Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

pomorum

  • 1 Anthonomus pomorum

    ENG apple blossom weevil
    NLD appelbloesemkever
    GER Apfelblutenstecher
    FRA anthonome du pommier

    Animal Names Latin to English > Anthonomus pomorum

  • 2 gustātus

        gustātus ūs    [gusto], the taste, sense of taste: gustatus, qui sentire debet, etc.— A taste, flavor: pomorum iucundus: (uva) peracerba gustatu.— Fig., flavor, enjoyment: verae laudis.
    * * *
    taste, sense of taste; tasting

    Latin-English dictionary > gustātus

  • 3 adspectus

    1.
    aspectus ( adsp-), a, um, Part. of aspicio
    2.
    aspectus ( adsp-), ūs, m. ( gen. aspecti, Att. ap Non. p. 485, 21; cf. Prisc. p. 712 P.; Rudd. I. p. 103, n. 46; dat. sing. aspectu, like jussu, manu, etc., Verg. A. 6, 465; cf. Schneid Gr II. 332) [aspicio].
    I.
    A.. Act., a seeing, looking at, a look, sight.
    a.
    Absol.: intellegens dicendi existimator uno aspectu et praeteriens de oratore saepe judicat, Cic Brut. 54, 200:

    e quibus (litteris tuis) primo aspectu voluptatem cepi, quod erant a te ipso scriptae,

    id. Att. 7, 3, 1 hic primo aspectu inanimum quiddam se putat cernere, id. N. D 2, 35, 90:

    urbs situ est praeclaro ad aspectum,

    id. Verr 2, 4, 52 fin.:

    voci tamen et aspectui pepercit,

    Tac. A. 15, 61 et saep.—
    b.
    With gen. of obj. or adj. for gen.:

    carere aspectu civium,

    Cic. Cat. 1, 7, 17:

    hominum aspectum lucemque vitare,

    id. Sull. 26, 74:

    aspectum civium gravari,

    Tac. A. 3, 59:

    se aspectu alicujus subtrahere,

    Verg. A. 6, 465:

    ab aspectu alicujus auferri,

    Vulg. Tob. 12, 21:

    aspectum alicujus fugere, Sen Hippol. 734: aspectum alicujus rei exuere,

    Tac. A. 16, 28:

    si te aspectus detinet urbis,

    Verg. A. 4, 347:

    in aspectu earum,

    Vulg. Gen. 30, 38:

    violare sacra aspectu virili, i. e. virorum,

    Cic. Har Resp. 5, 8. in aspectu tuo gaudebit, Vulg. Tob. 11, 8.—In plur.:

    sic orsus Apollo Mortales medio aspectus sermone reliquit, i. e. mortalium,

    Verg. A. 9, 657.—
    B.
    Physically, the sight, glance:

    lubricos oculos fecit (natura) et mobiles, ut aspectum, quo vellent, facile converterent,

    Cic. N. D. 2, 57, 142: si contendemus per continuationem, acri aspectu utemur, Auct. ad Her. 3, 15, 27.—
    C.
    The sense of sight: Sed mihi ne utiquam cor consentit cum oculorum aspectu, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 17, 52' quicquid sub aspectum oculorum cadit, Vulg. Lev. 13, 12:

    caelum ita aptum est. ut sub aspectum et tactum cadat,

    Cic. Tim. 5:

    aspectum omnino amittere,

    id. Tusc. 1, 30, 73:

    res caecae et ab aspectūs judicio remotae,

    id. de Or. 2, 87, 357.—
    II.
    Pass. (i. e. transferred to the object seen).
    A.
    The visibility, appearance:

    adspectu siderum,

    Plin. 2, 68, 68, § 172:

    In sedecim partes caelum in eo adspectu divisere Tusci,

    id. 2, 54, 55, § 143, where Jan reads spectu.
    B. 1.
    In gen.: quadrupes aspectu truci, Pac. ap. Cic. Div 2, 64, 133:

