-
1 unicus
I.Lit., of number:B.tuus unicus gnatus,
Plaut. As. 1, 1, 1:gnatus,
id. Poen. prol. 68; Ter. Heaut. 1, 1, 79; 3, 2, 29:gnata,
id. And. 3, 3. 8;1, 1, 73: filius,
Plaut. Poen. prol. 65; id. Cas. 2, 3, 45; Ter. Heaut. 1, 1, 41; Cic. Rosc. Am. 14, 41:quid me patrem par facere'st, quoi ille'st unicus?
Plaut. Capt. 1, 2, 38 (44):filia,
Ter. Phorm. 4, 3, 41; Cic. Verr. 2, 1, 41, § 104; Verg. Cir. 334; Just. 1, 4, 2:consul,
Liv. 7, 25, 11:maritus,
Hor. C. 3, 14, 5:vestis,
Plaut. Stich. 2, 2, 26:anser erat,
Ov. M. 8, 684:orbis,
id. ib. 13, 853:ancillula,
App. M. 1, p. 112, 6.—Strengthened by unus:qui me unum atque unicum amicum habuit,
Cat. 73, 6:idque unum et prae omnibus unicum effice,
App. M. 4, p. 156, 32.—By solus:quamlubet esto Unica res quaedam nativo corpore sola,
Lucr. 2, 542:unica solaque res,
id. 2, 1078.—In partic., of abstract subjects:II.spes unica imperii populi Romani, L. Quinctius,
Liv. 3, 26, 8:unicum doloris levamentum studia,
Plin. Ep. 8, 19, 1:satis tutum praesidium, quod unicum est,
Cels. 7, 33:unicum afflictae mihi solamen hoc est,
Sen. Troad. 703; id. Phoen. 89.—Trop., of nature, character, or quality, alone of its kind, singular, uncommon, unparalleled, unique (cf.: egregius, eminens): homo unica est natura ac singularia, Turp. ap. Non. 491, 3:B.quis tam... ingenio unico? Afran. ap. Fest. s. v. sagaces, p. 321 Müll.: eximius imperator, unicus dux,
Liv. 7, 12, 13; so,imperator,
id. 6, 6, 17:vir unicus in omni fortunā,
id. 7, 1, 9:juvenis,
id. 8, 32, 13:dictator,
id. 22, 14, 9:spectator caeli siderumque (Archimedes),
id. 24, 34, 2:ultor Romanae ignominiae,
id. 9, 15, 10:puer,
Ov. M. 3, 454:volucris,
id. ib. 8, 239; cf. id. ib. 12, 531:liberalitas,
Cic. Quint. 12, 41:fides,
Liv. 33, 21, 4:spes,
Quint. 6, praef. §2: mors,
Luc. 4. 509:concordia,
Liv. 3, 33, 8:exemplum,
id. 1, 21, 21:nam tu poëta es prorsus ad eam rem unicus,
singularly fit, Plaut. As. 4, 1, 3:tibi ille unicu'st, mihi etiam unico magis unicus,
more than an orly one, more than a darling, Plaut. Capt. 1, 2, 47; id. Bacch. 3, 3, 3.—Esp., in a bad sense, singularly bad, detestable (rare):unica malitia atque nequitia,
Auct. Her. 3, 6, 11:scelus,
Vell. 2, 7, 2: luxuria, Fest. s. v. Sardanapalus, p. 322 Müll.—Hence, adv.: ūnĭcē, alone, solely, singularly, especially, in an extraordinary degree:aliquem unice diligere,
Cic. Or. 1, 1:eximie et unice delectare,
Gell. 11, 13, 4:eo ornamento P.Vergilius unice est usus,
Quint. 8, 3, 24:cujus amator unice Vergilius fuit,
id. 9, 3, 14:quid Tiridaten terreat, unice Securus,
i. e. utterly regardless, Hor. C. 1, 26, 5:mammarum vitiis aizoum unice medetur,
Plin. 26, 15, 92, § 163.—In Plaut. with unus:me unice unum ex omnibus te atque illam amare aiebas mihi,
Plaut. As. 1, 3, 56:immo unice unum plurimi pendit,
id. Bacch. 2, 2, 29; id. Stich. 1, 1, 12; id. Truc. 1, 2, 91. -
2 ēgregiē
ēgregiē adv. with comp. [egregius], excellently, eminently, surpassingly, splendidly, exceedingly, singularly: studere, T.: fecerat hoc: vincere, brilliantly, L.: Dixeris, H.: cordatus, Enn. ap. C.: factus: munitum oppidum, Cs.: victoria parta, L. — Comp: egregius cenat, Iu.* * *excellently, admirably well; signally/remarkably, to outstanding degree -
3 ūnicē
ūnicē adv. [unicus], alone, singularly, uniquely, utterly: amare patriam: securus, H.* * *to a singular degree; especially -
4 singnlariter
particularly; exceedingly; singularly; unusually, remarkably -
5 egregium
ē-grĕgĭus, a, um ( sup.: mulier egregiissimă formă, Pac. ap. Prisc. 3, p. 600 fin. P.; Rib. Fragm. Trag. p. 105:I.egregiissime grammatice,
Gell. 14, 5, 3.— Vocat.:egregi or egregie,
Gell. 14, 5, 1 sq.), adj. [ex-grex, Corss. Ausspr. 1, 504; hence, chosen from the herd, i. e.], distinguished, surpassing, excellent, eminent (for syn. cf.: praeclarus, eximius, divinus, magnificus).In gen. (class.):II.in procuratione civitatis, egregius,
Cic. de Or. 1, 49, 215; cf.:in bellica laude,
id. Brut. 21, 84:in aliis artibus,
Sall. J. 82, 2:vir,
Cic. Lael. 19, 69:civis,
id. Brut. 25, 95:poëta,
id. de Or. 1, 3, 11:senatus,
Liv. 2, 49:par consulum,
id. 27, 34:Caesar,
Hor. C. 1, 6, 11; 3, 25, 4 et saep.:et praeclara indoles ad dicendum,
Cic. de Or. 1, 29; cf. id. Phil. 1, 1, 2; Tac. Or. 9:forma,
Ter. And. 1, 1, 45; cf.facies,
id. Phorm. 1, 2, 50:colores, odores,
Lucr. 5, 739; Cic. Fin. 2, 20, 64:corpus,
i. e. exceedingly beautiful, Hor. S. 1, 6, 67; Ov. Tr. 5, 13, 14:os,
id. H. 4, 78 et saep.:virtus,
Caes. B. G. 1, 28, 5:fides,
id. ib. 1, 19, 2:voluntas in se,
id. ib. 5, 4, 3:victoria,
Liv. 2, 47 et saep.:vir bello egregius,
Liv. 5, 47; cf. id. 7, 6; Tac. Agr. 14; Ov. M. 5, 49.—With gen.:animi,
Verg. A. 11, 417; so, fati mentisque Stat. Th. 3, 99:linguae,
Sil. 5, 77:egregii juvenum,
Stat. Th. 2, 152.—In the neutr. subst.:ut alia magna et egregia tua omittam,
Sall. J. 10, 2:postquam cuncta scelerum suorum pro egregiis accipi videt,
for distinguished acts, Tac. A. 14, 60; cf. the foll.—Post - Aug., esp. of rank and consequence, distinguished, illustrious, honorable:(α).si te privatus adoptarem, et mihi egregium erat Gnaei Pompeii subolem in penates meos asciscere, et, etc.,
Tac. H. 1, 15; cf.:idque et sibi et cunctis egregium,
id. A. 3, 6.— Subst.: ēgrĕgĭum, ii, n.:egregium publicum,
the public honor, Tac. A. 3, 70 fin. —Hence, Egrĕgĭus, ii, m., a title of public officers in high station, similar to His Excellency, Cod. Th. 6, 22, 1; and:Vir Egregius,
Inscr. Grut. 89, 4; 345, 3 et saep.; cf. Lact. 5, 14 fin. —Hence, adv.: ēgrĕgĭe, excellently, eminently; surpassingly, exceedingly, singularly; uncommonly well (cf.: eximie, unice, praesertim; praecipue, maxime, potissimum, etc.).With verbs:(β).studere (opp. mediocriter),
Ter. And. 1, 1, 31:pingere, fingere,
Cic. Brut. 73 fin.:loqui,
id. Fin. 2, 6 fin.:vincere,
brilliantly, Liv. 21, 40; cf.absolvi,
id. 9, 26 et saep.—Far more freq.,With adjectives: egregie cordatus homo, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 18 (Ann. v. 335 ed. Vahl.):(γ).fortis et bonus imperator,
Cic. de Or. 2, 66, 268:subtilis scriptor,
id. Brut. 9:munitum oppidum,
Caes. B. G. 2, 29, 2; cf. id. ib. 5, 9, 4; 5, 11, 7 et saep.—Absol., as an expression of assent, applause, etc.:egregie, Caesar, quod lacrimas parentum vectigales esse non pateris,
Plin. Pan. 38, 3; cf. Suet. Vit. 10.— Comp.:egregius cenat,
Juv. 11, 12. -
6 Egregius
ē-grĕgĭus, a, um ( sup.: mulier egregiissimă formă, Pac. ap. Prisc. 3, p. 600 fin. P.; Rib. Fragm. Trag. p. 105:I.egregiissime grammatice,
Gell. 14, 5, 3.— Vocat.:egregi or egregie,
Gell. 14, 5, 1 sq.), adj. [ex-grex, Corss. Ausspr. 1, 504; hence, chosen from the herd, i. e.], distinguished, surpassing, excellent, eminent (for syn. cf.: praeclarus, eximius, divinus, magnificus).In gen. (class.):II.in procuratione civitatis, egregius,
Cic. de Or. 1, 49, 215; cf.:in bellica laude,
id. Brut. 21, 84:in aliis artibus,
Sall. J. 82, 2:vir,
Cic. Lael. 19, 69:civis,
id. Brut. 25, 95:poëta,
id. de Or. 1, 3, 11:senatus,
Liv. 2, 49:par consulum,
id. 27, 34:Caesar,
Hor. C. 1, 6, 11; 3, 25, 4 et saep.:et praeclara indoles ad dicendum,
Cic. de Or. 1, 29; cf. id. Phil. 1, 1, 2; Tac. Or. 9:forma,
Ter. And. 1, 1, 45; cf.facies,
id. Phorm. 1, 2, 50:colores, odores,
Lucr. 5, 739; Cic. Fin. 2, 20, 64:corpus,
i. e. exceedingly beautiful, Hor. S. 1, 6, 67; Ov. Tr. 5, 13, 14:os,
id. H. 4, 78 et saep.:virtus,
Caes. B. G. 1, 28, 5:fides,
id. ib. 1, 19, 2:voluntas in se,
id. ib. 5, 4, 3:victoria,
Liv. 2, 47 et saep.:vir bello egregius,
Liv. 5, 47; cf. id. 7, 6; Tac. Agr. 14; Ov. M. 5, 49.—With gen.:animi,
Verg. A. 11, 417; so, fati mentisque Stat. Th. 3, 99:linguae,
Sil. 5, 77:egregii juvenum,
Stat. Th. 2, 152.—In the neutr. subst.:ut alia magna et egregia tua omittam,
Sall. J. 10, 2:postquam cuncta scelerum suorum pro egregiis accipi videt,
for distinguished acts, Tac. A. 14, 60; cf. the foll.—Post - Aug., esp. of rank and consequence, distinguished, illustrious, honorable:(α).si te privatus adoptarem, et mihi egregium erat Gnaei Pompeii subolem in penates meos asciscere, et, etc.,
Tac. H. 1, 15; cf.:idque et sibi et cunctis egregium,
id. A. 3, 6.— Subst.: ēgrĕgĭum, ii, n.:egregium publicum,
the public honor, Tac. A. 3, 70 fin. —Hence, Egrĕgĭus, ii, m., a title of public officers in high station, similar to His Excellency, Cod. Th. 6, 22, 1; and:Vir Egregius,
Inscr. Grut. 89, 4; 345, 3 et saep.; cf. Lact. 5, 14 fin. —Hence, adv.: ēgrĕgĭe, excellently, eminently; surpassingly, exceedingly, singularly; uncommonly well (cf.: eximie, unice, praesertim; praecipue, maxime, potissimum, etc.).With verbs:(β).studere (opp. mediocriter),
Ter. And. 1, 1, 31:pingere, fingere,
