-
1 dīgnitās
dīgnitās ātis, f [dignus], worth, merit, desert, character: tantum apud me dignitas potest, Cs.: honos dignitate impetratus: consularis, a claim to the consulship: pro dignitate laudare.— Greatness, majesty, dignity, grandeur, authority, rank, distinction, eminence, reputation, honor: consulis: summa in te: personarum: vostra, S.: celsissima sedes dignitatis. — Self-respect, personal dignity, honor: apud alium prohibet dignitas, T.: agere cum dignitate: neque suam pati dignitatem, ut, etc., Cs.: corporis, presence, N.— One in high office, an eminent man, dignitary: surrexisset Apronius, nova dignitas publicani: cum dignitates abessent, L.—Of things, worth, value, excellence. plena dignitatis domus: portus ut urbem dignitate aequiparet, N.: verborum.* * *worth; dignity, position, rank; authority, office; self-respect, grace -
2 persōna
persōna ae, f [per+SON-], a mask, false face (usu. of clay or bark, covering the head; worn by actors): tragica, Ph.: pallens, Iu.: mulier videtur, Non persona loqui, i. e. no man disguised, Iu.— An assumed character, part: parasiti, T.: potestatis, affectation, Ta.— A part, character: aliena: personam in re p. tueri principis: persona, quam mihi tempus et res p. imposuit: petitoris personam capere: gravissimam personam sustinere: in Maeandri personā esse expressam speciem civitatis.— A person, personage, character: ut mea persona semper aliquid videretur habere populare: induxi senem disputantem, quia nulla videbatur aptior persona: Laeli: altera, sed secunda, second chief personage, N.: ut rerum, ut personarum dignitates ferunt: foedior omni Crimine persona est, the character you have to describe, Iu.* * *mask; character; personality -
3 turba
turba ae, f [TVR-], a turmoil, hubbub, uproar, disorder, tumult, commotion, disturbance: ut exsistat ex populo turba: fugientium, Cs.: turbā atque seditionibus sine curā aluntur, S.— A brawl, disturbance, quarrel: iam tum inceperat Turba inter eos, T.: turba atque rixa.— A disorderly multitude, crowd, throng, mob, band, train, troop: videt in turbā Verrem: cum ex hac turbā et col luvione discedam: Iliadum, V.— A great number, throng, multitude: plebes, turbā conspectior cum dignitates deessent, L.: omnis eum stipata tegebat Turba ducum, V.: canum, O.: turba mea, i. e. my brood, Ph.: iaculorum, O.— The common crowd, vulgar, mass: velut unus turbae militaris, L.: poëtarum seniorum, H.: ignotorum deorum.* * *commotion, uproar, turmoil, tumult, disturbance; crowd, mob, multitude -
4 amplecto
am-plector (old form amploctor, Prisc. p. 552, 39 P.), exus, 3, v. dep. ( act. form amplecto, Liv. And. Od. ap. Diom. p. 379 P.; cf. Prisc. p. 797 P.; Struve, 114.—In pass., Plaut. Mil. 2, 6, 27; Lucil. ap. Prisc. p. 791 P.).I.A.. Lit., to wind or twine round a person or thing (aliquem, plekesthai amphitina; hence with reference to the other object; cf. adimo), to surround, encompass, encircle; of living beings, to embrace (class. in prose and poetry): genua amplectens, Liv. And. Od. ap. Diom. p. 379 P. (as transl. of Hom. Od. 6, 142: gounôn labôn):B.amplectimur tibi genua,
Plaut. Rud. 1, 5, 16; so id. Cist. 2, 3, 25:exsanguem (patrem) amplexus,
Tac. H. 3, 25:effigiem Augusti amplecti,
id. A. 4, 67:magnam Herculis aram,
id. ib. 12, 24:serpens arboris amplectens stirpem,
Lucr. 5, 34:quorum tellus amplectitur ossa,
id. 1, 135:manibus saxa,
to grasp, Liv. 5, 47:munimento amplecti,
id. 35, 28; so id. 41, 5 et saep.:amplectitur intra se insulam,
Plin. 5, 1, 1, § 3:amplexa jugerum soli quercus,
id. 16, 31, 56, § 130:et molli circum est ansas amplexus acantho,
Verg. E. 3, 45:urbes amplecti muro,
Hor. A. P. 209 et saep.:visne ego te ac tute me amplectare?
Plaut. Most. 1, 4, 9; * Ter. And. 2, 5, 19:ille me amplexus atque osculans flere prohibebat,
Cic. Somn. Scip. 3 (id. Rep. 6, 14, where Orell. reads complexus).—Of space, to embrace:II.spatium amplexus ad vim remigii,
Tac. A. 12, 56:quattuor milia passuum ambitu amplexus est,
id. ib. 4, 49:domus naturae amplectens pontum terrasque jacentes,
Manil. 1, 536.—Trop.A.To embrace in mind or knowledge, i. e. to comprehend, to understand:B.animo rei magnitudinem amplecti,
Cic. de Or. 1, 5, 19:Quas (artes) si quis unus complexus omnes,
id. ib. 1, 17, 76:quae si judex non amplectetur omnia consilio, non animo ac mente circumspiciet,
id. Font. 7; also simply to reflect upon, to consider:cogitationem toto pectore amplecti,
id. Att. 12, 35.—In discourse, to comprehend, i.e. to discuss, to handle, treat:C.quod ego argumentum pluribus verbis amplecterer,
Cic. Rosc. Com. 12:actio verbis causam et rationem juris amplectitur,
id. Caecin. 14, 40:omnes res per scripturam amplecti,
id. Inv. 2, 50: non ego cuncta meis amplecti versibus opto, Verg. G. 2, 42:totius Ponti forma breviter amplectenda est, ut facilius partes noscantur,
Plin. 4, 12, 24, § 75.—Also of a name, to comprehend under:quod idem interdum virtutis nomine amplectimur,
Cic. Tusc. 2, 13, 30; cf.:si quis universam et propriam oratoris vim definire complectique vult,
to define the peculiar function of the orator and include the whole of it, id. de Or. 1, 15, 64; so of a law, to include:sed neque haec (verba) in principem aut principis parentem, quos lex majestatis amplectitur,
