-
41 firmus
firm, strong, reliable, solid. -
42 austerus
austērus, a, um, adj. (auster, Scrib. Comp. 188; sup. austerrimus, Messala, Corv. Progen. Aug. 5), = austêros.I.A.. Lit, of taste, harsh, sour, tart (not before the Aug. per.;B.syn.: acer, acerbus, tristis, severus, molestus): vinum nigrum,
Cels. 3, 24:austerior gustus,
Col. 12, 12, 2:herba austero sapore,
Plin. 25, 5, 20, § 45:vinum austerissimum,
Scrib. Comp. 142.—Transf.* 1.Of smell, pungent:2.balsami sucus: odore austerus,
Plin. 12, 25, 54, § 120.—Of color, deep, dark:II.sunt autem colores austeri aut floridi,
Plin. 35, 6, 12, § 30.— Comp.:(pictor) austerior colore et in austeritate jucundior,
Plin. 35, 11, 40, § 134.—Trop.A.Severe, rigid, strict, stern, austere (opp. mol lis, facilis, lenis;B.scarcely before Cic.): illo austero more ac modo,
Cic. Cael. 14, 33; id. de Or. 3, 25, 98:austerior et gravior esse potuisset,
id. Pis. 29, 71:Nec gravis austeri poena cavenda viri,
Prop. 4, 13, 24:homo austerus es,
Vulg. Luc. 19, 21; 19, 22.—Of discourse, severe, grave, serious:ita sit noLis ornatus et suavis orator, ut suavitatem habeat austeram et solidam, non dulcem atque decoctam (the epithet borrowed from wine),
that he may have a severe and solid, not a luscious and effeminate sweetness, Cic. de Or. 3, 26, 103:austera poëmata,
Hor. A. P. 342:oratio,
Quint. 9, 4, 128 Spald.—Of style in statuary:genus,
Plin. 34, 8, 19, § 66.—As the opp. of kind, pleasant, severe, gloomy, sad, troublesome, hard, irksome (so first after the beginning of the Aug. per.):2.labor,
Hor. S. 2, 2, 12:Quaelibet austeras de me ferat urna tabellas,
Prop. 5, 11, 49:aeger omnem austeram curationem recusans,
Plin. 24, 7, 28, § 43.— Adv.: -
43 callosus
callōsus, a, um, adj. [callum], with a hard skin, hard-skinned, thick-skinned, callous (not before the Aug. per.):II.ulcus,
Cels. 6, 3:ulcera,
Plin. 26, 14, 87, § 143:venter,
id. 11, 37, 79, § 203:crassior callosiorque cutis,
Plin. 11, 39, 92, § 226.— -
44 compinguesco
com-pinguesco, ĕre, v. inch. n., to thicken to a solid substance, Tert. Anim. 25. -
45 consisto
con-sisto, stĭti, stĭtum, 3, v. n., to place one's self anywhere, to stand still, stand, halt, stop, make a stop (very freq. and class. in prose and poetry).I.Lit.A.In gen.:B.jam hunc non ausim praeterire, quin consistam et conloquar,
Plaut. Aul. 3, 4, 14:otiose nunc jam ilico hic consiste,
Ter. Ad. 2, 1, 2:ubi ad ipsum veni diverticulum, constiti,
id. Eun. 4, 2, 7; cf. Hor. S. 1, 9, 62:uti et viatores consistere cogant,
Caes. B. G. 4, 5:neque is (Demosthenes) consistens in loco, sed inambulans atque ascensu ingrediens arduo,
Cic. de Or. 1, 61, 261:si ludius constitit aut tibicen repente conticuit,
id. Har. Resp. 11, 23; cf. id. Arch. 8, 19:plura scribam ad te cum constitero: nunc eram plane in medio mari,
id. Att. 5, 12, 3: constitit nusquam primo quam ad Vada venit, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 2:in quibus oppidis consistere praetores et conventum agere solebant,
Cic. Verr. 2, 5, 11, § 28:Romae post praeturam,
id. ib. 2, 1, 39, §101: ire modo ocius, interdum consistere,
Hor. S. 1, 9, 9:in muro consistendi potestas erat nulli,
Caes. B. G. 2, 6:omnes ordines, tota in illā contione Italia constitit,
Cic. Sest. 50, 107:ad mensam consistere et ministrare,
id. Tusc. 5, 21, 61; so,ad aras,
Ov. M. 10, 274:ad ramos,
id. ib. 10, 510:ante domum,
id. ib. 2, 766:ante torum,
id. ib. 15, 653:in aede,
id. ib. 15, 674:in medio,
id. ib. 10, 601; and with a simple abl.:limine,
id. ib. 4, 486; 9, 397; Stat. Th. 1, 123; Verg. A. 1, 541:post eum,
Quint. 1, 10, 27:in pedes,
Sen. Ep. 121, 9:calce aliquem super ipsum debere consistere,
trample on, Cels. 8, 14, 19.—In partic.1.To set, become hard or solid:2.frigore constitit Ister,
has been frozen, Ov. Tr. 5, 10, 1; cf.unda,
id. M. 9, 662: sanguis, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 38:alvus,
Cato, R. R. 126; 156, 4; cf.:cum jam perfecte mustum deferbuit et constitit,
Col. 12, 21, 3:album ex ovo, quo facilius consistat,
Cels. 4, 20, 15.—Cum aliquo, to station or place one's self with some one for conversation, to stand with:3.in hoc jam loco cum altero Constitit,
Plaut. Cist. 4, 2, 31; id. Curc. 4, 2, 16 sq.:cum hoc consistit, hunc amplexatur,
Cic. Verr. 1, 7, 19.—To take one's place, take position, assume a place or attitude for an action, etc.;4.of a musician: ut constitit,
Suet. Ner. 21;of an actor: in scaenā vero postquam solus constitit,
Phaedr. 5, 5, 13;of an orator: in communibus suggestis,
Cic. Tusc. 5, 20, 59:Aesopus mediā subito in turbā constitit,
Phaedr. 4, 5, 29;for shooting: post acer Mnestheus adducto constitit arcu,
Verg. A. 5, 507; cf.of athletes, etc.,
id. ib. 5, 426; Plin. 7, 20, 19, § 83:inter duas acies,
Liv. 7, 10, 9:cum aliquo,
Petr. 19, 5.—Hence,Milit. t. t., to halt, make a halt, take a position, to make a stand (opp. to a march, flight, or disorder):5.locus, ubi constitissent,
Caes. B. G. 1, 13:qui in superiore acie constiterant,
id. ib. 1, 24; cf.:in sinistrā parte acies,
id. ib. 2, 23:in fluctibus,
id. ib. 4, 24:sub muro,
id. ib. 7, 48:juxta,
id. ib. 2, 26 al.:pro opere,
Sall. J. 92, 8:equites Ariovisti pari intervallo constiterunt,
Caes. B. G. 1, 43:constitit utrumque agmen,
Liv. 21, 46, 4:sic regii constiterant,
id. 42, 58, 10 et saep.:ut reliquae (legiones) consistere non auderent,
Caes. B. G. 2, 17:in locis superioribus consistere,
id. ib. 3, 6:a fugā,
Liv. 10, 36, 11:naves eorum nostris adversae constiterunt,
Caes. B. G. 3, 14.—Jurid. t. t., to appear as accuser before a court of justice:6.cum debitoribus,
Dig. 5, 3, 49:cum matre,
Sen. Ira, 2, 7, 3:adversus dominos,
Dig. 5, 1, 53.—Poet.:7.fert animus propius consistere,
i. e. take a nearer view, Ov. A. A. 3, 467.—To have a stand as a dealer, occupy a place of business:II.ede ubi consistas,
Juv. 3, 296:in tabernā,
Varr. L. L. 5, § 5 Müll.:IN SCHOLA,
Inscr. Orell. 4085; cf.:locum consistendi Romanis in Galliā non fore,
Caes. B. G. 7, 37; 7, 42.—Trop.A.In gen., to rest, remain, stand, Lucr. 2, 332; cf. id. 2, 322:B.patiamini eo transire illius turpitudinis infamiam, ubi cetera maleficia consistunt,
Cic. Clu. 30, 83; cf.:ut unde orta culpa esset, ibi poena consisteret,
Liv. 28, 26, 3:ante oculos rectum pietasque pudorque constiterant,
Ov. M. 7, 73. —In partic.1.To pause, to dwell upon, delay, stop:2.in uno nomine,
Cic. Verr. 2, 1, 38, § 95:ipsa mihi veritas manum inicit et paulisper consistere et commorari cogit,
id. Rosc. Com. 16, 48; cf. id. de Or. 3, 31, 124:in singulis,
id. Part. Or. 35, 120.— Impers. pass.:ista quae spectantur, ad quae consistitur,
Sen. Vit. Beat. 2, 4.—(Acc. to I. B. 2.) To be or remain firm, unshaken, immovable, steadfast, to be at rest, to stand one's ground, to continue, endure, subsist, be, exist:* 3.mente consistere,
Cic. Phil. 2, 28, 68; so,neque mente nec linguā neque ore,
id. Q. Fr. 2, 3, 2:praeclare in forensibus causis,
id. Or. 9, 30:in dicendo,
id. Clu. 39, 108:verbo quidem superabis me ipso judice, re autem ne consistes quidem ullo judice,
id. Caecin. 21, 59; cf.of the cause itself: quia magistratus aliquis reperiebatur, apud quem Alfeni causa consisteret,
id. Quint. 22, 71; cf.also: modo ut tibi constiterit fructus otii tui,
id. Fam. 7, 1, 1:in quo (viro) non modo culpa nulla, sed ne suspitio quidem potuit consistere,
id. Rosc. Am. 52, 152; cf. id. Clu. 29, 78:confiteor... me consistere in meo praesidio sic, ut non fugiendi hostis sed capiendi loci causā cessisse videar,
id. de Or. 2, 72, 294:vitam consistere tutam,
to remain, continue safe, Lucr. 6, 11 Lachm. N. cr.:constitit in nullā qui fuit ante color,
Ov. A. A. 1, 120:sunt certi denique fines, Quos ultra citraque nequit consistere rectum,
Hor. S. 1, 1, 107; Plin. 14, 6, 8, § 68:quales cum vertice celso Aëriae quercus constiterunt,
Verg. A. 3, 679:nullo in loco, nullā in personā... consistunt (ista quae vires atque opes humanae vocantur),
Val. Max. 6, 9, ext. 7: spes est hunc miserum aliquando tandem posse consistere, to take a firm stand (the figure derived from fleeing soldiers), Cic. Quint. 30, 94:si prohibent consistere vires,
Ov. M. 7, 573.—Cum aliquo, to agree with: videsne igitur Zenonem tuum cum Aristone verbis consistere, re dissidere, cum Aristotele et illis re consentire, verbis discrepare, Cic. Fin. 4, 26, 72.—4.In gen., to be, exist:(β).vix binos oratores laudabiles constitisse,
Cic. Brut. 97, 333:sine agricultoribus nec consistere mortales nec ali posse manifestum est,
Col. 1, praef. § 6; Varr. R. R. 3, 8 fin.:quadringentis centum Venerios non posse casu consistere,
to occur, lake place, be thrown, Cic. Div. 2, 21, 48: summa studia officii inter nos certatim constiterunt, Lentul. ap. Cic. Fam. 10, 34, 3: sed non in te quoque constitit idem Exitus, take or have place, Ov. M. 12, 297.—With in, ex, or the simple abl. (in Quint. also with circa and inter; v. infra), to consist in or of, to depend upon:5.major pars victūs eorum in lacte, caseo, carne consistit,
Caes. B. G. 6, 22:omnis per se natura duabus Constitit in rebus,
Lucr. 1, 420:e quibus haec rerum summa consistat,
id. 1, 236; so with ex, id. 1, 839; 1, 873 al.; with abl.:deveniunt in talis disposturas, Qualibus haec rerum consistit summa,
id. 1, 1028; 5, 61; 5, 66:vita omnis in venationibus atque in studiis rei militaris consistit,
Caes. B. G. 6, 21:in eo salus et vita optimi cujusque consistit,
Cic. Phil. 3, 8, 19:in hoc summa judicii causaque tota consistit,
id. Quint. 9, 32; cf. id. de Or. 1, 40, 182:causam belli in personā tuā,
id. Phil. 2, 22, 53:in quibus vita beata,
id. Tusc. 5, 14, 40:in unā honestate omne bonum,
id. ib. 5, 14, 42:in nomine controversia,
Quint. 7, 3, 7; 8, 3, 57:in actu rhetoricen,
id. 2, 18, 2; 6, 3, 42:spes omnis consistebat Datami in se locique naturā,
