Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

unavoidable

  • 1 necessārius

        necessārius adj.    [necesse], unavoidable, inevitable, indispensable, pressing, needful, requisite, necessary, compulsory: conclusio: leges: causa ad proficiscendum, Cs.: locus huic disputationi necessarius de amicitiā, essential: castra ponere necessarium visum est, L.: necessariā re coactus, by necessity, Cs.: tam necessario tempore, time of need, Cs.: longius necessario procedere, too far, Cs.: ut dilucide narremus necessarium est.— Plur n. as subst: ad necessaria ferenda, the necessaries of life, Cu.— Connected by natural ties, belonging, related, connected, bound: homo (a father-in-law), N.—As subst m. and f a relation, relative, kinsman, connection, friend, client, patron: sui, S.: meus familiaris ac necessarius: virgo huius propinqua et necessaria.
    * * *
    I
    relative; connection, one closely connected by friendship/family/obligation
    II
    necessaria -um, necessarior -or -us, - ADJ
    necessary/needed/essential/indispensable; vital/private (body part); close tied; inevitable, fateful; urgent/critical; unavoidable/compulsory; natural (death)

    Latin-English dictionary > necessārius

  • 2 necesse

        necesse adj. (only nom. and acc sing. n., with esse or habere)    [2 NEC-], unavoidable, inevitable, indispensable, necessary: necessest accipere Thaïdem, T.: quanto detrimento necesse sit constare victoriam, Cs.: num omne id aurum in ludos consumi necesse esset? L.: virgis te ad necem caedi necesse erit: quasi non necesse sit nobis contendere, Cs.: homo cui necesse est mori: necesse fuisse ut concursūs ex totā Graeciā fierent: haec oratio aut nulla sit necesse est, aut, etc.: fateare necesse est, H.: nihil fit, quod necesse non fuerit: non habebimus necesse semper concludere: non verbum pro verbo necesse habui reddere.— Needful, requisite, indispensable, necessary: id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti.
    * * *
    necessary, essential; unavoidable, compulsory, inevitable; a natural law; true

    Latin-English dictionary > necesse

  • 3 necessus

        necessus —, n    [2 NEC-], a necessity ; only nom. with esse, it is unavoidable, is necessary: in eum iam res rediit locum, Ut sit necessus, T.: Quasi necessus sit, te uxorem ducere, T.
    * * *
    necessary, imperative; unavoidable, compulsory, inevitable; a natural law; true

    Latin-English dictionary > necessus

  • 4 in-ēvītābilis

        in-ēvītābilis e, adj.,    unavoidable, inevitable: fulmen, O.: fatum, Cu.: crimen, Ta.

    Latin-English dictionary > in-ēvītābilis

  • 5 in-observābilis

        in-observābilis e, adj.,    unavoidable, undiscoverable: error, Ct.

    Latin-English dictionary > in-observābilis

  • 6 is

       is ea, id, gen. ēius (sometimes monosyl. in poetry), dat. ēī (rarely eī or monosyl. ei), pron. demonst.    [2 I-].    I. As a weak demonst. in simple reference.—As subst, he, she, it, the one mentioned (without emphasis): fuit quidam senex Mercator: navem is fregit, T.: venit mihi obviam tuus puer; is mihi litteras abs te reddidit: sine eius offensione animi, hurting his feelings, Cs.—As adj., this, that, the: ea res est Helvetiis enuntiata, Cs.: flumen est Arar... id flumen, etc., Cs.: ante eam diem.—    II. Special uses.—Attracted to the following subst: exsistit ea quae gemma dicitur (i. e. id, quod): quae pars maior erit, eo stabitur consilio (i. e. eius), L.—Pleonast.—After an obj subst.: urbem novam, conditam vi et armis, iure eam condere parat, L.—In the phrase, id quod, referring to a fact, thought, or clause: ratus, id quod negotium poscebat, as the situation required, S.: id quod necesse erat accidere, just as was unavoidable, Cs.: si nos, id quod debet, nostra patria delectat, and it must be the case; cf. id de quo, L. —With et, que, atque, neque, in explanation or climax, and that too, and in fact: inquit... et id clariore voce, and that, Cs.: cum unā legione eāque vacillante: vincula et ea sempiterna: legio, neque ea plenissima, and not even, Cs.—In place of the reflexive pronoun: persuadent Rauracis, uti unā cum iis proficiscantur (i. e. secum), Cs.—With emphasis, as correlative to qui, he, she, it, that, the one, that one: is, qui erit adductus: haec omnia is feci, qui sodalis Dolabellae eram: qui magister equitum fuisse tibi viderere, is cucurristi, etc.— Neut. as subst, that: idne estis auctores mihi? do you advise me to that? T.: quibus id consili fuisse, ut, etc., who had formed the plan, Cs.: quando verba vana ad id locorum fuerint, hitherto, L.: ad id quod natura cogeret, i. e. death, N.: id temporis, at that time: homo id aetatis, of that age.—Abl. with a comparative, so much, by so much: eo plus, quo minus, etc., the more.—Acc. adverb., therefore, for that reason, on that account: id operam do, ut, etc., T.: id ego gaudeo.—In phrases, aliquid id genus scribere (i. e. eius generis), of that sort: ad id quod sua quemque mala cogebant, evocati, for that purpose, L.: ad id, quod... erat, accendebatur, etc., besides the fact, that, etc., L.: in id fide a rege acceptā, to that end, L.: quod ad me de Lentulo scribis, non est in eo, is not come to that: cum iam in eo esset, ut, etc., just on the point of, etc., L.: totum in eo est tectorium, ut sit concinnum, depends on that: ex eo, quod, etc., from the fact that: civitas data, cum eo, ut, etc., with the stipulation that, etc., L.—    III. Praegn., that, such, of such a sort, of the character, so great: in id redactus sum loci, ut, etc., to such a pass, T.: neque is sum, qui terrear, Cs.: itaque ego is in illum sum, quem tu me esse vis: is status erat rerum, ut, etc., L.: quae causae sunt eius modi, ut, etc.: eā mecum consuetudine coniunctus est, quod, etc., such intimacy.
    * * *
    ea, id PRON
    he/she/it/they (by GENDER/NUMBER); DEMONST: that, he/she/it, they/them

    Latin-English dictionary > is

  • 7 inevitabilis

    inevitabilis, inevitabile ADJ

    Latin-English dictionary > inevitabilis

  • 8 necessest

    it is necessary/essential/unavoidable/true; it is inevitable/by natural law

    Latin-English dictionary > necessest

  • 9 necessis

    necessary, essential; unavoidable, compulsory, inevitable; a natural law; true

    Latin-English dictionary > necessis

  • 10 necessum

    necessary; imperative; unavoidable, compulsory, inevitable; a natural law; true

    Latin-English dictionary > necessum

  • 11 necesse

    (adj.) necessary, unavoidable, indispensable.

    Latin-English dictionary of medieval > necesse

  • 12 ineffugibilis

    ĭn-effŭgĭbĭlis, e, adj. [2. in-effugio], unavoidable, inevitable (post-class.): necessitas ultionis, App. de Mundo, p. 75 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > ineffugibilis

  • 13 ineluctabilis

    I.
    Lit.:

    caenum,

    Stat. Th. 9, 502.—
    II.
    Trop.:

    tempus,

    Verg. A. 2, 324:

    fatum,

    id. ib. 8, 334; Vell. 2, 57 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > ineluctabilis

  • 14 inevitabilia

    ĭn-ēvītābĭlis, e, adj., unavoidable, inevitable (post-Aug.):

    fulmen,

    Ov. M. 3, 301:

    mala,

    Sen. Q. N. 2, 50:

    fatum,

    Curt. 4, 6, 11; cf.:

    sors fati,

    id. 10, 1, 14:

    crimen,

    Tac. A. 1, 74.— Plur. subst.: ĭnēvītābĭlĭa, Sen. Ep. 30, 6.— Adv.: ĭn-ēvītābĭlĭter, unavoidably, inevitably:

    nos compellit,

    Aug. Enchir. 13.

    Lewis & Short latin dictionary > inevitabilia

  • 15 inevitabilis

    ĭn-ēvītābĭlis, e, adj., unavoidable, inevitable (post-Aug.):

    fulmen,

    Ov. M. 3, 301:

    mala,

    Sen. Q. N. 2, 50:

    fatum,

    Curt. 4, 6, 11; cf.:

    sors fati,

    id. 10, 1, 14:

    crimen,

    Tac. A. 1, 74.— Plur. subst.: ĭnēvītābĭlĭa, Sen. Ep. 30, 6.— Adv.: ĭn-ēvītābĭlĭter, unavoidably, inevitably:

    nos compellit,

    Aug. Enchir. 13.

    Lewis & Short latin dictionary > inevitabilis

  • 16 inevitabiliter

    ĭn-ēvītābĭlis, e, adj., unavoidable, inevitable (post-Aug.):

    fulmen,

    Ov. M. 3, 301:

    mala,

    Sen. Q. N. 2, 50:

    fatum,

    Curt. 4, 6, 11; cf.:

    sors fati,

    id. 10, 1, 14:

    crimen,

    Tac. A. 1, 74.— Plur. subst.: ĭnēvītābĭlĭa, Sen. Ep. 30, 6.— Adv.: ĭn-ēvītābĭlĭter, unavoidably, inevitably:

    nos compellit,

    Aug. Enchir. 13.

    Lewis & Short latin dictionary > inevitabiliter

  • 17 inexpedibilis

    ĭn-expĕdĭbĭlis, e, adj. [2. in-expedio], unavoidable, inevitable (late Lat.):

    morae,

    Amm. 31, 13, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > inexpedibilis

  • 18 insuperabilis

    in-sŭpĕrābĭlis, e, adj., that cannot be passed over.
    I.
    Lit., insurmountable:

    transitus Alpium,

    Liv. 21, 23:

    via,

    id. ib. 36. —
    II.
    Transf.
    A.
    Unconquerable:

    genus bello,

    Verg. A. 4, 40; cf.:

    caput bello,

    Ov. M. 12, 613.— Of a disease, incurable:

    valetudo,

    Plin. Ep. 2, 2.—
    B.
    Unavoidable, inevitable:

    fatum,

    Ov. M. 15, 807:

    necessitas fati,

    Gell. 13, 1.— Adv.: insŭpĕrābĭ-lĭter, unconquerably, Aug. Civ. Dei, 5, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > insuperabilis

  • 19 insuperabiliter

    in-sŭpĕrābĭlis, e, adj., that cannot be passed over.
    I.
    Lit., insurmountable:

    transitus Alpium,

    Liv. 21, 23:

    via,

    id. ib. 36. —
    II.
    Transf.
    A.
    Unconquerable:

    genus bello,

    Verg. A. 4, 40; cf.:

    caput bello,

    Ov. M. 12, 613.— Of a disease, incurable:

    valetudo,

    Plin. Ep. 2, 2.—
    B.
    Unavoidable, inevitable:

    fatum,

    Ov. M. 15, 807:

    necessitas fati,

    Gell. 13, 1.— Adv.: insŭpĕrābĭ-lĭter, unconquerably, Aug. Civ. Dei, 5, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > insuperabiliter

  • 20 necessaria

    nĕcessārĭus, a, um, adj. ( comp. necessarior, Tert. Patient. 11; id. Test. Anim. 4 al.) [necesse], unavoidable, inevitable, indispensable, needful, requisite, necessary: necessarium ait esse Opilius Aurelius, in quo non sit cessandum, aut sine quo vivi non [p. 1195] possit: aut sine quo non bene vivatur: aut quod non possit prohiberi, quin fiat, Paul. ex Fest. p. 162 Müll.
    I.
    Lit.:

    necessarius et fatalis, opp. voluntarius,

    Cic. Phil. 10, 9, 9; cf.: id quod imperatur necessarium;

    illud, quod permittitur, voluntarium est,

    id. Inv. 2, 49, 145:

    necessaria conclusio,

    id. Top. 16, 60:

    leges fatales et necessariae,

    id. Univ. 12:

    omnia quae sint ad vivendum necessaria,

    id. Off. 1, 4, 11:

    senatori necessarium est, nōsse rem publicam,

    id. Leg. 3, 18, 41.—So without dat., = necesse est:

    ne tam necessarium quidem est male meritis quam optime referre quod debeas,

    id. post Red. ad Quir. 9, 22:

    castra ponere necessarium visum est,

    Liv. 21, 58, 6; Plin. Ep. 10, 37, 3; Gai. Inst. 3, 216:

    necessariā re coactus,

    by necessity, Caes. B. C. 1, 40: quod tam necessario tempore ab iis non sublevetur, time of need or necessity, id. B. G. 1, 16:

    cum longius necessario procederent,

    farther than was necessary, too far, id. ib. 7, 16:

    res magis necessariae,

    Cic. Inv. 2, 49, 145:

    res maxime necessaria,

    id. Fam. 2, 6, 2:

    necessarior medela,

    Tert. Patient. 11:

    necessarior sententia,

    id. Test. Anim. 4:

    necessariores operas,

    id. Cult. Tem. 1, 5; id. Res. Carn. 31:

    aliquid necessarius,

    id. Carn. Christ. 7 med.Subst.: nĕcessārĭa, ōrum, n., the necessaries of life:

    Persae armis positis ad necessaria ex proximo vico ferenda discurrunt,

    Curt. 5, 12, 6:

    plebes sic adcensa uti... sua necessaria post illius honorem ducerent,

    Sall. J. 73, 6; Front. Strat. 3, 14, 4.—
    * B.
    In partic.:

    necessariae partes,

    the private parts, Gai. Inst. 3, § 193.—
    II.
    Transf., connected with another by natural or moral ties (of blood, friendship, clientship), belonging, related, connected, bound.
    (α).
    Adj.: cum utrique sis maxime necessarius, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 7, A: victoria hominis necessarii, of a friend, Mat. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2; so,

    homo,

    of a father-in-law, Nep. Dat. 6:

    ut a latronibus redimeret necessarias mulieri personas,

    Dig. 24, 3, 21: necessarius heres = suus heres, the natural heir, who was in the potestas of the deceased (opp. to heres extraneus), Gai. Inst. 2, 37; 3, 153; 156; Dig. 38, 16, 1.—
    (β).
    Subst.: nĕcessārĭus, i, m., a relation, relative, kinsman, connection, friend, client, patron (cf. necessitudo, II.; syn.: familiaris, intimus): necessarii sunt, ut Gallus Aelius ait, qui aut cognati aut affines sunt, in quos necessaria officia conferuntur praeter ceteros, Paul. ex Fest. p. 162 Müll.; necessarius angustus, a very near relative, Fragm. Jur. Civ. p. 86 Mai.:

    L. Torquatus meus familiaris ac necessarius,

    Cic. Sull. 1, 2:

    in iis necessariis, qui tibi a patre relicti sunt, me tibi esse vel conjunctissimum,

    id. Fam. 13, 29, 1: nĕcessārĭa, ae, f., a female relative or friend:

    virgo Vestalis hujus propinqua et necessaria,

    id. Mur. 35, 73:

    Cerelliae, necessariae meae, rem commendavi tibi,

    id. Fam. 13, 72, 1.—Hence, adv.
    1.
    nĕcessārĭē (rare), unavoidably, necessarily:

    necessarie demonstrari,

    Cic. Inv. 1, 29, 44:

    comparato cibo,

    Val. Max. 7, 6, 3.—
    2.
    nĕcessārĭō (the most usual form):

    necessario reviviscere,

    Cic. Fam. 6, 10, 5:

    quibuscum vivo necessario,

    id. ib. 5, 21, 1:

    quod necessario rem Caesari enuntiārit,

    Caes. B. G. 1, 17:

    copias parat,

    Sall. J. 21, 1; Quint. 10, 1, 29; 5, 10, 80; Lact. 2, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > necessaria

См. также в других словарях:

  • unavoidable — I (inevitable) adjective avoidless, certain, coercive, compelling, compulsory, fated, fixed, impending, imperative, inavertible, ineluctable, includible, inescapable, inevasible, inevitabilis, inexorable, involuntary, irresistible, irrevocable,… …   Law dictionary

  • Unavoidable — Un a*void a*ble, a. 1. Not avoidable; incapable of being shunned or prevented; inevitable; necessary; as, unavoidable troubles. [1913 Webster] 2. (Law) Not voidable; incapable of being made null or void. Blackstone. [1913 Webster] {Unavoidable… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • unavoidable — (adj.) mid 15c., from UN (Cf. un ) (1) not + AVOIDABLE (Cf. avoidable). Related: Unavoidably …   Etymology dictionary

  • unavoidable — *inevitable, ineluctable, inescapable, unescapable Analogous words: certain, positive, *sure …   New Dictionary of Synonyms

  • unavoidable — [adj] bound to happen certain, compulsory, fated, impending, ineluctable, ineludible, inescapable, inevasible, inevitable, inexorable, locked up*, necessary, obligatory, open and shut*, set, sure, unescapable; concept 535 Ant. avoidable,… …   New thesaurus

  • unavoidable — ► ADJECTIVE ▪ not able to be avoided or prevented; inevitable. DERIVATIVES unavoidability noun unavoidably adverb …   English terms dictionary

  • unavoidable — [un΄ə void′ə bəl] adj. 1. that cannot be avoided; inevitable 2. that cannot be voided or nullified unavoidableness n. unavoidably adv …   English World dictionary

  • Unavoidable — Infobox Album | Name = Unavoidable 躲不過 Type = Album Artist = Daniel 李吉漢 Background = Orange Released = June, 2007 (Malaysia) Recorded = May/June, 2007 Genre = Pop Length = 42:55 Label = Sony BMG Malaysia Producer = Reviews = Last album = Daniel… …   Wikipedia

  • unavoidable — Not avoidable, incapable of being shunned or prevented, inevitable, and necessary @ unavoidable accident An inevitable accident; one which could not have been prevented by exercise of due care by both parties under circumstances prevailing.… …   Black's law dictionary

  • unavoidable — [[t]ʌ̱nəvɔ͟ɪdəb(ə)l[/t]] ADJ GRADED If something is unavoidable, it cannot be avoided or prevented. Managers said the job losses were unavoidable... The recession has resulted in an unavoidable increase in spending on unemployment benefit. Ant:… …   English dictionary

  • unavoidable — adj. VERBS ▪ be, prove, seem ▪ become ▪ make sth ▪ This latest incident makes his dismissal unavoidable. ADVERB …   Collocations dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»