-
1 inrideo
irrīdĕo ( inr-), rīsi, rīsu, 2, v. n. and a. [1. in-rideo] (collat. form irrīdo, ĕre, M. Brutus ap. Diom. p. 378 P.).I.Neutr., to laugh at a person or thing, to joke, jeer:II.irrides in re tanta,
Ter. Heaut. 5, 2, 29; id. And. 1, 2, 33:tam aperte,
id. Phorm. 5, 7, 63:Caesar mihi irridere visus est,
Cic. Att. 12, 6, 3:Lemnii irridentes responderunt,
Nep. Milt. 1, 5; cf.:multum irridentibus,
Tac. A. 1, 8:qui irrident, quod, etc.,
Cic. Off. 1, 35, 128:et ille irridens... inquit,
Suet. Galb. 4:irridens respondit,
id. Tib. 52.—Act., to mock, ridicule, laugh to scorn:bonis tuis rebus meas res irrides malas,
Plaut. Trin. 2, 4, 45:venis ultro irrisum dominum,
id. Am. 2, 1, 40:nos,
Ter. Eun. 5, 7, 17:per jocum deos irridens,
Cic. N. D. 2, 3, 7:Romam atque contemnere,
id. Agr. 2, 35, 96:vos ab illo irridemini,
id. Ac. 2, 39, 123:semel irrisus,
Hor. Ep. 1, 17, 58:perpessus es non irridendam moram,
Plin. Pan. 63, 2:quae irrideri ab imperitis solent,
Cic. Fin. 3, 22, 75:irrisam sine honore ratem Sergestus agebat,
Verg. A. 5, 272:vox praeconis irrisa est,
Suet. Claud. 21:tantam irridendi sui facultatem dare,
Cic. Div. 2, 17, 39.— Aliquem irrisum habere, to make a laughing-stock:me impune irrisum esse habitum,
Plaut. Ep. 3, 4, 83.—Hence, irrī-denter, adv., jeeringly, scoffingly (anteand post-class.): petit, Laber. ap. Charis. p. 181 P. (Com. Fragm. v. 93 Rib.):admonere,
Aug. Ep. 5 med. -
2 irrideo
irrīdĕo ( inr-), rīsi, rīsu, 2, v. n. and a. [1. in-rideo] (collat. form irrīdo, ĕre, M. Brutus ap. Diom. p. 378 P.).I.Neutr., to laugh at a person or thing, to joke, jeer:II.irrides in re tanta,
Ter. Heaut. 5, 2, 29; id. And. 1, 2, 33:tam aperte,
id. Phorm. 5, 7, 63:Caesar mihi irridere visus est,
Cic. Att. 12, 6, 3:Lemnii irridentes responderunt,
Nep. Milt. 1, 5; cf.:multum irridentibus,
Tac. A. 1, 8:qui irrident, quod, etc.,
Cic. Off. 1, 35, 128:et ille irridens... inquit,
Suet. Galb. 4:irridens respondit,
id. Tib. 52.—Act., to mock, ridicule, laugh to scorn:bonis tuis rebus meas res irrides malas,
Plaut. Trin. 2, 4, 45:venis ultro irrisum dominum,
id. Am. 2, 1, 40:nos,
Ter. Eun. 5, 7, 17:per jocum deos irridens,
Cic. N. D. 2, 3, 7:Romam atque contemnere,
id. Agr. 2, 35, 96:vos ab illo irridemini,
id. Ac. 2, 39, 123:semel irrisus,
Hor. Ep. 1, 17, 58:perpessus es non irridendam moram,
Plin. Pan. 63, 2:quae irrideri ab imperitis solent,
Cic. Fin. 3, 22, 75:irrisam sine honore ratem Sergestus agebat,
Verg. A. 5, 272:vox praeconis irrisa est,
Suet. Claud. 21:tantam irridendi sui facultatem dare,
Cic. Div. 2, 17, 39.— Aliquem irrisum habere, to make a laughing-stock:me impune irrisum esse habitum,
Plaut. Ep. 3, 4, 83.—Hence, irrī-denter, adv., jeeringly, scoffingly (anteand post-class.): petit, Laber. ap. Charis. p. 181 P. (Com. Fragm. v. 93 Rib.):admonere,
Aug. Ep. 5 med. -
3 irrido
irrīdĕo ( inr-), rīsi, rīsu, 2, v. n. and a. [1. in-rideo] (collat. form irrīdo, ĕre, M. Brutus ap. Diom. p. 378 P.).I.Neutr., to laugh at a person or thing, to joke, jeer:II.irrides in re tanta,
Ter. Heaut. 5, 2, 29; id. And. 1, 2, 33:tam aperte,
id. Phorm. 5, 7, 63:Caesar mihi irridere visus est,
Cic. Att. 12, 6, 3:Lemnii irridentes responderunt,
Nep. Milt. 1, 5; cf.:multum irridentibus,
Tac. A. 1, 8:qui irrident, quod, etc.,
Cic. Off. 1, 35, 128:et ille irridens... inquit,
Suet. Galb. 4:irridens respondit,
id. Tib. 52.—Act., to mock, ridicule, laugh to scorn:bonis tuis rebus meas res irrides malas,
Plaut. Trin. 2, 4, 45:venis ultro irrisum dominum,
id. Am. 2, 1, 40:nos,
Ter. Eun. 5, 7, 17:per jocum deos irridens,
Cic. N. D. 2, 3, 7:Romam atque contemnere,
id. Agr. 2, 35, 96:vos ab illo irridemini,
id. Ac. 2, 39, 123:semel irrisus,
Hor. Ep. 1, 17, 58:perpessus es non irridendam moram,
Plin. Pan. 63, 2:quae irrideri ab imperitis solent,
Cic. Fin. 3, 22, 75:irrisam sine honore ratem Sergestus agebat,
Verg. A. 5, 272:vox praeconis irrisa est,
Suet. Claud. 21:tantam irridendi sui facultatem dare,
Cic. Div. 2, 17, 39.— Aliquem irrisum habere, to make a laughing-stock:me impune irrisum esse habitum,
Plaut. Ep. 3, 4, 83.—Hence, irrī-denter, adv., jeeringly, scoffingly (anteand post-class.): petit, Laber. ap. Charis. p. 181 P. (Com. Fragm. v. 93 Rib.):admonere,
Aug. Ep. 5 med.
См. также в других словарях:
Scoffingly — Scoff ing*ly, adv. In a scoffing manner. Broome. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
scoffingly — See scoff1. * * * … Universalium
scoffingly — adverb In a scoffing manner; scornfully … Wiktionary
scoffingly — adj. mockingly, jeeringly, scornfully, deridingly … English contemporary dictionary
scoffingly — scoff·ing·ly … English syllables
scoffingly — adverb in a disrespectful and mocking manner Sorry, she repeated derisively • Syn: ↑derisively, ↑derisorily, ↑mockingly • Derived from adjective: ↑mocking (for: ↑mockingly), ↑ … Useful english dictionary
Shams Tabrizi — Shams e Tabrīzī (PerB|شمس تبریزی, d. 1248) was an Iranian Sufi mystic born in the city of Tabriz in Iranian Azerbaijan. He introduced Mawlānā Jalāl ad Dīn Muhammad Balkhi, usually known as Rumi in the West, to Islamic mysticism, for which he was… … Wikipedia
Moses in Hellenistic literature — While the Pentateuch represents Moses as the greatest of all prophets, to whom the Lord made Himself known face to face (Deut. xxxiv. 10; comp. Num. xii. 7), and who, when descending Mount Sinai, had a halo about his head which so filled the… … Wikipedia
scoff — scoff1 scoffer, n. scoffingly, adv. /skawf, skof/, v.i. 1. to speak derisively; mock; jeer (often fol. by at): If you can t do any better, don t scoff. Their efforts toward a peaceful settlement are not to be scoffed at. v.t. 2. to mock at;… … Universalium
Moses in Judeo-Hellenistic literature — The Biblical character Moses is discussed or alluded to in surviving works by a number of Judeo Hellenic or Judeo Roman authors, including Eupolemus, Artapanus, Josephus, and Philo, as well as the non Jewish Hellenistic authors discussed in the… … Wikipedia
cavil — 1540s, from M.Fr. caviller to mock, jest, from L. cavillari to satirize, argue scoffingly, from cavilla jest, jeering, related to calumnia (see CALUMNY (Cf. calumny)) … Etymology dictionary