-
1 finir
[finiʀ]Verbe transitif & verbe intransitif acabarfinir bien acabar bemfinir de faire quelque chose acabar de fazer algofinir par faire quelque chose acabar por fazer algo* * *finir finiʀ]verbo1 acabarterminarle spectacle finit à minuito espectáculo acaba à meia-noitefinir deacabar definir son platacabar de comerfinir de rireparar de rirfinalizar(rua) finir en cul-de-sacdesembocar num beco sem saídafinir à l'hôpitalmorrer no hospitalfinir avec quelqu'unromper com alguém◆ à n'en pas/plus finirum nunca mais acabar◆ en finiracabar de uma vez, decidir-sedesembaraçar-se de alguémacabar portudo está bem quando acaba bem -
2 arranger
[aʀɑ̃ʒe]Verbe transitif (organiser) organizar(résoudre, réparer) arranjarça m'arrange seria conveniente para mimVerbe pronominal (se mettre d'accord) entender-se(s'améliorer) ficar bems'arranger pour faire quelque chose dar um jeito para fazer algo* * *I.arranger aʀɑ̃ʒe]verbo2 (dificuldade, situação) resolverarranger un différendresolver um diferendoça m'arrangedá-me jeitoarranjarapanhar uma tareiaII.la situation ne s'arrange pasa situação não melhoratout finit par s'arrangertudo acaba por se arranjarje m'arrangerai pour arriver à l'heurevou fazer tudo para chegar a horasles deux parties se sont arrangéesas duas partes chegaram a acordo -
3 bien
[bjɛ̃]1. (de façon satisfaisante) bemas-tu bien dormi? dormiu bem?2. (beaucoup, très) muitoune personne bien sympathique uma pessoa muito simpáticaje me suis bien amusé pendant ces vacances diverti-me muito durante estas fériasj'espère bien que … espero bem que …c'est une bien triste histoire é uma história bem tristebien mieux/plus bem melhor/mais3. (au moins)cela fait bien deux mois qu'il n'a pas plu já não chove há bem uns dois meses4. (effectivement) bemc'est bien ce qu'il me semblait bem me pareciac'est bien ce que je disais é mesmo o que eu diziamais oui, c'est bien lui! sim sim, é mesmo ele!bien des gens muita genteil a bien de la chance ele tem muita sorte(c'est) bien fait (pour toi)! (foi) bem feito!nous ferions bien de réserver à l'avance faríamos bem em reservar com antecedênciaAdjectif invariable1. (devoir, travail) bom(boa)2. (beau) bonito(ta)3. (moralement)c'est une fille bien é uma rapariga honestac'est bien, ce que tu as fait pour lui é admirável o que você fez por elej'ai trouvé son attitude très bien dans cette affaire achei muito correta a sua atitude neste caso4. (convenable)ça fait bien fica bemdes gens bien gente de boa posição social5. (en bonne santé, à l'aise) bemêtre/se sentir bien andar/sentir-se bemInterjection muito bem!Nom masculin bem masculinoc'est pour ton bien é para o seu bemdire du bien de dizer bem defaire du bien à quelqu’un fazer bem a alguémNom masculin pluriel (richesse) bens masculino plural* * *bien bjɛ̃]advérbioil chante bienele canta bemavoir bien des richessester muitas riquezasje suis bien contentestou muito contentevous avez bien faitfez bem; agiu correctamenteje prendrais bien un cafétomaria de bom grado um caféles vacances sont bien finies!as férias acabaram mesmo!6 pelo menosil a bien quatre-vingts ans!ele tem, pelo menos, oitenta anos!7(dúvida) on verra bien!veremos!il a consulté bien des médecinspassou por muitos médicosadjectivol'acteur est très bien dans ce rôleo actor está muito bem neste papel(saúde) le médecin m'a trouvé bieno médico achou-me bom de saúdec'est bien de reconnaître ses erreursé justo reconhecer os seus erroselle est très bien en pantalonela fica muito bonita de calçasnome masculinoce médicament m'a fait du bieneste medicamento fez-me bemdistinguer le bien du maldistinguir o bem do malil laisse tout ses biens à sa nièceele deixa todos os seus bens à sobrinhainterjeição1 bem!; boa!eh bien? qu'en penses-tu?então? o que achas?popular eh bien! si je m'attendais à ça!com essa não contava!◆ bien queembora◆ bien sûrcom certezacom boa intenção, sem maldadeconseguirtudo está bem quando acaba bem -
4 dépendance
[depɑ̃dɑ̃s]Nom féminin dependência femininoNom féminin pluriel dependências feminino plural* * *dépendance depɑ̃dɑ̃s]nome femininole bébé a une dépendance totale vis-à-vis de sa mèreo bébé tem uma total dependência em relação à mãeêtre sous/dans la dépendance deestar dependente del'utilisation de la drogue finit par établir une dépendancea utilização da droga acaba por estabelecer uma dependênciacolónia -
5 dialogue
[djalɔg]Nom masculin diálogo masculino* * *dialogue djalɔg]nome masculinoleur dialogue n'en finit pasa conversa deles nunca mais acababoîte de dialoguecaixa de diálogoc'est le réalisateur qui a écrit le dialogue du filmfoi o realizador que escreveu os diálogos do filmeles dialogues de Platonos diálogos de Platãoconversa de surdosestabelecer o diálogocortar o diálogo (com)/cortar relações (com)restabelecer o diálogo/fazer as pazes
См. также в других словарях:
finit — FINÍT, Ă, finiţi, te, adj. 1. Care are o existenţă limitată. ♦ (Substantivat, n.) Categorie filozofică ce se referă la stările relative ale materiei, care au o existenţă limitată şi se pot transforma unele într altele. 2. (Despre produse, mărfuri … Dicționar Român
finit — Adj bestimmt (als Terminus der Grammatik) per. Wortschatz fach. (19. Jh.) Entlehnung. Übernommen aus l. fīnītus, eigentlich begrenzt , PPP. zu l. fīnīre begrenzen , zu l. fīnis Grenze, Ende . Ebenso ne. finite, nschw. finit, nnorw. finitt;… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
finit — I fi|nit 1. fi|nit sb., tet, ter, terne (verbum i finit form) II fi|nit 2. fi|nit adj., te; et finit verbum … Dansk ordbog
finit — fi|nit 〈Adj.; Gramm.〉 bestimmt; Ggs infinit ● finite Verbform die konjugierte V.; Sy Verbum finitum; → Lexikon der Sprachlehre [<lat. finitus] * * * fi|nit <Adj.> [spätlat. finitus, adj. 2. Part. von lat. finire, ↑ Finish] (Sprachwiss.) … Universal-Lexikon
finit — définit finit redéfinit … Dictionnaire des rimes
finit — adj (finit, a) SPRÅK finita och infinita verbformer … Clue 9 Svensk Ordbok
finit — 3 p.s. Prés., 3 p.s. Pas. finir … French Morphology and Phonetics
finît — 3 p.s. Impar. subj. finir … French Morphology and Phonetics
finit — fi|nit Mot Agut Adjectiu variable … Diccionari Català-Català
finít — s. n., pl. finíturi … Romanian orthography
finit — fi|nit 〈Adj.; Gramm.〉 bestimmt; finite Verbalform, finites Verb durch Person, Numerus (u. Genus) bestimmte Verbalform; Syn. Verbum finitum; Ggs.: infinit [Etym.: <lat. finitus] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch