-
1 studeo
stŭdĕo, ēre, stŭdŭi - intr. avec dat. - [st1]1 [-] avoir du goût (pour qqch), s'appliquer à, s'occuper avec zèle de, se livrer à, s'efforcer de, rechercher, désirer. - cupiditate regni adductus novis rebus studebat, Caes. BG. 1: poussé par le désir de régner, il cherchait une révolution. - studere memoriae: exercer sa mémoire. - studere duritiae: s'appliquer à s'endurcir. - id studere ut: s'efforcer de, s'appliquer à. - lenonem ut perdas id studes, Plaut. Poen.: ce que tu recherches, c'est perdre ce marchand de filles. - in id solum student ut, Quint.: ils ne s'attachent qu'à. - studere patrimonio augendo: s'appliquer à augmenter son patrimoine. - huic rei studendum, ut pabulatione et commeatu Romani prohibeantur, Caes. BG. 7: ce qu'il faut rechercher, c'est le moyen d'empêcher les Romains de se ravitailler. - studere + inf. ou prop. inf.: désirer (vivement), aspirer à, brûler de. - rem ad arma deduci studebat, Caes. BC. 1: il désirait en venir aux armes. - scire studeo quid egeris, Cic. Att. 13: je désire savoir ce que tu as fait. - studebat rem ad arma deduci, Cic.: il brûlait de faire trancher la question par les armes. - studebat ditari, Liv. 1: il brûlait de restaurer les finances. - omnes mulieres eadem aeque student, Ter.: toutes les femmes ont les mêmes goûts. [st1]2 [-] aimer, s'adonner passionnément à, étudier, s'instruire. - studeo grammaticae: j'étudie la grammaire. - studes an piscaris? Plin. Ep. 2: étudies-tu ou pêches-tu? - avec acc. de qualification: versus amat, hoc studet unum, Hor.: ce sont les vers qu'il aime, c'est sa seule passion. - unum studere: avoir un seul but. - id studere: avoir cela en vue. - quidam pictores in id solum student, ut sciant, Quint. 10: quelques peintres n'ont que cela en vue: savoir... - nihil litteris studeo: je n'ai aucun goût pour la littérature. - avec gén. parens, qui te nec amet nec studeat tui, Caecil. ap. Cic. Nat. 3: parent qui ne t'aime pas et qui ne prend pas soin de toi. [st1]3 [-] témoigner une vive sympathie pour, prendre parti pour, s'intéresser à, être partisan de (qqn), favoriser, soutenir. - Scauro studet: il est pour Scaurus. - studere Laconum rebus, Nep.: prendre parti pour les Lacédémoniens. - neque studere neque odisse, Sall. C. 51: ne prendre parti ni pour ni contre.* * *stŭdĕo, ēre, stŭdŭi - intr. avec dat. - [st1]1 [-] avoir du goût (pour qqch), s'appliquer à, s'occuper avec zèle de, se livrer à, s'efforcer de, rechercher, désirer. - cupiditate regni adductus novis rebus studebat, Caes. BG. 1: poussé par le désir de régner, il cherchait une révolution. - studere memoriae: exercer sa mémoire. - studere duritiae: s'appliquer à s'endurcir. - id studere ut: s'efforcer de, s'appliquer à. - lenonem ut perdas id studes, Plaut. Poen.: ce que tu recherches, c'est perdre ce marchand de filles. - in id solum student ut, Quint.: ils ne s'attachent qu'à. - studere patrimonio augendo: s'appliquer à augmenter son patrimoine. - huic rei studendum, ut pabulatione et commeatu Romani prohibeantur, Caes. BG. 7: ce qu'il faut rechercher, c'est le moyen d'empêcher les Romains de se ravitailler. - studere + inf. ou prop. inf.: désirer (vivement), aspirer à, brûler de. - rem ad arma deduci studebat, Caes. BC. 1: il désirait en venir aux armes. - scire studeo quid egeris, Cic. Att. 13: je désire savoir ce que tu as fait. - studebat rem ad arma deduci, Cic.: il brûlait de faire trancher la question par les armes. - studebat ditari, Liv. 1: il brûlait de restaurer les finances. - omnes mulieres eadem aeque student, Ter.: toutes les femmes ont les mêmes goûts. [st1]2 [-] aimer, s'adonner passionnément à, étudier, s'instruire. - studeo grammaticae: j'étudie la grammaire. - studes an piscaris? Plin. Ep. 2: étudies-tu ou pêches-tu? - avec acc. de qualification: versus amat, hoc studet unum, Hor.: ce sont les vers qu'il aime, c'est sa seule passion. - unum studere: avoir un seul but. - id studere: avoir cela en vue. - quidam pictores in id solum student, ut sciant, Quint. 10: quelques peintres n'ont que cela en vue: savoir... - nihil litteris studeo: je n'ai aucun goût pour la littérature. - avec gén. parens, qui te nec amet nec studeat tui, Caecil. ap. Cic. Nat. 3: parent qui ne t'aime pas et qui ne prend pas soin de toi. [st1]3 [-] témoigner une vive sympathie pour, prendre parti pour, s'intéresser à, être partisan de (qqn), favoriser, soutenir. - Scauro studet: il est pour Scaurus. - studere Laconum rebus, Nep.: prendre parti pour les Lacédémoniens. - neque studere neque odisse, Sall. C. 51: ne prendre parti ni pour ni contre.* * *Studeo, studes, studui, studere. Terent. Mettre son estude à faire quelque chose, Mettre peine, Entendre à quelque affaire, S'estudier à faire quelque chose.\Studet meus audire Cicero, quaenam sit istius sententia. Cic. Il ha affection d'ouyr, etc. Il ha grande envie et desir.\Studet rem ad arma deduci. Caesar. Il tasche.\Laudi et dignitati studere. Cic. Prendre peine et estre soigneux d'acquerir loz et honneur.\Studere pecuniae, imperiis, gloriae. Cic. Mettre son affection à amasser argent, etc.\Rebus nouis studere. Cicero. Tascher de mettre en trouble la Republique.\Studuit Catilinae, quum iam aliquot annos esset in foro Caelius. Cicero. Favorisa à Catilina, et teint son parti.\Accusatiuo iunctum, significat Cupere. Cic. Si nihil aliud studeat, nisi id quod agit. S'il n'affecte et convoite, etc.\Omnes vnum studetis. Cic. Vous desirez touts une mesme chose.\In id solum student, vt describere tabulas mensuris ac lineis sciant. Quintil. Ils taschent à cela seulement.\Absolute. Sallust. Neque studere, neque odisse decet. Favoriser.\Studere. Quintil. Estudier. -
