-
1 comis
cōmis, cōme [st2]1 [-] poli, aimable, affable, doux, sociable, prévenant, bienveillant, obligeant, complaisant. [st2]2 [-] élégant, joli, délicat. - comis dominus, Cic.: maître affable. - come ingenium, Nep.: caractère bienveillant. - comis erga aliquem, Cic. (comis alicui, Tac. -- comis in aliquem, Hor.): gentil envers qqn. - comes libelli, Hor.: de jolis volumes.* * *cōmis, cōme [st2]1 [-] poli, aimable, affable, doux, sociable, prévenant, bienveillant, obligeant, complaisant. [st2]2 [-] élégant, joli, délicat. - comis dominus, Cic.: maître affable. - come ingenium, Nep.: caractère bienveillant. - comis erga aliquem, Cic. (comis alicui, Tac. -- comis in aliquem, Hor.): gentil envers qqn. - comes libelli, Hor.: de jolis volumes.* * *Comis, et hoc come. Cic. Doulx, Courtois, Gratieux, Affable, Humain. -
2 comis
cōmis, e, adj. [etym. dub.; cf. concinnus], courteous, affable, kind, obliging, friendly, loving (class. in prose and poetry; on account of similarity of meaning, in MSS. very freq. interchanged with communis; hence the readings vary in the best edd.; cf. Liv. 25, 12, 9 Drak.; Suet. 2, p. 241 Wolf; Cic. Fin. 2, 25, 80 Madv.).A.Of persons: comes, benigni, faciles, suaves homines esse dicuntur qui erranti comiter monstrant viam (Enn.; cf. under adv.), Cic. Balb. 16, 36: illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse, etc., id. Fin. 2, 25, 80:B.ego illo usa sum benigno et lepido et comi,
Ter. Hec. 5, 3, 39 (cf. id. Heaut. 5, 1, 39 Bentl. N. cr.):comis et humanus,
Cic. Fin. 2, 25, 80; cf. Quint. 6, 2, 18; Hor. S. 2, 8, 76:quis Laelio comior? quis jucundior?
Cic. Mur. 31, 66:dum illis comis est,
Plaut. Trin. 2, 1, 23; so,bonis (opp. adversus malos injucundus),
Tac. Agr. 22 fin.:comis erga aliquem,
Cic. Sen. 17, 59 (al. communis, but comp. id. Fin. l. l. Madv.):comis in amicitiis tuendis,
id. Fin. 2, 25, 80 fin.:in uxorem,
Hor. Ep. 2, 2, 133:senex comissimus,
App. M. 11, p. 268.—Of subjects not personal:comi animo,
Ter. Heaut. 5, 1, 39:ingenium,
Tac. A. 6, 41 fin.:hospitio,
Liv. 9, 36, 8, cf.:vinclum inter hospites comitas,
Tac. G. 21 fin. Halm:sermone et congressu,
id. A. 15, 48:viā (i. e. more),
id. ib. 4, 7:oculis alliciendus amor,
Ov. A. A. 3, 510.— Adv.: cōmĭter, courteously, affably, etc. (very freq.): homo, qui erranti comiter monstrat viam, etc., Enn. ap. Cic. Off. 1, 16, 51; id. ap. Varr. L. L. 7, § 89 Müll.:facere aliquid,
Plaut. Poen. 3, 6, 10; id. Rud. 1, 5, 28:appellare unumquemque,
Cic. Phil. 13, 2, 4:munera missa legatis,
Liv. 9, 43, 26; cf. id. 42, 24, 10; 45, 20, 8:accipere,
id. 23, 33, 7; Ov. F. 2, 788; Tac. A. 12, 51:invitare regios juvenes,
Liv. 1, 57, 10:celebrare regis convivium,
id. 1, 22, 5 (al. leg. comi fronte):administrare provinciam,
Tac. H. 1, 13 et saep.; majestatem populi Romani comiter conservato, i. e. willingly, in an obliging, kind manner, a (mildly expressed) formula in treaties of peace, Cic. Balb. 16, 36, cf. Dig. 49, 15, 7; for which, in Liv. 38, 11, 2. imperium majestatemque populi Romani gens Aetolorum conservato sine dolo malo.— Sup., Plaut. Mil. 3, 3, 66 dub. (Ritschl, comptissume).— Comp. apparently not in use. -
