Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

settlement

  • 1 colōnia

        colōnia ae, f    [colonus], a colony, colonial town, settlement: incolumis: in colonias mittere, L.: colonias constituere: in colonias deduci.— Persons sent out for settlement, a colony, colonists, planters: coloniam deducere aliquo: coloniis deducendis tresviri, S.: trans Rhenum colonias mittere, Cs.: Italiam coloniis occupare.
    * * *
    colony/settlement or people thereof; colony of bees; land attached to farm; land possession; landed estate, farm; abode/dwelling

    Latin-English dictionary > colōnia

  • 2 dēcīsiō

        dēcīsiō ōnis, f    [2 decīdo], a decision, settlement, agreement: Roscii: nostra de aequitate: alcui decisione satisfacere.
    * * *
    settlement, agreement, decision; curtailment, diminishment

    Latin-English dictionary > dēcīsiō

  • 3 transactum

    trans-ĭgo, ēgi, actum, 3, v. a. [ago].
    I.
    Lit. ( poet. and in post-Aug. prose).
    A.
    To drive through, i. e. to thrust or stick a weapon through (syn. traicio):

    per pectora transigit ensem,

    Sil. 13, 376:

    ferrum per ambos pedes,

    Sen. Oedip. 857. —
    B.
    Transf., to stab, pierce one through with a weapon, to transfix, transpierce:

    gladio pectus transigit,

    Phaedr. 3, 10, 27:

    se ipsum gladio,

    Tac. A. 14, 37:

    juvenem (cuspis),

    Sil. 5, 473:

    viscera (ensis),

    Luc. 4, 545:

    tempora (jaculum),

    id. 9, 824:

    semet ictu gladii,

    Aur. Vict. Caes. 5, 16:

    aliquem ictu,

    id. ib. 39, 13.—
    II.
    To carry through, to bring to an end, to finish, settle, complete, conclude, perform, accomplish, despatch, transact any business (the class. signif. of the word; syn.: absolvo, perficio).
    A.
    In gen.:

    negotium,

    Cic. Fam. 13, 14, 2; so id. Phil. 2, 9, 21; cf.:

    illud, quod faciendum primum fuit, factum atque transactum est,

    id. Cat. 3, 6, 15; id. Div. in Caecil. 14, 45:

    rebus transactis,

    id. Tusc. 4, 25, 55:

    transactā re, convertam me domum,

    Ter. Ad. 2, 4, 22:

    quod plerumque non futura sed transacta perpendimus,

    Curt. 8, 2, 1:

    transactis jam meis partibus,

    Cic. de Or. 2, 4, 15:

    intus transigetur, si quid est, quod restet,

    Ter. And. 5, 6, 17:

    aliquid per aliquem,

    Cic. Rosc. Am. 51, 149:

    pleraque per se,

    Liv. 34, 18, 3:

    aliquid cum aliquo,

    Sall. J. 29, 5:

    prius de praetoribus transacta res, quae transigi sorte poterat,

    Liv. 38, 25, 4:

    bellorum egregios fines, quotiens ignoscendo transigatur,

    i. e. by amnesty, Tac. A. 12, 19:

    transigitur rixa caede,

    id. G. 22:

    bella,

    id. H. 2, 38:

    fabulam,

    Plaut. Ps. 1, 5, 151; so,

    fabulam,

    id. Cas. prol. 84:

    comoediam,

    id. Truc. prol. 11:

    si transactum est,

    if all is over, Cic. Fam. 14, 4, 3; cf.: transactum de partibus ratus, Flor 4, 7, 13.—
    B.
    In partic., in business lang., to settle a difference or controversy, to come to a settlement, agreement, or understanding (syn.:

    decerno, statuo): postremo inter se transigant ipsi, ut lubet,

    Ter. Hec. 3, 5, 61:

    cum reo,

    Cic. Verr. 2, 2, 32, § 79:

    cum aliquo,

    id. Rosc. Am. 39, 114:

