-
1 тембр
-
2 военная печать
-
3 знак почтовой оплаты
-
4 печать для документов
timbre móvil ESРусско-испанский юридический словарь > печать для документов
-
5 почтовая марка
-
6 звонок, электрический
Русско-испанский автотранспортный словарь > звонок, электрический
-
7 электрический звонок
Русско-испанский автотранспортный словарь > электрический звонок
-
8 звонок
звоно́к1. (прибор) sonorilo, tintilo;2. (звук) sonoro;\звонок по телефо́ну telefona voko.* * *м.1) ( колокольчик) campanilla fэлектри́ческий звоно́к — campanilla eléctrica, timbre m
дверно́й звоно́к — timbre m
2) ( звук) campanillazo mзвоно́к по телефо́ну — telefonazo m
телефо́нный звоно́к — llamada telefónica; telefonazo m (fam.)
дать звоно́к — tocar el timbre
разда́лся звоно́к — sonó el timbre (el teléfono)
* * *м.1) ( колокольчик) campanilla fэлектри́ческий звоно́к — campanilla eléctrica, timbre m
дверно́й звоно́к — timbre m
2) ( звук) campanillazo mзвоно́к по телефо́ну — telefonazo m
телефо́нный звоно́к — llamada telefónica; telefonazo m (fam.)
дать звоно́к — tocar el timbre
разда́лся звоно́к — sonó el timbre (el teléfono)
* * *1) gener. (çâóê) campanillazo, campanilla, llamada, timbre2) eng. campanilla (механизм) -
9 гербовый сбор
adj1) gener. Impuesto de timbre (наткнулся и на такой вариант перевода), derecho del timbre, derechos del timbre2) econ. derechos de sello, gravamen del timbre, impuesto de estampillado, papel de pagos al Estado, sellado, timbre -
10 марка
ма́ркав разн. знач. marko;почто́вая \марка poŝtmarko;фабри́чная \марка fabrikmarko.* * *I ж.1) ( знак оплаты) sello m, timbre m ( postal)ге́рбовая ма́рка — sello (timbre) fiscal
2) (клеймо, знак) marca fфабри́чная ма́рка — marca de fábrica
3) (сорт, тип изделия) marca fвино́ вы́сшей ма́рки — vino de la mejor marca
4) уст. ( жетон для оплаты) tanto m, ficha f••под ма́ркой ( чего-либо) — bajo la máscara (de)
II ж.держа́ть ма́рку — mantener su reputación
( денежная единица) marco mIII ж. ист.marca f* * *I ж.1) ( знак оплаты) sello m, timbre m ( postal)ге́рбовая ма́рка — sello (timbre) fiscal
2) (клеймо, знак) marca fфабри́чная ма́рка — marca de fábrica
3) (сорт, тип изделия) marca fвино́ вы́сшей ма́рки — vino de la mejor marca
4) уст. ( жетон для оплаты) tanto m, ficha f••под ма́ркой ( чего-либо) — bajo la máscara (de)
II ж.держа́ть ма́рку — mantener su reputación
( денежная единица) marco mIII ж. ист.marca f* * *n1) gener. ficha, tanto (в игре), timbre (postal), marca, marco (мера веса для золота и серебра=230 г), marco (монета), sello2) obs. (жетон для оплаты) tanto3) eng. calidad (напр., стали), grado, sello (напр., почтовая)4) law. estampilla, secal, sello (пошлины) -
11 гербовый
ге́рбов||ый\гербовый сбор fiskimposto;\гербовыйая ма́рка impostmarko, fiskmarko;\гербовыйая бума́га fiskpapero.* * *прил.de armas, heráldico, de escudo; con armas, con escudo••ге́рбовый сбор — derecho del timbre
ге́рбовая бума́га — papel timbrado (sellado; membretado)
ге́рбовая ма́рка — timbre m
ге́рбовая печа́ть — sello de armas
* * *прил.de armas, heráldico, de escudo; con armas, con escudo••ге́рбовый сбор — derecho del timbre
ге́рбовая бума́га — papel timbrado (sellado; membretado)
ге́рбовая ма́рка — timbre m
ге́рбовая печа́ть — sello de armas
* * *adjgener. con armas, con escudo, de armas, de escudo, heráldico -
12 прозвонить
-
13 гербовая марка
adj1) gener. sello fiscal, timbre, póliza2) law. estampilla fiscal, marca colectiva de timbre, sello de rentas internas, timbre de impuesto -
14 тембр
-
15 штамп
штамп1. тех. premtranĉilo;2. канц. stampilo;3. перен. (шаблон) ŝablono;\штампова́ть 1. тех. premtranĉi;2. канц. stampi;\штампо́вка тех. premtranĉado.* * *м.1) estampilla f, sello m; timbre m ( штемпель); membrete m (бланка и т.п.)2) тех. cuño m, estampa f, troquel mмы́слить штампами — pensar estereotipadamente