3 comis
cōmis (altl. cosmis), e, Adi. m. Compar. u. Superl. (viell. zu Wz. *sm
-, lächeln, in altind. smáyatē ›lächelt‹), aufgeräumt, launig, munter, frohsinnig, u. gegen andere = freundlich, gütig, gutmütig, zuvorkommend, nett, höflich, u. in diesem Sinne = menschenfreundlich, human (Ggstz. severus, asper), a) v. Pers.u. deren Gesinnung usw., dominus, Cic.: animus, Ter.: ingenium, Nep. – Pylius orator eloquio comis, Apul. de deo Socr. 17 extr. – c. in uxorem, Hor.: in amicis tuendis, Cic. – c. erga alqm in ceteris rebus, Cic. – c. alci, Tac. – quis C. Laelio (als L.) comior? Cic.: et super cenam et alias comissimus, Suet.: senex comissimus, Apul. – b) übtr., v. Lebl.: libelli, nette Komödienbücher, Hor.: sermo, Tac.: comi hospitio accipi, Liv.: c. victus inter hospites, Tac.: voluptates comiores, Auct. itin. Alex.: sermo comissimus, Apul. -
4 comis
comis comis, e вежливый -
5 comis
comis comis, e приветливый -
6 comis
cōmis (altl. cosmis), e, Adi. m. Compar. u. Superl. (viell. zu Wz. *sm-, lächeln, in altind. smáyatē ›lächelt‹), aufgeräumt, launig, munter, frohsinnig, u. gegen andere = freundlich, gütig, gutmütig, zuvorkommend, nett, höflich, u. in diesem Sinne = menschenfreundlich, human (Ggstz. severus, asper), a) v. Pers.u. deren Gesinnung usw., dominus, Cic.: animus, Ter.: ingenium, Nep. – Pylius orator eloquio comis, Apul. de deo Socr. 17 extr. – c. in uxorem, Hor.: in amicis tuendis, Cic. – c. erga alqm in ceteris rebus, Cic. – c. alci, Tac. – quis C. Laelio (als L.) comior? Cic.: et super cenam et alias comissimus, Suet.: senex comissimus, Apul. – b) übtr., v. Lebl.: libelli, nette Komödienbücher, Hor.: sermo, Tac.: comi hospitio accipi, Liv.: c. victus inter hospites, Tac.: voluptates comiores, Auct. itin. Alex.: sermo comissimus, Apul.
-
7 comis
cōmis, eласковый, кроткий (ingenium Nep; oculi O); приветливый, обходительный, вежливый, любезный (erga или aliquem C, H) -
8 cōmis
cōmis e, adj. with comp, courteous, affable, kind, obliging, friendly, loving: homines: illo usa sum benigno et comi, T.: quis Laelio comior?: conviva, H.: bonis, Ta.: erga aliquem: in uxorem, H.: comi hospitio, L.: victus, courteous, Ta.* * *come, comior -or -us, comissimus -a -um ADJcourteous/kind/obliging/affable/gracious; elegant, cultured, having good taste -
9 comis
courteous, kind, friendly. -
10 comis
, come (m = f,n)приветливый, вежливый -
11 per-cōmis
per-cōmis e, adj., very courteous. -
12 comitas
cōmĭtās, ātis, f. [comis] douceur, bonté, politesse, amabilité, obligeance, libéralité, générosité, complaisance.* * *cōmĭtās, ātis, f. [comis] douceur, bonté, politesse, amabilité, obligeance, libéralité, générosité, complaisance.* * *Comitas, penul. corr. Denominatiuum. Cic. Gratieuseté, Doulceur, Courtoisie, Humanité.\Aspergere grauitati comitatem. Vide ASPERGO. Cic. Mesler de la doulceur avec de la severité.\Comitas in ingeniis illucet. Cic. Se voit clerement. -