Nep. Dat. 8, 3.—With abl., Quint. 12, 10, 59:omnis quaestio circa res personasque consistere videtur,
id. 3, 5, 7; 6, 3, 19:quaestio inter utile atque honestum consistet,
id. 3, 8, 24. —As opp. to progressive motion, to come to a stand, stand still, stop, rest, take rest, cease:► Consisto as v.sola Ubi quiesco, omnis familiae causa consistit tibi,
Plaut. As. 3, 1, 9:omnis administratio belli consistit,
Caes. B. C. 2, 12:vel concidat omne caelum omnisque terra consistat necesse est,
Cic. Tusc. 1, 23, 54:forensium rerum labor et ambitionis occupatio constitisset,
id. de Or. 1, 1, 1:usura,
id. Att. 6, 1, 7: diarroia, id. Fam. 7, 26, 2; cf.:videndum, morbus an increscat, an consistat, an minuatur,
remains unchanged, Cels. 3, 2; and:cursus pituitae,
id. 6, 6:cum ad Trebiam terrestre constitisset bellum,
Liv. 21, 49, 1:cum bellum Ligustinum ad Pisas constitisset,
id. 35, 4, 1; 22, 32, 4:infractaque constitit ira,
Ov. M. 6, 627:Gaius ejusque posteri in equestri ordine constitere usque ad Augusti patrem,
Suet. Aug. 2; cf.:maledictum, quod intra verba constitit,
stopped at, went no farther than, Quint. Decl. 279.a. = constituo formerly stood Lucr. 6, 11; Sall. J. 49, 6; but these passages are corrected in recent editions. It is now found only Gell. 5, 10, 9, a doubtful passage, where Hertz reads: cum ad judices coniiciendae [consistendae] causae gratiā venissent. -
46 consolido
con-sŏlĭdo, no perf., ātum, 1, v. a., to make firm or solid, to make thick, condense (not ante - Aug.).I.In gen.:II.parietem in unam crassitudinem,
Vitr. 2, 8, 7.—Esp.:templa, saxa, marmora ferro plumboque consolidata ruunt,
Aug. Serm. 84, 1. —Jurid. t. t., to confirm, settle the usufruct or the right of possession in a thing, to consolidate, Dig. 7, 2, 3, § 2; 7, 2, 6 pr.; 23, 3, 78. -
47 Crassus
1.crassus, a, um, adj. [Sanscr. kart-, to spin; cf.: crates, cartilago, etc.]; as opp. to flowing, thin, lean, delicate, etc., solid, thick, dense, fat, gross, etc. (freq. and class. in prose and poetry).I.Lit.:B.semina (opp. liquida),
Lucr. 4, 1259; cf.:crassius semen,
id. 4, 1244:corpus,
id. 6, 857:unguentum,
Hor. A. P. 375:paludes,
Verg. G. 2, 110:cruor,
id. A. 5, 469:aquae,
greatly swollen, Ov. Am. 3, 6, 8:ager,
Varr. R. R. 1, 24, 1; Cic. Fl. 29, 71; cf.:terga (agri),
Verg. G. 2, 236:homo,
Ter. Hec. 3, 4, 26:turdi,
Mart. 2, 40:toga,
Hor. S. 1, 3, 15; cf.filum,
Cic. Fam. 9, 12, 2; Ov. H. 9, 77:restis,
Plaut. Pers. 5, 2, 38:digiti crassi tres, as a measure,
Cato, R. R. 40, 4.—Esp., of the atmosphere, thick, dense, heavy:II.aër crassus et concretus,
Cic. Tusc. 1, 18, 42; cf.:crassissimus aër,
id. N. D. 2, 6, 17:caelum Thebis (opp. tenue Athenis),
id. Fat. 4, 7:Baeotum in crasso jurares aëre natum,
Hor. Ep. 2, 1, 244; Juv. 10, 50: caligo nubis, Lucr. [p. 478] 6, 461; cf.:caliginis aër Crassior,
id. 4, 350 al.:vitrum crassiore visu,
less transparent, Plin. 36, 26, 67, § 196.—Trop. (rare;1.not in Cic.): crassum infortunium,
i. e. a sound beating, Plaut. Rud. 3, 5, 53: senes, stupid, dull, Varr. ap. Non. p. 86, 24:Ofellus Rusticus abnormis sapiens crassāque Minervā,
i. e. dull, stolid, Hor. S. 2, 2, 3; cf.:crassiore ut vocant Musa,
Quint. 1, 10, 28:turba,
uncultivated, Mart. 9, 23:neglegentia,
stupid, clumsy, Dig. 22, 6, 6: crassiora nomina, more rude or barbarous, Mart. 12, 18, 12; cf. Gell. 13, 20, 15.—Hence, adv.: crassē (rare; not in Cic.), thickly.Lit.:2.picare vasa,
Col. 12, 44, 5; cf.oblinere,
Scrib. Comp. 46.—Grossly, rudely:2.crasse illepideve compositum poëma (the figure taken from a coarse web),
Hor. Ep. 2, 1, 76.—Of precious stones, not clearly, dimly ( comp.), Plin. 37, 7, 31, § 106; 37, 8, 36, § 114.—Hence of the indistinct understanding of any thing, not clearly, confusedly:crasse et summatim et obscure intellegere aliquid,
Sen. Ep. 121, 11.Crassus, i, m., a family name in the gens Licinia. The most distinguished were,I.L. Licinius Crassus, a celebrated orator, a contemporary of Cicero, Cic. Brut. 38, 143; id. Off. 1, 30, 108 et saep.; cf. id. Brut. prol. pp. 68-77 Ellendt.—II.M. Licinius Crassus, the triumvir.—Hence, Crassĭānus, a, um, adj., of or belonging to the triumvir Crassus:exercitūs clades (in the war with the Parthians),
Vell. 2, 82, 2; cf.:Crassiana clades,
Plin. 6, 16, 18, § 47; Flor. 4, 9, 7. -
48 crassus
1.crassus, a, um, adj. [Sanscr. kart-, to spin; cf.: crates, cartilago, etc.]; as opp. to flowing, thin, lean, delicate, etc., solid, thick, dense, fat, gross, etc. (freq. and class. in prose and poetry).I.Lit.:B.semina (opp. liquida),
Lucr. 4, 1259; cf.:crassius semen,
id. 4, 1244:corpus,
id. 6, 857:unguentum,
Hor. A. P. 375:paludes,
Verg. G. 2, 110:cruor,
id. A. 5, 469:aquae,
greatly swollen, Ov. Am. 3, 6, 8:ager,
Varr. R. R. 1, 24, 1; Cic. Fl. 29, 71; cf.:terga (agri),
Verg. G. 2, 236:homo,
Ter. Hec. 3, 4, 26:turdi,
Mart. 2, 40:toga,
Hor. S. 1, 3, 15; cf.filum,
Cic. Fam. 9, 12, 2; Ov. H. 9, 77:restis,
Plaut. Pers. 5, 2, 38:digiti crassi tres, as a measure,
