-
101 θῆσσα
-
102 αὐτεί
-
103 αὐγάζω
αὐγάζω, 1) einen Glanz verbreiten, erhellen, τὰν καλλίσταν ἥλιος Eur. Hec. 637. Bei den Tragg. auch = sehen, Soph. Phil. 217; Eur. Bacch. 596; wie auch Sp. D., z. B. M. Arg. 27 (IX, 221). – 2) Häufiger ist in dieser Bdtg das med., deutlich sehen, wahrnehmen, Il. 23, 458; Hes. O. 477; öfter in der Anth., z. B. Antp. Th. 63 (VII, 743); Leon. Al. 10 (IX, 349). – Im N. T. glänzen, 2. Cor. 4, 4.
-
104 νᾶς
νᾶς, ἡ, dor. = ναῠς, s. Koen ad Greg. Cor. 315.
-
105 νῑκάζω
-
106 ἀ-πρός-κοπος
ἀ-πρός-κοπος ( προςκόπτω), 1) nicht angestoßen, unverletzt, rein, Act. Apost. 24, 16. – 2) nicht verletzend, keinen Anstoß gebend, I. Cor. 10, 32.
-
107 ὀπτίλος
ὀπτίλος, ὁ, nach Plut. Lycurg. 11 lakonisch für ὀφϑαλμός, das Auge; ὀπτίλων ἀρετὰ ὀξυδορκία, Metopus bei Stob. Floril. 1, 64. Vgl. die Erklärer zu Greg. Cor. p. 580.
-
108 ἀπό-πατος
ἀπό-πατος, ὁ, bei Greg. Cor. p. 521 ἡ, 1) der Stuhlgang, bes. Menschenloth, Hippocr.; Luc. Tragodop. 165; χελιδόνος ἀφείσης ἐπ' αὐτὸν ἀπόπατον Plut. Symp. 8, 7, 2. – 2) der Abtritt, Ar. Ach. 81, wo der Schol. zu vgl.
-
109 ἀ-παρά-θετος
ἀ-παρά-θετος, nicht daneben gesetzt, ohne beigesetzte Zeugnisse, D. L. 7, 181; bei den Gramm. Wörter, zu denen sich keine Stelle eines Schriftstellers beibringen läßt, s. Bast Greg. Cor. p. 348.
-
110 ἀπ-αγορεύω
ἀπ-αγορεύω ( aor. ἀπηγόρευσα Plat. Theaet. 200 d, gew. ἀπεῖπον; perf. ἀπηγόρευκα Luc., gew. ἀπείρηκα; fut. ἀπερῶ), 1) untersagen, verbieten, τινός Stob. Flor. 44, 12; Her. 3, 124; Σκύϑῃσι, μὴ ἐπιβαίνειν 4, 125, u. so öfter mit μή u. inf.; Ar. Ach. 169 Aeschin. 1, 10 Plat. Prot. 334 c; μηδένα βάλλειν Xen. Cyr. 1, 4, 14; so immer bei Dem.; ὅπως μή Plat. Rep. I, 339 a; τί Arist. Pol. 7, 15, 6; τινὶ τὴν στρατείαν, Jem. von dem Feldzuge abreden, Plut. Arat. 35. – 2) entsagen, sich lossagen von etwas, es aufgeben, τῷ κατὰ ϑάλατταν πολέμῳ Plat. Menex. 245 b; πρὸς κρύος Luc. Gymn. 24; πρὸς πόνον Plut. Cor. 3; öfter εἰς στρατείαν, Alex. 47; c. partic., οὔτε λέγων οὔτε ἀκούων ἀπαγ. Xen. Cyn. 1, 16, nicht mehr im Stande sein, wo es überall übergeht in die Bdtg – 3) intrans., versagen, ermatten, Plat. Theaet. 200 d; ἡ τιμή Rep. VIII, 568 c; ὑπὸ πόνων ἀπαγορεύοντες, durch Anstrengungen erschöpft, Xen. An. 5, 8, 3; oft bei Sp., bes. Luc.; öfter mit partic., ἐσϑίων Saturn. 22. Auch von Sachen, τὰ ἀπαγορεύοντα, das Abgenützte, unbrauchbar Gewordene, Xen. Cyr. 6, 2, 33.
