-
1 consularis
consŭlāris, e, adj. [consul], of or pertaining to a consul, consular (very freq.): aetas, the age required by law for the consular office, viz. the 43d year, Cic. Phil. 5, 17, 48; cf.II.annus, II.: comitia,
for the choice of consul, id. Mur. 26, 53; id. Att. 9, 9, 3:officium,
id. Rab. Perd. 1, 2; cf.imperium,
id. Pis. 16, 38; Sall. C. 55, 6:fasces,
Liv. 2, 54, 4:lictor,
Hor. C. 2, 16, 9:insignia,
Vell. 2, 58, 3; Tac. A. 13, 10; id. H. 4, 4:ornamenta,
Suet. Caes. 76:exercitus,
Liv. 3, 29, 2; 10, 25, 16; cf.arma,
Vell. 2, 68: femina, of a consul, Suet. Aug. 69; cf. Dig. 1, 9, 1 res, worthy of a consul, Liv. 4, 8, 4; so,ortio,
id. 34, 6, 2; and cf. infra, adv.:vinum,
named after the consul during whose administration it was made, Mart. 7, 79.—Esp.: homo consularis,
a man of consular rank, one who has been consul, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 118; 2, 3, 79, § 184; id. Phil. 11, 2, 5; ib. Rab. Post. 10, 27; so,vir consularis,
id. Sest. 21, 48; id. Cat. 4, 2, 3.—And,Subst.: consŭlāris, is, m.A.One who has been consul, an ex-consul, or one of consular rank:B.egregios consules habemus, sed turpissimos consulares,
Cic. Fam. 12, 4, 1; id. Phil. 8, 4, 14; Sall. C. 53, 1; Nep. Hann. 12, 1 al.—In the time of the empire, a legate sent by the emperor as governor into a province, Tac. Agr. 8 and 14; Suet. Aug. 33; 47; id. Tib. 41; 63 al.—Hence, adj.:consularis adoptio,
Quint. 6. prooem. § 13 Spald.— -
2 cōnsulāris
cōnsulāris e, adj. [consul], of a consul, consular: aetas, of eligibility (the 43d year): comitia, for the choice of consul: officium: fasces, L.: lictor, H.: legatus, Ta.: res, worthy of a consul, L.: provinciae, assigned to retiring consuls, Cs. — Of consular rank, who has been consul: homo: vir.— As subst, an ex-consul, one of consular rank, C.; an imperial legate, Ta.* * *consularis, consulare ADJconsular, of/proper to a consul; of consular rank; proposed/governed by consul -
3 candidātus
candidātus ī, m [candidus], a candidate for office (clothed in a white toga): praetorius, a candidate for the praetorship: consularis: aedilitas alcui candidato data: munia candidatorum: tribunicii, L.: officiosissima natio candidatorum.* * *Icandidata, candidatum ADJdressed in white/whitened clothesIIcandidate (office) (white toga); aspirant/office seeker; one who strives forIII -
4 cōnsūlāriter
cōnsūlāriter adv. [consularis], as becomes a consul: acta vita, L.* * *in a manner befitting/worthy of a consul -
5 dīgnitās
dīgnitās ātis, f [dignus], worth, merit, desert, character: tantum apud me dignitas potest, Cs.: honos dignitate impetratus: consularis, a claim to the consulship: pro dignitate laudare.— Greatness, majesty, dignity, grandeur, authority, rank, distinction, eminence, reputation, honor: consulis: summa in te: personarum: vostra, S.: celsissima sedes dignitatis. — Self-respect, personal dignity, honor: apud alium prohibet dignitas, T.: agere cum dignitate: neque suam pati dignitatem, ut, etc., Cs.: corporis, presence, N.— One in high office, an eminent man, dignitary: surrexisset Apronius, nova dignitas publicani: cum dignitates abessent, L.—Of things, worth, value, excellence. plena dignitatis domus: portus ut urbem dignitate aequiparet, N.: verborum.* * *worth; dignity, position, rank; authority, office; self-respect, grace -
6 līctor
līctor ōris, m [2 LIG-], a lictor, official attendant upon a magistrate: se augustiorem lictoribus duodecim sumptis fecit, L.—Twenty-four lictors, with the fasces, walked in single file before a dictator, twelve before a consul, six before a praetor: consularis, H.; they scourged or beheaded condemned criminals, C., L.* * *lictor, an attendant upon a magistrate -
7 prōvincia
prōvincia ae, f an office, duty, pursuit, charge, business, province: dura, T.: sibi provinciam depoposcit, ut me trucidaret.—A public office, appointment, charge, commission, administration, employment, command: urbana: cui classis provincia evenerat, L.: Aquilio Hernici provincia evenit, i. e. were assigned, L.: ut alteri consulum Italia bellumque cum Hannibale provincia esset, sphere of action, L.: quasi provincias atomis dare, methods of action.—Esp., the government of a territory outside of Italy by one who had served as magistrate in Rome, provincial government, territorial administration, command in the name of the Roman people: in quibus (locis) provinciam administras: numerum annorum provinciis prorogavit: provinciae rudis: provinciam deposuit, resigned: consularis, governed by an ex-consul.—A territory governed by a magistrate from Rome, province: Sicilia prima omnium provincia est appellata: provincia Syria: in provinciam cum imperio proficisci.* * *province; office; duty; command -
8 sanciō
sanciō sānxī, sānctus, īre [1 SAC-].—Of a law or treaty, to make sacred, render inviolable, fix unalterably, establish, appoint, decree, ordain, confirm, ratify, enact: quas (leges) senatus de ambitu sanciri voluerit: sanciendo novam legem, Ne quis, etc., L.: tabulas, H.: haec igitur lex sanciatur, ut, etc.: quod populus plebesve sanxit: cum sancienda sint consulum imperia, aut abroganda, L.: foedus, ratify, L.: foedera fulmine, V.— To ratify, confirm, consecrate, enact, approve: at hoc leges non sanciunt, ordain: consularis lex sanxit, ne, etc.: contra quam sanctum legibus erat, L.: ne res efferatur, ut iure iurando ac fide sanciatur, petunt, Cs.: coetibus ac sacrificiis conspirationem civitatium, Ta.: inhumanissimā lege sanxerunt, ut, etc.. habent legibus sanctum, Si quis... uti, etc., Cs.: de quibus confirmandis et sanciendis legem laturus est: fide sanxerunt liberos Tarentinos leges habituros, L.— To forbid under penalty, condemn with a sanction, enact a penalty against: incestum pontifices supplicio sanciunto: observantiam poenā: quod Athenis exsecrationibus publicis sanctum est: Solon capite sanxit, si qui, etc., made it a capital offence.* * *sancire, sanxi, sanctus V TRANSconfirm, ratify; sanction; fulfil (prophesy); enact (law); ordain; dedicate -
9 vir
vir virī, gen plur. virōrum (poet. also virūm, Ct., V., O.), m a male person, adult male, man (opp. mulier, femina): virum me natum vellem, T.: Deque viro factus (mirabile!) femina, O.: clari viri: consularis: turpissimus, S.: nefandus, V.: hoc pueri possunt, viri non potuerunt?: pueroque viroque, O.—In war, a man, soldier: vir unus cum viro congrediendo, etc., L.—With emphasis for a pronoun of reference: fletusque et conploratio fregere tandem virum, L.: gratiā viri permotus flexit animum, S.—Repeated distributively, each one... another, man... man: vir cum viro congrediaris, L.: legitque virum vir, singled out (for attack), V.: cum vir virum legisset, i. e. a companion in battle, L.— Plur, human beings: flumina simul pecudesque virosque rapiunt, O.; opp. Caelicolae, V.—A man, husband: quid viro meo respondebo Misera? T.: vir matris: angebatur Tullia nihil materiae in viro esse, etc., L.: Et uxor et vir, H.: Imminet exitio vir coniugis, O.—Of animals, the male, mate: Vir gregis ipse caper, V. —A man, man of courage, worthy man: tulit dolorem, ut vir; et, ut homo, etc.: tum viro et gubernatore opus est, L.: si quid in Flacco viri est, Non feret, H.— Plur, foot-soldiers, infantry: ripam equites virique obtinentes, L.—Manhood, virility: membra sine viro, Ct.* * *man; husband; hero; person of courage, honor, and nobility -
10 actio
I.In gen.:II.non modo deos spoliat motu et actione divina, sed etiam homines inertes efficit,
Cic. N. D. 1, 37; 2, 16;virtutis laus omnis in actione consistit,
id. Off. 1, 6; id. Fin. 5, 19, 54.—With subject. gen.:ad eas res parandas, quibus actio vitae continetur,
active, practical life, id. Off. 1, 5:corporis,
id. Div. 1, 32:mentis,
id. N. D. 1, 17; and with object. gen.: itaque nec actio rerum illarum ( the public performance of those things) apertā petulantiā vacat, id. ib. 1, 35, 127; ib. 1, 43:actio ullius rei,
id. Ac. 2, 33, 108; and so plur.: periculosae rerum actiones sunt, Off. 1, 2, 4;hence: actio gratiarum,
the giving of thanks, id. Fam. 10, 19 (cf.: gratias agere).—Esp.A. 1.In gen., Cic. Fam. 9, 8:2.tribunorum,
their official duties, Liv. 5, 11; so,consularis,
id. 4, 55 al.:actiones nostras scriptis mandamus,
Cic. Off. 2, 1; Caes. B. C. 1, 5.—Hence negotiation, deliberation:discessu consulum actio de pace sublata est,
Cic. Att. 9. 9.—Esp.Of judicial proceedings.a.An action, suit, process ( in abstr.), with a gen. more precisely defining it, e. g. actio furti, injuriarum; also with de:b.actio de repetundis, de arboribus succisis, etc.: actionem alicui intendere,
Cic. Mil. 14:instituere,
to bring an action against one, id. Mur. 9: multis actiones ( processes, suits) et res ( the property in suit) peribant, Liv. 39, 18 al.—The accusation ( in concr.), the statement of the crime, the indictment, charge, accusation:c.Inde illa actio, OPE CONSILIOQVE TVO FVRTVM AIO FACTVM ESSE,