    cum aliquo HS ducentis millibus,

    id. Verr. 2, 1, 54, § 140:

    cum privatis non poterat transigi minore pecuniā,

    id. Att. 4, 16, 14:

    rem cum Oppianico transigit, pecuniam ab eo accipit,

    id. Clu. 13, 39:

    ut secum aliquid, quālubet condicione transigeret,

    id. Quint. 31, 97.— Absol.:

    cum debitore,

    Dig. 2, 15, 17.—
    2.
    Transf., in gen.: transigere cum aliquā re, to make an end of, put an end to, be done with a thing (mostly post-Aug.):

    optimum visum est committere rem fortunae et transigere cum Publilio certamen,

    Liv. 9, 12, 11 Weissenb. ad loc.:

    transigite cum expeditionibus,

    Tac. Agr. 34:

    tenebris imis abscondita jam cum luce transegerat,

    App. M. 8, p. 204.— Impers. pass.:

    cum spe votoque uxoris semel transigitur,

    Tac. G. 19; Quint. 7, 1, 44.—
    3.
    To dispose of, sell:

    ubi facultas est transigendi,

    Pall. 3, 26, 2:

    quod teneriores matres generant transigendum est,

    id. 12, 13, 8.—
    C.
    Of time, to bring to an end, to lead, pass, spend (perh. only post-Aug.;

    syn. ago): tempus per ostentationem aut officiorum ambitum,

    Tac. Agr. 18 fin.:

    adulescentiam per haec fere,

    Suet. Tib. 7:

    maximam aetatis partem per haec ac talia,

    id. Claud. 10:

    transacto tribuniciae potestatis tempore,

    id. Tib. 11:

    vixdum mense transacto,

    id. Vit. 8:

    placidas sine suspirio noctes,

    Sen. Ep. 90, 41:

    noctem,

    Suet. Calig. 59:

    non multum venatibus, plus per otium transigunt,

    Tac. G. 15:

    sponsalia filiae natalemque geniti nepotis silentio,

    Suet. Claud. 12:

    pios et insontes amoeno in loco dicimus perpetuitatem transacturos,

    Tert. ad Nat. 2, 19 med.:

    diem sermonibus,

    Plin. Ep. 3, 7, 4.—Hence, transactus, a, um, P. a., completed, settled:

    exceptio transacti negotii,

    Dig. 2, 15, 17.— Subst.: transactum, i, n. (sc. negotium), a completed business, settlement, Dig. 2, 15, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > transactum

  • 4 transigo

    trans-ĭgo, ēgi, actum, 3, v. a. [ago].
    I.
    Lit. ( poet. and in post-Aug. prose).
    A.
    To drive through, i. e. to thrust or stick a weapon through (syn. traicio):

    per pectora transigit ensem,

    Sil. 13, 376:

    ferrum per ambos pedes,

    Sen. Oedip. 857. —
    B.
    Transf., to stab, pierce one through with a weapon, to transfix, transpierce:

    gladio pectus transigit,

    Phaedr. 3, 10, 27:

    se ipsum gladio,

    Tac. A. 14, 37:

    juvenem (cuspis),

    Sil. 5, 473:

    viscera (ensis),

    Luc. 4, 545:

    tempora (jaculum),

    id. 9, 824:

    semet ictu gladii,

    Aur. Vict. Caes. 5, 16:

    aliquem ictu,

    id. ib. 39, 13.—
    II.
    To carry through, to bring to an end, to finish, settle, complete, conclude, perform, accomplish, despatch, transact any business (the class. signif. of the word; syn.: absolvo, perficio).
    A.
    In gen.:

    negotium,

    Cic. Fam. 13, 14, 2; so id. Phil. 2, 9, 21; cf.:

    illud, quod faciendum primum fuit, factum atque transactum est,

    id. Cat. 3, 6, 15; id. Div. in Caecil. 14, 45:

    rebus transactis,

    id. Tusc. 4, 25, 55:

    transactā re, convertam me domum,

    Ter. Ad. 2, 4, 22:

    quod plerumque non futura sed transacta perpendimus,

    Curt. 8, 2, 1:

    transactis jam meis partibus,

    Cic. de Or. 2, 4, 15:

    intus transigetur, si quid est, quod restet,

    Ter. And. 5, 6, 17:

    aliquid per aliquem,

    Cic. Rosc. Am. 51, 149:

    pleraque per se,

    Liv. 34, 18, 3:

    aliquid cum aliquo,

    Sall. J. 29, 5:

    prius de praetoribus transacta res, quae transigi sorte poterat,

    Liv. 38, 25, 4:

    bellorum egregios fines, quotiens ignoscendo transigatur,

    i. e. by amnesty, Tac. A. 12, 19:

    transigitur rixa caede,

    id. G. 22:

    bella,

    id. H. 2, 38:

    fabulam,

    Plaut. Ps. 1, 5, 151; so,

    fabulam,

    id. Cas. prol. 84:

    comoediam,

    id. Truc. prol. 11:

    si transactum est,

    if all is over, Cic. Fam. 14, 4, 3; cf.: transactum de partibus ratus, Flor 4, 7, 13.—
    B.
    In partic., in business lang., to settle a difference or controversy, to come to a settlement, agreement, or understanding (syn.:

    decerno, statuo): postremo inter se transigant ipsi, ut lubet,

    Ter. Hec. 3, 5, 61:

    cum reo,

    Cic. Verr. 2, 2, 32, § 79:

    cum aliquo,

    id. Rosc. Am. 39, 114:

    cum aliquo HS ducentis millibus,

    id. Verr. 2, 1, 54, § 140:

    cum privatis non poterat transigi minore pecuniā,

    id. Att. 4, 16, 14:

    rem cum Oppianico transigit, pecuniam ab eo accipit,

    id. Clu. 13, 39:

    ut secum aliquid, quālubet condicione transigeret,

    id. Quint. 31, 97.— Absol.:

    cum debitore,

    Dig. 2, 15, 17.—
    2.
    Transf., in gen.: transigere cum aliquā re, to make an end of, put an end to, be done with a thing (mostly post-Aug.):

    optimum visum est committere rem fortunae et transigere cum Publilio certamen,

    Liv. 9, 12, 11 Weissenb. ad loc.:

    transigite cum expeditionibus,

    Tac. Agr. 34:

    tenebris imis abscondita jam cum luce transegerat,

    App. M. 8, p. 204.— Impers. pass.:

    cum spe votoque uxoris semel transigitur,

    Tac. G. 19; Quint. 7, 1, 44.—
    3.
    To dispose of, sell:

    ubi facultas est transigendi,

    Pall. 3, 26, 2:

    quod teneriores matres generant transigendum est,

    id. 12, 13, 8.—
    C.
    Of time, to bring to an end, to lead, pass, spend (perh. only post-Aug.;

    syn. ago): tempus per ostentationem aut officiorum ambitum,

    Tac. Agr. 18 fin.:

    adulescentiam per haec fere,

    Suet. Tib. 7:

    maximam aetatis partem per haec ac talia,

    id. Claud. 10:

    transacto tribuniciae potestatis tempore,

    id. Tib. 11:

    vixdum mense transacto,

    id. Vit. 8:

    placidas sine suspirio noctes,

    Sen. Ep. 90, 41:

    noctem,

    Suet. Calig. 59:

    non multum venatibus, plus per otium transigunt,

    Tac. G. 15:

    sponsalia filiae natalemque geniti nepotis silentio,

    Suet. Claud. 12:

    pios et insontes amoeno in loco dicimus perpetuitatem transacturos,

    Tert. ad Nat. 2, 19 med.:

    diem sermonibus,

    Plin. Ep. 3, 7, 4.—Hence, transactus, a, um, P. a., completed, settled:

    exceptio transacti negotii,

    Dig. 2, 15, 17.— Subst.: transactum, i, n. (sc. negotium), a completed business, settlement, Dig. 2, 15, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > transigo

  • 5 castellum

        castellum ī, n dim.    [castrum], a castle, fort, citadel, fortress, stronghold: crebra, Cs.: castellis ab ingressione propulsari: multa capere, S.: montana castella, V.: castella communit, towers (on a wall), Cs.: castella facta, posts (for guards), Cs.— Poet.: Norica Castella in tumulis, i. e. mountain homes, V.—Fig., a shelter, stronghold, defence, refuge: latrocinii: castellum omnium scelerum, L.
    * * *
    redoubt, fortress, stronghold, fortified settlement, refuge; garrison, citadel; structure in which water from aqueduct is collected for distribution, reservoir town, village; (medieval)

    Latin-English dictionary > castellum

  • 6 conventum

        conventum ī, n    [1 conventus], an agreement, compact, contract, convention: stare conventis: testes-conventorum, L.: pacti et conventi formula: Conventum et pactum, a marriage contract and settlement, Iu.
    * * *
    agreement, compact, covenant; convention, accord (L+S)

    Latin-English dictionary > conventum

  • 7 ratiō

        ratiō ōnis, f    [RA-], a reckoning, numbering, casting up, account, calculation, computation: ut par sit ratio acceptorum et datorum: quibus in tabulis ratio confecta erat, qui numerus domo exisset, etc., Cs.: auri ratio constat, the account tallies: rationem argenti ducere, reckoning: pecuniae habere rationem, to take an account: ratione initā, on casting up the account, Cs.: mihimet ineunda ratio est: (pecuniam) in rationem inducere, bring into their accounts: aeraria, the rate of exchange (the value of money of one standard in that of another): rationes ad aerarium continuo detuli, rendered accounts: rationes cum publicanis putare: rationes a colono accepit: longis rationibus assem in partīs diducere, calculations, H.— A list, manifest, protocol, report, statement: cedo rationem carceris, quae diligentissime conficitur.— A transaction, business, matter, affair, concern, circumstance: re ac ratione cum aliquo coniunctus: in publicis privatisque rationibus, Cs.: nummaria: popularis: comitiorum: ad omnem rationem humanitatis: meam.—Plur., with pron poss., account, interest, advantage: alquis in meis rationibus tibi adiungendus: alienum suis rationibus existimans, etc., inconsistent with his interests, S.—Fig., a reckoning, account, settlement, computation, explanation: rationem reddere earum rerum: secum has rationes putare, T.: initā subductāque ratione scelera meditantes, i. e. after full deliberation: quod posteaquam iste cognovit, hanc rationem habere coepit, reflection: totius rei consilium his rationibus explicabat, ut si, etc., upon the following calculation, Cs.: ut habere rationem possis, quo loco me convenias, etc., i. e. means of determining: semper ita vivamus, ut rationem reddendam nobis arbitremur, must account to ourselves: si gravius quid acciderit, abs te rationem reposcent, will hold you responsible, Cs.— Relation, reference, respect, connection, community: (agricolae) habent rationem cum terrā, quae, etc., have to do: cum omnibus Musis rationem habere: omnes, quibuscum ratio huic est.— A respect, regard, concern, consideration, care: utriusque (sc. naturae et fortunae) omnino habenda ratio est in deligendo genere vitae: (deos) piorum et impiorum habere rationem: sauciorum et aegrorum habitā ratione, Cs.: propter rationem brevitatis, out of regard for: habeo rationem, quid a populo R. acceperim, consider: neque illud rationis habuisti, provinciam ad summam stultitiam venisse? did you not consider?—Course, conduct, procedure, mode, manner, method, fashion, plan, principle: tua ratio est, ut... mea, ut, etc.: defensionis ratio viaque: itaque in praesentiā Pompei sequendi rationem omittit, Cs.: in philosophiā disserendi: ut, quo primum curreretur, vix ratio iniri possit, Cs.: hoc aditu laudis vitae meae rationes prohibuerunt, plan of life.—Arrangement, relation, condition, kind, fashion, way, manner, style: ratio atque usus belli, the art and practice of war, Cs.: novae bellandi rationes, Cs.: quorum operum haec erat ratio, etc., Cs.: rationem pontis hanc instituit; tigna bina, etc., Cs.: iuris: haec eadem ratio est in summā totius Galliae, Cs.: eādem ratione, quā pridie, ab nostris resistitur, Cs: quid refert, quā me ratione cogatis?: nullā ratione, Cs.: tota ratio talium largitionum genere vitiosa est, principle.—The faculty of computing, judgment, understanding, reason, reasoning, reflection: Ita fit, ut ratio praesit, appetitus obtemperet: homo, quod rationis est particeps, causas rerum videt: lex est ratio summa: ut, quos ratio non posset, eos ad officium religio duceret: si ratio et prudentia curas aufert, H.: mulier abundat audaciā, consilio et ratione deficitur: Arma amens capio, nec sat rationis in armis, V.: ratione fecisti, sensibly.—Ground, motive, reason: quid tandem habuit argumenti aut rationis res, quam ob rem, etc.: nostra confirmare argumentis ac rationibus: noverit orator argumentorum et rationum locos: ad eam sententiam haec ratio eos deduxit, quod, etc., Cs.: rationibus conquisitis de voluptate disputandum putant: Num parva causa aut prava ratiost? reason, excuse, T.— Reasonableness, reason, propriety, law, rule, order: omnia, quae ratione docentur et viā, reasonably and regularly: ut ratione et viā procedat oratio: quae res ratione modoque Tractari non volt, H.: intervallis pro ratā parte ratione distinctis, divided proportionally by rule: vincit ipsa rerum p. natura saepe rationem, system.—A theory, doctrine, system, science: haec nova et ignota ratio, solem lunae oppositum solere deficere: Epicuri, doctrine: Stoicorum: ratio vivendi... ratio civilis, the art of living... statesmanship.—Knowledge, science. si qua (est in me) huiusce rei ratio aliqua.— A view, opinion, conviction: Mea sic est ratio, T.: cum in eam rationem pro suo quisque sensu loqueretur: cuius ratio etsi non valuit, N.
    * * *
    I II
    account, reckoning; plan; prudence; method; reasoning; rule; regard

    Latin-English dictionary > ratiō

  • 8 sēdēs

        sēdēs (sēdis, L.; gen plur. sēdum, C., L.), is, f    [SED-], a seat, bench, chair, throne: in eis sedibus, quae erant sub platano: honoris: regia, L.: sedibus altis sedere, O.: tibi concedo meas sedes: priores tenet Sedes Homerus, the first rank, H.— A seat, dwelling-place, residence, habitation, abode, temple: eam sibi domum sedemque delegit: hi sedem primum certo loco domiciliorum causā constituerunt: Haec domus, haec sedes sunt magni Amnis (sc. Penei), O.: in Italiā, in sede ac solo nostro, L.: crematā patriā domo profugos sedem quaerere, L.: ultra hos Chatti; initium sedis ab Hercynio saltu incohatur, Ta.: scelerata (i. e. sceleratorum), O.: Talia diversā nequiquam sede locuti, place, O.: qui incolunt eas urbes non haerent in suis sedibus: aliud domicilium, alias sedes petere, Cs.: qui profugi sedibus incertis vagabantur, S.: lucidas Inire sedes, H.: discretae piorum, H.: silentum, O.: religio sedum illarum: (Demaratus) in eā civitate domicilium et sedes conlocavit: Aeneam in Siciliam quaerentem sedes delatum, L. — An abode of the dead, last home, burial-place: Sedibus hunc refer ante suis et conde sepulchro, V.— The soul's home, body: priore relictā Sede, O.: anima miserā de sede volens Exire, O.—Fig., of things, a seat, place, spot, base, ground, foundation, bottom: hanc urbem sedem summo esse imperio praebituram: num montīs moliri sede suā paramus? from their place, L.: deus haec fortasse benignā Reducet in sedem vice, to the former state, H.: belli, the seat of war, L.: neque verba sedem habere possunt, si rem subtraxeris: ut sola ponatur in summi boni sede (voluptas): in eā sede, quam Palaetyron ipsi vocent, site, Cu.: coloni Capuae in sedibus luxuriosis conlocati: Turrim convellimus altis Sedibus, V.: totum (mare) a sedibus imis Eurusque Notusque ruunt, V.
    * * *
    seat; home, residence; settlement, habitation; chair

    Latin-English dictionary > sēdēs

  • 9 trānsigō

        trānsigō ēgī, āctus, ere    [trans+ago], to drive through, stab through, pierce through, transfix, transpierce: gladio pectus, Ph.—Fig., to carry through, bring to an end, finish, settle, complete, conclude, perform, accomplish, despatch, transact: illud factum atque transactum est: rebus transactis: quod plerumque non futura sed transacta perpendimus, Cu.: Intus transigetur quod restet, T.: pleraque per se, L.: reliqua cum Bestiā secreta, S.: rixae caede transiguntur, Ta.: sin transactum est, if all is over.—Of a difference or controversy, to settle, come to a settlement, agree, reach an understanding: inter se ut lubet, T.: cum reo: cum privatis non poterat transigi minore pecuniā: ut secum aliquid quā lubet condicione transigeret. —With cum, to make an end of, put an end to, have done with: cum Publilio certamen, L.: cum expeditionibus, Ta.: cum spe votoque uxoris semel transigitur, Ta.—Of time, to bring to an end, lead, pass, spend: tempus per ostentationem, Ta.
    * * *
    transigere, transegi, transactus V
    stab, pierce; finish, settle, complete, accomplish; perform; bargain, transact

    Latin-English dictionary > trānsigō

  • 10 abjurgo

    abjurgare, abjurgavi, abjurgatus V TRANS
    take away in settlement of a quarrel; deny/refuse reproachfully (L+S)

    Latin-English dictionary > abjurgo

  • 11 canaba

    I
    hut; hovel
    II
    settlement of traders/discharged soldiers (pl.) near Roman military camp/fort

    Latin-English dictionary > canaba

  • 12 canabarius

    Latin-English dictionary > canabarius

  • 13 canabensis

    Latin-English dictionary > canabensis

  • 14 comparatio

    construction; material/constituent; combination/conjunction; relationship; comparison, weighing of merits; plea from greater good; comparative degree; preparation, making ready; procuring, provision; arrangement, settlement

    Latin-English dictionary > comparatio

  • 15 conparatio

    construction; material/constituent; combination/conjunction; relationship; comparison, weighing of merits; plea from the greater good; comparative degree; preparation, making ready; procuring, provision; arrangement, settlement

    Latin-English dictionary > conparatio

  • 16 transactio

    transaction; deal, business arrangemant, negotiated settlement

    Latin-English dictionary > transactio

  • 17 Antipolis

    Antĭpŏlis, is, f., = Antipolis.
    I.
    A city in Gaul, now Antibes, Plin. 3, 4, 5, § 35; Mel. 2, 5.—Hence, Antĭpŏlĭtānus, a, um, adj., of or from Antipolis:

    thynni,

    found in that region, Mart. 13, 103; cf. id. 4, 89.—
    II.

    Lewis & Short latin dictionary > Antipolis

  • 18 Antipolitanus

    Antĭpŏlis, is, f., = Antipolis.
    I.
    A city in Gaul, now Antibes, Plin. 3, 4, 5, § 35; Mel. 2, 5.—Hence, Antĭpŏlĭtānus, a, um, adj., of or from Antipolis:

    thynni,

    found in that region, Mart. 13, 103; cf. id. 4, 89.—
    II.

