Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

smartly

  • 1 cultē

        cultē adv. with comp.    [cultus], elegantly: loqui, O.: cultius dicere, Ta.
    * * *
    cultius, cultissime ADV
    elegantly, smartly, stylishly; (of oratorical style); with polish/refinement

    Latin-English dictionary > cultē

  • 2 dīcō

        dīcō dīxī, dictus (imper. dīc; perf. often <*>ync. dīxtī; P. praes. gen. plur. dīcentum for dīcentium, O.), ere    [DIC-], to say, speak, utter, tell, mention, relate, affirm, declare, state, assert: ille, quem dixi, mentioned: stuporem hominis vel dicam pecudis attendite, or rather: neque dicere quicquam pensi habebat, S.: in aurem Dicere nescio quid puero, whisper, H.: Quid de quoque viro et cui dicas, H.: quam tertiam esse Galliae partem dixeramus, Cs.: dico eius adventu copias instructas fuisse: derectos se a vobis dicunt, Cs.: qui dicerent, nec tuto eos adituros, nec, etc., L.— Pass: de hoc Verri dicitur, habere eum, etc., it is reported to Verres that, etc.: dicitur, ad ea referri omnes nostras cogitationes, they say: quam (partem) Gallos obtinere dictum est, I have remarked, Cs.: ut supra dictum est, S.: sicut ante dictum est, N.: Facete dictum, smartly said, T.: multa facete dicta: centum pagos habere dicuntur, Cs.: qui primus Homeri libros sic disposuisse dicitur: ubi dicitur cinxisse Semiramis urbem, O.— Supin. abl.: dictu opus est, T.: nil est dictu facilius, T.— Prov.: dictum ac factum, no sooner said than done, T.— To assert, affirm, maintain: quem esse negas, eundem esse dicis.—Of public speaking, to pronounce, deliver, rehearse, speak: oratio dicta de scripto: sententiam: qui primus sententiam dixerit, voted: sententiae dicebantur, the question was put: testimonium, to give evidence: causam, to plead: ius, to pronounce judgment: ad quos? before whom (as judges)?: ad ista dicere, in reply to: dixi (in ending a speech), I have done.—To describe, relate, sing, celebrate, tell, predict: maiora bella dicentur, L.: laudes Phoebi, H.: Alciden puerosque Ledae, H.: te carmine, V.: Primā dicte mihi Camenā, H.: versūs, V.: carmina fistulā, accompany, H.: cursum mihi, foretell, V.: fata Quiritibus, H.: hoc (Delphi), O.— To urge, offer: non causam dico quin ferat, I have no objection, T. — To pronounce, utter, articulate: cum rho dicere nequiret, etc.— To call, name: me Caesaris militem dici volui, Cs.: cui Ascanium dixere nomen, L.: Quem dixere Chaos, O.: Chaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit, V.: Romanos suo de nomine, V.: Hic ames dici pater, H.: lapides Ossa reor dici, O.: dictas a Pallade terras Linquit, O.— Prov.: dici beatus Ante obitum nemo debet, O. — To name, appoint (to an office): se dictatorem, Cs.: magistrum equitum, L.: arbitrum bibendi, H.— To appoint, set apart, fix upon, settle: pecuniam omnem suam doti: hic nuptiis dictust dies, T.: diem operi: dies conloquio dictus est, Cs.: locum consciis, L.: legem his rebus: foederis uequas leges, V.: legem tibi, H.: legem sibi, to give sentence upon oneself, O.: eodem Numida inermis, ut dictum erat, accedit, S.—In phrases with potest: non dici potest quam flagrem desiderio urbis, it is beyond expression: quantum desiderium sui reliquerit dici vix potest, can hardly be told.— To tell, bid, admonish, warn, threaten: qui diceret, ne discederet, N.: Dic properet, bid her hasten, V.: dic Ad cenam veniat, H.: Tibi ego dico annon? T.: tibi equidem dico, mane, T.: tibi dicimus, O.: dixi, I have said it, i. e. you may depend upon it, T.: Dixi equidem et dico, I have said and I repeat it, H.— To mean, namely, to wit: non nullis rebus inferior, genere dico et nomine: Caesari, patri dico: cum dico mihi, senatui dico populoque R.
    * * *
    I
    dicare, dicavi, dicatus V
    dedicate, consecrate, set apart; devote; offer
    II
    dicere, additional forms V
    say, talk; tell, call; name, designate; assert; set, appoint; plead; order
    III
    dicere, dixi, dictus V
    say, talk; tell, call; name, designate; assert; set, appoint; plead; order

