-
21 paullulatim
little by little, by degrees, bit by bit, gradually; in small amounts -
22 paullum
Ilittle/bit; to a small extent, somewhat; only a small amount/short whileIIlittle/small; (only a) small amount/quantity/extent; little bit/while; trifle -
23 paululatim
little by little, by degrees, bit by bit, gradually; in small amounts -
24 Bituricus
Bĭtŭrĭges, um (in sing. Biturix, Luc. 1, 423), m., = Bitouriges, the Bituriges, a people in Gallia Aquitania, divided into two tribes.A.Bituriges Cubi, Bit. Kouboi, Strab., the present Berry, Départ. du Cher. et de l'Indre, whose capital was Avaricum, now Bourges, Plin. 4, 19, 33, § 109;B.and without Cubi,
Caes. B. G. 7, 5; 7, 15; Hirt. B. G. 8, 3.—Bituriges Vivisci, Bit. Ouïskoi, Ptol., whose chief city was Burdigala, now Bordeaux, Plin. 4, 19, 33, § 108.— Sing. Biturix, one of the Bituriges, Luc. 1, 423; Inscr. Orell. 190.—II.Deriv.: Bĭ-tŭrĭcus, a, um, adj., of the Bituriges:vitis (very much valued),
Col. 3, 2, 19; 3, 7, 1; 3, 9, 1; 3, 21, 3 and 10. Also in the form Bĭtŭrĭgĭăcus, a, um, Plin. 14, 2, 4, § 27. -
25 Bituriges
Bĭtŭrĭges, um (in sing. Biturix, Luc. 1, 423), m., = Bitouriges, the Bituriges, a people in Gallia Aquitania, divided into two tribes.A.Bituriges Cubi, Bit. Kouboi, Strab., the present Berry, Départ. du Cher. et de l'Indre, whose capital was Avaricum, now Bourges, Plin. 4, 19, 33, § 109;B.and without Cubi,
Caes. B. G. 7, 5; 7, 15; Hirt. B. G. 8, 3.—Bituriges Vivisci, Bit. Ouïskoi, Ptol., whose chief city was Burdigala, now Bordeaux, Plin. 4, 19, 33, § 108.— Sing. Biturix, one of the Bituriges, Luc. 1, 423; Inscr. Orell. 190.—II.Deriv.: Bĭ-tŭrĭcus, a, um, adj., of the Bituriges:vitis (very much valued),
Col. 3, 2, 19; 3, 7, 1; 3, 9, 1; 3, 21, 3 and 10. Also in the form Bĭtŭrĭgĭăcus, a, um, Plin. 14, 2, 4, § 27. -
26 Biturigiacus
Bĭtŭrĭges, um (in sing. Biturix, Luc. 1, 423), m., = Bitouriges, the Bituriges, a people in Gallia Aquitania, divided into two tribes.A.Bituriges Cubi, Bit. Kouboi, Strab., the present Berry, Départ. du Cher. et de l'Indre, whose capital was Avaricum, now Bourges, Plin. 4, 19, 33, § 109;B.and without Cubi,
Caes. B. G. 7, 5; 7, 15; Hirt. B. G. 8, 3.—Bituriges Vivisci, Bit. Ouïskoi, Ptol., whose chief city was Burdigala, now Bordeaux, Plin. 4, 19, 33, § 108.— Sing. Biturix, one of the Bituriges, Luc. 1, 423; Inscr. Orell. 190.—II.Deriv.: Bĭ-tŭrĭcus, a, um, adj., of the Bituriges:vitis (very much valued),
Col. 3, 2, 19; 3, 7, 1; 3, 9, 1; 3, 21, 3 and 10. Also in the form Bĭtŭrĭgĭăcus, a, um, Plin. 14, 2, 4, § 27. -
27 frena
frēnum or fraenum, i, n., and more freq. (cf. Neue, Formenl. 1, 567; and v. infra), plur. heterocl. frēni, ōrum, m., and mostly poet. frēna, ōrum, n. [root dhar-; Sanscr. dhar-ā-mi, hold, support; Gr. thra-, in thrênus, thronos; Lat. frētus], a bridle, curb, bit (syn.: lupi, lupata).I.Lit.(α).Plur.:(β).aurei freni,
Curt. 4, 13 med.; so nom. freni, id. 7, 10 fin.; cf. under II.; acc. frena, Verg. A. 4, 135; 5, 818; Ov. M. 15, 519; id. Am. 3, 4, 16:non domito frenos ore momordit equus,