13 flagello
flăgello, āre, āvi, ātum [flagellum] - tr. - [st1]1 [-] fouetter, flageller. - Suet. Cal. 26 1. - flagellant colla comae, Mart. 4, 42, 7: les cheveux flottent sur le cou [st1]2 [-] fig. fouetter pour tenir dans l'ordre, torturer. - flagellare messem, Plin.: battre le blé. - flagellare terga caudā, Plin.: se battre les flancs avec sa queue. - serta comis flagellare, Stat.: agiter les guirlandes sur ses cheveux. [st1]3 [-] tenir à l'étroit, tenir enfermé. - laxas arca flagellat opes, Mart. 2, 30, 4: son coffre maintient à l'étroit des richesses débordantes (l'argent en abondance dort dans les coffres). - flagellare annonam, Plin. 33, 164: accaparer le blé.* * *flăgello, āre, āvi, ātum [flagellum] - tr. - [st1]1 [-] fouetter, flageller. - Suet. Cal. 26 1. - flagellant colla comae, Mart. 4, 42, 7: les cheveux flottent sur le cou [st1]2 [-] fig. fouetter pour tenir dans l'ordre, torturer. - flagellare messem, Plin.: battre le blé. - flagellare terga caudā, Plin.: se battre les flancs avec sa queue. - serta comis flagellare, Stat.: agiter les guirlandes sur ses cheveux. [st1]3 [-] tenir à l'étroit, tenir enfermé. - laxas arca flagellat opes, Mart. 2, 30, 4: son coffre maintient à l'étroit des richesses débordantes (l'argent en abondance dort dans les coffres). - flagellare annonam, Plin. 33, 164: accaparer le blé.* * *Flagello, flagellas, flagellare. Martial. Fouetter, Batre, Flageller.\Flagellare perticis frumentum. Plin. Le batre.\Flagellare annonam. Plin. Faire encherir les vivres.\Flagellare opes dicitur arca a Martiale. Tenir en serre. -
14 communis
com-mūnis ( comoinis, S. C. de Bacch.), e, adj. [con and root mu-, to bind; Sanscr. mav-; cf.: immunis, munus, moenia], that is common to several or to all, common, general, universal, public (opp. proprius, that belongs to one:I.quod commune cum alio est, desinet esse proprium,
Quint. 7, 3, 24; cf. id. 2, 4, 40; 7, 1, 28; 8, 5, 6; 10, 1, 16; 12, 10, 42; 12, 3, 7; v. also the foll.; freq. in all periods and every species of composition); constr. with cum, dat., inter se, or absol.Prop.:B. 1.vetus verbum hoc quidem est: Communia esse amicorum inter se omnia,
Ter. Ad. 5, 3, 18:vinea vulpibus et hominibus,
Varr. R. R. 1, 8, 5:sepulcrum Asiae Europaeque Troja,
Cat. 68, 89:is fit ei cum Roscio communis,
Cic. Rosc. Com. 10, 27; cf.:alterum nobis cum dis, alterum cum beluis commune est,
Sall. C. 1, 2; Nep. Timol. 1, 4.—Esp. freq. in the formula aliquid cum aliquo commune habere:vetustas habet aliquid commune cum multis, amor non habet,
Cic. Fam. 11, 27, 2:cum rerum naturā... quid habere potest commune... gallinaceum fel,
id. Div. 2, 12, 29:controversia. quae communes minime cum aliis quaestiones habet,
Quint. 5, 10, 110:illum... nihil vobiscum commune habentem,
Sen. Const. 15, 2:sciat, se nihil mecum habere commune,