    Latin-English dictionary > dīcō

  • 3 impigrē

        impigrē adv.    [impiger], actively, quickly, readily: hostium res attendere, S.: consulem sequi, L.
    * * *
    actively, energetically,smartly

    Latin-English dictionary > impigrē

  • 4 Lepidus

    1.
    lĕpĭdus, a, um, adj. [lepos], pleasant, agreeable, charming, fine, elegant, neat (esp. freq. in Plaut. and Ter.; in Cic. very rare).
    I.
    In gen.:

    fui ego bellus, lepidus,

    Plaut. Capt. 5, 2, 3:

    nugator,

    id. Curc. 4, 1, 1:

    virgo,

    id. ib. 1, 3, 11:

    mortalis,

    id. Truc. 5, 1, 57:

    o lepidum patrem!

    Ter. And. 5, 4, 45:

    ego usa sum benigno et lepido et comi,

    id. Hec. 5, 3, 39:

    lepida es,

    id. ib. 5, 1, 26:

    forma lepida et liberalis,

    Plaut. Ep. 1, 1, 41:

    mores,

    id. Most. 2, 3, 12:

    fama,

    id. Trin. 2, 2, 98:

    facinus lepidum et festivum,

    id. Poen. 1, 2, 95:

    dies,

    id. Aul. 4, 8, 4:

    itan' lepidum tibi visum est, scelus nos irridere?

    Ter. Eun. 5, 7, 17.— Comp.:

    nos invenies alterum Lepidiorem ad omnes res,

    Plaut. Mil. 3, 1, 65.— Sup.:

    pater lepidissime,

    Ter. Ad. 5, 7, 13:

    o capitulum lepidissimum,

    id. Eun. 3, 3, 25.—
    B.
    In a bad sense, nice, effeminate:

    hi pueri tam lepidi ac delicati,

    Cic. Cat. 2, 10, 23.—
    II.
    In partic., of speech, smart, witty, facetious:

    lepida et concinna,

    Auct. Her. 4, 23, 32:

    scimus inurbanum lepido seponere dicto,

    Hor. A. P. 273:

    versus,

    Cat. 6, 17.—Hence, adv.: lĕpĭdē, pleasantly, agreeably, charmingly, finely, prettily.
    1.
    In gen.:

    lepide ornata,

    Plaut. Poen. 1, 2, 84:

    stratus lectus,

    id. ib. 3, 3, 84:

    hoc effectum lepide tibi tradam,

    id. Curc. 3, 15:

    lepide ludificatus,

    id. Cas. 3, 2, 27:

    intellexisti,

    id. Truc. 3, 2, 13:

    lepide prospereque evenire,

    id. Ps. 2, 1, 1:

    ubi lepide voles esse tibi, mea rosa, mihi dicito,

    when you want to enjoy yourself, id. Bacch. 1, 1, 50.—
    2.
    In partic.
    (α).
    As an affirmative response, yes, very well:

    lepide licet,

    Plaut. Bacch. 1, 1, 1.—
    (β).
    As a term of applause, splendidly, excellently:

    euge, euge, lepide,

    Plaut. Mil. 2, 2, 85:

    facete, laute, lepide: nihil supra,

    Ter. Eun. 3, 1, 37.— Comp.:

    nimis lepide fabulare: eo potuerit lepidius pol fieri,

    Plaut. Mil. 3, 5, 52.— Sup.:

    lepidissime et comissime,

    Plaut. Mil. 3, 3, 66.—
    (γ).
    Of speech, smartly, wittily, humorously:

    in quo lepide in soceri mei persona lusit is, qui elegantissime id facere potuit, Lucilius: Quam lepide lexeis compostae, etc.,