Tib. 1, 3, 42; so,frenos: equus, equa, quae frenos recipere solet,
Cic. Top. 8, 36; Varr. R. R. 2, 7, 12; Verg. G. 3, 184; Liv. 1, 48, 6; Sen. Tranq. 15 fin. al.:moderarier hunc (equum) frenis,
Lucr. 5, 1298; so,frenis,
id. 5, 1317; Verg. A. 11, 719; 889; 12, 372; Hor. S. 1, 1, 91; Ov. M. 5, 643; Liv. 1, 14 fin.:equum cogere frenos pati,
Phaedr. 4, 3, 9:frenos et strata equorum Pelethronium (invenisse),
Plin. 7, 56, 57, § 202 et saep.—Sing.:b.frenumque (equus) recepit, etc.,
Hor. Ep. 1, 10, 36:non frenum depulit ore,
id. ib. 1, 10, 38.—Prov.: frenum mordere, to take the bit in one's teeth, i. e. to offer opposition, to resist: si frenum momorderis peream, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 23, 2; cf.:II.sed ut mones, frenum momordi,
Cic. ib. 11, 24, 1.—Transf.A. (α).Plur.:(β).rerum freni,
the reins of dominion, Sil. 1, 240:freni sunt injecti vobis, Quirites, nullo modo perpetiendi: alligati et constricti estis amaro vinculo servitutis,
Val. Max. 2, 9, 5; cf.:freni domitarum gentium,
Curt. 7, 10 fin.:ne Lycurgi quidem disciplina tenuit illos in hominibus Graecis frenos,
Cic. Rep. 2, 33:ut Isocratem in acerrimo ingenio Theopompi et lenissimo Ephori dixisse traditum est, alteri se calcaria adhibere, alteri frenos,
id. Brut. 56, 204:Mutinam illi exsultanti tamquam frenos furoris injecit,
id. Phil. 13, 9, 20:date frenos impotenti naturae et indomito animali,
give the reins to, allow full scope to, Liv. 34, 2, 13; so,frenos furentibus ira Laxat,
Luc. 7, 125:impone felicitati tuae frenos,
put on, Curt. 7, 8 fin.:imperii frena tenere sui,
Ov. Tr. 2, 42:frena imperii moderari,
id. P. 2, 9, 33:capere,
id. ib. 4, 13, 27:frena licentiae inicere,
Hor. C. 4, 15, 10:pone irae frena modumque, Pone et avaritiae,
Juv. 8, 88:subiit leges et frena momordit Ille solutus amor,
i. e. submitted to, Stat. S. 1, 2, 28:quod dicebat Isocrates, se calcaribus in Ephoro, contra autem in Theopompo frenis uti solere,
Cic. de Or. 3, 9, 36; Quint. 2, 8, 11; cf. above the passage Cic. Brut. 56, 204:alter, uti dixit Isocrates in Ephoro et Theopompo, frenis eget, alter calcaribus,
id. Att. 6, 1, 12:non solum frenis sed etiam jugo accepto,
Liv. 37, 36, 5:animum rege: qui nisi paret, Imperat: hunc frenis, hunc tu compesce catenā,
Hor. Ep. 1, 2, 63:jam vaga prosiliet frenis natura remotis,
id. S. 2, 7, 74.—Sing.:B.ni frenum accipere et victi parere fatentur,
Verg. A. 12, 568:voluptates tenere sub freno,
Sen. Ep. 23 med. —Poet., horse, steed, charger:C.eques aptus frenis,
Prop. 4 (5), 10, 19:portarumque moras frenis assultat et hastis,
Stat. Th. 11, 243.—In gen.1.That which holds things together, a band (post-Aug. and rare):2.absiliunt pontes tectique trementis Saxea frena labant, etc.,
the stone bands, ties, Stat. Th. 10, 880.—In anatomy:frenum,
the ligament which attaches the inside of the foreskin to the glans, Cels. 7, 25, 2. -
28 frenum
frēnum or fraenum, i, n., and more freq. (cf. Neue, Formenl. 1, 567; and v. infra), plur. heterocl. frēni, ōrum, m., and mostly poet. frēna, ōrum, n. [root dhar-; Sanscr. dhar-ā-mi, hold, support; Gr. thra-, in thrênus, thronos; Lat. frētus], a bridle, curb, bit (syn.: lupi, lupata).I.Lit.(α).Plur.:(β).aurei freni,
Curt. 4, 13 med.; so nom. freni, id. 7, 10 fin.; cf. under II.; acc. frena, Verg. A. 4, 135; 5, 818; Ov. M. 15, 519; id. Am. 3, 4, 16:non domito frenos ore momordit equus,
Tib. 1, 3, 42; so,frenos: equus, equa, quae frenos recipere solet,
Cic. Top. 8, 36; Varr. R. R. 2, 7, 12; Verg. G. 3, 184; Liv. 1, 48, 6; Sen. Tranq. 15 fin. al.:moderarier hunc (equum) frenis,
Lucr. 5, 1298; so,frenis,
id. 5, 1317; Verg. A. 11, 719; 889; 12, 372; Hor. S. 1, 1, 91; Ov. M. 5, 643; Liv. 1, 14 fin.:equum cogere frenos pati,
Phaedr. 4, 3, 9:frenos et strata equorum Pelethronium (invenisse),
Plin. 7, 56, 57, § 202 et saep.—Sing.:b.frenumque (equus) recepit, etc.,
Hor. Ep. 1, 10, 36:non frenum depulit ore,
id. ib. 1, 10, 38.—Prov.: frenum mordere, to take the bit in one's teeth, i. e. to offer opposition, to resist: si frenum momorderis peream, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 23, 2; cf.:II.sed ut mones, frenum momordi,
Cic. ib. 11, 24, 1.—Transf.A. (α).Plur.:(β).rerum freni,
the reins of dominion, Sil. 1, 240:freni sunt injecti vobis, Quirites, nullo modo perpetiendi: alligati et constricti estis amaro vinculo servitutis,
Val. Max. 2, 9, 5; cf.:freni domitarum gentium,
Curt. 7, 10 fin.:ne Lycurgi quidem disciplina tenuit illos in hominibus Graecis frenos,
Cic. Rep. 2, 33:ut Isocratem in acerrimo ingenio Theopompi et lenissimo Ephori dixisse traditum est, alteri se calcaria adhibere, alteri frenos,
id. Brut. 56, 204:Mutinam illi exsultanti tamquam frenos furoris injecit,
id. Phil. 13, 9, 20:date frenos impotenti naturae et indomito animali,
give the reins to, allow full scope to, Liv. 34, 2, 13; so,frenos furentibus ira Laxat,
Luc. 7, 125:impone felicitati tuae frenos,
put on, Curt. 7, 8 fin.:imperii frena tenere sui,
Ov. Tr. 2, 42:frena imperii moderari,
id. P. 2, 9, 33:capere,
id. ib. 4, 13, 27:frena licentiae inicere,
Hor. C. 4, 15, 10:pone irae frena modumque, Pone et avaritiae,
Juv. 8, 88:subiit leges et frena momordit Ille solutus amor,
i. e. submitted to, Stat. S. 1, 2, 28:quod dicebat Isocrates, se calcaribus in Ephoro, contra autem in Theopompo frenis uti solere,
Cic. de Or. 3, 9, 36; Quint. 2, 8, 11; cf. above the passage Cic. Brut. 56, 204:alter, uti dixit Isocrates in Ephoro et Theopompo, frenis eget, alter calcaribus,
id. Att. 6, 1, 12:non solum frenis sed etiam jugo accepto,
Liv. 37, 36, 5:animum rege: qui nisi paret, Imperat: hunc frenis, hunc tu compesce catenā,
Hor. Ep. 1, 2, 63:jam vaga prosiliet frenis natura remotis,
id. S. 2, 7, 74.—Sing.:B.ni frenum accipere et victi parere fatentur,
Verg. A. 12, 568:voluptates tenere sub freno,
Sen. Ep. 23 med. —Poet., horse, steed, charger:C.eques aptus frenis,
Prop. 4 (5), 10, 19:portarumque moras frenis assultat et hastis,
Stat. Th. 11, 243.—In gen.1.That which holds things together, a band (post-Aug. and rare):2.absiliunt pontes tectique trementis Saxea frena labant, etc.,
the stone bands, ties, Stat. Th. 10, 880.—In anatomy:frenum,
the ligament which attaches the inside of the foreskin to the glans, Cels. 7, 25, 2. -
29 frustum
I.Lit., of food (class.): frusto panis conduci potest, vel uti taceat, vel uti loquatur, Cato ap. Gell. 1, 15, 10:II.necesse est, offa objecta cadere frustum ex pulli ore cum pascitur,
Cic. Div. 1, 15, 27:esculenta,
id. Phil. 2, 25 fin. (also ap. Quint. 9, 4, 44):viscera pars in frusta secant, verubusque trementia figunt,
Verg. A. 1, 212:lardi semesa frusta,
Hor. S. 2, 6, 85:sunt qui frustis et pomis viduas venentur avaras,
id. Ep. 1, 1, 78:capreae,
Juv. 11, 142:nudum et frusta rogantem,
scraps, id. 3, 210:solidae frusta farinae,
lumps, id. 5, 68; cf. 14, 128.—Transf., in gen., a piece as a small part of a whole (very rare;not in Cic.): unde soluta fere oratio, et e singulis non membris sed frustis collata, structura caret,
Quint. 8, 5, 27;so (opp. membra),
id. 4, 5, 25; cf.:philosophiam in partes, non in frusta dividam,
Sen. Ep. 89:frusta pannorum,
rags, Amm. 15, 12, 2.—Comically:frustum pueri,
you bit of a boy! Plaut. Pers. 5, 2, 68. -
30 mica
mīca, ae, f. [root smic-; Gr. smikros, mikros; cf. micula; O. Germ. smahan, to belittle], a crumb, little bit, morsel, grain ( poet. and in post-Aug. prose).I.Lit.:II.mica panis,
Petr. 42:auri,
Lucr. 1, 839:marmoris,
Plin. 33, 4, 21, § 68:salis,
a grain of salt, id. 22, 14, 16, § 37:amomi,
id. 12, 18, 41, § 83:saliens (i. e. salis) mica,
Hor. C. 3, 23, 12:tus in micas friatur,
Plin. 12, 14, 32, § 65:de micis puerorum,
Vulg. Marc. 7, 28.—Transf.A.A small diningroom, Mart. 2, 59, 1; Sen. Ep. 51, 12.—B.In gen., a little bit, a grain:nulla in tam magno est corpore mica salis,
a grain of sense, Cat. 86, 3. -
31 mordeo
mordĕo, mŏmordi (archaic memordi; v. in the foll.), morsum, 2, v. a. [root smard-; Sanscr. mard-, bite; Gr. smerdnos, smerdaleos; (cf. Engl. smart)], to bite, to bite into (class.).I.Lit.: si me canis memorderit, Enn. ap. Gell. 7, 9, 3 (Sat. v. 36 Vahl.):2.canes mordere possunt,
Cic. Rosc. Am. 20, 57:mordens pulex,
biting, Mart. 14, 83:(serpens) fixum hastile momordit,
bit into, Ov. M. 3, 68:mordeat ante aliquis quidquid, etc.,
taste, Juv. 6, 632: terram, to bite the ground, bite the dust, of expiring warriors writhing on the ground:procubuit moriens et humum semel ore momordit,
Verg. A. 11, 418; Ov. M. 9, 61.—Part. as subst.:morsi a rabioso cane,
Plin. 29, 5, 32, § 100:laneaque aridulis haerebant morsa labellis,
Cat. 64, 316.—In partic., to eat, devour, consume ( poet.):B.tunicatum cum sale mordens Caepe,
Pers. 4, 30:ostrea,
Juv. 6, 305:sordes farris mordere canini,
id. 5, 11.—Transf.1.To bite into, take fast hold of, catch fast; to press or cut into ( poet.):2.laterum juncturas fibula mordet,
takes hold of, clasps, Verg. A. 12, 274:mordebat fibula vestem,
Ov. M. 8, 318:id quod a lino mordetur,
where the thread presses in, Cels. 7, 4, 4:locus (corporis), qui mucronem (teli) momordit,
id. 7, 5, 4:arbor mordet humum,
takes hold of the ground, is rooted in the ground, Stat. Th. 9, 499.—Hence, poet., of a river: non rura quae Liris quieta Mordet aqua, cuts or penetrates into, Hor. C. 1, 31, 7.—To nip, bite, sting:II.matutina parum cautos jam frigora mordent,
nips, attacks, Hor. S. 2, 6, 45: oleamque momorderit [p. 1165] aestus, id. Ep. 1, 8, 5:mordeat et tenerum fortior aura nemus,
Mart. 8, 14, 2:radix gustu acri mordet,
bites, hurts, Plin. 27, 13, 109, § 133:linguam,
id. 29, 2, 9, § 34:oculos,
id. 21, 6, 17, § 32:urtica foliis non mordentibus,
stinging, burning, id. 22, 14, 16, § 37.—Trop., to bite, sting, pain, hurt (syn.: pungo, stimulo, remordeo;B.class.): invidere omnes mihi, Mordere clanculum,
bit, stung, Ter. Eun. 3, 1, 21:morderi dictis,
Ov. Tr. 1, 1, 25:jocus mordens,
a biting jest, Juv. 9, 10:mordear opprobriis falsis,
shall I be stung, vexed, Hor. Ep. 1, 16, 38:par pari referto, quod eam mordeat,
to vex, mortify, Ter. Eun. 3, 1, 55:valde me momorderunt epistolae tuae,
Cic. Att. 13, 12, 1:scribis, morderi te interdum, quod non simul sis,
that it grieves you, affects you, id. ib. 6, 2, 8:dolore occulto morderi,
to be attacked, tormented, Ov. M. 2, 806:nec qui detrectat praesentia, Livor iniquo Ullum de nostris dente momordit opus,
detracted, id. Tr. 4, 10, 124; cf. id. P. 4, 14, 46:morderi conscientiā,
to feel the sting of conscience, Cic. Tusc. 4, 20, 45:hunc mordebit objurgatio,
Quint. 1, 3, 7.—To seize fast, hold firmly in the mind (cf. mordicus, II.):C.hoc tene, hoc morde,
Sen. Ep. 78, 29. —To squander, dissipate: de integro patrimonio meo centum milia nummūm memordi, Laber. ap. Gell. 6, 9, 3 (Com. Rel. v. 50 Rib.). -
32 Ofella
1. I.Lit., Juv. 11, 142; Mart. 10, 48, 15; 14, 221, 1; Prud. steph. 10, 383.—II.Transf., a little piece or bit, Ser. Samm. 46, 840.2.Ofella, ae, m., a Roman surname:Q. Lucretius Ofella,
Cic. Brut. 48, 178; Liv. Ep. 86; 88; Vell. 2, 27, 5. -
33 ofella
1. I.Lit., Juv. 11, 142; Mart. 10, 48, 15; 14, 221, 1; Prud. steph. 10, 383.—II.Transf., a little piece or bit, Ser. Samm. 46, 840.2.Ofella, ae, m., a Roman surname:Q. Lucretius Ofella,
Cic. Brut. 48, 178; Liv. Ep. 86; 88; Vell. 2, 27, 5. -
34 particulatim
partĭcŭlātim, adv. [id.], part after part, bit by bit, one by one, piecemeal, singly, severally:si summatim, non particulatim narrabimus,
by particulars, Auct. Her. 1, 9: grex particulatim facilius quam universus convalescit, Col. 7, 6, 5:quamvis fundus particulatim venerit, omnes partes servitus sequitur,
Dig. 8, 3, 23; Varr. ap. Serv. Verg. G. 2, 267;opp. ubique,
Lact. 2, 10, 23:hominem particulatim excarnefacere,
Sen. Ep. 24, 13; Varr. R. R. 2 praef. § 2. -
35 sorbilo
sorbĭlō, adv. [id.], sippingly; hence, transf., drop by drop, bit by bit (ante-class.):victitare,
i. e. poorly, sparely, Plaut. Poen. 1, 2, 185: senectutem ducat usque ad senium sorbilo, Caecil. ap. Fest. p. 339 Müll. (Com. Rel. v. 73 Rib.). -
36 bitumineus
bitūmineus, a, um (bitumen), aus Erdharz bestehend, erdharzig, vires b. (poet. für bitumen), Ov. met. 15, 350: aqua quasi bit., Rufin. hist. monach. 29.
-
37 bitumineus
bitūmineus, a, um (bitumen), aus Erdharz bestehend, erdharzig, vires b. (poet. für bitumen), Ov. met. 15, 350: aqua quasi bit., Rufin. hist. monach. 29.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > bitumineus
-
38 scio
scio, īvī u. iī, ītum, īre, wissen, in Erfahrung gebracht haben, erfahren, I) im allg. (Ggstz. opinari, arbitrari): a) m. Acc.: unde id scis? Ter.: haec sci visti et me cela visti? Plaut.: id equidem ego certo scio, Plaut.: scire istarum rerum nihil, Cic.: nemo omnia potest scire, Varro: quam (rem) triduo sciturus es, wissen (erfahren) wirst, Cic.: ebenso scituros id hostes ratus, Liv. – quod sciam, was ich wüßte, soviel ich weiß, Komik, u. Cic.: ebenso quantum ego quidem sciam, Quint. – quod scio, omne ex hoc scio, Plaut.: quasi, si quid aliquando scio, non ex isto soleam scire, Cic. – im Passiv, an vero nihil certum sciri possit, Cic.: id de Marcello aut certe de Postumia sciri potest, kann von M., oder wenigstens von P. erfahren werden, Cic. – b) m. Infin. od. Acc. u. Infin.: scio tibi ita placere, Cic.: quas scitis exstare, Cic.: scimus Atilium appellatum esse sapientem, Cic.: non se tam barbarum neque tam imperitum esse, ut non sciret (= nesciret) neque bello Allobrogum proximo Aeduos Romanis auxilium tulisse neque etc., Caes. – licet scire (man muß wissen) hunc (puerum) lumen futurum, Liv.: proinde sciatis licet (laßt euch gesagt sein) aut intraturum me urbem aut oppugnaturum, Curt. – scires (man sollte meinen) a Pallade doctam, Ov.: ebenso scires non ibi genitum Manium Curium, Plin. – impers., hoc scitis omnes, usque adeo homi-————nem in periculo fuisse, quoad scitum sit Sestium vivere, Cic. – im Passiv m. Nom. u. Infin., Christus scitur (man weiß von Chr.) vocis simplicis iussione ambulatum dedisse contractis, Arnob. 1, 48. – c) mit indir. Fragesatz, quae accommodata regno suo sint, ipsum optime scire, Liv.: neque sciebatur, quae senatus Romani de bello et pace sententia esset, Liv.: nec quā primum aut potissimum parte ferrent opem satis scire poterant, Liv.: cum sciatis, quo quaeque res inclinet, Cic.: ex tribus istis modis rerum publicarum velim scire quod optimum iudices, Cic.: ut quis et unde sit scire possimus, Cic.: quid rei esset, nemo satis pro certo scire, Liv.: avere te certo scire (zu erfahren), quid hic agatur, tum a me scire, non quo certiora sint ea, quae etc.,... quam etc., Cic.: cui vis facile scitu est, quam fuerim miser, Ter.: scire velis, cur etc., Hor.: scin tu ut tibi res se habeat? Ter.: u. so scientem te faciam (ich will dir zu wissen tun), quidquid egero, Plaut.: haud scio an, s. an no. I, 2, a. – bl. vorklass. scio mit dem Indikativ im indir. Fragesatz, Plaut. Bacch. 78 u.a. – elliptisch: at scin quo modo? weißt du, wie ich dich (traktieren werde)? eine Drohformel, Plaut. Amph. 356 u.a. (s. Weise Plaut. Poen. 1, 2, 165). – d) absol.: me sciente, Plaut.: scies, du sollst es erfahren, so wisse! Ter.: scio, ironisch = natürlich, Ter.: quem (Catonem), ut scitis, unice dilexi, Cic. – statim fac, ut sciam, Cic.: nemo ex me sci-————bit, Ter.: nihil facilius scitu est, Liv.: scito huic opus est, Ter. – m. de u. Abl., cum is, qui de omnibus scierit, de Sulla se scire negarit, Cic. Sull. 39. – II) insbes.: A) wissen, a) = verstehen, gelernt haben, können, α) m. Acc.: omnes linguas, Plaut.: litteras, Cic. (vgl. littera no. I. u. no. II, B, 2, c. Bd. 2. S. 679 u. 684): musicam, Vitr. – im Passiv, ars earum rerum est, quae sciuntur, Cic. – β) m. Infin.: scisti uti foro, du hast gelernt, dich in die Welt zu schicken, Ter.: quae (lex naturae) vetat ullam rem esse cuiusquam nisi eius, qui tractare et uti sciat, Cic.: vincere scis, Liv. (mehr Beisp. s. bei Fabri Liv. 22, 51, 4). – γ) absol.: scire Graece, Latine, Cic. – scire fidibus, des Saitenspieles kundig sein, Ter. eun. 133. Solin. 