Cic. Brut. 73 fin.:loqui,
id. Fin. 2, 6 fin.:vincere,
brilliantly, Liv. 21, 40; cf.absolvi,
id. 9, 26 et saep.—Far more freq.,With adjectives: egregie cordatus homo, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 18 (Ann. v. 335 ed. Vahl.):(γ).fortis et bonus imperator,
Cic. de Or. 2, 66, 268:subtilis scriptor,
id. Brut. 9:munitum oppidum,
Caes. B. G. 2, 29, 2; cf. id. ib. 5, 9, 4; 5, 11, 7 et saep.—Absol., as an expression of assent, applause, etc.:egregie, Caesar, quod lacrimas parentum vectigales esse non pateris,
Plin. Pan. 38, 3; cf. Suet. Vit. 10.— Comp.:egregius cenat,
Juv. 11, 12. -
7 egregius
ē-grĕgĭus, a, um ( sup.: mulier egregiissimă formă, Pac. ap. Prisc. 3, p. 600 fin. P.; Rib. Fragm. Trag. p. 105:I.egregiissime grammatice,
Gell. 14, 5, 3.— Vocat.:egregi or egregie,
Gell. 14, 5, 1 sq.), adj. [ex-grex, Corss. Ausspr. 1, 504; hence, chosen from the herd, i. e.], distinguished, surpassing, excellent, eminent (for syn. cf.: praeclarus, eximius, divinus, magnificus).In gen. (class.):II.in procuratione civitatis, egregius,
Cic. de Or. 1, 49, 215; cf.:in bellica laude,
id. Brut. 21, 84:in aliis artibus,
Sall. J. 82, 2:vir,
Cic. Lael. 19, 69:civis,
id. Brut. 25, 95:poëta,
id. de Or. 1, 3, 11:senatus,
Liv. 2, 49:par consulum,
id. 27, 34:Caesar,
Hor. C. 1, 6, 11; 3, 25, 4 et saep.:et praeclara indoles ad dicendum,
Cic. de Or. 1, 29; cf. id. Phil. 1, 1, 2; Tac. Or. 9:forma,
Ter. And. 1, 1, 45; cf.facies,
id. Phorm. 1, 2, 50:colores, odores,
Lucr. 5, 739; Cic. Fin. 2, 20, 64:corpus,
i. e. exceedingly beautiful, Hor. S. 1, 6, 67; Ov. Tr. 5, 13, 14:os,
id. H. 4, 78 et saep.:virtus,
Caes. B. G. 1, 28, 5:fides,
id. ib. 1, 19, 2:voluntas in se,
id. ib. 5, 4, 3:victoria,
Liv. 2, 47 et saep.:vir bello egregius,
Liv. 5, 47; cf. id. 7, 6; Tac. Agr. 14; Ov. M. 5, 49.—With gen.:animi,
Verg. A. 11, 417; so, fati mentisque Stat. Th. 3, 99:linguae,
Sil. 5, 77:egregii juvenum,
Stat. Th. 2, 152.—In the neutr. subst.:ut alia magna et egregia tua omittam,
Sall. J. 10, 2:postquam cuncta scelerum suorum pro egregiis accipi videt,
for distinguished acts, Tac. A. 14, 60; cf. the foll.—Post - Aug., esp. of rank and consequence, distinguished, illustrious, honorable:(α).si te privatus adoptarem, et mihi egregium erat Gnaei Pompeii subolem in penates meos asciscere, et, etc.,
Tac. H. 1, 15; cf.:idque et sibi et cunctis egregium,
id. A. 3, 6.— Subst.: ēgrĕgĭum, ii, n.:egregium publicum,
the public honor, Tac. A. 3, 70 fin. —Hence, Egrĕgĭus, ii, m., a title of public officers in high station, similar to His Excellency, Cod. Th. 6, 22, 1; and:Vir Egregius,
Inscr. Grut. 89, 4; 345, 3 et saep.; cf. Lact. 5, 14 fin. —Hence, adv.: ēgrĕgĭe, excellently, eminently; surpassingly, exceedingly, singularly; uncommonly well (cf.: eximie, unice, praesertim; praecipue, maxime, potissimum, etc.).With verbs:(β).studere (opp. mediocriter),