* * *м.1) estampilla f, sello m; timbre m ( штемпель); membrete m (бланка и т.п.)2) тех. cuño m, estampa f, troquel mмы́слить штампами — pensar estereotipadamente
* * *n1) gener. estampilla, frase hecha, membrete (бланка, конверта), molde, sello, timbre (штемпель), troquel (для монет, медалей), co--sello, co sello, cosello (штамп который проштамповывает 2 листа), cuño2) amer. marchamo3) liter. (øàáëîñ) estandard, lugar común, modelo, patrón, tópico (в речи)4) eng. estampa, dado, matriz5) law. cuco, sellado6) media. latiguillo -
16 штемпель
ште́мпель1. (прибор) stampilo;2. (оттиск) sigelo.* * *м. (мн. ште́мпеля́)1) ( прибор) sello m, estampilla f2) ( оттиск) timbre m, sello m* * *м. (мн. ште́мпеля́)1) ( прибор) sello m, estampilla f2) ( оттиск) timbre m, sello m* * *n1) gener. estampilla, sello, timbre2) eng. punzón3) law. sellado -
17 зуммер
anunciador, chicharra, probador de inducido, probador de inducido zumbador, timbre, timbre vibratorio, timbre zumbador, vibrador, zumbador -
18 дать
дать1. doni;\дать взаймы́ pruntedoni;2. (позволить) permesi;♦ \дать знать кому́-л. konigi iun;\дать поня́ть komprenigi;\дать во́лю чему́-л. lasi liberon al io;\дать кля́тву doni ĵuron;\дать залп salvi;\дать доро́гу cedi la vojon.* * *сов., вин. п.дать де́нег, хле́ба — dar dinero, pan
дать есть, пить — dar de comer, beber
дать взаймы́ — hacer un empréstito, prestar vt
дать распи́ску — extender un recibo
2) ( предоставить) dar (непр.) vt, conceder vt; proveer vt, abastecer (непр.) vt, suministrar vt ( снабдить)дать помеще́ние — poner a disposición (conceder) un local
дать на прока́т — alquilar vt
дать рабо́ту — dar trabajo
дать поко́й — dejar tranquilo (en paz)
дать ви́зу — dar (conceder) el visado, visar vt
3) (сообщить - адрес, телефон и т.п.) dar (непр.) vt, comunicar vt4) ( уступить) dar (непр.) vt, ceder vtдать ме́сто — ceder el sitio
дать доро́гу — ceder el paso, dejar pasar
5) ( позволить что-либо делать) dejar vtдать пройти́ — dejar pasar
дай мне рабо́тать — déjame trabajar
да́йте я вам помогу́ — déjeme (permítame) que le ayude
6) прост. (нанести - удар и т.п.) dar (непр.) vt, asestar vtдать по рука́м — dar en las manos
7) ( устроить) dar (непр.) vt; ofrecer (непр.) vt (обед, ужин, банкет)дать конце́рт — dar un concierto
8) ( принести как результат) dar (непр.) vt, aportar vt, reportar vtдать плоды́ — dar (aportar) frutos
дать дохо́д — rendir (dar, producir) beneficios
9) со многими сущ. образует сочетания, означающие действиедать распоряже́ние — disponer (непр.) vt
дать указа́ние — indicar vt
дать зада́ние — encomendar una tarea
дать возмо́жность — brindar una oportunidad
дать разреше́ние — permitir vt
дать обеща́ние — prometer vt
дать кля́тву — prestar juramento, jurar vt
дать показа́ние юр. — hacer una deposición, deponer (непр.) vt
дать звоно́к — tocar el timbre
дать телегра́мму — mandar (enviar) un telegrama, telegrafiar vt
дать отпо́р — ofrecer (oponer) resistencia, resistir vt
дать бой (сраже́ние) — librar una batalla
••дать за́навес — bajar el telón
дать оса́док — sedimentar vt, posar vt
дать тре́щину — rajarse, abrirse (непр.)
дать течь — hacer agua (о крыше, судне)
дать поня́ть — hacer comprender, dar a entender
дать представле́ние — dar idea (noción)
дать по́вод — dar motivo (causa, margen)
дать по́вод к разгово́рам — dar que decir
дать нача́ло — dar comienzo, ser la fuente (el origen)
дать вы́ход ( чему-либо) — dar salida (a)
дать шпо́ры — picar espuelas, espolear vt
дать во́жжи — soltar las riendas
дать во́лю — dar rienda suelta
не дать во́ли... — no dejar hacer...