9, 14 (vgl. docere fidibus, Cic. ep. 9, 22, 3, discere fidibus, Cic. de sen. 26). – mit de u. Abl., de legibus instituendis, de bello, de pace... Lycurgum aut Solonem scisse melius quam Hyperidem aut Demosthenem, Cic. de or. 1, 58. – b) = einsehen, sich bewußt werden, merken, cor dolet, quom scio, ut nunc sum atque ut fui, Plaut. most. 149: m. folg. Acc. u. Infin., scivi extemplo rem de compecto geri, Plaut, capt. 484: eum vos esse meum servom scitis? Plaut. Poen. 724. – B) scire alqm, a) jmd. kennen, alqm, Tert. apol. 5 u. 21. Spart. Hadr. 21, 2. Apul. met. 6, 23: alqm bene, Capit. Anton. phil. 10, 5: mit dopp. Acc., alqm puerum scisse, Spart. Car. 2, 1. – b) euphemist., vom————Manne etwas wissen wollen, ihn im Beischlaf erkennen, virum suum, von der Frau, Treb. Poll. trig. tyr. 30, 12. – ⇒ Archaist. Imperf. scibam, scibas etc., Komik. u. Lucr.: Fut. scibo, scibis etc., Komik. u. Cato. – scin für scisne, Komik. – Synk. Perf. scisti, Ter. u. Ov.: regelm. Infin. Perf. scisse, Cic. u.a. (vgl. Quint. 1, 6, 17). Vgl. übh. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 623. -
39 deponere
1) перестать носить траур, напр. lugubria (l. 8 D. 3, 2); сложить с себя должность, dep. officium (l. 5 § 2 D. 16, 3. 1. 38 pr. 65 § 1 D. 23, 2. 1. 3 § 6 D. 26, 10), tutelam (1. 40 pr. 1. 41 § 2 D. 27, 1), imperium (1. 16 D. 1, 16), cingulum (1. 2 C. 3, 21), sollicitudinem (1. 21 C. 9, 9); (1. 13 D. 1, 7); оставлять, отказываться, dep. affectum, et animum accusandi (1. 6 § 1. 1. 13 pr. D. 48, 16);animo dep. possessionem (1. 34 pr. D. 41, 2);
dep. beneficium (1. 2 D. 40, 10); лишать себя, сбыть, qui de patrimonio suo deposuerit, противоп. qui non acquirit (1. 5 § 13 D. 24, 1). Depositio, низложение, сложение, потеря, poenae, quae continent - dignitatis aliquam depositionem (1. 6 § 2. 1. 8 pr. D. 48, 19);
2) положить в безопасное место, поместить, отдать на сохранение кому-нб.;depos. superflui ponderis (1. 28 C. 6, 23).
depositio, отдача, положение на сохранение, dep. pecuniam in aedem, s. apud aedem, s. in aede (1. 73 D. 3, 3. 1. 7 § 2 D. 4, 4. 1. 1 § 36. 1. 5 § 2 D. 16, 3), in publico loco (1. 64 D. 46, 1); (1. 5 D. 10, 2);
dep. corpus (1. 40 D. 11, 7. cf. commendare s. 1);
servum exhibendum dep. apud officium (1. 11 § 1 D. 10, 4); (1. 3 § 6 D. 43, 30), (1. 31 § 1 D. 41, 1); особ. обозн. односторонний, вещный договор, который совершается посредством передачи одним лицом другому движимой вещи на безмездное хранение, с обязанностью возвратить ту же самую вещь (in specie) во всякое время: поклажа, отдача на сохранение (§ 3, 1. 3,14; - tit. D. 16, 3. C. 4, 34. -1. 24 eod. -1. 1 § 8 eod.); (1. 1 § 2 eod.);
lex depositionis (1. 5 § 2 eod.);
conditio depositionis (1. l § 22 eod. 1. 9 § 3 D. 4. 3); (l. 18 § 1 D. 36, 3);
pretium depositionis non quasi merceden accipere (1. 2 § 24 D. 47, 8); (Gai. III. 207. IV. 47, 60). Depositum, a) предмет, данный на сбережение, depositum suscipere (1. 5 pr. D. 16, 3);
pro deposito esse apud aliquem (1. 78 § 1 D. 36, 1);
pro deposito habere pecuniam (1. 11 § 13 D. 32);
in deposito habere, tenere aliquid (1. 5 § 4 D. 36, 3. 1. 69 pr. D. 47, 2);
in depositi causam habere (1. 2 C. 4, 32);
abnegare, inficiari depositum (1. 1. 1 § 2. 1. 69 pr. D. 47, 2);
si convenit, ut in deposito et culpa praestetur = si in re deposita et culpam repromisi (1. 1 § 6 D. 16, 3. 1. 2 § 24. D. 47, 8);
