Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

be+concurrent

  • 1 concurro

    concurro, ĕre, concurri (qqf. concucurri), concursum - intr. - [st2]1 [-] courir ensemble vers un lieu, accourir en foule, affluer; se réfugier, recourir. [st2]2 [-] courir l'un vers l'autre, se réunir en courant. [st2]3 [-] courir l'un sur l'autre, se lancer l'un sur l'autre, se heurter, s’entrechoquer, combattre, lutter; venir en concurrence (t. de droit). [st2]4 [-] coïncider, arriver.    - concurrere ad Perdiccam opprimendum, Nep. Eum. 3, 1: se réunir pour perdre Perdiccas.    - os concurrit, Sen. Ir. 3, 15, 1: les lèvres se serrent.    - concurritur undique ad incendium restinguendum, Cic. Phil. 10: on accourt de toutes parts pour éteindre l'incendie.    - concurritur, Hor.: on se bat.    - cognito ejus consilio ad arma concurritur, Caes. BG. 7: son dessein une fois connu, on court aux armes.    - populis ad Leonidam concurrentibus: les peuples (de Sicile) ayant recours à Léonidas.    - concurrere inter se: en venir aux mains.    - concurrere cum aliquo (contra aliquem): en venir aux mains avec qqn.    - cum infestis signis concurrunt: enseignes déployées, ils se heurtent = ils en viennent aux mains.    - concurrit saepe, Cic.: il arrive souvent.
    * * *
    concurro, ĕre, concurri (qqf. concucurri), concursum - intr. - [st2]1 [-] courir ensemble vers un lieu, accourir en foule, affluer; se réfugier, recourir. [st2]2 [-] courir l'un vers l'autre, se réunir en courant. [st2]3 [-] courir l'un sur l'autre, se lancer l'un sur l'autre, se heurter, s’entrechoquer, combattre, lutter; venir en concurrence (t. de droit). [st2]4 [-] coïncider, arriver.    - concurrere ad Perdiccam opprimendum, Nep. Eum. 3, 1: se réunir pour perdre Perdiccas.    - os concurrit, Sen. Ir. 3, 15, 1: les lèvres se serrent.    - concurritur undique ad incendium restinguendum, Cic. Phil. 10: on accourt de toutes parts pour éteindre l'incendie.    - concurritur, Hor.: on se bat.    - cognito ejus consilio ad arma concurritur, Caes. BG. 7: son dessein une fois connu, on court aux armes.    - populis ad Leonidam concurrentibus: les peuples (de Sicile) ayant recours à Léonidas.    - concurrere inter se: en venir aux mains.    - concurrere cum aliquo (contra aliquem): en venir aux mains avec qqn.    - cum infestis signis concurrunt: enseignes déployées, ils se heurtent = ils en viennent aux mains.    - concurrit saepe, Cic.: il arrive souvent.
    * * *
        Concurro, concurris, concurri, concursum, concurrere. Cic. Courir ensemble.
    \
        Concurrere alicui obuiam. Terent. Courir au devant.
    \
        Concurrere ad arma. Caesar. Quand une assemblee de gens courent prendre les armes.
    \
        Concurrere dicuntur milites. Cic. Quand deux ennemis courent l'un sur l'autre, et choquent.
    \
        Concurrunt inter se equites. Caesar. Les gens de cheval courent, ou joustent les uns contre les autres.
    \
        Concurrere alicui. Virgil. Courir sur aucun, et se combatre à luy.
    \
        Frontibus aduersis concurrere. Lucret. Heurter.
    \
        Bello concurrere alicui. Virgil. Faire la guerre à aucun.
    \
        Monstris concurrere. Valer. Flac. Combatre contre les monstres.
    \
        Tot concurrunt verisimila. Terent. S'assemblent ensemble, et concurrent.
    \
        Concurrunt multae opiniones, quae mihi animum exaugeant. Terent. Il y a grande concurrence d'opinions.
    \
        Nomina concurrunt. Cic. Les debtes qui me sont deues montent autant que les debtes que je doy, Ce qui m'est deu est equipollent à ce que je doy, Ce qui m'est deu est suffisant pour payer et acquicter ce que je doy.
    \
        Concurrit os ad rogandum. Seneca. La contenance du visage sert et aide à la priere.
    \
        Obscoene literae concurrunt. Cic. Se rencontrent vilainement. Comme qui diroit Cum nobis, hic auditur ablatiuus obscoenus Cunno, velut a nominatiuo Cunnus.
    \
        Verba extrema cum consequentibus primis ita iungere, vt neve aspere concurrant, neve vastius diducantur. Cic. Que la rencontre des mots ne soit rude et aspre.
    \
        Raptim in eam sententiam pedarii concurrerunt. Cic. Ils vindrent et passerent tous de ce costé, et furent de ceste opinion.
    \
        Licet concurrant plebei omnes philosophi, etc. Cic. Quand ores ils assembleroyent ensemble toutes leurs forces.
    \
        Statim concurrere de iure. Cic. Commencer à courir dés le lieu où le jugement a esté donné.
    \
        Concurrere cum summa, cui opponitur Excedere. Vlpian. Qui est pareil et esgal à la somme.
    \
        Concurrere. Vlpian. Estre concurrent et participant.
    \
        In haereditatem legitimam fratri concurrere. Papinianus. Pretendre ou avoir pareil droict que son frere en l'heritage, Estre concurrent, etc.
    \
        Concurrere, Confluere. Celsus. S'assembler de plusieurs lieux en un, Venir en affluence et abondance.
    \
        Concurrit materia. Cels. La matiere conflue, S'assemble, S'amasse.
    \
        Concurrere, Euenire, Contingere. Propert. Advenir.
    \
        Somnia concurrunt. Cic. Surviennent, Adviennent.

    Dictionarium latinogallicum > concurro

  • 2 competitor

    compĕtītŏr, ōris, m. [competo] compétiteur, concurrent. --- Cic. Off. 1, 38 ; Br. 113.
    * * *
    compĕtītŏr, ōris, m. [competo] compétiteur, concurrent. --- Cic. Off. 1, 38 ; Br. 113.
    * * *
        Competitor, pen. prod. Verbale. Cic. Competiteur.

    Dictionarium latinogallicum > competitor

  • 3 concurro

    con-curro, currī (редко cucurrī Sen, J, Fl), cursum, ere
    1) сбегаться (толпами), сходиться, стекаться (tota Italia concurrit C; c. ex omnibus locis L; concurrunt ad curiam C; in Capitolium Su)
    c. alicui obviam Ter — стекаться кому-л. навстречу
    2) мед. скопляться (materia concurrit, biliosa concurrunt CC)
    3) сталкиваться ( concurrentes rami QC); набегать друг на друга, сшибаться ( prorae concurrunt L)
    c. cum aliquo L, VP, VM, alicui rei V, adversus, contra и in aliquem L, bAfr, Sl, Just — вступать в сражение с кем-л.
    5) встречаться, соединяться, смыкаться (concurrunt labra Sen; concurrit os Sen, Q)
    concurrit dextera laevae Hправая рука соединяется с левой (т. е. раздаются аплодисменты)
    6) одновременно происходить, совпадать ( multa concurrunt simul Ter)
    quae ut concurrent omnia, optabile est C — желательно, чтобы все эти (обстоятельства) совпали
    8) прибегать, искать прибежища ( ad aliquem Just и alicui rei C)
    9) соперничать, конкурировать (alicui in hereditatem, in pignus и in pignore Dig)

    Латинско-русский словарь > concurro

  • 4 adversārĭus

    adversārĭus, a, um [st2]1 [-] contraire, opposé. [st2]2 [-] subst. m. f.: adversaire, ennemi de guerre, antagoniste, rival; concurrent (dans une enchère).    - adversarius alicui: opposé à qqn, contraire à qqn.    - adversarius alicui rei: opposé à qqch.    - voir adversaria.

    Dictionarium latinogallicum > adversārĭus

  • 5 cōnsentāneus

        cōnsentāneus adj.    [consentio], agreeing, according, suited, becoming, meet, fit, proper: cum iis litteris: mors eius vitae: actiones virtuti: consentaneum est in iis sensum inesse, is reasonable: quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.— Plur n. as subst, concurrent circumstances: ex consentaneis (argumenta ducere).
    * * *
    consentanea, consentaneum ADJ
    agreeable; consistent/appropriate/fitting; in harmony with (L+S)

    Latin-English dictionary > cōnsentāneus

  • 6 consentaneum

    concurrent circumstances (pl.)

    consentaneum est -- it is fitting/reasonable/consistent

    Latin-English dictionary > consentaneum

  • 7 consentanea

    consentānĕus, a, um, adj. [consentio], agreeing or according with something, suited to, becoming, meet, fit, proper (in good prose; most freq. in Cic.).
    (α).
    With cum: quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, Cic. Fam. 3, 6, 2.—
    (β).
    With dat. (so most freq.):

    formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea,

    Cic. Off. 3, 4, 20:

    mors ejus vitae sanctissime actae,

    id. Phil. 9, 7, 15; cf. g:

    actiones his (motibus, etc.),

    id. N. D. 2, 22, 58:

    hae disciplinae sibi,

    id. Off. 1, 2, 6:

    obscura somnia minime majestati deorum,

    id. Div. 2, 65, 135:

    non necesse esse optumae rei publicae leges dare consentaneas?

    id. Leg. 2, 10, 23; id. Fin. 5, 20, 60; id. Part. Or. 2, 7:

    his temporibus consentaneum genus litterarum,

    id. Fam. 4, 13, 1: illa divisio illi, qui hoc proposuerat, * Quint. 6, 3, 106; Cod. Just. 7, 6, 1, § 8: sententia utilitati rerum consentanea. Dig. 17, 1, 6, § 7.—
    * (γ).
    Absol.:

    vir vitā et morte,

    consistent, Vell. 2, 63, 2; cf. b.— Subst.: consentānĕa, ōrum, n., concurrent circumstances:

    ex consentaneis (argumenta ducere),

    Cic. de Or. 2, 40, 170.—Hence,
    b.
    Consentaneum est, it agrees with something, it is according to reason, fitting, consistent, proper, etc.
    (α).
    With inf., with or without dat.:

    quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.,

    Cic. Off. 3, 33, 117:

    cum diceret, ei aliquid dicere consentaneum esse,

    id. Ac. 2, 9, 28:

    non est consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate,

    id. ib. 1, 20, 68; id. N. D. 2, 15, 42; id. Tusc. 5, 9, 25.—
    (β).
    With ut, * Plaut. Bacch. 1, 2, 31.— Adv.: con-sentānĕē, in harmony with (late Lat. and rare):

    consentanee cum naturā vivere,

    Lact. 3, 8, 20:

    narrare aliquid,

    according to truth, Hier. in Rufin. 3, 1 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > consentanea

  • 8 consentaneus

    consentānĕus, a, um, adj. [consentio], agreeing or according with something, suited to, becoming, meet, fit, proper (in good prose; most freq. in Cic.).
    (α).
    With cum: quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, Cic. Fam. 3, 6, 2.—
    (β).
    With dat. (so most freq.):

    formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea,

    Cic. Off. 3, 4, 20:

    mors ejus vitae sanctissime actae,

    id. Phil. 9, 7, 15; cf. g:

    actiones his (motibus, etc.),

    id. N. D. 2, 22, 58:

    hae disciplinae sibi,

    id. Off. 1, 2, 6:

    obscura somnia minime majestati deorum,

    id. Div. 2, 65, 135:

    non necesse esse optumae rei publicae leges dare consentaneas?

