-
21 Küchenchef
-
22 Küchenmeister
-
23 Leiter
Leiter1〈m.; Leiters, Leiter〉————————Leiter2〈v.; Leiter, Leitern〉♦voorbeelden: -
24 Nase
Nase〈v.; Nase, Nasen〉2 neusvis, sneep♦voorbeelden:〈 informeel〉 von etwas, jemandem die Nase (gestrichen) voll haben • van iets, iemand zijn buik vol hebbenüber jemanden, etwas die Nase rümpfen • voor iemand, iets de neus ophalen〈 informeel〉 immer der Nase nach • je neus altijd maar achterna, altijd maar rechtuitsich 〈 3e naamval〉 erst einmal frischen Wind um die Nase wehen lassen • eerst eens rondkijken, ervaring opdoen -
25 Oberarzt
-
26 Personalchef
-
27 Personalleiter
-
28 Ressortchef
-
29 Seniorchef
-
30 Verkaufsleiter
-
31 Vorsteher
-
32 Werbechef
-
33 aufrücken
aufrücken♦voorbeelden:bitte aufrücken! • opschuiven, aansluiten a.u.b.! -
34 befehlen
befehlen♦voorbeelden:2 er wurde zu seinem Vorgesetzten befohlen • hij werd bij zijn chef geroepen, ontboden -
35 der Erfolg kommt auf das Konto unseres Chefs
der Erfolg kommt auf das Konto unseres ChefsWörterbuch Deutsch-Niederländisch > der Erfolg kommt auf das Konto unseres Chefs
-
36 er wurde zu seinem Vorgesetzten befohlen
er wurde zu seinem Vorgesetzten befohlenhij werd bij zijn chef geroepen, ontbodenWörterbuch Deutsch-Niederländisch > er wurde zu seinem Vorgesetzten befohlen
-
37 jemandem jemanden vor die Nase setzen
jemandem jemanden vor die Nase setzenWörterbuch Deutsch-Niederländisch > jemandem jemanden vor die Nase setzen
-
38 verrückt
verrückt3 buitengewoon, enorm♦voorbeelden:1 die Uhr spielt verrückt • de klok is van slag, het horloge is van de wijsder Chef spielt heute mal wieder verrückt • de baas heeft het vandaag weer op zijn heupen2 verrückt auf etwas sein • dol op, gek van iets zijn -
39 zum Leiter aufrücken
zum Leiter aufrücken
- 1
- 2
См. также в других словарях:
chef — chef … Dictionnaire des rimes
Chef(in) — Chef(in) … Deutsch Wörterbuch
chef — [ ʃɛf ] n. m. • chief Xe; lat. caput « tête » I ♦ 1 ♦ Vx Tête (⇒ couvre chef). Le chef de saint Denis, relique. Blas. Pièce honorable qui est en haut de l écu. 2 ♦ DE SON CHEF : de sa propre initiative, de soi même. ⇒ autorité … Encyclopédie Universelle
chef — (chèf ; au pluriel l s ne se lie pas : les chèf et les soldats ; cependant quelques uns lient : les chèf z et les soldats) s. m. 1° Tête. Le chef de saint Jean Baptiste. • Et que peut plus un corps dont le chef est à bas ?, ROTR. St Gen. V, 2 … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
chef — CHEF. s. m. (On pron. l F.) Tête. Il ne se dit que de l homme, et il n est guère d usage qu en Poésie. Le chef couronné de lauriers. Le chef ceint d un diadême. On s en sert aussi en parlant De la tête des Saints. Le Chef de Saint Jean. Le Chef… … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
chef — CHEF. s. m. Teste. Il ne se dit que de l homme, & il n a guere d usage qu en poësie. Le chef couronné de lauriers. le chef ceint d un diademe. On s en sert aussi en parlant de la teste des Saints. On garde le chef de saint Jean en cette Eglise.… … Dictionnaire de l'Académie française
Chef! — The show s title, formed from food prepared during the opening credits. Format Situation comedy Created by Peter Tilbury (based on an idea from Len … Wikipedia
Chef Ra — Born October 10, 1950(1950 10 10) Charleston, West Virginia Died December 26, 2006(2006 12 26) (aged 56) Urbana, Illinois Cooking style Ganja (marijuana) Education Urbana High School where he was class president his senior year. He … Wikipedia
chef — Chef, m. Qui vient du Grec {{t=g}}képhalê,{{/t}} non du Latin Caput, est la teste proprement de l homme et de la femme, Caput, car quant aux bestes brutes, on use du mot Teste. Chef et Capitaine d une armée, Strategus, Dux exercitus. Le chef des… … Thresor de la langue françoyse
Chef — (aus dem Französischen entlehnt, von lateinisch caput ‚Kopf‘) bezeichnet: allgemein Vorgesetzter Koch oder Köchin in der Gastronomie Oberhaupt einer deutschen Adelsdynastie, siehe Deutscher Adel Chef (Programmiersprache), esoterische… … Deutsch Wikipedia
chef — CHEF, chefuri, s.n. 1. Petrecere zgomotoasă cu mâncare, băutură (şi cântec). 2. Stare de (uşoară) beţie şi de bună dispoziţie a omului care a băut. 3. Bună dispoziţie, voie bună, veselie; toane bune. 4. Voie, poftă, dorinţă. ♦ Dorinţă ciudată,… … Dicționar Român