Tac. A. 4, 34.—Of study, learning, to include, embrace: neque eam tamen scientiam, quam adjungis oratori, complexus es, but yet have notincluded in your attainments that knowledge which, etc., Cic. de Or. 1, 17, 77:D.Quod si tantam rerum maximarum arte suā rhetorici illi doctores complecterentur,
id. ib. 1, 19, 86.—To embrace in heart, i.e. to love, favor, cherish:E.quem mihi videtur amplecti res publica,
Cic. Cat. 4, 3:nimis amplecti plebem videbatur,
id. Mil. 72:aliquem amicissime,
id. Fam. 6, 6 fin.; Sall. J. 7, 6:hoc se amplectitur uno, i. e. se amat,
esteems himself, Hor. S. 1, 2, 53:qui tanto amore possessiones suas amplexi tenebant,
Cic. Sull. 20;opp. repudiare,
id. de Or. 1, 24;opp. removere,
id. Cat. 4, 7:amplecti virtutem,
id. Phil. 10, 4:nobilitatem et dignitates hominum amplecti,
id. Fam. 4, 8: mens hominis amplectitur maxime cognitionem, delights in understanding, id. Ac. pr. 2, 10, 31: (episcopum) amplectentem eum fidelem sermonem, * Vulg. Tit. 1, 9: amplexus civitates (sc. animo), having fixed his mind on, i. e. intending to attack, seize, Tac. Agr. 25:causam rei publicae amplecti,
Cic. Sest. 93;and so playfully of one who robs the State treasury: rem publicam nimium amplecti,
id. Fl. 18.—In circumlocution: magnam Brigantium partem aut victoriā amplexus est aut bello, embraced in conquest, i. e. conquered, Tac. Agr. 17. -
5 amplector
am-plector (old form amploctor, Prisc. p. 552, 39 P.), exus, 3, v. dep. ( act. form amplecto, Liv. And. Od. ap. Diom. p. 379 P.; cf. Prisc. p. 797 P.; Struve, 114.—In pass., Plaut. Mil. 2, 6, 27; Lucil. ap. Prisc. p. 791 P.).I.A.. Lit., to wind or twine round a person or thing (aliquem, plekesthai amphitina; hence with reference to the other object; cf. adimo), to surround, encompass, encircle; of living beings, to embrace (class. in prose and poetry): genua amplectens, Liv. And. Od. ap. Diom. p. 379 P. (as transl. of Hom. Od. 6, 142: gounôn labôn):B.amplectimur tibi genua,
Plaut. Rud. 1, 5, 16; so id. Cist. 2, 3, 25:exsanguem (patrem) amplexus,
Tac. H. 3, 25:effigiem Augusti amplecti,
id. A. 4, 67:magnam Herculis aram,
id. ib. 12, 24:serpens arboris amplectens stirpem,
Lucr. 5, 34:quorum tellus amplectitur ossa,
id. 1, 135:manibus saxa,
to grasp, Liv. 5, 47:munimento amplecti,
id. 35, 28; so id. 41, 5 et saep.:amplectitur intra se insulam,
Plin. 5, 1, 1, § 3:amplexa jugerum soli quercus,
id. 16, 31, 56, § 130:et molli circum est ansas amplexus acantho,
Verg. E. 3, 45:urbes amplecti muro,
Hor. A. P. 209 et saep.:visne ego te ac tute me amplectare?
Plaut. Most. 1, 4, 9; * Ter. And. 2, 5, 19:ille me amplexus atque osculans flere prohibebat,
Cic. Somn. Scip. 3 (id. Rep. 6, 14, where Orell. reads complexus).—Of space, to embrace:II.spatium amplexus ad vim remigii,
Tac. A. 12, 56:quattuor milia passuum ambitu amplexus est,
id. ib. 4, 49:domus naturae amplectens pontum terrasque jacentes,
Manil. 1, 536.—Trop.A.To embrace in mind or knowledge, i. e. to comprehend, to understand:B.animo rei magnitudinem amplecti,
Cic. de Or. 1, 5, 19:Quas (artes) si quis unus complexus omnes,
id. ib. 1, 17, 76:quae si judex non amplectetur omnia consilio, non animo ac mente circumspiciet,
id. Font. 7; also simply to reflect upon, to consider:cogitationem toto pectore amplecti,
id. Att. 12, 35.—In discourse, to comprehend, i.e. to discuss, to handle, treat:C.quod ego argumentum pluribus verbis amplecterer,
Cic. Rosc. Com. 12:actio verbis causam et rationem juris amplectitur,
id. Caecin. 14, 40:omnes res per scripturam amplecti,
id. Inv. 2, 50: non ego cuncta meis amplecti versibus opto, Verg. G. 2, 42:totius Ponti forma breviter amplectenda est, ut facilius partes noscantur,
Plin. 4, 12, 24, § 75.—Also of a name, to comprehend under:quod idem interdum virtutis nomine amplectimur,
Cic. Tusc. 2, 13, 30; cf.:si quis universam et propriam oratoris vim definire complectique vult,
to define the peculiar function of the orator and include the whole of it, id. de Or. 1, 15, 64; so of a law, to include:sed neque haec (verba) in principem aut principis parentem, quos lex majestatis amplectitur,
Tac. A. 4, 34.—Of study, learning, to include, embrace: neque eam tamen scientiam, quam adjungis oratori, complexus es, but yet have notincluded in your attainments that knowledge which, etc., Cic. de Or. 1, 17, 77:D.Quod si tantam rerum maximarum arte suā rhetorici illi doctores complecterentur,
id. ib. 1, 19, 86.—To embrace in heart, i.e. to love, favor, cherish:E.quem mihi videtur amplecti res publica,
Cic. Cat. 4, 3:nimis amplecti plebem videbatur,
id. Mil. 72:aliquem amicissime,
id. Fam. 6, 6 fin.; Sall. J. 7, 6:hoc se amplectitur uno, i. e. se amat,
esteems himself, Hor. S. 1, 2, 53:qui tanto amore possessiones suas amplexi tenebant,
Cic. Sull. 20;opp. repudiare,
id. de Or. 1, 24;opp. removere,
id. Cat. 4, 7:amplecti virtutem,
id. Phil. 10, 4:nobilitatem et dignitates hominum amplecti,
id. Fam. 4, 8: mens hominis amplectitur maxime cognitionem, delights in understanding, id. Ac. pr. 2, 10, 31: (episcopum) amplectentem eum fidelem sermonem, * Vulg. Tit. 1, 9: amplexus civitates (sc. animo), having fixed his mind on, i. e. intending to attack, seize, Tac. Agr. 25:causam rei publicae amplecti,