дать ход (не дать хо́да) де́лу — (no) dar curso a un asunto
(не) дать в оби́ду — (no) permitir ofender (agraviar)
дать себе́ труд — tomarse el trabajo (la molestia)
дать себя́ знать — darse a conocer; manifestarse (непр.), aparecer (непр.) vi
дать ма́ху — errar (fallar) el golpe
дать крю́ку разг. — dar un rodeo (una vuelta)
дать сто́лько-то лет ( определить возраст) — dar tantos años
ни дать ни взять... разг. — lo mismo que..., idéntico a...
я тебе́ дам! ( угроза) — te voy a dar
* * *сов., вин. п.дать де́нег, хле́ба — dar dinero, pan
дать есть, пить — dar de comer, beber
дать взаймы́ — hacer un empréstito, prestar vt
дать распи́ску — extender un recibo
2) ( предоставить) dar (непр.) vt, conceder vt; proveer vt, abastecer (непр.) vt, suministrar vt ( снабдить)дать помеще́ние — poner a disposición (conceder) un local
дать на прока́т — alquilar vt
дать рабо́ту — dar trabajo
дать поко́й — dejar tranquilo (en paz)
дать ви́зу — dar (conceder) el visado, visar vt
3) (сообщить - адрес, телефон и т.п.) dar (непр.) vt, comunicar vt4) ( уступить) dar (непр.) vt, ceder vtдать ме́сто — ceder el sitio
дать доро́гу — ceder el paso, dejar pasar
5) ( позволить что-либо делать) dejar vtдать пройти́ — dejar pasar
дай мне рабо́тать — déjame trabajar
да́йте я вам помогу́ — déjeme (permítame) que le ayude
6) прост. (нанести - удар и т.п.) dar (непр.) vt, asestar vtдать по рука́м — dar en las manos
7) ( устроить) dar (непр.) vt; ofrecer (непр.) vt (обед, ужин, банкет)дать конце́рт — dar un concierto
8) ( принести как результат) dar (непр.) vt, aportar vt, reportar vtдать плоды́ — dar (aportar) frutos
дать дохо́д — rendir (dar, producir) beneficios
9) со многими сущ. образует сочетания, означающие действиедать распоряже́ние — disponer (непр.) vt
дать указа́ние — indicar vt
дать зада́ние — encomendar una tarea
дать возмо́жность — brindar una oportunidad
дать разреше́ние — permitir vt
дать обеща́ние — prometer vt
дать кля́тву — prestar juramento, jurar vt
дать показа́ние юр. — hacer una deposición, deponer (непр.) vt
дать звоно́к — tocar el timbre
дать телегра́мму — mandar (enviar) un telegrama, telegrafiar vt
дать отпо́р — ofrecer (oponer) resistencia, resistir vt
дать бой (сраже́ние) — librar una batalla
••дать за́навес — bajar el telón
дать оса́док — sedimentar vt, posar vt
дать тре́щину — rajarse, abrirse (непр.)
дать течь — hacer agua (о крыше, судне)
дать поня́ть — hacer comprender, dar a entender
дать представле́ние — dar idea (noción)
дать по́вод — dar motivo (causa, margen)
дать по́вод к разгово́рам — dar que decir
дать нача́ло — dar comienzo, ser la fuente (el origen)
дать вы́ход ( чему-либо) — dar salida (a)
дать шпо́ры — picar espuelas, espolear vt
дать во́жжи — soltar las riendas
дать во́лю — dar rienda suelta
не дать во́ли... — no dejar hacer...
дать ход (не дать хо́да) де́лу — (no) dar curso a un asunto
(не) дать в оби́ду — (no) permitir ofender (agraviar)
дать себе́ труд — tomarse el trabajo (la molestia)
дать себя́ знать — darse a conocer; manifestarse (непр.), aparecer (непр.) vi
дать ма́ху — errar (fallar) el golpe
дать крю́ку разг. — dar un rodeo (una vuelta)
дать сто́лько-то лет ( определить возраст) — dar tantos años
ни дать ни взять... разг. — lo mismo que..., idéntico a...
я тебе́ дам! ( угроза) — te voy a dar
* * *v1) gener. (âðó÷èáü) dar, (позволить что-л. делать) dejar, abastecer, aportar, ceder, comunicar, conceder, entregar, ofrecer (обед, ужин, банкет), prestar (на время), proveer, reportar, suministrar (снабдить), dejarse2) simpl. (ñàñåñáè - óäàð. è á. ï.) dar, asestar -
19 звонить
несов.1) tañer vt, sonar (непр.) vt, tocar vtзвони́ть в колокола́ — tañer (tocar) las campanas, campanear vi
звони́ть в колоко́льчик — tocar (agitar) la campanilla
звони́ть по телефо́ну — llamar por teléfono, telefonear vt
телефо́н звони́т — suena el teléfono
звоня́т! — ¡llaman!
