-
1 an
an conj. I. Prop., in a disjunctive question introducing the latter clause; in Engl. represented by or and the interrog. form of the clause.—After utrum, in direct questions: utrum has corporis an Pythagorae tibi malis viris ingeni dari?: utrum superbiam prius commemorem an crudelitatem?: utrumne iussi persequemur otium, an, etc., H.—In indirect questions, whether... or: intellegere utrum pudor an timor valeret, Cs.: quaero, utrum clemens an inhumanissimus videatur: agitamus utrumne... an, etc., H.—After enclitic -ne in direct questions: vosne Domitium an vos Domitius deseruit? Cs.: uter... isne, qui... an ille, qui? etc.—Annon (an non) in the latter clause simply negatives the former: hocine agis an non? T.—Indirect, whether... or: agitur liberine vivamus an mortem obeamus: quaeso sitne aliqua actio an nulla.—Rarely annon: Roga velitne an non uxorem, T. — After a clause without correl. interrog. particle, in direct questions: ipse percussit an aliis occidendum dedit?: eloquar an sileam? V.—So with -ne pleonast.: obtrectatum esse, Gabinio dicam anne Pompeio, an utrique?—By ellips. of verb, an becomes simply disjunctive between two words: cum Simonides an quis alius polliceretur: cum id constaret, iure an iniuriā eripiendos esse reos, L.—Indirect: vivat an mortuus sit, quis curat?: hoc quaeramus, verum sit an falsum?— With ellips. of verb: neque, recte an perperam (sc. fiat), interpretor, L.; cf. discrimine recte an perperam facti confuso, L.—The former interrog. clause is often implied in a previous affirmation, and the clause with an expects a negative answer: quid enim actum est? an litteris pepercisti? (was it as I have said?), or did you, etc., i. e. you surely did not, etc.: at Pompeii voluntatem a me abalienabat oratio mea. An ille quemquam plus dilexit? or rather: sive vetabat, ‘an hoc inhonestum... necne sit addubites?’ (where an addubites asks a direct question, and hoc... sit an indirect question dependent on it), H.: quas Kalendas Iunias expectasti? an eas, ad quas, etc.?: an Scipio Gracchum interfecit, Catilinam... nos perferemus? or (if what I have said be questioned) while Scipio slew... are we to tolerate Catiline?—After a question, with num, an introduces a new question, correcting or denying the former, or rather: num iniquom postulo? an ne hoc quidem ego adipiscar...? or rather am I not even to get, etc., T.: num Homerum coegit obmutescere senectus? an studiorum agitatio vitae aequalis fuit? or was not rather? etc.—Sometimes the former interrog. clause, to be supplied, expects a negative answer, and the clause with an is an implied affirmation: a rebus gerendis senectus abstrahit? Quibus? an iis, etc.: unde ordiar? an eadem attingam, quae, etc.—So often annon? or is it not so? hem quo fretus sim... annon dixi, etc., T.: annon sensistis triumphatum hodie de vobis esse? or have you not? etc., L. — Ellipt.: cuium pecus? an Meliboei? Meliboeus's, I suppose, V.— II. Meton., without disjunctive force.—With expressions of doubt, ignorance, uncertainty, the former interrog. clause is regularly omitted, the latter with an expressing the belief or opinion of the speaker, I know not but, I incline to think, I suspect, perhaps, probably: hau scio an quae dixit sint vera, T.: res nescio an maxima, L.: dubito an Apronio data sit merces: haud sciam an ne opus sit quidem, etc., possibly it may not be desirable: is mortuus est, nescio an antequam, etc.: Qui scis, an, quae iubeam, sine vi faciat, T.—In indirect questions, whether: quaesivi an misisset: quae in discrimine fuerunt, an ulla post hanc diem essent, L.—With an repeated: animo nunc huc nunc fluctuat illuc, an sese mucrone... Induat... Fluctibus an iaciat, V.: temptare an sit Corpus an illud ebur, O.* * *can it be that (introduces question expecting negative answer/further question); whether; (utrum... an = whether... or); or; either -
2 aut
aut conj., introducing an antithesis to what precedes, or: omnia bene sunt dicenda... aut eloquentiae nomen relinquendum est: quibusnam manibus aut quibus viribus, Cs.: cita mors venit aut victoria laeta, H.: ruminat herbas aut sequitur, V. — So introducing successive alternatives: quo iure aut quo more aut quā lege, or... or: Hispanorum aut Gallorum aut Threcum mille.— Introducing two alternatives, aut... aut, either... or: ubi enim potest illa aetas aut calescere, aut refrigerari?: per unam aut vivam aut moriar sententiam, T.: aut morte aut victoriā: ne immanitas aut extitisse aut non vindicata esse videatur: neque enim sunt aut obscura aut non multa post commissa: nihil est tam aut fragile aut flexibile, quam, etc. — Introducing three or more clauses: aut equos Alere aut canes ad venandum, aut ad philosophos, T. — With two pairs of disjunctive clauses: ne aut de Laelii aut de huius generi aut arte aut gloriā detraham. — Praegn., adding an emphatic alternative, or surely, or at least: quaero, num iniuste aut improbe fecerit, or at least unfairly: profecto cuncti aut magna pars fidem mutavissent, S.: quid ergo aut hunc prohibet, aut etiam Xenocratem, etc.: aut libertatem aut certe inpunitatem adeptus, L.—Emphatic, or else, otherwise, in the contrary case: Redduc uxorem, aut quam ob rem non opus sit cedo, T.: nunc manet insontem gravis exitus: aut ego veri Vana feror, V. — Correcting what precedes, or, or rather, or more accurately: de hominum genere, aut omnino de animalium loquor. — Beginning a sentence: Aut, ita qui sentiet, non apertissime insaniat? or is not rather, etc.—With potius: erravit, aut potius insanavit Apronius? — Neque... aut (for neque... neque): nec coniugis umquam Praetendi taedas aut haec in foedera veni, V.: nec litore tenus adcrescere aut resorberi, Ta.; cf. non eo dico, quo mihi veniat in dubium tua fides, aut quo, etc.* * *or, or rather/else; either...or (aut...aut) (emphasizing one) -
3 castīgātiō
castīgātiō ōnis, f [castigo], a correcting, correction, censure, reproof: castigatio contumeliā vacare debet: tacita, L.: castigationibus adfici: verborum, L.* * *punishment; reprimand, reproof; pruning (trees/etc.); tempering (speech) (L+S) -
4 quis
quis quid, pron interrog. [2 CA-] (only sing nom. m. and nom. and acc n.; the other forms are common with qui interrog; see 1 qui).— I. Masc., who? which one? what man?.: Da Quis homo est? Pa. Ego sum, who is there? T.: quis clarior in Graeciā Themistocle? quis potentior?: quis primus Ameriam nuntiat?: Quis videor? Cha. miser aeque atque ego, whom do you think me? T.: quis sim, ex eo quem ad te misi, cognosces, S.: considera, quis quem fraudasse dicatur, who is said to have defrauded whom.—With a subst: quis enim dies fuit?: quis eum senator appellavit: Quis gracilis puer, H.: quae robora cuique, Quis color, V.: quisve locus, L.— II. Neut., what, what thing?: quid dieam de moribus facillimis: quid mulieris Uxorem habes? what sort of a woman? T.: quid caelati argenti, quid stragulae vestis, apud illum putatis esse? what amount?: sciturum quid eius sit, what there is in it.—In rhetorical phrases with dico, what do I say? (correcting, strengthening, or emphasizing a remark): Romae volumus esse. Quid dico? Volumus? Immo vero cogimur: quid dicimus?: quid dicas intellegis?* * *Iqua/quae, quid (qua/quae P N) PRON INDEFanyone/anybody/anything; whoever you pick; something (or other); any (NOM S)IIquis, quid (quae P N) PRON INTERRwho/what/which?, what/which one/man/person/thing? what kind/type of? -
5 vel
vel conj. [old imper. of volo], choose, take your choice, or if you will, or as you prefer, or at least, or what is the same thing, or else, or: orabant (sc. Ubii), ut sibi auxilium ferret... vel... exercitum modo Rhenum transportaret, or at least, Cs.: eius modi coniunctionem tectorum oppidum vel urbem appellaverunt: in ardore caelesti, qui aether vel caelum nominatur.—Poet.: Aeneas pariter pietate vel armis Egregius, i. e. whether you consider, etc., V.—Esp., correcting what precedes; with potius, or rather, or more exactly: ex hoc populo indomito vel potius inmani: cessit auctoritati amplissimi viri vel potius paruit: ludorum plausūs vel testimonia potius: tu certe numquam in hoc ordine vel potius numquam in hac urbe mansisses.—With etiam, or even: laudanda est vel etiam amanda vicinitas: si tantum auxilia, vel si etiam filium misisset.—Praegn., or rather, or even: regnum occupare conatus est, vel regnavit is quidem paucos mensīs, or even: Capua ab duce eorum Capye, vel, quod propius vero est, a campestri agro appellata, L.—In an exclusive opposition, or in the opposite case, or: id autem nec nasci potest nec mori, vel concidat omne caelum necesse est.—As co-ordinate, repeated, either... or, whether... or, be it... or, both... and (when the alternatives are indifferent or mutually consistent): Allobrogibus sese vel persuasuros... existimabant, vel vi coacturos, ut, etc., Cs.: maximum virtutis vel documentum, vel officium: animus vel bello vel paci paratus, L.: nihil illo fuisset excellentius vel in vitiis vel in virtutibus, N. —After aut, with subordinate alternatives: habere ea, quae secundum naturam sint, vel omnia vel plurima et maxima, all or at least the most important.