-
1 iactantia
bragging, boasting. -
2 magnificus
magnĭfĭcus, a, um, adj. ( comp. magnificentior; sup. magnificentissimus; v. in the foll.; old form of comp. magnificior, acc. to Fest. p. 154 Müll., and sup. magnificissimus, acc. to Fest. p. 151; so in the adv. magnificissime, Att. ap. Prisc. p. 603 P.) [magnus-facio], great in deeds or in sentiment, noble, distinguished, eminent, august, great in soul, high-minded (cf. splendidus).I.Lit.A.In a good sense (class.):B.vir factis magnificus,
Liv. 1, 10:Rhodiorum civitas magna atque magnifica,
great, glorious, Sall. C. 51:animus excelsus magnificusque,
Cic. Off. 1, 23, 79:cives in suppliciis deorum magnifici, domi parci,
magnificent, splendid, grand, fond of splendor, Sall. C. 9:elegans, non magnificus,
fond of show, Nep. Att. 13; Suet. Ner. 30:magnificus in publicum,
Plin. Pan. 51, 3; Vell. 2, 130.—In a bad sense, bragging, boastful (ante-class.):II.cum magnifico milite, urbis verbis qui inermus capit,
Plaut. Bacch. 4, 9, 42; id. As. 2, 2, 84.—Transf., of inanim. and abstr. things, splendid, rich, fine, costly, sumptuous, magnificent, etc. (class.):magnificae villae,
Cic. Leg. 2, 1, 2:oppidum,
Plin. 6, 19, 22, § 67:apparatus,
Cic. Off. 1, 8, 25:ornatus,
id. Verr. 2, 1, 22, § 58:funera,
Caes. B. G. 6, 18:funus,
Curt. 4, 8, 8:venationes,
Cic. Fam. 7, 1, 3:nomen,
Tac. H. 4, 15:res gestae,
Liv. 26, 2, 1.—Of speech, of high strain, lofly, sublime:genus dicendi magnificum atque praeclarum,
Cic. de Or. 2, 21, 89:oratio,
Plin. 35, 4, 9, § 26; cf. in the comp.:magnificentius dicendi genus et ornatius,
Cic. Brut. 32, 123.—In a bad sense, boastful, bragging:verba,
Ter. Eun. 4, 6, 3:litterae,
Suet. Calig. 44.— Sup.:Crassus magnificentissimā aedilitate functus,
Cic. Off. 2, 16.—Of medicaments, valuable, useful, admirable, Plin. 19, 3, 15, § 38.—Hence, adv., in two forms: magnĭfĭcē and (postAug.) magnĭfĭcenter, nobly, magnificently, generously, grandly, sumptuously, richly, splendidly, excellently:magnifice conscreabor,
Plaut. Pers. 2, 5, 7:cesso magnifice patriceque,
id. Cas. 3, 6, 7:magnifice laudare,
Cic. Brut. 73, 254:ornare convivium,
id. Quint. 30, 93:comparare convivi um,
id. Verr. 2, 1, 26, § 65:vivere,
id. Off. 1, 26, 65:vincere,
splendidly, gloriously, id. Cat. 2, 1, 1:radicula ex melle prodest magnifice ad tussim,
admirably, excellently, Plin. 24, 11, 58, § 96; 30, 14, 47, § 139.—In a bad sense, pompously, proudly, haughtily, boastfully: se jactare. Auct. Her. 4, 21, 29:incedere,
Liv. 2, 6.—In the form magnificenter:oppidum magnificenter aedificatum et eleganter,
Vitr. 1, 6.— Comp.:magnificentius et dicere et sentire,
grandly, loftily, Cic. Or. 34, 119.— Sup.:consulatum magnificentissime gerere,
Cic. Fam. 4, 7, 2:gloriosissime et magnificentissime aliquid conficere,
id. Att. 14, 4, 2: jactare se, 2, 21, 3. -
3 gloriosus