id. Ben. 7, 12, 2:omnia cum amico communia habebit, qui multa cum homine,
id. Ep. 48, 3; 74, 17; id. Q. N. 2, 37, 2: nec habet (pecudum natura) quidquam commune cum caelo, Lact. de Ira Dei, 7, 4; 8, 3; App. de Deo Socr. 13; Varr. R. R. 3, 2, 9; Sen. Contr. 1, 1, 25, B:vitium commune omnium est,
Ter. Ad. 5, 8, 30; cf. Cic. Sen. 11, 35; Lucr. 5, 260; 3, 326; 5, 555:communis imperii (i. e. Romani) fines,
Cic. Balb. 5, 13; cf.libertas,
id. Sest. 1, 1:salus,
id. ib. 6, 15:utilitas,
Nep. Alcib. 4, 6:mors,
natural, Eutr. 7, 8:verba,
i. e. prose, Claud. Epig. 81, 3:jus gentium,
Nep. Them. 7, 4 et saep.: vitae ignarus, ignorant of life, i. e. of the customs of society, Cic. Phil. 2, 4, 7; cf.:sensu caret,
of a sense of propriety, Hor. S. 1, 3, 66 Heind.; cf.:sit in beneficio sensus communis,
Sen. Ben. 1, 12, 3; id. Ep. 5, 4; 105, 3; Quint. 1, 2, 20; cf.also: communium litterarum et politioris humanitatis expers,
Cic. de Or. 2, 17, 72:communis locus, euphem.,
the lower world, Plaut. Cas. prol. 19; and for a brothel, Sen. Contr. 1, 2, p. 83 Bip.—In plur.:loca,
public places, Cic. Verr. 2, 2, 46, § 112; id. Fam. 13, 11, 1;but loci, in philos. lang.,
a commonplace, common topic, id. de Or. 3, 27, 106; id. Or. 36, 126; Quint. 2, 1, 9; 2, 1, 11; 5, 1, 3; 5, 12, 15; v. locus.—In gen., plur.:2.ut communibus pro communibus utatur, privatis ut suis,
Cic. Off. 1, 7, 20:paucis ostendi gemis et communia laudas,
publicity, Hor. Ep. 1, 20, 4; Ov. M. 13, 271.—In sing.:de communi aliquid consequi,
Dig. 17, 2, 52; so Paul. Sent. 1, 18, § 3:jus communi dividundo,
Cic. Fam. 7, 12, 2; cf. Gai Inst. 4, 42; Dig. 2, 1, 11, § 2 al.—Esp. = to koinon, a community, state: commune Latium, Cinc. ap. Fest. p. 241, 18 Müll.:b.Commune Milyadum,
Cic. Verr. 2, 1, 38, § 95:Siciliae,
id. ib. 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 59, § 145;2, 2, 63, § 154: gentis Pelasgae,
Ov. M. 12, 7; cf.:communis Graecia,
id. ib. 13, 199; and: res communis = respublica, Sisenn. ap. Non. p. 522, 17.—In commune.(α).For common use, for all, for a common object, end, advantage, etc.:(β).metuere,
Plaut. As. 2, 2, 20:consulere,
Ter. And. 3, 3, 16; Tac. A. 12, 5:conferre,
Cic. Quint. 3, 12; id. Inv. 2, 3, 8:vocare honores,
i. e. to bestow equally upon patricians and plebeians, Liv. 6, 40, 18:profutura,
Quint. 6, 1, 7:laborare (apes),
id. 5, 11, 24.—Rarely in communi:ponere libertatem,
Tac. A. 13, 27.—In general, generally (in post-Aug. prose):(γ).de jure omni disputandum,
Quint. 7, 1, 49; Plin. 17, 1, 1, § 9; Tac. G. 27; 38; 40 al.—Halves! Sen. Ep. 119, 1; Phaedr. 5, 7, 3.—II.Trop.A.That represents the common sentiment, democratic:B.qui in bello... suo et certorum hominum consilio uteretur, eum magis communem censemus in victoriā futurum fuisse, etc.,
Cic. Fam. 4, 9, 2.—Of manners, accessible, familiar, courteous, condescending, affable (kindr. in sense with comis; hence in MSS. very freq. interchanged with it;C.v. comis): simplicem et communem et consentientem eligi (amicum) par est,