Cato, R. R. 40, 4.—Esp., of the atmosphere, thick, dense, heavy:II.aër crassus et concretus,
Cic. Tusc. 1, 18, 42; cf.:crassissimus aër,
id. N. D. 2, 6, 17:caelum Thebis (opp. tenue Athenis),
id. Fat. 4, 7:Baeotum in crasso jurares aëre natum,
Hor. Ep. 2, 1, 244; Juv. 10, 50: caligo nubis, Lucr. [p. 478] 6, 461; cf.:caliginis aër Crassior,
id. 4, 350 al.:vitrum crassiore visu,
less transparent, Plin. 36, 26, 67, § 196.—Trop. (rare;1.not in Cic.): crassum infortunium,
i. e. a sound beating, Plaut. Rud. 3, 5, 53: senes, stupid, dull, Varr. ap. Non. p. 86, 24:Ofellus Rusticus abnormis sapiens crassāque Minervā,
i. e. dull, stolid, Hor. S. 2, 2, 3; cf.:crassiore ut vocant Musa,
Quint. 1, 10, 28:turba,
uncultivated, Mart. 9, 23:neglegentia,
stupid, clumsy, Dig. 22, 6, 6: crassiora nomina, more rude or barbarous, Mart. 12, 18, 12; cf. Gell. 13, 20, 15.—Hence, adv.: crassē (rare; not in Cic.), thickly.Lit.:2.picare vasa,
Col. 12, 44, 5; cf.oblinere,
Scrib. Comp. 46.—Grossly, rudely:2.crasse illepideve compositum poëma (the figure taken from a coarse web),
Hor. Ep. 2, 1, 76.—Of precious stones, not clearly, dimly ( comp.), Plin. 37, 7, 31, § 106; 37, 8, 36, § 114.—Hence of the indistinct understanding of any thing, not clearly, confusedly:crasse et summatim et obscure intellegere aliquid,
Sen. Ep. 121, 11.Crassus, i, m., a family name in the gens Licinia. The most distinguished were,I.L. Licinius Crassus, a celebrated orator, a contemporary of Cicero, Cic. Brut. 38, 143; id. Off. 1, 30, 108 et saep.; cf. id. Brut. prol. pp. 68-77 Ellendt.—II.M. Licinius Crassus, the triumvir.—Hence, Crassĭānus, a, um, adj., of or belonging to the triumvir Crassus:exercitūs clades (in the war with the Parthians),
Vell. 2, 82, 2; cf.:Crassiana clades,
Plin. 6, 16, 18, § 47; Flor. 4, 9, 7. -
49 decoquo
dē-cŏquo, xi, ctum, 3, v. a.I.To boil away, boil down, diminish by boiling.A.Lit.:B.usque quo ad tertiam partem decoxeris,
Varr. R. R. 1, 2, 26;so acetum ad quartas, ad tertias,
Col. 12, 34; Plin. 22, 25, 69, § 140:in dimidiam partem,
Col. 12, 24, 1:aquam,
id. 12, 26:pars quarta (argenti) decocta erat,
had melted away, passed off into dross, Liv. 32, 2.—Trop.1.With acc., to diminish, repress, consume, waste:2.multum inde decoquent anni,
Quint. 2, 4, 7; Plin. 21, 6, 17, § 31:accensam sed qui bene decoquat iram,
Claud. in Eutrop. 2, 349.— Poet., with a personal object:hic campo indulget, hunc alea decoquit,
Pers. 5, 57.—Absol.a.Of personal subjects, to run through the property of one's self or others; to become a bankrupt:b.tenesne memoria, praetextatum te decoxisse?
Cic. Phil. 2, 18:qui primus hoc cognomen acceperit decoxit creditoribus suis,
Plin. 33, 10, 47, § 133.—To waste away, become impaired, decline:II.res ipsa jam domino decoxit,
Col. 11, 1, 28:quibus (annis) inertiā Caesarum (imperium) quasi decoxit,
Flor. 1, Prooem. 8:templorum vectigalia cotidie decoquunt,
Tert. adv. Gent. 42:spero non tibi decoquet ornithon,
Varr. R. R. 3, 2, 16.To boil, cook.A.Lit.:2.axungiam fictili novo,
Plin. 28, 9, 37, § 138:cyathum aceti in calice novo,
id. 32, 7, 25, § 78:lentem in vino,
id. 22, 25, 77, § 147:rapa aqua,
id. 18, 13, 34, § 126: olus, * Hor. S. 2, 1, 74 et saep.—Hence,Part. perf. subst.a.dēcocta, ae, f. (sc. aqua), an icy-cold decoction, invented by Nero as a drink, Suet. Ner. 48; Juv. 5, 50; cf. Plin. 31, 3, 23, § 39. With aqua, Mart. 14, 116.—b.dē-coctum, i, n., a medicinal drink, potion, Plin. 22, 20, 23, § 49; 27, 12, 84, § 108 al.—B.Transf., pass. (acc. to coquo, no. I. b.), to ripen, dry, Plin. 17, 24, 37, § 226; Pall. 1, 34, 7.—2.To concoct, fabricate, invent: consilia nefarii facinoris, Decl. M. Posc. Latr.—3.Trop.: suavitatem habeat orator austeram et solidam, non dulcem et decoctam, a severe and solid, not a luscious and mellow sweetness (the fig. being taken from wine), Cic. de Or. 3, 26, 104.—Hence, dēcoctĭus, adj. comp. (cf. no. II. B. 2.), riper, of composition; more carefully elaborated:aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis,
Pers. 1, 125. -
50 finio
I.Lit.A.In gen.:B.populi Romani imperium Rhenum finire,
Caes. B. G. 4, 16, 4:quo (jugo) Cappadocia finitur ab Armenia, Auct. B. Alex. 35, 5: Tmolus Sardibus hinc, illinc parvis finitur Hypaepis,
Ov. M. 11, 152; Vell. 2, 126, 3:rem res finire videtur (followed by terminare),
Lucr. 1, 998:riparum clausas margine finit aquas,
Ov. F. 2, 222:signum animo,
Liv. 1, 18, 8:in ore sita lingua est, finita dentibus,
Cic. N. D. 2, 59, 149.—In partic.: finiens orbis or circulus, the horizon: illi orbes, qui aspectum nostrum definiunt, qui a Graecis horizontes nominantur, a nobis finientes rectissime nominari possunt, Cic. Div. 2, 44, 92:II.circulus,
Sen. Q. N. 5, 17, 2.Trop.A.To set bounds to, restrain, check:B.equidem illud ipsum non nimium probo, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis: an potest cupiditas finiri?
Cic. Fin. 2, 9, 27; cf.:cupiditates satietate,
id. ib. 2, 20, 64:deliberativas miror a quibusdam sola utilitate finitas,
Quint. 3, 8, 1.—For definio, to prescribe, determine, fix, appoint, assign:C.sepulcris novis finivit modum,
Cic. Leg, 2, 26, 66:AD EAM REM RATIONE CVRSVS ANNVOS SACERDOTES FINIVNTO,
id. ib. 2, 8, 20:spatia omnis temporis numero noctium,
Caes. B. G. 6, 18, 2; cf.: Hercyniae silvae latitudo novem dierum iter patet;non enim aliter finiri potest,
i. e. its extent cannot be described more accurately, id. ib. 6, 25, 1; so too is to be explained the disputed passage: hoc autem sphaerae genus, in quo solis et lunae motus inessent... in illa sphaera solida non potuisse finiri, this sort of (movable) celestial globe... could not be defined, marked out, on that solid globe (of Thales), Cic. Rep. 1, 14:locum, in quo dimicaturi essent,
Liv. 42, 47, 5:ut si finias equum, genus est animal, species mortale, etc.,
Quint. 7, 3, 3; cf.:rhetorice finitur varie,
id. 2, 15, 1:sit nobis orator is, qui a M. Catone finitur,
id. 12, 1, 1; 12, 3, 40.— Pass. impers.:de pecunia finitur, Ne major causa ludorum consumeretur quam, etc.,
Liv. 40, 44, 10.—To put an end to, to finish, terminate:2.bellum,
Caes. B. C. 3, 51, 3; Curt. 3, 1, 9; Tac. A. 15, 17; Just. 16, 2, 8; Vell. 2, 17, 1:prandia nigris moris,
Hor. S. 2, 4, 23: graves labores morte, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115 (transl. from Eurip. ponôn pepaumenon):dolores morte,
id. Fin. 1, 15, 49:tristitiam vitaeque labores molli mero,
Hor. C. 1, 7, 17:labores,
id. ib. 3, 4, 39; id. S. 1, 1, 93:dolores,
id. ib. 2, 3, 263:studia,
id. Ep. 2, 2, 104:amores,
id. C. 1, 19, 4:sitim,
id. Ep. 2, 2, 146:honores aequo animo,
Vell. 2, 33, 3:vitam mihi ense,
Ov. Tr. 3, 7, 49:vitam voluntariā morte, inediā, etc.,
Plin. 6, 19, 22, § 66; 8, 42, 64, § 157;so very rarely of a natural death: Valerianus in illo dedecore vitam finivit,
Lact. Mort. Pers. 5, 6; cf. Tac. A. 1, 9; Sen. Ep. 66, 43:praecipitare te et finire,
Sen. Cons. ad Marc. 3, 3:(Burrus) impedito meatu spiritum finiebat,
Tac. A. 14, 51:animam,
Ov. M. 7, 591:(distinctiones) interest sermonem finiant an sensum,
Quint. 11, 3, 37; cf.:ut verbum acuto sono finiant,
to pronounce with the accent on the last syllable, id. 1, 5, 25.— Pass., to come to an end, close, be ended, terminate:ut senten tiae verbis finiantur,
end, close with verbs, Cic. de Or. 3, 49, 191; cf.:nec solum componentur verba ratione, sed etiam finientur,
id. Or. 49, 164:Latinum (verbum), quod o et n litteris finiretur, non reperiebant,
Quint. 1, 5, 60; cf. id. 1, 6, 14.—In partic. ( poet. and in post-Aug. prose), to come to an end, to cease.a.To finish speaking, draw to a close, end:b.finierat Paean,
Ov. M. 1, 566; 13, 123; 14, 441; cf.:finiturus eram, sed, etc.,
id. A. A. 1, 755:ut semel finiam,
Quint. 1, 12, 6; 8, 3, 55; cf.:denique, ut semel finiam,
id. 9, 4, 138: 5, 13, 3; 11, 3, 59.—To come to one's end, to die:* 1. * 2.sic fuit utilius finiri ipsi, Cic. poët. Tusc. 1, 48, 115: sic Tiberius finivit octavo et septuagesimo aetatis anno,
Tac. A. 6, 50 fin.; for which, in pass.:qui morbo finiuntur,
Plin. Ep. 1, 12, 2:Seleucus quoque iisdem ferme diebus finitur,
Just. 27, 3, 12; cf.:finita Juliorum domo,
become extinct, Tac. H. 1, 16.—Hence, fīnītus, a, um, P. a. In rhetor., of words, that terminate properly, well-rounded, rhythmical:et ipsi infracta et amputata loquuntur et eos vituperant, qui apta et finita pronuntiant,
Cic. Or. 51, 170.— Sup.:finitissimus,
Prisc. 1076 P.— Adv.: fīnītē.(Acc. to II. B.) Definitely, specifically:referri oportere ad senatum aut infinite de re publica, aut de singulis rebus finite,
Gell. 14, 7, 9. -
51 finite
I.Lit.A.In gen.:B.populi Romani imperium Rhenum finire,
Caes. B. G. 4, 16, 4:quo (jugo) Cappadocia finitur ab Armenia, Auct. B. Alex. 35, 5: Tmolus Sardibus hinc, illinc parvis finitur Hypaepis,
Ov. M. 11, 152; Vell. 2, 126, 3:rem res finire videtur (followed by terminare),
Lucr. 1, 998:riparum clausas margine finit aquas,
Ov. F. 2, 222:signum animo,
Liv. 1, 18, 8:in ore sita lingua est, finita dentibus,
Cic. N. D. 2, 59, 149.—In partic.: finiens orbis or circulus, the horizon: illi orbes, qui aspectum nostrum definiunt, qui a Graecis horizontes nominantur, a nobis finientes rectissime nominari possunt, Cic. Div. 2, 44, 92:II.circulus,
Sen. Q. N. 5, 17, 2.Trop.A.To set bounds to, restrain, check:B.equidem illud ipsum non nimium probo, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis: an potest cupiditas finiri?