glōrĭōsus, a, um, adj. [gloria].I.(Acc. to gloria, I.) Full of glory, glorious, famous, renowned (syn.:II.illustris, praeclarus, magnificus): de clarorum hominum factis illustribus et gloriosis satis hoc loco dictum,
Cic. Fin. 1, 11, 37:quae si in privatis gloriosa sunt,
id. Deiot. 14, 40:magnificum illud Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis de philosophia libris non egeant,
id. Div. 2, 2, 5:in illa fuga, nobis gloriosa,
id. ib. 1, 28, 59:mors,
id. ib. 1, 24, 51:consilia,
id. Att. 8, 12, 5:illa,
Vell. 2, 49, 4:princeps,
Suet. Calig. 8:gloriosissimae victoriae,
id. Tib. 52; cf.:dies gloriosissimus,
Tac. H. 5, 17:quod ipsi Agamemnoni fuit honestum, habere, etc.... mihi vero gloriosum, te juvenem consulem florere laudibus,
Cic. Fam. 9, 14, 2; cf.:bene de re publica mereri, gloriosum est,
id. Phil. 1, 14, 33:quod quaesitur gloriosum an indecorum sit,
Sall. H. 4, 61, 1 Dietsch:in saecula,
Vulg. Dan. 3, 56.—Vainglorious, boasting, bragging, haughty, conceited, ostentatious (syn.: jactans, arrogans, superbus, insolens, vanus, ostentator).A.In gen.:B.vos nequam et gloriosae,
Plaut. Truc. 1, 2, 55:(vir) mendax et gloriosus,
id. Curc. 4, 1, 10; 5, 2, 34; id. Ps. 3, 2, 5:ubi illa magnifica et gloriosa ostentatio civitatis?
Cic. Fl. 22, 52:praepotens et gloriosa philosophia,
id. de Or. 1, 43, 193:epistolae jactantes et gloriosae,
Plin. Ep. 3, 9, 13:pavo, gloriosum animal,
Plin. 10, 20, 22, § 44:esse gloriosi animi,
eager for glory, Suet. Claud. 1:miles,
Ter. Eun. prol. 31; 38; cf.B. infra: vir,
a braggart, Vulg. Prov. 25, 14.—Esp.: Miles gloriosus, the title of a comedy of Plautus. To this refers:1.deforme est, de se ipsum praedicare, falsa praesertim, et cum irrisione audientium imitari Militem gloriosum,
Cic. Off. 1, 38, 137; and:milites,
id. Lael. 26, 98.—Hence, adv.: glōrĭōse.(Acc. to I.) Gloriously: res magnas manu gerere, Naev. ap. Gell. 6, 8, 5:2.triumphare,
Cic. Fam. 2, 12, 3; Vulg. Exod. 15, 1.— Comp.:quia relicua gloriosius retinebat,
Sall. H. 1, 55 Dietsch. — Sup.:quod per ipsos confici potuit, gloriosissime et magnificentissime confecerunt,
Cic. Att. 14, 4, 2.—(Acc. to II.) Boastfully, vauntingly, pompously:exorsus es non gloriose magis a veritate quam, etc.,
Cic. de Or. 2, 8, 31:mentiri,
id. Mil. 27, 72; cf.proloqui,
Plaut. Stich. 2, 1, 4: amiciri, id. Pers. 2, 5, 6:amicitiam ostentare,
Sall. H. 4, 61, 8 Dietsch. -
4 jactantia
jactantĭa, ae, f. [jacto], a boasting, bragging; display, ostentation (post-Aug.):sui,
Tac. A. 2, 46:militaris,
id. Agr. 25:frivola in parvis,
Quint. 1, 6, 20; 9, 2, 74:partim jactantia ingenii, ut res cito accepisse videantur,
id. 12, 8, 3:privatae studere,
Plin. Ep. 1, 8, 13; id. Pan. 38, 4. -
5 jactatio
jactātĭo, ōnis, f. [jacto], a throwing or tossing to and fro, a shaking, agitation, violent or frequent motion.I.Lit.:II.corporis,
motion, gestures, Cic. Or. 25, 86:ubi primum ducta cicatrix, patique posse visa jactationem,
Liv. 29, 32:manus,
Quint. 10, 7, 26;of a storm at sea: ex magna jactatione terram videre,
