-
1 lacer
torn, mangled, cut to pieces. -
2 pila
1.pīla, ae, f. [perh. for pisula, from root pis-; v. pinso, piso], a mortar (syn. mortarium):2.pila, ubi triticum pinsant,
Cato, R. R. 14; Ov. Ib. 573:zeae granum tunditur in pilā ligneā,
Plin. 18, 11, 29, § 112:si contuderis stultum in pilā,
Vulg. Prov. 27, 22: sal sordidum in pilā pisatum, Paul. ex Fest. p. 158 Müll.pīlă, ae, f. [for pigla, from root pag-, pig-, of pango, pe-pig-i, q. v.], a pillar (syn. columna): pila, quae parietem sustentat, ab opponendo dicta est, Paul. ex Fest. p. 204 Müll.:II.locavit pilas pontis in Tiberim,
Liv. 40, 51:salax taberna a pileatis nona fratribus pila, of the temple of Castor and Pollux,
Cat. 37, 1: nulla taberna meos habeat neque pila libellos, i. e. they are not to be publicly sold (as the booksellers had their stalls around the pillars of public buildings), Hor. S. 1, 4, 71; Vitr. 6, 11:pilas operibus subdere,
Sen. Q. N. 6, 302; Plin. 11, 10, 10, § 23; Mart. 7, 61, 5.—Transf., a pier or mole of stone:3.saxea,
Verg. A. 9, 711; Vitr. 5, 12; Suet. Claud. 20; Sil. 4, 297.pĭla, ae ( gen. sing. pilaï, Lucr. 5, 713; 720; 726), f. [etym. dub.; perh. akin to Gr. pallô, brandish; Lat. pellere, drive; v. Corss. 1, 525 sqq.], a ball, playing-ball (syn. follis).I.Lit.: pilā expulsim ludere, Varr. ap. Non. 104, 29:II.di nos quasi pilas homines habent,
Plaut. Capt. prol. 22; id. Most. 1, 2, 73:pilae studio teneri,
Cic. de Or. 3, 23, 88; Hor. S. 1, 5, 49:cum lapsa e manibus fugit pila,
Verg. Cir. 149, Prop. 3, 12 (4, 13), 5:pila cadit aut mittentis vitio, aut accipientis... (pila) jactata et excepta,
Sen. Ben. 2, 17, 3:pilam scite et diligenter excipere... apte et expedite remittere,
id. ib. 2, 32, 1:pilam repetere, quae terram contigit,
Petr. 27:reddere pilam,
Mart. 14, 46, 2. There were four sorts of pilæ:trigonalis, paganica, follis, harpastum.—Prov.: mea pila est,
I have the ball, I have caught it, I've won, Plaut. Truc. 4, 1, 7:claudus pilam,
Cic. Pis. 28, 69;v. claudus: Fortunae pila,
the foot-ball of fortune, Aur. Vict. Epit. 18.—Transf.A.The game of ball:B.quantum alii tribuunt alveolo, quantum pilae,
Cic. Arch. 6, 13.—Of any thing round, a ball or globe of any material:C.pilae lanuginis,
Plin. 12, 10, 21, § 38:scarabaei e fimo ingentes pilas aversi pedibus volutant,
id. 11, 28, 34, § 98.—Of the globe of the earth (ante-class.): in terrae pila, Varr. ap. Non. 333, 25.—The ancients made use of a glass or crystal ball filled with water as a burning-glass:cum addită aquā vitreae pilae sole adverso in tantum excandescunt, ut vestes exurant,
Plin. 36, 26, 67, § 199; 37, 2, 10, § 28.—The Roman ladies carried a crystal or amber ball to keep their hands cool, Prop. 2, 18, 60 (3, 18, 12); Mart. 11, 8.—Of the ball or lump of earth which adheres to the roots of a bush when torn up, Col. 5, 9. —Of the ballots or bails used by judges in voting, Prop. 4 (5), 11, 19; Ascon. Argum. Milon. fin. —Of stuffed balls or human figures: pilae et effigies viriles et muliebres ex lanā Compitalibus suspendebantur in compitis. quod hunc diem festum esse deorum inferorum quos vocant Lares, putarent: quibus tot pilae, quot capita servorum; tot effigies, quot essent liberi. ponebantur, ut vivis parcerent et essent his pilis et simulacris contenti, Paul. ex Fest. p. 239 Müll. Bulls were baited by throwing similar stuffed figures at their heads, Mart. Spect. 19, 2:quantus erat cornu, cui pila taurus erat!
