barw

См. также в других словарях:

• barwa — ż IV, CMs. barwawie; lm D. barw 1. «właściwość ciała zależna od stopnia pochłaniania, rozpraszania lub przepuszczania promieni świetlnych; kolor» Ciemne, jasne, żywe, ostre, spokojne barwy. Barwa chabra, maku. Barwa nieba, śniegu, węgla.… …   Słownik języka polskiego

• kolorymetr — m IV, D. u, Ms. kolorymetrtrze; lm M. y 1. chem. «przyrząd stosowany w kolorymetrii do porównywania natężenia barw roztworów» 2. fiz. «przyrząd optyczny do ilościowego opisu i pomiaru barw źródeł światła, filtrów świetlnych, barwników itp.… …   Słownik języka polskiego

• kolorystyka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. kolorystykayce, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dobór, zestaw barw danego obrazu, barwy charakterystyczne dla kompozycji malarskich jakiegoś artysty lub kierunku w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• Liste der Biografien/Bar — Biografien: A B C D E F G H I J K L M N O P Q …   Deutsch Wikipedia

• koloryt — 1. Ciepły koloryt «koloryt o przewadze barw stwarzających wrażenie ciepła»: Połączenie kilku pastelowych, beżowo różowych odcieni nadaje cerze ciepły koloryt. WO 15/04/2000. 2. Zimny, chłodny koloryt «koloryt o przewadze barw stwarzających… …   Słownik frazeologiczny

• dwubarwność — ż V, DCMs. dwubarwnośćści, blm 1. «posiadanie dwóch barw; dwojakość zabarwienia» 2. fiz. «występowanie w kryształach optycznie jednoosiowych dwóch barw pleochroicznych, powstałych w wyniku podwójnego załamania światła; dichroizm» …   Słownik języka polskiego

• feeria — ż I, DCMs. feeriarii; lm D. feeriarii «widowisko teatralne o tematyce fantastycznej, przedstawiające urojony, bajkowy świat, czarodziejskie wydarzenia za pomocą techniki scenicznej, zwłaszcza efektów świetlnych» ∆ Feeria barw, świateł «wspaniały …   Słownik języka polskiego

• kolorymetria — ż I, DCMs. kolorymetriarii, blm 1. chem. «fizykochemiczna metoda analizy ilościowej, polegająca na oznaczaniu zawartości jakiejś substancji w roztworze o znanym stężeniu, przez porównanie natężenia ich barw» 2. fiz. «technika pomiarów służąca do… …   Słownik języka polskiego

• koloryt — m IV, D. u, Ms. kolorytycie, blm 1. «zespół barw nadających ogólny ton jakiemuś przedmiotowi, krajobrazowi, a zwłaszcza kompozycji malarskiej; barwy dominujące w obrazie» Koloryt zimowych pejzaży Fałata. Koloryt mórz południowych. Koloryt jesieni …   Słownik języka polskiego

• mapa — ż IV, CMs. mapie; lm D. map «płaski obraz powierzchni Ziemi (także nieba lub ciała niebieskiego) przedstawiony w zmniejszeniu za pomocą umownych znaków i odpowiedniego rzutu, czyli odwzorowania kartograficznego» Mapa komunikacyjna, lotnicza,… …   Słownik języka polskiego

• symfonia — ż I, DCMs. symfonianii; lm D. symfonianii «utwór muzyczny przeznaczony na orkiestrę, w postaci klasycznej mający formę cyklu sonatowego, obejmującego zwykle cztery części, podporządkowane w określony sposób tematowi melodycznemu oraz mające… …   Słownik języka polskiego