2 studeo
studeo, uī, ēre (vgl. σπεύδω, σπουδή, σπουδάζω, sich sputen), aus innerem Triebe und Drange sich ernstlich um etwas bemühen, etw. ernstlich-, eifrig-, tätig betreiben, sich einer Sache befleißigen, mit Eifer einer Sache obliegen, -sich auf etw. legen, nach etw. streben, -trachten, eifrig auf etw. bedacht sein, etwas (zu erreichen, zu erlangen, sich anzueignen) suchen, I) im allg.: a) m. Dat.: escis alienis, Ter.: praeturae, Cic.: pecuniae, Cic.: novis rebus, Cic. u. Caes.: sacrificiis, agriculturae, Caes.: litteris, optimis disciplinis atque artibus, studieren, Cic.: illi arti, Cic.: eloquentiae, Sen. rhet.: medicinae, Sen. rhet.: iuri civili, rei militari, Crass. or. fr.: gloriae, virtuti, Crass. or. fr.: laudi, virtuti, Cic.: labori ac duritiae, sich anzueignen suchen, sich gewöhnen an usw., Caes.: lectis sternendis munditiisque apparandis, Plaut.: patrimonio augendo, Crass. or. fr.: iuri ac legibus cognoscendis, Cic.: iuri reddendo magis quam muneri edendo, Aur. Vict. – b) m. Genet.: qui te nec amet nec studeat tui, sich nicht um dich bekümmert, Caecil. com. 201. – c) m. Acc.: id agit, id studet, Enn.: horum nihil egregie, Ter.: unum, hoc unum, Cic. u. Hor.: eadem omnia, Ter.: minus has res, Plaut.: illud, Plaut.: res Graecas, Titin. fr.: im Passiv, virtutes eas doceri et studeri posse arbitrabatur, Apul. de Plat. 2, 9. – d) m. Infin. od. Acc. u. Infin., studeo hercle audire, Plaut.: studet intrare, Nep.: studeo scire, quid egeris, möchte gern wissen, Cic. – atque me id facere studeo, Plaut.: illam ad vos redire studeo, Ter.: studui quam ornatissima senatus populique Romani de me iudicia intercedere, Cic.: tamen salvum (Dionysium esse) propter necessitudinem studebat, Nep.: sese student praestare ceteris, Sall.: dissensionem exstingui summe studui, Mat. in Cic. ep.: omnia mutari student, Sall. – e) mit folg. ut od. ne u. Konj.: sterquilinium magnum stude ut habeas, Cato: maxime studebat, ut... excluderet, Auct. b. Alex.: ne solus esset studui, Phaedr.: m. vorgeh. allg. Acc., lenonem ut periurum perdas, id studes, Plaut.: id quom studuisti, isti formae ut mores consimiles forent, Ter.: id studere, ne super impunitatem etiam praemio sceleris frueretur, Liv. – f) mit folg. in u. Akk.: in quam rem studendum sit, Quint.: in id solum student, ut sciant, Quint.: – g) absol.: ita ut aequum fuerat atque ut studui, Ter.: si qui in ea re studebat, Cato b. Gell.: eo quo studuerat (sc. venire) venit, wohin er gewollt hatte, Nep. – II) insbes.: 1) für jmd. Partei nehmen, jmd. durch Gunst unterstützen, tätlich begünstigen, förderlich sein, sich jmds. eifrig od. ernstlich annehmen, alci, Cic. u.a.: alcis rebus, Nep.: partes, quibus illi student, Cornif. rhet.: absol., Sall. Cat. 51, 13. – 2) absol. = der Wissenschaft sich befleißigen, sich wissenschaftlich beschäftigen, studieren (nachaug., bei Cic. dafür studere litteris, optimis disciplinis atque artibus u. dgl.), anni, quibus studuimus, Quint.: studendi solacium, Suet.: apud alqm, Sen. rhet. u. Augustin.: diligenter apud alqm, Sen. rhet. u. Quint.: domi, Quint.: in Tuscis, Plin. ep.: habitavimus unā, studuimus unā, Fronto. – / Ungew. Perf. studivi, M. Aurel. b. Fronto ep. ad M. Caes. 4, 5. p. 68, 3 N.: Infin. Präs. Pass. studiri, Grom. vet. 359, 17.
-
3 studeo
studeo, uī, ēre (vgl. σπεύδω, σπουδή, σπουδάζω, sich sputen), aus innerem Triebe und Drange sich ernstlich um etwas bemühen, etw. ernstlich-, eifrig-, tätig betreiben, sich einer Sache befleißigen, mit Eifer einer Sache obliegen, -sich auf etw. legen, nach etw. streben, -trachten, eifrig auf etw. bedacht sein, etwas (zu erreichen, zu erlangen, sich anzueignen) suchen, I) im allg.: a) m. Dat.: escis alienis, Ter.: praeturae, Cic.: pecuniae, Cic.: novis rebus, Cic. u. Caes.: sacrificiis, agriculturae, Caes.: litteris, optimis disciplinis atque artibus, studieren, Cic.: illi arti, Cic.: eloquentiae, Sen. rhet.: medicinae, Sen. rhet.: iuri civili, rei militari, Crass. or. fr.: gloriae, virtuti, Crass. or. fr.: laudi, virtuti, Cic.: labori ac duritiae, sich anzueignen suchen, sich gewöhnen an usw., Caes.: lectis sternendis munditiisque apparandis, Plaut.: patrimonio augendo, Crass. or. fr.: iuri ac legibus cognoscendis, Cic.: iuri reddendo magis quam muneri edendo, Aur. Vict. – b) m. Genet.: qui te nec amet nec studeat tui, sich nicht um dich bekümmert, Caecil. com. 201. – c) m. Acc.: id agit, id studet, Enn.: horum nihil egregie, Ter.: unum, hoc unum, Cic. u. Hor.: eadem omnia, Ter.: minus has res, Plaut.: illud, Plaut.: res Graecas, Titin. fr.: im Passiv, virtutes eas doceri et studeri posse arbitrabatur, Apul. de Plat. 2, 9. – d) m. Infin. od. Acc. u. Infin., studeo————hercle audire, Plaut.: studet intrare, Nep.: studeo scire, quid egeris, möchte gern wissen, Cic. – atque me id facere studeo, Plaut.: illam ad vos redire studeo, Ter.: studui quam ornatissima senatus populique Romani de me iudicia intercedere, Cic.: tamen salvum (Dionysium esse) propter necessitudinem studebat, Nep.: sese student praestare ceteris, Sall.: dissensionem exstingui summe studui, Mat. in Cic. ep.: omnia mutari student, Sall. – e) mit folg. ut od. ne u. Konj.: sterquilinium magnum stude ut habeas, Cato: maxime studebat, ut... excluderet, Auct. b. Alex.: ne solus esset studui, Phaedr.: m. vorgeh. allg. Acc., lenonem ut periurum perdas, id studes, Plaut.: id quom studuisti, isti formae ut mores consimiles forent, Ter.: id studere, ne super impunitatem etiam praemio sceleris frueretur, Liv. – f) mit folg. in u. Akk.: in quam rem studendum sit, Quint.: in id solum student, ut sciant, Quint.: – g) absol.: ita ut aequum fuerat atque ut studui, Ter.: si qui in ea re studebat, Cato b. Gell.: eo quo studuerat (sc. venire) venit, wohin er gewollt hatte, Nep. – II) insbes.: 1) für jmd. Partei nehmen, jmd. durch Gunst unterstützen, tätlich begünstigen, förderlich sein, sich jmds. eifrig od. ernstlich annehmen, alci, Cic. u.a.: alcis rebus, Nep.: partes, quibus illi student, Cornif. rhet.: absol., Sall. Cat. 51, 13. – 2) absol. = der Wissenschaft sich befleißigen, sich wissenschaftlich beschäftigen, studieren————(nachaug., bei Cic. dafür studere litteris, optimis disciplinis atque artibus u. dgl.), anni, quibus studuimus, Quint.: studendi solacium, Suet.: apud alqm, Sen. rhet. u. Augustin.: diligenter apud alqm, Sen. rhet. u. Quint.: domi, Quint.: in Tuscis, Plin. ep.: habitavimus unā, studuimus unā, Fronto. – ⇒ Ungew. Perf. studivi, M. Aurel. b. Fronto ep. ad M. Caes. 4, 5. p. 68, 3 N.: Infin. Präs. Pass. studiri, Grom. vet. 359, 17. -
4 studens
stŭdĕo, ŭi, 2 ( perf. studīvi, M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5), v. a. and n. [perh. kindr. with speudô, spoudê, to speed, haste], to be eager or zealous, to take pains about, be diligent in, anxious about, busy one's self with, strive after, to apply one's self to or pursue some course of action, etc.; to desire, wish, etc. (very freq. and class.; cf.: operam do).I.In gen.(α).Absol. (very rare), Enn. ap. Gell. 19, 10, 12:(β).ut aequum fuerat atque ut studui,
Ter. Eun. 5, 2, 31: si qui in eā re studebat, etc., Cato ap. Gell. 11, 2, 5.—With acc. (rare; mostly with neutr. pronn. and adjj.): horum ille nihil egregie Studebat;(γ).et tamen omnia haec mediocriter,
Ter. And. 1, 1, 32:eadem,
id. Hec. 2, 1, 2:illud ipsum, quod studet,
Cic. Fin. 5, 2, 6:perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, me a te plurimi fieri,
id. Fam. 7, 31, 1:lenonem perjurum ut perdas id studes,
Plaut. Poen. 3, 1, 72; so,id, ut, etc.,
Ter. Heaut. 2, 4, 2:id, ne, etc.,
Liv. 40, 56, 2:unum studetis Antonii conatum avertere a re publicā,
Cic. Phil. 6, 7, 18:hoc unum,
Hor. Ep. 2, 1, 120.—With a defin. obj. (very rare):minus has res,
Plaut. Mil. 5, 44: res Graecas, Titin. ap. Prisc. p. 629 P.—With inf. or acc. with inf. (freq.):(δ).si merito meo referre studeant gratias,
Plaut. Am. 1, 1, 27:verum audire ex te studeo,
id. Bacch. 5, 2, 42; cf.:de quo studeo ex te audire quod sentias,
Cic. Rep. 1, 11, 17:scire studeo, quid egeris,
id. Att. 13, 20, 3:studemus, nostris consiliis tutiorem vitam hominum reddere,
id. Rep. 1, 2, 3:fieri studebam ejus prudentiā doctior,
id. Lael. 1, 1:hanc acerbitate opprimere studuit,
Nep. Dion, 6, 5:portum intrare,
id. Chabr. 4, 2:ego me id facere studeo,
Plaut. As. 1, 1, 52:si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quam plurimis,
Ter. Eun. prol. 1:illis gratum se videri studet,
Cic. Off. 2, 20, 70:te sociam studeo scribendis versibus esse,
Lucr. 1, 24:omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus,
Sall. C. 1, 1:neque est, cur nunc studeam, has nuptias mutarier,
Plaut. Stich. 1, 1, 51; cf.:rem ad arma deduci,
Caes. B. C. 1, 4; Matt. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2.—With dat. (so most freq. in prose and poetry):* (ε).somno,
Plaut. Ps. 1, 2, 42:illi rei studet,
id. As. 1, 3, 30; cf.:huic rei studendum, ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 14:iisdem rebus,
Cic. Rep. 1, 1, 1:frustra aut pecuniae, aut imperiis, aut opibus, aut gloriae,
id. Fin. 1, 18, 60:praeturae,
id. Cael. 11, 26:virtuti, laudi, dignitati,
id. Fin. 4, 24, 65:novis rebus,
id. Cat. 1, 1, 3; Caes. B. G. 3, 10; 4, 5:agriculturae,
id. ib. 6, 22;6, 29: sacrificiis,
id. ib. 6, 21:litteris,
Cic. Brut. 93, 322; cf.:alicui scientiae,
id. de Or. 1, 3, 10:alicui arti,
id. Fam. 4, 3, 4:medicinae,
Quint. 7, 2, 17:commodis communibus,
Plin. Ep. 1, 8, 13:nomini,
Flor. 3, 10, 19:lectis sternendis studuimus munditiisque apparandis,
Plaut. Stich. 5, 3, 5:armamentis complicandis et componendis,
id. Merc. 1, 2, 83:patrimonio augendo,
Cic. de Or. 2, 55, 225:juri et legibus cognoscendis,
id. Rep. 5, 3, 5:revocandis regibus,
Flor. 1, 9, 5.—With gen.: parens, qui te nec amet nec studeat tui, troubles himself about you, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 72 (Com. Rel. v. 201 Rib.).—(ζ).With ut (rare):(η).Caesar maxime studebat, ut partem oppidi excluderet, Auct. B. Alex. 1, 4: ut habeas,
Cato, R. R. 5; Dig. 43, 10, 1; cf. with ne:ne solus esset, studui,
Phaedr. 2, epil. 6:ne sint,
Dig. 43, 10, 1.—In aliquid (rare):II.in quam rem studendum sit,
Quint. 12, 6, 6:quidam pictores in id solum student, ut sciant,
id. 10, 2, 6.—In partic.A.To be zealous for any one, i. e. to be friendly, attached, or favorable to one, to favor him (syn. favere).(α).With dat.:(β).ut studeat tibi, ut te adjuvet,
Cic. Mur. 36, 76:homini nequam atque improbo,
id. Cael. 4, 10:Catilinae,
id. ib. 5, 12:cui (with favere),
Ov. Am. 3, 2, 67:quibus (partibus) illi student,
Auct. Her. 2, 27, 43:nonnullae civitates rebus Cassii studebant, Auct. B. Alex. 62, 2: rebus Atheniensium,
Nep. Lys. 1 med.:petitioni alicujus,
Quint. 11, 1, 69.—Absol.:B.neque studere neque odisse,
Sall. C. 51, 13.—To apply one's self to learning, to study, be diligent in study (only post-Aug.; for which in Cic. litteris, arti, etc.; v. supra, I. A. d):computamus annos, non quibus studuimus, sed quibus viximus,
Quint. 12, 11, 19; 2, 7, 1: Demosthenes diligenter apud Andronicum studuit. id. 11, 3, 7: aliquem a proposito studendi fugare, id. 2, 2, 7: non est, quod post cibum studeas. Sen. Ep. 94, 20:duo, qui apud Chaldaeos studuisse se dicunt,
id. Q. N. 7, 4, 1:negat enim te studere,
Plin. Ep. 7, 13, 2:studes an piscaris?
id. ib. 2, 8, 1; 2, 13, 5;5, 5, 18: solacium studendi,
Suet. Tib. 61:videtur mihi inter Menenios et Appios studuisse,
Tac. Or. 21; so id. ib. 32; 34.— Subst.: stŭ-dens, entis, m., a diligent student:in habitu studentis,
Plin. Ep. 5, 5, 5. -
5 studeo
stŭdĕo, ŭi, 2 ( perf. studīvi, M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5), v. a. and n. [perh. kindr. with speudô, spoudê, to speed, haste], to be eager or zealous, to take pains about, be diligent in, anxious about, busy one's self with, strive after, to apply one's self to or pursue some course of action, etc.; to desire, wish, etc. (very freq. and class.; cf.: operam do).I.In gen.(α).Absol. (very rare), Enn. ap. Gell. 19, 10, 12:(β).ut aequum fuerat atque ut studui,
Ter. Eun. 5, 2, 31: si qui in eā re studebat, etc., Cato ap. Gell. 11, 2, 5.—With acc. (rare; mostly with neutr. pronn. and adjj.): horum ille nihil egregie Studebat;(γ).et tamen omnia haec mediocriter,
Ter. And. 1, 1, 32:eadem,
id. Hec. 2, 1, 2:illud ipsum, quod studet,
Cic. Fin. 5, 2, 6:perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, me a te plurimi fieri,
id. Fam. 7, 31, 1:lenonem perjurum ut perdas id studes,
Plaut. Poen. 3, 1, 72; so,id, ut, etc.,
Ter. Heaut. 2, 4, 2:id, ne, etc.,
Liv. 40, 56, 2:unum studetis Antonii conatum avertere a re publicā,
Cic. Phil. 6, 7, 18:hoc unum,
Hor. Ep. 2, 1, 120.—With a defin. obj. (very rare):minus has res,
Plaut. Mil. 5, 44: res Graecas, Titin. ap. Prisc. p. 629 P.—With inf. or acc. with inf. (freq.):(δ).si merito meo referre studeant gratias,
Plaut. Am. 1, 1, 27:verum audire ex te studeo,
id. Bacch. 5, 2, 42; cf.:de quo studeo ex te audire quod sentias,
Cic. Rep. 1, 11, 17:scire studeo, quid egeris,
id. Att. 13, 20, 3:studemus, nostris consiliis tutiorem vitam hominum reddere,
id. Rep. 1, 2, 3:fieri studebam ejus prudentiā doctior,
id. Lael. 1, 1:hanc acerbitate opprimere studuit,
Nep. Dion, 6, 5:portum intrare,
id. Chabr. 4, 2:ego me id facere studeo,
Plaut. As. 1, 1, 52:si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quam plurimis,
Ter. Eun. prol. 1:illis gratum se videri studet,
Cic. Off. 2, 20, 70:te sociam studeo scribendis versibus esse,
Lucr. 1, 24:omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus,
Sall. C. 1, 1:neque est, cur nunc studeam, has nuptias mutarier,
Plaut. Stich. 1, 1, 51; cf.:rem ad arma deduci,
Caes. B. C. 1, 4; Matt. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2.—With dat. (so most freq. in prose and poetry):* (ε).somno,
Plaut. Ps. 1, 2, 42:illi rei studet,
id. As. 1, 3, 30; cf.:huic rei studendum, ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 14:iisdem rebus,
Cic. Rep. 1, 1, 1:frustra aut pecuniae, aut imperiis, aut opibus, aut gloriae,
id. Fin. 1, 18, 60:praeturae,
id. Cael. 11, 26:virtuti, laudi, dignitati,
id. Fin. 4, 24, 65:novis rebus,
id. Cat. 1, 1, 3; Caes. B. G. 3, 10; 4, 5:agriculturae,
id. ib. 6, 22;6, 29: sacrificiis,
id. ib. 6, 21:litteris,
Cic. Brut. 93, 322; cf.:alicui scientiae,
id. de Or. 1, 3, 10:alicui arti,
id. Fam. 4, 3, 4:medicinae,
Quint. 7, 2, 17:commodis communibus,
Plin. Ep. 1, 8, 13:nomini,
Flor. 3, 10, 19:lectis sternendis studuimus munditiisque apparandis,
Plaut. Stich. 5, 3, 5:armamentis complicandis et componendis,
id. Merc. 1, 2, 83:patrimonio augendo,
Cic. de Or. 2, 55, 225:juri et legibus cognoscendis,
id. Rep. 5, 3, 5:revocandis regibus,
Flor. 1, 9, 5.—With gen.: parens, qui te nec amet nec studeat tui, troubles himself about you, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 72 (Com. Rel. v. 201 Rib.).—(ζ).With ut (rare):(η).Caesar maxime studebat, ut partem oppidi excluderet, Auct. B. Alex. 1, 4: ut habeas,
Cato, R. R. 5; Dig. 43, 10, 1; cf. with ne:ne solus esset, studui,
Phaedr. 2, epil. 6:ne sint,
Dig. 43, 10, 1.—In aliquid (rare):II.in quam rem studendum sit,
Quint. 12, 6, 6:quidam pictores in id solum student, ut sciant,
id. 10, 2, 6.—In partic.A.To be zealous for any one, i. e. to be friendly, attached, or favorable to one, to favor him (syn. favere).(α).With dat.:(β).ut studeat tibi, ut te adjuvet,
Cic. Mur. 36, 76:homini nequam atque improbo,
id. Cael. 4, 10:Catilinae,
id. ib. 5, 12:cui (with favere),
Ov. Am. 3, 2, 67:quibus (partibus) illi student,
Auct. Her. 2, 27, 43:nonnullae civitates rebus Cassii studebant, Auct. B. Alex. 62, 2: rebus Atheniensium,
Nep. Lys. 1 med.:petitioni alicujus,
Quint. 11, 1, 69.—Absol.:B.neque studere neque odisse,
Sall. C. 51, 13.—To apply one's self to learning, to study, be diligent in study (only post-Aug.; for which in Cic. litteris, arti, etc.; v. supra, I. A. d):computamus annos, non quibus studuimus, sed quibus viximus,
Quint. 12, 11, 19; 2, 7, 1: Demosthenes diligenter apud Andronicum studuit. id. 11, 3, 7: aliquem a proposito studendi fugare, id. 2, 2, 7: non est, quod post cibum studeas. Sen. Ep. 94, 20:duo, qui apud Chaldaeos studuisse se dicunt,
id. Q. N. 7, 4, 1:negat enim te studere,
Plin. Ep. 7, 13, 2:studes an piscaris?
id. ib. 2, 8, 1; 2, 13, 5;5, 5, 18: solacium studendi,
Suet. Tib. 61:videtur mihi inter Menenios et Appios studuisse,
Tac. Or. 21; so id. ib. 32; 34.— Subst.: stŭ-dens, entis, m., a diligent student:in habitu studentis,
Plin. Ep. 5, 5, 5. -
6 discipulus
discipulus ī, m [disco], a learner, scholar, pupil, disciple, student, follower: Num immemores discipuli? Have the pupils forgotten (their lesson)? T.: Platonis: laboris et fori.* * *student, pupil, trainee; follower, disciple -
7 studeo
uī, —, ēre1) усердно работать (над чём-л.), прилежно заниматься (alicui rei: s. legibus cognoscendis C; s. agriculturae Cs)2)а) старатьсяomnibus moclis huic rei studendum, ut... Cs — здесь надо всячески стараться, чтобы..б) добиваться, стремиться (s. laudi C; se praestare ceteris Sl)scire studeo, quid egĕris C — я желал бы знать, что ты сделалcommunibus commodis s. PJ — посвящать себя общественному благуeădem aeque s. Ter — иметь одни и те же симпатии (интересы)в) упражняться (s. memoriae Q)novis rebus s. C, Cs — помышлять о перевороте, стремиться к ниспровержению существующего строяs. (in) aliquid — добиваться чего-л. (s. hoc unum C, H)3) быть на (чьей л.) стороне, быть настроенным, действовать (в пользу кого-л.), поддерживать, сочувствовать, быть преданным (alicui или alicui rei, редко alicujus C etc.)neque s. neque odisse Su — не питать ни склонности, ни ненависти4) изучать, учиться ( diligenter apud aliquem Q)anni, quibus studuimus Q — годы нашего ученияab parvulis labori acduritiae s. Cs с — малолетства приучаться к суровой трудовой жизниs. litteris (artibus) C — предаться изучению, заниматься науками -
8 obluctor
ob-luctor, ātus sum, ārī, gegen etw. sich anstrengen, ankämpfen, ihm widerstreben, I) m. konkr. Objj.: a) m. persönl.: soli Fabio, Sil. 8, 10. – b) m. sächl.: genibus (mit den K.) adversae arenae, Verg.: diu flumini, Curt.: fruticibus, Colum. – c) absol.: utcumque potui obluctatus sum, Sen. rhet.: fossor obluctans, Sen.: anima obluctans, Plin. ep.: obluctantia saxa, Stat.: urbs impigre obluctata, Auct. itin. Alex. – II) übtr., m. abstr. Objj.: obluctans adhuc oblivioni, Curt.: ut erat animi semper obluctantis difficultatibus, Curt.: languor obluctatur saluti, Augustin.: qui flagitiosissimis consuetudinis vitiis oblectari magis quam obluctari student, Augustin.
-
9 scholasticus
scholasticus (scolasticus), a, um (σχολαστικός), zur Schule-, bes. zum Studium der Beredsamkeit gehörig, rhetorisch, I) adi.: lex, in der Schule gebräuchliches, Plin. ep.: materia, Quint.: controversia, in den Rhetorenschulen verhandelt, Quint.: declamatio, Gell.: pragmata schol. (Ggstz. negotia forensia), Iul. Vict. art. rhet. 3. § 4. p. 202, 3 B. – II) subst. A) scholastica, ōrum, n., in den Rhetorenschulen vorgenommene Redeübungen (declamationes) od. Streitfragen (controversiae), Schulvorträge, Sen. rhet. u. Quint.; vgl. Spalding Quint. 4, 2, 30. – B) scholasticus, ī, m., 1) der Schüler, Student, bes. der Beredsamkeit, Varro fr., Quint. u.a. – 2) der Lehrer, Gelehrte, a) der Lehrer der Beredsamkeit, der Professor, der sich mit der Beredsamkeit nicht vor Gericht, sondern bloß zur Übung beschäftigt, Schulredner, Rhetor, Suet. u.a.: dah. als Schimpfwort, der Schulfuchs, Pedant, Geck, Petron. 61, 4 u.a. Apul. met. 2, 10. – b) übh. der Gelehrte, Veget. mul. 4. prol. 2. Hieron. u.a.: so von einem Grammatiker, Verg. cat. 7, 4.
