-
1 Scamander
Scămander, dri, m., = Skamandros.I.A river in Troas, the Scamander, now the Bunar-bashi Tchai, Mel. 1, 18, 3; Plin. 5, 30, 33, § 124; Enn. ap. Non. 467, 31 (Trag. v. 214 Vahl.); Hor. Epod. 13, 14 al.; Cat. 64, 357.—Called Xanthus, from its red color, Verg. A. 1, 473; Ov. M. 2, 245.—Hence, adj.: Scămandrĭus, a, um, of or belonging to the river Scamander: unda, Att. ap. Non. p. 192, 1 (Trag. Fragm. v. 322 Rib.).—II.A freedman of the Fabricii, Cic. Clu. 16, 47; Quint. 11, 1, 74.—Hence, Scămandrĭa, ae, f., a town on the Scamander, Plin. 5, 30, 33, § 124. -
2 Scamander
Scamander, drī, m. (Σκάμανδρος), ein Fluß in Troas, der am Berge Ida entspringt u. mit dem Simoīs vereinigt südl. vom Vorgebirge Sigeum ins Meer fällt, j. Mendere Su od. Fluß von Bunarbaschi, Mela 1, 18, 3 (1. § 93). Enn. fr. scen. 185. Catull. 64, 357. Hor. epod. 13, 14. – wegen seiner roten Farbe auch (u. zwar urspr.) Xanthus (ὁ Ξάνθος) gen., Vitr. 8, 3, 14. Verg. Aen. 1, 473. Ov. met. 2, 245. – Dav. Scamandrius, a, um, skamandrisch, des Skamanders, unda, Acc. tr. 322.
-
3 Scamander
Scamander, drī, m. (Σκάμανδρος), ein Fluß in Troas, der am Berge Ida entspringt u. mit dem Simoīs vereinigt südl. vom Vorgebirge Sigeum ins Meer fällt, j. Mendere Su od. Fluß von Bunarbaschi, Mela 1, 18, 3 (1. § 93). Enn. fr. scen. 185. Catull. 64, 357. Hor. epod. 13, 14. – wegen seiner roten Farbe auch (u. zwar urspr.) Xanthus (ὁ Ξάνθος) gen., Vitr. 8, 3, 14. Verg. Aen. 1, 473. Ov. met. 2, 245. – Dav. Scamandrius, a, um, skamandrisch, des Skamanders, unda, Acc. tr. 322.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Scamander
-
4 Scamander
drī m. -
5 Scamandria
Scămander, dri, m., = Skamandros.I.A river in Troas, the Scamander, now the Bunar-bashi Tchai, Mel. 1, 18, 3; Plin. 5, 30, 33, § 124; Enn. ap. Non. 467, 31 (Trag. v. 214 Vahl.); Hor. Epod. 13, 14 al.; Cat. 64, 357.—Called Xanthus, from its red color, Verg. A. 1, 473; Ov. M. 2, 245.—Hence, adj.: Scămandrĭus, a, um, of or belonging to the river Scamander: unda, Att. ap. Non. p. 192, 1 (Trag. Fragm. v. 322 Rib.).—II.A freedman of the Fabricii, Cic. Clu. 16, 47; Quint. 11, 1, 74.—Hence, Scămandrĭa, ae, f., a town on the Scamander, Plin. 5, 30, 33, § 124. -
6 Scamandrius
Scămander, dri, m., = Skamandros.I.A river in Troas, the Scamander, now the Bunar-bashi Tchai, Mel. 1, 18, 3; Plin. 5, 30, 33, § 124; Enn. ap. Non. 467, 31 (Trag. v. 214 Vahl.); Hor. Epod. 13, 14 al.; Cat. 64, 357.—Called Xanthus, from its red color, Verg. A. 1, 473; Ov. M. 2, 245.—Hence, adj.: Scămandrĭus, a, um, of or belonging to the river Scamander: unda, Att. ap. Non. p. 192, 1 (Trag. Fragm. v. 322 Rib.).—II.A freedman of the Fabricii, Cic. Clu. 16, 47; Quint. 11, 1, 74.—Hence, Scămandrĭa, ae, f., a town on the Scamander, Plin. 5, 30, 33, § 124. -
7 demitto
dē-mitto, mīsī, missum, ere1)а) спускать, опускать (usque ad talos demissa purpura C; antemnam O и armamenta Sen; aures H; calculum in urnam O; rami ad terram demissi Su)d. arma bAfr — опустить оружие ( воинский салют)б) спускать, сводить, переводить (agmen in vallem L; equites in inferiorem campum L; se in aequum locum d. Cs; castra ad ripas d. Hirt)d. se in Ciliciam C — отправиться в Киликию(de) caelo demissus L, Q — упавший с неба (тж. ирон.)d. oculos или vultum (тж. in terram) L, Q, C etc. — потупить взор, ноd. oculos VF — смежить глаза, заснутьfugere manibus demissis погов. Pl — бежать опрометьюв) спускать, ввергать ( in inferiorem demissus carcerem L)se paulatim ad planitiem d. QC — отлого спускаться к равнине ( о горе)animum d. C, d. mentem V и se animo d. Cs — пасть духом, приунытьd. se перен. — погружаться, предаваться, ввязываться (in res turbulentissimas C; in causam C)5) втыкать, вбивать, вколачивать (sublicas in terram Cs; cuneum inter cortĭcem et materiem Col)6) сажать ( arbores PM)8) рыть, выкапывать ( puteum alte V)9) наклонять, нагибать (se ob assem d. H)se d. ad aures alicujus C — наклониться к чьим-л. ушам, т. е. шептать кому-л. на ухоcaput ad fornīcem Fabii d. Crassus ap. C — наклонить голову, чтобы пройти под аркой Фабия10) впускать, вводить ( fistulam in iter urinae CC)11) валить, рубить ( robora ferro VF)12) сбивать ( volucrem caelo Sil)13) сбрасывать, ронятьd. flores Lcr — осыпаться, отцветать14) низвергать, ниспосылать ( imbrem caelo V)d. aliquem ad imos manes V (тж. Stygiae nocti O, Orco, morti и neci V, umbris Sil) — отправить кого-л. в царство теней, т. е. умертвить15) отпускать, отращивать (barbam Lcr; demissi capilli O)se d. и demitti — опускаться, унижаться (se in preces d. Sen; se ad servilem patientiam d., demitti in adulationem T)17) вливать, наливать ( ternos cyathos alicujus rei Col); проливать, лить ( lacrimas Lcr)se d. — литься вниз, стекать ( Scamander ab Idaeo monte demissus Mela)18) допускать, приниматьd. aliquid in pectus suum Sl или in pectora animosque L — принять что-л. близко к сердцу, тж. крепко запомнить что-л.negare d. dicta alicujus in aures V — оставаться глухим к чьим-л. просьбам19) отклонять, отводитьd. aliquem periculo Prp — избавить кого-л. от опасности20) pass. demitti брать начало, происходить (Romanus Trojā demissus T; nomen a magno lulo demissum V)21) доходитьeo rem demittit C — он договаривается до того, что... — см. тж. demissus -
8 Scamandrius
a, um [ Scamander ] -
9 demitto
dē-mitto, mīsī, missum, ere, herabschicken, -gehen (-steigen) lassen, -fallen lassen, herabneigen, -senken, -bewegen u. vgl., I) eig.: A) im allg.: α) pers. Objj.: se manibus, sich mit den H. hinablassen, Liv.: alqm per tegulas, Cic.: alqm per murum, Vulg.: e muris canes sportis (in K.), Sall. fr.: funibus per murum demitti, Liv.: de muris per manus demitti, Caes.: per fenestram in sporta per (über) murum demitti, Vulg.: se ad aures alcis, herabneigen, Cic.: se ob assem, sich niederbücken, Hor.: equum in flumen, Cic.: alqm in metallum antiquum, Cic.: se in illos specus, Sen.: alqm in carcerem, Cic.: alqm in id subterraneum, Plin. ep.: se in Ciliciam, sich hinabbegeben, Cic.: alqm ad imos manes, in die Unterwelt hinabschicken, d.i. ihm den Tod geben, Verg.: ebenso Stygiae nocti, Ov.: umbris, Sil.: morti, neci, Orco, Verg.: alqm in foro boario sub terram vivum, Liv. – alto volucrem caelo, herabschießen, Sil. – β) sachl. Objj.: accensam lucernam, hinablassen (in die Grube), Vitr.: aliae falces submissae (aufwärts gerichtet), aliae demissae (nach der Erde gerichtet), Curt.: id ex alto caeli tecto, Hor.: imbrem caelo, regnen lassen, Verg.: paululum corpus a cervicibus, vorbeugen, senken, Cornif. rhet.: u. so demissis umeris esse, Ter.: demissis cervicibus, Prop.: capite demisso, Cic. u. Catull.: manum in alqd, mit der Hand hinabfahren, hinabgreifen, in usw., Val. Max.: caput ad fornicem, hinneigen, Cic.: caput in sinum, herabneigen, Phaedr.: lacrimas, herabfallen lassen, vergießen, Verg. u. Ov.: robora ferro, fällen, Val. Flacc.: flores, die Blüten verlieren, verblühen (vom Baume), Lucr.: rami ilicis ad terram demissi, bis auf die Erde herabhängend, Suet.: vultum in terram, senken, niederschlagen, Curt.: u. so bl. vultus, Ov.: faciem rubore, Aur. Vict.: oculos in terram, herabschweifen lassen (v. Jupiter), Plin. pan. 80, 5; aber oculos in terram, senken, niederschlagen, Liv. 9, 38, 13: oculos, senken, niederschlagen, Ov. met. 15, 612; u. = zufallen lassen (zum Schlaf), Val. Flacc. 3, 41. – dem. aures, herabhängen lassen, senken (als Zeichen der Sanftmut u. Milde, v. Zerberus), Hor. carm. 2, 13, 34 (Ggstz. tollere aures, Hor. epod. 6, 7): aber dem. auriculas, sinken-, hängen lassen (aus Mutlosigkeit, v. Esel), Hor. sat. 1, 9, 20. – dem. aures suas ad verba alcis, jmds. Bitten gnädig anhören, Sen. – Sprichw., de caelo demitti, vom Himmel herabgeschickt werden, d.i. durch übernatürliche Macht entstehen, Liv. 10, 8, 10: u. so caelo demitti, Quint. 1, 6, 16. – B) insbes.: 1) milit. t. t.: a) dem. arma, die Waffen (vor jmd.) senken, (als milit. Begrüßung), Auct. b. Afr. 85, 6 (versch. von arma dimittere, d.i. die Waffen wegwerfen, strecken). – b) dem. castra ad etc., das Lager hinabverlegen, castra relictis locis superioribus ad ripas fluminis, Hirt. b. G. 8, 36, 3. – c) dem. agmen, exercitum u. dgl., eine Mannschaft nach einer niederen, ebenen Gegend hinabziehen lassen, mit einer Mannschaft hinabziehen, agmen in inferiorem campum, in vallem infimam, in Thessaliam u. dgl., Liv.: exercitum in planitiem, in vallem, Frontin. – bl. agmen, levem armaturam, Liv. – refl., dem. se, sich hinabziehen, v. Heereszug, Caes. u. Cic. – 2) als naut. t. t., dem. antennas, die Rahen herablassen, Sall. hist. fr. 4, 41 (49). Auct. b. Alex. 45, 2: effugit hibernas demissa antemna procellas, Ov. trist. 3, 4, 9: u. so stringere vela, demittere armamenta, Sen. de ben. 6, 15, 6. – 3) den Strom hinabschicken, a) segelnd = hinabsegeln lassen, navem eandem secundo amni Scodram, Liv.: quove magis fessas optem demittere naves, quam etc., Verg.: arma, classem, socios dem. Rheno, Tac. – b) schwimmend = hinabschwimmen lassen, pecora secundā aquā, Frontin.: farinam doliis secundā aquā Volturni fluminis, Frontin. – 4) eine Flüssigkeit usw. hinabfließen lassen, a) aktiv = eingießen, einflößen, per cornu singulis (suibus) ternos cyathos gari, Col.: coctos brassicae coliculos triginta ex oleo et garo salivati more, Col. – b) refl. se dem. u. Passiv demitti medial, sich herab- od. hinabergießen, herab- od. hinabfließen, herab- od. hinabströmen, α) v. Gewässern: concava vallis erat, quo (wohin) se demittere rivi assuerant pluvialis aquae, Ov.: Scamander ab Idaeo monte demissus, Mela: Arauris ex Cebennis demissus, Mela: Baetis ex Tarraconensi regione demissus, Mela: Araxes Tauri latere demissus, Mela. – β) v. Blut im Körper: demissus sanguis in pedes, hinabgeströmte, hinabgedrungene, Col. 6, 12, 1 u. 38, 3. – 5) den Bart od. das Haupthaar lang herabhängen-, herabwachsen lassen, Partiz. demissus, lang herabhängend, lang herabgewachsen, dem. barbam, ICt.: mollem malis barbam, Lucr.: barba demissa, Sen. rhet.: barba prope barbarice demissa, Capitol.: demissus capillus, Plin. ep.: demissi capilli, Ov.: demissus crinis, Ov.: demissae comae, Prop.: poet. übtr. auf die Pers., intortos demissus vertice crines, Sil. 3, 284. – 6) ein Gewand lang herabfallen od. -wallen lassen, Passiv demitti, lang herabfallen, -wallen, Partiz. demissus, lang herabfallend od. - wallend (s. Arntzen Aur. Vict. de Caes. 21, 1), togam ad calceos usque, Quint.: latum pectore clavum, Hor.: laxior usque in pedes demittitur toga, Sen. rhet.: tunicam demissam habent ad talos, Varro fr.: usque ad talos demissa