    Horribili super aspectu mortalibus instans,

    Lucr. 1, 65:

    erat rotis horribilis aspectus,

    Vulg. Ezech. 2, 18: pomorum [p. 174] jucundus aspectus, Cic. N. D. 2, 63, 158; id. Phil. 2, 29:

    erat aspectus ejus sicut fulgur,

    Vulg. Matt. 28, 3:

    aspectus faciei illius immutatus est super Sidrach etc.,

    ib. Dan. 3, 19:

    fuit (Iphicrates) et animo magno et corpore imperatoriāque formā, ut ipso aspectu cuivis iniceret admirationem sui,

    Nep. Iphicr. 3, 1:

    Canidia et Sagana horrendae aspectu,

    Hor. S. 1, 8, 26:

    apes horridae adspectu,

    Plin. 11, 18, 19, § 59:

    (rex) erat terribilis aspectu,

    Vulg. Esth. 15, 9:

    lignum (erat) aspectu delectabile,

    ib. Gen. 3, 6:

    Bucephalus adspectu torvo,

    Plin. 8, 42, 64, § 154:

    Oceanus cruento aspectu,

    Tac. A. 14, 32 al. —Hence,
    2.
    Of shape, the form, appearance:

    herba adspectu roris marini,

    Plin. 24, 19, 113, § 173; 10, 39, 56, § 115:

    super similitudinem throni similitudo quasi aspectus hominis,

    Vulg. Ezech. 1, 26: quasi aspectus equorum, ib. Joel, 2, 4.—
    3.
    Of color, the color, appearance, look:

    carbunculi adspectūs nigrioris,

    Plin. 37, 7, 25, § 95:

    discolor,

    id. 31, 2, 20, § 30:

    Cum color albus in cute fuerit et capillorum mutaverit aspectum,

    Vulg. Lev. 13, 10; ib. Ezech. 1, 7; 1, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > adspectus

  • 4 aspectus

    1.
    aspectus ( adsp-), a, um, Part. of aspicio
    2.
    aspectus ( adsp-), ūs, m. ( gen. aspecti, Att. ap Non. p. 485, 21; cf. Prisc. p. 712 P.; Rudd. I. p. 103, n. 46; dat. sing. aspectu, like jussu, manu, etc., Verg. A. 6, 465; cf. Schneid Gr II. 332) [aspicio].
    I.
    A.. Act., a seeing, looking at, a look, sight.
    a.
    Absol.: intellegens dicendi existimator uno aspectu et praeteriens de oratore saepe judicat, Cic Brut. 54, 200:

    e quibus (litteris tuis) primo aspectu voluptatem cepi, quod erant a te ipso scriptae,

    id. Att. 7, 3, 1 hic primo aspectu inanimum quiddam se putat cernere, id. N. D 2, 35, 90:

    urbs situ est praeclaro ad aspectum,

    id. Verr 2, 4, 52 fin.:

    voci tamen et aspectui pepercit,

    Tac. A. 15, 61 et saep.—
    b.
    With gen. of obj. or adj. for gen.:

    carere aspectu civium,

    Cic. Cat. 1, 7, 17:

    hominum aspectum lucemque vitare,

    id. Sull. 26, 74:

    aspectum civium gravari,

    Tac. A. 3, 59:

    se aspectu alicujus subtrahere,

    Verg. A. 6, 465:

    ab aspectu alicujus auferri,

    Vulg. Tob. 12, 21:

    aspectum alicujus fugere, Sen Hippol. 734: aspectum alicujus rei exuere,

    Tac. A. 16, 28:

    si te aspectus detinet urbis,

    Verg. A. 4, 347:

    in aspectu earum,

    Vulg. Gen. 30, 38:

    violare sacra aspectu virili, i. e. virorum,

    Cic. Har Resp. 5, 8. in aspectu tuo gaudebit, Vulg. Tob. 11, 8.—In plur.:

    sic orsus Apollo Mortales medio aspectus sermone reliquit, i. e. mortalium,

    Verg. A. 9, 657.—
    B.
    Physically, the sight, glance:

    lubricos oculos fecit (natura) et mobiles, ut aspectum, quo vellent, facile converterent,

