. adv. Dōrĭce dicta; so Suet. Tib. 56: Dorice Rhodii loquuntur); hence, also: Dorici, ōrum, m., those who speak Doric, Gell. 2, 26, 10.—Meton. for Grecian, Greek:B.castra,
Verg. A. 2, 27; 6, 88; Prop. 2, 8, 32 (2, 8, b. 16, M.):nox,
Val. Fl. 2, 573:ignes,
Sen. Agm. 611:Ancon,
Juv. 4, 40.—Dōrĭ-us, a, um, adj., Doric:C.carmen,
Hor. Epod. 9, 6; cf.moduli,
Plin. 7, 56, 57, § 204:phthongus,
id. 2, 23, 20, § 84; and subst., Dōri-um, ii, n.:tibicen Dorium canebat bellicosum,
App. M. 10, p. 254, 23.—Dōrĭ-enses, ium, m., the Dorians, Just. 2, 6, 16. —D.Dōris, ĭdis, adj. fem., Doric:b.dialectos,
Suet. Tib. 56:Malea,
Luc. 9, 36:tellus,
i. e. Sicily, Sen. Herc. Fur. 81.—Subst.(α).A country in Hellas, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 13, § 28; in Asia Minor, id. 5, 27, 29, § 103 sq.—(β).A daughter of Oceanus, wife of Nereus, and mother of fifty seanymphs, Ov. M. 2, 11; 269; Prop. 1, 17, 25;(γ).Hyg. Fab. praef.—Also,
wife of Dionysius I., Tyrant of Syracuse, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Val. Max. 9, 13, ext. 1.—Also, the name of a Greek girl, Juv. 3, 94; Prop. 4, 7, 72.— Meton., the sea, Verg. E. 10, 5; Ov. F. 4, 678; Stat. Silv. 3, 2, 89.—
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Hellas — (Палекастро,Греция) Категория отеля: Адрес: Palaíkastron, Lasithi, Палекастро, 72300, Греция … Каталог отелей
Hellas — als Synonym für Griechenland auf der Inschrift der Ottosäule Hellas (griechisch Ἕλλάς) ist die Eigenbezeichnung Griechenlands, ursprünglich abgeleitet vom Namen des südthessalischen Stammes und gleichnamigen Stadt, unweit Pharsalos, bei… … Deutsch Wikipedia
HELLAS — alio nomine Graecia dicta est, ab Hellene Deucalionis filio. Thucyd. l. 1. p. 3. Mel. Achaia est: Sub qua fuêre Attica, Boeotia, Aetolia, Doris, Locri et Phocis. Habebat a Sept. Macedoniam et Thessal. ab Ort. mare Aegaeum, ab Occ. mare Ionium, a… … Hofmann J. Lexicon universale
Hellas — (a. Geogr.), 1) ursprünglich Stadt in Phthiotis in Thessalien, welche zum Gebiet des Achilles gehörte u. von Hellen gegründet sein sollte; 2) später der Name für ganz Griechenland, soweit Hellenen wohnten, s. Griechenland (Gesch.) … Pierer's Universal-Lexikon
Hellas — Hellas, ursprünglich Name einer Stadt in Südthessalien, unweit Pharsalos; bei Homer der südthessalische Distrikt Phthia; dann Bezeichnung der griechischen Staaten mit Ausschluß des Peloponnes, aber bald mit, bald ohne Thessalien; bei den Römern… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Hellas — Hellas, bei Homer Name einer Landschaft im südöstl. Thessalien, dessen Bewohner, die Hellenen (s.d.), aus der Gegend von Dodona in Epirus eingewandert sein sollten; dann Bezeichnung für alle von griech. Stämmen bewohnten Länder und einen Teil… … Kleines Konversations-Lexikon
Hellas — Hellas, das alte Griechenland, (s. d.) … Damen Conversations Lexikon
Hellas — Hellas, Griechenland, ursprünglich nur Stadt und Gau im thessalischen Phtiotis … Herders Conversations-Lexikon
Hellas — [hel′əs] 1. in ancient times, Greece, including the islands & colonies 2. Gr. name for GREECE … English World dictionary
Hellas — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. Hellás / Ἑλλάς désigne la Grèce en grec moderne Hellas Planitia désigne un bassin sur la planète Mars Hellas Vérone est un club de football italien Hellas … Wikipédia en Français
Hellas — Hẹl|las; Hellas : Griechenland. * * * Hẹllas, griechisch Hellạs, antike Bezeichnung für Griechenland, 1822 für den neugriechischen Staat wieder aufgegriffen; die Etymologie des Wortes ist unbekannt. Bei Homer in der »Ilias« für eine… … Universal-Lexikon