id. ib. 9;hence, sed cui primus erat lusor dum floruit aetas, Nunc postquam desiit ludere prima pila est,
id. ib. 10, 86. As these effigies were usually torn by the throwing, the term is also applied to a torn toga, Mart. 2, 43, 6.—In partic.:pilae Nursicae, i. e. rapae rotundae,
Mart. 13, 20, 2. -
3 lacer
lacer era, erum, adj. [3 LAC-], mangled, lacerated, torn: corpus, L.: Deiphobum lacerum crudeliter ora, mutilated, V.: funus, mangled corpse, V.: lacerum cornu caput, i. e. deprived of a horn, O.— Rending, lacerating: morsus, O.* * *lacera, lacerum ADJmangled, torn, rent, mutilated; maimed, dismembered -
4 abrumpo
ab-rumpo, ūpi, uptum, 3, v. a., to break off something violently, to rend, tear, sever ( poet.; seldom used before the Aug. per., only once in Cic., but afterw. by Verg., Ov., and the histt. often).I.Lit.: vincla abrupit equus (transl. of the Homeric desmon aporrêxas, Il. 6, 507), Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 509 Vahl.); so, nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro vincula Pirithoo, * Hor. C. 4, 7, 27; cf. Verg. A. 9, 118:II.abrupti nubibus ignes,
torn from, Lucr. 2, 214; cf.with the fig. reversed, in Verg.: ingeminant abruptis nubibus ignes, A. 3, 199: abrupto sidere,
i. e. hidden by clouds, id. ib. 12, 451:plebs velut abrupta a cetero populo,
broken off, torn from, Liv. 3, 19, 9.—Trop.:A.(legio Martia) se prima latrocinio Antonii abrupit,
first freed itself, Cic. Phil. 14, 12:abrumpere vitam,
to break the thread of life, Verg. A. 8, 579; 9, 497;so later, abrumpere fata,
Sen. Herc. Oet. 893, or, medios annos, Luc. 6, 610:abrumpere vitam a civitate,
to leave it, in order to live elsewhere, Tac. A. 16, 28 fin.:fas,
to destroy, violate, Verg. A. 3, 55:medium sermonem,
to break off, interrupt, id. ib. 4, 388; cf.abruptus: omnibus inter victoriam mortemve abruptis,
since all means of escape, except victory or death, were taken from us, Liv. 21, 44, 8.—Hence, ab-ruptus, a, um, P. a., broken off from, separated, esp. of places, inaccessible, or difficult of access.Lit., of places, precipitous, steep (syn.:B.praeceps, abscissus): locus in pedum mille altitudinem abruptus,
Liv. 21, 36:(Roma) munita abruptis montibus,
Plin. 3, 5, 9, § 67; Tac. A. 2, 23:petra undique abscissa et abrupta,
Curt. 7, 11.—Also absol.: abruptum, i, n., a steep ascent or descent; cf. praeceps:vastos sorbet in abruptum fluctus,
she swallows down her gulf, Verg. A. 3, 422.—Trop., broken, disconnected, abrupt:1. 2.Sallustiana brevitas et abruptum sermonis genus,
Quint. 4, 2, 45:contumacia,
stubborn, Tac. A. 4, 20.— Comp., Plin. 11, 37, 51, § 138; Tert. adv. Marc. 1, 1.— Sup., Plin. Ep. 9, 39, 5.— Absol.:per abrupta,
by rough, dangerous ways, Tac. Agr. 42 fin. (cf. supra: abrupta contumacia).— Adv.: abruptē.Trop., of conduct, hastily, inconsiderately, Just. 2, 15, 4;of discourse,
abruptly, Quint. 3, 8, 6; 4, 1, 79;also,
simply, Macr. Somn. Scip. 1, 19.— Comp., Amm. 20, 11. -
5 abruptum