Cic. Fin. 2, 9, 27; cf.:cupiditates satietate,
id. ib. 2, 20, 64:deliberativas miror a quibusdam sola utilitate finitas,
Quint. 3, 8, 1.—For definio, to prescribe, determine, fix, appoint, assign:C.sepulcris novis finivit modum,
Cic. Leg, 2, 26, 66:AD EAM REM RATIONE CVRSVS ANNVOS SACERDOTES FINIVNTO,
id. ib. 2, 8, 20:spatia omnis temporis numero noctium,
Caes. B. G. 6, 18, 2; cf.: Hercyniae silvae latitudo novem dierum iter patet;non enim aliter finiri potest,
i. e. its extent cannot be described more accurately, id. ib. 6, 25, 1; so too is to be explained the disputed passage: hoc autem sphaerae genus, in quo solis et lunae motus inessent... in illa sphaera solida non potuisse finiri, this sort of (movable) celestial globe... could not be defined, marked out, on that solid globe (of Thales), Cic. Rep. 1, 14:locum, in quo dimicaturi essent,
Liv. 42, 47, 5:ut si finias equum, genus est animal, species mortale, etc.,
Quint. 7, 3, 3; cf.:rhetorice finitur varie,
id. 2, 15, 1:sit nobis orator is, qui a M. Catone finitur,
id. 12, 1, 1; 12, 3, 40.— Pass. impers.:de pecunia finitur, Ne major causa ludorum consumeretur quam, etc.,
Liv. 40, 44, 10.—To put an end to, to finish, terminate:2.bellum,
Caes. B. C. 3, 51, 3; Curt. 3, 1, 9; Tac. A. 15, 17; Just. 16, 2, 8; Vell. 2, 17, 1:prandia nigris moris,
Hor. S. 2, 4, 23: graves labores morte, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115 (transl. from Eurip. ponôn pepaumenon):dolores morte,
id. Fin. 1, 15, 49:tristitiam vitaeque labores molli mero,
Hor. C. 1, 7, 17:labores,
id. ib. 3, 4, 39; id. S. 1, 1, 93:dolores,
id. ib. 2, 3, 263:studia,
id. Ep. 2, 2, 104:amores,
id. C. 1, 19, 4:sitim,
id. Ep. 2, 2, 146:honores aequo animo,
Vell. 2, 33, 3:vitam mihi ense,
Ov. Tr. 3, 7, 49:vitam voluntariā morte, inediā, etc.,
Plin. 6, 19, 22, § 66; 8, 42, 64, § 157;so very rarely of a natural death: Valerianus in illo dedecore vitam finivit,
Lact. Mort. Pers. 5, 6; cf. Tac. A. 1, 9; Sen. Ep. 66, 43:praecipitare te et finire,
Sen. Cons. ad Marc. 3, 3:(Burrus) impedito meatu spiritum finiebat,
Tac. A. 14, 51:animam,
Ov. M. 7, 591:(distinctiones) interest sermonem finiant an sensum,
Quint. 11, 3, 37; cf.:ut verbum acuto sono finiant,
to pronounce with the accent on the last syllable, id. 1, 5, 25.— Pass., to come to an end, close, be ended, terminate:ut senten tiae verbis finiantur,
end, close with verbs, Cic. de Or. 3, 49, 191; cf.:nec solum componentur verba ratione, sed etiam finientur,
id. Or. 49, 164:Latinum (verbum), quod o et n litteris finiretur, non reperiebant,
Quint. 1, 5, 60; cf. id. 1, 6, 14.—In partic. ( poet. and in post-Aug. prose), to come to an end, to cease.a.To finish speaking, draw to a close, end:b.finierat Paean,
Ov. M. 1, 566; 13, 123; 14, 441; cf.:finiturus eram, sed, etc.,
id. A. A. 1, 755:ut semel finiam,
Quint. 1, 12, 6; 8, 3, 55; cf.:denique, ut semel finiam,
id. 9, 4, 138: 5, 13, 3; 11, 3, 59.—To come to one's end, to die:* 1. * 2.sic fuit utilius finiri ipsi, Cic. poët. Tusc. 1, 48, 115: sic Tiberius finivit octavo et septuagesimo aetatis anno,
Tac. A. 6, 50 fin.; for which, in pass.:qui morbo finiuntur,
Plin. Ep. 1, 12, 2:Seleucus quoque iisdem ferme diebus finitur,
Just. 27, 3, 12; cf.:finita Juliorum domo,
become extinct, Tac. H. 1, 16.—Hence, fīnītus, a, um, P. a. In rhetor., of words, that terminate properly, well-rounded, rhythmical:et ipsi infracta et amputata loquuntur et eos vituperant, qui apta et finita pronuntiant,
Cic. Or. 51, 170.— Sup.:finitissimus,
Prisc. 1076 P.— Adv.: fīnītē.(Acc. to II. B.) Definitely, specifically:referri oportere ad senatum aut infinite de re publica, aut de singulis rebus finite,
Gell. 14, 7, 9. -
52 fluidus
flŭĭdus (access. form, flŭvĭdus, Lucr. 2, 452; 464 sq.; Sedul. Carm. 4, 186; Sen. Ep. 58, 24), a, um, adj. [fluo], flowing, fluid, moist (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.).I.Lit.:II.corpus,
Lucr. 2, 452:quid tam contrarium est quam terrenum fluido?