Cic. Sest. 93;and so playfully of one who robs the State treasury: rem publicam nimium amplecti,
id. Fl. 18.—In circumlocution: magnam Brigantium partem aut victoriā amplexus est aut bello, embraced in conquest, i. e. conquered, Tac. Agr. 17. -
6 codicillaris
cōdĭcillāris, e (and cōdĭcillārius, a, um: dignitates, Cod. Th. 6, 22, 7), adj. [codicilli, II. B. 1.], named or appointed by the emperor ' s handwriting:auguratus,
Lampr. Alex. Sev. 49. -
7 codicillarius
cōdĭcillāris, e (and cōdĭcillārius, a, um: dignitates, Cod. Th. 6, 22, 7), adj. [codicilli, II. B. 1.], named or appointed by the emperor ' s handwriting:auguratus,
Lampr. Alex. Sev. 49. -
8 consto
con-sto, stĭti, stātum (constātūrus, Sen. Clem. 1, 19, 3; Plin. 18, 5, 6, § 30; Luc. 2, 17; Mart. 10, 41, 5; Lact. Opif. Dei, 7, 11), 1, v. n.I.To stand together, stand with some person or thing.A.Lit. (very rare):B.constant, conserunt sermones inter se drapetae,
Plaut. Curc. 2, 3, 11.—Trop., to stand with, to agree with, be in accord or agreement, to correspond, fit.1.With cum and abl. (cf. consisto, II. B. 3.):2.considerabit, constetne oratio aut cum re aut ipsa secum,
Cic. Inv. 2, 14, 45:sententiā non constare cum superioribus et inferioribus sententiis, etc.,
Auct. Her. 2, 10, 14.—Absol.:3.veri similis narratio erit, si spatia temporum, personarum dignitates, consiliorum rationes, locorum opportunitates constabunt,
Auct. Her. 1, 9, 16.—With dat.:4.si humanitati tuae constare voles,
Cic. Att. 1, 11, 1.—And esp. with sibi, to agree, accord with itself, to remain like one's self, be consistent:in Oppianico sibi constare et superioribus consentire judiciis debuerunt,
Cic. Clu. 22, 60; so,with consentire,
id. Univ. 3 init.; id. Fin. 2, 11, 35:ut constare in vitae perpetuitate possimus nobismetipsis nec in ullo officio claudicare,
id. Off. 1, 33, 119; so,sibi (opp. titubare),
Quint. 5, 7, 11:sibi et rei judicatae,
Cic. Clu. 38, 106:sibi,
Hor. Ep. 1, 14, 16; id. A. P. 127; cf.:constat idem omnibus sermo,
Liv. 9, 2, 3.—In the phrase ratio constat, mercantile t. t., the account agrees or is correct, is or proves right:(β).auri ratio constat: aurum in aerario est,
Cic. Fl. 28, 69:quibus ratio impensarum constaret,
was correct, accurately kept, Suet. Ner. 30.—In postAug. prose, esp. in the younger Pliny, transf. from the sphere of business:II.mirum est, quam singulis diebus in urbe ratio aut constet aut constare videatur,
Plin. Ep. 1, 9, 1; cf. id. ib. 1, 5, 16; 3, 18, 10; 2, 4, 4; 7, 6, 4; id. Pan. 38, 4; Just. praef. § 5: eam condicionem esse imperandi, ut non aliter ratio [p. 439] constet, quam si uni reddatur, Tac. A. 1, 6 fin. —With the access. idea of firmness, to stand firm, to remain immovable, unchanging, steadfast, to abide, last, endure, persevere, etc. (very freq. in all perr. and styles).A.In gen.:B.prius quam totis viribus fulta constaret hostium acies,
Liv. 3, 60, 9; cf.:nec pugna deinde illis constare,
id. 1, 30, 10:ut non color, non vultus ei constaret,
id. 39, 34, 7; cf.:valetudo ei neque corporis neque animi constitit,
Suet. Calig. 50; and:dum sanitas constabit,
Phaedr. 4, 24, 30:non mentibus solum consipere, sed ne auribus quidem atque oculis satis constare poterant,
Liv. 5, 42, 3; cf.:in ebrietate lingua non constat,
Sen. Ep. 83, 27:mente vix constare,
Cic. Tusc. 4, 17, 39; cf. Liv. 8, 19, 6; 44, 20, 7:quā in sententia si constare voluissent,
Cic. Fam. 1, 9, 14; cf. Caes. B. G. 5, 36 fin.:numerus legionum constat,
id. ib. 7, 35:ceteris exercitibus constare fidem,
Tac. H. 2, 96:utrimque fides constitit,
kept their word, Liv. 37, 32, 13; 2, 13, 9.— Poet.: cum sint huc forsitan illa, Haec translata illuc;summā tamen omnia constant,
i. e. the principal sum remains always the same, Ov. M. 15, 258:postquam cuncta videt caelo constare sereno,
every thing continues in unbroken serenity, Verg. A. 3, 518:constitit in nullā qui fuit ante color,
Ov. A. A. 1, 120.—In partic.1.Milit. t. t., to stop, halt: multitudinem procul hostium constare videtur, Sisenn. ap. Non. p. 273, 4.—2.Of facts, reports, etc., to be established, settled, certain, manifest, evident, well known:b.quae cum constent, perspicuum debet esse, etc.,
Cic. Tusc. 1, 17, 40:eorum quae constant exempla ponemus, horum quae dubia sunt, exempla adferemus, id. mv 1, 38, 68: quod nihil nobis constat,
Caes. B. G. 7, 5:cum et factum constet et nomen, qualia sint vocatur in dubium,
Cic. Part. Or. 12, 42; cf.:cum factum constat, sed a quo sit factum in controversiam venit,
Quint. 7, 2, 8; and impers., with acc. and inf.:mihi multa agitanti constabat, paucorum civium egregiam virtutem cuncta patravisse,
Sall. C. 53, 4; cf.:quod omnibus constabat, hiemari in Gallia oportere,
Caes. B. G. 4, 29 fin., and Cic. Clu. 13, 38.—Constat (constabat, constabit, etc., it is settled, established, undisputed, certain, well known, etc.), Cic. Mil. 6, 14; id. Quint. 29, 89; Caes. B. G. 3, 6; 3, 9 al.; Ov. M. 7, 533; Quint. 4, 2, 90 et saep.—So freq.: constat inter omnes, with acc. and inf., all agree, all are convinced:3.sed tum nimis inter omnis constabat neminem esse resalutatum,