-
10 studiosus
studiōsus, a, um (studium), eifrig, emsig, einer Sache eifrig ergeben, -sich befleißigend, auf etwas eifrig bedacht, nach etwas strebend, ein Freund von usw., I) im allg., mit Genet., venandi, Cic.: dicendi, Cic.: florum, Hor.: litterarum, Nep.: alicuius doctrinae, ein Student, Quint.: Chiristianae legis, Amm. – studiosissimus homo natandi, ein großer Freund vom Schwimmen, Cic.: vir morum et litterarum veterum studiosissimus, Gell.: studiosissimus lautitiarum, Suet.: – m. Dat., qui nisi adulterio studiosus rei nulli aliaest inprobus, Plaut. mil. 802: venando usque ad reprehensionem studiosus, Spart. Hadr. 2, 1 Peter Jordan venandi): armorum quam conviviorum apparatibus studiosior, Iustin. 9, 8, 4. – mit ad u. Akk., studiosiores ad opus fieri (operarios) liberalius tractando, Varro r.r. 1, 17, 7. – m. in u. Abl., in argento plane studiosus sum, Petron. 52, 1: hoc te studiosiorem in me colendo fore, Cic. ep. 5, 19, 1. – II) insbes.: A) für jmd. od. etw. eifrig = ihm gewogen, geneigt, günstig, zugetan, einer Sache huldigend, mei, Cic.: alterius partis, Suet.: victoriae, Cic.: studiosissimus existimationis meae, Cic. – B) sich des Wissens-, sich der Wissenschaft befleißigend, wißbegierig, strebsam, studierend, gelehrt, cohors, Hor.: iuvenis, Quint.: studiose lector! Apul.: übtr., disputatio, gelehrte Unterhaltung, Quint.: otium, Plin. ep. – Plur. subst., studiōsī, ōrum, m., Studierende, Kunstbeflissene, Cic. de opt. gen. 13. Quint. 2, 10, 15; 10, 1, 45. Plin. ep. 4, 13, 10; 4, 28, 2.
-
11 aeque
aeque, adv. [st2]1 [-] également, de la même manière, autant. [st2]2 [-] justement, avec équité, équitablement, à bon droit. - voir la grammaire - duae trabes aeque longae, Caes.: deux poutres de même longueur. - omnes aeque, Cic.: tous indifféremment. - aeque magnum: aussi grand. - aeque non dubium, Plin.: il est tout aussi certain. - gloriam bonus et ignavus aeque sibi exoptant, Sall. C. 11: l'homme de bien et l'incapable convoitent également la gloire. - aeque ac (aeque et, aeque atque, aeque quam): aussi... que, autant... que. - aeque pulchrum est et vincere reges et facere: il est aussi beau de vaincre les rois que de les faire. - nihil aeque quam inopia aquae (eos) fatigabat, Tac. H. 5: rien ne les accablait autant que le manque d'eau. - animum adverte, ut aeque mecum haec scias, Plaut. As.: écoute bien pour en savoir autant que moi. - aeque ac si + subj. de la sub. cond.: autant que si, tout comme si. - Licinius aeque enixe parabit ac si ipse id bellum gesturus esset, Liv. 44: Licinius hâtera les préparatifs avec la même énergie que s'il allait lui-même avoir la conduite de cette guerre. - quo factum est ut aeque jumenta nitida ex castello educeret ac si in campestribus ea locis habuisset, Nep.: il arriva ainsi à tirer ses chevaux en aussi bon état de cette forteresse que s'il les eût tenus dans des pâturages. - pius deis immortalibus aeque ac si Manlius, collega ejus, devoveretur, Liv. 10: pieux aux Immortels, autant que si c'eût été Titus Manlius, son collègue, qui se fût dévoué. - aeque est ac si (aquam) in puteum conjicias, Petr. 42: c'est exactement comme si on jetait (de l'eau) dans un puits. - spero futurum ut aeque me mortuum juvet tanquam vivum, Petr. 78: j'espère que je trouverai dans la mort (le nard) aussi utile que dans la vie. - aeque ut quasi, Plaut.: de même que si, tout comme si. - nullus est hoc meticulosus aeque, Plaut.: il n'est personne d'aussi timide que lui. - me miserior nullus est aeque, Plaut.: personne n'est plus malheureux que moi. - aeque discordia, aeque concordia, Tac. Agr. 15: la discorde aussi bien que la concorde. - societatem conjunctionis humanae aeque tuens: maintenant avec équité le lien qui unit les hommes. - melius aequius, Cic. (formule de droit): en tout bien et toute justice.* * *aeque, adv. [st2]1 [-] également, de la même manière, autant. [st2]2 [-] justement, avec équité, équitablement, à bon droit. - voir la grammaire - duae trabes aeque longae, Caes.: deux poutres de même longueur. - omnes aeque, Cic.: tous indifféremment. - aeque magnum: aussi grand. - aeque non dubium, Plin.: il est tout aussi certain. - gloriam bonus et ignavus aeque sibi exoptant, Sall. C. 11: l'homme de bien et l'incapable convoitent également la gloire. - aeque ac (aeque et, aeque atque, aeque quam): aussi... que, autant... que. - aeque pulchrum est et vincere reges et facere: il est aussi beau de vaincre les rois que de les faire. - nihil aeque quam inopia aquae (eos) fatigabat, Tac. H. 5: rien ne les accablait autant que le manque d'eau. - animum adverte, ut aeque mecum haec scias, Plaut. As.: écoute bien pour en savoir autant que moi. - aeque ac si + subj. de la sub. cond.: autant que si, tout comme si. - Licinius aeque enixe parabit ac si ipse id bellum gesturus esset, Liv. 44: Licinius hâtera les préparatifs avec la même énergie que s'il allait lui-même avoir la conduite de cette guerre. - quo factum est ut aeque jumenta nitida ex castello educeret ac si in campestribus ea locis habuisset, Nep.: il arriva ainsi à tirer ses chevaux en aussi bon état de cette forteresse que s'il les eût tenus dans des pâturages. - pius deis immortalibus aeque ac si Manlius, collega ejus, devoveretur, Liv. 10: pieux aux Immortels, autant que si c'eût été Titus Manlius, son collègue, qui se fût dévoué. - aeque est ac si (aquam) in puteum conjicias, Petr. 42: c'est exactement comme si on jetait (de l'eau) dans un puits. - spero futurum ut aeque me mortuum juvet tanquam vivum, Petr. 78: j'espère que je trouverai dans la mort (le nard) aussi utile que dans la vie. - aeque ut quasi, Plaut.: de même que si, tout comme si. - nullus est hoc meticulosus aeque, Plaut.: il n'est personne d'aussi timide que lui. - me miserior nullus est aeque, Plaut.: personne n'est plus malheureux que moi. - aeque discordia, aeque concordia, Tac. Agr. 15: la discorde aussi bien que la concorde. - societatem conjunctionis humanae aeque tuens: maintenant avec équité le lien qui unit les hommes. - melius aequius, Cic. (formule de droit): en tout bien et toute justice.* * *AEque, Aduerbium. Seneca. Justement.\Nihil est aeque quod faciam lubens. Terent. Il n'est rien que je face tant voluntiers.\AEque bene. Plaut. Aussi bien, Autant bien.\AEque ac, pro Tam et quam. Ci. Cui charus aeque sis et iucundus, ac fuisti patri. Aussi cher que tu as esté à ton pere.\AEque ac si Ticius Manlius collega eius deuoueretur. Liu. Tout autant comme si, etc.\Miser aeque atque ego. Terent. Aussi miserable que moy.\AEque mecum, aeque tecum, et similia. Terent. Vt aeque mecum haec scias. A fin que tu le scaches aussi bien que moy.\Iuxta tecum aequescio. Terent. J'en scay autant que toy.\AEque ambo pares. Plaut. Touts deux d'une grandeur.\AEque pauci. Caesar. Aussi peu.\AEque quam. Liu. Tribunos iniuriis aeque, quam munere offensos. Autant que.\Noctibus aeque quam die cernunt. Plin. Ils voyent autant de jour que de nuict.\Omnes mulieres eadem aeque student. Terent. Semblablement, Esgalement, Autant les unes que les autres.\AEque quicquam nunc quidem. Terent. Autant que devant.\AEque vtriusque necessarius. Cic. Autant ami de l'un que de l'autre.\Fortasse non aeque omnes egent. Cic. Non point autant les uns que les autres.\AEque vt, pro AEque ac. Cic. AEque vt vnumquenque vestrum. Autant que. -
12 infirmitas
infirmĭtās, ātis, f. [st2]1 [-] faiblesse (qui résulte de l'âge, du sexe ou de la maladie). [st2]2 [-] débilité, abattement, maladie. [st2]3 [-] faiblesse (de l'esprit), faiblesse de caractère, timidité; inconstance, légèreté. [st2]4 [-] faiblesse (des choses). - infirmitas frontis, Sen.: timidité.* * *infirmĭtās, ātis, f. [st2]1 [-] faiblesse (qui résulte de l'âge, du sexe ou de la maladie). [st2]2 [-] débilité, abattement, maladie. [st2]3 [-] faiblesse (de l'esprit), faiblesse de caractère, timidité; inconstance, légèreté. [st2]4 [-] faiblesse (des choses). - infirmitas frontis, Sen.: timidité.* * *Infirmitas, pen. cor. infirmitatis. Cic. Debilité, Foiblesse, Infirmité.\Infirmitas Gallorum, quod sunt in consiliis capiendis mobiles, et nouis plerunque student. Caes. Inconstance.\Infirmitas nuptiarum. Terent. Quid adhuc habent infirmitatis nuptiae? Quelle fascherie y a il parmi ce mariage?\Infirmitas valetudinis. Cic. Debilité de santé, Quand une personne n'est point bien saine, Deshaittement.\Infirmitas virium. Caes. Debilité de force.\Onerare infirmitatem discentium. Quintil. Charger un jeune escholier de trop de lecons. -
13 arvum
arvum, i, n. (s.-ent. solum) [st2]1 [-] terre labourée, terre labourable, guéret. [st2]2 [-] au plur. champs, plaines, contrées, plage, terre ferme. - Numidae pabulo pecoris magis quam arvo student, Sall. J. 90: les Numides s'occupent plutôt du fourrage que des céréales. - arva laeta, Virg.: les riantes plaines. - arva Neptunia, Virg.: les plaines de Neptune (la mer). - jamque arva tenebant, Virg.: déjà ils touchaient la terre ferme. -
14 obluctor
ob-luctor, ātus sum, ārī, gegen etw. sich anstrengen, ankämpfen, ihm widerstreben, I) m. konkr. Objj.: a) m. persönl.: soli Fabio, Sil. 8, 10. – b) m. sächl.: genibus (mit den K.) adversae arenae, Verg.: diu flumini, Curt.: fruticibus, Colum. – c) absol.: utcumque potui obluctatus sum, Sen. rhet.: fossor obluctans, Sen.: anima obluctans, Plin. ep.: obluctantia saxa, Stat.: urbs impigre obluctata, Auct. itin. Alex. – II) übtr., m. abstr. Objj.: obluctans adhuc oblivioni, Curt.: ut erat animi semper obluctantis difficultatibus, Curt.: languor obluctatur saluti, Augustin.: qui flagitiosissimis consuetudinis vitiis oblectari magis quam obluctari student, Augustin.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > obluctor
-
15 scholasticus
scholasticus (scolasticus), a, um (σχολαστικός), zur Schule-, bes. zum Studium der Beredsamkeit gehörig, rhetorisch, I) adi.: lex, in der Schule gebräuchliches, Plin. ep.: materia, Quint.: controversia, in den Rhetorenschulen verhandelt, Quint.: declamatio, Gell.: pragmata schol. (Ggstz. negotia forensia), Iul. Vict. art. rhet. 3. § 4. p. 202, 3 B. – II) subst. A) scholastica, ōrum, n., in den Rhetorenschulen vorgenommene Redeübungen (declamationes) od. Streitfragen (controversiae), Schulvorträge, Sen. rhet. u. Quint.; vgl. Spalding Quint. 4, 2, 30. – B) scholasticus, ī, m., 1) der Schüler, Student, bes. der Beredsamkeit, Varro fr., Quint. u.a. – 2) der Lehrer, Gelehrte, a) der Lehrer der Beredsamkeit, der Professor, der sich mit der Beredsamkeit nicht vor Gericht, sondern bloß zur Übung beschäftigt, Schulredner, Rhetor, Suet. u.a.: dah. als Schimpfwort, der Schulfuchs, Pedant, Geck, Petron. 61, 4 u.a. Apul. met. 2, 10. – b) übh. der Gelehrte, Veget. mul. 4. prol. 2. Hieron. u.a.: so von einem Grammatiker, Verg. cat. 7, 4.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > scholasticus
-
16 studiosus
studiōsus, a, um (studium), eifrig, emsig, einer Sache eifrig ergeben, -sich befleißigend, auf etwas eifrig bedacht, nach etwas strebend, ein Freund von usw., I) im allg., mit Genet., venandi, Cic.: dicendi, Cic.: florum, Hor.: litterarum, Nep.: alicuius doctrinae, ein Student, Quint.: Chiristianae legis, Amm. – studiosissimus homo natandi, ein großer Freund vom Schwimmen, Cic.: vir morum et litterarum veterum studiosissimus, Gell.: studiosissimus lautitiarum, Suet.: – m. Dat., qui nisi adulterio studiosus rei nulli aliaest inprobus, Plaut. mil. 802: venando usque ad reprehensionem studiosus, Spart. Hadr. 2, 1 Peter Jordan venandi): armorum quam conviviorum apparatibus studiosior, Iustin. 9, 8, 4. – mit ad u. Akk., studiosiores ad opus fieri (operarios) liberalius tractando, Varro r.r. 1, 17, 7. – m. in u. Abl., in argento plane studiosus sum, Petron. 52, 1: hoc te studiosiorem in me colendo fore, Cic. ep. 5, 19, 1. – II) insbes.: A) für jmd. od. etw. eifrig = ihm gewogen, geneigt, günstig, zugetan, einer Sache huldigend, mei, Cic.: alterius partis, Suet.: victoriae, Cic.: studiosissimus existimationis meae, Cic. – B) sich des Wissens-, sich der Wissenschaft befleißigend, wißbegierig, strebsam, studierend, gelehrt, cohors, Hor.: iuvenis, Quint.: studiose lector! Apul.: übtr., disputatio, gelehrte Unterhaltung, Quint.: otium,————Plin. ep. – Plur. subst., studiōsī, ōrum, m., Studierende, Kunstbeflissene, Cic. de opt. gen. 13. Quint. 2, 10, 15; 10, 1, 45. Plin. ep. 4, 13, 10; 4, 28, 2.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > studiosus