ab-rumpo, ūpi, uptum, 3, v. a., to break off something violently, to rend, tear, sever ( poet.; seldom used before the Aug. per., only once in Cic., but afterw. by Verg., Ov., and the histt. often).I.Lit.: vincla abrupit equus (transl. of the Homeric desmon aporrêxas, Il. 6, 507), Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 509 Vahl.); so, nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro vincula Pirithoo, * Hor. C. 4, 7, 27; cf. Verg. A. 9, 118:II.abrupti nubibus ignes,
torn from, Lucr. 2, 214; cf.with the fig. reversed, in Verg.: ingeminant abruptis nubibus ignes, A. 3, 199: abrupto sidere,
i. e. hidden by clouds, id. ib. 12, 451:plebs velut abrupta a cetero populo,
broken off, torn from, Liv. 3, 19, 9.—Trop.:A.(legio Martia) se prima latrocinio Antonii abrupit,
first freed itself, Cic. Phil. 14, 12:abrumpere vitam,
to break the thread of life, Verg. A. 8, 579; 9, 497;so later, abrumpere fata,
Sen. Herc. Oet. 893, or, medios annos, Luc. 6, 610:abrumpere vitam a civitate,
to leave it, in order to live elsewhere, Tac. A. 16, 28 fin.:fas,
to destroy, violate, Verg. A. 3, 55:medium sermonem,
to break off, interrupt, id. ib. 4, 388; cf.abruptus: omnibus inter victoriam mortemve abruptis,
since all means of escape, except victory or death, were taken from us, Liv. 21, 44, 8.—Hence, ab-ruptus, a, um, P. a., broken off from, separated, esp. of places, inaccessible, or difficult of access.Lit., of places, precipitous, steep (syn.:B.praeceps, abscissus): locus in pedum mille altitudinem abruptus,
Liv. 21, 36:(Roma) munita abruptis montibus,
Plin. 3, 5, 9, § 67; Tac. A. 2, 23:petra undique abscissa et abrupta,
Curt. 7, 11.—Also absol.: abruptum, i, n., a steep ascent or descent; cf. praeceps:vastos sorbet in abruptum fluctus,
she swallows down her gulf, Verg. A. 3, 422.—Trop., broken, disconnected, abrupt:1. 2.Sallustiana brevitas et abruptum sermonis genus,
Quint. 4, 2, 45:contumacia,
stubborn, Tac. A. 4, 20.— Comp., Plin. 11, 37, 51, § 138; Tert. adv. Marc. 1, 1.— Sup., Plin. Ep. 9, 39, 5.— Absol.:per abrupta,
by rough, dangerous ways, Tac. Agr. 42 fin. (cf. supra: abrupta contumacia).— Adv.: abruptē.Trop., of conduct, hastily, inconsiderately, Just. 2, 15, 4;of discourse,
abruptly, Quint. 3, 8, 6; 4, 1, 79;also,
simply, Macr. Somn. Scip. 1, 19.— Comp., Amm. 20, 11. -
6 dilancinatus
dī-lancĭnātus, a, um, Part. [lancino], torn to pieces, torn apart (late Lat.): membra, Prud. steph. 5, 155:vitalia,
Amm. 22, 15, 19. -
7 lacer
lăcer ( lăcĕrus quoted by Prisc. 901 [p. 1026] P.), ĕra, ĕrum, adj. [root lak-, to tear; Gr. lakeros, torn; lakkos, lake; Lat. lacero, lacus, lacuna, lāma; Irish, loch; Engl. lake], mangled, lacerated, torn to pieces.I.Lit. (not in Cic. or Cæs.):B.homo,
Lucr. 3, 403:corpus,
Liv. 1, 28; Plin. 2, 63, 63, § 156:corpus verberibus,
Just. 21, 4, 7: cui quod membrum lacerum laesumve est, Masur. Sab. ap. Gell. 4, 2, 15:Deiphobum lacerum crudeliter ora,
mutilated, Verg. A. 6, 495; so,artus avolsaque membra et funus lacerum tellus habet,
id. ib. 9, 491.—Of the hair:nec modus aut pennis, laceris aut crinibus, ignem spargere,
Stat. S. 1, 1, 133; Sil. 6, 560; Claud. Rapt. Pros. 3, 177:vestis,
Tac. H. 3, 10:tectorum vestigia lacera et semusta,
id. A. 15, 40:puppis,
Ov. H. 2, 45:insignia,
Stat. Th. 10, 8:lacerae unguibus venae,
Sen. Phoen. 162.—Trop. (postAug. and very rare):* II.sparsas, atque, ut ita dicam, laceras gentilitates colligere atque conectere,
families rent and scattered, Plin. Pan. 39, 3.— Poet.:castra,
an army that has lost its general, Sil. 15, 9:lacerae domus artus componere,
Sen. Thyest. 432.—Transf., act., rending, lacerating (for lacerans):morsus,
Ov. M. 8, 880. -
8 lacerus
lăcer ( lăcĕrus quoted by Prisc. 901 [p. 1026] P.), ĕra, ĕrum, adj. [root lak-, to tear; Gr. lakeros, torn; lakkos, lake; Lat. lacero, lacus, lacuna, lāma; Irish, loch; Engl. lake], mangled, lacerated, torn to pieces.I.Lit. (not in Cic. or Cæs.):B.homo,
Lucr. 3, 403:corpus,
Liv. 1, 28; Plin. 2, 63, 63, § 156:corpus verberibus,
Just. 21, 4, 7: cui quod membrum lacerum laesumve est, Masur. Sab. ap. Gell. 4, 2, 15:Deiphobum lacerum crudeliter ora,
mutilated, Verg. A. 6, 495; so,artus avolsaque membra et funus lacerum tellus habet,
id. ib. 9, 491.—Of the hair:nec modus aut pennis, laceris aut crinibus, ignem spargere,
Stat. S. 1, 1, 133; Sil. 6, 560; Claud. Rapt. Pros. 3, 177:vestis,
Tac. H. 3, 10:tectorum vestigia lacera et semusta,
id. A. 15, 40:puppis,
Ov. H. 2, 45:insignia,
Stat. Th. 10, 8:lacerae unguibus venae,
Sen. Phoen. 162.—Trop. (postAug. and very rare):* II.sparsas, atque, ut ita dicam, laceras gentilitates colligere atque conectere,
families rent and scattered, Plin. Pan. 39, 3.— Poet.:castra,
an army that has lost its general, Sil. 15, 9:lacerae domus artus componere,
Sen. Thyest. 432.—Transf., act., rending, lacerating (for lacerans):morsus,
Ov. M. 8, 880. -
9 abs - trahō
abs - trahō trāxī, tractus, ere, to drag away, draw off, pull away, detach: me a Glycerio, T.: liberos ab aliquo, Cs.: hanc (navem) remulco, by means of, Cs.: iumenta, L.—Fig., to draw away, divert, withdraw, exclude, cut off: me ab illā cogitatione: manibus abstracta piis: alqm a malis: a rebus gerendis: omnia in duas partes, torn asunder, S. -
10 con-laceratus (coll-)
con-laceratus (coll-) adj., torn to pieces: corpus, Ta. -
11 dīscissus
-
12 dīsiciō or dissiciō
dīsiciō or dissiciō (disiicio), iēcī, iectus, ere [dis + iacio], to throw asunder, drive asunder, scatter, disperse, break up, tear to pieces: late disiectis moenibus, L.: disiecta spatio urbs, L.: nubīs, O.: ostendens disiectis volnera membris, i. e. the wounded body with limbs torn off, O.: disice corpora ponto, V.: ratīs, V.: passim navīs, L.: disiecti membra poëtae, H.— To rout, disperse, scatter: eā (phalange) disiectā, Cs.: quos medios cohors disiecerat, S.: barbarorum copiis disiectis, N.: pulsos in fugam, Ta.— To dash to pieces, ruin, destroy: arcem a fundamentis, N.: moenia urbium disiecta, dilapidated, N.: dide, dissice, Caecil. ap. C.—Fig., to thwart, overthrow, frustrate, bring to naught: pacem, V.: consilia ducis, L. -
13 dis-suō
dis-suō —, ūtus, ere, to rip open: dissuto sinu, torn open, O.—Fig.: amicitiae dissuendae, i. e. gently severed. -
14 effodiō (exf-, ecf-)
effodiō (exf-, ecf-) fōdī, fossus, ere [ex + fodio], to dig out, dig up, mine, excavate: ferrum: opes, O.: signum, L.: de limite saxum, Iu.: terram, L.: effossis eorum domibus, ransacked, Cs.: portūs, i. e. make by digging, V.: oculi illi ecfodientur, will be torn out, T.: singulis effossis oculis, Cs. -
15 ē-ruō
ē-ruō uī, utus, ere, to cast forth, throw out, root up, dig out, take: humum, O.: sepulcris caprificos, H.: segetem ab radicibus, V.: mortuum: aquam remis, to plough up, O.: illum, to hunt down: quemvis mediā turbā, H.: Eruitur oculos, his eyes are torn out, O.—To root out, destroy utterly: urbem a sedibus, V.: Troianas opes, V.— Fig., to draw out, bring out, elicit: mihi qui legati fuerint: ex quibus (locis) argumenta: si quid obrutum erit: Sacra annalibus eruta, O.: Obscurata (verba), rescue from oblivion, H.: memoriam exercitatione: difficultas pecuniaria, quā erui, etc., to be freed: hoc mihi erui non potest, i. e. can't be talked out of me. -
16 rapiō
rapiō puī (old fut perf. rapsit, C.), raptus, ere [RAP-], to seize and carry off, snatch, tear, pluck, drag, hurry away: sublimen intro hunc rape, T.: quo fessum rapitis? V.: Quo me cunque rapit tempestas, H.: sumasne pudenter An rapias, snatch, H.: ab aede rapuit funale, O.: de volnere telum, V.: commeatum in navīs rapiunt, L.: pars densa ferarum Tecta rapit, i. e. break off boughs of trees (in collecting wood), V.: in ius, drag before a court, H.: ob facinus ad supplicium, hale: alii ad necem rapiebantur: ad stuprum matres, L.: (infantes) ab ubere rapti, V.: nec variis obsita frondibus Sub divom rapiam, drag into open day, H.: Nasonis carmina rapti, i. e. torn from his home, O.— To hurry, impel, drive, cause to hasten: Quattuor hinc rapimur raedis, H.: per aequora navem, V.: ventis per aequora, O.: missos currūs, H.: arma rapiat iuventus, snatch, V.: arma, O.: bipennem dextrā, V.: rapiuntque ruuntque, hurry and bustle, V.—With pron reflex., to make haste, hasten, hurry, fly: ocius hinc te Ni rapis, H.: se ad caedem optimi cuiusque.— To carry off by force, seize, rob, ravish, plunder, ravage, lay waste, take by assault, carry by storm: spes rapiendi occaecat animos: semper rapiens, semper ebrius: raptas ad litora vertere praedas, V.: rapere omnes trahere, S.: vivere latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset: virgines, to abduct, S.: Arsit Atrides Virgine raptā, H.: Omne sacrum rapiente dextrā, H.: alii rapiunt incensa feruntque Pergama, pillage and plunder, V.: castra urbesque primo impetu rapere, L.— To carry off suddenly, snatch away, destroy: improvisa leti Vis rapuit rapietque gentes, H.: rapto de fratre dolens, H.: Et labor et durae rapit inclementia mortis, i. e. hurries on, V.— To take, catch, assume: flammam, catch quickly, V.: nigrum colorem, O.: Virga... Vim rapuit monstri, imbibed, O.