-
1 separo
separo, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] séparer, disjoindre, désunir. [st2]2 [-] isoler, partager, détacher, mettre à part, distinguer. - maria pertenui discrimine separantur, Cic.: les mers ne sont séparées que par une très faible distance. - separandos a cetero exercitu ratus, Curt. 7, 2, 35: convaincu qu'il fallait les isoler du reste de l'armée. - equitatus separatus erat, Liv.: la cavalerie était fractionnée en plusieurs corps. - separare se, Liv.: faire cause à part. - separare suas res, Liv.: séparer sa cause. - separare consilia ab... Liv.: séparer ses intérêts de... - miscenda sit an separanda narratio (inter. indir.), Quint. 4, 2, 101: s'il faut confondre ou distinguer les faits de la narration.* * *separo, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] séparer, disjoindre, désunir. [st2]2 [-] isoler, partager, détacher, mettre à part, distinguer. - maria pertenui discrimine separantur, Cic.: les mers ne sont séparées que par une très faible distance. - separandos a cetero exercitu ratus, Curt. 7, 2, 35: convaincu qu'il fallait les isoler du reste de l'armée. - equitatus separatus erat, Liv.: la cavalerie était fractionnée en plusieurs corps. - separare se, Liv.: faire cause à part. - separare suas res, Liv.: séparer sa cause. - separare consilia ab... Liv.: séparer ses intérêts de... - miscenda sit an separanda narratio (inter. indir.), Quint. 4, 2, 101: s'il faut confondre ou distinguer les faits de la narration.* * *Separo, separas, pen. cor. separare. Plin. Separer, Tirer, Departir, Escarter, Desemparer. -
2 separo
separo separo, avi, atum, are отделять -
3 separo
sē-paro, āvī, ātum, āre1) отделять, разделять, разобщать, обособлять (aliquos a cetero exercitu QC; equites ex omni populi summā C; Europam Asiamque fretum sepărat PM)suum consilium ab reliquis s. Cs — отделять свой план от прочих, т. е. действовать по собственному плану2) исключать ( aliquem ab amicis C)3) различать, отличатьorator, quem a bono viro non separo Q — оратор, который в моих глазах является человеком порядочным -
4 separo
sē-paro, āvī, ātum, āre, absondern, trennen, I) eig.: a) alqm od. alqd ab etc.: a populari consessu senatoria subsellia, Cic. fr.: separandos a cetero exercitu, Curt. – haec ibi latitudo Asiam ab Europa separat, Plin.: xystus, qui porticum a ripa separat, Sen. – b) alqd alqā re: Seston Abydenā separat urbe fretum, Ov. trist. 1, 10, 38: u. so Lucan. 4, 75 u.a. – Pers., natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur, Diom. 300, 13 K. – c) alqd ex alqa re od. in alqd: equitum magno numero ex omni populi summa separato, Cic. – ut corpora illius civitatis separata sint in alias gentes, Vell. – d) mit bl. Acc.: Europam Asiamque separans fretum, Plin.: nec nos mare separat ingens, Ov.: cum (maria) pertenui discrimine separentur, Cic. – II) bildl., trennen, besonders vornehmen, a) m. ab u. Abl.: a perpetuis suis historiis bella ea, Cic.: suum consilium ab reliquis, einen besonderen Entschluß fassen, Caes. – b) m. bl. Acc.: utilitatem, Cic.: officium dantis testes et refellentis, Quint.: ut idem separetur Cato, ausgenommen werde, Vell. – / Nbf. separo, ere, wovon Imperat. separe, Stat. Theb. 4, 481.