—More than twice, whether... or... or: hance tu mihi vel vi vel clam vel precario Fac tradas, T.: vel quod ita vivit vel quod ita rem p. gerit vel quod ita factus est.—The last vel is often strengthened by etiam: quae vel ad usum vitae vel etiam ad ipsam rem p. conferre possumus, or even: in mediocribus vel studiis vel officiis, vel vero etiam negotiis.—After neque, nor: neque satis Bruto... vel tribunis militum constabat, quid agerent, Cs.—Followed by aut, or... or (late): ubi regnat Protogenes aliquis vel Diphilus aut Erimarchus, Iu.* * *Ieven, actually; or even, in deed; orIIorvel... vel -- either... or
-
6 castigatio
castīgātĭo, ōnis, f. [castigo], a correcting, chastising, punishment, correction, etc. (in good prose).A.Lit.1.In gen., of blows. etc. (rare, and always with gen.:2.fustium,
Dig. 1, 15, 3:flagellorum,
ib. 48, 19, 7.—Of verbal chastisement, reproof, etc. (class. and freq.):B.omnis et animad. versio et castigatio contumeliā vacare debet,
Cic. Off. 1, 25, 88; cf. id. ib. 1, 38, 137: admonitio frequens, interdum et castigatio, [p. 298] vindicta rarissima, Vell. 2, 114, 3; Quint. 1, 3, 14; 3, 8, 54:tacita,
Liv. 27, 10, 10; Sen. Ira, 1, 6, 1; 1, 15, 1; 2, 27, 3; id. Ep. 94, 36:censoria,
Plin. 18, 6, 7, § 32; Vulg. Psa. 72, 14.—In plur., Cic. Tusc. 4, 20, 45; Liv. 31, 46, 11 al.—With gen.:verborum,
Liv. 27, 15, 2.—Transf., in gardening, a trimming, lopping of plants, Plin. 17, 22, 35, § 173.—Of the exposure of their roots to the cold, Plin. 17, 28, 47, § 262.—II. -
7 conrigo
I.Lit. (rare):B.catenas,
Cato, R. R. 18 fin.:alicui digitum,
Plin. 7, 20, 19, § 83:verbaque correctis incidere talia ceris,
smoothed out, erased, Ov. M. 9, 529: corpus informe gibbo, Aug. ap. Macr. S. 2, 4:vulvas conversas,
Plin. 24, 5, 13, § 22; cf.:malas labentes,
Suet. Aug. 99:cursum (navis),
Liv. 29, 27, 14; cf.:se flexus (fluminum),
Plin. 3, 1, 3, § 16.—Prov.:II.curva,
to attempt to make crooked straight, Plin. Ep. 5, 21, 6; Sen. Lud. Mort. Claud. 8, 3.—Far more freq. and class.,Trop., to improve, amend, correct, make better, reform, restore, make good, compensate for, etc.A.In gen.(α).With acc.:(β).aliquem corruptum ad frugem corrigere,
Plaut. Trin. 1, 2, 81:gnatum mi,
Ter. And. 3, 4, 17:ita mutat, ut ea, quae corrigere volt, mihi quidem depravare videatur,
Cic. Fin. 1, 6, 17:praeterita magis reprehendi possunt quam corrigi,
Liv. 30, 30, 7:tarditatem cursu,
Cic. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2: errorem paenitendo, id. Fragm. ap. Lact. 6, 24; Ter. Hec. 2, 2, 12; cf.mendum,
Cic. Att. 2, 7, 5:delicta,
Sall. J. 3, 2:mores (opp. corrumpere),
Cic. Leg. 3, 14, 32;and, mores (with vitia emendare),
Quint. 12, 7, 2:acceptam in Illyrico ignominiam,
Liv. 43, 21, 4:quicquid corrigere est nefas,
Hor. C. 1, 24, 20:dum resque sinit, tua corrigo vota,
Ov. M. 2, 89:moram celeri cessataque tempora cursu,
id. ib. 10, 670:ancipitis fortuna temporis maturā virtute correcta,
Vell. 2, 79, 5:ut tibi sit qui te conrigere possis,
Plaut. Trin. 3, 2, 27:paterer vos ipsā re conrigi, quoniam verba contemnitis,
Sall. C. 52, 35:tu ut umquam te corrigas?
Cic. Cat. 1, 9, 22:tota civitas corrigi solet continentiā,
id. Leg. 3, 13, 30:aliā ratione malevolus, aliā amator corrigendus,
id. Tusc. 4, 31, 65; id. Mur. 29, 60:conscius mihi sum... corrigi me posse,
Liv. 42, 42, 8.—Esp. freq. of improving, correcting an (oral or written) discourse, Varr. L. L. 9, § 9 Müll.; Cic. Att. 15, 1, B, 2; Quint. 1, 5, 34; Hor. A. P. 438 al.; and of the orator who employs the figure correctio (v. s. v. II.):cum corrigimus nosmet ipsos quasi reprehendentes,
Cic. Or. 39, 135. —Absol.:B.se fateri admissum flagitium: sed eosdem correcturos esse,
Liv. 5, 28, 8; cf. Suet. Caes. 56.—In medic. lang., to heal, cure:lentigines,
Plin. 22, 25, 74, § 156:maciem corporis,
id. 31, 6, 33, § 66:cutem in facie,
id. 23, 8, 75, § 144.—Hence, cor-rectus ( conr-), a, um, P. a., improved, amended, correct (very rare):ut is qui fortuito deliquit, attentior fiat correctiorque,
Gell. 6, 14, 2.—Hence, subst.: correctus, i, m., one who is reformed:nihil officiunt peccata vetera correcti,
Lact. 6, 24, 5. -
8 corrigo
I.Lit. (rare):B.catenas,
Cato, R. R. 18 fin.:alicui digitum,
Plin. 7, 20, 19, § 83:verbaque correctis incidere talia ceris,
smoothed out, erased, Ov. M. 9, 529: corpus informe gibbo, Aug. ap. Macr. S. 2, 4:vulvas conversas,
Plin. 24, 5, 13, § 22; cf.:malas labentes,
Suet. Aug. 99:cursum (navis),
Liv. 29, 27, 14; cf.:se flexus (fluminum),
Plin. 3, 1, 3, § 16.—Prov.:II.curva,
to attempt to make crooked straight, Plin. Ep. 5, 21, 6; Sen. Lud. Mort. Claud. 8, 3.—Far more freq. and class.,Trop., to improve, amend, correct, make better, reform, restore, make good, compensate for, etc.A.In gen.(α).With acc.:(β).aliquem corruptum ad frugem corrigere,
Plaut. Trin. 1, 2, 81:gnatum mi,
Ter. And. 3, 4, 17:ita mutat, ut ea, quae corrigere volt, mihi quidem depravare videatur,
Cic. Fin. 1, 6, 17:praeterita magis reprehendi possunt quam corrigi,
Liv. 30, 30, 7:tarditatem cursu,
Cic. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2: errorem paenitendo, id. Fragm. ap. Lact. 6, 24; Ter. Hec. 2, 2, 12; cf.mendum,
Cic. Att. 2, 7, 5:delicta,
Sall. J. 3, 2:mores (opp. corrumpere),
Cic. Leg. 3, 14, 32;and, mores (with vitia emendare),
Quint. 12, 7, 2:acceptam in Illyrico ignominiam,
Liv. 43, 21, 4:quicquid corrigere est nefas,
Hor. C. 1, 24, 20:dum resque sinit, tua corrigo vota,
Ov. M. 2, 89:moram celeri cessataque tempora cursu,
id. ib. 10, 670:ancipitis fortuna temporis maturā virtute correcta,
Vell. 2, 79, 5:ut tibi sit qui te conrigere possis,
Plaut. Trin. 3, 2, 27:paterer vos ipsā re conrigi, quoniam verba contemnitis,
Sall. C. 52, 35:tu ut umquam te corrigas?
Cic. Cat. 1, 9, 22:tota civitas corrigi solet continentiā,
id. Leg. 3, 13, 30:aliā ratione malevolus, aliā amator corrigendus,
id. Tusc. 4, 31, 65; id. Mur. 29, 60:conscius mihi sum... corrigi me posse,
Liv. 42, 42, 8.—Esp. freq. of improving, correcting an (oral or written) discourse, Varr. L. L. 9, § 9 Müll.; Cic. Att. 15, 1, B, 2; Quint. 1, 5, 34; Hor. A. P. 438 al.; and of the orator who employs the figure correctio (v. s. v. II.):cum corrigimus nosmet ipsos quasi reprehendentes,
Cic. Or. 39, 135. —Absol.:B.se fateri admissum flagitium: sed eosdem correcturos esse,
Liv. 5, 28, 8; cf. Suet. Caes. 56.—In medic. lang., to heal, cure:lentigines,
Plin. 22, 25, 74, § 156:maciem corporis,
id. 31, 6, 33, § 66:cutem in facie,
id. 23, 8, 75, § 144.—Hence, cor-rectus ( conr-), a, um, P. a., improved, amended, correct (very rare):ut is qui fortuito deliquit, attentior fiat correctiorque,
Gell. 6, 14, 2.—Hence, subst.: correctus, i, m., one who is reformed:nihil officiunt peccata vetera correcti,
Lact. 6, 24, 5. -
9 emendo
ē-mendo, āvi, ātum, 1, v. a. [mendum], to free from faults, to correct, improve, amend (cf. corrigo—class.;II.not in Caes.): tota civitas emendari et corrigi solet continentia principum,
Cic. Leg. 3, 13, 30; cf. Quint. 2, 2, 7; 2, 4, 14; 9, 3, 89:leviter tuum consilium (with conformare),
Cic. Mur. 29:consuetudinem vitiosam,
id. Brut. 75:vitia adolescentiae multis virtutibus,
Nep. Them. 1:facta priora novis,
Ov. F. 4, 596:res Italas legibus,
Hor. Ep. 2, 1, 3:legem severius,
Suet. Aug. 34:sucos acerbos in pomis,
Ov. Med. Fac. 5; cf.terram terrā,
Plin. 17, 5, 3, § 41:bovem cubitorem fame et siti,
Col. 6, 2, 11:angorem animi (sui),
Amm. 14, 10, 2.—Esp. freq. of correcting, emending language (oral or written), Cic. Att. 2, 16 fin.; id. Or. 46; Quint. 2, 2, 7; 8, 2, 4 et saep.—In medic. lang., like corrigere, for to cure:alopecias,
Plin. 20, 13, 50, § 129:tussim,
id. 20, 16, 62, § 170:albugines oculorum,
id. 32, 7, 24, § 70:cicatrices,
id. 36, 21, 42, § 156 et saep. —In post-class. lang. in partic., to correct by punishment, to chastise:libertum non obsequentem aut verbis aut fustium castigatione,
Dig. 1, 16, 9, § 3; Lampr. Alex. Sev. 51; Lact. Mort. Pers. 22 al.— Hence, ēmendātus, a, um, P. a., faultless, perfect, pure:mores,
Cic. Lael. 17, 61; cf.vir,
Hor. Ep. 1, 16, 30; Plin. Ep. 3, 3, 5:e. et Latina locutio,
Cic. Brut. 74; cf. Quint. 1, 5, 1; 33; 2, 4, 15 al.:opus,
Plin. 34, 8, 19, § 92:aquae,
id. 36, 15, 24, § 121.— Comp.:mulier,
Petr. 126, 13:vita,
Dig. 4, 3, 11.— Sup.:homo (with optimus),
Plin. Ep. 8, 22, 2: libri, Quint. Ep. ad Tryph. § 3; cf.:correcta et emendata maxime,
Cic. Ac. 1, 4, 13.— Adv.: ēmendāte, faultlessly, perfectly, purely:loqui, scribere, etc.,
Cic. Opt. Gen. 2; Quint. 8, 1, 2; 8, 3, 1; Hirt. B. G. 8 prooem. § 6; Vitr. 10, 11.— Comp.:facere capillum,
Plin. 34, 8, 19, § 58; Quint. 1, 6, 19 Zumpt. -
10 quis
1.quis, quid (old nom. plur. QVES, S. C. Bacch.), pron. interrog. [Sanscr. kis, in nakis = nemo; Gr. tis], who? which? what? what man? (while qui, quae, quod, interrog. is used adject.; for exceptions, v. qui and infra.—Quis is properly used only of more than two; uter, which of two? v. infra).I.Masc. and fem. quis; lit.,A.As subst., in a direct question.1.Of males:2.unde es? cujus es?
whose are you? to whom do you belong? Plaut. Truc. 2, 7, 44: Da. Quis homo est? Pa. Ego sum Pamphilus, who is there? Ter. And. 5, 6, 1:quis clarior in Graeciā Themistocle? quis potentior?
Cic. Lael. 12, 42; id. de Or. 3, 34, 137:quis Dionem doctrinis omnibus expolivit? non Plato?
id. ib. 3, 34, 139.—Quis, of females, as subst. and adj. (ante- and post-class.): et quis illaec est, quae? etc., Enn. ap. Non. 198, 3 (Trag. v. 133 Vahl.): quis tu es mulier, quae? etc., Pac. ap. Non. 197, 33; cf. Varr. L. L. 6, § 60 Müll.:B.quis ea est, quam? etc.,
who is she? Plaut. Aul. 2, 1, 48:quis haec est?
id. Pers. 2, 2, 18:quis illaec est mulier, quae? etc.,
id. Ep. 4, 1, 6:sed haec quis mulier est?
id. Truc. 1, 1, 76: quis nostrarum fuit, Caecil. ap. Gell. 2, 23: quis haec est simia? Afran. ap. Charis. 1, p. 84.—As adj.1.Absol., what? i. e. what sort of a person or thing? quis videor? Cha. Miser aeque atque ego, in what state or condition do I seem? what do you think of me now? Ter. And. 4, 2, 19:2.quis ego sum? aut quae in me est facultas?
Cic. Lael. 5, 17. —With nouns.(α).With words denoting a person (class.):(β).quis eum senator appellavit,
Cic. Cat. 2, 6, 12:quis gracilis puer,
Hor. C. 1, 5, 1.—In gen. (in Cic. only before a vowel, for qui):II.quis color,
Verg. G. 2, 178:quisve locus,
Liv. 5, 40:quod caedis initium? quis finis?
Tac. A. 1, 48:quis esset tantus fructus?
Cic. Lael. 6, 22. —In neutr.A.Lit.1.In simple constr.:2.quid dicam de moribus facillimis,
Cic. Lael. 3, 11:quid est judicium corrumpere, si hoc non est?
what is bribing the court, if this be not? id. Verr. 1, 10, 28:quid ais? quid tibi nomen est?
Plaut. Am. 1, 1, 208.—With gen. partit., what? i. e. what sort of? what kind of a? quid mulieris Uxorem habes? what sort of a woman have you for a wife? Ter. Hec. 4, 4, 21:3.quid illuc est hominum secundum litus?
what is that knot of people? Plaut. Rud. 1, 2, 60:quid caelati argenti, quid stragulae vestis, quid pictarum tabularum... apud illum putatis esse?
Cic. Rosc. Am. 46, 133; cf.esp.: hoc enim, quis homo sit, ostendere est, non quid homo sit, dicere,
i. e. to point out an individual, not to define a class, Gell. 4, 1, 12.—Esp. in phrase quid dico? what do I say? in correcting or strengthening the speaker's own expression:B.Romae a. d. XIIII. Kal. volumus esse. Quid dico? Volumus? Immo vero cogimur,
Cic. Att. 4, 13, 1; id. Fam. 5, 15, 2; id. Mil. 28, 76; id. de Or. 2, 90, 365; id. Lig. 9, 26.—Transf.1.Quid? how? why? wherefore? quid? tu me hoc tibi mandasse existimas, ut? etc., Cic. Fam. 2, 8, 1:2.quid hoc?
id. Tusc. 1, 11, 25:quid? eundem nonne destituisti?
id. Phil. 2, 38, 99:eloquere, quid venisti?
why? wherefore? Plaut. Am. 1, 1, 221:sed quid ego argumentor? quid plura disputo?
Cic. Mil. 16, 44. —In quid? wherefore? for what? Sen. Ben. 4, 13, 3. —3.Quid, with particles:III.quid, quod?
what shall be said to this, that? how is it that? and furthermore, moreover, Cic. Sen. 23, 83; id. Off. 3, 25, 94; id. Ac. 2, 29, 95 et saep.:quid ita?
why so? id. N. D. 1, 35, 99: quid ni, also in one word, quidni? why not? (in rhet. questions, while cur non expects an answer); always with subj., Ter. Heaut. 5, 1, 34; Cic. de Or. 2, 67, 73; Sen. Tranq. 9, 3; id. Ira, 1, 6, 1; cf.separated: quid ego ni teneam?
Plaut. Ps. 2, 2, 57; Ter. Ad. 4, 5, 28;and pleonastically: quid ni non,
Sen. Ep. 52: quid si? how if? Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4:quid si illud addimus,
Cic. Lael. 14, 50:quid tum?
what then? how then? id. Tusc. 2, 11, 26; Verg. A. 4, 543; id. E. 10, 38; Hor. S. 2, 3, 230:quid ergo, ironically,
Caes. B. G. 7, 77; Cic. Fam. 9, 15, 14:quid enim,
id. Fin. 2, 19, 62; Liv. 20, 9.—In indirect discourse:2.quis sim, ex eo quem ad te misi, cognosces,
Sall. C. 44, 5:rogitat quis vir esset,
Liv. 1, 7, 9:videbis, quid et quo modo,
Cic. Att. 11, 21, 1: quis quem, who... whom? who... the other? considera, quis quem fraudasse dicatur, who is said to have defrauded whom? id. Rosc. Com. 7, 21:quos autem numeros cum quibus misceri oporteat, nunc dicendum est,
what... with what? id. Or. 58, 196:notatum in sermone, quid quo modo caderet,
Quint. 1, 6, 16. — Quid with gen.:exponam vobis breviter, quid hominis sit,
what sort of a man he is, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134:sciturum, quid ejus sit,
what there is in it, how much of it may be true, id. Att. 16, 4, 3.— Rarely for uter, which of two, whether:incerti quae pars sequenda esset,
Liv. 21, 39, 6:proelia de occupando ponte crebra erant, nec qui potirentur, satis discerni poterat,
id. 7, 9, 7:ut dii legerent, qui nomen novae urbi daret,
id. 1, 6, 4 Weissenb. ad loc.; id. 1, 24, 3; 9, 45, 8; 10, 12, 5; cf.: validior per Germaniam exercitus, propior aput Pannoniam;quos igitur anteferret?
Tac. A. 1, 47.quis, quid, pron. indef.I.As subst.A.Alone, any one, any body, any thing; some one, somebody, something:B.aperite, heus! Simoni me adesse, quis nunciate,
Plaut. Ps. 5, 1, 37:simplicior quis, et est, etc.,
Hor. S. 1, 3, 63:quantum quis damni professus erat,
Tac. A. 2, 26:quanto quis clarior,
id. H. 3, 58:injuriam cui facere,
Cic. Fin. 3, 21, 71.—In connection with si, ne, nisi, cum:II.si te in judicium quis adducat,
Cic. Phil. 2, 14, 35:ne cui falso assentiamur,
id. Fin. 3, 21, 72:si tecum agas quid,
id. Off. 1, 2, 4:si quid in te peccavi ignosce,
id. Att. 3, 15, 4:si quis quid de re publicā rumore acceperit,
Caes. B. G. 6, 20:si quo usui esse posset,
Liv. 40, 26, 8:ne quid nimis,
Ter. And. 1, 1, 34:nisi quid existimas, etc.,
Cic. Fam. 13, 73, 2:neve quis invitam cogeret esse suam,
Prop. 1, 3, 30:cum quid,
Col. 4, 25.—As adj.:3.jam quis forsitan hostis Haesura in nostro tela gerit latere,
Tib. 1, 10, 13.quīs, for quibus, v. quis and qui. -
11 tamen
tămen, adv. [perh. from tam and en, Corss. Ausspr. 1, 842; but cf. Rib. Lat. Part. p. 27 sqq.], notwithstanding, nevertheless, for all that, however, yet, still, etc.I.In gen.A.With a corresp. concessive or conditional particle ( quamquam, quamvis, etsi, etiamsi, tametsi, licet, si, ut, cum, etc.; tamen stands at the beginning of the clause or after a prominent word; cf.: certe, nihilo minus).1.With quamquam:2.verumtamen, quamquam abest a culpā, suspitione tamen non caret,
Cic. Rosc. Am. 20, 55:quamquam me vester honos vigilare jubet, tamen, etc.,
id. Agr. 2, 28, 77; id. Imp. Pomp. 1, 1; 12, 34; id. Cat. 2, 9, 19; 3, 12, 29.—With quamvis:3.quamvis sit magna (exspectatio), tamen eam vinces,
Cic. Rep. 1, 23, 37.—With etsi:4.etsi abest maturitas aetatis, jam tamen, etc.,
Cic. Fam. 6, 18, 4; cf.:sed tamen etsi omnium causā, quos commendo, velle debeo, tamen, etc.,
id. ib. 13, 71.—With tametsi:5.tametsi miserum est, tamen, etc.,
Cic. Rosc. Am. 20, 55:tametsi ille venerit, tamen,
id. Imp. Pomp. 5, 13; 17, 51; Sall. C. 3, 2; Caes. B. G. 1, 30; 7, 43, and v. tametsi, II.—With etiam si:6.etiamsi natura abripuit, virtus tamen, etc.,
