-
81 lis
līs, lītis (old form stlis, stlitis, like stlocus for locus; cf. Quint. 1, 4, 16), f. [root star-, in sterno; cf. Germ. streiten, to contend], a strife, dispute, quarrel.I.In gen.:II.si quis pugnam expectat, litis contrahat,
Plaut. Capt. prol. 63:philosophi aetatem in litibus conterunt,
Cic. Leg. 1, 20, 53:grammatici certant et adhuc sub judice lis est,
Hor. A. P. 78:morsus litibus alternis dati,
Prop. 4 (5), 5, 39:semper habet lites alternaque jurgia lectus In quo nupta jacet,
Juv. 6, 268.— Transf., of inanimate things:lis est cum formā magna pudicitiae,
Ov. H. 16, 288; id. F. 1, 107.—In partic.A.A charge, an accusation:B.accipito hanc tute ad te litem... Fac ego ne metuam mihi, atque ut tu meam timeas vicem,
Plaut. Most. 5, 2, 23. —A lawsuit, an action or process at law:2.nam mihi tris hodie litis judicandas dicito,
Plaut. Merc. 2, 2, 10: hodie juris coctiores [p. 1071] non sunt, qui litis creant, Quam sunt hice, qui, si nihil est litium, litis serunt, id. Poen. 3, 2, 9 sq.; Cic. de Or. 3, 28, 109:repetere ac persequi lite atque judicio aliquid,
id. Verr. 2, 3, 13, § 32:litem alicui intendere,
id. de Or. 1, 10, 42:in inferendis litibus,
id. Rab. Post. 4, 10:contestari,
id. Att. 16, 15, 2:obtinere aut amittere,
id. Rosc. Com. 4, 10:orare,
id. Off. 3. 10, 43:sedare,
id. Verr. 2, 3, 57, § 132:secare,
Hor. Ep. 1, 16, 42:perdere,
Gai. Inst. 4, 30:in litibus aestimandis,
in suits for damages, Cic. Clu. 41, 116; id. Rab. Post. 4, 9:lis capitis,
a prosecution involving life, a capital charge, id. Clu. 41, 116:aestimationem litium non esse judicium,
an appraisal of damages, id. ib.; cf. id. Rab. Post. 5, 11:cum in eum litis aestimares,
id. ib. 5, 12:quod vulgo dicitur, e lege Julia litem anno et sex mensibus mori,
Gai. Inst. 4, 104.—In the phrase: litem suam facere, to make the cause his own, said,(α).Litem suam facere, of an advocate who neglects the cause of his client and seeks his own advantage:(β).quid, si cum pro altero dicas, litem tuam facias?
Cic. de Or. 2, 75, 305.—Also of a judge who, out of favor or through bribery, pronounces an unjust sentence, or who turns aside from the questions strictly before him to express his own opinions or feelings through the judgment: debet enim judex attendere, ut cum certae pecuniae condemnatio posita sit, neque majoris neque minoris summa petita nummo condemnet, alioquin litem suam facit;(γ).item si taxatio posita sit, ne pluris condemnet quam taxatum sit, alias enim similiter litem suam facit,
Gai. Inst. 2, 52:si judex litem suam fecerit,
Dig. 44, 7, 4, § 4; cf. ib. 5, 1, 15; so, trop.: nam et Varro satis aperte, quid dicere oporteret, edocuit;et ego adversus eum, qui doctus esse dicebatur, litem meam facere absens nolui,
Gell. 10, 1.—Also of a judge who does not appear on the day appointed: inde ad comitium vadunt, ne litem suam faciant, C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—C.The subject of an action at law, the matter in dispute:quibus res erat in controversia, ea vocabatur lis,
Varr. L. L. 7, § 93 Müll.:illud mihi mirum videri solet, tot homines statuere non potuisse, utrum rem an litem dici oporteret,
Cic. Mur. 12, 27:lites severe aestimatae,
id. ib. 20, 42:quo minus secundum eas tabulas lis detur, non recusamus,
id. Rosc. Com. 1, 3:de tota lite pactionem facere,
id. ib. 14, 40:in suam rem litem vertere,
Liv. 3, 72:litem lite resolvere,
to explain one obscure thing by another equally so, Hor. S. 2, 3, 103. -
82 litigatus
lītĭgātus, ūs, m. [id.], a lawsuit, process:in hoc litigatu,
Quint. Decl. 6, 19. -
83 litiger
lītĭger, ĕra, ĕrum, adj. [lis-gero], belonging to legal process:fasces (consulum),
Anthol. Lat. 6, 86 (295), 19. -
84 poplice
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
85 procedo
prō-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n., to go forth or before, to go forwards, advance, proceed (class.; cf.: progredior, prodeo).I.Lit.A.In gen.:B.procedere ad forum,
Plaut. Cas. 3, 3, 2:illuc procede,
id. Capt. 5, 2, 1:a portu,
Cic. Fam. 16, 9, 1: ante agmen, Hirt. B. G. 8, 27, 4:nil cum procede re lintrem Sentimus,
Hor. S. 1, 5, 20:pedibus aequis,
Ov. P. 4, 5, 3:passu tacito,
Val. Fl. 5, 351.—In partic.1.In milit. lang., to go or march forwards, to advance, Caes. B. C. 3, 34:2.lente atque paulatim proceditur,
id. ib. 1, 80; id. B. G. 6, 25:agmen procedit,
Cic. Tusc. 2, 16, 37; Curt. 7, 3, 19:processum in aciem est,
Liv. 25, 21:ipsi jam pridem avidi certaminis procedunt,
id. 3, 62, 6.—Cf. of ships, Caes. B. G. 7, 61; Verg. A. 4, 587.—Of processions, to go on, set forward, move on, advance, etc.:C.funus interim Procedit: sequimur,
Ter. And. 1, 1, 101; Hor. C. 4, 2, 49:tacito procedens agmine,
Sil. 7, 91:vidisti Latios consul procedere fasces,
id. 6, 443.—Transf.1.To go or come forth or out, to advance, issue:b.foribus foras procedere,
Plaut. Ps. 2, 2, 12:castris,
Verg. A. 12, 169:extra munitiones,
Caes. B. G 5, 43:in medium,
Cic. Verr. 2, 5, 36, § 94:e tabernaculo in solem,
id. Brut. 9, 37:in pedes procedere nascentem, contra naturam est,
to be born feet first, Plin. 7, 8, 6, § 45:mediā procedit ab aulā,
Ov. M. 14, 46.—In gen., to show one's self, to appear:c.cum veste purpureā procedere,
Cic. Div. 1, 52, 119:obviam alicui procedere,
to go towards, go to meet, id. Sest. 13, 68; cf.:Jugurthae obvius procedit,
Sall. J. 21, 1:obviam,
id. ib. 53, 5:procedat vel Numa,
Juv. 3, 138.—In partic., to issue from the mouth, to be uttered:d.sed interdum voces procedebant contumaces et inconsultae,
Tac. A. 4, 60 init.; Vulg. 1 Cor. 14, 36.—Of stars, etc., to rise, come into view:e. 2.Ecce Dionaei processit Caesaris astrum,
Verg. E. 9, 47:vesper,
id. ib. 6, 86.—Of plants, to put forth, spring forth, grow (ante-class. and in post-Aug. prose):3.antequam radices longius procedere possint,
Varr. R. R. 1, 23, 5:plerumque germen de cicatrice procedit,
Col. 4, 22, 4:gemma sine dubio processura,
Pall. 7, 5, 3; 8, 3, 1 et saep.—Of place, to project, extend:II.ita ut in pedes binos fossa procedat,
Plin. 17, 21, 35, § 159:Lydia super Ioniam procedit,
id. 5, 29, 30, § 110:promuntorium, quod contra Peloponnesum procedit,
id. 4, 2, 3, § 6; Cels. 8, 1.—Trop.A.Of time, to advance, pass, elapse (class.):B.ubi plerumque noctis processit,
Sall. J. 21, 2; Nep. Pel. 3, 3:jamque dies alterque dies processit,
Verg. A. 3, 356:dies procedens,
Cic. Tusc. 3, 22, 53:procedente tempore,
in process of time, Plin. Ep. 6, 31, 17:si aetate processerit,
Cic. Phil. 5, 18, 50:tempus processit,
Caes. B. C. 3, 25:procedente die,
Liv. 28, 15; Plin. Ep. 3, 20, 8:procedunt tempora tarde,
Ov. Tr. 5, 10, 5:incipient magni procedere menses,
Verg. E. 4, 12:pars major anni jam processerat,
Liv. 3, 37.—To come or go forth, to appear, to present or show one's self ( poet. and post-Aug.):2.nunc volo subducto gravior procedere voltu,
i. e. to conduct myself more gravely, to undertake more serious matters, Prop. 2, 10 (3, 1), 9:quis postea ad summam Thucydidis, quis Hyperidis ad famam processit?
Petr. 2.—In partic., to go or get on, to advance, make progress (class.; cf.C.proficio): dicendi laude multum,
Cic. Brut. 36, 137:in philosophiā,
id. Fin. 3, 2, 6:honoribus longius,
id. Brut. 48, 180; cf. id. Har. Resp. 23, 48:ad virtutis aditum,
id. Fin. 3, 14, 48:ambitio et procedendi libido,
a passion for getting on, for rising in the world, Plin. Ep 8, 6, 3:longius iras,
Verg. A. 5, 461:perspicuum est, quo compositiones unguentorum processerint,
to what extent, how far, Cic. N. D. 2, 58, 146:ut ratione et viā procedat oratio,
id. Fin. 1, 9, 29:eo vecordiae processit, ut,
went so far in folly, Sall. J. 5, 2:Adherbal, ubi intellegit eo processum,
id. ib. 21, 1; so,processit in id furoris,
Vell. 2, 80, 2:eoque ira processit, ut, etc.,
Liv. 9, 26, 2:ex infimā fortunā in ordinem senatorium, et ad summos honores,
Suet. Rhet. 1, 10.—To run on, continue, remain:D.et cum stationes procederent, prope obruentibus infirmum corpus armis,
i. e. guard duty returned so frequently as to seem continuous, Liv. 5, 48, 7:ut iis stipendia procederent,
id. 25, 5, 8; 27, 11, 14; cf.aera,
id. 5, 7, 12.—To go on, continue, follow; esp. of speech, etc.:E.ad dissuadendum,
Liv. 30, 35; cf. Plaut. Am. prol. 117: non imitor lakônismon tuum:altera jam pagella procedit,
Cic. Fam. 11, 25, 2.—To [p. 1451] turn out, result, succeed, prosper (class.):2.parum procedere,
Ter. And. 4, 1, 48; Liv. 1, 57; 38, 7:nonnumquam summis oratoribus non satis ex sententiā eventum dicendi procedere,
Cic. de Or. 1, 27, 123:alicui pulcherrime,
id. Phil. 13, 19, 40:alicui bene,
id. Rab. Post. 1, 1:omnia prospere procedent,
Cic. Fam. 12, 9, 2.— Impers. (cf. succedo): quibus cum parum procederet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 3; cf.:velut processisset Spurio Licinio,
Liv. 2, 44, 1.— Absol., to turn out or succeed well:mane quod tu occoeperis negotium agere, id totum procedit diem,
Plaut. Pers. 1, 3, 34:ferme ut quisque quidque occoeperit, sic ei procedunt post principia,
id. ib. 4, 1, 4:Syre, processisti hodie pulcre,
have succeeded finely, Ter. Ad. 5, 9, 22:si processit,
Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227:quod si consilia Andranodoro processissent,
Liv. 24, 26, 5.—To turn out favorably for, to result in favor of, to benefit, be of use to one:3. F.totidem dies emptori procedent,
Cato, R. R. 148:benefacta mea reipublicae procedunt,
Sall. J. 85, 5; Ov. H. 9, 109.—To go or pass for, to be counted or reckoned as any thing (anteand post-class.):G.ut binae (oves) pro singulis procedant,
shall be reckoned as one, Varr. R. R. 2, 2, 5; Dig. 5, 3, 32:quod ita procedit, si ea, cui donabatur, eum interposuit,
ib. 24, 1, 11.—To happen, take place, occur (ante-class.):H.numquid processit ad forum hodie novi?