Cic. Lael. 18, 65; so id. Fam. 4, 9, 2:communis infimis, par principibus,
Nep. Att. 3, 1; so Eutr. 8, 5; cf. communitas.— Comp., Suet. Claud. 21 dub. (al. comior).— Sup., Suet. Vesp. 22 dub. (al. comissimus).—T. t.1.In rhet.:2.commune exordium, quod nihilo minus in hanc quam in contrariam partem causae potest convenire,
equally appropriate to either side of a cause, Cic. Inv. 1, 18, 26; cf. Quint. 4, 1, 71; Auct. Her. 1, 7, 11; Cic. de Or. 2, 78, 319.—In gram.: verbum, a common verb, i. e. one that has both an active and passive signification, Gell. 15, 13, 1; Prisc. p. 787 P.: syllaba = anceps, i. e. either long or short, Don. p. 1389 P.; Charis. p. 3 ib.; Diom. p. 423 ib.:1.genus,
of both masculine and feminine gender, Charis. p. 126 ib. et saep.— Hence, Advv.Class. form commū-nĭter, together, in common, jointly, generally (very freq.), Varr. R. R. 2, 10; Cic. Off. 3, 20, 80; id. Rosc. Am. 37, 108; id. N. D. 2, 48, 123; Nep. Pelop. 2, 2; Hor. Ep. 1, 2, 13; Ov. M. 6, 262.—Opp. proprie, Quint. 9, 1, 23;opp. separatim,
Cic. Fam. 13, 12, 1; cf. id. Arch. 12, 32.—* Comp., Diom. p. 480 P.—2.commūnĭtus: deos colere, Varr. ap. Non. p. 510, 5. -
15 comoinis
com-mūnis ( comoinis, S. C. de Bacch.), e, adj. [con and root mu-, to bind; Sanscr. mav-; cf.: immunis, munus, moenia], that is common to several or to all, common, general, universal, public (opp. proprius, that belongs to one:I.quod commune cum alio est, desinet esse proprium,
Quint. 7, 3, 24; cf. id. 2, 4, 40; 7, 1, 28; 8, 5, 6; 10, 1, 16; 12, 10, 42; 12, 3, 7; v. also the foll.; freq. in all periods and every species of composition); constr. with cum, dat., inter se, or absol.Prop.:B. 1.vetus verbum hoc quidem est: Communia esse amicorum inter se omnia,
Ter. Ad. 5, 3, 18:vinea vulpibus et hominibus,
Varr. R. R. 1, 8, 5:sepulcrum Asiae Europaeque Troja,
Cat. 68, 89:is fit ei cum Roscio communis,
Cic. Rosc. Com. 10, 27; cf.:alterum nobis cum dis, alterum cum beluis commune est,
Sall. C. 1, 2; Nep. Timol. 1, 4.—Esp. freq. in the formula aliquid cum aliquo commune habere:vetustas habet aliquid commune cum multis, amor non habet,
Cic. Fam. 11, 27, 2:cum rerum naturā... quid habere potest commune... gallinaceum fel,
id. Div. 2, 12, 29:controversia. quae communes minime cum aliis quaestiones habet,
Quint. 5, 10, 110:illum... nihil vobiscum commune habentem,
Sen. Const. 15, 2:sciat, se nihil mecum habere commune,
id. Ben. 7, 12, 2:omnia cum amico communia habebit, qui multa cum homine,
id. Ep. 48, 3; 74, 17; id. Q. N. 2, 37, 2: nec habet (pecudum natura) quidquam commune cum caelo, Lact. de Ira Dei, 7, 4; 8, 3; App. de Deo Socr. 13; Varr. R. R. 3, 2, 9; Sen. Contr. 1, 1, 25, B:vitium commune omnium est,
Ter. Ad. 5, 8, 30; cf. Cic. Sen. 11, 35; Lucr. 5, 260; 3, 326; 5, 555:communis imperii (i. e. Romani) fines,
Cic. Balb. 5, 13; cf.libertas,
id. Sest. 1, 1:salus,
id. ib. 6, 15:utilitas,
Nep. Alcib. 4, 6:mors,
natural, Eutr. 7, 8:verba,
i. e. prose, Claud. Epig. 81, 3:jus gentium,
Nep. Them. 7, 4 et saep.: vitae ignarus, ignorant of life, i. e. of the customs of society, Cic. Phil. 2, 4, 7; cf.:sensu caret,
of a sense of propriety, Hor. S. 1, 3, 66 Heind.; cf.:sit in beneficio sensus communis,
Sen. Ben. 1, 12, 3; id. Ep. 5, 4; 105, 3; Quint. 1, 2, 20; cf.also: communium litterarum et politioris humanitatis expers,
Cic. de Or. 2, 17, 72:communis locus, euphem.,
the lower world, Plaut. Cas. prol. 19; and for a brothel, Sen. Contr. 1, 2, p. 83 Bip.—In plur.:loca,
public places, Cic. Verr. 2, 2, 46, § 112; id. Fam. 13, 11, 1;but loci, in philos. lang.,
a commonplace, common topic, id. de Or. 3, 27, 106; id. Or. 36, 126; Quint. 2, 1, 9; 2, 1, 11; 5, 1, 3; 5, 12, 15; v. locus.—In gen., plur.:2.ut communibus pro communibus utatur, privatis ut suis,
Cic. Off. 1, 7, 20:paucis ostendi gemis et communia laudas,
publicity, Hor. Ep. 1, 20, 4; Ov. M. 13, 271.—In sing.:de communi aliquid consequi,
Dig. 17, 2, 52; so Paul. Sent. 1, 18, § 3:jus communi dividundo,
Cic. Fam. 7, 12, 2; cf. Gai Inst. 4, 42; Dig. 2, 1, 11, § 2 al.—Esp. = to koinon, a community, state: commune Latium, Cinc. ap. Fest. p. 241, 18 Müll.:b.Commune Milyadum,
Cic. Verr. 2, 1, 38, § 95:Siciliae,
id. ib. 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 59, § 145;2, 2, 63, § 154: gentis Pelasgae,
Ov. M. 12, 7; cf.:communis Graecia,
id. ib. 13, 199; and: res communis = respublica, Sisenn. ap. Non. p. 522, 17.—In commune.(α).For common use, for all, for a common object, end, advantage, etc.:(β).metuere,
Plaut. As. 2, 2, 20:consulere,
Ter. And. 3, 3, 16; Tac. A. 12, 5:conferre,
Cic. Quint. 3, 12; id. Inv. 2, 3, 8:vocare honores,
i. e. to bestow equally upon patricians and plebeians, Liv. 6, 40, 18:profutura,
Quint. 6, 1, 7:laborare (apes),
id. 5, 11, 24.—Rarely in communi:ponere libertatem,
Tac. A. 13, 27.—In general, generally (in post-Aug. prose):(γ).de jure omni disputandum,
Quint. 7, 1, 49; Plin. 17, 1, 1, § 9; Tac. G. 27; 38; 40 al.—Halves! Sen. Ep. 119, 1; Phaedr. 5, 7, 3.—II.Trop.A.That represents the common sentiment, democratic:B.qui in bello... suo et certorum hominum consilio uteretur, eum magis communem censemus in victoriā futurum fuisse, etc.,
Cic. Fam. 4, 9, 2.—Of manners, accessible, familiar, courteous, condescending, affable (kindr. in sense with comis; hence in MSS. very freq. interchanged with it;C.v. comis): simplicem et communem et consentientem eligi (amicum) par est,
Cic. Lael. 18, 65; so id. Fam. 4, 9, 2:communis infimis, par principibus,
Nep. Att. 3, 1; so Eutr. 8, 5; cf. communitas.— Comp., Suet. Claud. 21 dub. (al. comior).— Sup., Suet. Vesp. 22 dub. (al. comissimus).—T. t.1.In rhet.:2.commune exordium, quod nihilo minus in hanc quam in contrariam partem causae potest convenire,
equally appropriate to either side of a cause, Cic. Inv. 1, 18, 26; cf. Quint. 4, 1, 71; Auct. Her. 1, 7, 11; Cic. de Or. 2, 78, 319.—In gram.: verbum, a common verb, i. e. one that has both an active and passive signification, Gell. 15, 13, 1; Prisc. p. 787 P.: syllaba = anceps, i. e. either long or short, Don. p. 1389 P.; Charis. p. 3 ib.; Diom. p. 423 ib.:1.genus,