-
111 ἀπο-πενθέω
ἀπο-πενθέω, (vollständig) betrauern, τινά Plut. Cor. 39.
-
112 ἀπο-τίθημι
ἀπο-τίθημι (s. τίϑημι), 1) ablegen, act. Od. 14, 276 ἀπὸ κρατὸς κυνέην ἔϑηκα, med. ἀπὸ χλαῖναν ϑέτο Od. 14, 500, ἀπ' ὤμοιιν χλαῖναν ϑέτο Od. 21, 118, ἀπὸ ξίφος ϑέτ' ὤμων 119; τεύχεα ἀποϑέσϑαι ἐπὶ χϑονί Iliad. 3, 89; φύσας ἀποϑείομαι ὅπλα τε πάντα Iliad. 18, 409; ἁποϑέσϑαι ἐνιπήν 5, 492; so ῥᾳϑυμίαν Dem. 8, 46; όργήν Plut. Cor. 19; ἀρχὴν ἀποτίϑεσϑαι, niederlegen, Pol. 5, 1; πόλεμον, beilegen, 5, 106, 1; νεῖκος ἀποϑέσϑαι Pind. Ol. 11, 42; ἀφροδίταν πολλήν, Liebesgluth unterdrücken, Eur. I. A. 557; vgl. Plut. Coriol. 19 Pomp. 23. – Kinder aussetzen, Ggstz τρέφειν, Plat. Theaet. 161 a. – Vgl. ἀπόϑε-στος. – 2) bei Seite legen, bes. med., für sich, d. i. aufbewahren; act. Iliad. 16, 254 δέπας ἀπέϑηκ' ἐνὶ χηλῷ; Xen. Cyr. 6, 1, 25; Dem. 49, 31 u. sonst; τὰ χαλεπὰ εἰς τὸ γῆρας, aufsparen, Xen. Mem. 2, 1, 31; εἰς αὖϑις, auf ein andermal verschieben, Plat. Euthyd. 275 a Gorg. 449 b; sparen, Legg. X, 857 c; εἰς δεσμωτήριον ἀποτεϑέντες Lycurg. 112, wie εἰς φυλακήν, in Verwahrsam geben, Pol. 24, 8, 8; D. Sic.; χρόνον εἴς τι, Zeit auf etwas verwenden, Pol. 17, 9, 10; χάριν ἐν πολλοῖς, sich Dank verdienen, 6, 2, 15. – Bei Call. Iov. 15 κόλπων, aus dem Schooße ablegen, gebären.
-
113 ἀπο-καλύπτω
ἀπο-καλύπτω, enthüllen, entblößen, τὰ στήϑη Plat. Prot. 352 a; med., sich entblößen, Plut. Cor. 23; τὴν κεφαλήν Crass. 6. Häufig übertr., eröffnen, kund machen, τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν Plat. Gorg. 455 d; vgl. 460 a. Auch im med., πρός τι, seine Absicht auf etwas kund geben; so φανερῶς ἀπεκαλύψατο πρὸς τὸν πόλεμον, πρὸς τὴν ἐπιβολήν D. Sic. 17, 62. 18, 23; ἀποκεκαλυμμένοι λόγοι, unverschleiert, obscön (Plut.) vit. Hom. 214.
-
114 ἀ-πήρινος
ἀ-πήρινος (πηρίς), ἰχϑύς, ohne Geschlechtstheile, Archestrat. bei Ath. VII, 299 a, nach Cor. Conj. für ἀπύρηνος.
-
115 ἀργυρό-παστος
ἀργυρό-παστος, silbergestickt, ἐνδύματα, s. Koen ad Greg. Cor. p. 454, der es auch Polyaen. 4, 16, 1, wo ὅπλα ἀργυρό-παρτα steht, emendiren will, mit Silber ausgelegte Waffen.
-
116 ὀρειμαλίδες
ὀρειμαλίδες, αἱ, = ὀρομαλίδες, vgl. Koen zu Greg. Cor. 120.