Cic. Phil. 2, 41, 106:quae propositio in se quiddam continet perspicuum et quod constare inter omnis necesse est, hanc velle approbare et firmare nihil attinet,
in which all must agree, id. Inv. 1, 36, 62 dub. (B. and K. stare); Caes. B. G. 7, 44; Nep. Alcib. 1, 1; Quint. 6, 1, 8 et saep.; cf.also: constare inter homines sapientissimos (for which, just after: omnium consensu sic esse judicatum),
Cic. de Or. 3, 1, 3:inter suos,
Caes. B. G. 7, 47:inter augures, Liv 10, 6, 7 et saep.: cum de Magio constet,
Cic. Att. 13, 10, 3; cf.:de facto constat,
Quint. 7, 2, 7; so with de, id. 7, 2, 11; 4, 2, 5:etsi non satis mihi constiterat, cum aliquāne animi mei molestiā an potius, etc.,
Cic. Fam. 13, 1, 1:nec satis certum constare apud animum poterat, utrum, etc.,
Liv. 30, 28, 1:quid cuique sit opus constare decet,
Quint. 3, 9, 8; so id. 3, 8, 25:quid porro quaerendum est? Factumne sit? At constat. A quo? At patet,
Cic. Mil. 6, 15; so absol., id. Verr. 2, 3, 21, § 54.—Of a resolve.(α).Impers.: mihi (ei) constat, = certum est, it is my ( his) fixed determination, I am determined, I am fully resolved (rare): mihi quidem constat, nec meam contumeliam, nec meorum ferre, Anton. ap. Cic. Phil. 13, 19, 42:(β).neque satis Bruto neque tribunis militum constabat, quid agerent,
were undecided, Caes. B. G. 3, 14:ut nihil ei constet quod agat,
Cic. Tusc. 4, 15, 35.—With the resolve as subject:4.animo constat sententia,
Verg. A. 5, 748:cum constitit consilium,
when my mind was fully made up, Cic. Att. 8, 11, 1.—In gen., as opp. to that which has no existence, to exist, be, abide (esp. in Lucr.):5.(corpora) quoniam fragili naturā praedita constant,
Lucr. 1, 582; 1, 246; 1, 510 et saep.:antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent,
Cic. de Or. 2, 22, 93; id. Verr. 2, 2, 76, § 187: qui sine manibus et pedibus constare deum posse decreverunt, id. N. D. 1, 33, 92:si ipsa mens constare potest vacans corpore,
id. ib. 1, 10, 25.—With ex, in, de, or the abl. (in Cic. only with ex; cf. Madv. ad Cic. Fin. 4, 8, 19), to consist in or of, to be composed of, to rest upon something, etc.(α).With ex (very freq. in prose and poetry):(β).fulminis ignem e parvis constare figuris,
Lucr. 2, 385:homo ex animo constat et corpore,
Cic. N. D. 1, 35, 98;id. Fin. l. l.: simplex (jus) e dulci constat olivo,
Hor. S. 2, 4, 64:ea virtus, quae constat ex hominibus tuendis,
Cic. Off. 1, 44, 157 et saep.—With in and abl. (very rare):* (γ).victoriam in earum cohortium virtute constare,
Caes. B. C. 3, 89 fin.; Nep. Att. 14 fin. —With de:(δ).partus duplici de semine,
Lucr. 4, 1229.—With abl. (freq. in Lucr. and Quint.):6.aeterno quia constant semine quaeque,
Lucr. 1, 221; 1, 484; 1, 518 et saep.:agri campis, vineis, etc.,
Plin. Ep. 3, 19, 5:constat tota oratio longioribus membris, brevioribus periodis,
Quint. 9, 4, 134; 5, 10, 63 et saep.:causa constat aut unius rei controversiā aut plurium,
id. 3, 10, 1. omnis disciplina memoriā, id. 11, 2, 1. omne jus aut scripto aut moribus, id. 12, 3, 6 et saep.—Mercantile t. t., like our phrase, to stand at, i. e. to cost; constr. with abl.. gen., etc., of price (cf. Zumpt, Gr. § 444).a.Lit.(α).With abl.:(β).ut unae quadrigae Romae constiterint quadringentis milibus,
Varr. R. R. 2, 1, 14; Suet. Vit. 19:filius auro,
Plaut. Truc. 2, 6, 57:navis gratis,
Cic. Verr. 2, 5, 19, § 48 (al. stare):HS. sex milibus tibi constant,
id. ib. 2, 4, 12, §28: tanto nobis deliciae,
Plin. 12, 18, 41, § 84:magno tibi,
Plin. Ep. 2, 6, 4:parvo,
Pall. Febr. 9, 12; cf.gratis,
Sen. Ep. 104, 34; Aug. Serm. 385, 6.—With gen.:(γ).(ambulatiuncula) prope dimidio minoris constabit isto loco,
Cic. Att. 13, 29, 2; Suet. Ner. 27 fin.:quanti funus,
id. Vesp. 19; Juv. 7, 45.—With adv.: quod mihi constat carius, Lucil. ap. Non. p. 272, 25; so,(δ).vilissime,
Col. 9, 1. 6.—With sup.:b.cujus area super HS. millies constitit,
Suet. Caes. 26.—Trop.:A.edocet, quanto detrimento et quot virorum fortium morte necesse sit constare victoriam,
Caes. B. G. 7, 19:odia constantia magno,
Ov. H. 7, 47:imperia pretio quolibet constant bene,
Sen. Phoen. 664.—Hence, constans, antis, P. a. (acc. to II. 1.), standing firm, firm, unchangeable, constant, immovable, uniform, fixed, stable, invariable (freq. and class.).Lit.:b.mellis constantior est natura (sc. quam aquae),
Lucr. 3, 192:constans uva contra tenorem unum algoris aestusve,
Plin. 14, 2, 4, § 27:cujus in indomito constantior inguine nervus, Quam nova arbor, etc.,
Hor. Epod. 12, 19:cursus certi et constantes,
Cic. N. D. 3, 9, 24; cf.:constans reversio stellarum (with conveniens),
id. ib. 2, 21, 54:constantissimus motus lunae,
id. Div. 2, 6, 17:nihil (mundo) motu constantius,
id. N. D. 3, 9, 23; 2, 21, 54:constanti vultu graduque,
Liv. 5, 46, 3: aetas, the mature age (of an adult), Cic. Sen. 10, 33; cf.:constans aetas, quae media dicitur,
id. ib. 20, 76:aetate nondum constanti,
Suet. Galb. 4:pax,
firm, secure, Liv. 6, 25, 6:fides,
Hor. C. 3, 7, 4:an ire comminus et certare pro Italiā constantius foret,
safer, Tac. H. 3, 1. —Agreeing or accordant with itself, consistent, harmonious:B.quemadmodum in oratione constanti, sic in vitā omnia sint apta inter se et convenientia,
Cic. Off. 1, 40, 144:nihil intellego dici potuisse constantius,
id. Tusc. 5, 9, 25; cf.:incredibilia an inter se constantia,