— To lead on hurriedly: Halesus Turno feroces Mille rapit populus, leads hastily on, V.: Nec rapit inmensos orbīs per humum, sweeps along, V.—Fig., to snatch away, carry along, hurry away: ipsae res verba rapiunt, carry along with them: (comoediam) in peiorem partem, i. e. misrepresent, T.: Si quis in adversum rapiat casusve deusve, V.: almum Quae rapit hora diem, snatches away, H.: simul tecum solacia rapta, V. — To drive, impel, carry away, precipitate, transport, ravish, captivate, overwhelm, draw irresistibly: ad divinarum rerum cognitionem curā studioque rapi: semper eo tractus est, quo libido rapuit: amentiā rapi: Furorne caecus, an rapit vis acrior, An culpa? H.: animum In partīs rapit varias, turns hurriedly, V.: ad quas (res) plerique inflammati aviditate rapiuntur.— To seize by violence, snatch, steal: Hippodameam raptis nanctu'st nuptiis, Enn. ap. C.: Venerem incertam, H.: sed rapiat sitiens Venerem, but may eagerly seize upon, V.— To snatch, seize quickly, hasten, precipitate: rapienda occasio, Iu.: viam, hasten, O.: ut limis rapias, quid velit, etc., may hastily note, H.: raptae prope inter arma nuptiae, L.* * *rapere, rapui, raptus Vdrag off; snatch; destroy; seize, carry off; pillage; hurry -
17 re-vellō
re-vellō vellī, volsus or vulsus, ere, to pluck away, pull away, tear out, tear off: crucem quae fixa est ad portum: equi de fronte revolsus amor, V.: titulum de fronte, O.: caput a cervice, V.: partem e monte, O.: a me morte revelli, to be torn away, O.: scuta manibus, wrest, Cs.: sudem osse, O.: herbas radice, with the root, O.: tabulam: ianua, quā revolsā, pateret provincia: stipites revincti, ne revelli possent, Cs.: proximos agri terminos, tear away, H.: curvo dente humum, tear up, O.: cinerem manīsve, violate, V.—Fig., to abolish, do away: honorificis verbis iniurias. -
18 saucius
saucius adj., wounded, hurt: graviter: sauciorum modo habitā ratione, Cs.: homines: Bracchia direptā saucia fecit acu, O.—Smitten, injured, enfeebled, ill, sick, distempered: gladiator: (tellus) nec ullis Saucia vomeribus, torn, O.: malus celeri saucius Africo, H.: glacies inserto saucia sole, melted, O.—Fig., wounded, smitten: Medea amore saucia: regina gravi saucia curā, V.: vir Pieriā paelice, H.: ipse e nostro igne, O.—Wounded, hurt, offended, injured: animus.* * *saucia, saucium ADJwounded; ill, sick -
19 secō
secō cuī, ctus, āre [2 SAC-], to cut, cut off, cut up, reap, carve: omne animal secari ac dividi potest: pabulum secari non posse, Cs.: sectae herbae, H.: Quo gestu gallina secetur, is carved, Iu.: secto elephanto, i. e. carved ivory, V.: prave sectus unguis, H.—Esp., in surgery, to cut, operate on, cut off, cut out, amputate, excise: in corpore alqd: varices Mario: Marius cum secaretur, was operated on. — To scratch, tear, wound, hurt, injure: luctantis acuto ne secer ungui, lest I should be torn, H.: sectas invenit ungue genas, O.: secuerunt corpora vepres, V.