Cic. Mur. 2, 4:armigeri in castra referebant (eum) jactationem vulnerum haud facile tolerantem,
the jolting, Curt. 6, 5, 1.—Trop.A.In gen., of mental agitation:B.jactationes animorum incitatae,
Cic. Tusc. 5, 6, 15.—Esp.1.A boasting, bragging; ostentation, display, vanity:2.jactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius,
Cic. Tusc. 4, 9, 20: verborum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 2:nulla cultūs,
Tac. G. 6:extemporalis garrulitas circulatoriae jactationis est,
Quint. 2, 4, 15:eruditionis,
id. 1, 5, 11: nonnullorum hominum jactationem et insolentiam ferre non potes, Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 5.—Jactatio popularis, a striving after popular applause, Cic. Clu. 35, 95; id. Har. Resp. 20, 43; so,jactatio cursusque popularis,
id. Prov. Cons. 16, 38; cf.:eloquentia haec forensis... ornata verbis atque sententiis jactationem habuit in populo,
id. Or. 3, 13. -
6 jactitabundus
jactĭtābundus, a, um, adj. [jactito], boasting, bragging (late Lat.), Sid. Ep. 3, 13 fin. -
7 jacto
jacto, āvi, ātum (jactarier, Lucr. 6, 556; Enn. Tr. 130), 1, v. freq. a. [jacio], to throw, cast, hurl.I.Lit.:B.semen,
to scatter, Varr. R. R. 1, 42:semina per undas,
Ov. M. 4, 748:jactato flore tegente vias,
id. Tr. 4, 2, 50:irrita sacrilega jactas incendia dextra,
id. M. 14, 539:hastas,
Cic. de Or. 2, 78, 316:vestem argentumque de muro,
Caes. B. G. 7, 47:lapides vacuum in orbem,
Verg. G. 1, 62:cinerem per agros,
id. ib. 1, 81:se muris in praeceps,
Curt. 5, 6, 7;of casting a net: rete,
Dig. 19, 1, 12;also of dicethrowing: talos arripio, jacto basilicum,
Plaut. Curc. 2, 3, 79; cf.:numerosque manu jactabat eburnos,
Ov. A. A. 2, 203; id. ib. 3, 355; Suet. Aug. 71.—Transf.1.To throw or toss about; to shake, flourish:2.crura,
Lucr. 4, 991:brachia in numerum,
id. 4, 769:manus,
Quint. 11, 3, 179; 10, 3, 21:umeros,
id. 11, 3, 130:tinnula manu,
Ov. Tr. 1, 1, 38:tintinnabulum,
Phaedr. 2, 7, 5:onerosa pallia,
Juv. 6, 236:cerviculam,
Cic. Verr. 2, 3, 19, § 49:nisi se suo more jactavisset,
i. e. to make gestures, id. Brut. 60, 217:cum multum se Curio ex more jactasset,
Quint. 11, 3, 129:exsultare immoderateque jactari,
Cic. Div. 1, 29, 60:corpus in suo sanguine,
to wallow, Ov. M. 10, 721:videntes,
Verg. G. 2, 355:a facie manus,
to throw kisses, Juv. 3, 106; cf.: jactare basia, id. 4, 118:oculos,
Lucr. 4, 1133:lumina,
Ov. H. 3, 11:jugum,
i. e. to be restless, rebellious, Juv. 13, 22.—To drive hither and thither, to drive about:3.cum adversā tempestate in alto jactarentur,
Cic. Inv. 2, 31, 95; Ov. H. 17, 235; Hor. Ep. 1, 11, 15; Ov. Tr. 3, 2, 15:ut Aeneas pelago... omnia circum Litora jactetur,
Verg. A. 1, 668; 10, 48; 1, 182:jactati aequore toto Troes,
id. ib. 1, 29; Ov. M. 11, 441 al.:si quando, ut fit, jactor in turba, etc.,
Cic. Planc. 7, 17:jactatur domi suae homo honestissimus,
id. Verr. 2, 1, 26, § 67:aestu febrique jactari,
id. Cat. 1, 13.—So of the sea:ut jactetur aqua,
Lucr. 6, 553:cito mutata est jactati forma profundi,
Ov. H. 19, 77:aequora,
id. Tr. 4, 4, 57.—To throw away:4.merces,
Plaut. Rud. 2, 3, 43:arma,
Liv. 9, 12; Curt. 3, 3, 9.—Esp., to throw overboard, throw into the sea, Dig. 47, 2, 43, § 10; 14, 2, 4, § 2:jactatur rerum utilium pars maxima,
Juv. 12, 52.—To throw out, emit, spread:II.luna suam jactat de corpore lucem,
Lucr. 5, 576:voces per umbram,
Verg. A. 2, 768.—Trop.A.To torment, disquiet, disturb:B.jactor, crucior, agitor, stimulor,
Plaut. Cist. 2, 1, 4:nolo te jactari diutius,
id. Trin. 3, 2, 59:ipsa velut navis jactor,
Ov. H. 21, 41:jactari morbis,
Lucr. 3, 507:clamore et convicio,
Cic. Fam. 1, 5:aliquem,
id. Div. in Caecil. 14, 45.—Jactare se or jactari, not to be firm, to waver, Cic. Tusc. 4, 10.—Of money, to fluctuate in value:C.jactabatur temporibus illis nummus sic, ut nemo posset scire, quid haberet,
Cic. Off. 3, 20, 80. —To consider, examine, discuss:D.pluribus praesentibus eas res jactari nolebat,
Caes. B. G. 1, 18:multa totā die in concilio variis jactata sermonibus erant,
i. e. discussed, not decided, Liv. 1, 50, 3:pectore curas,
Verg. A. 1, 227:jactari magis quam peragi accusatio ejus poterat,
discussed without a conclusion, to no purpose, Liv. 10, 46, 16.—To discuss, mention, intimate, pronounce, throw out, utter, speak, say, name, propose a thing:E.rem jactare sermonibus,
Liv. 8, 29:ultro citroque,
id. 7, 9:jactamus jam pridem omnis te Roma beatum,
Hor. Ep. 1, 16, 18:talia jactanti, etc.,
Verg. A. 1, 102:jactatum in condicionibus nequiquam de Tarquiniis in regnum restituendis,
Liv. 2, 13, 3:hanc autem jactari magis causam quam veram esse,
to be rather the pretext than the true reason, id. 5, 53, 2.—To throw or fling out threats, etc.:F.jactare et opponere terrorem,
Cic. Sest. 23, 52:minas,
id. Quint. 14, 47:probra in quempiam,
Liv. 29, 9; cf.:convicia,
Prop. 3, 8, 11.—To boast of, vaunt a thing:G.ostentare honorem aetatis, jactare urbanam gratiam et dignitatem,
Caes. B. C. 3, 83:ingenium,
Quint. 3, 1, 3:genus et nomen,
Hor. C. 1, 14, 13:regna et virtutem,
Ov. H. 16, 81:quo te jactas creatum,
id. M. 9, 23; Curt. 8, 1, 23.—With se, to talk boastfully of one's self, to boast, make an ostentatious display.(α).Absol.:(β).intolerantius se jactare,
Cic. de Or. 2, 52, § 209:non jactandi mei causā,
Quint. Decl. 268.—With dat.:(γ).se alicui,
to boast of one's self to a person, Ov. H. 12, 175:se Iliae querenti ultorem,
Hor. C. 1, 2, 18; Liv. 35, 49, 3:ipse cum se jactaret amicae,
Juv. 1, 62.—With in or simple abl.:(δ).cum in eo se in contione jactavisset,
Cic. Att. 2, 1, 5:ne quis sit lucus, quo se plus jactet Apollo,
Verg. E. 6, 73.—With de:(ε).jactat se jamdudum de Calidio,
Cic. Verr. 2, 4, 21, § 46.—With gen.:(ζ).se justitiae,
Hier. Ep. 23, 34. —With two acc.:H.se jactare formosum,
Phaedr. 3, 8, 6.—To carry one's self confidently or conceitedly:I.qui antea solitus esset jactare se magnificentissime in illo loco,
Cic. Att. 2, 21, 3.—To be officious or active in, to give one's self up to, devote one's self to a thing:K.jactare se in causis centumviralibus,
Cic. de Or. 1, 38, 173:nostrum hoc tempus aetatis forensi labore jactari,
id. Q. Fr. 3, 5:in qua (re publica) tu non valde te jactas,
id. Fam. 2, 15, 3:se actionibus tribuniciis,
Liv. 3, 1.—Se in pecuniis, to be prodigal of one's money, Cic. Cat. 2, 9.—Hence, jactans, antis, P. a., boasting, bragging, boastful, vainglorious.1.Lit.: insolens, arrogans, jactans, Cic. Fragm. ap. Non. 322, 13:2.epistolae jactantes et gloriosae,
Plin. Ep. 3, 9:neque vereor ne jactantior videar, etc.,
id. ib. 9, 23; so Verg. A. 6, 815: jactantior hic paulo est, Hor. S. 1, 3, 50.—With gen.:tumidus ae sui jactans,
Quint. 11, 1, 50:plebis jactantissimus amator,
Spart. Hadr. 17.—Transf., proud, noble, splendid:septemgemino jactantior aethera pulset Roma jugo,
Stat. S. 4, 1, 6; Claud. IV. Cons. Hon. 1.— Adv.: jactanter, boastfully, ostentatiously:minae jactanter sonantes,
Amm. 27, 2, 3; Prud. Ham. 170.— Comp.:jactantius maerere,
Tac. A. 2, 77:litteras componere,
id. H. 3, 53; Prud. Ham. 170. -
8 magnidicus
magnĭdĭcus, a, um, adj. [magnusdico], that talks big, boastful, bragging (ante- and post-class.):homo,
Plaut. Mil. 3, 3, 48:Persae,
Amm. 23, 6, 80.— Transf., of abstr. things:mendacia,
Plaut. Rud. 2, 6, 31. -
9 magnificentia
magnĭfĭcentĭa, ae, f. [magnificus], greatness in action or in sentiment, nobleness, distinction, eminence, high-mindedness, magnanimity; in a bad sense, boasting, bragging, etc.I.In gen.A.Lit.:B.magnificentia est rerum magnarum et excelsarum cum anima ampla quadam et splendida propositione agitatio atque administratio,
Cic. Inv. 2, 54, 163:et magnificentia et despicientia adhibenda est rerum humanarum,
greatness of soul, id. Off. 1, 21, 72; id. Agr. 2, 8, 22.—Transf., of inanimate things, grandeur, magnificence, splendor, sumptuousness:II.epularum,
Cic. Or. 25, 83:villarum,
id. Off. 1, 39, 140:funerum et sepulcrorum,
id. Leg. 2, 26, 66:liberalitatis,
id. Rosc. Com. 8, 24:extra modum sumptu et magnificentia prodire,
id. Off. 1, 39, 40:exhaustus magnificentiā publicorum operum,
Liv. 1, 57:magnificentiae studium,
Tac. A. 3, 55:publica magnificentia,
Vell. 2, 1, 2.—Esp.1.Rhet. t. t., an imposing style, sounding or dignified language: his tribus narrandi virtutibus adiciunt quidam magnificentiam, quam megaloprepeian vocant, Quint. 4, 2, 61 sq.—2.In a bad sense:3.verborum magnificentia,
pomposity of language, bombast, Cic. Lael. 6, 21:i hinc in malam crucem cum istac magnificentiā,
Ter. Phorm. 5, 7, 37.—In partic., greatness of talent, great artistic skill, Plin. 36, 5, 4, § 19. -
10 Thraso
Thrăso, ōnis, m., = Thrasôn.I.The name of a braggart soldier in Terence ' s Eunuch; hence, Thrăsōnĭānus, a, um, adj., Thrasonian, i. e. bragging, vainglorious, Sid. Ep. 1, 9 fin. —II.A friend of Hieronymus, king of Syracuse, Liv. 24, 5. -
