Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

phi

  • 1 isthic

    1.
    istic (not isthic), aec, oc, and uc, pron. demonstr. [for iste-ce; v. Neue, Formenl. II. p. 211 sqq.], this same, this, the very (person or thing).
    I.
    In gen.
    A.
    Substantively:

    isne istic fuit, quem vendidisti?

    Plaut. Capt. 5, 3, 10:

    quid istic narrat,

    Ter. Phorm. 5, 8, 6; id. Heaut. 3, 3, 18.—
    B.
    With a subst., usually with special reference to the person addressed, that of yours, that mentioned by or related to you (cf. iste):

    istac lege filiam tuam sponden mihi dari?

    Plaut. Trin. 5, 2, 38:

    cum istoc ornatu,

    id. Curc. 1, 1, 2:

    istic labor,

    id. Truc. 2, 6, 40:

    haud istoc modo solita se me ante appellare,

    as you now do, id. ib. 1, 2, 60:

    istaec praeda,

    id. Rud. 4, 7, 16:

    istic servus,

    id. Ps. 2, 4, 47: Sos. Egone? Amph. Tu istic, you yourself, id. Am. 2, 1, 25:

    quis istic est qui deos tam parvi pendit?

    id. Rud. 3, 2, 36:

    istaec miseria,

    id. ib. 2, 1, 45:

    malum istoc,

    id. Bacch. 3, 1, 15:

    istaec res,

    Ter. Hec. 4, 2, 17:

    circum istaec loca commorari,

    Cic. Att. 8, 12, C, 1.—
    C.
    Esp., in neutr. sing. and plur.:

    si istuc ita est,

    Varr. R. R. 1, 2:

    istuc quidem considerabo,

    Cic. Ac. 1, 4:

    ergo istoc magis, quia vanilocu's, vapulabis,

    so much the more, Plaut. Am. 1, 1, 222:

    istoc vilius,

    Ter. Ad. 5, 9, 24:

    dicitur, quidem, istuc, inquit, a Cotta,

    Cic. Div. 1, 5, 8:

    istuc fractum,

    id. Pis. 26, 62:

    non posse istaec sic abire,

    id. Att. 14, 1.—With gen.:

    quid istuc est verbi?

    Plaut. Curc. 1, 1, 32:

    istuc aeta tis homo,

    Ter. Heaut. 1, 1, 58; id. Phorm. 5, 8, 1.—
    II.
    Esp., with the demonstr. particle ce, and in interrogations cine:

    istucine interminata sum hinc abiens tibi?

    Ter. Eun. 5. 1, 14; Plaut. Ps. 3, 2, 58:

    istocine pacto me adjutas?

    id. ib. 1, 1, 81:

    istaece ridicularia,

    id. Truc. 3, 2, 16.—Hence,
    2.
    istic (old form isti, Plaut. Capt. 2, 2, 28 Brix ad loc.; id. Ep. 5, 2, 56; Verg. A. 2, 661; 10, 557 Rib.), adv. [for isti-ce], there, in that place, here.
    I.
    Lit., of place:

    cave cuiquam indicassis aurum meum esse istic,

    Plaut. Aul. 4, 2, 1:

    Heus! vos pueri! Quid istic agitis?

    id. Most. 4, 2, 30:

    quid istic habitat,

    id. Cist. 2, 3, 55:

    intellego te re istic prodesse: hic ne verbo quidem levare me posse,

    Cic. Att. 3, 12, 3:

    ibi malis esse... quam istic ubi, etc.,

    id. Fam. 1, 10; 7, 13, 2; 14, 14, 2:

    istic nunc metuende jace,

    Verg. A. 10, 557; Liv. 7, 40 fin.:

    quid istic tibi negoti est?

    Ter. And. 5, 2, 8:

    tu istic mane,

    id. Eun. 5, 2, 70. —
    II.
    Transf., herein, i. e. in this affair, on this occasion:

    neque istic, neque alibi,

    Ter. And. 2, 5, 9: Ausculta. Phi. Istic sum, id. Hec. 1, 2, 39:

    istic sum, inquit, exspectoque quid respondeas,

    I am listening, Cic. Fin. 5, 26, 78 fin.: rem publicam ut vos istic expedistis, ita, pro nostrā parte, etc., i. e. on that side, on your side, Cassiod. ap. Cic. Fam. 12, 13, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > isthic

  • 2 istic

    1.
    istic (not isthic), aec, oc, and uc, pron. demonstr. [for iste-ce; v. Neue, Formenl. II. p. 211 sqq.], this same, this, the very (person or thing).
    I.
    In gen.
    A.
    Substantively:

    isne istic fuit, quem vendidisti?

    Plaut. Capt. 5, 3, 10:

    quid istic narrat,

    Ter. Phorm. 5, 8, 6; id. Heaut. 3, 3, 18.—
    B.
    With a subst., usually with special reference to the person addressed, that of yours, that mentioned by or related to you (cf. iste):

    istac lege filiam tuam sponden mihi dari?

    Plaut. Trin. 5, 2, 38:

    cum istoc ornatu,

    id. Curc. 1, 1, 2:

    istic labor,

    id. Truc. 2, 6, 40:

    haud istoc modo solita se me ante appellare,

    as you now do, id. ib. 1, 2, 60:

    istaec praeda,

    id. Rud. 4, 7, 16:

    istic servus,

    id. Ps. 2, 4, 47: Sos. Egone? Amph. Tu istic, you yourself, id. Am. 2, 1, 25:

    quis istic est qui deos tam parvi pendit?

    id. Rud. 3, 2, 36:

    istaec miseria,

    id. ib. 2, 1, 45:

    malum istoc,

    id. Bacch. 3, 1, 15:

    istaec res,

    Ter. Hec. 4, 2, 17:

    circum istaec loca commorari,

    Cic. Att. 8, 12, C, 1.—
    C.
    Esp., in neutr. sing. and plur.:

    si istuc ita est,

    Varr. R. R. 1, 2:

    istuc quidem considerabo,

    Cic. Ac. 1, 4:

    ergo istoc magis, quia vanilocu's, vapulabis,

    so much the more, Plaut. Am. 1, 1, 222:

    istoc vilius,

    Ter. Ad. 5, 9, 24:

    dicitur, quidem, istuc, inquit, a Cotta,

    Cic. Div. 1, 5, 8:

    istuc fractum,

    id. Pis. 26, 62:

    non posse istaec sic abire,

    id. Att. 14, 1.—With gen.:

    quid istuc est verbi?

    Plaut. Curc. 1, 1, 32:

    istuc aeta tis homo,

    Ter. Heaut. 1, 1, 58; id. Phorm. 5, 8, 1.—
    II.
    Esp., with the demonstr. particle ce, and in interrogations cine:

    istucine interminata sum hinc abiens tibi?

    Ter. Eun. 5. 1, 14; Plaut. Ps. 3, 2, 58:

    istocine pacto me adjutas?

    id. ib. 1, 1, 81:

    istaece ridicularia,

    id. Truc. 3, 2, 16.—Hence,
    2.
    istic (old form isti, Plaut. Capt. 2, 2, 28 Brix ad loc.; id. Ep. 5, 2, 56; Verg. A. 2, 661; 10, 557 Rib.), adv. [for isti-ce], there, in that place, here.
    I.
    Lit., of place:

    cave cuiquam indicassis aurum meum esse istic,

    Plaut. Aul. 4, 2, 1:

    Heus! vos pueri! Quid istic agitis?

    id. Most. 4, 2, 30:

    quid istic habitat,

    id. Cist. 2, 3, 55:

    intellego te re istic prodesse: hic ne verbo quidem levare me posse,

    Cic. Att. 3, 12, 3:

    ibi malis esse... quam istic ubi, etc.,

    id. Fam. 1, 10; 7, 13, 2; 14, 14, 2:

    istic nunc metuende jace,

    Verg. A. 10, 557; Liv. 7, 40 fin.:

    quid istic tibi negoti est?

    Ter. And. 5, 2, 8:

    tu istic mane,

    id. Eun. 5, 2, 70. —
    II.
    Transf., herein, i. e. in this affair, on this occasion:

    neque istic, neque alibi,

    Ter. And. 2, 5, 9: Ausculta. Phi. Istic sum, id. Hec. 1, 2, 39:

    istic sum, inquit, exspectoque quid respondeas,

    I am listening, Cic. Fin. 5, 26, 78 fin.: rem publicam ut vos istic expedistis, ita, pro nostrā parte, etc., i. e. on that side, on your side, Cassiod. ap. Cic. Fam. 12, 13, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > istic

  • 3 philargicus

    phĭlargĭcus, a, um, adj., = philosargikos, fond of ease (post-class.):

    philoso-phi tripartitam humanitatis voluerunt esse vitam, ex quibus primam theoreticam, secundam practicam, tertiam philargicam voluere, quas nos Latine contemplativam, activam, voluptariam nuncupamus,

    Fulg. Myth. 2, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > philargicus

  • 4 Philippi

    Phĭlippi, ōrum, m., = Philippoi, a city in Macedonia, on the borders of Thrace, celebrated for the battle in which Octavianus and Antony defeated Brutus and Cassius, now Filibi, Mel. 2, 2, 9; Liv. Epit. 124; Vell. 2, 70, 1; Flor. 4, 7; Vulg. Phil 1, 1.—Hence,
    A.
    Phĭ-lippensis, e, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    Philippense bellum,

    Suet. Aug. 9:

    proelium,

    the battle of Philippi, Plin. 7, 45, 46, § 148:

    Brutus,

    who fell at Philippi, id. 34, 8, 19, § 82.—
    B.
    Phĭlip-pēus, a, um, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    campi,

    Vell. 2, 86, 2; Manil. 1, 906.—
    C.
    Phĭlippĭcus, a, um, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    in Philippicis campis,

    Plin. 33, 3, 12, § 39; Flor. 4, 2, 43.—
    D.
    Phĭlippĭānus, a, um, adj., Philippian:

    cohortes,

    i. e. who fought at Philippi, Inscr. Maff. Mus. Ver. 325.

    Lewis & Short latin dictionary > Philippi

  • 5 Philippianus

    Phĭlippi, ōrum, m., = Philippoi, a city in Macedonia, on the borders of Thrace, celebrated for the battle in which Octavianus and Antony defeated Brutus and Cassius, now Filibi, Mel. 2, 2, 9; Liv. Epit. 124; Vell. 2, 70, 1; Flor. 4, 7; Vulg. Phil 1, 1.—Hence,
    A.
    Phĭ-lippensis, e, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    Philippense bellum,

    Suet. Aug. 9:

    proelium,

    the battle of Philippi, Plin. 7, 45, 46, § 148:

    Brutus,

    who fell at Philippi, id. 34, 8, 19, § 82.—
    B.
    Phĭlip-pēus, a, um, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    campi,

    Vell. 2, 86, 2; Manil. 1, 906.—
    C.
    Phĭlippĭcus, a, um, adj., of or belonging to Philippi, Philippian:

    in Philippicis campis,

    Plin. 33, 3, 12, § 39; Flor. 4, 2, 43.—
    D.
    Phĭlippĭānus, a, um, adj., Philippian:

    cohortes,

    i. e. who fought at Philippi, Inscr. Maff. Mus. Ver. 325.

    Lewis & Short latin dictionary > Philippianus

  • 6 Philisthiim

    Phĭlistīni ( - thīni), ōrum, and Phĭ-listhiim, indecl. m., the Philistines, the original inhabitants of Palestine, Vulg. Judic. 13, 1; id. 1 Reg. 28, 1 et saep.

    Lewis & Short latin dictionary > Philisthiim

  • 7 Philisthini

    Phĭlistīni ( - thīni), ōrum, and Phĭ-listhiim, indecl. m., the Philistines, the original inhabitants of Palestine, Vulg. Judic. 13, 1; id. 1 Reg. 28, 1 et saep.

    Lewis & Short latin dictionary > Philisthini

  • 8 Philistini

    Phĭlistīni ( - thīni), ōrum, and Phĭ-listhiim, indecl. m., the Philistines, the original inhabitants of Palestine, Vulg. Judic. 13, 1; id. 1 Reg. 28, 1 et saep.

    Lewis & Short latin dictionary > Philistini

  • 9 philosopha

    phĭlŏsŏphus, a, um, adj., = philosophos, philosophical: philosopha sententia, Pac. ap. Gell. 13, 8, 4:

    scriptiones,

    Cic. Tusc. 5, 41, 121:

    verbum,

    Macr. S. 7, 1, § 1:

    tractatus,

    id. ib. 7, 1, § 13.—
    II.
    Subst.
    A.
    phĭ-lŏsŏphus, i, m., a philosopher:

    philosophi denique ipsius, qui de suā vi ac sapientiā unus omnia paene profitetur, est tamen quaedam descriptio, ut is, qui studeat, omnium rerum divinarum atque humanarum vim, naturam causasque nosse et omnem bene vivendi rationem tenere et persequi, nomine hoc appelletur,

    Cic. de Or. 1, 49, 212:

    alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum,

    id. Tusc. 2, 3, 9: nemo aegrotus quicquam somniat tam infandum, quod non aliquis dicat philosophus, Varr. ap. Non. 56, 15; cf. Cic. Div. 2, 58, 119.— Plur.:

    Stoici philosophi,

    Vulg. Act. 17, 18.—
    B.
    phĭlŏsŏpha, ae, f., a female philosopher:

    ea villa tamquam philosopha videtur esse,

    Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5; so in apposition: philosopha anicula, Verus ap. Vulcat. Avid. Cass. 1.—Hence, adv.: phĭlŏsŏphē, philosophically:

    in his ipsis prooemiis philosophe scribere voluimus,

    Cic. Ac. 1, 2, 8.—Ironically, Plaut. Rud. 4, 3, 47.