of both masculine and feminine gender, Charis. p. 126 ib. et saep.— Hence, Advv.Class. form commū-nĭter, together, in common, jointly, generally (very freq.), Varr. R. R. 2, 10; Cic. Off. 3, 20, 80; id. Rosc. Am. 37, 108; id. N. D. 2, 48, 123; Nep. Pelop. 2, 2; Hor. Ep. 1, 2, 13; Ov. M. 6, 262.—Opp. proprie, Quint. 9, 1, 23;opp. separatim,
Cic. Fam. 13, 12, 1; cf. id. Arch. 12, 32.—* Comp., Diom. p. 480 P.—2.commūnĭtus: deos colere, Varr. ap. Non. p. 510, 5. -
16 urbanus
urbānus, a, um, adj. [urbs], of or belonging to the city or town, city-, town- (opp. rusticus; cf.: urbicus, oppidanus).I.Lit.A.Adj.:2.nostri majores non sine causā praeponebant rusticos Romanos urbanis,
Varr. R. R. 2, praef. §1: rustica et urbana vita,
id. ib. 3, 1, 1:vita (opp. rustica),
Quint. 2, 4, 24; cf. Ter. Ad. 1, 1, 17:urbani assidui cives, quos scurras vocant,
Plaut. Trin. 1, 2, 165:scurra,
id. Most. 1, 1, 14:leges,
id. Rud. 4, 3, 85:tribus,
Cic. de Or. 1, 9, 38:praetor,
Caes. B. C. 3, 20:plebes,
Sall. C. 37, 4:servitia,
id. ib. 24, 4:exercitus,
Liv. 27, 3, 9:administratio rei publicae (opp. provincialis),
Cic. Q. Fr. 1, 1, 15, § 43:res,
Plaut. Cas. 1, 13; Caes. B. G. 7, 6:motus,
id. ib. 7, 1:luxus,
Tac. A. 2, 44: praedia, land and houses, all land covered by buildings (v. praedium), Dig. 50, 16, 198; 8, 1, 1; cf. ib. 8, tit. 2:fundus,
Cato, R. R. 8, 2:rus,
Just. 31, 2:cohortes,
Dig. 25, 1, 8, § 9.—Subst.: urbā-nus, i, m., an inhabitant of a city, a city man, citizen:B.urbani fiunt rustici,
Plaut. Merc. 4, 3, 15 sq.:omnes urbani, rustici,
Cic. Fin. 2, 23, 77:sermo omnis non modo urbanorum, sed etiam rusticorum,
id. Or. 24, 81:otiosi,
Liv. 5, 20, 6:obrepere urbanis,
Plin. Ep. 9, 20, 2.—Esp., devoted to the city, fond of city life:II. A.diligere secessum, quem tu nimis urbanus es, nisi concupiscis,
Plin. Ep. 2, 17, 29.—In a good sense.1.Polished, refined, cultivated, courteous, affable, urbane (syn.:b.comis, humanus): hominem non solum sapientem, verum etiam, ut nunc loquimur urbanum,
Cic. Fam. 3, 8, 3; cf. Quint. 8, 3, 34 sq.; so Cic. Verr. 2, 1, 6, § 17.—Transf., of plants, improved, cultivated, ornamental: sunt arborum quaedam urbaniores, quas his placet nominibus distinguere. Hae mites, quae fructu atque aliqua dote umbrarumve officio humaniusjuvant, non improbe dicantur urbanae. Plin. 16, 19, 32, § 78:2.acanthi topiariae et urbanae herbae,
id. 22, 22, 34, § 76.—Of speech.a.In gen., refined, polished, elegant. nice, choice:b.in vocibus nostrorum oratorum recinit quiddam et resonat urbanius,
Cic. Brut. 46, 171:genus dicendi,
Quint. 2, 8, 4:os facile, explanatum, jucundum, urbanum, id est, in quo nulla neque rusticitas neque peregrinitas resonet,
id. 11, 3, 30:distinctior et urbanior et altior Cicero,