    id. Leg. 2, 10, 23; id. Fin. 5, 20, 60; id. Part. Or. 2, 7:

    his temporibus consentaneum genus litterarum,

    id. Fam. 4, 13, 1: illa divisio illi, qui hoc proposuerat, * Quint. 6, 3, 106; Cod. Just. 7, 6, 1, § 8: sententia utilitati rerum consentanea. Dig. 17, 1, 6, § 7.—
    * (γ).
    Absol.:

    vir vitā et morte,

    consistent, Vell. 2, 63, 2; cf. b.— Subst.: consentānĕa, ōrum, n., concurrent circumstances:

    ex consentaneis (argumenta ducere),

    Cic. de Or. 2, 40, 170.—Hence,
    b.
    Consentaneum est, it agrees with something, it is according to reason, fitting, consistent, proper, etc.
    (α).
    With inf., with or without dat.:

    quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.,

    Cic. Off. 3, 33, 117:

    cum diceret, ei aliquid dicere consentaneum esse,

    id. Ac. 2, 9, 28:

    non est consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate,

    id. ib. 1, 20, 68; id. N. D. 2, 15, 42; id. Tusc. 5, 9, 25.—
    (β).
    With ut, * Plaut. Bacch. 1, 2, 31.— Adv.: con-sentānĕē, in harmony with (late Lat. and rare):

    consentanee cum naturā vivere,

    Lact. 3, 8, 20:

    narrare aliquid,

    according to truth, Hier. in Rufin. 3, 1 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > consentaneus

См. также в других словарях:

  • Concurrent constraint logic programming — is a version of constraint logic programming aimed primarily at programming concurrent processes rather than (or in addition to) solving constraint satisfaction problems. Goals in constraint logic programming are evaluated concurrently; a… …   Wikipedia

  • concurrent — concurrent, ente [ kɔ̃kyrɑ̃, ɑ̃t ] adj. et n. • 1119; lat. concurrens, de concurrere « accourir ensemble » 1 ♦ Astron. Jours concurrents, ou ellipt les concurrents : jours qui s ajoutent aux cinquante deux semaines de l année pour faire concorder …   Encyclopédie Universelle

  • concurrent — con·cur·rent /kən kər ənt/ adj 1: occurring, arising, or operating at the same time often in relationship, conjunction, association, or cooperation the power of taxation in the general and state governments is acknowledged to be concurrent… …   Law dictionary

  • Concurrent Computer Corporation — is a developer and provider of Video on demand (VOD) systems to Multiple Service Organizations. Concurrent s On Demand technology is based on off the shelf hardware and customized open source software including RedHawk Linux, a customized version …   Wikipedia

  • Concurrent Euclid — (ConEuc) Paradigm(s) multi paradigm: structured, imperative, functional Appeared in 1980 Designed by James Cordy and Ric Holt Developer James Cordy and …   Wikipedia

  • Concurrent Haskell — extends[1] Haskell 98 with explicit concurrency. The two main concepts underpinning Concurrent Haskell are: A primitive type MVar α implementing a bounded/single place asynchronous channel, which is either empty or holds a value of type α. The… …   Wikipedia

  • Concurrent Euclid (programming language) — Concurrent Euclid (ConEuc) is a concurrent descendant of the Euclid programming language designed by James Cordy and Ric Holt, then at the University of Toronto, in 1980. ConEuc was designed for concurrent, high performance, highly reliable… …   Wikipedia

  • Concurrent enrolment — (BE) or concurrent enrollment (AE) is a program through which students earn college credit for courses taken during high school. Students enroll at a university or college to attain high school and/or college credit for these courses.[1] More… …   Wikipedia

  • Concurrent Pascal — (also known as PASCAL FC) was designed by Per Brinch Hansen for writing concurrent computing programs such as operating systems and real time monitoring systems on shared memory computers. A separate language, Sequential Pascal, is used as the… …   Wikipedia

  • Concurrent majority — refers in general to the concept of preventing majorities from oppressing minorities by allowing various minority groups veto power over laws. The most vocal proponents of the theory have tended to be minority groups, such as farmers in an… …   Wikipedia

  • concurrent — concurrent, ente (kon ku rran, ran t ) s. m. et f. 1°   Celui, celle qui prétend à une chose en même temps qu un autre. •   Il s est débarrassé de la foule importune, Du turbulent espoir de tant de concurrents, CORN. Pulch. II, 1. •   La reine… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»