Quint. 5, 4, 2:rumores,
Cic. Fam. 12, 9, 1:constans parum memoria hujus anni,
Liv. 10, 37, 13:constans fama erat,
Suet. Caes. 6; so,opinio,
id. Tib. 39; id. Vesp. 4 al.—Trop., intellectually or morally certain, sure, steadfast, constant, faithful, steady, unchanging:1.firmi et stabiles et constantes amici,
Cic. Lael. 17, 62; cf. Nep. Lys. 2, 2:quem hominem? Levem? imo gravissimum. Mobilem? imo constantissimum,
Cic. Rosc. Com. 16, 49; cf. opp. varium, id. Fragm. ap. Quint. 6, 3, 48 Spald.:pater amens at is quidem fuit omnium constantissimus,
a very constant, steadfast man, Cic. Rosc. Am. 14, 41; cf.:prudens et constans (testis),
Quint. 5, 7, 26; and under adv.:(Helvidius Priscus) recti pervicax, constans adversus metus,
Tac. H. 4, 5 fin.:constans Fortuna tantum in levitate suā,
Ov. Tr. 5, 8, 18; cf.: neque fidei constans, neque strenuus in perfidiā, Tac. H. 3, 57:constantior In vitiis, etc.,
Hor. S. 2, 7, 18.— Adv.: constanter.(Acc. to A.) Firmly, immovably, steadily, constantly:b.manere in suo statu,
Cic. Univ. 13: constanter ac perpetuo placet consilium, Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 9:vitiis gaudere constanter,
Hor. S. 2, 7, 6.— Comp.:ut maneamus in perspicuis firmius et constantius,
Cic. Ac. 2, 14, 45.— Sup.:impetus caeli constantissime conficiens vicissitudinis anniversarias,
Cic. N. D. 2, 38, 97.—Harmoniously, evenly, uniformly, consistently:2.constanter et aequaliter ingrediens oratio,
Cic. Or. 58, 198:sibi constanter convenienterque dicere,
id. Tusc. 5, 9, 26; cf. id. ib. 5, 9, 24; in comp., id. ib. 5, 9, 25; in sup., id. ib. 5, 8, 23; id. Ac. 2, 3, 9; so,hi constanter omnes nuntiaverunt,
with one voice, unanimously, Caes. B. G. 2, 2:aequabilius atque constantius sese res humanae haberent,
Sall. C. 2, 3:aequabilius atque constantius regere provincias,
Tac. A. 15, 21 fin. —(Acc. to B.) Steadily, calmly, tranquilly, sedately:constanter ac non trepide pugnare,
Caes. B. G. 3, 25; cf.agere, Auct. B. Afr. 84: proelium inire,
Suet. Vesp. 4; id. Tib. 19:constanter et sedate ferre dolorem,
Cic. Tusc. 2, 20, 46:constanter et libere se gerere,
id. Att. 4, 16, 9:constanter prudenterque fit,
id. Tusc. 4, 6, 12:constanter delata beneficia (with judicio, considerate, and opp. repentino quodam impetu),
id. Off. 1, 15, 49.— Comp.:cetera exsequi,
Suet. Aug. 10:acrius quam constantius proelium inire,
Curt. 4, 6, 14.— Sup.:amicitias retinere,
Suet. Aug. 66; id. Tib. 45 al. -
9 dignitas
dignĭtas, ātis ( gen. plur. dignitatum, Sen. Ben. 2, 17, 1; Plaut. Ep. 9, 5, 3; Vop. Florian. 6, 2:I.-tatium,
Sen. Polyb. 17, 2), f. [dignus].Lit., a being worthy, worth, worthiness, merit, desert (so, rarely, and perh. only in Cic.):II.Lamia petit praeturam: omnesque intelligunt nec dignitatem ei deesse nec gratiam,
Cic. Fam. 11, 17; id. Agr. [p. 578] 2, 2, 3:dignitas consularis,
a being worthy of the office of consul, id. Mur. 13:pro dignitate laudare,
id. Rosc. Am. 12, 33.Meton. (the cause for the effect), dignity, greatness, grandeur, authority, rank (cf. honos, honestas, laus, existimatio, gloria, fama, nomen).A.In gen.: mihi gratulabere, quod audisses me pristinam meam dignitatem obtinere. Ego autem, si dignitas est bene de re publica sentire, obtineo dignitatem meam;B.sin autem in eo dignitas est, si, quod sentias, re efficere possis, ne vestigium quidem ullum est reliquum nobis dignitatis,
Cic. Fam. 4, 14, 1;dignitas (est) alicujus honesta et cultu et honore et verecundia digna auctoritas,
id. Inv. 2, 55, 156: cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas est, in altero dignitas;venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem,
id. Off. 1, 36, 130:formae,
id. ib.; Suet. Claud. 30: corporis, Laber. ap. Macr. S. 2, 7; Nep. Dion. 1, 2; cf. also Cic. Inv. 2, 1; Vell. 2, 29; Plin. Pan. 4, 5:agere cum dignitate ac venustate,
Cic. de Or. 1, 31, 142:personarum dignitas,
id. ib. §141: retinere in rebus asperis dignitatem,
id. ib. 2, 85, 346:in senatu conservanda auctoritas, apud populum dignitas,
Quint. 11, 3, 153 et saep.:celsissima sedes dignitatis atque honoris,
Cic. Sull. 2, 5:ex tam alto dignitatis gradu,
id. Lael. 3 fin.; cf. id. Rep. 1, 27 (twice):est in ipsis (liberis populis) magnus delectus hominum et dignitatum,
id. ib. 1, 34:aliquem ex humili loco ad summam dignitatem perducere,
Caes. B. G. 7, 39, 1:aliquem dignitate exaequare,
Caes. B. C. 1, 4, 4:ut secundum locum dignitatis Remi obtinerent,
id. B. G. 6, 12 fin.; 4, 17, 1; cf. id. ib. 6, 8, 1; 7, 66, 5; 7, 77, 6; id. B. C. 1, 9, 2 et saep.—In partic.(α).Official dignity, honorable employment, office:(β).gratulor laetorque tum praesenti tum etiam sperata tua dignitate,
Cic. Fam. 2, 9; id. ap. Quint. 7, 3, 35; cf. in plur., Plin. 21, 7, 21, § 44; id. Pan. 61, 2 al.—Men holding high office, men in honorable employment:C.cum dignitates abessent,
Liv. 22, 40, 4; cf. Quint. 11, 1, 67.—Transf., of inanimate things, worth, value, excellence:opsonii,
Plaut. Bacch. 1, 2, 23:praeclara et plena dignitatis domus,
Cic. Off. 1, 39; cf.porticus,
id. Q. Fr. 3, 1, 1; id. de Or. 3, 46, 180:portus, urbis,
Nep. Them. 6:loci,
Suet. Calig. 41 al.:dignitas, quae est in latitudine pectoris,
Quint. 11, 3, 141:verborum,