11 Thrasonianus
Thrăso, ōnis, m., = Thrasôn.I.The name of a braggart soldier in Terence ' s Eunuch; hence, Thrăsōnĭānus, a, um, adj., Thrasonian, i. e. bragging, vainglorious, Sid. Ep. 1, 9 fin. —II.A friend of Hieronymus, king of Syracuse, Liv. 24, 5. -
12 vanilocus
vānĭlŏquus ( - lŏcus), a, um, adj. [vanus-loquor], talking emplily or idly, gabbling, prating, i. e.,I.Lying:II.quia vanilocu's, vapulabis,
Plaut. Am. 1, 1, 223.— Ambros. Ep. 63, 7.— -
13 vaniloquus
vānĭlŏquus ( - lŏcus), a, um, adj. [vanus-loquor], talking emplily or idly, gabbling, prating, i. e.,I.Lying:II.quia vanilocu's, vapulabis,
Plaut. Am. 1, 1, 223.— Ambros. Ep. 63, 7.—
См. также в других словарях:
bragging — index bluster (speech), orgulous, rodomontade Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Bragging — Brag Brag, v. i. [imp. & p. p. {Bragged}; p. pr. & vb. n. {Bragging}.] [OE. braggen to resound, blow, boast (cf. F. braguer to lead a merry life, flaunt, boast, OF. brague merriment), from Icel. braka to creak, brak noise, fr. the same root as E … The Collaborative International Dictionary of English
bragging — noun Bragging is used before these nouns: ↑right … Collocations dictionary
Bragging Rights (2009) — Bragging Rights 2009 Détails Fédération World Wrestling Entertainment Date 2 … Wikipédia en Français
Bragging Rights (2010) — Logo officiel de Bragging Rights 2010 Généralités Fédération(s) … Wikipédia en Français
Bragging Rights (2010) — Тематическая песня «It’s Your Last Shot» Politics and Assassins Информация Федерация World Wrestling Entertainment Дата 24 октября … Википедия
Bragging Rights — 2009 Détails Fédération World Wrestling Entertainment Division (s) RAW SmackDown! ECW Date 25 octobre … Wikipédia en Français
bragging rights — noun The prerogative to praise oneself for an accomplishment or for possession of a superior characteristic. Worth as much as $900 million, he estimates, the author clearly thinks he has earned bragging rights, and he intends to exercise them … Wiktionary
bragging rights — UK [ˈbræɡɪŋ ˌraɪts] / US noun [plural] informal a feeling of being happy and proud that supporters of a sports team have when their team has won a victory over another team in the same city City claimed the derby day bragging rights with their… … English dictionary
bragging rights — noun plural : entitlement to boast about one s status, superiority, or achievement * * * noun [plural] US : a good reason to talk with pride about something you have done She earned bragging rights for completing the project on time … Useful english dictionary
bragging — Synonyms and related words: Gascon, bluster, boast, boastful, boastfulness, boasting, bombast, brag, braggadocio, braggart, braggartism, bravado, conceit, conceited, fanfaron, fanfaronade, fanfaronading, gasconade, gasconading, gasconism, heroics … Moby Thesaurus