purpura, Cic.: praetexta demissa ad talos, Quint.: vestimentum demissum usque ad talos, Spart.: indumenta in talos demissa, Aur. Vict.: laena demissa ex umeris, Verg.: demissa stola, Hor.: tunica demissa, herabhängende = entgürtete, Hor. u. Prop. – 7) in den Boden usw. einfügend, grabend hinablassen, hinabsenken, einsenken, a) Steine, Pfähle usw.: huc caementa (Bausteine), Hor.: huc teretes stipites, Caes.: sublicas in terram, Caes. – prägn., einen Grund usw. in die Tiefe aufführen, legen, triginta pedes in terram turrium fundamenta demissa sunt, Curt. 5, 1 (5), 31. – od. einen Brunnen usw. in die Tiefe graben, alte iubebis in solido puteum demitti, Verg. georg. 2, 230. – b) pflanzend einsenken, setzen, taleam, Cato: altius ea (= eas arbores), quae summā tellure gaudent, Plin.: haec et similia quaternos pedes oportet demitti, Plin. – 8) mit Gewalt einschlagend, einstoßend hinab-, hineinsenken, einschlagen, a) einen Keil usw.: cuneum tenuem ferreum vel osseum inter corticem et materiem ne minus digitos tres, sed considerate, demittito, Col. 5, 11, 4. – b) eine Waffe hinabsenken, hinabstoßen, hinabbohren, gladium in iugulum, Plaut.: ferrum in pectus, Tac.: ensem capulo tenus in armos, Ov.: ferrum iugulo, Ov. – prägn., M. Cato vulnera parum demissa laxans, weil sie nicht tief genug (geschlagen) sind, Sen. ep. 67, 13. – c) ein chirurg. Instrum. einführen, specillum in fistulam, Cels. 5, 28, 12: fistulam in iter urinae, Cels. 7, 26. – 9) (als t. t. der Geom.) eine Linie usw. von oben nach unten beschreiben, fällen, in quattuor partibus volutarum secundum extremi abaci quadram lineae demittendae (sunt), quae cathetoe dicuntur, Vitr. 3, 5, 5. – 10) der Lage nach sichherabziehen lassen, quā se subducere colles incipiunt mollique iugum demittere clivo, Verg. ecl. 9, 7 sq.: gemino demittunt brachia muro, Verg. Aen. 3, 535. – gew. demittere se u. Pasiv demitti medial = sich hinab- od. herabziehen, sich hinab- od. herabsenken, quā se montium iugum paulatim ad planiora demittit, Curt.: tunc specus alte demissus et quantum demittitur amplior, Mela: demissa Piraeum versus muri brachia, Iustin. – II) übtr.: A) im allg.: se animo, Caes., od. animum, Cic., od. mentem, Verg., den Mut sinken lassen, kleinmütig werden. – cum in eum casum fortuna me demisisset, mich hineingebracht, Planc. in Cic. ep.: se in causam, sich einlassen, Cic. – alqd in pectus, sich tief einprägen, zu Herzen nehmen, Liv. – alqm periculo, entfernen, befreien von usw., Prop. – eo rem demittit Epicurus, si unus sensus semel in vita mentitus sit, nulli umquam esse credendum, gibt so weit nach, daß er einräumt, wenn usw.... so sei usw., Cic. Acad. 2, 79. – B) insbes.: 1) sich, seinen Vortrag usw. (ganz seinen Fähigkeiten, seiner Würde entgegen) zu etwas herablassen, herabstimmen, se ad minora, Quint.: vim dicendi ad unum auditorem, Quint.: demitti in adulationem, Tac.: se in preces, Sen. rhet.: nimis se demittere, v. Redner (Ggstz. nimis se attollere), Sen. rhet. – 2) demitti ab alqo u. dgl., abstammen, seinen Ursprung herleiten von usw., ab alto demissum genus Aeneae, Hor.: a magno demissum nomen Iulo, Verg.: Romanus Troiā demissus, Tac.
-
10 Xanthos [2]
2. Xanthos u. -us, ī, m. (Ξάνθος), I) = Scamander, w.s. – II) eine Stadt in Lyzien, Mela 1, 15, 3 (1. § 82). Plin. 5, 100. – III) ein Fluß in Lyzien, der auf dem Taurus entspringt, j. Etschen, Essenide, Mela 1, 15, 3 (= 1. § 82). Verg. Aen. 4, 143. Hor. carm. 4, 6, 26. Ov. met. 9, 646. – IV) ein Flüßchen in Epirus, Verg. Aen. 3, 350.
-
11 demitto
dē-mitto, mīsī, missum, ere, herabschicken, -gehen (-steigen) lassen, -fallen lassen, herabneigen, -senken, -bewegen u. vgl., I) eig.: A) im allg.: α) pers. Objj.: se manibus, sich mit den H. hinablassen, Liv.: alqm per tegulas, Cic.: alqm per murum, Vulg.: e muris canes sportis (in K.), Sall. fr.: funibus per murum demitti, Liv.: de muris per manus demitti, Caes.: per fenestram in sporta per (über) murum demitti, Vulg.: se ad aures alcis, herabneigen, Cic.: se ob assem, sich niederbücken, Hor.: equum in flumen, Cic.: alqm in metallum antiquum, Cic.: se in illos specus, Sen.: alqm in carcerem, Cic.: alqm in id subterraneum, Plin. ep.: se in Ciliciam, sich hinabbegeben, Cic.: alqm ad imos manes, in die Unterwelt hinabschicken, d.i. ihm den Tod geben, Verg.: ebenso Stygiae nocti, Ov.: umbris, Sil.: morti, neci, Orco, Verg.: alqm in foro boario sub terram vivum, Liv. – alto volucrem caelo, herabschießen, Sil. – β) sachl. Objj.: accensam lucernam, hinablassen (in die Grube), Vitr.: aliae falces submissae (aufwärts gerichtet), aliae demissae (nach der Erde gerichtet), Curt.: id ex alto caeli tecto, Hor.: imbrem caelo, regnen lassen, Verg.: paululum corpus a cervicibus, vorbeugen, senken, Cornif. rhet.: u. so demissis umeris esse, Ter.: demissis cervicibus, Prop.: capite demisso, Cic. u. Catull.: manum in alqd, mit der Hand hinab-————fahren, hinabgreifen, in usw., Val. Max.: caput ad fornicem, hinneigen, Cic.: caput in sinum, herabneigen, Phaedr.: lacrimas, herabfallen lassen, vergießen, Verg. u. Ov.: robora ferro, fällen, Val. Flacc.: flores, die Blüten verlieren, verblühen (vom Baume), Lucr.: rami ilicis ad terram demissi, bis auf die Erde herabhängend, Suet.: vultum in terram, senken, niederschlagen, Curt.: u. so bl. vultus, Ov.: faciem rubore, Aur. Vict.: oculos in terram, herabschweifen lassen (v. Jupiter), Plin. pan. 80, 5; aber oculos in terram, senken, niederschlagen, Liv. 9, 38, 13: oculos, senken, niederschlagen, Ov. met. 15, 612; u. = zufallen lassen (zum Schlaf), Val. Flacc. 3, 41. – dem. aures, herabhängen lassen, senken (als Zeichen der Sanftmut u. Milde, v. Zerberus), Hor. carm. 2, 13, 34 (Ggstz. tollere aures, Hor. epod. 6, 7): aber dem. auriculas, sinken-, hängen lassen (aus Mutlosigkeit, v. Esel), Hor. sat. 1, 9, 20. – dem. aures suas ad verba alcis, jmds. Bitten gnädig anhören, Sen. – Sprichw., de caelo demitti, vom Himmel herabgeschickt werden, d.i. durch übernatürliche Macht entstehen, Liv. 10, 8, 10: u. so caelo demitti, Quint. 1, 6, 16. – B) insbes.: 1) milit. t. t.: a) dem. arma, die Waffen (vor jmd.) senken, (als milit. Begrüßung), Auct. b. Afr. 85, 6 (versch. von arma dimittere, d.i. die Waffen wegwerfen, strecken). – b) dem. castra ad etc., das Lager hinabverlegen, castra relictis locis su-————perioribus ad ripas fluminis, Hirt. b. G. 8, 36, 3. – c) dem. agmen, exercitum u. dgl., eine Mannschaft nach einer niederen, ebenen Gegend hinabziehen lassen, mit einer Mannschaft hinabziehen, agmen in inferiorem campum, in vallem infimam, in Thessaliam u. dgl., Liv.: exercitum in planitiem, in vallem, Frontin. – bl. agmen, levem armaturam, Liv. – refl., dem. se, sich hinabziehen, v. Heereszug, Caes. u. Cic. – 2) als naut. t. t., dem. antennas, die Rahen herablassen, Sall. hist. fr. 4, 41 (49). Auct. b. Alex. 45, 2: effugit hibernas demissa antemna procellas, Ov. trist. 3, 4, 9: u. so stringere vela, demittere armamenta, Sen. de ben. 6, 15, 6. – 3) den Strom hinabschicken, a) segelnd = hinabsegeln lassen, navem eandem secundo amni Scodram, Liv.: quove magis fessas optem demittere naves, quam etc., Verg.: arma, classem, socios dem. Rheno, Tac. – b) schwimmend = hinabschwimmen lassen, pecora secundā aquā, Frontin.: farinam doliis secundā aquā Volturni fluminis, Frontin. – 4) eine Flüssigkeit usw. hinabfließen lassen, a) aktiv = eingießen, einflößen, per cornu singulis (suibus) ternos cyathos gari, Col.: coctos brassicae coliculos triginta ex oleo et garo salivati more, Col. – b) refl. se dem. u. Passiv demitti medial, sich herab- od. hinabergießen, herab- od. hinabfließen, herab- od. hinabströmen, α) v. Gewässern: concava vallis erat, quo (wohin) se demittere rivi as-————suerant pluvialis aquae, Ov.: Scamander ab Idaeo monte demissus, Mela: Arauris ex Cebennis demissus, Mela: Baetis ex Tarraconensi regione demissus, Mela: Araxes Tauri latere demissus, Mela. – β) v. Blut im Körper: demissus sanguis in pedes, hinabgeströmte, hinabgedrungene, Col. 6, 12, 1 u. 38, 3. – 5) den Bart od. das Haupthaar lang herabhängen-, herabwachsen lassen, Partiz. demissus, lang herabhängend, lang herabgewachsen, dem. barbam, ICt.: mollem malis barbam, Lucr.: barba demissa, Sen. rhet.: barba prope barbarice demissa, Capitol.: demissus capillus, Plin. ep.: demissi capilli, Ov.: demissus crinis, Ov.: demissae comae, Prop.: poet. übtr. auf die Pers., intortos demissus vertice crines, Sil. 3, 284. – 6) ein Gewand lang herabfallen od. -wallen lassen, Passiv demitti, lang herabfallen, -wallen, Partiz. demissus, lang herabfallend od. - wallend (s. Arntzen Aur. Vict. de Caes. 21, 1), togam ad calceos usque, Quint.: latum pectore clavum, Hor.: laxior usque in pedes demittitur toga, Sen. rhet.: tunicam demissam habent ad talos, Varro fr.: usque ad talos demissa purpura, Cic.: praetexta demissa ad talos, Quint.: vestimentum demissum usque ad talos, Spart.: indumenta in talos demissa, Aur. Vict.: laena demissa ex umeris, Verg.: demissa stola, Hor.: tunica demissa, herabhängende = entgürtete, Hor. u. Prop. – 7) in den Boden usw. einfügend, grabend hinablassen,————hinabsenken, einsenken, a) Steine, Pfähle usw.: huc caementa (Bausteine), Hor.: huc teretes stipites, Caes.: sublicas in terram, Caes. – prägn., einen Grund usw. in die Tiefe aufführen, legen, triginta pedes in terram turrium fundamenta demissa sunt, Curt. 5, 1 (5), 31. – od. einen Brunnen usw. in die Tiefe graben, alte iubebis in solido puteum demitti, Verg. georg. 2, 230. – b) pflanzend einsenken, setzen, taleam, Cato: altius ea (= eas arbores), quae summā tellure gaudent, Plin.: haec et similia quaternos pedes oportet demitti, Plin. – 8) mit Gewalt einschlagend, einstoßend hinab-, hineinsenken, einschlagen, a) einen Keil usw.: cuneum tenuem ferreum vel osseum inter corticem et materiem ne minus digitos tres, sed considerate, demittito, Col. 5, 11, 4. – b) eine Waffe hinabsenken, hinabstoßen, hinabbohren, gladium in iugulum, Plaut.: ferrum in pectus, Tac.: ensem capulo tenus in armos, Ov.: ferrum iugulo, Ov. – prägn., M. Cato vulnera parum demissa laxans, weil sie nicht tief genug (geschlagen) sind, Sen. ep. 67, 13. – c) ein chirurg. Instrum. einführen, specillum in fistulam, Cels. 5, 28, 12: fistulam in iter urinae, Cels. 7, 26. – 9) (als t. t. der Geom.) eine Linie usw. von oben nach unten beschreiben, fällen, in quattuor partibus volutarum secundum extremi abaci quadram lineae demittendae (sunt), quae cathetoe dicuntur, Vitr. 3, 5, 5. – 10) der Lage nach sich————herabziehen lassen, quā se subducere colles incipiunt mollique iugum demittere clivo, Verg. ecl. 9, 7 sq.: gemino demittunt brachia muro, Verg. Aen. 3, 535. – gew. demittere se u. Pasiv demitti medial = sich hinab- od. herabziehen, sich hinab- od. herabsenken, quā se montium iugum paulatim ad planiora demittit, Curt.: tunc specus alte demissus et quantum demittitur amplior, Mela: demissa Piraeum versus muri brachia, Iustin. – II) übtr.: A) im allg.: se animo, Caes., od. animum, Cic., od. mentem, Verg., den Mut sinken lassen, kleinmütig werden. – cum in eum casum fortuna me demisisset, mich