звони́ть во все колокола́ перен. разг. — echar las campanas al vuelo, repicar las campanas
2) прост. ( сплетничать) vocinglear vt* * *несов.1) tañer vt, sonar (непр.) vt, tocar vtзвони́ть в колокола́ — tañer (tocar) las campanas, campanear vi
звони́ть в колоко́льчик — tocar (agitar) la campanilla
звони́ть по телефо́ну — llamar por teléfono, telefonear vt
телефо́н звони́т — suena el teléfono
звоня́т! — ¡llaman!
звони́ть во все колокола́ перен. разг. — echar las campanas al vuelo, repicar las campanas
2) прост. ( сплетничать) vocinglear vt* * *v1) gener. tilintear, tocar (о звонке), tocar el timbre, tocar el timbre (в звонок), repicar, sonar, sonar (в звонок, колокол), tañer (в колокол)2) law. llamar3) simpl. (ñïëåáñè÷àáü) vocinglear -
20 звонковый
См. также в других словарях:
timbre — [ tɛ̃br ] n. m. • 1374; « sorte de tambour » XIIe; gr. byz. tumbanon, gr. class. tumpanon → tympan I ♦ 1 ♦ Anciennt Cloche immobile frappée par un marteau. Timbres d un carillon. (1858) Mod. Calotte de métal qui, frappée par un petit marteau ou… … Encyclopédie Universelle
timbré — timbre [ tɛ̃br ] n. m. • 1374; « sorte de tambour » XIIe; gr. byz. tumbanon, gr. class. tumpanon → tympan I ♦ 1 ♦ Anciennt Cloche immobile frappée par un marteau. Timbres d un carillon. (1858) Mod. Calotte de métal qui, frappée par un petit… … Encyclopédie Universelle
timbre — 1. (tin br ) s. m. 1° Timbre d un tambour, corde à boyau tendue en double sur le fond inférieur d un tambour pour le faire mieux résonner. • Il vaut mieux voir des broches que des piques, des marmites que des timbres, et tous les ustensiles… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
timbre — sustantivo masculino 1. Dispositivo mecánico o eléctrico que produce un sonido y sirve para avisar o llamar: el timbre de una bicicleta, el timbre de una casa, llamar al timbre. No he oído el timbre. 2. Área: física Cualidad de un sonido… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
timbré — timbré, ée (tin bré, brée) part. passé de timbrer. 1° Fig. et familièrement. Une cervelle, une tête, un cerveau mal timbré, ou qui n est pas bien timbré, un écervelé, un fou (locution qui vient de l emploi métaphorique de timbre fêlé pour… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
timbre — TIMBRE. s. m. Sorte de cloche ronde qui n a point de battant en dedans, & qui est frappée en dehors par un marteau. Le timbre d une horloge. timbre d un reveille matin. le timbre de cette horloge est tres bon. Timbre, en termes d Armoiries,… … Dictionnaire de l'Académie française
Timbre — Sn charakteristische Klangfarbe per. Wortschatz fach. (19. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus frz. timbre m. (älter: Schellentrommel ), dieses über das Mittelgriechische aus gr. týmpanon Handtrommel, Tamburin , zu gr. týptein schlagen, stoßen .… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
timbre — (Del fr. timbre). 1. m. Pequeño aparato empleado para llamar o avisar mediante la emisión rápida de sonidos intermitentes. 2. Sello, especialmente el que se estampa en seco. 3. Sello emitido por el Estado para algunos documentos, como pago al… … Diccionario de la lengua española
Timbre — Tim bre, n. [F., a bell to be struck with a hammer, sound, tone, stamp, crest, in OF., a timbrel. Cf. {Timbrel}.] 1. (Her.) The crest on a coat of arms. [1913 Webster] 2. (Mus.) The quality or tone distinguishing voices or instruments; tone… … The Collaborative International Dictionary of English
timbre — characteristic quality of a musical sound, 1849, from Fr. timbre quality of a sound, earlier sound of a bell, from O.Fr., bell without a clapper, originally drum, probably via Medieval Gk. *timbanon, from Gk. tympanon kettledrum (see TYMPANUM (Cf … Etymology dictionary
timbré — Timbré, [timbr]ée. part. pass. Il a les significations de son verbe. On dit fig. Un esprit bien timbré, mal timbré. une cervelle, une teste bien timbrée, mal timbrée, pour dire, Une personne de bon sens, de mauvais sens … Dictionnaire de l'Académie française