    Cic. N. D. 2, 57, 142: si contendemus per continuationem, acri aspectu utemur, Auct. ad Her. 3, 15, 27.—
    C.
    The sense of sight: Sed mihi ne utiquam cor consentit cum oculorum aspectu, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 17, 52' quicquid sub aspectum oculorum cadit, Vulg. Lev. 13, 12:

    caelum ita aptum est. ut sub aspectum et tactum cadat,

    Cic. Tim. 5:

    aspectum omnino amittere,

    id. Tusc. 1, 30, 73:

    res caecae et ab aspectūs judicio remotae,

    id. de Or. 2, 87, 357.—
    II.
    Pass. (i. e. transferred to the object seen).
    A.
    The visibility, appearance:

    adspectu siderum,

    Plin. 2, 68, 68, § 172:

    In sedecim partes caelum in eo adspectu divisere Tusci,

    id. 2, 54, 55, § 143, where Jan reads spectu.
    B. 1.
    In gen.: quadrupes aspectu truci, Pac. ap. Cic. Div 2, 64, 133:

    Horribili super aspectu mortalibus instans,

    Lucr. 1, 65:

    erat rotis horribilis aspectus,

    Vulg. Ezech. 2, 18: pomorum [p. 174] jucundus aspectus, Cic. N. D. 2, 63, 158; id. Phil. 2, 29:

    erat aspectus ejus sicut fulgur,

    Vulg. Matt. 28, 3:

    aspectus faciei illius immutatus est super Sidrach etc.,

    ib. Dan. 3, 19:

    fuit (Iphicrates) et animo magno et corpore imperatoriāque formā, ut ipso aspectu cuivis iniceret admirationem sui,

    Nep. Iphicr. 3, 1:

    Canidia et Sagana horrendae aspectu,

    Hor. S. 1, 8, 26:

    apes horridae adspectu,

    Plin. 11, 18, 19, § 59:

    (rex) erat terribilis aspectu,

    Vulg. Esth. 15, 9:

    lignum (erat) aspectu delectabile,

    ib. Gen. 3, 6:

    Bucephalus adspectu torvo,

    Plin. 8, 42, 64, § 154:

    Oceanus cruento aspectu,

    Tac. A. 14, 32 al. —Hence,
    2.
    Of shape, the form, appearance:

    herba adspectu roris marini,

    Plin. 24, 19, 113, § 173; 10, 39, 56, § 115:

    super similitudinem throni similitudo quasi aspectus hominis,

    Vulg. Ezech. 1, 26: quasi aspectus equorum, ib. Joel, 2, 4.—
    3.
    Of color, the color, appearance, look:

    carbunculi adspectūs nigrioris,

    Plin. 37, 7, 25, § 95:

    discolor,

    id. 31, 2, 20, § 30:

    Cum color albus in cute fuerit et capillorum mutaverit aspectum,

    Vulg. Lev. 13, 10; ib. Ezech. 1, 7; 1, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > aspectus

  • 5 gustatus

    gustātus, ūs [id.; a tasting of food; hence].
    I.
    The taste, as one of the five senses:

    gustatus, qui sentire eorum, quibus vescimur, genera debet,

    Cic. N. D. 2, 56, 141; id. de Or. 3, 25, 99:

    existimaverim omnibus (animalibus) sensum et gustatus esse,

    Plin. 10, 71, 91, § 196.—
    II.
    The taste, flavor of any thing.
    A.
    Lit.:

    varietas pomorum eorumque jucundus non gustatus solum, sed odoratus etiam et aspectus,

    Cic. N. D. 2, 63, 158:

    (uva) primo est peracerba gustatu,

    id. de Sen. 15, 53.—
    B.
    Trop.:

    libidinosi verae laudis gustatum non habent,

    Cic. Phil. 2, 45, 115.