-
17 antiquarius
antiquarius ī, m an antiquarian, Ta., O.* * *Iantiquarian, student of the pastIIantiquaria, antiquarium ADJreading/copying ancient manuscripts (w/ars)III -
18 audītor
audītor ōris, m [audio], a hearer, auditor: attentus: scriptorum, H. — A pupil, scholar, disciple: Zenonis.* * *listener, hearer; disciple (w/GEN), pupil, student -
19 dūritia
dūritia ae (acc. duritiem, O., Ct.), f [durus], hardness: Duritiam tacto capere ab aere, O.: ferri, Ct.: pellis, O.—Fig., hardness, austerity: duritiae student, Cs.: virilis: consueta, S.— Absence of feeling, insensibility: animi sicut corporis: duritiā ferrum ut superes, O. — Harshness, strictness, rigor: tua antiqua, T.: Duritiae agi reus, O.— Oppressiveness: imperii, Ta.: caeli militiaeque, Ta.* * *hardness, insensibility; hardship, oppressiveness; strictness, rigor -
20 odium
odium ī, n [1 OD-], hatred, grudge, ill-will, animosity, enmity, aversion: veritas odium parit, T.: odium (est) ira inveterata: in odium populi R. inruere, incur the hatred: eorum odium subire: magnum odium Pompei suscepistis: inperatoribus odia conligere, Cs.: struere, excite: exercere, O.: placare, appease: quod mihi odium cum Clodio fuit? what quarrel had I?: tanto in odio est omnibus, is so hated by: tanto odio ferebatur in Ciceronem, was so imbittered against, N.: in Romanos odii regnum posuerat praemium, had offered as a prize for hostility, L.: urbis odium me percipit, T.: ardens odio vestri: odium ieiunum, on an empty stomach, Iu.—An object of hatred, offence, aversion, nuisance: Antonius, insigne odium omnium: qui amat quoi odio ipsus est, one who hates him, T.: odi odioque sum Romanis, I hate and am hated by, L.: tibi est odio mea fistula, V.—Discontent, dissatisfaction, disgust: odio suarum rerum mutari omnia student, S.: Cui placet alterius sua est odio sors, H.—Offensive conduct, odious language, importunity, insolence, vexatiousness: odio et strepitu senatūs coactus est perorare: Tundendo atque odio, by insolent importunity, T.: cum tuo istoc odio, with that hateful conduct of yours, T.: odio vincere Regem, in insolence, H.* * *hate/hatred/dislike/antipathy; odiun, unpopularity; bredom/impatience; haterd (manifestion by/towards group); object of hate/odium
См. также в других словарях:
student — STUDÉNT, Ă, studenţi, te s.m. şi f. Persoană care urmează cursurile unei universităţi sau ale unui institut de învăţământ superior. – Din it. studente, germ. Student, lat. studens, ntis. Trimis de RACAI, 07.12.2003. Sursa: DEX 98 studént s. m … Dicționar Român
Student — Stu dent, n. [L. studens, entis, p. pr. of studere to study. See {Study}, n.] 1. A person engaged in study; one who is devoted to learning; a learner; a pupil; a scholar; especially, one who attends a school, or who seeks knowledge from… … The Collaborative International Dictionary of English
student — UK US /ˈstjuːdənt/ noun [C] ► a person who is studying at a college, university, or school: »He was a student at Bristol University. »school/university/college students ► someone who knows about a subject and is interested in it, but may not have … Financial and business terms
student — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. studentncie; lm M. studentnci {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba studiująca na wyższej uczelni; także słuchacz pomaturalnego kolegium, koledżu itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Student filologii polskiej, medycyny. Student… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
student — late 14c., from O.Fr. estudient one who is studying, from M.L. studiare to study, from L. studium (see STUDY (Cf. study)). Student teacher is attested from 1907 … Etymology dictionary
student — [n] person actively learning apprentice, disciple, docent, first year student, grad, graduate, junior, learner, novice, observer, pupil, registrant, scholar, schoolchild, skill, sophomore, undergrad*, undergraduate; concept 350 Ant. professor,… … New thesaurus
student — ► NOUN 1) a person studying at a university or other place of higher education. 2) chiefly N. Amer. a school pupil. 3) (before another noun ) denoting someone who is studying to enter a particular profession: a student nurse. 4) a person who… … English terms dictionary
student — [sto͞od′ nt, styo͞od′ nt] n. [ME studiante, studente < OFr & L: OFr estudiant < L studens, prp. of studere, to STUDY] 1. a person who studies, or investigates [a student of human behavior] 2. a person who is enrolled for study at a school,… … English World dictionary
Student — Student, 1) Einer, welcher sich dem Studium irgend einer Wissenschaft widmet; 2) der immatriculirte Schüler einer Hohen Schule (Universität). Über die verschiedenen Einrichtungen, Sitten u. Vereine der S n (Studentenwesen), s.u. Universitäten … Pierer's Universal-Lexikon
Student — (Studiosus, lat., »Eifriger, Strebender«), ein Studierender, besonders auf Hochschulen (vgl. Universitäten); in Österreich auch auf höhern Lehranstalten (Mittelschulen). Vgl. Studentenverbindungen und Vereine (mit Literatur) … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Student — Student, s. Studieren … Kleines Konversations-Lexikon