Cic. Rep. 1, 16, 25; id. Caecin. 21, 59; id. Div. 2, 64, 131:etiam si ab hoste defendant, tamen,
id. Imp. Pomp. 5, 13.—With licet:7.licet tibi significarim, ut ad me venires: tamen intellego, etc.,
Cic. Att. 3, 12, 3.—With ut:8.equidem, ut verum esset... tamen arbitrarer, etc.,
Cic. Rep. 1, 6, 11.—With si:9.si taceo, interii tamen,
Plaut. Mil. 2, 3, 36:si Massilienses per delectos cives... reguntur, inest tamen in eā conditione, etc.,
Cic. Rep. 1, 27, 43:si ipsa minus honestas, contumelia tamen, etc.,
id. Part. Or. 26, 92:si omnes deos hominesque celare possimus, nihil tamen, etc.,
id. Off. 3, 8 fin.; id. Imp. Pomp. 17, 50; id. Cat. 3, 3, 7:si nullus erit pulvis, tamen excute nullum,
Ov. A. A. 1, 151; Curt. 5, 8, 15; 7, 5, 42.—With cum:B.cum ea consecutus nondum eram... tamen, etc.,
Cic. Fam. 3, 7, 5; id. Rep. 1, 10, 16:cui (senatus auctoritati) cum Cato et Caninius intercessissent, tamen est perscripta,
id. Fam. 1, 2, 4.—Without correl. particle:II.retraham ad me illud argentum tamen,
Ter. Heaut. 4, 2, 11: Divitiacus dixit, scire se illa esse vera;sese tamen amore fraterno commoveri,
Caes. B. G. 1, 20: expellitur ex oppido Gergoviā;non destitit tamen,
id. ib. 7, 4:equites conflixerunt, tamen ut nostri superiores fuerint,
id. ib. 5, 15:propterea quod reliquis tamen fugae facultas daretur, Sequanis vero, etc.,
at least, id. ib. 1, 32; so,neque recordatur illi ipsi tam infelici imperatori patuisse tamen portus Africae,
Liv. 28, 43, 17:quo, defendente nullo, tamen armatis adscendere esset difficile,
Hirt. B. G. 8, 33; Sall. C. 20, 12; Curt. 4, 4, 21; 4, 6, 28:semper Ajax fortis, fortissimus tamen in furore,
Cic. Tusc. 4, 23, 52:qui plusque fore dicant in pluribus consilii quam in uno, et eandem tamen aequitatem,
id. Rep. 1, 35, 55:id ipsum tam mite ac tam moderatum imperium tamen, quia unius esset, deponere eum in animo habuisse quidam auctores sunt,
Liv. 1, 48, 9:et Philippus minime, quin rebellandum esset, dubius, quia tamen inmaturae ad id vires erant, ad moram, etc.,
id. 39, 35, 2 Weissenb. (dub.): haec e pectoribus altis et eruditis orta sunt;illud tamen non minus admirabile, quod servilis animus cepit,
Val. Max. 3, 3, 7.—Emphat., beginning a sentence:tamen contemptus abs te, haec habui in memoriā,
Ter. Eun. 1, 2, 90:tamen aliquid nullius est... tanta copia quae enarrare tuas res gestas possit. Tamen adfirmo, etc.,
Cic. Marcell. 2, 4; Liv. 21, 55, 10.—Esp.A.With sed, in transitions, in resuming the thought after a parenthesis, or in limiting or correcting something already said, or some inference from it, but yet, but nevertheless, but still:B.hi non sunt permolesti: sed tamen insident et urgent,
Cic. Att. 1, 18, 2:sed tamen velim scire, etc.,
id. Rep. 1, 30, 46:difficile factu est, sed conabor tamen,
id. ib. 1, 43, 66:ipse ad me non venisset... sed tamen,
id. Fam. 4, 3, 1:quicquid arte fieri potuerit—non enim jam satis est consilio pugnare... —sed tamen quicquid elaborari aut effici potuerit,
id. ib. 9, 16, 2:non perfectum illud quidem, sed tolerabile tamen,
id. Rep. 1, 26, 42; id. Imp. Pomp. 4, 10; 17, 52; id. Cat. 2, 9, 20; 4, 5, 9:gravi morbo est inplicitus. Sed animo tamen aegrum magis quam corpore, etc.,
Liv. 40, 56, 9; Curt. 4, 4, 12; Sen. Q. N. 6, 16, 3; cf. also verumtamen. —Si tamen, if at least, if only, = si modo:2.aliqua et mihi gratia ponto est: Si tamen in medio quondam concreta profundo Spuma fui,
Ov. M. 4, 537; so id. Tr. 3, 14, 24:si tamen illi (amici) non gravantur,
Plin. Ep. 3, 1, 4; 6, 21, 6 et saep.—Ellipt. (very rare): utilissimo quidem exemplo;C.si tamen acta excellentissimorum virorum humiliter aestimare... permittitur ( = ita tamen utilissimo, si, etc.),
Val. Max. 2, 7, 14.—In an interrogation:D.si quinque hominum milibus ad vim, facinus caedemque delectis locus quaeritur, tamenne patiemini vestro nomine contra vos firmari opes?
in spite of this, notwithstanding this, Cic. Agr. 2, 28, 77;so. si... tamenne?
id. Fl. 10, 21; id. Font. 7, 16 (3, 6); id. Dom. 19, 50.—Without ne:cur nolint, etiam si tacerent, satis dicunt. Verum non tacent. Tamen his invitissimis te offers?