    Lewis & Short latin dictionary > gustatus

  • 6 missile

    missĭlis, e, adj. [id.], that may be hurled or cast, that is thrown or hurled, missile (not in Cic. or Cæs.):

    lapides missiles,

    slingstones, Liv. 1, 43:

    telum,

    id. 22, 37:

    ferro, quod nunc missile libro,

    a javelin, Verg. A. 10, 421:

    sagittae,

    Hor. C. 3, 6, 16:

    uni sibi missile ferrum,

    which he alone can launch, Stat. Th. 8, 524:

    aculei (of the porcupine),

    capable of being shot forth, Plin. 8, 35, 53, § 125.—
    II.
    Subst.
    A.
    missĭle, is, n., a missile weapon, missile, a javelin:

    missilibus Lacedaemonii pugnabant,

    Liv. 34, 39; in plur.:

    missilibus lacessere,

    Verg. A. 10, 716:

    pellere missilibus,

    id. ib. 9, 520; 10, 802; in sing., Luc. 7, 485.—
    B.
    missĭlĭa, ĭum, n., or res missiles, presents thrown by the emperors among the people:

    sparsa et populo missilia omnium rerum,

    Suet. Ner. 11; cf.:

    jocandi licentia diripiendi pomorum, et obsoniorum rerumque missilium,

    id. Aug. 98.—
    * 2.
    Trop.:

    ad haec, quae a fortunā sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia ejus exspectat,

    Sen. Ep. 74, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > missile

  • 7 missilia

    missĭlis, e, adj. [id.], that may be hurled or cast, that is thrown or hurled, missile (not in Cic. or Cæs.):

    lapides missiles,

    slingstones, Liv. 1, 43:

    telum,

    id. 22, 37:

    ferro, quod nunc missile libro,

    a javelin, Verg. A. 10, 421:

    sagittae,

    Hor. C. 3, 6, 16:

    uni sibi missile ferrum,

    which he alone can launch, Stat. Th. 8, 524:

    aculei (of the porcupine),

    capable of being shot forth, Plin. 8, 35, 53, § 125.—
    II.
    Subst.
    A.
    missĭle, is, n., a missile weapon, missile, a javelin:

    missilibus Lacedaemonii pugnabant,

    Liv. 34, 39; in plur.:

    missilibus lacessere,

    Verg. A. 10, 716:

    pellere missilibus,

    id. ib. 9, 520; 10, 802; in sing., Luc. 7, 485.—
    B.
    missĭlĭa, ĭum, n., or res missiles, presents thrown by the emperors among the people:

    sparsa et populo missilia omnium rerum,

    Suet. Ner. 11; cf.:

    jocandi licentia diripiendi pomorum, et obsoniorum rerumque missilium,

    id. Aug. 98.—
    * 2.
    Trop.:

    ad haec, quae a fortunā sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia ejus exspectat,

    Sen. Ep. 74, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > missilia

  • 8 missilis

    missĭlis, e, adj. [id.], that may be hurled or cast, that is thrown or hurled, missile (not in Cic. or Cæs.):

    lapides missiles,

    slingstones, Liv. 1, 43:

    telum,

    id. 22, 37:

    ferro, quod nunc missile libro,

    a javelin, Verg. A. 10, 421:

    sagittae,

    Hor. C. 3, 6, 16:

    uni sibi missile ferrum,

    which he alone can launch, Stat. Th. 8, 524:

    aculei (of the porcupine),

    capable of being shot forth, Plin. 8, 35, 53, § 125.—
    II.
    Subst.
    A.
    missĭle, is, n., a missile weapon, missile, a javelin:

    missilibus Lacedaemonii pugnabant,

    Liv. 34, 39; in plur.:

    missilibus lacessere,

    Verg. A. 10, 716:

    pellere missilibus,

    id. ib. 9, 520; 10, 802; in sing., Luc. 7, 485.—
    B.
    missĭlĭa, ĭum, n., or res missiles, presents thrown by the emperors among the people:

    sparsa et populo missilia omnium rerum,

    Suet. Ner. 11; cf.:

    jocandi licentia diripiendi pomorum, et obsoniorum rerumque missilium,

    id. Aug. 98.—
    * 2.
    Trop.:

    ad haec, quae a fortunā sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia ejus exspectat,

    Sen. Ep. 74, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > missilis

  • 9 noegeum

    nœgēum (trisyl.), ii, n., a garment trimmed with purple; acc. to others, a white upper garment: noegeum quidam amiculi genus praetextum purpurà; quidam candidum ac perlucidum, quasi a navo (nauco), quod putamen quorundam pomorum est tenuissimum non sine candore, ut Livius ait in Odyssia: simul ac lacrimas de ore noegeo detersit, id. est candido, Paul. ex Fest. p. 174 Müll.:

    noegeum nigrum pallium tenue,

    Placid. p. 486.