Col. 8, 16, 1:liquor,
Verg. G. 3, 484:cruor,
id. A. 3, 663; Ov. M. 4, 482; cf.:aspiciam fluidos humano sanguine rictus,
id. ib. 14, 168:alvus,
Ser. Samm. 29 fin. —Transf.A. * B. -
53 glacio
glăcĭo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [glacies] (not ante-Aug.).I. A.Lit.: positas ut glaciet nives Puro numine Juppiter, Hor. C. 3, 10, 7:2.humor glaciatur arescitve in gemmas,
Plin. 8, 38, 57, § 137; cf. id. 2, 39, 39, § 105:ruptis vasis (vini) stetere glaciatae moles,
id. 14, 21, 27, § 132; 24, 13, 72, § 116.—Transf., to render hard or solid:B.nec dubium quin fici ramulis glaciatus caseus jucundissime sapiat,
Col. 7, 8, 2.—Trop.:II.stupet anxius alto Corda metu glaciante pater,
Stat. Th. 10, 622.—Neutr., to become hard, to harden:(unguentum) fit hieme, quoniam aestate non glaciat, nisi acceptā cerā,
Plin. 29, 3, 13, § 56. -
54 holosphyratus
hŏlosphyrātus, a, um, adj., = holosphuratos (Doric for holosphurêtos, all hammered), beaten, solid:aes,
Plin. 33, 4, 24, § 82. -
55 insolidus
in-sŏlĭdus, a, um, adj., not solid, soft, tender:herba,
Ov. M. 15, 203. -
56 materinus
mātĕrīnus, a, um, adj. [materia], hard, solid:terra,
Cato, R. R. 34, 2 dub. -
57 meta
mēta, ae, f. [root ma-, measure, whence Gr. metron; Lat. manus, mane, etc. (q. v.), properly, that which marks a measured space, hence], any mark at a boundary or limit, esp.,I.The conical columns set in the ground at each end of the Roman Circus, the goal, turning-post:II.metaque fervidis Evitata rotis,
Hor. C. 1, 1, 5:aut prius infecto deposcit praemia cursu Septima quam metam triverit ante rota,
Prop. 3, 20, 25; cf.:et modo lora dabo, modo verbere terga notabo, Nunc stringam metas interiore rotā,
Ov. Am. 3, 2, 11; Suet. Caes. 39:petra in metae maxime modum erecta est, cujus ima spatiosiora sunt, altiora in artius coëunt, summa in acutum cacumen exsurgunt,
i. e. in the shape of a cone, Curt. 8, 39, 6; cf. III. 3. infra).—Any goal or winning-post, the mark, goal, in any contest of speed:2.optatam cursu contingere metam, of a footrace,
Hor. A. P. 412:metam tenere, in a boatrace,
Verg. A. 5, 159.—Trop. (because of the danger to drivers of striking the goal, and breaking their oars), a critical point, place of danger:III.fama adulescentis paulum haesit ad metas, notitiā novā mulieris,
broke down, failed, at the critical point, Cic. Cael. 31.—Transf., an end, period, extremity, boundary, limit:2.longarum haec meta viarum,
Verg. A. 3, 714:ad metas aevi pervenire,
id. ib. 10, 472:metam tangere vitae,
Ov. Tr. 1, 9, 1:ad metam properare,
id. A. A. 2, 727:ultima,
id. Am. 3, 15, 2:hic tibi mortis erant metae,
Verg. A. 12, 546:ad quas metas naturae sit perveniendum usu,
i. e. extremes, Varr. L. L. 8, 16, 31:quando illa (luna) incurrat in umbram terrae, quae est meta noctis, eam obscurari necesse est,
the limit, measure of night, Cic. Div. 2, 6, 17 (but v. 3. below, fin. and the passage there cited from Pliny): sol ex aequo metā distabat utrāque, equally far from both ends of his course, i. e. at noon, Ov. M. 3, 145:intercalariis mensibus interponendis ita dispensavit (Numa), ut vices uno anno ad metam eandem solis unde orsi essent... dies congruerent,
Liv. 1, 19, 6 Weissenb. ad loc.:metae Marsicae, = fines Marsorum,
Mart. Cap. 4, § 331 Kapp:pares horarum metas, tam antemeridialium quam postremarum, manifestant,
id. 6, § 600.—A turning-point in one's course:3.praestat Trinacrii metas lustrare Pachyni,
to sail around the promontory of Pachynus, Verg. A. 3, 429.—Of any thing resembling in shape the meta of the Circus; any thing of a conical or pyramidal form, a cone, pyramid (class.);of a conical hill: ipse collis est in modum metae, in acutum cacumen a fundo satis lato fastigatus,
Liv. 37, 27:buxus in metas emittitur,
into cones, Plin. 16, 16, 28, § 70:in metas foenum exstruere,
in ricks, haycocks, Col. 2, 18, 2:lactantes,
conical cheeses, Mart. 1, 44, 7:lactis,
id. 3, 58, 35:meta sudans,
a conical stone on a fountain, dripping with water, Sen. Ep. 56, 4: meta molendaria, or molendinaria, that part of the upper millstone which projects downward and grinds the corn (the upper part is the catillus, q. v.); = Gr. onos aletês, Dig. 33, 7, 18, § 5:metas molendinarias rotare,
Amm. 17, 4, 15:si minor materia quam lux, metae existere effigiem,
i. e. if the solid body be smaller than the light, its shadow will be conical, Plin. 2, 11, 8, § 51 (cf. the context). -
58 Monodus
Mŏnŏdūs, ontos, m. [monodous, onetoothed], a son of Prusias, who had only a solid bone instead of teeth.—So, also, Pyrrhus, king of the Epirotæ, Paul. ex Fest. p. 148 Müll.; cf. Plin. 7, 16, 15, § 69; Val. Max. 1, 8, 12 ext. -
59 nucleus
I.Lit.A.A nut; applied also to fruits resembling a nut:B.nucleus amygdalae,
Plin. 15, 13, 12, § 42:avellanae,
id. 37, 4, 15, § 56:pinearum nucum,
id. 15, 10, 9, § 35; cf.pineus,