    Cic. de Or. 3, 43, 171; cf. id. Or. 44, 149:

    in libris multa posuit lepide atque argute reperta,

    Gell. 13, 10, 3.
    2.
    Lĕpĭdus, i, m., a surname in the gens Aemilia; e. g. M. Aemilius Lepidus, consul 675 A. U. C., an enemy of Sylla, Cic. Cat. 3, 10, 24; id. Verr. 2, 3, 91, § 212.—Another M. Aemilius Lepidus, triumvir with Antony and Octavius, Cic. Mil. 5, 13; id. Phil. 5, 14, 39; v. his letters to Cicero ap. Cic. Fam. 10, 34 sq.—Hence,
    A.
    Lĕpĭdā-nus, a, um, adj., of or belonging to Lepidus, Lepidan:

    bellum,

    Sall. H. Fragm. 3, 63 Dietsch.—
    B.
    Lĕpĭdĭānus, a, um, adj., of or belonging to Lepidus, Lepidian:

    tumultus,

    which broke out a year after Sylla's death, in the consulate of M. Æmilius Lepidus, Macr. S. 1, 32.

    Lewis & Short latin dictionary > Lepidus

  • 5 lepidus

    1.
    lĕpĭdus, a, um, adj. [lepos], pleasant, agreeable, charming, fine, elegant, neat (esp. freq. in Plaut. and Ter.; in Cic. very rare).
    I.
    In gen.:

    fui ego bellus, lepidus,

    Plaut. Capt. 5, 2, 3:

    nugator,

    id. Curc. 4, 1, 1:

    virgo,

    id. ib. 1, 3, 11:

    mortalis,

    id. Truc. 5, 1, 57:

    o lepidum patrem!

    Ter. And. 5, 4, 45:

    ego usa sum benigno et lepido et comi,

    id. Hec. 5, 3, 39:

    lepida es,

    id. ib. 5, 1, 26:

    forma lepida et liberalis,

    Plaut. Ep. 1, 1, 41:

    mores,

    id. Most. 2, 3, 12:

    fama,

    id. Trin. 2, 2, 98:

    facinus lepidum et festivum,

    id. Poen. 1, 2, 95:

    dies,

    id. Aul. 4, 8, 4:

    itan' lepidum tibi visum est, scelus nos irridere?

    Ter. Eun. 5, 7, 17.— Comp.:

    nos invenies alterum Lepidiorem ad omnes res,

    Plaut. Mil. 3, 1, 65.— Sup.:

    pater lepidissime,

    Ter. Ad. 5, 7, 13:

    o capitulum lepidissimum,

    id. Eun. 3, 3, 25.—
    B.
    In a bad sense, nice, effeminate:

    hi pueri tam lepidi ac delicati,

    Cic. Cat. 2, 10, 23.—
    II.
    In partic., of speech, smart, witty, facetious:

    lepida et concinna,

    Auct. Her. 4, 23, 32:

    scimus inurbanum lepido seponere dicto,

    Hor. A. P. 273:

    versus,

    Cat. 6, 17.—Hence, adv.: lĕpĭdē, pleasantly, agreeably, charmingly, finely, prettily.
    1.
    In gen.:

    lepide ornata,

    Plaut. Poen. 1, 2, 84:

    stratus lectus,

    id. ib. 3, 3, 84:

    hoc effectum lepide tibi tradam,

    id. Curc. 3, 15:

    lepide ludificatus,

    id. Cas. 3, 2, 27:

    intellexisti,

    id. Truc. 3, 2, 13:

    lepide prospereque evenire,

    id. Ps. 2, 1, 1:

    ubi lepide voles esse tibi, mea rosa, mihi dicito,

    when you want to enjoy yourself, id. Bacch. 1, 1, 50.—
    2.
    In partic.
    (α).
    As an affirmative response, yes, very well:

    lepide licet,

    Plaut. Bacch. 1, 1, 1.—
    (β).
    As a term of applause, splendidly, excellently:

    euge, euge, lepide,

    Plaut. Mil. 2, 2, 85:

    facete, laute, lepide: nihil supra,

    Ter. Eun. 3, 1, 37.— Comp.:

    nimis lepide fabulare: eo potuerit lepidius pol fieri,

    Plaut. Mil. 3, 5, 52.— Sup.:

    lepidissime et comissime,

    Plaut. Mil. 3, 3, 66.—
    (γ).
    Of speech, smartly, wittily, humorously:

    in quo lepide in soceri mei persona lusit is, qui elegantissime id facere potuit, Lucilius: Quam lepide lexeis compostae, etc.,

    Cic. de Or. 3, 43, 171; cf. id. Or. 44, 149:

    in libris multa posuit lepide atque argute reperta,

    Gell. 13, 10, 3.
    2.
    Lĕpĭdus, i, m., a surname in the gens Aemilia; e. g. M. Aemilius Lepidus, consul 675 A. U. C., an enemy of Sylla, Cic. Cat. 3, 10, 24; id. Verr. 2, 3, 91, § 212.—Another M. Aemilius Lepidus, triumvir with Antony and Octavius, Cic. Mil. 5, 13; id. Phil. 5, 14, 39; v. his letters to Cicero ap. Cic. Fam. 10, 34 sq.—Hence,
    A.
    Lĕpĭdā-nus, a, um, adj., of or belonging to Lepidus, Lepidan:

    bellum,

    Sall. H. Fragm. 3, 63 Dietsch.—
    B.
    Lĕpĭdĭānus, a, um, adj., of or belonging to Lepidus, Lepidian:

    tumultus,

    which broke out a year after Sylla's death, in the consulate of M. Æmilius Lepidus, Macr. S. 1, 32.

    Lewis & Short latin dictionary > lepidus

См. также в других словарях:

  • Smartly — Smart ly, adv. In a smart manner. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • smartly — [[t]smɑ͟ː(r)tli[/t]] ADV GRADED: ADV with v If someone moves or does something smartly, they do it quickly and neatly. [WRITTEN] → See also smart The housekeeper moved smartly to the Vicar s desk to answer the call... Stacey saluted smartly …   English dictionary

  • smartly — adverb 1. with vigor; in a vigorous manner he defended his ideas vigorously • Syn: ↑vigorously • Derived from adjective: ↑vigorous, ↑vigorous (for: ↑vigorously) …   Useful english dictionary

  • smartly — adverb a) In a smart manner. He was dressed smartly b) quickly …   Wiktionary

  • smartly — adv. Smartly is used with these verbs: ↑dress, ↑salute, ↑step …   Collocations dictionary

  • smartly — smart ► ADJECTIVE 1) clean, tidy, and stylish. 2) bright and fresh in appearance. 3) (of a place) fashionable and upmarket. 4) informal having a quick intelligence. 5) chiefly N. Amer. impertinently clever or sarcastic. 6) quick; brisk …   English terms dictionary

  • smartly — adverb see smart I …   New Collegiate Dictionary

  • smartly — See smart. * * * …   Universalium

  • smartly — (Roget s IV) modif. Syn. in a lively manner, in a spirited manner, in a vivacious manner, gaily, spirited; see also active 1 , 2 …   English dictionary for students

  • smartly — adv. intelligently, wisely; shrewdly; in an impertinent manner; quickly; fashionably …   English contemporary dictionary

  • smartly — smart·ly …   English syllables

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»