Cic. Prov. Cons. 11, 27; Quint. 11, 3, 46; cf. id. 8, 3, 24:debita rerum,
id. 12, 1, 8; cf. id. 8, 3, 38:subsequendi,
id. 12, 11, 28:cum dignitate actionis,
id. 5, 10, 54 al. -
10 municeps
mūnĭ-ceps, ĭpis ( gen. plur., municipium for municipum, Tab. Heracl. ap. Mazoch. line 71), comm. [munia-capio, v. infra], an inhabitant of a municipium or free town, a burgher, citizen (class.): municeps, qui in municipio liber natus est. Item, qui ex alio genere hominum munus functus est. Item qui in municipio a servitute se liberavit a municipe. Item municipes erant, qui ex aliis civitatibus Romam venissent, quious non licebat magistratum capere, sed tantum muneris partem, ut fuerunt Cumani, Acerrani, Atellani, qui et cives Romani erant, et in legione merebant, sed dignitates non capiebant, Paul. ex Fest. p. 131 Müll. (v. infra):II.municipes sunt cives Romani ex municipiis, legibus suis et suo jure utentes: muneris tantum cum populo Romano honorarii participes: a quo munere capessendo appellati videntur, nullis aliis necessitatibus, neque ullā populi Romani lege astricti, nisi, inquam, populus eorum fundus factus est. Primos autem municipes sine suffragii jure Caerites esse factos, accepimus: concessumque illis, ut civitatis Romanae honorem quidem caperent, sed negotiis tamen atque oneribus vacarent, pro sacris bello Gallico receptis custoditisque,
Gell. 16, 13, 6: municeps Cosanus, a citizen of (the municipium of) Cosa, Cic. Verr. 2, 5, 62, § 161.—Transf.A.A fellow-citizen, fellowcountryman:B.municeps noster,
our fellowcountryman, Cic. Brut. 70, 246:amavit Glyceram municipem suam,
his fellow-countrywoman, Plin. 35, 11, 40, § 125: di municipes, a term applied in contempt to those deities who were confined to particular localities:videmus gentiles deos colere municipes, ut Eleusinios Cererem, Phrygas Matrem, Epidaurios Aesculapium,
Min. Fel. Oct. 6.— Poet., of fishes:vendere municipes siluros,
Juv. 4, 33.—Of inanim. things: municipes Jovis advexisse lagenas, bottles, the countrymen of Jove, i. e. Cretan bottles, Juv. 14, 271.—A freedman in a municipium, Dig. 50, 1, 1; so ib. 23 and 27. -
11 persona
persōna, ae, f [acc. to Gabius Bassus ap. Gell. 5, 7, 1 sq., from per-sŏno, to sound through, with the second syllable lengthened].I.A mask, esp. that used by players, which covered the whole head, and was varied according to the different characters to be represented (syn. larva), Gell. 5, 7, 1:II.personam tragicam forte vulpis viderat,
Phaedr. 1, 7, 1:personam capiti detrahere,
Mart. 3, 43, 4:persona adicitur capiti,
Plin. 12, 14, 32, § 59. The masks were usually made of clay:cretea persona,
Lucr. 4, 297, cf. Mart. 14, 176, 1. And sometimes of the bark of wood:oraque corticibus sumunt horrenda cavatis,
Verg. G. 2, 387: ut tragicus cantor ligno tegit ora cavato, Prud. adv Symm. 2, 646. The opening for the mouth was very large:personae pallentis hiatum formidat infans,
Juv. 3, 175:personis uti primus coepit Roscius Gallus praecipuus histrio, quod oculis obversis erat, nec satis decorus in personis nisi parasitus pronunciabat,
Diom. p. 486 P. Heads with such masks were used as ornaments for water-spouts, fountains, etc.:Butades figulus primus personas tegularum extremis imbricibus imposuit, quae inter initia prostypa vocavit,
Plin. 35, 12, 43, § 152:personae, e quarum rostris aqua salire solet,
Dig. 19, 1, 17 fin.: mulier nempe ipsa videtur, non personā loqui, a mask, a masked person, Juv 3, 96.—Transf., a personage, character, part, represented by an actor:B.parasiti persona,
Ter. Eun. prol. 26 sq.:sub personā militis,
Gell. 13, 22, 11:(tragici) nihil ex personā poëtae dixerunt,
Vell. 1, 3, 2.—Hence,Also, transf. beyond the scenic lang., in gen., the part or character which any one sustains in the world (class.):2.(ego), qui non heroum veteres casus fictosque luctus velim imitari atque adumbrare dicendo, neque actor sim alienae personae, sed auctor meae,
Cic. de Or. 2, 47, 194:quam magnum est personam in re publicā tueri principis,
id. Phil. 8, 10, 29:personam sustinere,
id. Pis. 11, 24:personam, quam mihi tempus et res publica imposuit,
imposed upon me, id. Sull. 3, 8; cf.:agenda est persona quam mihi miles imposuit,
Vop. Prob. 10, 7; Macr. S. 2, 7, 17:partes lenitatis et misericordiae semper egi libenter: illam vero gravitatis severitatisque personam non appetivi, sed a re publicā mihi impositam sustinui,
Cic. Mur. 3, 6:petitoris personam capere, accusatoris deponere,
id. Quint. 13, 46:personam suscipere,
id. de Or. 1, 37, 169:gravissimam personam sustinere,
id. Pis. 29, 71:personam tenere,
id. de Or. 3, 14, 54:personam gerere,
id. Off. 1, 32, 115:abjectā quaestoriā personā comitisque assumptā,
id. Planc. 41, 100:fateantur in Maeandrii personā esse expressam speciem civitatis,
id. Fl. 22, 53:id Cicero suā ipsā personā frequentissime praecipit,
in his own name, Quint. 10, 5, 2:cetera quae sunt a me in secundo libro de Oratore per Antonii personam disputata,
Cic. Fam 7, 32, 2 B. and K. (dub.;al. ex personā): ex tuā personā enumerare possis, ut, etc.,
id. Inv. 1, 52, 99:nihil ex personā poëtae disserunt,
Vell. 1, 3, 2; 1, 3, 3; so Col. 12, 3, 5; Gell. 10, 22, 1; Lact. Epit. 48, 7:sub personā Paridis,
Suet. Dom. 10: so Gell. 10, 22, 24; 13, 22, 11:alienam personam ferre,
Liv. 3, 36: non hominibus tantum, [p. 1356] sed et rebus persona demenda est et reddenda facies sua, Sen. Ep. 24, 13:hanc personam induisti: agenda est,
Sen. Ben. 2, 17, 2.—Hence,A human being who performs any function, plays any part, a person, personage:(β).ut mea persona semper aliquid videretur habere populare,
Cic. Att. 8, 11, D, §7: ecquae pacifica persona desideretur,
id. ib. 8, 12, 4:hujus Staleni persona, populo jam nota atque perspecta,
id. Clu. 29, 78; id. Fam. 6, 6, 10:induxi senem disputantem, quia nulla videbatur aptior persona,
id. Lael. 1, 4:Laelii persona,
id. ib. 1, 4:certis personis et aetatibus,
to people of a certain standing and of a certain age, Suet. Caes. 43:minoribus quoque et personis et rebus,
to persons and things of less importance, id. Tib. 32; id. Aug. 27:nulla distantia personarum,
Vulg. Deut. 1, 17:personarum acceptio,
id. 2 Par. 19, 7; cf. id. Gal. 2, 6 al.:ipse suā lege damnatus, cum, substituta filii personā, amplius quingentorum jugerum possideret,
Plin. 18, 3, 4, § 17:denique haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda, ita ut proxima esset Epaminondae,
the second chief personage, Nep. Pelop. 4, 3.—So of persons, opp. to things and actions:(γ).ut rerum, ut personarum dignitates ferunt,
Cic. de Or. 3, 14, 53.—Law t. t., a being having legal rights and obligations (including the state, etc.; not including slaves; cf. Sandars ad Just. Inst. introd. § 37;(δ).1, 3 prooem.): omne jus quo utimur, vel ad personas pertinet vel ad res vel ad actiones,
Dig. 1, 5, 1; Just. Inst. 1, 3 prooem.—A human being in gen., a person (post-Aug. and rare):3.continuantes unum quodque (praenomen) per trinas personas,
Suet. Ner. 1:cum dira et foedior omni Crimine persona est,
Juv. 4, 15.—In the grammarians, a person:quom item personarum natura triplex esset, qui loqueretur, ad quem, de quo,
Varr. L. L. 8, § 20 Müll.; so id. ib. 9, 24, § 32 et saep. -
12 turba
turba, ae, f. [= turbê; cf. Sanscr. turāmi, to hasten; turas, hasty; Lat. turma], a turmoil, hubbub, uproar, disorder, tumult, commotion, disturbance, of a crowd of people (syn. tumultus): praetor ait: cujus dolo malo in turbā damnum quod factum esse dicetur... Turbam appellatam Labeo ait ex genere tumultūs, idque verbum ex Graeco tractum apo tou thorubein. Turbam autem ex quo numero admittimus? Si duo rixam commiserint, utique non accipiemus in turbā id factum, quia duo turba non proprie dicentur. Enimvero si plures fuerint, decem aut quindecim homines, turba dicentur. Quid ergo, si tres aut quattuor? Turba utique non erit. Et rectissime Labeo inter turbam et rixam multum interesse ait;II.namque turbam multitudinis hominum esse turbationem et coetum, rixam etiam duorum,
Dig. 47, 8, 4:turba et confusio rerum,
Cic. Fam. 6, 6, 13; cf.:ut exsistat ex populo turba et confusio,
id. Rep. 1, 45, 69:vis belli ac turba,
id. Rosc. Am. 32, 91:multitudo ac turba fugientium,
Caes. B. C. 2, 35:turbā atque seditionibus sine curā aluntur,
Sall. C. 37, 3.— Plur.:seditiones turbaeque populares,
Quint. 2, 16, 2; cf. Tac. H. 4, 1 fin.:efficere turbas in castris,
Cic. Verr. 2, 5, 12, § 31:turba est nunc apud aram,
Plaut. Poen. 1, 2, 53:inter Officium turbamque sacri vocesque precantūm,
Ov. M. 12, 33:festaque confusā resonabat regia turbā,
id. ib. 12, 214 et saep.—Transf.A.In gen., for a disturbance made by a few or a single person, a brawl, confusion, disturbance, quarrel (in good prose rare): non vides, quam turbam quosve fluctus concites? Att. ap. Non. 524, 26:B. 1.turba atque rixa,
Cic. Verr. 2, 4, 66, § 149:fugiam intro, ne quid hic turbae fiat itidem,
Plaut. Aul. 2, 9, 9:Amphitruo actutum uxori turbas conciet,
id. Am. 1, 2. 14:quas mihi filius turbas turbet,
id. Bacch. 4, 10, 1: ebrius turbam aliquam dare, Caecil. ap. Non. 525, 4:jam tum inceperat Turba inter eos,
Ter. Eun. 4, 4, 59; 4, 1, 2; 4, 3, 11; id. Heaut. 1, 2, 16; 5, 2, 17. —Of persons (freq. and class.; cf.:2.multitudo, vulgus): in foro turbāque,
Cic. Rep. 1, 17, 28:domus praetoria turbā referta,
id. Verr. 2, 1, 52, § 137:ut te eripias ex eā, quam ego congessi in hunc sermonem, turbā patronorum,
id. Brut. 97, 332:admiratio vulgi atque turbae,
id. Fam. 7, 1, 13:cum ex hac turbā et colluvione discedam,
id. Sen. 23, 85:videt in turbā Verrem,
id. Verr. 1, 7, 19:turbae carmina,
Manil. 2, 136.—With gen.:Iliadum turbā comitata,
Verg. A. 2, 580:omnis Circi,
Quint. 1, 6, 45:hominum ejus aetatis,
id. 1, 2, 2:discipulorum,
id. 10, 5, 21:omnis eum stipata tegebat Turba ducum,
Verg. A. 11, 13:scriptorum,
Prop. 3 (4), 1, 12:Dario majorem turbam hominum esse, virorum sibi,
Just. 11, 14, 10:forensem turbam in quattuor tribus conjecit,
Liv. 9, 46, 14: consul alter velut unus, militaris [p. 1917] turba erat, id. 22, 42, 3:conferta turba iter reliquum clauserat,
id. 39, 49, 9:Quiritium,
Hor. C. 1, 1, 7:clientium,
id. ib. 3, 1, 13:poëtarum seniorum,
id. S. 1, 10, 67:pauperiorum,
id. ib. 1, 1, 111:mea turba,
Liv. 6, 15, 10.—Esp., the common crowd, = vulgus:turba patronorum,
Cic. Brut. 97, 332.—Without the notion of a crowd or confusion, a great number, multitude:3.quid tibi de turbā narrem numeroque virorum?
Ov. H. 15 (16), 181:plebes, turbā conspectior cum dignitates deessent,
Liv. 22, 40, 4. —Of other things, animate or inanimate, a crowd, throng, troop, multitude, number:turba ignotorum deorum,
Cic. N. D. 1, 15, 39:praeter vulgum turbamque animantum,
Lucr. 2, 920:ferarum,
Ov. M. 11, 44:canum,
id. ib. 4, 722:volucrum,
id. ib. 10, 144:luporum,
Sil. 7, 129:materiaï,
Lucr. 1, 1113; 2, 127:refertis itineribus agrestium turbā pecorumque,
Liv. 26, 10, 8; cf. Ov. M. 10, 106:rotarum,
id. ib. 6, 219:jaculorum,
id. P. 4, 7, 35:vulnerum,
Plin. 11, 37, 61, § 162:castrensium negotiorum,
Plin. Ep. 9, 25, 1.—Of a speech:mediocria in mediam turbam atque in gregem coiciantur,
Cic. de Or. 2, 77, 314:inanium verborum,
Quint. 8, 2, 17:argumentorum,
id. 4, 2, 82; cf. id. 6, 1, 1; 4, 5, 7; 5, 13, 12.
См. также в других словарях:
MITRA — Syriacum Scaligero: ab antique μίω, i. e. μιτόω ligo, Eustath. a μίτος, i. e. filum, Etymol. Lat. Vitta, Hebr. Gap desc: Hebrew funis, χοινίον: proprie signisicat tegmen muliebris capitis. Et quidem aliquando sonat redimiculum capitis, e quo… … Hofmann J. Lexicon universale
Капитул церковный — Капитул (Capitulum) в римско католич. церкви коллегия духовных лиц, состоящая при епископе и его кафедре. В VIII в. во Франции общежитие клириков кафедральной церкви получило название кафедрального К., а общежития клириков др. церквей… … Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона
Ecclesiastical Dignitary — Ecclesiastical Dignitary † Catholic Encyclopedia ► Ecclesiastical Dignitary An Ecclesiastical Dignitary is a member of a chapter, cathedral or collegiate, possessed not only of a foremost place, but also of a certain jurisdiction.… … Catholic encyclopedia
BACALARIUS — item BACULARIUS et BACHILARIUS qui cxpletô tytociniô, in aliqua facultate, proximum limen obtinet. In Academiis notissimum. A bacillo Rhenano dicti, quod primi studii auctoritatem, quae per exhibitionem baculi concedebatur, iam consequuti essent … Hofmann J. Lexicon universale
CAPELLANUS — Imperii romani nomen dignitatis, quâ functus olim Petrus diaconus Casinensis, ut ipsemet testatur Chron. Casin. l. 4. c. 58. Idem de quodam Rainaldo, c. 116. Cum fratribus, inquit, inter Imperti Capellanos constitutus est. Sic Archicapellani… … Hofmann J. Lexicon universale
DIGNITAS — titulus itidem honorarius est, quo compellari Reges solebant apud Besl. in Comitib. Pictav. p. 257. et Casaub ad Pollion. In Ecclesia Romana, Dignitas dicitur in Ecclesiasticis beneficiis, quando beneficium habet administrationem rerum… … Hofmann J. Lexicon universale
HONOR — I. HONOR ab antiquis Deus est putatus, ut videre est apud Lactantium et Augustin. de Civ. Dei l. 4. c. 20. Illius templum, a M. Marcello renovatum fuit, quod multis ante annis erat bello Ligustico a Q. Maximo dicatum. Eius statua plerumque… … Hofmann J. Lexicon universale
SEBASTUS — apud Auctorem Expeditionis Asiaticae Friderici I. Imper. Et alios quaturo Graecorum principes ratione dignitatis, Graecâ vocabulô Sebaston, cum eis denuntiat advenire; dignitatis nomen est in Aula Constantinopolitana olim notissimae, ex Graeco… … Hofmann J. Lexicon universale
Glossarium ad scriptores mediae et infimae latinitatis — Das Glossarium ad scriptores mediae et infimae latinitatis (seit 1883 nur noch Glossarium mediae et infimae latinitatis) wurde 1678 von Charles du Fresne, sieur du Cange (1610 1688) zuerst in Paris bei dem Verleger Billaine veröffentlicht. In… … Deutsch Wikipedia
Hieronymus Megiser — Hieronymus Megiserus (1613) Hieronymus Megiser (* um 1554 in Stuttgart; † 1618 oder 1619[1] in Linz, Österreich) war ein mittlerweile nahezu vergessener Polyhistor, Sprachgelehrter … Deutsch Wikipedia
Megiser — Hieronymus Megiser (* um 1554 in Stuttgart; † 1618 oder 1619[1] in Linz, Österreich) war ein mittlerweile nahezu vergessener Polyhistor, Sprachgelehrter und Geschichtsschreiber. Inhaltsverzeichnis 1 Lebenslauf 2 Bedeutung 3 … Deutsch Wikipedia