— To cut apart, divide, cleave, separate: curru medium agmen, V.: caelum secant zonae, O.: sectus orbis, i. e. half the earth, H.— To cut through, run through, pass through, traverse: per maria umida nando Libycum, cleave, V.: aequor Puppe, O.: adeunt vada nota secantes, O.— To cut, make by cutting: fugā secuit sub nubibus arcum, i. e. produce by flight, V.: viam ad navīs, i. e. speeds on his way, V.—Fig., to divide: causas in plura genera.— To cut short, decide, settle: Quo multae secantur iudice lites, H.— To follow, pursue: quam quisque secat spem, V.* * *Isecare, secavi, secatus V TRANScut, sever; decide; divide in two/halve/split; slice/chop/cut up/carve; detachIIsecare, secui, sectus V TRANScut, sever; decide; divide in two/halve/split; slice/chop/cut up/carve; detach -
20 artuatus
artuata, artuatum ADJtorn in/to pieces
См. также в других словарях:
Torn — may refer to: * Torn (Evergrey album), a 2008 album by the progressive metal band Evergrey * Torn (Ednaswap song), a 1995 song by Ednaswap, covered by Natalie Imbruglia in 1997 * Torn (Abstract Tribe Unique), a 1997 song by Abstract Tribe Unique… … Wikipedia
Torn — Wanderer der Zeit ist eine Dark Fantasy Serie, die vom 13. März 2001 bis 2003 als Heftroman im Bastei Verlag erschien. Seit der Einstellung mit Band 50 erscheint die Serie als Hardcover alle drei Monate im Zaubermond Verlag. Torn wurde von… … Deutsch Wikipedia
Torn — «Torn» Сингл Натали Имбрулья из альбома Left of the Middle Выпущен 7 апреля, 1998 … Википедия
Torn — «Torn» Sencillo de Natalie Imbruglia del álbum Left of the middle Formato CD Género(s) Pop Discográfica RCA Autor(es) Montalbano, Cutle … Wikipedia Español
Törn — Sm Fahrt mit einem Segelboot per. Wortschatz fremd. Erkennbar fremd (20. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus ne. turn, dieses aus afrz. to(u)rn Drehung, Wendung , aus l. tornus Drehscheibe, Drechseleisen , aus gr. tórnos. Ebenso nschw. törn, nnorw.… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Torn — Torn, p. p. of {Tear}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Törn — (engl. turn ‚Drehung‘) steht für: Segeltörn, die Fahrt mit einem Segelboot Rundtörn, die Umwindung eines Seiles oder anderen Objekts mit einem Seil die Reihenfolge des täglichen Dienstes in der Seefahrt; siehe Schichtarbeit Törn (See), ein See in … Deutsch Wikipedia
Torn.Fu.g. — Torn.Fu.g. Связать? … Википедия
Törn — Törn: Der seemannssprachliche Ausdruck für »Fahrt mit einem Segelboot« wurde im ausgehenden 19. Jh. aus gleichbed. engl. turn entlehnt. Die der deutschen Orthografie angepasste Schreibung gibt dabei den Klang des engl. Wortes wieder, das auf afrz … Das Herkunftswörterbuch
torn — [adj1] cut open broken, burst, cleaved, cracked, damaged, divided, fractured, gashed, impaired, lacerated, mangled, ragged, rent, ripped, ruptured, severed, shabby, slashed, sliced, slit, snapped, split, wrenched; concept 485 Ant. fixed, healed,… … New thesaurus
torn — sb., en, e, ene, i sms. torn , fx tornløs, og torne , fx tornekvist … Dansk ordbog