-
1 τέως
A so long, in the meantime, correlat. toἕως, ἧος ἐγὼ.. ἠλώμην, τῆός μοι ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνεν Od.4.91
, cf. Il.20.42; to ὄφρα, 19.189; so in [dialect] Att.,ἐσθίων τ. ἕως.. Ar. Pax32
: sts. without a Relat., until then, during that time, referring to a time already indicated,ἐς γάμου ὥρην.. · τῆος δὲ.. παρὰ μητρὶ κεῖσθαι ἐνὶ μεγάρῳ Od.15.127
; τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν.. · ὁ δὲ τῆος (Nauck, for τέως μὲν) .. δέδετο ib. 231, cf.S.Aj. 558; ποσσῆμαρ μέμονας.., ὄφρα τ... μένω, i.e. for that number of days, Il.24.658, cf. Od.16.370; ἐγὼ δ' οἴσω τ. E.Heracl. 725, cf. Ar. Pax 687, 729 (anap.).2 rarely for ἕως, Hdt.4.165, Hp.Int.26, Mul.2.165, Pl.Smp. 191e, D.19.326, 21.16, A.R.4.821, 1617, Sardis7(1)No. 1 ii 12,19.II for a time, a while (cf. ἕως B), mostly with some answering word or phrase, asτῆος μὲν.., αὐτὰρ νῦν Od.16.139
;τῆος.., ἀλλ' ὅτε δή 24.162
(Nauck, for τέως μὲν.. ); φίλον τ., νῦν δ' ἐχθρόν A.Ch. 1001(993)
;τ. μὲν.., ὡς δὲ.. Th.6.61
, Pl.Phd. 117c; τ. μὲν.., ἐπεὶ or ἐπειδὴ δὲ.. , X.Cyr.5.3.17, Lys.31.8;τ. μὲν.., ἡνίκα δὲ.. X.HG4.3.17
;τ. μὲν.., μετὰ δὲ.. Hdt.1.11
;τ. μὲν.., ἔπειτα δὲ.. Id.6.83
;τ. μὲν.., τέλος δὲ.. Id.1.82
;τ. μὲν.., νῦν δὲ.. Ar.Th. 449
; τ. μὲν.., ἔπειτα or εἶτα.., without δέ, Th.5.7, X.HG 2.2.17, Ar.Nu.66:—without answering phrase, A.R.2.132.III up to this time, hitherto, Hdt.6.112, Ar.Pl. 834, Pl.Smp. 191b, IG12.57.21, 108.48;ἐν τῷ τ. χρόνῳ Lys.7.12
, 27.16 (but ἐν τῷ τ. in the meantime, Polyaen.1.39.4, 8.47.1, Ael.NA2.25, 11.38, Steph. in Hp. 1.217 D., condemned by Hdn.Philet.p.434 P.; διὰ τὸ τ. for the present, Zos.Alch.p.231 B.);φίλοι τ. ὄντες Is.1.9
.IV τ. εἰδέναι χρή you must know to begin with, Gp.9.11.1, 9.19.1;νυνὶ δ' αὐτὸ τὸ κεφάλαιον.. ἄκουσον εἰς ὀλίγους τ. ἀνενηνεγμένον σκοπούς Gal.15.764
. [As a trochee before a vowel, Il.20.42, Od.16.370; as a trochee (spondee) before a consonant, Il.15.277 (Zenod.), Od.4.91, 15.127, 16.139; as an iambus, only Il.19.189 (sed leg. αὐτόθι τῆος, om. περ), 24.658, Od.18.190; as a monosyll., 15.231, 24.162, never in Il.; in codd. of Hom. written τείως, Od.4.91, al. (so in A.R.2.132, al.);τέως Il.24.658
, al.; rarely τεῖος, one cod. in Il.20.42.] (Cret. [full] τάως Hsch.: but the dialect forms of the correlative ἕως (ἇς etc.) indicate a primitive Gr. Τᾱος, Old [dialect] Ion. Τῆος (cf. Skt. tāvat 'so great, so long'), whence later [dialect] Ion. and [dialect] Att. τέως.) -
2 διτροχαίοις
διτρόχαιοςdouble trochee: masc dat pl -
3 διτροχαίου
διτρόχαιοςdouble trochee: masc gen sg -
4 διτροχαίους
διτρόχαιοςdouble trochee: masc acc pl -
5 διτροχαίω
-
6 διτροχαίῳ
-
7 διτροχαίων
διτρόχαιοςdouble trochee: masc gen pl -
8 διτρόχαιον
διτρόχαιοςdouble trochee: masc acc sg -
9 διτρόχαιος
διτρόχαιοςdouble trochee: masc nom sg -
10 τροχιαμβικώ
-
11 τροχιαμβικῷ
-
12 τροχιαμβικήν
τροχιαμβικόςconsisting of trochee and iambus: fem acc sg (attic epic ionic) -
13 διτρόχαιος
δῐ-τρόχαιος, ὁ,A double trochee, Heph.3.3, Aristid.Quint.1.22.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διτρόχαιος
-
14 μεσόκλαστος
A broken off in the middle ( = λαγαρός), of hexam. verses with a trochee for a spondee in the interior, Ps.- Plu.Metr.3, Sch.Heph.pp.349,350 C., interpol. in Sch. D.T.p.53 H.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > μεσόκλαστος
-
15 σημαντός
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > σημαντός
-
16 σπονδειοτρόχαιος
σπονδειοτρόχαιος, ὁ,Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > σπονδειοτρόχαιος
-
17 σφηκικός
A = σφηκώδης 11, κατὰ τροχαῖον -ική, i.e. with a trochee instead of a spondee, Eust.641.35.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > σφηκικός
-
18 τροχαιοχόρειος
τροχαιοχόρειος, ὁ,A trochee and tribrach ([pron. full] ¯ ?τροχαιοχόρειοςX|[pron. full] ?τροχαιοχόρειοςX?τροχαιοχόρειοςX?τροχαιοχόρειοςX), Tz. in An. Ox.3.307.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > τροχαιοχόρειος
-
19 τροχαῖος
II τροχαῖος (sc. πούς), ὁ, a trochee or foot consisting of a long and a short syllable (also called χορεῖος), Pl.R. 400b, etc.; used in quick time, Arist.Rh. 1408b36, cf. Po. 1452b24, and v. τροχερός :—hence,2 in Music, οἱ σαλπικταὶ τροχαῖόν τι συμβοήσαντες playing a brisk march, D.C.56.22; τ. νόμος a tune in trochaic time, invented by Terpander, Plu.2.1132d, cf. Poll.4.65.4 τ. σημαντὸς ὁ ἐξ ὀκτασήμου θέσεως καὶ τετ ρασήμου ἄρσεως (<*> [pron. full] ¯ ¯ ) Aristid.Quint.1.16; τ. ἀπὸ ἰάμβου ([pron. full] ?τροχαῖοςX ¯ |[pron. full] ¯ ?τροχαῖοςX ¯ ?τροχαῖοςX ¯ ?τροχαῖοςX) ibid.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > τροχαῖος
-
20 τροχιαμβικός
A consisting of trochee and iambus, Sch.Heph.pp.137,360C.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > τροχιαμβικός
- 1
- 2
См. также в других словарях:
trochée — 1. (tro chée ; l Académie prononce tro kée ; mais dans les classes de Paris on prononce généralement tro chée) s. m. Terme de prosodie grecque et latine. Pied formé de deux syllabes, une longue et une brève. ÉTYMOLOGIE Le grec de trochée,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
trochee — 1580s, from Fr. trochée, from L. trochaeus a trochee, from Gk. trokhaios (pous), lit. a running, spinning (foot), from trekhein to run (see TRUCKLE (Cf. truckle) (n.)). As a metrical foot, a long followed by a short syllable, or an accented… … Etymology dictionary
Trochee — Trochée En poésie, le trochée est un pied composé d une syllabe longue (ou: accentuée) suivie d une brève (ou: non accentuée). En versification russe, ce mètre s appelle aussi un chorée (хорей). Portail de la poésie Ce document provient de «… … Wikipédia en Français
Trochee — Tro chee, n. [L. trochaeus, Gr. ? (sc.?), from ? running, from ? to run. Cf. {Troche}, {Truck} a wheel.] (Pros.) A foot of two syllables, the first long and the second short, as in the Latin word ante, or the first accented and the second… … The Collaborative International Dictionary of English
trochée — Trochée, c est un bouquet de poirier ou pommier, où il y a dix ou douze poires ou pommes tenans audit bouquet … Thresor de la langue françoyse
trochee — ► NOUN Poetry ▪ a foot consisting of one long or stressed syllable followed by one short or unstressed syllable. ORIGIN from Greek trokhaios pous running foot … English terms dictionary
trochee — [trō′kē] n. [L trochaeus < Gr trochaios, running < trechein, to run: see TROCHE] a metrical foot consisting, in Greek and Latin verse, of one long syllable followed by one short one, or, as in English verse, of one accented syllable… … English World dictionary
trochée — 1. trochée [ trɔʃe ] n. m. • 1551; lat. trochæus, gr. trokhaios, « coureur », de trokhos « course » ♦ Métr. ant. Pied formé de deux syllabes, une longue et une brève. Mod. « les pieds employés, qui sont des trochées, consistent en une syllabe… … Encyclopédie Universelle
Trochee — Metrical feet Disyllables ˘ ˘ pyrrhus, dibrach ˘ ¯ iamb … Wikipedia
trochee — UK [ˈtrəʊkiː] / US [ˈtroʊkɪ] noun [countable] Word forms trochee : singular trochee plural trochees literature a set of two syllables in poetry in which you emphasize the first one when you read it, but not the second … English dictionary
trochee — noun Etymology: probably from Middle French trochée, from Latin trochaeus, from Greek trochaios, from trochaios running, from trochē run, course, from trechein to run; akin to Greek trochos wheel, Old Irish droch Date: 1589 a metrical foot… … New Collegiate Dictionary