Cic. Div. in Caecil. 6, 21: —Quare tamen per plures dies motus [p. 1839] fuit? yet why, etc., Sen. Q. N. 6, 31, 1;so even at the beginning of a letter: tamen a malitiā non discedis?
and yet, Cic. Fam. 9, 19, 1.—Ac tamen, and yet, and that although: admirabile est quantum inter omnis unus excellat;E.ac tamen, cum esset Demosthenes, multi oratores fuerunt, etc.,
Cic. Or. 2, 6; 8, 26; id. Sest. 54, 115:quantus iste est hominum error! Ac tamen facile patior, etc.,
id. Rep. 2, 15, 29; cf.:atque is tamen aliquis Ligarius non fuit,
yet not even, id. Lig. 7, 22.—Neque... nec tamen, nor, on the other hand, and yet not:F.Cyri vitam legunt, praeclaram illam quidem, sed neque tam nostris rebus aptam nec tamen Scauri laudibus anteponendam,
Cic. Brut. 29, 112.—Ne tamen, that by no means:G.veni igitur, quaeso, ne tamen semen urbanitatis unā cum re publicā intereat,
Cic. Fam. 7, 31, 2.—With rel. pron.: qui tamen, etc., who however, although he ( she, it, they, etc.):H.L. Lucullus, qui tamen eis incommodis mederi fortasse potuisset,... partem militum Glabrioni tradidit,
Cic. Imp. Pomp. 9, 26:ut possint eam vitam, quae tamen esset reddenda naturae, pro patriā potissimum reddere,
id. Rep. 1, 3, 5:perturbat me etiam illud interdum, quod tamen, cum te penitus recognovi, timere desino,
id. Deiot. 2, 4; id. Cat. 4, 11, 23: fuit mirificus in Crasso pudor, qui tamen non modo obesset ejus orationi, sed etiam prodesset, and yet its effect was, etc., id. de Or. 1, 26, 122:si vetustum verbum sit, quod tamen consuetudo ferre possit,
id. ib. 3, 43, 170.—Qui tamen sometimes introduces a paranthetical concession:alter, qui tamen se continuerat, senserat tantum aliud atque homines exspectabant,
Cic. Sest. 53, 114 (v. Fischer, Gram. p. 573, 5).—Strengthened by nihilominus:► For tam = tamen, v.etsi verum judicabant, tamen nihilominus, etc.,
Cic. Clu. 28, 76: tamen nihilominus Aien aristeuein, etc., id. Fam. 13, 15, 2.tam, IV.
См. также в других словарях:
correcting — n. the act of offering an improvement to replace a mistake. Syn: correction, rectification. [WordNet 1.5] … The Collaborative International Dictionary of English
correcting — index revision (process of correcting) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Correcting — Correct Cor*rect , v. t. [imp. & p. p. {Corrected}; p. pr. & vb. n. {Correcting}.] 1. To make right; to bring to the standard of truth, justice, or propriety; to rectify; as, to correct manners or principles. [1913 Webster] This is a defect in… … The Collaborative International Dictionary of English
correcting lens — or correcting plate n. a thin lens used to correct spherical aberration introduced by the spherical mirror in certain optical systems * * * … Universalium
correcting lens — or correcting plate n. a thin lens used to correct spherical aberration introduced by the spherical mirror in certain optical systems … English World dictionary
correcting endonuclease — correcting endonuclease. См. корректирующая эндонуклеаза. (Источник: «Англо русский толковый словарь генетических терминов». Арефьев В.А., Лисовенко Л.А., Москва: Изд во ВНИРО, 1995 г.) … Молекулярная биология и генетика. Толковый словарь.
correcting endonucelase — correcting endonucelase. = AP endonuclease (см.). (Источник: «Англо русский толковый словарь генетических терминов». Арефьев В.А., Лисовенко Л.А., Москва: Изд во ВНИРО, 1995 г.) … Молекулярная биология и генетика. Толковый словарь.
correcting code — klaidų taisymo kodas statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. correcting code; error correcting code vok. Fehlerkorrekturkode, m; fehlerkorrigierender Kode, m rus. код исправления ошибок, m; корректирующий код с исправлением ошибок, m… … Automatikos terminų žodynas
correcting amplifier — pataisos stiprintuvas statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. correcting amplifier; equalizing amplifier vok. Entzerrerverstärker, m; Korrektionsverstärker, m rus. spinduliuotės pluošto valdoma raketa, m pranc. amplificateur correcteur,… … Automatikos terminų žodynas
correcting condition — koregavimo sąlyga statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. correcting condition vok. Korrekturbedingung, f; Stellgröße, f rus. условие коррекции, n pranc. condition de correction, f … Automatikos terminų žodynas
correcting range — koregavimo diapazonas statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. correcting range vok. Korrekturbereich, m; Nachstellbereich, m; Stellbereich, m rus. диапазон корректировки, m; диапазон коррекции, m pranc. étendue de correction, f … Automatikos terminų žodynas