-
1 amplus
amplus adj. with comp. and sup. [am- (for ambi-) + PLE-], of large extent, great, ample, spacious, roomy: domus, V.: civitas, Cs., C.: porticūs, V.: ter amplum Geryonem... compescit, H.: amplum et excelsum signum, broad and tall: collis castris parum amplus, not broad enough, S.: amplissima curia.—Meton., abundant, numerous, great, full, copious, large: res familiaris: divitiae, H.: dimissis amplioribus copiis, the greater part of the troops, Cs.: ampliores copias expectare, larger reinforcements, Cs.: ut is amplior numerus esset: commeatus spe amplior, S.: amplissima pecunia.—Fig., ample, great, strong, violent: morbus amplior factus, T.: metus: spes, S.: pro amplissimis meritis (honos).—Of external appearance, etc., magnificent, splendid, glorious: praemia: funus, N.: res gestae, S.: honores, H.: occasio calumniae: orator, eminent: munus aedilitatis amplius: ut ampliore quam gerebat dignus haberetur (sc, potestate), S.: funere ampliore efferri, L.: monumentum quam amplissimum facere: mihi gratiae verbis amplissimis aguntur, in the handsomest terms.—In opinion or judgment, illustrious, noble, renowned, distinguished, glorious: familia: Etruscae gentis regem amplum Tuscis ratus, a proud thing for, L.: sibi amplum esse urbem ab se captam frequentari, L.: parvi et ampli, small and great, H.: amplissimo genere natus, Cs.: honos et nomen: ut quisque est genere copiisque amplissimus, Cs.—Esp.: amplissimus, most honorable (of a high office or an illustrious man): amplissimum collegium decemvirale: res gestae: vir.—Of an orator, copious; see also amplius.* * *ampla -um, amplior -or -us, amplissimus -a -um ADJgreat, large, spacious, wide, ample; distinguished, important, honorable -
2 Melius est praevenire quam praeveniri
Latin Quotes (Latin to English) > Melius est praevenire quam praeveniri
-
3 disco
to learn, become acquainted with. -
4 adimpleo
ăd-implĕo, ēvi, ētum, 2, v. a., to fill up, to fill full (in the class. per., e. g. in Liv. 38, 7, 13, and Plin. 11, 37, 52, § 140, dub.).I.Lit.:B.Gangem decem fluminibus adimpleri, Aethic. Cosmogr. p. 709 ed. Gron.: quasi mare adimpleti sunt,
Vulg. Eccli. 50, 3.—Trop.:II.adimpleti tibiarum cantu vocant deam suam, Jul. Firm. de Err. p. 10 (cf. adimpletor): adimplebis me laetitiā,
Vulg. Psa. 15, 10.—Metaph., to fulfil (as a promise, prediction, duty), to perform, = absolvere, satisfacere, praestare:aliquid,
Dig. 26, 7, 43:quod dictum est,
Vulg. Matt. 1, 22:ut adimpleatur scriptura,
ib. Joan. 13, 18:legem Christi,
ib. Gal. 6, 2:Gratia vobis et pax adimpleatur,
be made full, perfect, ib. 2 Pet. 1, 2. -
5 Anthreptes rectirostris tephrolaema
ENG grey-chinned sunbirdAnimal Names Latin to English > Anthreptes rectirostris tephrolaema
-
6 eximo
ex-ĭmo, ēmi, emptum, 3, v. a. [emo; cf. adimo and demo], to take out, take away, remove (class.; syn.: demo, adimo, eripio, furor, etc.).I.Lit.A.In gen. (with de, ex, or simple abl.; rare with dat.):B.eximito (acina) de dolio,
Cato R. R. 112, 3:oleas, ulmos bene cum radicibus,
id. ib. 28, 1:medullam e caule,
Plin. 26, 11, 71, § 116:dentem alicui,
Cels. 6, 9; Plin. 28, 11, 49, § 181; cf.:lienem cani viventi,
id. 30, 6, 17, § 51; and:lapillos ventre crocodili,
id. 28, 8, 28, § 107:telum,
Quint. 9, 2, 75:gladium,
Vulg. Matt. 26, 51; cf.:quid te exempta juvat spinis de pluribus una?
Hor. Ep. 2, 2, 212:eximi jubet non diem ex mense, sed ex anno unum mensem,
Cic. Verr. 2, 2, 52, § 139:ne tu ex reis eximerere,
id. ib. 2, 2, 40, § 99; for which: aliquem de reis, id. ib. 2, 4, 19, §41: cf.: ut auctores alios omnino exemerint numero,
Quint. 1, 4, 3;with which cf.: Phraaten numero beatorum Eximit virtus,
Hor. C. 2, 2, 19:qui turbae quamvis bonorum auctorum eximatur,
Quint. 10, 1, 74.—In partic., pregn., to free, release, deliver:II.eum tamquam e vinculis eximamus,
Cic. Or. 23, 77:aliquos ex obsidione,
id. Fam. 5, 6, 2;for which: aliquos (urbem) obsidione,
Liv. 38, 15, 5:ibi circumsessus adventu fratris obsidione eximitur,
id. 24, 41, 6; 36, 13, 1; 37, 22, 3.Trop.A.In gen., to take away, remove, banish:B.quod si exemeris ex rerum natura benevolentiae conjunctionem,
Cic. Lael. 7, 23:alicui lassitudinem,
Plaut. Merc. 1, 17; cf.:illud, quod me angebat, non eximis,
Cic. Tusc. 2, 2, 29:hic dies vere mihi festus atras Eximet curas,
Hor. C. 3, 14, 14:onus sollicitis animis,
id. Ep. 1, 5, 18:eam religionem (augures),
Liv. 4, 31, 4:dubitationem hujus utilitatis,
Quint. 1, 10, 28:quamquam res adversae consilium eximerent,
Tac. A. 11, 32; 1, 32; 13, 15:aliquid memoriae,
Suet. Claud. 11 et saep.:exemptā fine patere,
i. e. without end, Lucr. 1, 976; 1, 1007.— Pass. impers.: plurimis mortalium non eximitur, quin primo cujusque ortu ventura destinentur, the idea is not taken from them, i. e. they cannot be convinced but that, etc., Tac. A. 6, 22.—In partic.1.To free, release, deliver from any thing; constr. with ex, the abl., since the Aug. per. freq. with dat., rarely with de:2.aliquem metu,
Plaut. Rud. 1, 4, 13:ita me exemisti Philocratem fallaciis,
id. Capt. 3, 5, 16; cf.:iis (rationibus) accusator ad alios ex culpa eximendos abutetur,
Cic. Inv. 2, 7, 24:ex miseriis plurimis me,
Plaut. Capt. 5, 1, 3:se ex catenis,
id. Men. 1, 1, 8:ex servitute,
Liv. 37, 56, 7; Sen. Ep. 104, 16:aliquem crimine,
Liv. 6, 24, 8: cf.:qui servitute exempti fuerant,
id. 34, 52 fin.:cives servitio,
id. 28, 39, 18; 27, 22, 3; 33, 23, 2; Plin. Ep. 4, 24, 3:non noxae (al. noxa) eximitur C. Fabius, qui, etc.,
Liv. 8, 35, 5 Drak. N. cr.; cf.:supplicio magis quam crimini exemptus est,
Curt. 7, 1, 6:servitio,
id. 6, 3, 3:aliquem sceleri,
Val. Fl. 2, 256:morti,
Tac. A. 14, 48:infamiae,
id. ib. 1, 48:legiones adversae pugnae,
id. ib. 1, 64:Pisonem ignominiae,
id. ib. 3, 18:ut morte honesta contumeliis captivitatis eximeretur,
id. ib. 12, 51:querelae,
Sen. Ben. 6, 9, 1:notae jam destinatae,
Gell. 4, 20, 9:poenae,
Dig. 48, 10, 22, § 4:opinionibus vulgi,
Quint. 12, 2, 28 et saep.:exime hunc mihi scrupulum,
Plin. Ep. 3, 17, 2:6, 8, 7: Romanis dubitationem,
Liv. 34, 37, 6:de proscriptorum numero,
Nep. Att. 10, 4:agrum de vectigalibus,
to exempt, Cic. Phil. 2, 39, 101.— Absol.:nec sorte (opus fuisse) nisi quod se quisque eximi voluerit,
Quint. 4, 2, 74.—Of time, to consume, waste:3.Clodius rogatus diem dicendo eximere coepit,
Cic. Q. Fr. 2, 1, 3; cf.:Metellus calumnia dicendi tempus exemit,
id. Att. 4, 3, 3:diem,
Liv. 1, 50, 8; so,tempus,
Suet. Oth. 6:diem,
Plin. Ep. 5, 21, 2:male aetatem,
Sen. Q. N. 3, 1:anno exempto,
Pall. 3, 17 fin.:horam eximere ullam in tali cive liberando sine scelere non possumus,
lose, waste, Cic. Phil. 6, 3, 7 B. and K.—To except, leave out of consideration:4.leges, si majestatis quaestio eximeretur, bono in usu,
Tac. A. 4, 6.—Law t. t., to detain, prevent from appearing in court: eum qui in jus vocatur, Gai Inst. 4, 46. -
7 Italia
Ītălĭa, ae, f. [for Vitalia from vitulus; cf. italos, from the abundance and excellence of its cattle; v. Gell. 11, 1, 1], Italy, Caes. B. C. 1, 6, 3; Verg. A. 1, 263; Plin. 3, 5, 6, § 38; 37, 13, 77, § 201 et saep.— In apposition: Italia terra, Cato ap. Gell. 3, 6.—B.Transf., the inhabitants of Italy:II.totam Italiam esse effusam,
Cic. Deiot. 4, 11.—Derivv.A.Ītălĭcus, a, um, adj., of or belonging to Italy, Italian:B.jus habere,
Plin. 3, 21, 25, § 139:triticum,
id. 18, 7, 12, § 65:genus falcium,
id. 18, 28, 67, § 261:oppida,
Tac. A. 3, 71:coloniae,
id. ib. 6, 12:legio,
id. H. 1, 59:de qua (olea) Catonis Italica sententia,
adapted to the climate of Italy, Plin. 17, 12, 19, § 93:bellum,
the Social war, Cic. Verr. 2, 5, 15:Pythagorei, qui essent Italici philosophi quondam nominati,
id. de Sen. 21.— Subst.: Ītălĭcus, i, m., an Italian:Italicus es an provincialis,
Plin. Ep. 9, 23; Liv. 24, 47.— Plur., Vell. 2, 16, 1. —Ītălis, ĭdis, adj. f., Italian:C.ora,
Ov. P. 2, 3, 84:matres,
Mart. 11, 53.— Subst. plur.: Ītălĭdes, the Italian women, Verg. A. 11, 657.—Ītălus, a, um, adj., Italian ( poet. and post-class.):2.Italis longe disjungimur oris,
Verg. A. 1, 252:terra,
id. ib. 7, 643:virtus,
id. ib. 12, 827:sermo,
the Latin language, Arn. 4, 134. —Subst.: Ĭtălus, i, m.a.An Italian, plur.: Itali [p. 1007] ac Latini, Auct. Har. Resp. 9, 9; Verg. A. 1, 109; Plin. 3, 5, 10, § 71:b.gentes Italum (Italorum),
Verg. A. 6, 92.—An ancient king of Italy, from whom the country is said to have taken its name, Verg. A. 7, 178; cf. Serv. Verg. A. 1, 2; 1, 533; Hyg. Fab. 127; cf. also Varr. R. R. 2, 5, 3. -
8 Italicus
Ītălĭa, ae, f. [for Vitalia from vitulus; cf. italos, from the abundance and excellence of its cattle; v. Gell. 11, 1, 1], Italy, Caes. B. C. 1, 6, 3; Verg. A. 1, 263; Plin. 3, 5, 6, § 38; 37, 13, 77, § 201 et saep.— In apposition: Italia terra, Cato ap. Gell. 3, 6.—B.Transf., the inhabitants of Italy:II.totam Italiam esse effusam,
Cic. Deiot. 4, 11.—Derivv.A.Ītălĭcus, a, um, adj., of or belonging to Italy, Italian:B.jus habere,
Plin. 3, 21, 25, § 139:triticum,
id. 18, 7, 12, § 65:genus falcium,
id. 18, 28, 67, § 261:oppida,
Tac. A. 3, 71:coloniae,
id. ib. 6, 12:legio,
id. H. 1, 59:de qua (olea) Catonis Italica sententia,
adapted to the climate of Italy, Plin. 17, 12, 19, § 93:bellum,
the Social war, Cic. Verr. 2, 5, 15:Pythagorei, qui essent Italici philosophi quondam nominati,
id. de Sen. 21.— Subst.: Ītălĭcus, i, m., an Italian:Italicus es an provincialis,
Plin. Ep. 9, 23; Liv. 24, 47.— Plur., Vell. 2, 16, 1. —Ītălis, ĭdis, adj. f., Italian:C.ora,
Ov. P. 2, 3, 84:matres,
Mart. 11, 53.— Subst. plur.: Ītălĭdes, the Italian women, Verg. A. 11, 657.—Ītălus, a, um, adj., Italian ( poet. and post-class.):2.Italis longe disjungimur oris,
Verg. A. 1, 252:terra,
id. ib. 7, 643:virtus,
id. ib. 12, 827:sermo,
the Latin language, Arn. 4, 134. —Subst.: Ĭtălus, i, m.a.An Italian, plur.: Itali [p. 1007] ac Latini, Auct. Har. Resp. 9, 9; Verg. A. 1, 109; Plin. 3, 5, 10, § 71:b.gentes Italum (Italorum),
Verg. A. 6, 92.—An ancient king of Italy, from whom the country is said to have taken its name, Verg. A. 7, 178; cf. Serv. Verg. A. 1, 2; 1, 533; Hyg. Fab. 127; cf. also Varr. R. R. 2, 5, 3. -
9 Italides
Ītălĭa, ae, f. [for Vitalia from vitulus; cf. italos, from the abundance and excellence of its cattle; v. Gell. 11, 1, 1], Italy, Caes. B. C. 1, 6, 3; Verg. A. 1, 263; Plin. 3, 5, 6, § 38; 37, 13, 77, § 201 et saep.— In apposition: Italia terra, Cato ap. Gell. 3, 6.—B.Transf., the inhabitants of Italy:II.totam Italiam esse effusam,
Cic. Deiot. 4, 11.—Derivv.A.Ītălĭcus, a, um, adj., of or belonging to Italy, Italian:B.jus habere,
Plin. 3, 21, 25, § 139:triticum,
id. 18, 7, 12, § 65:genus falcium,
id. 18, 28, 67, § 261:oppida,
Tac. A. 3, 71:coloniae,
id. ib. 6, 12:legio,
id. H. 1, 59:de qua (olea) Catonis Italica sententia,
adapted to the climate of Italy, Plin. 17, 12, 19, § 93:bellum,
the Social war, Cic. Verr. 2, 5, 15:Pythagorei, qui essent Italici philosophi quondam nominati,
id. de Sen. 21.— Subst.: Ītălĭcus, i, m., an Italian:Italicus es an provincialis,
Plin. Ep. 9, 23; Liv. 24, 47.— Plur., Vell. 2, 16, 1. —Ītălis, ĭdis, adj. f., Italian:C.ora,
Ov. P. 2, 3, 84:matres,
Mart. 11, 53.— Subst. plur.: Ītălĭdes, the Italian women, Verg. A. 11, 657.—Ītălus, a, um, adj., Italian ( poet. and post-class.):2.Italis longe disjungimur oris,
Verg. A. 1, 252:terra,
id. ib. 7, 643:virtus,
id. ib. 12, 827:sermo,
the Latin language, Arn. 4, 134. —Subst.: Ĭtălus, i, m.a.An Italian, plur.: Itali [p. 1007] ac Latini, Auct. Har. Resp. 9, 9; Verg. A. 1, 109; Plin. 3, 5, 10, § 71:b.gentes Italum (Italorum),
Verg. A. 6, 92.—An ancient king of Italy, from whom the country is said to have taken its name, Verg. A. 7, 178; cf. Serv. Verg. A. 1, 2; 1, 533; Hyg. Fab. 127; cf. also Varr. R. R. 2, 5, 3. -
10 Italis
Ītălĭa, ae, f. [for Vitalia from vitulus; cf. italos, from the abundance and excellence of its cattle; v. Gell. 11, 1, 1], Italy, Caes. B. C. 1, 6, 3; Verg. A. 1, 263; Plin. 3, 5, 6, § 38; 37, 13, 77, § 201 et saep.— In apposition: Italia terra, Cato ap. Gell. 3, 6.—B.Transf., the inhabitants of Italy:II.totam Italiam esse effusam,
Cic. Deiot. 4, 11.—Derivv.A.Ītălĭcus, a, um, adj., of or belonging to Italy, Italian:B.jus habere,
Plin. 3, 21, 25, § 139:triticum,
id. 18, 7, 12, § 65:genus falcium,
id. 18, 28, 67, § 261:oppida,
Tac. A. 3, 71:coloniae,
id. ib. 6, 12:legio,
id. H. 1, 59:de qua (olea) Catonis Italica sententia,
adapted to the climate of Italy, Plin. 17, 12, 19, § 93:bellum,
the Social war, Cic. Verr. 2, 5, 15:Pythagorei, qui essent Italici philosophi quondam nominati,
id. de Sen. 21.— Subst.: Ītălĭcus, i, m., an Italian:Italicus es an provincialis,
Plin. Ep. 9, 23; Liv. 24, 47.— Plur., Vell. 2, 16, 1. —Ītălis, ĭdis, adj. f., Italian:C.ora,
Ov. P. 2, 3, 84:matres,
Mart. 11, 53.— Subst. plur.: Ītălĭdes, the Italian women, Verg. A. 11, 657.—Ītălus, a, um, adj., Italian ( poet. and post-class.):2.Italis longe disjungimur oris,
Verg. A. 1, 252:terra,
id. ib. 7, 643:virtus,
id. ib. 12, 827:sermo,
the Latin language, Arn. 4, 134. —Subst.: Ĭtălus, i, m.a.An Italian, plur.: Itali [p. 1007] ac Latini, Auct. Har. Resp. 9, 9; Verg. A. 1, 109; Plin. 3, 5, 10, § 71:b.gentes Italum (Italorum),
Verg. A. 6, 92.—An ancient king of Italy, from whom the country is said to have taken its name, Verg. A. 7, 178; cf. Serv. Verg. A. 1, 2; 1, 533; Hyg. Fab. 127; cf. also Varr. R. R. 2, 5, 3. -
11 Italus
Ītălĭa, ae, f. [for Vitalia from vitulus; cf. italos, from the abundance and excellence of its cattle; v. Gell. 11, 1, 1], Italy, Caes. B. C. 1, 6, 3; Verg. A. 1, 263; Plin. 3, 5, 6, § 38; 37, 13, 77, § 201 et saep.— In apposition: Italia terra, Cato ap. Gell. 3, 6.—B.Transf., the inhabitants of Italy:II.totam Italiam esse effusam,
Cic. Deiot. 4, 11.—Derivv.A.Ītălĭcus, a, um, adj., of or belonging to Italy, Italian:B.jus habere,
Plin. 3, 21, 25, § 139:triticum,
id. 18, 7, 12, § 65:genus falcium,
id. 18, 28, 67, § 261:oppida,
Tac. A. 3, 71:coloniae,
id. ib. 6, 12:legio,
id. H. 1, 59:de qua (olea) Catonis Italica sententia,
adapted to the climate of Italy, Plin. 17, 12, 19, § 93:bellum,
the Social war, Cic. Verr. 2, 5, 15:Pythagorei, qui essent Italici philosophi quondam nominati,
id. de Sen. 21.— Subst.: Ītălĭcus, i, m., an Italian:Italicus es an provincialis,
Plin. Ep. 9, 23; Liv. 24, 47.— Plur., Vell. 2, 16, 1. —Ītălis, ĭdis, adj. f., Italian:C.ora,
Ov. P. 2, 3, 84:matres,
Mart. 11, 53.— Subst. plur.: Ītălĭdes, the Italian women, Verg. A. 11, 657.—Ītălus, a, um, adj., Italian ( poet. and post-class.):2.Italis longe disjungimur oris,
Verg. A. 1, 252:terra,
id. ib. 7, 643:virtus,
id. ib. 12, 827:sermo,
the Latin language, Arn. 4, 134. —Subst.: Ĭtălus, i, m.a.An Italian, plur.: Itali [p. 1007] ac Latini, Auct. Har. Resp. 9, 9; Verg. A. 1, 109; Plin. 3, 5, 10, § 71:b.gentes Italum (Italorum),
Verg. A. 6, 92.—An ancient king of Italy, from whom the country is said to have taken its name, Verg. A. 7, 178; cf. Serv. Verg. A. 1, 2; 1, 533; Hyg. Fab. 127; cf. also Varr. R. R. 2, 5, 3. -
12 mergo
mergo, si, sum, 3, v. a. [cf. Sanscr. madsh-, majan, to dip; Zend, masga, marrow; Germ. Mark; Engl. marrow], to dip, dip in, immerse; absol. also to plunge into water, to sink.I.Lit. (class.):B.eos (pullos) mergi in aquam jussit,
Cic. N. D. 2, 3, 7:aves, quae se in mari mergunt,
id. ib. 2, 49, 124:putealibus undis,
Ov. Ib. 391:Stygia undā,
id. M. 10, 697:prodigia indomitis merge sub aequoribus,
Tib. 2, 5, 80:ab hoc (the sword-fish) perfossas naves mergi,
Plin. 32, 2, 6, § 15:mersa navis omnes destituit,
Curt. 4, 8, 8:mersa carina,
Luc. 3, 632:cum coepisset mergi,
Vulg. Matt. 14, 30:in immensam altitudinem mergi, ac sine ulla respirandi vice perpeti maria,
Sen. Dial. 4, 12, 4:naves,
Eutr. 2, 20:partem classis,
Vell. 2, 42, 2:pars maxima classis mergitur,
Luc. 3, 753 sq.:nec me deus aequore mersit,
Verg. A. 6, 348:sub aequora,
Ov. M. 13, 948; Luc. 3, 753:ter matutino Tiberi mergetur,
bathe, Juv. 6, 523.— Poet., of overwhelming waters, to engulf, swallow up, overwhelm, etc.:sic te mersuras adjuvet ignis aquas,
Ov. Ib. 340:mersa rate,
Juv. 14, 302.—Transf.1.To sink down, sink in, to plunge, thrust, or drive in, to fix in, etc. ( poet. and post-Aug. prose):2.palmitem per jugum mergere, et alligare,
to thrust, push, Plin. 17, 22, 35, § 180:aliquem ad Styga,
Sen. Thyest. 1007:manum in ora (ursae),
to thrust into, Mart. 3, 19, 4:mersisque in corpore rostris Dilacerant (canes) falsi dominum sub imagine cervi,
Ov. M. 3, 249: fluvius in Euphratem mergitur, runs or empties into, Plin. 6, 27, 31, § 128: visceribus ferrum. to thrust into, Claud. ap. Eutr. 1, 447.—Of heavenly bodies, etc.:Bootes, Qui vix sero alto mergitur Oceano,
sinks into, Cat. 66, 68.—In partic., to hide, conceal:II.mersitque suos in cortice vultus,
Ov. M. 10, 498:vultum,
Sen. Herc. Oet. 1348:diem or lucem, of the setting of the sun,
id. Thyest. 771:terra caelum mergens, i. e. occidentalis, because there the sky seems to sink into the sea,
Luc. 4, 54. —Of those on board a vessel: mergere Pelion et templum, i. e. to sail away from until they sink below the horizon:condere,
Val. Fl. 2, 6.—Trop., to plunge into, sink, overwhelm, cover, bury, immerse, drown:aliquem malis,
Verg. A. 6, 512:funere acerbo,
to bring to a painful death, id. ib. 11, 28:mergi in voluptates,
to plunge into, yield one's self up to sensual delights, Curt. 10, 3, 9:se in voluptates,
Liv. 23, 18:mergit longa atque insignis honorum pagina,
Juv. 10, 57.—Esp. in part. pass.:Alexander mersus secundis rebus,
overwhelmed with prosperity, Liv. 9, 18:vino somnoque mersi jacent,
dead drunk and buried in sleep, id. 41, 3; Luc. 1, 159; cf.:lumina somno,
Val. Fl. 8, 66:cum mergeretur somno,
Vulg. Act. 20, 9.—Esp. of those whose fortune is swallowed up in debts or debauchery: mersus foro, bankrupt, Plaut [p. 1137] Ep. 1, 2, 13:aere paterno Ac rebus mersis in ventrem,
Juv. 11, 39:censum domini,
Plin. 9, 17, 31, § 67:mergentibus sortem usuris,
sinking, destroying his capital, Liv. 6, 14:ut mergantur pupilli,
be robbed of their fortune, ruined, Dig. 27, 4, 3:mersis fer opem rebus,
bring aid to utter distress, Ov. M. 1, 380.—Of drinking to excess:potatio quae mergit,
Sen. Ep. 12. -
13 penuria
pēnūrĭa or paenūrĭa, ae, f. [Gr. penomai, to toil; penês, poor; cf. spanis, peina], want, need, scarcity of any thing (class.; syn.: inopia, egestas).I.Lit., esp. of want of the necessaries of life; constr. with or (less freq.) without a gen.:II.cibi,
Lucr. 5, 1007:victūs,
Hor. S. 1, 1, 98:edendi,
Verg. A. 7, 113:aquarum,
Sall. J. 17, 5:rerum necessariarum,
id. ib. 23, 2:frumenti,
Liv. 4, 25. — Absol.:neque enim est umquam penuria parvi,
he is never in want who requires but little, Lucr. 5, 1119:penuriam temporum sustinere,
to supply their temporary wants, Col. 9, 14, 17:in penuriā,
in time of scarcity, Plin. 18, 13, 34, § 130:afflixit te penuriā,
Vulg. Deut. 8, 3; 28, 48.—Of want of other things:civium,
Ter. Ad. 3, 3, 88:magna sapientium civium bonorumque penuria,
Cic. Brut. 1, 2:cujus generis (amicorum) est magna penuria,
id. Lael. 17, 62:liberorum,
Sall. J. 22, 2:mulierum,
Liv. 1, 9:agri, vectigalium, pecuniae,
Cic. Inv. 2, 39, 115:argenti,
Liv. 23, 21:arborum,
Col. 7, 9, 7.—Trop.:consilii,
Plin. 8, 6, 6, § 17:vivae vocis,
Gell. 14, 2, 1. -
14 puto
pŭto, āvi, ātum, 1, v. a. [root pu, to cleanse; whence putus, puteus, purus, etc.], to clean, cleanse (in the lit. sense very rare; in the trop. very freq.).I.Lit.A.In gen.:B.vellus lavare ac putare,
Varr. R. R. 2, 2, 18: pensa lana putata, Titin. ap. Non. 369, 22:dolia,
Cato, R. R. 39, 1 dub. (al. picare): aurum quoque putatum dici solet, id est expurgatum, Paul. ex Fest. s. v. putus, p. 216 Müll.—In partic., to trim, prune, or lop trees or vines:II. A.vineas arboresque falce putare,
Cato, R. R. 32 init.; 33, 1:vitem,
Verg. G. 2, 407; Just. 43, 4, 2:parcendum vitibus et ideo anguste putandum,
Col. 4, 24, 21; id. Arb. 10, 1; Pall. 3, 12, 1; cf.: putatae vites et arbores, quod decisis impedimentis remanerent purae, Paul. ex Fest. p. 216 Müll.; so, too, in the foll., the passage from Gell. 6, 5, 6:olivetum,
Cato, R. R. 44:arborem latius, strictius,
Pall. 1, 6:vineam,
Vulg. Lev. 25, 3; id. Isa. 5, 6.—In gen.: rationem or rationes, to hold a reckoning, reckon together, settle accounts:2. B.putare veteres dixerunt vacantia ex quāque re ac non necessaria aut etiam obstantia et aliena auferre et excidere, et, quod esset utile ac sine vitio videretur, relinquere. Sic namque arbores et vites et sic etiam rationes putari dictum,
Gell. 6, 5, 6 sq.:vilicus rationem cum domino crebro putet,
Cato, R. R. 5, 3:rationes,
id. ib. 2, 5:putatur ratio cum argentario,
Plaut. Aul. 3, 5, 52:rationes cum publicanis putare,
Cic. Att. 4, 11, 1:ideo ratio putari dicitur in quā summa fit pura,
Varr. L. L. 5, 9.—In partic.1.To reckon, count, compute a thing:2.colliciares (tegulae) pro binis putabuntur,
will be counted, Cato, R. R. 14, 4; cf.:si numerus militum potius quam legionum putatur,
Tac. H. 3, 2.—Transf.a.To believe in, regard:b.id ipsum est deos non putare, quae ab iis significantur contemnere,
Cic. Div. 1, 46, 104.—To reckon, value, estimate, esteem a thing as any thing (= aestimare):c.aliquid denariis quadringentis,
Cic. Verr. 2, 4, 7, § 13:magni putare honores,
id. Planc. 4, 11:cum unum te pluris quam omnes illos putem,
id. Att. 12, 21, 5:parvi,
Cat. 23, 25:tantique putat conubia nostra,
Ov. M. 10, 618.—To reckon, deem, hold, consider, count, esteem, etc.:d.aliquem nihilo,
Cic. Div. in Caecil. 7, 24: aliquid pro certo, Matius et Trebat. ap. Cic. Att. 9, 15, A fin.:pro nihilo,
Cic. Mil. 24, 64:imperatorem aliquo in numero putare,
id. Imp. Pomp. 13, 37.—With two acc.:turpem putat lituram,
Hor. Ep. 2, 1, 167:id nil puto,
Ter. Heaut. 5, 1, 27; id. Ad. 1, 2, 19; 5, 4, 4; Hor. Ep. 2, 1, 84; 2, 2, 54; id. C. 4, 11, 30:hominem prae se neminem,
Cic. Rosc. Am. 46, 135.—To ponder, consider, reflect upon a thing:e.dum haec puto,
Ter. Eun. 4, 2, 4:in quo primum illud debes putare,
Cic. Planc. 4, 10:multa putans,
Verg. A. 6, 332: cum aliquo argumentis, to consider or investigate maturely, to argue, Plaut. Am. 2, 1, 45.—Transf. (as the result of consideration), to judge, suppose, account, suspect, believe, think, imagine, etc. (cf.:arbitror, opinor, censeo): verbum quoque ipsum puto, quod declarandae sententiae nostrae causā dicimus, non signat profecto aliud, quam id agere nos in re dubiā obscurāque, ut decisis amputatisque falsis opinionibus, quod videatur esse verum et integrum et incorruptum, retineamus,
Gell. 6, 5, 8:aliquis forsan me Putet non putare hoc verum,
Ter. And. 5, 5, 1:recte putas,
id. ib. 1, 1, 114:rem ipsam putasti,
you have hit the precise point, id. Phorm. 4, 5, 6:nec committere, ut aliquando dicendum sit, Non putaram,
I should not have imagined that, Cic. Off. 1, 23, 81; id. Ac. 2, 18, 56:Cyprus insula et Cappadociae regnum tecum de me loquentur, puto etiam regem Deiotarum,
id. Fam. 15, 4, 15:noli putare, me maluisse, etc.,
id. Att. 6, 1, 3; cf. id. ib. 3, 15, 7; id. Fam. 9, 16, 2; id. Att. 12, 18, 1; Caes. B. C. 2, 31:Numidae remorati dum in elephantis auxilium putant,
Sall. J. 53, 3: stare putes;adeo procedunt tempora tarde,
one would suppose, Ov. Tr. 5, 10, 5; id. H. 11, 85:acies mea videt aut videre putat,
id. ib. 18, 32:hanc virtutem vestram ultra periculis obicere nimis grande vitae meae pretium puto,
Tac. A. 2, 47; Nep. Paus. 3, 7.—Parenthetically, Cic. Att. 12, 49, 1; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 3, 3; Cic. Att. 8, 9, 4; 7, 8, 5; 9, 9, 3;10, 16, 3: atque intra, puto, septimas Calendas,
Mart. 1, 100, 6.—Ironically, Ov. Am. 3, 7, 2:ut puto, deus fio,
as I think, in my opinion, Suet. Vesp. 23 fin.; Ov. A. A. 1, 370: non, puto, repudiabis, etc., [p. 1496] I think, I suppose, Vat. ap. Cic. Fam. 5, 9, 1. —With gen.:quaecumque sunt in omni mundo, deorum atque hominum putanda sunt,
Cic. N. D. 2, 62, 154.—Elliptically, Cic. Fam. 15, 20, 1; cf. id. ib. 15, 4, 15; id. Fin. 5, 24, 76; Sen. Ep. 76, 11; Tac. Or. 33. —Hence, pŭtă, imper., suppose, for instance, for example, namely ( poet. and postAug.):Quinte, puta, aut Publi,
Hor. S. 2, 5, 32:puta, tibi contigisse, ut oculos omnium effugias,
Lact. 6, 24, 17:puta te servum esse communem,
Sen. Contr. 3, 19, 4; 4, 25, 13; id. Clem. 1, 26, 2; id. Ben. 3, 41, 1; 5, 8, 6:si ille, puta, consul factus fuerit,
Dig. 28, 5, 23:hoc, puta, non justum est,
Pers. 4, 9; cf. Prisc. p. 1007 P.:ut puta (sometimes also written as one word, utputa),
as for instance, as for example, Sen. Q. N. 2, 2, 3:ut puta novum crimen,
Quint. 11, 3, 110; 7, 1, 14; Cels. 5, 26, 51 fin.; Sen. Ep. 47, 15.
См. также в других словарях:
1007 — Cette page concerne l année 1007 du calendrier julien. Pour la voiture construite par Peugeot, voir Peugeot 1007 Années : 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 Décennies : 970 … Wikipédia en Français
1007 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 10. Jahrhundert | 11. Jahrhundert | 12. Jahrhundert | ► ◄ | 970er | 980er | 990er | 1000er | 1010er | 1020er | 1030er | ► ◄◄ | ◄ | 1003 | 1004 | 1005 | … Deutsch Wikipedia
1007 — ГОСТ Р МЭК 1007{ 96} Трансформаторы и катушки индуктивности, применяемые в электронной аппаратуре и аппаратуре дальней связи. Методы измерений и методики испытаний. ОКС: 29.100.10, 29.180 КГС: Э29 Методы испытаний. Упаковка. Маркировка Действие:… … Справочник ГОСТов
1007 — Años: 1004 1005 1006 – 1007 – 1008 1009 1010 Décadas: Años 970 Años 980 Años 990 – Años 1000 – Años 1010 Años 1020 Años 1030 Siglos: Siglo X – … Wikipedia Español
1007 Pawlowia — is an asteroid. It was discovered by Vladimir Aleksandrovich Albitzky on October 5, 1923. Its provisional designation was 1923 OX. It is named after Ivan Pavlov … Wikipedia
1007 год — Годы 1003 · 1004 · 1005 · 1006 1007 1008 · 1009 · 1010 · 1011 Десятилетия 980 е · 990 е 1000 е 1010 е · … Википедия
(1007) Pawlowia — Asteroid (1007) Pawlowia Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,7096 AE … Deutsch Wikipedia
(1007) Pawlowia — L astéroïde (1007) Pawlowia a été découvert le 5 octobre 1923 par l astronome russe Vladimir Albitzky. Sa désignation provisoire était 1923 OX. Annexes Articles connexes Liste des astéroïdes (1001 2000) Ceinture d astéroïdes Lien… … Wikipédia en Français
1007 in poetry — yearbox2 in?=in poetry in2?=in literature cp=10th century c=11th century cf=12th century yp1=1004 yp2=1005 yp3=1006 year=1007 ya1=1008 ya2=1009 ya3=1010 dp3=970s dp2=980s dp1=990s d=1000s da=0 dn1=1010s dn2=1020s dn3=1030s|Births* Ouyang… … Wikipedia
1007 — NOTOC EventsBy PlaceEurope* Aethelred buys two years of peace with the Danes for 36,000 pounds of silver. * One of Mt. Vesuvius s many eruptions.Asia* Songjiang County, the later city of Shanghai, is founded (approximate date).By TopicReligion*… … Wikipedia
1007 — … Википедия