Tac. Or. 18.—In [p. 1935] partic., of wit, witty, humorous, facetious: urbanus homo erit, cujus multa bene dicta responsaque erunt: et qui in sermonibus, circulis, conviviis, item in contionibus, omni denique loco ridicule commodeque dicet, Domit. Mars. ap. Quint. 6, 3, 105:B.dictum per se urbanum,
id. 6, 3, 54:circumfertur Marcii Philippi velut urbanissimum factum atque dictum,
Col. 8, 16, 3:qui est in isto genere urbanissimus,
Cic. Cael. 15, 36:Romani veteres atque urbani sales,
id. Fam. 9, 15, 2:homines lauti et urbani,
id. Verr. 2, 1, 6, § 17:hic tibi comis et urbanus liberque videtur,
witty, clever, Hor. S. 1, 4, 90:urbanus coepit haberi,
id. Ep. 1, 15, 27:in senatu dicax et urbanus et bellus,
Plin. Ep. 4, 25, 3:urbanos qui illa censuerunt dicam an miseros? Dicerem urbanos, si senatum deceret urbanitas,
id. ib. 8, 6, 3.—In a bad sense, bold, forward, impudent:1.frontis ad urbanae descendi praemia,
Hor. Ep. 1, 9, 11:audacia,
Cic. Prov. Cons. 4, 8.— Adv.: urbānē (acc. to II. A.).Courteously, civilly, affably, politely, urbanely:2.severe et graviter et prisce agere, an remisse ac leniter et urbane,
Cic. Cael. 14, 33:urbanius agere,
id. ib. 15, 36: urbanissime et prudentissime adjuvit, Treb. Gallien. 14.—More freq., -
17 bicomis
bi-comis, e [ coma ] -
18 caesariatus
caesariātus, a, um [ caesaries ]1) кудрявый, украшенный длинными волосами, длинноволосый ( miles Pl)2) перен. с густой листвой ( viridantibus comis caesariata terra Ap) -
19 comitas
cōmitās, ātis f. [ comis ]ласковость, учтивость, обходительность, любезное обхождение (in aliquem T etc.)c. ad enarrandum aliquid Pl — готовность рассказать что-л.c. invitandi L — гостеприимство, радушие -
20 comiter
cōmiter [ comis ] adv.ласково, радушно ( excipĕre aliquem T); любезно, вежливо (monstrare viam alicui Enn ap. C)c. admnistrare provinciam T — мягко управлять провинцией
См. также в других словарях:
comis — CÓMIS, comişi, s.m. Mare dregător în Moldova şi în Ţara Românească, în evul mediu, care avea în sarcina sa caii şi grajdurile curţii domneşti, precum şi aprovizionarea cu furaje. – Din ngr. kómis. Trimis de Anonim, 27.10.2008. Sursa: DEX 98 … … Dicționar Român
comís — comís. (Del fr. commis). m. Ayudante de camarero en el servicio de bares y restaurantes … Enciclopedia Universal
comís — (Del fr. commis). m. Ayudante de camarero en el servicio de bares y restaurantes … Diccionario de la lengua española
Comis, S. — S. Comis (Comes), (14. März), ein Martyrer in Afrika. S. S. Diona … Vollständiges Heiligen-Lexikon
COMIS — (FORTRAN) COMpilation and Interpretation System … Acronyms
comís — co|mís Mot Agut Nom masculí … Diccionari Català-Català
cómis — s. m., pl. cómişi … Romanian orthography
comís — s. n., pl. comísuri … Romanian orthography
COMIS — (FORTRAN) COMpilation and Interpretation System … Acronyms von A bis Z
COMIS — An ESPRIT project on the standardization of moving images on digital storage media … Glossary of the European Union and European Communities
Aegialia comis — Научная классификация промежуточные ранги Домен: … Википедия