Cels. 2, 22.—Prov.: e nuce nuculeum qui esse vult, frangit nucem, he who would eat the kernel of a nut breaks the nut, i. e. he who desires an advantage should not shun the labor of earning it, Plaut. Curc. 1, 1, 55:nuculeum amisi, retinui pigneri putamina,
I have lost the kernel and kept the shell, id. Capt. 3, 4, 122.—The hard, uneatable kernel, the stone of fruits:II.nuculei olivarum,
Plin. 37, 11, 73, § 188:persicorum,
id. 23, 7, 67, § 132:cerasorum,
id. 23, 7, 72, § 141:lignosus nucleus,
id. 13, 19, 34, § 112:acini,
id. 23, 1, 9, § 13.—Transf.A.The kernel, the inner part, inside of a thing:B.nucleus gallae,
Plin. 24, 4, 5, § 10:myrrhae,
id. 12, 16, 35, § 70:allii,
id. 19, 6, 34, § 111:conchae,
pearls, id. 9, 35, 55, § 111.—The kernel, i. e. the hardest, firmest, most solid part of a thing:pinguitudinis (terrae),
Plin. 17, 6, 4, § 42:ferri,
id. 34, 14, 41, § 144; 36, 25, 62, § 187:insuper ex testā nucleus inducatur,
Vitr. 7, 1. -
60 nuculeus
I.Lit.A.A nut; applied also to fruits resembling a nut:B.nucleus amygdalae,
Plin. 15, 13, 12, § 42:avellanae,
id. 37, 4, 15, § 56:pinearum nucum,
id. 15, 10, 9, § 35; cf.pineus,
Cels. 2, 22.—Prov.: e nuce nuculeum qui esse vult, frangit nucem, he who would eat the kernel of a nut breaks the nut, i. e. he who desires an advantage should not shun the labor of earning it, Plaut. Curc. 1, 1, 55:nuculeum amisi, retinui pigneri putamina,
I have lost the kernel and kept the shell, id. Capt. 3, 4, 122.—The hard, uneatable kernel, the stone of fruits:II.nuculei olivarum,
Plin. 37, 11, 73, § 188:persicorum,
id. 23, 7, 67, § 132:cerasorum,
id. 23, 7, 72, § 141:lignosus nucleus,
id. 13, 19, 34, § 112:acini,
id. 23, 1, 9, § 13.—Transf.A.The kernel, the inner part, inside of a thing:B.nucleus gallae,
Plin. 24, 4, 5, § 10:myrrhae,
id. 12, 16, 35, § 70:allii,
id. 19, 6, 34, § 111:conchae,
pearls, id. 9, 35, 55, § 111.—The kernel, i. e. the hardest, firmest, most solid part of a thing:pinguitudinis (terrae),
Plin. 17, 6, 4, § 42:ferri,
id. 34, 14, 41, § 144; 36, 25, 62, § 187:insuper ex testā nucleus inducatur,
Vitr. 7, 1.
См. также в других словарях:
Solid — Sol id (s[o^]l [i^]d), a. [L. solidus, probably akin to sollus whole, entire, Gr. ???: cf. F. solide. Cf. {Consolidate},{Soda}, {Solder}, {Soldier}, {Solemn}.] 1. Having the constituent parts so compact, or so firmly adhering, as to resist the… … The Collaborative International Dictionary of English
solid — [säl′id] adj. [ME solide < MFr < L solidus < sollus, whole: see SOLEMN] 1. tending to keep its form rather than to flow or spread out like a liquid or gas; relatively firm or compact 2. filled with matter throughout; not hollow 3. a)… … English World dictionary
Solid — bezeichnet: Linksjugend solid, einen parteinahen Jugendverband der Partei Die Linke solid – die sozialistische Jugend, einen ehemaligen Jugendverband, der der PDS nahe stand Solid (Fürth), das Solarenergie Informations und Demonstrationszentrum… … Deutsch Wikipedia
Solid — Solid: Solid фреймворк интеграции оборудования в KDE 4. SOLID аббревиатура пяти основных принципов дизайна классов в объектно ориентированном проектировании. Solid студийный альбом группы U.D.O. (1997) … Википедия
solid — (adj.) late 14c., from O.Fr. solide firm, dense, compact, from L. solidus firm, whole, entire (related to salvus safe ), from PIE root *sol whole (Cf. Gk. holos whole, L. salus health; see SAFE (Cf. safe) (adj.)). Slang … Etymology dictionary
solid — [adj1] hard, dimensional brick wall*, close, compact, compacted, concentrated, concrete, consolidated, dense, firm, fixed, heavy, hefty, hulk, hunk, husky, massed, material, physical, rock, rocklike, rooted, secure, set, sound, stable, strong,… … New thesaurus
Solid — Sol id, n. 1. A substance that is held in a fixed form by cohesion among its particles; a substance not fluid. [1913 Webster] 2. (Geom.) A magnitude which has length, breadth, and thickness; a part of space bounded on all sides. [1913 Webster]… … The Collaborative International Dictionary of English
solid — UK US /ˈsɒlɪd/ adjective ► of a good standard: »The bank has reported solid earnings for the year … Financial and business terms
solid — solid[e]:1.⇨gediegen(1)–2.⇨haltbar(1)–3.⇨rechtschaffen–4.⇨anständig(1) solid 1.→fest 2.→gediegen 3.→rechtschaffen … Das Wörterbuch der Synonyme
solid — ► ADJECTIVE (solider, solidest) 1) firm and stable in shape; not liquid or fluid. 2) strongly built or made. 3) not hollow or having spaces or gaps. 4) consisting of the same substance throughout. 5) (of time) continuous. 6) … English terms dictionary
Solid — (v. lat.), 1) fest, im Gegensatz vom Flüssigen; 2) gediegen, gründlich, echt, zuverlässig, wahr, gültig; 3) rechtschaffen in der Denkungsart; 4) streng sittlich lebend; 5) in Handelsverhältnissen reell, bes. zu Lösung von Schuldverbindlichkeiten… … Pierer's Universal-Lexikon