Cic. N. D. 3, 30, 74; cf. id. Caecin. 3; id. de Or. 1, 36, 167.—Hence, in gen., judicial forms (the omission of which rendered a suit null and void): actiones Manilianae, forms relative to purchase and sale; cf. Cic. de Or. 1, 58, 246:Hostilianae,
ib. 1, 57, 245.—Hence,A pleading of a case (spoken or written); so Cic. calls his Orats. against Verres, actiones, pleas, simply dividing them into actio prima and actio secunda:d.actio causae,
Cic. Caecin. 2, 4;actiones litium,
id. Phil. 9, 5, 11; so,Suet. continuae actiones, Ner. 15: in prima parte actionis,
Quint. 10, 1, 20 al. —Permission for a suit:e.dare alicui actionem (which was the right or duty of the praetor or judge),
Cic. Verr. 2, 2, 27.—The judicial management of a suit, the trial, the day of trial:B.prima, altera, tertia,
Cic. Verr. 1, 30; 2, 2, 6.—Gesticulation connected with oral delivery.1.Of an orator; the exterior air or bearing, the action, delivery: Demosthenem ferunt ei qui quaesivisset quid primum esset in dicendo, actionem;2.quid secundum, idem et idem tertium respondisse,
Cic. Brut. 38; cf. id. de Or. 1, 18;so that it often includes even the voice: actio ejus (Pompeii) habebat et in voce magnum splendorem et in motu summam dignitatem,
id. Brut. 68; cf. id. Or. 17:est actio quasi sermo corporis,
id. de Or. 3, 59; cf. ib. 2, 17 al.—Hence, also —Of an actor, action:C.in quo tanta commoveri actio non posset,
id. de Or. 3, 26.—In dramatic lang., the action, the connection or series of events, the plot, in a play:habet enim (fabula) varios actus multasque actiones et consiliorum et temporum,
Cic. Fam. 5, 12, 6. -
11 adoptio
ădoptĭo, ōnis, f. [v. adoptatio], a taking or receiving of one in the place of a child (also of a grandchild, Dig. 1, 7, 10), an adopting, adoption (properly of one still under paternal authority, in patria potestate; on the contr., arrogatio referred to one who was already independent, homo sui juris. The former took place before the praetor or other magistrate and five witnesses, by a threefold mancipatio, i. e. sham sale;II.the latter could only be effected before the assembled people in the comitia curiata,
Gell. 5, 19; Just. Inst. 1, 11; Dig. 1, 7. More used than adoptatio, q. v.):emancipare filium alicui in adoptionem,
Cic. Fin. 1, 7:dare se alicui in adoptionem,
Vell. 2, 8, 2; Suet. Tib. 2; cf. Liv. 45, 40:adscire aliquem per adoptionem,
Tac. A. 1, 3;or, in adoptionem,
id. H. 2, 1:inserere aliquem familiae per adoptionem,
Suet. Claud. 39 fin.:adscitus adoptione in imperium et cognomentum,
Tac. A. 11, 11:adoptio in Domitium festinatur,
id. ib. 12, 25:adoptionem nuncupare,
to make known, to announce, id. H. 1, 17: adoptio consularis, performed by a consul, Quint. prooem. 6, 13 Spald. al.—Transf., of plants, the ingrafting, Plin. prooem. 1, 16.—Of bees, the admittance to or reception in a new hive:ut tamquam novae prolis adoptione domicilia confirmentur,
Col. 9, 13, 9.—In eccl. Lat., in spiritual sense of adoption as children of God:adoptionem filiorum Dei,
Vulg. Rom. 8, 23; ib. Gal. 4, 5; ib. Ephes. 1, 5. -
12 adsector
I.To attend one with zeal, eagerness, etc., to accompany, follow, wait upon, be in attendance upon (esp. of the friends of candidates for office): cum aedilitatem P. Crassus peteret, eumque major natu, etiam consularis, Ser. Galba adsectaretur, * Cic. de Or. 1, 56, 239:II.studia adulescentulorum in suffragando, in adsectando mirifice et magna et honesta sunt,
Q. Cic. Petit. Cons. 8 fin.:cum adsectaretur: Num quid vis? occupo,
Hor. S. 1, 9, 6:omnis inferioris Germaniae miles Valentem adsectabatur,
Tac. H. 2, 93 fin.; id. A. 6, 19; id. Or. 2:cum celebritatem adsectarentur adulescentium scholae,
Plin. 33, 12, 54, § 152; Suet. Caes. 19.—In jurid. Lat.: feminam, to follow a woman (considered as a wrong), Dig. 47, 10, 15, § 22.► Pass.: adsectari se omnes cupiunt: adsectari passive, akoloutheisthai, Enn. ap. Prisc. p. 792 P. -
13 aedilicius
aedīlīcĭus (not aedīlīt-), a um, adj. [id.], pertaining or belonging to an œdile:munus,
Cic. Off. 2, 16:repulsa, i. e. in aedilitate petenda,
id. Planc. 21:scriba,
of an œdile, id. Clu. 45:largitio,
Liv. 25, 2; cf. Cic. Off. 2, 16:vectigal aediliciorum, sc. munerum,
paid to the œdiles to defray the expense of public exhibitions, id. Q. Fr. 1, 1, 9.— aedīlīcĭus, i, m. (sc. vir), one who had been an œdile (as consularis, who had been consul), an exœdile, Varr. R. R. 1, 7, 10:aedilicius est mortuus,
Cic. Brut. 28; so id. Vatin. 7: edictum, an ordinance of the œdile on entering upon his office (v. edictum), Dig. 21, 1:aediliciae edictiones,
Plaut. Capt. 4, 2, 43. -
14 aetas
aetas, ātis, f. [contr. from the anteclass. aevitas from aevum, q. v.; Prisc. 595 P.; cf. Welsh oet] ( gen. plur. aetatum;I.but freq. also aetatium,
Liv. 1, 43; 9, 17; 26, 9; cf. Oud. ad Suet. Aug. 31; Vell. 2, 89; Sen. Brev. Vit. 12, 2; Gell. 14, 1).The period of life, time of life, life, age (divided, acc. to Varr. ap. Censor. 14, into pueritia, from birth to the 15th year; adulescentia, from that time to the 30th; juventus, to the 45th; the age of the seniores, to the 60th; and, finally, senectus, from that time till death. Others make a different division, v. Flor. 1 prooem.; Isid. Orig. 11, 2; Gell. 10, 28; 15, 20):II.a primo tempore aetatis,
Cic. Leg. 1, 4, 13:prima aetas,
id. Off. 2, 13:ineuntis aetatis inscientia,
id. ib. 1, 34;so 2, 13: flos aetatis,
the bloom of life, id. Phil. 2, 2; Liv. 21; Suet. Caes. 49; so,bona aetas,
Cic. Sen. 14; and poet. in the plur.:ambo florentes aetatibus,
Verg. E. 7, 4: quamquam aetas senet, satis habeo tamen virium, ut te arā arceam, Pac. ap. Prisc. 1, 10; id. ap. Non. 159, 19:mala aetas,
old age, Plaut. Men. 5, 2, 6; and absol.: aetas, aevitas = senectus, old age, SI MORBVS AEVITASVE VITIVM ESCIT, Fragm. of the XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 25: aetate ( through age) non quis obtuerier, Plaut. Most. 3, 2, 154; 1, 3, 130; id. Bacch. 3, 3, 5:sed ipse morbo atque aetate confectus,
Sall. J. 9:graves aetate,
Liv. 7, 39.—Sometimes also absol. = adulescentia, youth:fui ego illā aetate et feci illa omnia,
Plaut. Bacch. 4, 10, 4; id. Most. 5, 2, 27:damna, dedecora aetas ipsius pertulit,
Cic. Verr. 2, 1, 12:tua autem aetas (of his son),
id. Off. 2, 13:(mulier) non formā, non aetate, non opibus maritum invenerit,
Tac. G. 19:expers belli propter aetatem,
Suet. Aug. 8: aetas consularis, the legal age for the consulship, i. e. the 43d year, Cic. Phil. 5, 17:id aetatis jam sumus,
we have now reached that time of life, id. Fam. 6, 20, 3.—Transf.A.In gen., the lifetime of man, without reference to its different stages; life, Enn. ap. Gell. 18, 2, 16:B.aetas acta honeste et splendide,
Cic. Tusc. 3, 25:gerere,
id. Fam. 4, 5 al.:tempus aetatis,
id. Sen. 19:aetatem consumere in studio aliquo,
id. Off. 1, 1:conterere in litibus,
id. Leg. 1, 20:degere omnem in tranquillitate,
id. Fin. 2, 35; cf. id. Rosc. Am. 53 al.—In Ov. M. 12, 188, aetas = centum annos.—A space of time, an age, generation, time:C.heroicae aetates,
Cic. Tusc. 5, 3, 7:haec aetas,
id. ib. 1, 3, 5; id. Rep. 1, 1:alia,
id. Lael. 27, 101 Beier:nostrā aetate,
in our times, Quint. 1, 4, 20:cum primis aetatis suae comparabatur,
Nep. Iphicr. 1; Vell. 1, 16:incuriosa suorum aetas,
Tac. Agr. 1:omnia fert aetas,
time, Verg. E. 9, 51; so Hor. C. 4, 9, 10:crastina aetas,
the morrow, Stat. Th. 3, 562. — Of the four ages of the world ( the golden age, silver age, etc.), Ov. M. 1, 89 sq.; v. aureus, argenteus, etc.—Abstr. pro concreto, the time or period of life, for the man himself, the age, for the men living in it (mostly poet., and in prose after the Aug. per.; cf.D.saeculum): sibi inimicus magis quam aetati tuae, i. e. tibi,
Plaut. Men. 4, 3, 1:vae aetati tuae,
id. Capt. 4, 2, 105:quid nos dura refugimus Aetas?
Hor. C. 1, 35, 34:impia,
id. Epod. 16, 9:veniens,
Ov. F. 6, 639:omnis aetas currere obviam,
Liv. 27, 51:omnis sexus, omnis aetas,
Tac. A. 13, 16:innoxiam liberorum aetatem miserarentur, i. e. innocentes liberos,
id. H. 3, 68:sexum, aetatem, ordinem omnem,
Suet. Calig. 4.—Also of things without life, e. g. of wine, its age: bibite Falernum hoc: annorum quadraginta est. Bene, inquit, aetatem fert, it keeps well, Cic. ap. Macr. S. 2, 2, 3; Plin. 23, 1, 20, § 33; 15, 2, 3, § 7.—So of buildings:E.aetates aedificiorum,
Dig. 30, 58.—Aetatem, a dverb. (ante-class.).1.= semper, perpetuo, through the whole of life, during lifetime, continually:2.ut aetatem ambo nobis sint obnoxii,
Plaut. As. 2, 2, 18:at tu aegrota, si lubet, per me aetatem quidem,
id. Curc. 4, 3, 22:Quid, malum, me aetatem censes velle id adsimularier,
Ter. Heaut. 4, 3, 38.—= diu, longo tempore, an age, a long time, a long while:F.an abiit jam a milite? Jamdudum aetatem,
Ter. Eun. 4, 5, 8:quod solis vapor aetatem non posse videtur efficere,
what the heat of the sun cannot perhaps effect for years, Lucr. 6, 236.—In aetate, adverb. (ante-class.).1. 2. -
15 assector
I.To attend one with zeal, eagerness, etc., to accompany, follow, wait upon, be in attendance upon (esp. of the friends of candidates for office): cum aedilitatem P. Crassus peteret, eumque major natu, etiam consularis, Ser. Galba adsectaretur, * Cic. de Or. 1, 56, 239:II.studia adulescentulorum in suffragando, in adsectando mirifice et magna et honesta sunt,
Q. Cic. Petit. Cons. 8 fin.:cum adsectaretur: Num quid vis? occupo,
Hor. S. 1, 9, 6:omnis inferioris Germaniae miles Valentem adsectabatur,
Tac. H. 2, 93 fin.; id. A. 6, 19; id. Or. 2:cum celebritatem adsectarentur adulescentium scholae,
Plin. 33, 12, 54, § 152; Suet. Caes. 19.—In jurid. Lat.: feminam, to follow a woman (considered as a wrong), Dig. 47, 10, 15, § 22.► Pass.: adsectari se omnes cupiunt: adsectari passive, akoloutheisthai, Enn. ap. Prisc. p. 792 P. -
16 consularitas
consŭlārĭtas, ātis, f. [consularis, II. B.], the dignity or office of consul or imperial governor (late Lat.), Cod. Th. 6, 19, 1; 6, 27, 10; 9, 26, 4 al. -
17 consulariter
consŭlārĭter, adv., v. consularis fin. -
18 consularius
consŭlārĭus, a, um, adj., = consularis (late Lat.): dignitas, Jul. Epit. c. 98, § 359. -
19 contineo
con-tĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. and n. [teneo].I.Act., to hold or keep together.A.In gen. (rare).1.Lit. (syn.:b.coërceo, conjungo): contine quaeso caput,
Plaut. Rud. 2, 6, 26:quod omnem continet amplexu terram,
Lucr. 5, 319; cf.:mundus omnia conplexu suo coërcet et continet,
Cic. N. D. 2, 22, 58:vitem levi nodo,
Plin. 17, 22, 35, § 187:magni refert primordia saepe cum quibus... contineantur,
Lucr. 1, 818; 1, 908; 2, 761;2, 1008: pars oppidi, mari dijuncta angusto, ponte adjungitur et continetur,
Cic. Verr. 2, 4, 52, § 117.—Of places, to bound, limit, enclose (very rare in act.):2.reliquum spatium mons continet,
Caes. B. G. 1, 38:Oceanus ponto qua continet orbem,
Tib. 4, 1, 147; but more freq. in pass., to be comprised, enclosed, surrounded, encompassed, environed by:qui vicus altissimis montibus undique continetur,
Caes. B. G. 3, 1; so,undique loci naturā Helvetii,
id. ib. 1, 2:mare montibus angustis,
id. ib. 4, 23:una pars Galliae Garumnā flumine, Oceano, finibus Belgarum,
id. ib. 1, 1.—Trop.:B.omnes artes quasi cognatione quādam inter se continentur,
hang together, Cic. Arch. 1, 2.—Far more freq. in all periods and species of composition.,With partic. access. ideas.1.With the access. idea of firmness, quiet, permanence, etc., to hold or keep together, to keep, hold fast, preserve, retain (syn. servo).a.Lit.:b.(alvus) arcet et continet... quod recepit,
Cic. N. D. 2, 54, 136:merces (opp. partiri),
id. Vatin. 5, 12; cf.exercitum (opp. dividere),
Liv. 28, 2, 16:arida continent odorem diutius,
Plin. 21, 7, 18, § 39.—Trop.:2.nec ulla res vehementius rem publicam continet quam fides,
Cic. Off. 2, 24, 84:Remos reliquosque Belgas in officio,
Caes. B. G. 3, 11:in officio Dumnorigem,
id. ib. 5, 7:te in exercitatione,
Cic. Fam. 7, 19 fin.:te in tuis perenuibus studiis,
id. Brut. 97, 332:ceteros in armis (plaga),
Liv. 9, 41, 15:alicujus hospitio,
Nep. Lys. 1, 5.—With the access. idea of hindering, preventing motion, to keep, keep still, detain, restrain, repress, enclose.a.Lit.: milites [p. 449] sub pellibus, Caes. B. G. 3, 29; cf.:b.pecudem sub tecto,
Col. 7, 10, 3:exercitum castris,
Caes. B. G. 1, 48; 2, 11; Liv. 31, 26, 6; 28, 9, 14 al.; cf.:nostros in castris (tempestates),
Caes. B. G. 4, 34; 6, 36; and:copias in castris,
id. B. C. 1, 66; 3, 30; Auct. B. Afr. 1; 7; Liv. 36, 17, 9:Pompeium quam angustissime,
Caes. B. C. 3, 45:aliquem limine,
Liv. 34, 1, 5:ora frenis,
Phaedr. 3, 6, 7:ventos carcere,
Ov. M. 11, 432:animam in dicendo,
Cic. de Or. 1, 61, 261 et saep.:se ruri,
to stay, remain, Ter. Phorm. 2, 3, 17; cf.:se domi,
Suet. Caes. 81:suo se loco,
Caes. B. G. 4, 34:oppido sese,
id. ib. 2, 30:castris se continere,
id. B. C. 3, 37:se vallo,
id. B. G. 5, 44:se finibus Romanis,
Liv. 39, 17, 4; 34, 58, 3:moenibus sese,
id. 42, 7, 4:agrorum suorum terminis se,
id. 38, 40, 2:se moenibus,
Ov. M. 13, 208:sese intra silvas,
Caes. B. G. 2, 18:suos intra munitionem,
id. ib. 5, 57;5, 58: milites intra castrorum vallum,
id. B. C. 3, 76; Liv. 31, 34, 9;Auct. B. Afr. 24: intra castra militem,
Tac. H. 4, 19:praesidibus provinciarum propagavit imperium, ut a peritis et assuetis socii continerentur,
Suet. Aug. 23 et saep.:an te auspicium commoratum est? an tempestas continet?
Plaut. Am. 2, 2, 67.—Trop., to hold back, detain, repress, hold in check, curb, check, stay, stop, tame, subdue, etc. (syn. cohibeo):3.adpetitiones animi,
Cic. Tusc. 4, 9, 22:omnis cupiditates,
id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32:modeste insolentiam suam,
id. Agr. 1, 6, 18:risum,
id. Fin. 4, 25, 71 et saep.:formido mortales omnes,
Lucr. 1, 151:Etruriam non tam armis quam judiciorum terrore,
Liv. 29, 36, 10:oppida magis metu quam fide,
id. 30, 20, 5; cf.:quosdam continet metus,
Quint. 1, 3, 6:solo metu,
id. 12, 7, 2 et saep.:animum a consuetā libidine,
Sall. J. 15, 3:temeritatem ab omni lapsu (with cohibere),
Cic. Ac. 1, 12, 45:suos a proelio,
Caes. B. G. 1, 15:manum juventus Metu deorum,
Hor. C. 1, 35, 37 al.:se ab adsentiendo,
Cic. Ac. 2, 32, 104; so,se ab exemplis,
id. Fin. 2, 19, 62:temperans, qui se in aliquā libidine continuerit,
id. Par. 3, 1, 21:se male continet amens,
Ov. M. 4, 351:male me, quin vera faterer, Continui,
id. ib. 7, 729:nequeo continere quin loquar,
Plaut. Men. 2, 1, 28.—Mid.: contineri, quin complectar, non queo,
restrain myself, refrain, Plaut. Rud. 4, 4, 128; cf.:vix me contineo, quin, etc.,
Ter. Eun. 5, 2, 20:jam nequeo contineri,
Plaut. Capt. 3, 4, 60; cf.:vix contineor,
Ter. Hec. 4, 3, 9:quae vera audivi, taceo et contineo optime,
keep it to myself, conceal it, id. Eun. 1, 2, 23:ea quae continet, neque adhuc protulit, explicet nobis,
Cic. de Or. 1, 47, 206:dicta,
id. ib. 2, 55, 222.—With the access. idea of containing, to comprise, contain, involve, comprehend something in itself (syn. complector):b.(aqua gelum) quod continet in se, mittit,
Lucr. 6, 877; cf.:ut omnia, quae aluntur et crescunt, contineant in se vim caloris,
Cic. N. D. 2, 9, 23; so,in se,
Quint. 1, 6, 31; 2, 10, 2:Quattuor aeternus genitalia corpora mundus Continet,
Ov. M. 15, 240:rem militarem,
Liv. 5, 52, 16:panis innumeras paene continet medicinas,
Plin. 22, 25, 68, § 138:(linea) centum continet (pedes),
Quint. 1, 10, 44:Idus Martiae magnum mendum continent,
Cic. Att. 14, 22, 2:paucas species (vox),
Quint. 11, 3, 18:tales res, quales hic liber continet,
Cic. Or. 43, 148; Plin. Ep. 5, 9, 1:narrationes, quae summam criminis contineant,
Quint. 4, 2, 10:fabula stultorum regum et populorum continet aestus,
Hor. Ep. 1, 2, 8; cf.:liber primus ea continebit, quae, etc., Quint. prooem. § 21: tertia epistula continebat, etc.,
Plin. Ep. 9, 28, 5.—With subj.-clause:quando ipsos loqui deceat, quartus liber continet,
Quint. 11, 1, 59.—Esp. freq.,In pass.: contineri aliquā re, to be contained in something, be composed of, consist of or in, to rest upon, to be supported by, etc.:II.terreno corpore,
Lucr. 1, 1085:non venis et nervis et ossibus continentur (dii),
Cic. N. D. 2, 23, 59:artem negabat esse ullam, nisi quae cognitis penitusque perspectis... rebus contineretur,
id. de Or. 1, 20, 92:forma honestatis, quae tota quattuor his virtutibus... continetur,
id. Fin. 2, 15, 48:versus paucis (pedibus) continetur,
Quint. 9, 4, 60: quae philosophorum libris continentur, id. prooem. § 11; cf. id. 5, 10, 111 et saep.: artes, quae conjecturā continentur et sunt opinabiles, Cic. Div. 1, 14, 24:foedere,
Liv. 41, 23, 9:actu,
Quint. 2, 18, 5; 12, 9, 1; 3, 7, 28.—Rarely with in and abl.:forum, in quo omnis aequitas continetur,
Cic. Cat. 4, 1, 2; cf.:quibus (legibus) in singulis civitatibus res publica continetur,
id. Off. 3, 5, 23.—Neutr., to hold together in itself, to hang together (in the verb. finit. very rare; but freq. as P. a.; cf. also the deriv. continuus):1.per hortum utroque commeatus continet,
Plaut. Stich. 3, 1, 43.—Hence,contĭnens, entis, P. a.A.(Acc. to II.) Holding or hanging together (freq. and class.).1.Bordering upon, neighboring, contiguous, lying near, adjacent (syn.: junctus, adjunctus, contiguus); constr. with dat., cum, or absol.a.Prop.:b.aër mari,
Cic. N. D. 2, 45, 117:continentia atque adjuncta praedia huic fundo,
id. Caecin. 4, 11:(mare) dissimile est proximo ei continenti,
id. Ac. 2, 33, 105 al.:Cappadociae pars ea, quae cum Cilicià continens est,
id. Fam. 15, 2, 2:(Morini) continentes silvas ac paludes habebant,
Caes. B. G. 3, 28; cf. so absol.:parum locuples continente ripā,
Hor. C. 2, 18, 22; cf.:pars eorum, qui propiores erant continenti litori,
Liv. 44, 28, 12.— Subst.: contĭnentĭa, ĭum, n. (sc. loca), adjoining places, the neighborhood:Cherronesum et continentia usque Atho montem,
Plin. 18, 25, 57, § 215 al.:urbis,
the suburbs, Dig. 50, 16, 147.—Trop., in time, following, next:2.continentibus diebus,
Caes. B. C. 3, 84;and of other abstract things: motus sensui junctus et continens,
Cic. N. D. 1, 11, 26:timori perpetuo ipsum malum continens fuit,
followed at its heels, Liv. 5, 39, 8.—Holding together, cohering in itself, connected, continuous, uninterrupted.a.Prop.:b.continens agmen migrantium,
Liv. 1, 29, 4:agmen,
id. 2, 50, 7; 8, 8, 13 al.:ruinae,
id. 21, 8, 5; terra, the mainland, continent, Varr. ap. Charis. p. 100 P.; Cic. Fragm. ap. Non. p. 274, 6; Nep. Them. 3, 2; and in the same sense far more freq. subst.: contĭnens, entis, f. (rarely masc., Curt. 4, 2, 1 Zumpt, dub.; abl. in e and i equally used;v. the 4th and 5th books of Caes. B. G.),
Caes. B. G. 4, 27; 4, 28; 4, 31; 4, 36 bis et saep.; Nep. Milt. 7, 3; Liv. 35, 43, 4; Plin. 5, 31, 34, § 128; Suet Aug. 65; id. Tib. 40 et saep.—Trop., in time, continual, consecutive, uninterrupted:B.labor omnium dierum,
Caes. B. C. 3, 63; Liv. 42, 54, 3:bella,
Caes. B. G. 5, 11 fin.:imperium usque ad nos,
Liv. 7, 30, 8:imber per noctem totam,
id. 23, 44, 6:biduo,
Suet. Calig. 19:febres sine intermissione,
Cels. 3, 5 fin.:e continenti genere,
in continuous descent, Cic. Fin. 2, 19, 61:spiritus,
id. de Or. 3, 57, 216 et saep.: ex continenti (sc. tempore), instantly, immediately, = continuo, statim, Just. 1, 9; so,in continenti,
Dig. 44, 5, 1.—(Acc. to I. B. 2. b.) That restrains his passions, continent, moderate, temperate, enkratês (rare, but in good prose):C.continentior in vitā hominum quam in pecuniā,
Caes. B. C. 1, 23:cum reges tam sint continentes, multo magis consularis esse oportere,
Cic. Fam. 9, 19, 1:puer,
id. Att. 6, 6, 3:Epaminondas,
Nep. Epam. 3, 2 al. — Sup., Cic. Par. 1, 1, 7; Suet. Aug. 71.—(Acc. to I. B. 3.) In rhet., subst.: contĭnens, entis, n., that on which something rests or depends, the chief point, hinge:1.causae,
Cic. Part. Or. 29, 103; id. Top. 25, 95:intuendum videtur, quid sit quaestio, ratio, judicatio, continens, vel ut alii vocant, firmamentum,
Quint. 3, 11, 1; cf. id. ib. § 18 sqq.— Adv.: contĭnen-ter.(Acc. to A. 2.)a.In space, in unbroken succession, in a row. continenter sedetis, Cat. 37, 6.—More freq. and class.,b.In time, continuously, without interruption:2.totā nocte ierunt,
Caes. B. G. 1, 26:jam amplius horis sex pugnaretur,
id. ib. 3, 5:biduum lapidibus pluit,
Liv. 25, 7, 7:usque ad ipsum negotium,
Cic. Inv. 1, 26, 37:ferri imagines,
id. N. D. 1, 39, 109.—(Acc. to B.) Temperately, moderately (rare):2.vivere,
Cic. Off. 1, 30, 106; in sup.:vivere,
Aug. Ep. 199; id. Conf. 6, 12.—Hence also,contentus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 2. b.); medial., satisfying one's self with, contented, satisfied, content (freq. in all periods and species of composition); constr. in gen. with the abl.; more rarely absol.; after the Aug. per. very freq. with the inf.(α).With abl.: his versibus, Lucil. ap. Non. p. 264, 3:(β).suis rebus,
Cic. Par. 6, 3, 51:paucis,
Hor. S. 1, 3, 16:illā (sorte),
id. ib. 1, 1, 3:viverem uti contentus eo quod mī ipse parasset,
id. ib. 1, 4, 108; cf. Suet. Aug. 82:solā Dianā,
Verg. A. 11, 582.—Absol.:(γ).cum ipsum audires sine comparatione, non modo contentus esses, sed melius non quaereres,
Cic. Brut. 35, 134; so comp., Plaut. Poen. 2, 15.—With inf.:indagare,
Ov. M. 1, 461:edidicisse,
id. ib. 2, 638:retinere titulum provinciae,
Vell. 2, 49:hostes sustinuisse,
id. 2, 112:indicare,
Quint. 4, 2, 128:ostendere,
id. 5, 10, 31:id consequi, quod imiteris,
id. 10, 2, 7 et saep.— Adv.: contentē (ante-and post-class., and rare), in a restrained manner, closely:arte contenteque habere aliquem,
Plaut. As. 1, 1, 63:parce contenteque vivere,
Pacat. Pan. Theod. 13. -
20 crudele
crūdēlis, e, adj. [cf. Gr. kruos; Lat. crudus, cruor, caro], morally rude or unfeeling, with exclusive reference to conduct towards persons or things, hard, unmerciful, hard-hearted, cruel, severe, fierce (freq. and class. in prose and poetry).I.Of living subjects.(α).With in and abl.: crudeles gaudent in tristi funere fratris, Lucr. 3, 72; cf.:(β).crudelis in calamitate hominis consularis,
Cic. de Or. 2, 48, 198:cui nimis videtur senatus in conservandā patriā fuisse crudelis,
id. Pis. 8, 17.—With in and acc.:(γ).cum in eos, quos numquam viderat, tam crudelis fuisset,
Cic. Phil. 5, 8, 22:in liberos atque in sanguinem suum,
id. Fin. 1, 10, 34:in quos Sulla crudelis hoc socio fuisset,
id. Att. 9, 14, 2:in patriam,
id. Cat. 4, 6, 13; Liv. 2, 56, 7.—Absol.:II.crudelem Castorem, ne dicam sceleratum et impium!
Cic. Deiot. 1, 2:crudelis atque importuna mulier,
id. Clu. 63, 177:malus atque crudelis,
Sall. C. 16, 3:o crudelis adhuc, etc.,
Hor. C. 4, 10, 1:Neptunus tanto amori,
Prop. 2 (3), 26, 45 et saep.— Comp.:ecquid acerbius? ecquid crudelius?
Cic. Att. 9, 14, 2:magis timeo ne in eum exsistam crudelior,
id. ib. 10, 11, 3:heu, Fortuna, quis est crudelior in nos Te deus?
Hor. S. 2, 8, 61.— Sup.:parricidae,
Sall. C. 52, 31.—Of inanimate subjects:a.crudele et exitiosum bellum,
Cic. Att. 9, 6, 7:o rem cum auditu crudelem tum visu nefariam,
id. Planc. 41, 99:poena in cives crudelis,
id. Phil. 11, 1, 1:in tam crudelem necessitatem incidere,
id. Tusc. 3, 25, 60:facinora (with foeda),
Sall. C. 11, 4:crudele intolerandumque imperium (opp. justissimum atque optimum),
id. ib. 10, 6:sententia,
id. ib. 51, 17:consilia,
Cat. 64, 175; cf. id. 64, 136:pestes,
id. 69, 9; cf. id. 64, 76:venenum vitae nostrae,
id. 77, 5:ferrum,
Prop. 2 (3), 15, 43:verber,
Ov. F. 2, 695:poena,
id. M. 2, 612; Verg. A. 6, 585:egestas,
Val. Fl. 4, 459 et saep.:quid faciat? crudele, suos addicere amores,
Ov. M. 1, 617.— Comp.:ignis,
Cat. 62, 20:janua,
Prop. 1, 16, 17:mens,
Ov. M. 11, 701:quid crudelius, quam? etc.,
Quint. 11, 1, 85. — Sup.:nomen tyranni,
Nep. Dion, 1, 4:manus,
Petr. 105:caedes,
Suet. Calig. 30.— Hence, advv.crūdēlĕ (prop. neutr. sing. of adj.), cruelly, etc., Stat. Th. 3, 211; Claud. Rapt. Pros. 3, 340; id. in Eutr. 2, 108. —b.crūdēlĭter, cruelly, in a cruel manner (very freq.), Cic. Cat. 1, 12, 30; id. Off. 1, 24, 82; Caes. B. G. 7, 38; Nep. Paus. 3, 3; Quint. 1, 5, 9; Suet. Tib. 61 al.— Comp., Liv. 31, 29, 11; Cat. 62, 24; Ov. M. 3, 442.— Sup., Cic. Sull. 27, 75; id. Phil. 1, 14, 34; Caes. B. C. 1, 2 fin.; Nep. Eum. 6, 3 et saep.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Consularis — is a Latin word, derived from consulo, take counsel . Contents 1 Roman history 2 Modern use 3 See also 4 References … Wikipedia
Consularis — (C. vir), 1) bei den Römern zur Zeit der Republik derjenige, welcher das Consulat wirklich bekleidet hatte, s. Consul 1); 2) unter den Kaisern Titel des Consul honorarius od. der Heerführer, bes. der von den Kaisern in ihren Domainenprovinzen… … Pierer's Universal-Lexikon
Consulāris — Consulāris, bei den Römern zur Zeit der Republik Prädikat gewesener Konsuln, unter den spätern Kaisern Titel auch solcher, die nicht Konsuln gewesen waren, vorzugsweise der höhern Kriegsbefehlshaber, Provinzialstatthalter und andrer hoher… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
CONSULARIS Habitus — non idem prorsus veteri Rei publ. Romanae aevô, qui citeriori Imperatorum. Norum enim quidem ex Scriptoribus priscorum Consulum, vestes fuisse togas pictas, et palmatas ac trabeas: cuius nomenclaturae indumenta etiam Consulibus sub Graecis… … Hofmann J. Lexicon universale
CONSULARIS Locus — vide infra Locus … Hofmann J. Lexicon universale
Consularis — (лат.), бывший консул; в императорскую эпоху этот титул давался как особое отличие также и тем, кто прежде консулом не являлся. В позднюю эпоху Римской империи С. посылали губернаторами в пров … Словарь античности
Anisota consularis — Anisota consularis … Wikipédia en Français
AGRIPPA Consularis (M) — M. AGRIPPA Consularis patruus Severi Imperatoris apud Ael. Spartianum in Vita huius. c. 1 … Hofmann J. Lexicon universale
AQUILA Consularis — signum fuit Rei publicae. Sueton. in August. c. 94. Somniavit Iovem Optimum Maximum pr aetextatis compluribus circa aram ludentibus unum sercrevisse, atque in eius sinum signum Rei publicae, quod manus gestaret, reposuisse. Insindebat illa… … Hofmann J. Lexicon universale
JULIUS Lupus Consularis — vitticus Antonini pii. Imp. cuius meminit Iul. Capitolin. in Pio … Hofmann J. Lexicon universale
MONS Consularis — vel Mons Contorius a Fultone III. cognomine Nerra, Consule Andegavensium, conditum castrum est in Gallia, vulgo Montcontour: clade olim Wilhelmi Comitis Pictonum ac Ducis Aquitaniae, et praeteritô saeculô Reformatorum celebre, in Pictonibus. Id… … Hofmann J. Lexicon universale