Ter. And. 1, 1, 31:pingere, fingere,
Cic. Brut. 73 fin.:loqui,
id. Fin. 2, 6 fin.:vincere,
brilliantly, Liv. 21, 40; cf.absolvi,
id. 9, 26 et saep.—Far more freq.,With adjectives: egregie cordatus homo, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 18 (Ann. v. 335 ed. Vahl.):(γ).fortis et bonus imperator,
Cic. de Or. 2, 66, 268:subtilis scriptor,
id. Brut. 9:munitum oppidum,
Caes. B. G. 2, 29, 2; cf. id. ib. 5, 9, 4; 5, 11, 7 et saep.—Absol., as an expression of assent, applause, etc.:egregie, Caesar, quod lacrimas parentum vectigales esse non pateris,
Plin. Pan. 38, 3; cf. Suet. Vit. 10.— Comp.:egregius cenat,
Juv. 11, 12. -
8 mirio
mīrĭo, ōnis, m. [mirus].* I.A singularly or defectively formed person, Att. ap. Varr. L. L. 7, § 64 Müll.—* II.A wonderer, admirer, Tert. Praescr. 3.
См. также в других словарях:
Singularly — Sin gu*lar*ly, adv. 1. In a singular manner; in a manner, or to a degree, not common to others; extraordinarily; as, to be singularly exact in one s statements; singularly considerate of others. Singularly handsome. Milman. [1913 Webster] 2.… … The Collaborative International Dictionary of English
singularly — index particularly Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
singularly — sin|gu|lar|ly [ˈsıŋgjuləli US lərli] adv formal in a way that is very noticeable or unusual ▪ a singularly foolish plan ▪ He has singularly failed to live up to his promises … Dictionary of contemporary English
singularly — adverb formal 1 very noticeably: a singularly beautiful woman | a singularly unsuccessful attempt to gain publicity 2 old fashioned in an unusual way; strangely … Longman dictionary of contemporary English
singularly — adverb a) In a singular manner. b) Strangely; oddly; as, to behave singularly … Wiktionary
singularly — adv. Singularly is used with these adjectives: ↑inappropriate, ↑lacking … Collocations dictionary
singularly — sin|gu|lar|ly [ sıŋgjələrli ] adverb in a noticeable way: The committee is singularly unimpressed with the originality of your research … Usage of the words and phrases in modern English
singularly — UK [ˈsɪŋɡjʊlə(r)lɪ] / US [ˈsɪŋɡjələrlɪ] adverb in a noticeable way The committee is singularly impressed at the originality of your research … English dictionary
singularly — singular ► ADJECTIVE 1) exceptionally good or great; remarkable. 2) single; unique. 3) Grammar (of a word or form) denoting or referring to just one person or thing. 4) strange or eccentric. ► NOUN Grammar ▪ the singular form of a word.… … English terms dictionary
singularly — adverb in a singular manner or to a singular degree (Freq. 1) Lord T. was considered singularly licentious even for the courts of Russia and Portugal; he acquired three wives and fourteen children during his Portuguese embassy alone • Derived… … Useful english dictionary
singularly — adverb see singular I … New Collegiate Dictionary