-
117 ἀ-συμ-παθής
ἀ-συμ-παθής, ές, ohne Mitgefühl, nicht theilnehmend, τινί, mit Einem, Plut. Cor. 21; D. Sic. 13, 111; nicht übereinstimmend, πρός τι Sp.; καὶ ἀσύγκρᾱτος Plut. adv. Col. 10.
-
118 ἀ-τοπία
-
119 ἀ-τονέω
ἀ-τονέω, nicht angespannt, schwach, matt sein, Arist. probl. 26, 42; ὁδοιπορίαις Ep. ad. 752 ( App. 252); vom Pferde, Plut. Cor. 25 u. öfter.
-
120 ἀφ-ῆλιξ
ἀφ-ῆλιξ, ικος, über die jugendlichen Jahre hinaus, ὡς ἄπο τῆς ἡλικίας ὤν B. A. 1, wo auch der Gebrauch des Positivs getadelt ist, obgleich in H. h. Cer. 140 γυναικὸς ἀφήλικος steht, wie γέρων Cratin. Poll. 2, 17; vgl. Schol. Ar. Plut. 330; Ael. H. N. 14, 18; Luc. Pseud. 15; Greg. Cor. p. 529 ἀφηλικέστερον τὸν πρεσβύτερον; s. Her. 3, 14; Themist. 26 p. 328 a; – Phryn. com. bei Poll. 2, 17 = jung, was B. A. 470 n. Phryn. 84 getadelt wird, wo Lob. zu vgl.
См. также в других словарях:
cor — cor … Dictionnaire des rimes
cór — cór·do·ba; … English syllables
cor — cor·a·cid·i·um; cor·a·ci·idae; cor·a·cite; cor·a·cle; cor·a·co·bra·chi·a·lis; cor·a·coid·al; cor·a·co·ra·di·a·lis; cor·al·lig·e·na; cor·al·li·idae; cor·al·li·na; cor·al·li·na·ce·ae; cor·al·li·ta; cor·al·lite; cor·al·loid; cor·al·lo·rhi·za;… … English syllables
COR AG — Financial Technologies Unternehmensform Aktiengesellschaft ISIN … Deutsch Wikipedia
cor — 1. (kor) s. m. Tumeur épidermique, dure et circonscrite qui se forme aux pieds. HISTORIQUE XVIe s. • Clous nommés des vulgaires cors, sont durillons qui viennent aux jointures des orleils ; leur cal est dur et espais, comme la corne de… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Cor en fa — Cor d harmonie Cor double Fa/Si♭, pavillon dévissable, verni doré Le cor d harmonie ou cor français est un instrument à vent de la famille des cuivres doux. Même s il a un air de parenté avec le cor de chasse, le son de cet instrument est très… … Wikipédia en Français
COR — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. Pour les articles homophones, voir corps et core. Noms communs … Wikipédia en Français
cor — |ô| s. f. 1. Impressão que a luz refletida pelos corpos produz no órgão da vista. 2. Qualquer cor (menos o branco e o preto). 3. Cor escura; cor carregada. 4. Tinta de pintar. 5. Colorido da pintura. 6. Cor rosada do rosto. 7. Tintura para dar… … Dicionário da Língua Portuguesa
Cor!! — The cover to Cor!! #1 (June 1970). Publication information Publisher IPC Magazines Ltd … Wikipedia
còr — cor, couar m. cœur; centre. Leis alas dau còr : les oreillettes. Saupre un tèxte de còr : savoir un texte par cœur. De bòn còr : de bon cœur ; volontiers. Mau de còr : nausée ; mal au cœur. De còr : de tout cœur. A còntracòr : à contre cœur. A… … Diccionari Personau e Evolutiu
COR — ist die lateinisch anatomische Bezeichnung des Organs Herz die Kurzform zu Cornelis, siehe Cor Darüber hinaus ist COR der IATA Code des Flughafens Córdoba in Argentinien die Abkürzung für den Club of Rome die Abkürzung für Corporate Online… … Deutsch Wikipedia