    Lewis & Short latin dictionary > Antipolitanus

  • 19 Colonia

    1.
    cŏlōnĭa, ae, f. [colonus].
    I.
    (Acc. to colonus, I.) A possession in land, a landed estate, a farm, Col. 11, 1, 23; Dig. 19, 2, 24, § 4; 33, 7, 20.—
    B.
    An abode, dwelling in gen. (cf. 1. colo, I. B.), Plaut. Aul. 3, 6, 40; and humorously: molarum, for a mill, id. Ps. 4, 6, 38.—Far more freq.,
    II.
    (Acc. to colonus, II.) A colony, colonial town, settlement:

    colonia dicta est a colendo: est autem pars civium aut sociorum, missa ubi rem publicam habeant ex consensu suae civitatis aut publico ejus populi unde profecti sunt consilio. Hae autem coloniae sunt. quae ex consensu publico, non ex secessione sunt conditae,

    Serv. ad Verg. A. 1, 12:

    in coloniam aliquos emittere,

    Varr. R. R. 3, 16, 29:

    in colonias mittere,

    Liv. 4, 49, 14:

    coloniam collocare idoneis in locis,

    Cic. Agr. 2, 27, 73:

    condere,

    Vell. 1, 15, 1.—Also freq.,
    B.
    Meton. for the persons sent for the establishment of such a town, a colony, colonists, planters; hence:

    coloniam deducere aliquo,

    Cic. Rep. 2, 4, 9:

    veteranorum,

    id. Phil. 2, 39, 100; 2, 40, 102; id. Agr. 1, 5, 16; 2, 27, 73; 2, 34, 92; id. Brut. 20, 79; Liv. 9, 28, 7; 9, 46, 3; 10, 1, 1; 39, 55, 5 ( bis) and 9; Vell. 1, 14; Suet. Tib. 4; id. Ner. 9 al.:

    mittere in Aeoliam, Ioniam, etc.,

    Cic. Div. 1, 1, 3:

    Antium,

    Liv. 8, 14, 8; cf. on the Roman colonies, their laws and regulations, Nieb. Röm. Gesch. 2, p. 49 sq.; Madv. Opusc. Ac. p. 208 sq.; and Dict. of Antiq. —
    C.
    Transf., of colonies of bees, Varr. R. R. 3, 16, 9 and 29.
    2.
    Cŏlōnĭa, ae, f., a name given to several colonial or provincial cities, but always, in the class. lang., with a more definite appellation; as Colonia Agrippina or Agrippinensis, the present Cologne.

    Lewis & Short latin dictionary > Colonia

  • 20 colonia

    1.
    cŏlōnĭa, ae, f. [colonus].
    I.
    (Acc. to colonus, I.) A possession in land, a landed estate, a farm, Col. 11, 1, 23; Dig. 19, 2, 24, § 4; 33, 7, 20.—
    B.
    An abode, dwelling in gen. (cf. 1. colo, I. B.), Plaut. Aul. 3, 6, 40; and humorously: molarum, for a mill, id. Ps. 4, 6, 38.—Far more freq.,
    II.
    (Acc. to colonus, II.) A colony, colonial town, settlement:

    colonia dicta est a colendo: est autem pars civium aut sociorum, missa ubi rem publicam habeant ex consensu suae civitatis aut publico ejus populi unde profecti sunt consilio. Hae autem coloniae sunt. quae ex consensu publico, non ex secessione sunt conditae,

    Serv. ad Verg. A. 1, 12:

    in coloniam aliquos emittere,

    Varr. R. R. 3, 16, 29:

    in colonias mittere,

    Liv. 4, 49, 14:

    coloniam collocare idoneis in locis,

    Cic. Agr. 2, 27, 73:

    condere,

    Vell. 1, 15, 1.—Also freq.,
    B.
    Meton. for the persons sent for the establishment of such a town, a colony, colonists, planters; hence:

    coloniam deducere aliquo,

    Cic. Rep. 2, 4, 9:

    veteranorum,

    id. Phil. 2, 39, 100; 2, 40, 102; id. Agr. 1, 5, 16; 2, 27, 73; 2, 34, 92; id. Brut. 20, 79; Liv. 9, 28, 7; 9, 46, 3; 10, 1, 1; 39, 55, 5 ( bis) and 9; Vell. 1, 14; Suet. Tib. 4; id. Ner. 9 al.:

    mittere in Aeoliam, Ioniam, etc.,

    Cic. Div. 1, 1, 3:

    Antium,

    Liv. 8, 14, 8; cf. on the Roman colonies, their laws and regulations, Nieb. Röm. Gesch. 2, p. 49 sq.; Madv. Opusc. Ac. p. 208 sq.; and Dict. of Antiq. —
    C.
    Transf., of colonies of bees, Varr. R. R. 3, 16, 9 and 29.
    2.
    Cŏlōnĭa, ae, f., a name given to several colonial or provincial cities, but always, in the class. lang., with a more definite appellation; as Colonia Agrippina or Agrippinensis, the present Cologne.

    Lewis & Short latin dictionary > colonia

См. также в других словарях:

  • settlement — set·tle·ment n 1: the act or process of settling 2 a: an agreement reducing or resolving differences; esp: an agreement between litigants that concludes the litigation the states finally agreed upon a settlement and a consent decree W. J. Brennan …   Law dictionary

  • Settlement — may refer to:* Consolidation (soil), settlement in soil * Human settlement, permanent community where people live ** Israeli settlement, communities inhabited by Israeli Jews in territory that came under Israel s control as a result of the 1967… …   Wikipedia

  • Settlement — Set tle*ment, n. 1. The act of setting, or the state of being settled. Specifically: [1913 Webster] (a) Establishment in life, in business, condition, etc.; ordination or installation as pastor. [1913 Webster] Every man living has a design in his …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Settlement — steht für Settlement (Finanzwesen) Cash settlement Finanzbegriff Permanent Settlement, Steuerbegriff Siehe auch Act of Settlement Latin Settlement The Settlement Selkirk Settlement Settlement Indians …   Deutsch Wikipedia

  • settlement — [n1] decision, conclusion adjustment, agreement, arrangement, clearance, compact, compensation, completion, conclusion, confirmation, contract, covenant, deal, defrayal, determination, discharge, disposition, establishment, happy medium*,… …   New thesaurus

  • settlement — [set′ lmənt] n. 1. a settling or being settled (in various senses) 2. a new colony, or a place newly colonized 3. a) a small or isolated community; village b) a community established by the members of a particular religious or social group 4. an… …   English World dictionary

  • Settlement — (engl., spr. ßéttl ment), Niederlassung, Ansiedelung, Kolonie; auch Festsetzung, Vermächtnis, Anordnung, z. B. über Güterschluß oder Entail (s. d.). – S. (Toynbeehalle) heißt auch eine Ansiedelung akademisch gebildeter Männer in einem… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Settlement — (engl., spr. ßéttlment), Niederlassung, Ansiedlung; Settler, Ansiedler …   Kleines Konversations-Lexikon

  • settlement — The transferring of property to another person or a gift. Under certain circumstances, settlements are void against the Trustee and are brought back into the bankruptcy estate. (Dictionary of Canadian Bankruptcy Terms) United Glossary of… …   Glossary of Bankruptcy

  • settlement — 1640s, act of fixing or steadying; from SETTLE (Cf. settle) (v.) + MENT (Cf. ment). Meaning colony is attested from 1690s; that of payment of an account is from 1729 …   Etymology dictionary

  • settlement — ► NOUN 1) the action or process of settling. 2) an official agreement intended to settle a dispute or conflict. 3) a place where people establish a community. 4) Law an arrangement whereby property passes to a person or succession of people as… …   English terms dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»