-
1 buczeć
(-ę, -ysz); vi2) (pot) ( o dziecku) to blubber* * *ipf.- ę -ysz1. (o owadzie, silniku) buzz; ( o świetlówce) hum; ( o pszczole) drone; (o syrenie, klaksonie) hoot.2. pot. (= płakać) boo-hoo; czego buczysz, dziewczyno? what are you boo-hooing about, girl?The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > buczeć
-
2 buczeć
-
3 buczeć
buczeć [buʧ̑ɛʨ̑]vi1) ( wydawać dźwięk) statek, syrena: heulen; silnik, maszyna: heulen, brummen; owad: summen, brummen -
4 buczeć
глаг.• гудеть• жужжать• мурлыкать• напевать• шуметь* * *несов. 1. гудеть;2. разг. реветь+2. beczeć, ryczeć
* * *несов.1) гуде́ть2) разг. реве́тьSyn: -
5 buczeć
1. bourdonner2. vrombir -
6 buczeć
1 crónán 2 folláin -
7 buczeć
gumëzhin -
8 buczeć
haginit -
9 buczeć
güwwüldemek; hyzlamak -
10 buczeć
βουίζω -
11 zabucz|eć
pf (zabuczysz, zabuczał, zabuczeli) vi 1. [syrena alarmowa] to hoot; [chrząszcz, trzmiel] to drone ⇒ buczeć 2. pot. (zapłakać) to blubber pot. ⇒ buczeć 3. pot. (odezwać się niskim głosem) [osoba] to boom- „spokój!”, zabuczał ojciec ‘quiet!,’ boomed father ⇒ buczećThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zabucz|eć
-
12 beczeć
глаг.• блеять* * *несов. 1. блеять;2. разг. реветь+2. ryczeć, buczeć
* * *несов.1) бле́ять2) разг. реве́тьSyn: -
13 zabuczeć
-
14 brummen
brummen ['brʊmən]I. vi1) ( tiefe Laute hervorbringen) Insekt, Kreisel: buczeć; Bär: mruczeć; Motor: wyć; Triebwerk: warczeć4) ( murren) mamrotać
См. также в других словарях:
buczeć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIa, buczećczę, buczećczy, buczećczał, buczećczeli {{/stl 8}}– zabuczeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIa {{/stl 8}}{{stl 7}} wydawać niski głos przez dłuższy czas; wydawać głos podobny do krzyku sowy : {{/stl 7}}{{stl… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
buczeć — ndk VIIb, buczećczę, buczećczysz, buczećbucz, buczećczał, buczećczeli 1. «wydawać niski, przeciągły dźwięk» Syrena fabryczna buczy. Buczą sygnały statków. Słychać buczącego trzmiela. 2. pot. «głośno płakać; beczeć» Przestań buczeć. Czego buczysz? … Słownik języka polskiego
бучать — бучу жужжать, мычать , укр. буча тревога, суматоха , болг. буча шуметь, звучать , сербохорв. бучати бушевать (о море) , словен. bučati глухо звучать , чеш. bučeti мычать , польск. buczec мычать , в. луж. bučec реветь, мычать . Связано с букать,… … Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера
buczenie — n I rzecz. od buczeć Buczenie elektrowozu, samolotów … Słownik języka polskiego
zabuczeć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}buczeć I {{/stl 7}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień