-
1 πλείων
πλείων, πλεῖον, ονος, im masc. u. fem. auch bei den Attikern gebräuchlicher als πλέων, compar. zu πολύς, mehr, sowohl von der Zahl als von der Größe, der Ausdehnung, dem Werthe; τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσι, den größern Theil des Krieges, Il. 1, 165, vgl. Od. 8, 475; αἰδομένων δ' ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται, Il. 5, 531; ἅμα πλέονες καὶ ἀρείους, Od. 9, 48; πολὺ πλέονες καὶ κρείσσονες, 22, 353; κήδεσι μ οχϑήσειν καὶ πλείοσιν, Il. 10, 106; μάχονται παυρότεροι πλεόνεσσι, 13, 739, u. öfter; πλέονα λόγον γενέσϑαι, Pind. N. 7, 20, u. öfter, οἱ πλέονες, die Mehrzahl, die Meisten. Il. 5, 673 O, d. 2. 277; eben so Her. οἱ πλεῦνες, αἱ πλεῦνες. 1, 106. 199. 2, 120. 7, 149, auch c. gen., αἱ πλεῠνες τῶν γυναικῶν, 1, 1; dah. der große Hause, das gemeine Volk, im Ggstz der Vornehmen, 7, 149. Auch euphemistisch, die Todten, ἐς πλεόνων ἱκέσϑαι, wie ἐς Ἅιδου, Crinag. 30 (XI, 42); Leon. Tar. 79 (VII, 731); ἡ γραῠς ἀνεστηκυῖα παρὰ τῶν πλειόνων, Ar. Eccl. 1073. – Πλέων νύξ, der größere Theil der Nacht, Il. 10, 252; πλέων χρόνος, mehr, längere Zeit, Soph. Ant. 74, u. öfter, wie in Prosa: Her. 9, 111; πλείονι καὶ ἐλάττονι χρόνῳ, Plat. Parm. 154 d, u. sonst; πλέω στρατόν, Her. 6, 28; πλέω στρατιήν, 6, 81; τὸ πλεῠν, zumeist, meistens, 3, 52; ἐπὶ πλέον, mehr und mehr, 2, 171. 5, 51. 125; ἐπὶ πλείω, Soph. O. C. 1774 (wird auch ἐπίπλεον als ein Wort geschrieben); περὶ πλέονος ποιεῖσϑαι, höher schätzen, Her. u. Folgde überall; – πλέον φρονεῖν, Soph. Phil. 807; – τὸ πλέον τινός, der höhere Grad einer Sache, ἐπὶ τὸ πλέον ἱκέσϑαι τινός, d. i. bis zum höchsten Grade einer Sache gelangen, vgl. Theocr. 1, 20. 3, 47, πλέον ἔχειν, mehr haben, voraus haben, Vorzug, Vortheil, Gewinn haben, auch übertreffen, wie πλεονεκτέω, c. gen., Her. 9, 70, wie Xen. Cyr. 7, 5, 61; u. eben so πλέον τινὸς φέρεσϑαι, Her. 8, 29; aber πλέον ἔφερέ οἱ ἡ γνώμη, seine Meinung ging mehr dahin, 8, 100; auch vollständig, πλεῖον μοίρης ἔχειν, Theogn. 606; ἐς πλέον ποιεῖν, ἐργάζεσϑαι, weiter kommen, mehr ausrichten, Soph. O. R. 911; οὐδὲν ἔτι πλέον ἐγένετο τούτων, es half Nichts, brachte keinen Gewinn, Her. 9, 41. 107. 121 u. öfter; τί ἔσται πλέον τινί, was wird es helfen? was wird er weiter davon haben? Antiph. 5, 95; vgl. Xen. Cyr. 5, 5, 34; πλέον γίγνεται τοῖς ἄλλοις, Isocr. 4, 7; ὧν οὐδέν μοι πλέον γέγονε, wovon mir Nichts gelungen ist, 15, 28; vgl. Dem. Lpt. 7; vgl. Plat. πλέον τι οἰόμενος εἶναι λόγους γεγραμμένους τὸν εἰδότα ὑπομνῆσαι, Phaedr. 275 c; οὐδὲν γάρ μοι πλέον ἦν, Conv. 217 c; ἄν τι καὶ σμικρὸν πλέον ἑκάστοτε ἡγῶνται ἔσεσϑαί σφισιν, Legg. III, 697 d; μηδὲν πλέον αὐτῷ γένηται, Conv. 222 d; auch eben so οὐδὲν πλέον ποιήσετε, Phaed. 115 c; Theaet. 200 c; βουλοίμην ἂν πλέον τί με ποιῆσαι ἀπολογούμενον, ich wünschte durch meine Vertheidigung Etwas ausrichten zu können, Apol. 19 a; ἐπὶ πλέον εἶναι ἤ, Euthyd. 290 b; vgl. ἢ ἔχεις τι λέγειν ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασϑαι ἤ, Gorg. 453 a. – Bei Zahlenbegriffen fällt, wie im Lat. quam nach plus, ἤ auch zuweilen weg, ἔτη γεγονὼς πλείω ἑβδομήκοντα, Plat. Apol. 17 d; und die Zahl geht auch in den gen. über, οὐ πλεῖον εἴκοσι σταδίων ἀπέχειν, Xen. An. 3, 2, 34. 7, 3, 12; bemerke noch μισϑὸς ὠφείλετο πλέον ἢ τριῶν μηνῶν, ib. 1, 2, 11, womit Krüger vergleicht μυριάδας πλέον ἢ δώδεκα, ib. 5, 6, 9, u. Thuc. 4, 72. – Bloß episch ist der nom. u. acc. plur. πλέες, πλέας (s. oben); ion. u. dor. ist die Zusammenziehung πλεῦν für πλέον, πλεῦνος, πλεῦνες u. ä. für πλέονος, πλέονες u. s. w. – Ein besonderer Atticismus ist πλεῖν, nom. u. acc. sing. für πλέον, der nur in Zahlverbindungen, wie πλεῖν ἢ μύριοι, Ar. Av. 6 Nubb. 1041 u. öfter gebraucht ist. – Ion. dat. plur. πλεόνεσι, Her. 7, 224. – Bei Hom. u. Hes. wechseln übrigens die Formen πλείων u. πλέων nach Versbedarf, doch ist letztere, bes. im plur., häufiger;, dat. πλείοσι u. πλεόνεσσι; in att. Prosa ist πλείων, πλέον die gebräuchlichste Form, letzteres besonders in adverbialen Beziehungen, dagegen in der zusammengezogenen Form πλείους, πλείω vorherrschend; aber im nom. plur. bleibt πλέω das Herrschende, vgl. Reisig conj. Arist. p. 43 u. Buttm. Gramm. – Spätere verbinden sogar diese Form πλέω mit einem subst. sing. num., vgl. Wess. D. Sic. 1, 63 u. Schäf. D. L. p. 229.
-
2 σπάω
σπάω, fut. σπάσω, aor. ἔσπασα, σπάσαι, perf. ἔσπακα, ἔσπασμαι, 1) ziehen, herausziehen; Hom., im aor. med., für sich, zu sich, ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο, aus der Hand zog er seine Hand, Od. 2, 321; σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε, 10, 166; bes. das Schwert, φάσγανά τε σπάσσασϑε 22, 74, σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῠ 10, 439, u. öfter; ἐκ δ' ἄρα σύριγγος πασπασϑέντος, sc. ἔγχεος ἐξ ὠτειλῆς, Il. 11, 458; Pind. σπασσάμενος ἄροτρον, P. 4, 234; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον, wie Jeder sein Loos gezogen, Aesch. Ag. 324; κόμην σπῶσα, das Haar raufend, Soph. O. R. 1243; von wilden Thieren, zerren, zerfleischen, Ant. 258; von Raubvögeln, σπῶντας ἐν χηλαῖσιν ἀλλήλους φοναῖς ἔγνων, Ant. 990, wo der Schol. erkl. σπαράττοντες ἀλλήλο υς φοινικοῖς ὄνυξι; ξίφος σπάσαντα, Eur. Or. 1194, u. öfter; Xen. vrbdt ἐσπασμένος ἀκινάκην, mit gezücktem Schwerte, Cyr. 7, 5, 29, u. öfter so im med., u. Sp.; – τὸ σκέλος ἔσπασε φεύγων, er verrenkte sich das Bein, Plut. Arat. 33, wie bei Her. τὸν μηρὸν σπασϑῆναι, 6, 134; vgl. Eur. Cycl. 693. – Bei den Medic. = Zuckungen, Krämpfe verursachen. – 2) einziehen, saugen, schlürsen, einen Zug thun (wie bei uns zechen von ziehen); ὥςτ' ἐν γάλακτι ϑρόμβον αἵματος σπάσαι, Aesch. Ch. 526; συνεκϑανεῖν σπῶντα χρὴ τῷ πώματι, Eur. Cycl. 568; ἔσπασεν ἄμυστιν ἑλκύσας, 416; ἀμυστὶ σπῶσι, Ael. H. A. 6, 51; von λάπτειν verschieden, Plut. Symp. 7, 1, 3; – auch übertr., μικρὸν ἐσπάσαντο ὕπνου u. ὀλίγον ὕπνον σπάσωμεν, Heliod. 2, 16. 4, 1, Schlaf genießen; ἐπὶ ϑαλλοῖσιν ἔρωτα ἔσπασεν, Opp. Hal. 1, 269; überh. irgendwo entnehmen, sich aneignen, τὴν ἐπωνυμίαν παρ' αὐτοῠ ἔσπασεν, er nahm den Beinamen von ihm an, Philostr., u. öfter. – Sprichwörtlich wie det uns οὐκ ἔσπασε ταύτῃ γε, auf diese Weise zog es nicht, half oder wirkte es nicht, Ar. Vesp. 175, vgl. Th. 928.
-
3 κίρσιον
-
4 μήρινθος
μήρινθος, ἡ (vgl. μῆριγξ, σμήρινϑος, μέρμις), Faden, Schnur; πέλειαν λεπτῇ μηρίνϑῳ δῆσεν ποδός, Il. 23, 854; sprichwörtlich ἡ μήρινϑος οὐδὲν ἔσπασε, der Faden zog nicht, Ar. Th. 935, d. i. es half Nichts, von der Angel hergenommen; Luc. Herm. 28. Ein acc. sing. μήρινϑα wie von μῆρινς, Orph. Arg. 599. 1095, wo Herm. μέρμιϑα lies't.
-
5 κίρσιον
-
6 μήρινθος
μήρινθος, ἡ, Faden, Schnur; sprichwörtlich ἡ μήρινϑος οὐδὲν ἔσπασε, der Faden zog nicht, d. i. es half nichts (von der Angel hergenommen) -
7 πλείων
πλείων, πλεῖον, ονος, mehr, sowohl von der Zahl als von der Größe, der Ausdehnung, dem Werte; τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσι, den größerern Teil des Krieges; οἱ πλέονες, die Mehrzahl, die Meisten; der große Haufe, das gemeine Volk, im Ggstz der Vornehmen; euphemistisch, die Toten. Πλέων νύξ, der größere Teil der Nacht; πλέων χρόνος, mehr, längere Zeit; τὸ πλεῠν, zumeist, meistens; ἐπὶ πλέον, mehr und mehr; περὶ πλέονος ποιεῖσϑαι, höher schätzen; τὸ πλέον τινός, der höhere Grad einer Sache; ἐπὶ τὸ πλέον ἱκέσϑαι τινός, = bis zum höchsten Grade einer Sache gelangen; πλέον ἔχειν, mehr haben, voraus haben, Vorzug, Vorteil, Gewinn haben, übertreffen; πλέον ἔφερέ οἱ ἡ γνώμη, seine Meinung ging mehr dahin; vollständig; ἐς πλέον ποιεῖν, ἐργάζεσϑαι, weiter kommen, mehr ausrichten; οὐδὲν ἔτι πλέον ἐγένετο τούτων, es half nichts, brachte keinen Gewinn; τί ἔσται πλέον τινί, was wird es helfen? was wird er weiter davon haben?; ὧν οὐδέν μοι πλέον γέγονε, wovon mir nichts gelungen ist; βουλοίμην ἂν πλέον τί με ποιῆσαι ἀπολογούμενον, ich wünschte durch meine Verteidigung etwas ausrichten zu können. Bei Zahlenbegriffen fällt, wie im lat. quam nach plus, ἤ auch zuweilen weg und die Zahl geht auch in den gen. über -
8 σπάω
σπάω, (1) ziehen, herausziehen; med., für sich, zu sich; ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο, aus der Hand zog er seine Hand; bes. das Schwert; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον, wie jeder sein Los gezogen; κόμην σπῶσα, das Haar raufend; von wilden Tieren: zerren, zerfleischen; von Raubvögeln; ἐσπασμένος ἀκινάκην, mit gezücktem Schwerte; τὸ σκέλος ἔσπασε φεύγων, er verrenkte sich das Bein; Zuckungen, Krämpfe verursachen; (2) einziehen, saugen, schlürfen, einen Zug tun; übertr., μικρὸν ἐσπάσαντο ὕπνου u. ὀλίγον ὕπνον σπάσωμεν, Schlaf genießen; überh. irgendwo entnehmen, sich aneignen; τὴν ἐπωνυμίαν παρ' αὐτοῠ ἔσπασεν, er nahm den Beinamen von ihm an. Sprichwörtlich wie bei uns: οὐκ ἔσπασε ταύτῃ γε, auf diese Weise zog es nicht, half oder wirkte es nicht
См. также в других словарях:
half — [ hæf ] (plural halves [ hævz ] ) function word, quantifier *** Half can be used in the following ways: as a predeterminer (followed by a word such as a, the, this, or his ): We live half a mile up the road. I have to spend half my time taking… … Usage of the words and phrases in modern English
Half — (h[aum]f), a. [AS. healf, half, half; as a noun, half, side, part; akin to OS., OFries., & D. half, G. halb, Sw. half, Dan. halv, Icel. h[=a]lfr, Goth. halbs. Cf. {Halve}, {Behalf}.] 1. Consisting of a moiety, or half; as, a half bushel; a half… … The Collaborative International Dictionary of English
half — 1. Half functions as a noun or pronoun (the first half of the year / I ve still got half), an adjective (a half share) or predeterminer (i.e. placed before another determiner such as the, half the audience), and an adverb (He ll come half way / I … Modern English usage
half — ► NOUN (pl. halves) 1) either of two equal or corresponding parts into which something is or can be divided. 2) either of two equal periods into which a match or performance is divided. 3) Brit. informal half a pint of beer. 4) informal a half… … English terms dictionary
half — [haf, häf] n. pl. halves [ME < OE healf, part, half, akin to ON halfr, Ger halb < IE (s)kelep , lit., divided < base * (s)kel , to cut > SCALP, SKILL, HELM2] 1. a) either of the two equal parts of something [the top half of the sixth… … English World dictionary
half — HALF, halfi, s.m. (Rar; la fotbal) Mijlocaş. – Din engl. half. Trimis de gall, 13.09.2007. Sursa: DEX 98 HALF s. v. mijlocaş. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime half s. m., pl. halfi … Dicționar Român
half — O.E. half, halb (Mercian), healf (W. Saxon) side, part, not necessarily of equal division (original sense preserved in behalf), noun, adjective, and adverb all in O.E., from P.Gmc. *khalbas something divided (Cf. O.S. halba, O.N. halfr, O.Fris.,… … Etymology dictionary
Half — (h[aum]f), n.; pl. {Halves} (h[aum]vz). [AS. healf. See {Half}, a.] 1. Part; side; behalf. [Obs.] Wyclif. [1913 Webster] The four halves of the house. Chaucer. [1913 Webster] 2. One of two equal parts into which anything may be divided, or… … The Collaborative International Dictionary of English
Half — Half, adv. In an equal part or degree; in some part approximating a half; partially; imperfectly; as, half colored, half done, half hearted, half persuaded, half conscious. Half loth and half consenting. Dryden. [1913 Webster] Their children… … The Collaborative International Dictionary of English
half — hȁlf m <N mn ovi, G ōvā> DEFINICIJA sport zast. pretežno obrambeni igrač u nekim momčadskim igrama loptom (nogomet, hokej i sl.) zadužen da sprečava protivničke napadače u izvođenju napada i da se uključuje u ofenzivne akcije vlastite… … Hrvatski jezični portal
half- — sharing one parent, from HALF (Cf. half). Half brother is attested from early 14c.; half sister from c.1200 … Etymology dictionary