-
5 separo
sē-paro, āvī, ātum, āre, absondern, trennen, I) eig.: a) alqm od. alqd ab etc.: a populari consessu senatoria subsellia, Cic. fr.: separandos a cetero exercitu, Curt. – haec ibi latitudo Asiam ab Europa separat, Plin.: xystus, qui porticum a ripa separat, Sen. – b) alqd alqā re: Seston Abydenā separat urbe fretum, Ov. trist. 1, 10, 38: u. so Lucan. 4, 75 u.a. – Pers., natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur, Diom. 300, 13 K. – c) alqd ex alqa re od. in alqd: equitum magno numero ex omni populi summa separato, Cic. – ut corpora illius civitatis separata sint in alias gentes, Vell. – d) mit bl. Acc.: Europam Asiamque separans fretum, Plin.: nec nos mare separat ingens, Ov.: cum (maria) pertenui discrimine separentur, Cic. – II) bildl., trennen, besonders vornehmen, a) m. ab u. Abl.: a perpetuis suis historiis bella ea, Cic.: suum consilium ab reliquis, einen besonderen Entschluß fassen, Caes. – b) m. bl. Acc.: utilitatem, Cic.: officium dantis testes et refellentis, Quint.: ut idem separetur Cato, ausgenommen werde, Vell. – ⇒ Nbf. separo, ere, wovon Imperat. separe, Stat. Theb. 4, 481. -
6 separo
sē-păro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. paro], to disjoin, sever, part, divide, separate (class. and freq., esp. in the trop. sense; cf.: divido, dirimo, disjungo, secludo).I.Lit.(α).With ab:(β).senatoria subsellia a populari consessu,
Cic. Corn. Fragm. 12, p. 449 Orell.:separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis,
Ov. M. 1, 313:Asiam ab Europā,
Plin. 4, 12, 26, § 87:separandos a cetero exercitu ratus,
Curt. 7, 2, 35.—With abl. ( poet.):(γ).Seston Abydenā separat urbe fretum,
Ov. Tr. 1, 10, 28:separat (spatium) aethere terram,
Luc. 4, 75; 9, 524;natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur,
Diom. 275 P.—With simple acc., Cic. Agr. 2, 32, 87; cf.:II. (α).nec nos mare separat ingens,
Ov. M. 3, 448:in ipsis Europam Asiamque separantis freti angustiis,
Plin. 9, 15, 20, § 50;equitum magno numero ex omni populi summā separato,
Cic. Rep. 2, 22, 39:Thessalorum omnis equitatus separatus erat,
separated, divided, Liv. 42, 55 fin., Dig. 34, 2, 19, § 2.— Pass.:ut corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vera solis Atheniensium muris clausa existimes,
Vell. 1, 18, 1.—With ab:(β).multi Graeci a perpetuis suis historiis ea bella separaverunt,
Cic. Fam. 5, 12, 2:cogitatione magis a virtute potest quam re separari,
id. Off. 1, 27, 95, suum consilium ab reliquis separare, Caes. B. G. 7, 63 fin.:ob separata ab se consilia,
Liv. 23, 20, 4:nihil est, quod se ab Aetolis separent,
id. 38, 43, 12:orato rem, quem a bono viro non separo,
Quint. 2, 21, 12;saepe a figuris ea (vitia) separare difficile est,
id. 1, 5, 5.—With simple acc.:(α).separemus officium dantis testes et refellentis,
Quint. 5, 7, 9:miscenda sit an separanda narratio,
id. 4, 2, 101; cf. id. 12, 2, 13; cf.:virtus ipsa, separatā utilitate,
Cic. Tusc. 4, 15, 34: oratio ac vis forensis, ut idem separetur Cato, ita universa erupit sub Tullio, ut, etc., i. e. if Cato again be excepted (shortly before:praeter Catonem),
Vell. 1, 17, 3.—Hence, sēpărātus, a, um, P. a., separated, separate, distinct, particular, different.With ab:(β).quaestiones separatae a complexu rerum,
Quint. 5, 8, 6. —With abl.:(γ).(animalia) separata alienis,
Vell. 1, 16, 2.—Absol.:ista aliud quoddam separatum volumen exspectant,
Cic. Att. 14, 17, 6; so id. Verr. 2, 1, 17, § 45 Zumpt N cr.:neutrum vitiosum separatum est, sed compositione peccatur,
Quint. 1, 5, 35:quid separata, quid conjuncta (verba) exigant,
id. 8, 3, 15:eorum nullum ipsum per se separatum probo,
Cic. Rep. 1, 35, 54 Mos. N. cr.:privati ac separati agr: apud eos nihil est,
Caes. B. G. 4, 1; cf.:separatae singulis sedes et sua cuique mensa,
Tac. G. 22:separati epulis, discreti cubilibus,
id. H. 5, 5:(exordium) separatum, quod non ex ipsā causā ductum est, nec,
Cic. Inv. 1, 18, 26: tu (Bacchus) separatis uvidus in jugis (i. e. remotis), distant, remote, Hor C. 2, 19, 18.— Comp.:intellectus,
Tert. Anim. 18 fin.—Sup. does not occur. —Hence, * adv.: sēpărātē, separately, apart:separatius adjungi,
Cic. Inv. 2, 51, 156. -
7 separo
separare, separavi, separatus Vdivide, distinguish; separate -
8 separo
, separavi, separatum, separare 1отделять -
9 separatus
[st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé. - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt. - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires. - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre. - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet. - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.* * *[st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé. - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt. - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires. - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre. - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet. - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.* * *Separatus, pen. prod. Participium. Cic. Separé, Desemparé. -
10 separatus
1. sēparātus, a, um, PAdi. (v. separo), abgesondert, getrennt, besonder, verschieden, volumen, Cic.: exordium, nicht zusammenhängend mit der Sache, Cic.: separatis temporibus, zu verschiedenen Zeiten, Nep. – Compar. bei Tert. de anim. 18. Ambros. de Elia 17, 91. Cael. Aur. de morb. chron. 5, 10, 101.————————2. sēparātus, ūs, m. (separo), die Absonderung, Apul. flor. 15. p. 17, 7 Kr.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > separatus
-
11 separatus
-
12 separabilis
sēparābilis, e [ separo ] -
13 separatim
sēparatim [ separo ]1) отдельно, порознь (versum s. et divise legere AG)2) в общем, вообще, отвлечённо (s. dicere de aliquā re C) -
14 separatio
sēparatio, ōnis f. [ separo ]1) отделение, разделение (distributio partium ac s. C)2) различение, различное употребление ( nominum idem significantium Q) -
15 separatus
-
16 circumseparo
circum-sēparo, āre, rings abtrennen, gingivas a dentibus ferramento, Cael. Aur. chron. 2, 4, 74.
-
17 disseparo
dis-sēparo, āre, absondern, trennen, Non. 282, 19. Orest. trag. 940. – / Nazar. pan. 2, 1 Bährens nach den Hdschrn. disparata.
-
18 separabilis
sēparābilis, e (separo), trennbar, a corpore, Cic. Tusc. 1, 21.
-
19 separatio
sēparātio, ōnis, f. (separo), die Absonderung, Trennung (Ggstz. coniunctio), I) eig.: distributio partium ac sep., Cic.: animi et corporis in morte, Gell.: animae, Mythogr. Lat.: separationes agrorum, Gromat. 11, 30. – II) übtr.: sep. criminum, Quint.: nominum idem significantium, Quint.: sui facti ab illa defensione, Cic. – als rhet. Fig. = διακοπή oder διαστολή, die Trennung, der Einschnitt, wenn zwischen zwei gleiche Wörter ein drittes gesetzt wird (zB. duc, age, duc ad nos), Iul. Rufin. de schem. lex. § 11.
-
20 separativus
sēparātīvus, a, um (separo), trennend, absondernd, coniunctio, Diom. 418, 26: praepositiones, Prisc. 14, 54.
См. также в других словарях:
separo — m. Méx. En una cárcel, celda para incomunicar a un recluso … Diccionario de la lengua española
separo — ► sustantivo masculino México Lugar donde se encierra de modo temporal a los presuntos responsables de un delito, en las delegaciones de la policía. * * * separo. m. Méx. En una cárcel, celda para incomunicar a un recluso … Enciclopedia Universal
Historia de la organización territorial de Albania — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar … Wikipedia Español
Rock de Argentina — Saltar a navegación, búsqueda Rock Orígenes musicales: Blues, Jazz, Rock and roll Orígenes culturales: Instrumentos comunes: guitarra, guitarra … Wikipedia Español
Pangea — Saltar a navegación, búsqueda Para otros usos de este término, véase Pangea (desambiguación). Las líneas marcadas sobre Pangea señalan las masas de tierra que se separarían para formar los continentes actuales. Pangea (Pangaea) era el… … Wikipedia Español
Evolución territorial de los Estados Unidos — Saltar a navegación, búsqueda Animación que muestra, primero, el orden en el que las 13 colonias ratificaron la Constitución, y después, el orden en el que cada estado fue admitido en la Unión. Este artículo trata sobre la evolución de las… … Wikipedia Español
Historia de Centroamérica — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar … Wikipedia Español
Historia territorial de los Estados Unidos — Animación que muestra, primero, el orden en el que las 13 colonias ratificaron la Constitución, y después, el orden en el que cada estado fue admitido en la Unión. Este artículo trata sobre la evolución de las fronteras de los Estados Unidos. Se… … Wikipedia Español
separar — (Del lat. separare.) ► verbo transitivo/ pronominal 1 Poner a una persona, un animal o una cosa lejos de otra que se toma como referencia: ■ se separó de la orilla; separó las sillas de la pared. SINÓNIMO alejar ► verbo transitivo 2 Formar grupos … Enciclopedia Universal
Isla de Man — Isle of Man Ellan Vannin Isla de Man Dependencia de la Corona británica … Wikipedia Español
S Club 8 — Saltar a navegación, búsqueda S Club 8 Información personal Origen Reino Unido … Wikipedia Español