b) обязательное отношение, возникающее из передачи вещи на сохранение, = contractus depositi (l. 2 pr. 1. 50 D. 2,14. 1. 23. 45 pr. D. 50, 17);
in deposito male versari (1. 6 § 6 D. 3, 2), 1. 1 § 35 D. 16, 3);
dolus solus in depositum venit (1. 1 § 10 eod.); (1. 24 eod.);
depositi actio, иск прямой (directa), который предъявляет deponens против депозитария, по поводу возвращения вещи и вознаграждения за вред и убытки (§ 3 J. cit. 1. 1 § 9-47 D. eod.);
depositi (sc. actione) agere eperiri, teneri, damari (1. 1 D. 2, 2. 1. 1 § 8. 13. 14. 16. 25. D. 16, 3);
contrarium indicium depositi, встречный иск принимателя поклажи о возвращении издержек, понесенных на чужую вещь (1. 5 pr. eod.). Depositor = qui deposuit (1. 1 § 36. 37 eod.). Depositarius a) = qui depositum suscepit (§ 36 bit.);
3) разрушать, ломать, dep. aedificium, aedes (1. 6 pr. 8 pr. D. 8, 5. I. 23 § 2 D. 41, 3);b) = depositor (1. 7 § 2. 3 eod. 1. 24 § 2 D. 42, 5).
aedes usque ad aream deposita (1. 83 § 5 D. 45, 1);
paries deponendus (1. 18 § 11 D. 39, 2);
dep. arboris ramos (1. 17 § 1. D. 8, 2);
4) объяснять, tactis sacrosanctis scripturis deponere, quod etc. (1. 1 § 1 C. 2. 59);depositio aedificii = demolitio (1. 9 § 2 D. 4, 2).
depositio, объяснение, testium depositiones (1. 3 C. 2, 43. 1. 17 C. 4, 20); (1. 3 C. 4, 66).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > deponere
-
40 adsentātiuncula (ass-)
adsentātiuncula (ass-) ae, f dim. [adsentatio], a bit of flattery.
См. также в других словарях:
bit — bit … Dictionnaire des rimes
bitərəfləşmə — «Bitərəfləşmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
Bit — Saltar a navegación, búsqueda Bit es el acrónimo de Binary digit. (dígito binario). Un bit es un dígito del sistema de numeración binario. Mientras que en el sistema de numeración decimal se usan diez dígitos, en el binario se usan sólo dos… … Wikipedia Español
BIT — (binary digit) Contraction de l’expression anglaise binary digit (chiffre binaire), le terme bit prend en informatique trois significations différentes. Puisqu’on se trouve ici dans un système de numération à base 2, deux symboles (habituellement … Encyclopédie Universelle
Bit — [bɪt], das; [s], [s]: kleinste Einheit der Informationseinheit beim Computer: ein Byte besteht aus acht Bit; ein Bit steht entweder auf 0 oder auf 1. * * * bịt 〈EDV; Zeichen für〉 Bit * * * 1Bịt , das; [s], s <aber: eine Million Bits od.… … Universal-Lexikon
bit — bit1 [bit] n. [ME < OE bite, a bite < bītan, BITE] 1. the part of a bridle that goes into a horse s mouth, used to control the horse: see BRIDLE 2. anything that curbs or controls 3. the part of a pipestem held in the mouth: see PIPE 4. th … English World dictionary
bit — Ⅰ. bit [1] ► NOUN 1) a small piece or quantity. 2) (a bit) a short time or distance. 3) (also bit of fluff or stuff) informal a girl or young woman. ● a bit … English terms dictionary
bit.ly — bit.ly … Википедия
BIT — (homonymie) Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. Pour les articles homophones, voir Bite (homonymie) et Bitte (homonymie) … Wikipédia en Français
bit — BIT, biţi, s.m. (inform.) Unitate de măsură pentru cantitatea de informaţie (3) dintr un semnal, corespunzător logaritmului în baza 2. – Din engl., fr. bit. Trimis de paula, 03.09.2007. Sursa: DEX 98 bit (unitate de informaţie) s. m., pl. biţi… … Dicționar Român
Bit — Sn Binärzeichen per. Wortschatz fach. (20. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus ne. bit, einem Kunstwort ( blending ) aus ne. binary digit binäre Zahl . E. binary geht (wie auch nhd. binär) zurück auf l. bīnārius zwei enthaltend , zu l. bīnus je zwei ;… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache