Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

separati

  • 1 separatus

    [st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé.    - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt.    - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires.    - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre.    - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet.    - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.
    * * *
    [st1]1 [-] separātus, a, um: part. passé de separo; séparé, mis à part, détaché, distinct, isolé.    - separata utilitate, Cic. Tusc. 4, 15, 34: abstraction faite de l'intérêt.    - in separatis jugis, Hor.: sur des montagnes solitaires.    - privati ac separati agri apud eos nihil est, Caes. B. G. 4.1: aucun d'eux ne possède de terres en propre.    - exordium separatum, Cic.: exorde qui ne se rattache pas au sujet.    - genus ipsum per se separatum, Cic.: genre considéré isolément et en lui-même. [st1]2 [-] separātŭs, ūs, m.: séparation.
    * * *
        Separatus, pen. prod. Participium. Cic. Separé, Desemparé.

    Dictionarium latinogallicum > separatus

  • 2 separare

    1) отделять;

    separatio, отделение, разделение (1. 23 § 5 D. 6, 1);

    fructus a solo separati (1. 13 D. 7, 4. 1. 25 § 1 D. 22, 1. 1. 48 pr. D. 41, 1);

    separatio = divortium, развод (1. 8 D. 1, 9. 1. 9 § 3 D. 23, 3. 1. 9 C. 8, 48);

    heredes separati, прот. coniuncti (1. 63 D. 28, 5. 1. 10 § 2 D. 28, 6. 1. 3 D. 27, 1);

    bonorum suorum (1. 7 § 5 D. 4, 4); особ. separatio (bonorum) обозн. отделение наследственной массы покойника от личного имущества наследника в пользу верителей наследователя и легатариев (tit. D. 42, 6).

    2) различать (1. 60 pr. D. 50, 16. 1. 1 § 1 D. 1, 1. Paul. III. 6. § 85).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > separare

  • 3 separo

    sē-păro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. paro], to disjoin, sever, part, divide, separate (class. and freq., esp. in the trop. sense; cf.: divido, dirimo, disjungo, secludo).
    I.
    Lit.
    (α).
    With ab:

    senatoria subsellia a populari consessu,

    Cic. Corn. Fragm. 12, p. 449 Orell.:

    separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis,

    Ov. M. 1, 313:

    Asiam ab Europā,

    Plin. 4, 12, 26, § 87:

    separandos a cetero exercitu ratus,

    Curt. 7, 2, 35.—
    (β).
    With abl. ( poet.):

    Seston Abydenā separat urbe fretum,

    Ov. Tr. 1, 10, 28:

    separat (spatium) aethere terram,

    Luc. 4, 75; 9, 524;

    natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur,

    Diom. 275 P.—
    (γ).
    With simple acc., Cic. Agr. 2, 32, 87; cf.:

    nec nos mare separat ingens,

    Ov. M. 3, 448:

    in ipsis Europam Asiamque separantis freti angustiis,

    Plin. 9, 15, 20, § 50;

    equitum magno numero ex omni populi summā separato,

    Cic. Rep. 2, 22, 39:

    Thessalorum omnis equitatus separatus erat,

    separated, divided, Liv. 42, 55 fin., Dig. 34, 2, 19, § 2.— Pass.:

    ut corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vera solis Atheniensium muris clausa existimes,

    Vell. 1, 18, 1.—
    II.
    Trop., to treat or consider separately; to distinguish, except.
    (α).
    With ab:

    multi Graeci a perpetuis suis historiis ea bella separaverunt,

    Cic. Fam. 5, 12, 2:

    cogitatione magis a virtute potest quam re separari,

    id. Off. 1, 27, 95, suum consilium ab reliquis separare, Caes. B. G. 7, 63 fin.:

    ob separata ab se consilia,

    Liv. 23, 20, 4:

    nihil est, quod se ab Aetolis separent,

    id. 38, 43, 12:

    orato rem, quem a bono viro non separo,

    Quint. 2, 21, 12;

    saepe a figuris ea (vitia) separare difficile est,

    id. 1, 5, 5.—
    (β).
    With simple acc.:

    separemus officium dantis testes et refellentis,

    Quint. 5, 7, 9:

    miscenda sit an separanda narratio,

    id. 4, 2, 101; cf. id. 12, 2, 13; cf.:

    virtus ipsa, separatā utilitate,

    Cic. Tusc. 4, 15, 34: oratio ac vis forensis, ut idem separetur Cato, ita universa erupit sub Tullio, ut, etc., i. e. if Cato again be excepted (shortly before:

    praeter Catonem),

    Vell. 1, 17, 3.—Hence, sēpărātus, a, um, P. a., separated, separate, distinct, particular, different.
    (α).
    With ab:

    quaestiones separatae a complexu rerum,

    Quint. 5, 8, 6. —
    (β).
    With abl.:

    (animalia) separata alienis,

    Vell. 1, 16, 2.—
    (γ).
    Absol.:

    ista aliud quoddam separatum volumen exspectant,

    Cic. Att. 14, 17, 6; so id. Verr. 2, 1, 17, § 45 Zumpt N cr.:

    neutrum vitiosum separatum est, sed compositione peccatur,

    Quint. 1, 5, 35:

    quid separata, quid conjuncta (verba) exigant,

    id. 8, 3, 15:

    eorum nullum ipsum per se separatum probo,

    Cic. Rep. 1, 35, 54 Mos. N. cr.:

    privati ac separati agr: apud eos nihil est,

    Caes. B. G. 4, 1; cf.:

    separatae singulis sedes et sua cuique mensa,

    Tac. G. 22:

    separati epulis, discreti cubilibus,

    id. H. 5, 5:

    (exordium) separatum, quod non ex ipsā causā ductum est, nec,

    Cic. Inv. 1, 18, 26: tu (Bacchus) separatis uvidus in jugis (i. e. remotis), distant, remote, Hor C. 2, 19, 18.— Comp.:

    intellectus,

    Tert. Anim. 18 fin.—Sup. does not occur. —Hence, * adv.: sēpărātē, separately, apart:

    separatius adjungi,

    Cic. Inv. 2, 51, 156.

    Lewis & Short latin dictionary > separo

  • 4 discerno

    dis-cerno, crēvī, crētum, ere, absondern, trennen, I) eig.: a) übh.: qui (longurii) equas discernant, ne inter se pugnare possint, Varro: multis lignum hoc a carnibus discernitur tunicis, Plin.: mons, qui fines eorum discerneret, abgrenzen, Sall.; vgl. poet., ac litem ut discerneret (fern halte) arvis, v. Grenzstein, Verg.: duae urbes magno inter se maris terrarumque spatio discretae, Liv.: Gabinus ager ab reliquo discretus, Varro LL.: Agrippina discreta velo, Tac.: separati epulis, discreti cubilibus, Tac.: discretae sedes piorum, abgesondert, abgelegen, Hor.: septem discretus in ostia Nilus, Ov.: quod moenibus cingebatur, ita repente atrā nube coopertum fulguribusque discretum est, ut etc., von Blitzen zerteilt, durchzuckt, Tac.: v. polit. Trennung der Stände, omnia discrimina talia, quibus ordines discernerentur, Liv. – b) se disc., sich entfernen, e medio se conspectu, Amm. 26, 6, 3: manibus repens et pedibus longius sese discrevit, Amm. 29, 5, 54. – II) übtr.: a) unterscheiden, alba et atra d. non posse, Cic.: fas atque nefas exiguo fine libidinum, Hor. – non disc. suos, Caes.: ubi discerni stultus auditor et credulus ab religioso et sapienti iudice possit, Cic. – m. folg. indir. Fragesatz (s. Liv. 7, 9, 7), animus discernit, quid sit eiusdem generis, quid alterius, Cic.: neque sui iudicii neque suarum esse virium discernere, utra pars iustiorem habeat causam, Caes.: pecuniae an famae minus parceret, haud facile discerneres, Sall.: ut discernere nequeas, utrumne... an... an etc., Lact.: nec discernatur, iussu iniussu imperatoris pugnent, Liv. – b) entscheiden, schlichten, v. Richter, hoc, Calp. ecl. 6, 91: ruricolûm lites, ibid. 8, 52. – übtr., v. Lebl., oracula dubia legimus, quae non nisi casus discrovere supremi, deren Bedeutung erst der Ausgang entschieden hat, Amm. 23, 5, 9.

    lateinisch-deutsches > discerno

  • 5 discerno

    dis-cerno, crēvī, crētum, ere, absondern, trennen, I) eig.: a) übh.: qui (longurii) equas discernant, ne inter se pugnare possint, Varro: multis lignum hoc a carnibus discernitur tunicis, Plin.: mons, qui fines eorum discerneret, abgrenzen, Sall.; vgl. poet., ac litem ut discerneret (fern halte) arvis, v. Grenzstein, Verg.: duae urbes magno inter se maris terrarumque spatio discretae, Liv.: Gabinus ager ab reliquo discretus, Varro LL.: Agrippina discreta velo, Tac.: separati epulis, discreti cubilibus, Tac.: discretae sedes piorum, abgesondert, abgelegen, Hor.: septem discretus in ostia Nilus, Ov.: quod moenibus cingebatur, ita repente atrā nube coopertum fulguribusque discretum est, ut etc., von Blitzen zerteilt, durchzuckt, Tac.: v. polit. Trennung der Stände, omnia discrimina talia, quibus ordines discernerentur, Liv. – b) se disc., sich entfernen, e medio se conspectu, Amm. 26, 6, 3: manibus repens et pedibus longius sese discrevit, Amm. 29, 5, 54. – II) übtr.: a) unterscheiden, alba et atra d. non posse, Cic.: fas atque nefas exiguo fine libidinum, Hor. – non disc. suos, Caes.: ubi discerni stultus auditor et credulus ab religioso et sapienti iudice possit, Cic. – m. folg. indir. Fragesatz (s. Liv. 7, 9, 7), animus discernit, quid sit eiusdem generis, quid alterius, Cic.: neque sui iudicii neque suarum esse virium discernere, utra pars iustiorem habeat causam, Caes.:
    ————
    pecuniae an famae minus parceret, haud facile discerneres, Sall.: ut discernere nequeas, utrumne... an... an etc., Lact.: nec discernatur, iussu iniussu imperatoris pugnent, Liv. – b) entscheiden, schlichten, v. Richter, hoc, Calp. ecl. 6, 91: ruricolûm lites, ibid. 8, 52. – übtr., v. Lebl., oracula dubia legimus, quae non nisi casus discrovere supremi, deren Bedeutung erst der Ausgang entschieden hat, Amm. 23, 5, 9.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > discerno

  • 6 pendere

    1) висеть: fructus pendentes, плоды, соединенные с вещью, прот. fructus separati, отделившиеся (1. 44 D. 6, 1. 1. 12 § 5. 1. 27 pr. D. 7, 1. 1. 15 pr. D. 20, 1. 1. 63 § 8 D. 47, 2. 1. 39 § 1 D. 19, 1. 1. 25 D. 19, 1). 2) зависеть от чего, pend. ex alieno arbitrio (1. 32 pr. D. 28, 5);

    ex conditione (1. 16 § 4 D. 40, 9. 1. 88 D. 46, 3. 1. 5 pr. D. 45, 1); проистекать: damnum vel lucrum pendens ex societate (1. 12. 38 pr. D. 17, 2);

    actiones, quae ex bonis defuncti pendent (1. 66 § 2 D. 36, 1).

    3) быть сомнительным, неизвестным, нерешенным: quod pendet, non est pro eo, quasi sit (1. 169 § 1 D. 50, 17. 1. 1 § 1 D. 14, 6. 1. 10 § 1 D. 38, 17. 1. 16 D. 39, 6. 1. 19 D. 40, 2);

    donec, quamdiu etc. (1. 80 D. 23, 3. 1. 11 § 7, 1, 20 D. 24, 1. 1. 106 D. 45, 1. 1. 9 § 2 D. 28, 2. 1. 16 § 5 D. 46, 1, 1. 3 § 5 D. 37, 10. 1. 12 § 5. 1. 25 § 1. D. 7, 1);

    usucapio (1. 15 pr. D. 41, 3. 1. 8 D. 12, 1);

    pendet conditio (см. s. 2. c.);

    dies (1. 10 pr. D. 38, 4. 1. 31 D. 35, 2. 1. 14 D. 5, 2. 1. 21 § 2. 1. 28 § 2 D. 49, 1. 1. un. pr. D. 49, 13. 1. 7 § 1 D. 50, 4. 1. 17 § 2 D. 44, 4);

    iudicio (1. 63 § 9 D. 47, 2);

    lite, causa (1. 2 C. 1, 21. 1. 2 C. 8, 37);

    rerum vindicatione (1. 28 C. 2, 4. 1. 22 § 1 C. 1, 2).

    4) весить: pend. pondo C. (1. 7 § 1 C. 1, 2). 5) платить, = dependere: pend. tributa (1. 52 § 2 D. 2, 14);

    usuras (1. 6 § 6. 1. 10 § 3 D. 17, 1. 1. 17 § 8. 1. 37 D. 22, 1);

    poenas (1. 20 D. 44, 7).

    6) обсуждать, оценивать, = perpendere: minus penso consilio facere aliquid (1. 3 § 3 D. 26, 7).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > pendere

  • 7 sēparātus

        sēparātus adj.    [P. of separo], separated, separate, distinct, particular, different: quoddam volumen: privati ac separati agri apud eos nihil est, Cs.: Tu (Bacchus) separatis uvidus in iugis, remote, H.

    Latin-English dictionary > sēparātus

  • 8 privo

    prīvo, āvi, ātum, 1, v. a. [privus].
    I.
    To bereave, deprive, rob, strip of any thing (class.; cf.: orbo, viduo).
    (α).
    With abl.:

    haec meretrix meum erum... privavit bonis, luce, honore,

    Plaut. Truc. 2, 7, 20:

    donis privatus sum,

    id. ib. 2, 7, 56:

    aliquem approbatione,

    Cic. Ac. 2, 19, 61:

    praepositio in privat verbum eā vi, quam haberet, si in praepositum non fuisset,

    id. Top. 11, 48:

    aliquem somno,

    id. Att. 9, 10, 1:

    se oculis,

    id. Fin. 5, 29, 87:

    aliquem vitā,

    id. Phil. 9, 4, 8:

    aliquem communi luce,

    id. Quint. 23, 74:

    patriam aspectu suo,

    id. Fam. 4, 9, 3:

    cibo,

    Lucr. 1, 1038:

    lumine,

    Ov. P. 1, 1, 53:

    fide,

    Stat. Th. 2, 695.—
    (β).
    With gen. (anteclass.): me cum privares tui, Afran. ap. Non. 498, 17 (Com. Rel. p. 156 Rib.).—
    (γ).
    With acc. (ante-class.): quod res vis hunc privari pulcras quas uti solet? Nov. ap. Non. 500, 16 (l. l. p. 224 Rib.).—
    II.
    To free, release, deliver from any thing; with abl.:

    aliquem injuriā,

    Cic. Agr. 1, 4, 13:

    exsilio,

    id. Att. 1, 16, 9:

    molestiā,

    id. ib. 12, 26, 2:

    dolore,

    id. Fin. 1, 11, 37:

    dolore,

    Lucr. 1, 60:

    dominis superbis,

    id. 2, 1091:

    formidine,

    Hor. S. 2, 7, 77.—Hence,
    A.
    prīvantĭa, ĭum, n., privatives, a transl. of the Gr. sterêtika: sunt enim alia contraria, quae privantia licet appellemus Latine, Graece appellantur sterêtika, Cic. Top. 11, 48.—
    B.
    prīvātus, a, um, P. a.
    I.
    Apart from the State, peculiar to one's self, of or belonging to an individual, private (opp. publicus or communis; cf. domesticus;

    class.): nihil privati ac separati agri,

    Caes. B. G. 4, 1:

    utatur privatis ut suis,

    Cic. Off. 1, 7, 20:

    privatus illis census erat brevis, Commune magnum,

    Hor. C. 2, 15, 13:

    vestem mutare privato consensu, opp. publico consilio,

    Cic. Sest. 12, 27:

    de communi quicquid poterat, ad se in privatam domum sevocabat,

    id. Quint. 3, 13:

    res quae ipsius erant privatae,

    private property, id. ib. 4, 15:

    privatae feriae vocantur sacrorum propriorum, velut dies natales,

    Fest. p. 242 Müll.—
    B.
    Esp., of persons, not in public or official life, private, deprived of office:

    cum projectis fascibus et deposito imperio, privatus et captus ipse in alienam venisset potestatem,

    Caes. B. C. 2, 32; Liv. 3, 41: vir privatus, a private individual, one who is not a magistrate, or in any public office:

    privato viro imperium extra ordinem dare,

    Cic. Phil. 11, 10, 25:

    Bibulus ex iis, qui privati sunt,

    id. Fam. 1, 1, 3:

    privatus an cum potestate,

    id. Inv. 1, 25, 35:

    privati, opp. reges,

    id. Div. 1, 40, 89.—
    C.
    Of things:

    aedificia,

    isolated, apart from the villages, Caes. B. G. 1, 5:

    vita privata et quieta,

    a private life, withdrawn from State affairs, Cic. Sen. 7, 22.—
    D.
    Neutr. absol. in the phrases in privato, in private, opp. in publico, in public, Liv. 39, 18: in privatum, for private use:

    tabernas vendidit in privatum,

    id. 40, 51: ex privato, from one's private property:

    tributum ex privato conferre,

    id. 30, 44.—
    E.
    Subst.: prīvātus, i, m. (sc. homo), a man in private life, citizen (opp. magistratus):

    hic qualis imperator nunc privatus est,

    Plaut. Capt. 1, 2, 63: an vero P. Scipio pontifex maximus Ti. Gracchum privatus interfecit;

    Catilinam nos consules perferemus?

    Cic. Cat. 1, 1, 3.— Plur., Cic. Leg. 3, 19, 43:

    consilium dedimus Sullae, privatus ut altum Dormiret,

    Juv. 1, 16.—
    II.
    In the time of the emperors, private, i. e. not imperial, not belonging to the emperor or to the imperial family:

    id sibi (Domitiano) maxime formidolosum, privati hominis (i. e. Agricolae) nomen supra principis attolli,

    Tac. Agr. 39:

    ut summum fastigium privati hominis impleret, cum principis noluisset,

    Plin. Ep. 2, 1, 2:

    spectacula,

    not given by the emperor, Suet. Ner. 21.— Adv.: prīvā-tō, at home (very rare for the class. privatim, q. v.): privato nos tenuissemus, Liv. Fragm. ap. Prisc. p. 1009 P.

    Lewis & Short latin dictionary > privo

См. также в других словарях:

  • Separāti — (Solitarii, d.i. Abgesonderte), Wiedertäufer im 17. Jahrh., welche sich gänzlich dem Irdischen entzogen …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Digiti separati — atskirtos pirštų užuomazgos statusas T sritis gyvūnų raida, augimas, ontogenezė, embriologija atitikmenys: lot. Digiti definitivi; Digiti separati ryšiai: platesnis terminas – pirštai …   Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai

  • Digiti separati — atskirtos pirštų užuomazgos statusas T sritis embriologija atitikmenys: lot. Digiti definitivi; Digiti separati ryšiai: platesnis terminas – pirštai …   Medicininės histologijos ir embriologijos vardynas

  • fructus separati — /fraktas separeytay/ Separate fruits; the fruits of a thing when they are separated from it …   Black's law dictionary

  • fructus separati — /fraktas separeytay/ Separate fruits; the fruits of a thing when they are separated from it …   Black's law dictionary

  • fructus separati — Severed fruit; plucked fruit …   Ballentine's law dictionary

  • separatistas — separati̇̀stas, separati̇̀stė dkt. Palaikýti separatistùs …   Bendrinės lietuvių kalbos žodyno antraštynas

  • separatistė — separati̇̀stas, separati̇̀stė dkt. Palaikýti separatistùs …   Bendrinės lietuvių kalbos žodyno antraštynas

  • separatizmas — separati̇̀zmas dkt. Ètninis, reli̇̀ginis ir kalbi̇̀nis separati̇̀zmas …   Bendrinės lietuvių kalbos žodyno antraštynas

  • separatizmas — separatìzmas sm. (2) Š; Rtr siekimas atsiskirti nuo kitų: Politinis separatìzmas DŽ. Bundas buvo oportunizmo ir separatizmo skleidėjas rš …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • separatistas — separatìstas, ė smob. (2) DŽ, TrpŽ; Rtr politinio separatizmo šalininkas …   Dictionary of the Lithuanian Language

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»