Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

separo

  • 1 separo

    separo, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] séparer, disjoindre, désunir. [st2]2 [-] isoler, partager, détacher, mettre à part, distinguer.    - maria pertenui discrimine separantur, Cic.: les mers ne sont séparées que par une très faible distance.    - separandos a cetero exercitu ratus, Curt. 7, 2, 35: convaincu qu'il fallait les isoler du reste de l'armée.    - equitatus separatus erat, Liv.: la cavalerie était fractionnée en plusieurs corps.    - separare se, Liv.: faire cause à part.    - separare suas res, Liv.: séparer sa cause.    - separare consilia ab... Liv.: séparer ses intérêts de...    - miscenda sit an separanda narratio (inter. indir.), Quint. 4, 2, 101: s'il faut confondre ou distinguer les faits de la narration.
    * * *
    separo, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] séparer, disjoindre, désunir. [st2]2 [-] isoler, partager, détacher, mettre à part, distinguer.    - maria pertenui discrimine separantur, Cic.: les mers ne sont séparées que par une très faible distance.    - separandos a cetero exercitu ratus, Curt. 7, 2, 35: convaincu qu'il fallait les isoler du reste de l'armée.    - equitatus separatus erat, Liv.: la cavalerie était fractionnée en plusieurs corps.    - separare se, Liv.: faire cause à part.    - separare suas res, Liv.: séparer sa cause.    - separare consilia ab... Liv.: séparer ses intérêts de...    - miscenda sit an separanda narratio (inter. indir.), Quint. 4, 2, 101: s'il faut confondre ou distinguer les faits de la narration.
    * * *
        Separo, separas, pen. cor. separare. Plin. Separer, Tirer, Departir, Escarter, Desemparer.

    Dictionarium latinogallicum > separo

  • 2 separo

    separo separo, avi, atum, are отделять

    Латинско-русский словарь > separo

  • 3 separo

    sē-paro, āvī, ātum, āre
    1) отделять, разделять, разобщать, обособлять (aliquos a cetero exercitu QC; equites ex omni populi summā C; Europam Asiamque fretum sepărat PM)
    suum consilium ab reliquis s. Cs — отделять свой план от прочих, т. е. действовать по собственному плану
    3) различать, отличать
    orator, quem a bono viro non separo Q — оратор, который в моих глазах является человеком порядочным

    Латинско-русский словарь > separo

  • 4 separo

    sē-paro, āvī, ātum, āre, absondern, trennen, I) eig.: a) alqm od. alqd ab etc.: a populari consessu senatoria subsellia, Cic. fr.: separandos a cetero exercitu, Curt. – haec ibi latitudo Asiam ab Europa separat, Plin.: xystus, qui porticum a ripa separat, Sen. – b) alqd alqā re: Seston Abydenā separat urbe fretum, Ov. trist. 1, 10, 38: u. so Lucan. 4, 75 u.a. – Pers., natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur, Diom. 300, 13 K. – c) alqd ex alqa re od. in alqd: equitum magno numero ex omni populi summa separato, Cic. – ut corpora illius civitatis separata sint in alias gentes, Vell. – d) mit bl. Acc.: Europam Asiamque separans fretum, Plin.: nec nos mare separat ingens, Ov.: cum (maria) pertenui discrimine separentur, Cic. – II) bildl., trennen, besonders vornehmen, a) m. ab u. Abl.: a perpetuis suis historiis bella ea, Cic.: suum consilium ab reliquis, einen besonderen Entschluß fassen, Caes. – b) m. bl. Acc.: utilitatem, Cic.: officium dantis testes et refellentis, Quint.: ut idem separetur Cato, ausgenommen werde, Vell. – / Nbf. separo, ere, wovon Imperat. separe, Stat. Theb. 4, 481.

    lateinisch-deutsches > separo

  • 5 separo

    sē-paro, āvī, ātum, āre, absondern, trennen, I) eig.: a) alqm od. alqd ab etc.: a populari consessu senatoria subsellia, Cic. fr.: separandos a cetero exercitu, Curt. – haec ibi latitudo Asiam ab Europa separat, Plin.: xystus, qui porticum a ripa separat, Sen. – b) alqd alqā re: Seston Abydenā separat urbe fretum, Ov. trist. 1, 10, 38: u. so Lucan. 4, 75 u.a. – Pers., natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur, Diom. 300, 13 K. – c) alqd ex alqa re od. in alqd: equitum magno numero ex omni populi summa separato, Cic. – ut corpora illius civitatis separata sint in alias gentes, Vell. – d) mit bl. Acc.: Europam Asiamque separans fretum, Plin.: nec nos mare separat ingens, Ov.: cum (maria) pertenui discrimine separentur, Cic. – II) bildl., trennen, besonders vornehmen, a) m. ab u. Abl.: a perpetuis suis historiis bella ea, Cic.: suum consilium ab reliquis, einen besonderen Entschluß fassen, Caes. – b) m. bl. Acc.: utilitatem, Cic.: officium dantis testes et refellentis, Quint.: ut idem separetur Cato, ausgenommen werde, Vell. – Nbf. separo, ere, wovon Imperat. separe, Stat. Theb. 4, 481.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > separo

  • 6 separo

    sē-păro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. paro], to disjoin, sever, part, divide, separate (class. and freq., esp. in the trop. sense; cf.: divido, dirimo, disjungo, secludo).
    I.
    Lit.
    (α).
    With ab:

    senatoria subsellia a populari consessu,

    Cic. Corn. Fragm. 12, p. 449 Orell.:

    separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis,

    Ov. M. 1, 313:

    Asiam ab Europā,

    Plin. 4, 12, 26, § 87:

    separandos a cetero exercitu ratus,

    Curt. 7, 2, 35.—
    (β).
    With abl. ( poet.):

    Seston Abydenā separat urbe fretum,

    Ov. Tr. 1, 10, 28:

    separat (spatium) aethere terram,

    Luc. 4, 75; 9, 524;

    natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur,

    Diom. 275 P.—
    (γ).
    With simple acc., Cic. Agr. 2, 32, 87; cf.:

    nec nos mare separat ingens,

    Ov. M. 3, 448:

    in ipsis Europam Asiamque separantis freti angustiis,

    Plin. 9, 15, 20, § 50;

    equitum magno numero ex omni populi summā separato,

    Cic. Rep. 2, 22, 39:

    Thessalorum omnis equitatus separatus erat,

    separated, divided, Liv. 42, 55 fin., Dig. 34, 2, 19, § 2.— Pass.:

    ut corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vera solis Atheniensium muris clausa existimes,

    Vell. 1, 18, 1.—
    II.
    Trop., to treat or consider separately; to distinguish, except.
    (α).
    With ab:

    multi Graeci a perpetuis suis historiis ea bella separaverunt,

    Cic. Fam. 5, 12, 2:

    cogitatione magis a virtute potest quam re separari,

    id. Off. 1, 27, 95, suum consilium ab reliquis separare, Caes. B. G. 7, 63 fin.:

    ob separata ab se consilia,

    Liv. 23, 20, 4:

    nihil est, quod se ab Aetolis separent,

    id. 38, 43, 12:

    orato rem, quem a bono viro non separo,

    Quint. 2, 21, 12;

    saepe a figuris ea (vitia) separare difficile est,

    id. 1, 5, 5.—
    (β).
    With simple acc.:

    separemus officium dantis testes et refellentis,

    Quint. 5, 7, 9:

    miscenda sit an separanda narratio,

    id. 4, 2, 101; cf. id. 12, 2, 13; cf.:

    virtus ipsa, separatā utilitate,

    Cic. Tusc. 4, 15, 34: oratio ac vis forensis, ut idem separetur Cato, ita universa erupit sub Tullio, ut, etc., i. e. if Cato again be excepted (shortly before:

    praeter Catonem),

    Vell. 1, 17, 3.—Hence, sēpărātus, a, um, P. a., separated, separate, distinct, particular, different.
    (α).
    With ab:

    quaestiones separatae a complexu rerum,

    Quint. 5, 8, 6. —
    (β).
    With abl.:

    (animalia) separata alienis,

    Vell. 1, 16, 2.—
    (γ).
    Absol.:

    ista aliud quoddam separatum volumen exspectant,

    Cic. Att. 14, 17, 6; so id. Verr. 2, 1, 17, § 45 Zumpt N cr.:

    neutrum vitiosum separatum est, sed compositione peccatur,

    Quint. 1, 5, 35:

    quid separata, quid conjuncta (verba) exigant,

    id. 8, 3, 15:

    eorum nullum ipsum per se separatum probo,

    Cic. Rep. 1, 35, 54 Mos. N. cr.:

    privati ac separati agr: apud eos nihil est,

    Caes. B. G. 4, 1; cf.:

    separatae singulis sedes et sua cuique mensa,

    Tac. G. 22:

    separati epulis, discreti cubilibus,

    id. H. 5, 5:

    (exordium) separatum, quod non ex ipsā causā ductum est, nec,

    Cic. Inv. 1, 18, 26: tu (Bacchus) separatis uvidus in jugis (i. e. remotis), distant, remote, Hor C. 2, 19, 18.— Comp.:

    intellectus,

    Tert. Anim. 18 fin.—Sup. does not occur. —Hence, * adv.: sēpărātē, separately, apart:

    separatius adjungi,

    Cic. Inv. 2, 51, 156.

    Lewis & Short latin dictionary > separo

  • 7 separo

    separare, separavi, separatus V
    divide, distinguish; separate

    Latin-English dictionary > separo

  • 8 separo

    , separavi, separatum, separare 1
      отделять

    Dictionary Latin-Russian new > separo

  • 9 separatus

    [st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé.    - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt.    - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires.    - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre.    - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet.    - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.
    * * *
    [st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé.    - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt.    - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires.    - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre.    - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet.    - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.
    * * *
        Separatus, pen. prod. Participium. Cic. Separé, Desemparé.

    Dictionarium latinogallicum > separatus

  • 10 separatus

    1. sēparātus, a, um, PAdi. (v. separo), abgesondert, getrennt, besonder, verschieden, volumen, Cic.: exordium, nicht zusammenhängend mit der Sache, Cic.: separatis temporibus, zu verschiedenen Zeiten, Nep. – Compar. bei Tert. de anim. 18. Ambros. de Elia 17, 91. Cael. Aur. de morb. chron. 5, 10, 101.
    ————————
    2. sēparātus, ūs, m. (separo), die Absonderung, Apul. flor. 15. p. 17, 7 Kr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > separatus

  • 11 separatus

    1.
    sēpărātus, a, um, Part. and P. a. of separo.
    2.
    sēpărātus, ūs, m. [separo], a parting, separating:

    parili (crinis),

    App. Flor. p. 350, 40.

    Lewis & Short latin dictionary > separatus

  • 12 separabilis

    sēparābilis, e [ separo ]

    Латинско-русский словарь > separabilis

  • 13 separatim

    sēparatim [ separo ]
    1) отдельно, порознь (versum s. et divise legere AG)
    2) в общем, вообще, отвлечённо (s. dicere de aliquā re C)

    Латинско-русский словарь > separatim

  • 14 separatio

    sēparatio, ōnis f. [ separo ]
    1) отделение, разделение (distributio partium ac s. C)
    2) различение, различное употребление ( nominum idem significantium Q)

    Латинско-русский словарь > separatio

  • 15 separatus

    I 1. sēparātus, a, um
    part. pf. к separo
    2. adj.
    1) отдельный, особый ( volumen C)
    2) отдалённый, уединённый ( juga H)
    II sēparātus, ūs m.
    отделение, разделение Ap

    Латинско-русский словарь > separatus

  • 16 circumseparo

    circum-sēparo, āre, rings abtrennen, gingivas a dentibus ferramento, Cael. Aur. chron. 2, 4, 74.

    lateinisch-deutsches > circumseparo

  • 17 disseparo

    dis-sēparo, āre, absondern, trennen, Non. 282, 19. Orest. trag. 940. – / Nazar. pan. 2, 1 Bährens nach den Hdschrn. disparata.

    lateinisch-deutsches > disseparo

  • 18 separabilis

    sēparābilis, e (separo), trennbar, a corpore, Cic. Tusc. 1, 21.

    lateinisch-deutsches > separabilis

  • 19 separatio

    sēparātio, ōnis, f. (separo), die Absonderung, Trennung (Ggstz. coniunctio), I) eig.: distributio partium ac sep., Cic.: animi et corporis in morte, Gell.: animae, Mythogr. Lat.: separationes agrorum, Gromat. 11, 30. – II) übtr.: sep. criminum, Quint.: nominum idem significantium, Quint.: sui facti ab illa defensione, Cic. – als rhet. Fig. = διακοπή oder διαστολή, die Trennung, der Einschnitt, wenn zwischen zwei gleiche Wörter ein drittes gesetzt wird (zB. duc, age, duc ad nos), Iul. Rufin. de schem. lex. § 11.

    lateinisch-deutsches > separatio

  • 20 separativus

    sēparātīvus, a, um (separo), trennend, absondernd, coniunctio, Diom. 418, 26: praepositiones, Prisc. 14, 54.

    lateinisch-deutsches > separativus

См. также в других словарях:

  • separo — m. Méx. En una cárcel, celda para incomunicar a un recluso …   Diccionario de la lengua española

  • separo — ► sustantivo masculino México Lugar donde se encierra de modo temporal a los presuntos responsables de un delito, en las delegaciones de la policía. * * * separo. m. Méx. En una cárcel, celda para incomunicar a un recluso …   Enciclopedia Universal

  • Historia de la organización territorial de Albania — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar …   Wikipedia Español

  • Rock de Argentina — Saltar a navegación, búsqueda Rock Orígenes musicales: Blues, Jazz, Rock and roll Orígenes culturales: Instrumentos comunes: guitarra, guitarra …   Wikipedia Español

  • Pangea — Saltar a navegación, búsqueda Para otros usos de este término, véase Pangea (desambiguación). Las líneas marcadas sobre Pangea señalan las masas de tierra que se separarían para formar los continentes actuales. Pangea (Pangaea) era el… …   Wikipedia Español

  • Evolución territorial de los Estados Unidos — Saltar a navegación, búsqueda Animación que muestra, primero, el orden en el que las 13 colonias ratificaron la Constitución, y después, el orden en el que cada estado fue admitido en la Unión. Este artículo trata sobre la evolución de las… …   Wikipedia Español

  • Historia de Centroamérica — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar …   Wikipedia Español

  • Historia territorial de los Estados Unidos — Animación que muestra, primero, el orden en el que las 13 colonias ratificaron la Constitución, y después, el orden en el que cada estado fue admitido en la Unión. Este artículo trata sobre la evolución de las fronteras de los Estados Unidos. Se… …   Wikipedia Español

  • separar — (Del lat. separare.) ► verbo transitivo/ pronominal 1 Poner a una persona, un animal o una cosa lejos de otra que se toma como referencia: ■ se separó de la orilla; separó las sillas de la pared. SINÓNIMO alejar ► verbo transitivo 2 Formar grupos …   Enciclopedia Universal

  • Isla de Man — Isle of Man Ellan Vannin Isla de Man Dependencia de la Corona británica …   Wikipedia Español

  • S Club 8 — Saltar a navegación, búsqueda S Club 8 Información personal Origen  Reino Unido …   Wikipedia Español

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»