hineingebracht, Planc. in Cic. ep.: se in causam, sich einlassen, Cic. – alqd in pectus, sich tief einprägen, zu Herzen nehmen, Liv. – alqm periculo, entfernen, befreien von usw., Prop. – eo rem demittit Epicurus, si unus sensus semel in vita mentitus sit, nulli umquam esse credendum, gibt so weit nach, daß er einräumt, wenn usw.... so sei usw., Cic. Acad. 2, 79. – B) insbes.: 1) sich, seinen Vortrag usw. (ganz seinen Fähigkeiten, seiner Würde entgegen) zu etwas herablassen, herabstimmen, se ad minora, Quint.: vim dicendi ad unum auditorem, Quint.: demitti in adulationem, Tac.: se in preces, Sen. rhet.: nimis se demittere, v. Redner (Ggstz. nimis se attollere), Sen. rhet. – 2) demitti ab alqo u. dgl., abstammen, seinen Ursprung herleiten von usw., ab alto demissum genus————Aeneae, Hor.: a magno demissum nomen Iulo, Verg.: Romanus Troiā demissus, Tac. -
12 Xanthos
2. Xanthos u. -us, ī, m. (Ξάνθος), I) = Scamander, w.s. – II) eine Stadt in Lyzien, Mela 1, 15, 3 (1. § 82). Plin. 5, 100. – III) ein Fluß in Lyzien, der auf dem Taurus entspringt, j. Etschen, Essenide, Mela 1, 15, 3 (= 1. § 82). Verg. Aen. 4, 143. Hor. carm. 4, 6, 26. Ov. met. 9, 646. – IV) ein Flüßchen in Epirus, Verg. Aen. 3, 350. -
13 Simois
Sĭmŏīs, entis, m., = Simoeis, a small river in Troas that falls into the Scamander, now Mendere Tchai, Mel. 1, 18, 3; Plin. 5, 30, 33, § 124; Verg. A. 1, 100; 1, 618; 6, 88; Hor. Epod. 13, 14; Ov. M. 13, 324; Prop. 2, 9, 12. -
14 Teucer
Teucer, cri (nom. Teucrus, Verg. A. 3, 108; Lact. 1, 21, 1), m., = Teukros.I.Son of Telamon, king of Salamis, and brother of Ajax, Hor. C. 1, 7, 21; 1, 7, 27; 1, 15, 24; 4, 9, 17; id. S. 2, 3, 204; Ov. M. 13, 157; 14, 698; Auct. Her. 1, 11, 18.—II.Son of Scamander of Crete, son-in-law of Dardanus, and afterwards king of Troy, Ov. M. 13, 705; Verg. A. 3, 108. — Hence,1.Teu-crus, a, um, adj., of or belonging to Teu cer; poet. transf. for Trojan:2. b. 3.carinae,
Ov. M. 14, 72:sanguis,
Cat. 64, 345.—As subst.: Teucri, ōrum, m., the Trojans, Verg. A. 1, 38; 1, 248; 2, 252; Ov. M. 13, 705; 13, 728 al.; the Romans, Sil. 17, 348. —Teucris, ĭdis, f.a.A Trojan female. captivae, Sabin. 1, 81.—b.A pseudonymic designation of some person:Teucris illa lentum sane negotium,
Cic. Att. 1, 12, 1; 1, 13, 6. -
15 Teucria
Teucer, cri (nom. Teucrus, Verg. A. 3, 108; Lact. 1, 21, 1), m., = Teukros.I.Son of Telamon, king of Salamis, and brother of Ajax, Hor. C. 1, 7, 21; 1, 7, 27; 1, 15, 24; 4, 9, 17; id. S. 2, 3, 204; Ov. M. 13, 157; 14, 698; Auct. Her. 1, 11, 18.—II.Son of Scamander of Crete, son-in-law of Dardanus, and afterwards king of Troy, Ov. M. 13, 705; Verg. A. 3, 108. — Hence,1.Teu-crus, a, um, adj., of or belonging to Teu cer; poet. transf. for Trojan:2. b. 3.carinae,
Ov. M. 14, 72:sanguis,
Cat. 64, 345.—As subst.: Teucri, ōrum, m., the Trojans, Verg. A. 1, 38; 1, 248; 2, 252; Ov. M. 13, 705; 13, 728 al.; the Romans, Sil. 17, 348. —Teucris, ĭdis, f.a.A Trojan female. captivae, Sabin. 1, 81.—b.A pseudonymic designation of some person:Teucris illa lentum sane negotium,
Cic. Att. 1, 12, 1; 1, 13, 6. -
16 Teucrius
Teucer, cri (nom. Teucrus, Verg. A. 3, 108; Lact. 1, 21, 1), m., = Teukros.I.Son of Telamon, king of Salamis, and brother of Ajax, Hor. C. 1, 7, 21; 1, 7, 27; 1, 15, 24; 4, 9, 17; id. S. 2, 3, 204; Ov. M. 13, 157; 14, 698; Auct. Her. 1, 11, 18.—II.Son of Scamander of Crete, son-in-law of Dardanus, and afterwards king of Troy, Ov. M. 13, 705; Verg. A. 3, 108. — Hence,1.Teu-crus, a, um, adj., of or belonging to Teu cer; poet. transf. for Trojan:2. b. 3.carinae,
Ov. M. 14, 72:sanguis,
Cat. 64, 345.—As subst.: Teucri, ōrum, m., the Trojans, Verg. A. 1, 38; 1, 248; 2, 252; Ov. M. 13, 705; 13, 728 al.; the Romans, Sil. 17, 348. —Teucris, ĭdis, f.a.A Trojan female. captivae, Sabin. 1, 81.—b.A pseudonymic designation of some person:Teucris illa lentum sane negotium,
Cic. Att. 1, 12, 1; 1, 13, 6. -
17 Teucrus
Teucer, cri (nom. Teucrus, Verg. A. 3, 108; Lact. 1, 21, 1), m., = Teukros.I.Son of Telamon, king of Salamis, and brother of Ajax, Hor. C. 1, 7, 21; 1, 7, 27; 1, 15, 24; 4, 9, 17; id. S. 2, 3, 204; Ov. M. 13, 157; 14, 698; Auct. Her. 1, 11, 18.—II.Son of Scamander of Crete, son-in-law of Dardanus, and afterwards king of Troy, Ov. M. 13, 705; Verg. A. 3, 108. — Hence,1.Teu-crus, a, um, adj., of or belonging to Teu cer; poet. transf. for Trojan:2. b. 3.carinae,
Ov. M. 14, 72:sanguis,
Cat. 64, 345.—As subst.: Teucri, ōrum, m., the Trojans, Verg. A. 1, 38; 1, 248; 2, 252; Ov. M. 13, 705; 13, 728 al.; the Romans, Sil. 17, 348. —Teucris, ĭdis, f.a.A Trojan female. captivae, Sabin. 1, 81.—b.A pseudonymic designation of some person:Teucris illa lentum sane negotium,
Cic. Att. 1, 12, 1; 1, 13, 6. -
18 Xanthus
Xanthus, i, m., = Xanthos, the name of several rivers.I.A river of Troas, confounded by many with the Scamander, Plin. 5, 30, 33, § 124; 2, 103, 106, § 230; Verg. A. 1, 473; 5, 634 al.; Ov. M. 2, 245; 9, 646; Vitr. 8, 3 med. —II.A river in Lycia, near a town of the same name, now Essenide, Mel. 1, 15, 3; Verg. A. 4, 143; id. Cul. 14; Hor. C. 4, 6, 26; Plin. 5, 27, 28, § 100; 6, 34, 39, § 214.—III.A small stream in Epirus, Verg. A. 3, 350.
См. также в других словарях:
Scamander [1] — SCAMANDER, i, od … Gründliches mythologisches Lexikon
Scamander [2] — SCAMANDER, i, des Dimachus und der Glaucia Sohn, welcher, nach seines Großvaters Tode, dessen Herrschaft bey Eleone bekam, und den Fluß Inachus von sich Scamander, wie einen unsern von demselben sich befindenden Bach von seiner Mutter, Glaucia… … Gründliches mythologisches Lexikon
Scamander — Scamander, 1) so v.w. Skamandros; 2) kleiner Fluß in Sicilien, floß bei Segesta … Pierer's Universal-Lexikon
Scamander — SCAMANDER, i, Gr. Σκάμανδρος, ου, (⇒ Tab. III.) des Oceans und der Tethys, Hesiod. Theog. v. 1345. oder auch des Pontus und der See Sohn, Hygin. Præf. p. 7. ein Fluß in Troas, dessen Gemahlinn Idäa, eine Nymphe, war, mit welcher er den Teucer,… … Gründliches mythologisches Lexikon
Scamander — [skə man′dər] ancient name for MENDERES (river in NW Turkey) … English World dictionary
Scamander — 41° 27′ 49″ S 148° 15′ 46″ E / 41.463677, 148.262886 … Wikipédia en Français
Scamander — In Greek mythology, Scamander (Skamandros) was a river god, son of Oceanus and Tethys according to Hesiod. Scamander is also thought of as the river god, son of Zeus. By Idaea, he fathered King Teucer.Scamander fought on the side of the Trojans… … Wikipedia
SCAMANDER — I. SCAMANDER Hectoris et Andromaches fil. aliô nomine Astyanax: II. SCAMANDER fluv. Siciliae circa Segestam: huc enim cum pervenisset Aeneas, duobus circa urbem hanc fluminibus Simoentis et Scamandri nomina indidisse, tradit Strabo, Salmasio… … Hofmann J. Lexicon universale
Scamander (disambiguation) — Scamander was an Oceanid in Greek mythology.Scamander may also refer to:*Scamander, Tasmania, a small town at the mouth of the Scamander River on Tasmania s north east coast *The father of Sappho*Skamander Polish literature group founded by… … Wikipedia
Scamander Vallis — est une vallée martienne s étendant sur 204 km et centrée sur 15,8° N et 28,5° E, dans le quadrangle d Arabia. Elle a été nommée en référence au Scamandre, nom antique du Karamenderes, cours d eau côtier de Troade (actuelle… … Wikipédia en Français
SCAMANDER vel SCAMANDRUS — Homero, Herodoto Qu. Calabro ac Ptolemaeo fluv. Mysiae in Asia apud Hellespontum ex Ida monte profluens, quem Hesiodus θεογον. v. 345. θεῖοον Σκάμανδρον vocat. Ante Xanthus dicebatur, quod et Homerus innuit, cum ait Il. v. v. 74. Ο῞ν Ξανθὸν… … Hofmann J. Lexicon universale