Plaut. Most. 4, 3, 7.—To come or proceed from, to be derived from (post-class.):res, quae a sacratissimis imperatoribus procedunt,
Cod. Just. 7, 37, 3.— In part. pass.:in processā aetate,
advanced, Scrib. Comp. 100. -
86 publica
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
87 publicum
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
88 publicus
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
89 sacramentum
sā̆crāmentum, i, n. [sacro].I.In good class. Lat., a jurid. and milit. t. t.A.Jurid. t. t., the sum which the two parties to a suit at first deposited, but afterwards became bound for, with the tresviri capitales; so called because the sum deposited by the losing party was used for religious purposes, esp. for the sacra publica; v. Fest. p. 344 Müll.; or, perh. more correctly, because the money was deposited in a sacred place; v. the foll. passage of Varro and Müller's note. (Another reason is given in Isid. Orig. 5, 24 fin.: sacramentum est pignus sponsionis; vocatum autem sacramentum, quia violare, quod quisque promittit, perfidia est): ea pecunia, quae in judicium venit in litibus, sacramentum a sacro. Qui petebat et qui infitiabatur, de aliis rebus utrique quingenos aeris ad pontem deponebant, de aliis rebus item certo alio legitimo numero assum;2.qui judicio vicerat, suom sacramentum e sacro auferebat, victi ad aerarium redibat,
Varr. L. L. 5, § 180 Müll. N. cr.: qui prior vindicaverat, dicebat: quando tu injuria vindicavisti, de aeris sacramento te provoco; adversarius quoque dicebat: similiter ego te;seu L. asses sacramenti nominabant... Postea praedes Praetor ab utroque accipiebat sacramenti, quod id in publicum cedebat,
Gai. Inst. 4, 16; cf. id. ib. 4, 16, § 13 sq.;95: sacramenti autem nomine id aes dici coeptum est quod et propter aerarii inopiam et sacrorum publicorum multitudinem consumebatur id in rebus divinis,
Fest. p. 344 Müll.: cum in rem aliquam agerent litigatores et poena se sacramenti peterent, poscebant judicem, qui dabatur post trigesimum diem, Pseudo-Ascon. ad. Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26 (p. 164 Orell.):de multae sacramento consules comitiis centuriatis tulerunt,
Cic. Rep. 2, 35, 60.—Meton., a cause, a civil suit or process:B.decemviri re quaesitā et deliberatā sacramentum nostrum justum judicaverunt,
Cic. Caecin. 33, 97; cf.transf. in gen.: homines graves, quibuscum tibi justo sacramento contendere, non liceret,
on equal terms, with a fair chance of success, id. de Or. 1, 10, 42: cetera... entechna et arguta adparebunt, ut sacramento contendas mea non esse, lay a wager, i. e. confidently assert, id. Fam. 7, 32, 2:injustis vindiciis ac sacramentis ali enos fundos petere,
id. Mil. 27, 74: si Xviri [p. 1612] sacramentum in libertatem injustum judicassent, id. Dom. 29, 78.—Milit. t. t. (cf. infra, 2, the passage from Cic. Off. 1, 11, 36), orig. the preliminary engagement entered into by newly-enlisted troops (this was followed by the proper military oath, jusjurandum, which was at first voluntary, but, after the second Punic war, was demanded by the military tribune): milites tum (i.e. 538 A.U.C.), quod numquam antea factum erat, jurejurando ab tribunis militum adacti milites [jussu consulis conventuros]: nam ad eam diem nihil praeter sacramentum fuerat;2.et, ubi ad decuriatum aut centuriatum convenissent, suā voluntate ipsi inter sese decuriati equites, centuriati pedites conjurabant, sese fugae atque formidinis ergo non abituros neque ex ordine recessuros, nisi, etc.... Id ex voluntario inter ipsos foedere ad tribunos ac legitimam juris jurandi adactionem translatum,
Liv. 22, 38, 2 seq. Weissenb. ad loc.; cf. Front. Strat. 4, 1, 4; and v. Becker, Antiq. 3, 2, p. 292 sq.—Hence, since that time,For jusjurandum, the military oath of allegiance (very freq. and class.):b.milites Domitianos sacramentum apud se dicere jubet,
to take the oath of allegiance, Caes. B. C. 1, 23; so,sacramentum dicere,
id. ib. 1, 86 fin.:quos consulis sacramento rogavisset,
id. B. G. 6, 1:sacramentum dicere alicui,
Tac. A. 1, 28; and in a like signif. in Livy: sacramento (abl.) dicere, Liv. 2, 24 fin.; 4, 53; 25, 5; 41, 5 fin.:sacramento dicere alicui,
id. 24, 8: ut omnes minores quinquaginta annis sacramento (abl.) rogaret, should administer the oath of allegiance to them, swear them in, id. 40, 26; so,rogare (aliquos) sacramento,
id. 32, 26; 35, 2; Quint. 12, 2, 26;in a like sense: adigere sacramento aliquos,
Liv. 4, 5; 7, 11; 9, 29; Tac. A. 1, 37; id. H. 1, 55:adigere aliquos sacramento Othonis,
id. ib. 1, 76:Vitellii,
id. ib. 2, 55:Vespasiani,
id. ib. 2, 79:adigere aliquos sacramento in nomen senatūs,
Suet. Galb. 16:sacramento aliquem tenere... sacramento tenere,
Caes. B. C. 2, 32; cf.:secundo eum obliget militiae sacramento, quia, priore amisso, jure cum hostibus pugnare non poterat,
Cic. Off. 1, 11, 36 (in which passage the primary jurid. signif. is alluded to):ex quibus (legionibus) aetate aut valetudine fessi sacramento solvebantur,
Tac. A. 16, 13 fin.:legionibus, quae sacramentum mutaverant, in paenitentiam conversis,
i. e. had revolted, Suet. Claud. 13; cf.:paenitentia mutati sacramenti,
id. Galb. 10:alicujus sacramentum exuere,
Tac. H. 3, 42:hoc sacramento (viz. in the service of Bacchus) initiatos juvenes milites faciendos censetis?
Liv. 39, 15.—Transf., in gen., an oath, a solemn obligation or engagement (mostly post-Aug.):II.ut sacramento contendas mea non esse,
Cic. Fam. 7, 32, 2:non ego perfidum Dixi sacramentum: ibimus, ibimus, etc.,
Hor. C. 2, 17, 10:in verba Eumolpi sacramentum juravimus,
Petr. 117, 5:amicitiae sacramentum delevi,
id. 80, 4:sacramento quodam nexi,
Just. 20, 4, 14:se sacramento obstringere, ne, etc.,
Plin. Ep. 10, 96 (97), 7:si quod inesset mutis animalibus tacitum ac naturale sacramentum,
App. M. 3, p. 140, 31.—In eccl. and late Lat., something to be kept sacred.1.A secret:2.sacramentum regis abscondere,
Vulg. Tob. 12, 7.—The gospel revelation: nolite verba, cum sacramentum meum Erit canendum, providenter quaerere, Prud. steph. 10,15.—3.A mystery:4.sacramentum stellarum,
Vulg. Apoc. 1, 20:pietatis,
id. 1 Tim. 3, 16; Lact. 7, 24; Aug. de Agone Christi, 24.—A sacrament:5.signa, cum ad res divinas pertinent, sacramenta appellantur,
Aug. Ep. 138:baptismi,
id. Doctr. Christ. 3, 13:sanguinis Christi,
id. Ep. ad Bonif. 98, 9:(matrimonii),
Vulg. Eph. 5, 32.—The office of the ministry:Athanasium episcopum... coctus in unum quaesitus (synodus ut appellant) removit a sacramento quod obtinebat,
Amm. 15, 7, 7.
См. также в других словарях:
process — pro·cess / prä ˌses, prō / n 1: a continuous operation, art, or method esp. in manufacture whoever invents or discovers any new and useful process...may obtain a patent therefor U.S. Code 2 a: procedure (1) see also … Law dictionary
Process — Proc ess, n. [F. proc[ e]s, L. processus. See {Proceed}.] [1913 Webster] 1. The act of proceeding; continued forward movement; procedure; progress; advance. Long process of time. Milton. [1913 Webster] The thoughts of men are widened with the… … The Collaborative International Dictionary of English
Process — (Deutschland) Beschreibung Magazin für Chemie + Pharmatechnik Verlag … Deutsch Wikipedia
process — process, procedure, proceeding denote the series of actions, operations, or motions involved in the accomplishment of an end. Process is particularly appropriate when progress from a definite beginning to a definite end is implied and something… … New Dictionary of Synonyms
process — process1 [prä′ses΄, prä′səs; ] chiefly Brit & Cdn [, prō′ ses΄, prō′səs] n. pl. processes [prä′ses΄iz, prä′səs iz; prä′sə sēz΄] [ME < OFr proces < L processus, pp. of procedere: see PROCEED] 1. the course of being done: chiefly in in… … English World dictionary
Process.h — is a C header file which contains function declarations and macros used in working with threads and processes. Neither the header file nor the functions are defined by either the ANSI/ISO C standard or by POSIX. Most C compilers that target DOS,… … Wikipedia
process — Ⅰ. process [1] ► NOUN 1) a series of actions or steps towards achieving a particular end. 2) a natural series of changes: the ageing process. 3) Law a summons to appear in court. 4) Biology & Anatomy a natural appendage or outgrowth on or in an… … English terms dictionary
process — The familiar noun and verb are both pronounced proh ses. The other verb process, meaning ‘to walk in procession’, is a back formation from the noun procession and is pronounced proh ses … Modern English usage
process — [n] method; series of actions to achieve result action, advance, case, channels*, course, course of action*, development, evolution, fashion, formation, growth, manner, means, measure, mechanism, mode, modus operandi, movement, operation,… … New thesaurus
process — [pʀɔsɛs] n. m. ÉTYM. V. 1960; mot angl., « procédé, méthode ». ❖ ♦ Anglic. Techn. Étude théorique des procédés et des techniques de traitement du pétrole et de la pétrolochimie. REM. Terme critiqué, absent du Dict. technique de M. Moureau et… … Encyclopédie Universelle
Process — Process, Micrografx … Universal-Lexikon