    Lewis & Short latin dictionary > noegeum

  • 10 trigemini

    trĭgĕmĭnus (collat. form, mostly poet., tergĕmĭnus), a, um, adj. [tresgeminus], three born at a birth: fratres, three twin-brothers.
    I.
    Lit., Liv. 1, 24, 1; cf.:

    tergeminos nasci certum est Horatiorum Curiatiorumque exemplo,

    Plin. 7, 3, 3, § 33:

    trigeminorum matres,

    Col. 3, 8, 1:

    trigemini filii,

    Plaut. Mil. 3, 1, 123. — As subst.: trĭgĕmĭni, three brothers born at a birth, Liv. 1, 25, 1; Col. 2, 1, 3; 7, 6, 7; cf.:

    trigemino partu,

    id. 3, 10, 17:

    Horatius trigemina spolia prae se gerens,

    of the three twin-brothers, Liv. 1, 26, 2:

    Trigemini,

    the title of a comedy of Plautus, Gell. 7, 9, 7.—
    II.
    Transf., in gen., threefold, triple, triform, = triplex (mostly poet.):

    trigeminae victoriae triplicem triumphum egistis,

    Liv. 6, 7, 4:

    tripectora tergemini vis Geryonai,

    Lucr. 5, 28; cf.

    of the same and of Cerberus: tergeminumque virum tergeminumque canem,

    Ov. Tr. 4, 7, 16;

    and of Cerberus: cui tres sunt linguae tergeminumque caput,

    Tib. 3, 4, 88:

    canis,

    Prop. 4 (5), 7, 52: tergemina Hecate (because she was also Luna and Diana; cf.

    triceps and triformis),

    Verg. A. 4, 511:

    tergemina dextra,

    i. e. of the three Graces, Stat. S. 3, 4, 83:

    jus tergeminae prolis. i. e. trium liberorum,

    id. ib. 4, 8, 21:

    pomorum tergemina natura,

    Plin. 15, 28, 34, § 114:

    verba illa Ciceronis in Pisonem (cap. 1) trigemina: decepit, fefellit, induxit,

    Gell. 13, 24, 22: certat tergeminis tollere honoribus, to the threefold honors, i. e. of the three highest magistracies, those of the curule ædile, the prætor, and the consul, Hor. C. 1, 1, 8:

    at tibi tergeminum mugiet ille sophos,

    thrice repeated, Mart. 3, 46, 8.—
    III.
    Porta Trigemina, a gate, in the early times of Rome, at the foot of Mount Aventine, Liv. 4, 16, 2; 35, 10, 12; Plaut. Capt. 1, 1, 22; Plin. 18, 3, 4, § 15; Front. Aquaed. 5 al.; cf. Becker, Antiq. 1, p. 157 sq.

    Lewis & Short latin dictionary > trigemini

  • 11 trigeminus

    trĭgĕmĭnus (collat. form, mostly poet., tergĕmĭnus), a, um, adj. [tresgeminus], three born at a birth: fratres, three twin-brothers.
    I.
    Lit., Liv. 1, 24, 1; cf.:

    tergeminos nasci certum est Horatiorum Curiatiorumque exemplo,

    Plin. 7, 3, 3, § 33:

    trigeminorum matres,

    Col. 3, 8, 1:

    trigemini filii,

    Plaut. Mil. 3, 1, 123. — As subst.: trĭgĕmĭni, three brothers born at a birth, Liv. 1, 25, 1; Col. 2, 1, 3; 7, 6, 7; cf.:

    trigemino partu,

    id. 3, 10, 17:

    Horatius trigemina spolia prae se gerens,

    of the three twin-brothers, Liv. 1, 26, 2:

    Trigemini,

    the title of a comedy of Plautus, Gell. 7, 9, 7.—
    II.
    Transf., in gen., threefold, triple, triform, = triplex (mostly poet.):

    trigeminae victoriae triplicem triumphum egistis,

    Liv. 6, 7, 4:

    tripectora tergemini vis Geryonai,

    Lucr. 5, 28; cf.

    of the same and of Cerberus: tergeminumque virum tergeminumque canem,

    Ov. Tr. 4, 7, 16;

    and of Cerberus: cui tres sunt linguae tergeminumque caput,

    Tib. 3, 4, 88:

    canis,

    Prop. 4 (5), 7, 52: tergemina Hecate (because she was also Luna and Diana; cf.

    triceps and triformis),

    Verg. A. 4, 511:

    tergemina dextra,

    i. e. of the three Graces, Stat. S. 3, 4, 83:

    jus tergeminae prolis. i. e. trium liberorum,

    id. ib. 4, 8, 21:

    pomorum tergemina natura,

    Plin. 15, 28, 34, § 114:

    verba illa Ciceronis in Pisonem (cap. 1) trigemina: decepit, fefellit, induxit,

    Gell. 13, 24, 22: certat tergeminis tollere honoribus, to the threefold honors, i. e. of the three highest magistracies, those of the curule ædile, the prætor, and the consul, Hor. C. 1, 1, 8:

    at tibi tergeminum mugiet ille sophos,

    thrice repeated, Mart. 3, 46, 8.—
    III.
    Porta Trigemina, a gate, in the early times of Rome, at the foot of Mount Aventine, Liv. 4, 16, 2; 35, 10, 12; Plaut. Capt. 1, 1, 22; Plin. 18, 3, 4, § 15; Front. Aquaed. 5 al.; cf. Becker, Antiq. 1, p. 157 sq.

    Lewis & Short latin dictionary > trigeminus

  • 12 venustas

    vĕnustas, ātis, f. [1. Venus], loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness, etc. (syn.: pulchritudo, formositas).
    I.
    Of the body:

    cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem,

    Cic. Off. 1, 36, 130; cf. id. ib. 1, 30, 17:

    venustas et pulchritudo corporis,

    id. ib. 1, 27, 95:

    voltus quantam affert tum dignitatem, tum venustatem,

    id. Or. 18, 60.— Transf., of inanim. things:

    signa eximiā venustate,

    Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5:

    Capitolii fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est,

    id. de Or. 3, 46, 180:

    pomorum,

    Varr. R. R. 1, 59, 2.—
    II.
    Of the mind:

    homo affluens omni lepore et venustate,

    Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142:

    (oratoris est) agere cum dignitate ac venustate,

    id. de Or. 1, 31, 142:

    dicendi vis egregia, summā festivitate et venustate conjuncta profuit,

    id. ib. 1, 57, 243:

    comprobari cum dignitate tum etiam venustate,

    id. Arch. 12, 31; Quint. 4, 2, 118; 9, 2, 66; 9, 3, 72:

    verborum,

    Gell. 17, 20, 6:

    tui quidem omnes mores ad venustatem valent,

    Plaut. Mil. 3, 1, 63; cf. id. ib. 3, 1, 54; id. Truc. 4, 2, 4:

    diem pulchrum et venustatis plenum,

    pleasantness, pleasure, id. Poen. 1, 2, 44; cf.:

    quis me fortunatior, venustatisque adeo plenior,

    Ter. Hec. 5, 4, 8.— Plur.:

    amoenitates omnium venerum atque venustatum affero,

    Plaut. Stich. 2, 1, 5; id. Ps. 5, 1, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > venustas

  • 13 vexatio

    vexātĭo, ōnis, f. [vexo], a violent movement, shaking.
    I.
    Lit. (rare):

    partus,

    Plin. 28, 19, 77, § 253:

    minima pomorum,

    Petr. 60:

    ipsā enim vexatione constringitur (arbor) et radices certius figit,

    Sen. Prov. 4, 16.—
    II.
    Trop., agitation, trial:

    nisi agitetur (virtus), nisi assiduā vexatione roboretur, non potest esse perfecta,

    Lact. 3, 29, 26.—
    III.
    Transf., in gen., discomfort, annoyance, hardship, distress; trouble, vexation:

    corporis,

    Cic. Tusc. 4, 8, 18:

    vulneris,

    Liv. 21, 48, 7:

    cum omni genere vexationis processerunt,

    id. 44, 5, 8:

    viae,

    Col. 1, 3, 3:

    stomachi,

    Plin. 31, 6, 35, § 68:

    dentes sine vexatione extrahere,

    id. 32, 7, 26, § 791:

    ut virgines Vestales ex acerbissimā vexatione eriperem,

    Cic. Cat. 4, 1, 2:

    vexatio direptioque sociorum,

    id. ib. 1, 7, 18:

    per vexationem et contumelias,

    Liv. 38, 59, 9:

    multā cum vexatione,

    Curt. 5, 4, 21:

    sine magnā vexatione,

    id. 6, 5, 13.—
    B.
    Persecution, Sulp. Sev. 1, 1, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > vexatio

  • 14 volva

    volva or vulva, ae, f. [volvo], a wrapper, covering, integument.
    I.
    In gen.:

    fungorum,

    Plin. 22, 22, 46, § 93:

    pomorum,

    i. e. the seed-covering, Scrib. Comp. 104 fin.
    II.
    In partic., the womb, matrix of women and she-animals (syn. uterus), Varr. R. R. 2, 1, 19; Cels. 4, 1; 4, 20; 5, 21; 5, 25 et saep.; Plin. 11, 37, 84, § 209; Juv. 6, 128; Mart. 11, 61, 11; Pers. 4, 35 al.— A sow's matrix, as a very favorite dish, Plin. 11, 37, 84, § 210; Naev. ap. Macr. S. 2, 14; Hor. Ep. 1, 15, 41; Mart. 13, 56, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > volva

См. также в других словарях:

  • Anthonomus pomorum — Apfelblütenstecher Apfelblütenstecher (Anthonomus pomorum) Systematik Klasse: Insekten (Insecta) …   Deutsch Wikipedia

  • Bombus pomorum — Obsthummel Systematik Überfamilie: Bienen und Grabwespen (Apoidea) ohne Rang: Bienen (Apiformes) Familie: Echte Bienen (Apidae) Unterfamilie …   Deutsch Wikipedia

  • Bombus pomorum — ? Плодовый шмель Научная классификация Царство: Животные Тип: Членистоногие Класс: Насекомые Отряд …   Википедия

  • ANTHONOMUS POMORUM L. (A. PIRI AUCT.) - ЯБЛОНЕВЫЙ ЦВЕТОЕД, ИЛИ ДОЛГОНОСИК, ЯБЛОЧНЫЙ ЦВЕТОЧНИК, ЦВЕТОЖОРКА — см. Anthonomus pomorum L. (A. piri auct.) Яблоневый цветоед, или долгоносик, яблочный цветочник, цветожорка (рис. 89, 90). Темно бурый, покрыт тонкими серыми волосками. За серединой надкрылий косая светлая волосистая полоса с резким темным… …   Насекомые - вредители сельского хозяйства Дальнего Востока

  • MENSA Pomorum — vide supra Cenae: et infra Mensae secundae …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Anthonomus pomorum — …   Википедия

  • Яблоневый цветоед — ? Яблонный цветоед Научная классификация Царство: Животные Тип: Членистоногие …   Википедия

  • Червецы — (Coccidae) семейство насекомых из отряда хоботных или полужесткокрылых (Rhynchota), относящееся к подотряду Phytophthires. Ч. живут на различных растениях, высасывая их соки; они распространены во всех частях света, но всего больше их в жарких… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Apfelblütenstecher — (Anthonomus pomorum) Systematik Klasse: Insekten (Insecta) Ordnung …   Deutsch Wikipedia

  • Яблонный цветоед — ? Яблонный цветоед …   Википедия

  • Долгоносики —         слоники (Curculionidae), семейство жуков, характеризующихся вытянутой в головотрубку (иногда неправильно называют хоботком) передней частью головы, на конце которой находится типичный для жуков грызущий ротовой аппарат. У многих Д.… …   Большая советская энциклопедия

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»