    Lewis & Short latin dictionary > philosopha

  • 10 philosophus

    phĭlŏsŏphus, a, um, adj., = philosophos, philosophical: philosopha sententia, Pac. ap. Gell. 13, 8, 4:

    scriptiones,

    Cic. Tusc. 5, 41, 121:

    verbum,

    Macr. S. 7, 1, § 1:

    tractatus,

    id. ib. 7, 1, § 13.—
    II.
    Subst.
    A.
    phĭ-lŏsŏphus, i, m., a philosopher:

    philosophi denique ipsius, qui de suā vi ac sapientiā unus omnia paene profitetur, est tamen quaedam descriptio, ut is, qui studeat, omnium rerum divinarum atque humanarum vim, naturam causasque nosse et omnem bene vivendi rationem tenere et persequi, nomine hoc appelletur,

    Cic. de Or. 1, 49, 212:

    alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum,

    id. Tusc. 2, 3, 9: nemo aegrotus quicquam somniat tam infandum, quod non aliquis dicat philosophus, Varr. ap. Non. 56, 15; cf. Cic. Div. 2, 58, 119.— Plur.:

    Stoici philosophi,

    Vulg. Act. 17, 18.—
    B.
    phĭlŏsŏpha, ae, f., a female philosopher:

    ea villa tamquam philosopha videtur esse,

    Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5; so in apposition: philosopha anicula, Verus ap. Vulcat. Avid. Cass. 1.—Hence, adv.: phĭlŏsŏphē, philosophically:

    in his ipsis prooemiis philosophe scribere voluimus,

    Cic. Ac. 1, 2, 8.—Ironically, Plaut. Rud. 4, 3, 47.

    Lewis & Short latin dictionary > philosophus

  • 11 tenaces

    tĕnax, ācis, adj. [id.], holding fast, griping, tenacious.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose):

    prensatque tenaci forcipe ferrum,

    Verg. A. 12, 404; 8, 453; cf.:

    dente tenaci Ancora fundabat naves,

    id. ib. 6, 3:

    vinclum,

    id. G. 4, 412; Ov. M. 11, 252:

    complexus,

    id. ib. 4, 377:

    lappa,

    id. P. 2, 1, 14:

    hedera arborem implicat,

    Cat. 61, 34:

    loca limosa tenacia gravi caeno,

    Tac. A. 1, 63:

    amplexus,

    App. M. 9, p. 219, 17:

    maltha, quae est res omnium tenacissima,

    Plin. 36, 24, 58, § 181.— With gen.:

    herba asperitate etiam vestium tenaci,

    Plin. 27, 5, 15, § 32. — Comp.:

    cutis tenacior capilli,

    Plin. 22, 22, 39, § 82.—
    b.
    Subst.: tĕnāces, ĭum, m., things that hold fast. i. e. bands, stalks, or pedicles of fruit, etc., Pall. Febr. 18, 1; 25, 9; id. Mart. 10, 4 and 9; id. Sept. 17.—
    B.
    In partic., holding fast to wealth, power, etc., griping, sparing, niggardly, stingy, tenacious (class.;

    syn. parcus): filius familias patre parco ac tenaci,

    Cic. Cael. 15, 36: He. Tenaxne pater ejus est? Phi. Immo edepol pertinax, Plaut. Capt. 2, 2, 39:

    parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12:

    eosdem restrictos et tenaces fuisse,

    Cic. Planc. 22, 54:

    non tenax in largitate,

    Spart. Car. 5.—With gen.:

    genus Quaesiti tenax,

    Ov. M. 7, 657.— Comp.:

    milites tenaciores eorum (armorum) in proelio,

    Suet. Caes. 67.—
    C.
    Transf., of things, that holds or sticks fast: jacere in tenaci gramine, that clings together, i. e. matted, Hor. Epod. 2, 24.— Sup.:

    glaebis tenacissimum solum,

    Plin. Ep. 5, 6, 10:

    cerae,

    sticky, viscid, Verg. G. 4, 161:

    turpe referre pedem nec passu stare tenaci,

    Ov. P. 2, 6, 21.— Comp.:

    pondere tenacior navis,

    Liv. 28, 30, 11:

    panicula glutino tenacior,

    Plin. 16, 36, 64, § 158.—
    II.
    Trop.
    A.
    Holding fast, retentive, firm, steadfast, persistent, tenacious (mostly poet. and in post-Aug. prose); usually joined with gen.:

    memoria tenacissima,

    Quint. 1, 1, 19:

    naturā tenacissimi sumus eorum, quae rudibus annis percepimus,

    id. 1, 1, 5:

    pertinacem ultra modum esse tenacem propositi,

    id. 11, 1, 90; so,

    propositi,

    Hor. C. 3, 3, 1; Ov. M. 10, 405:

    tenacem esse sui juris debet,

    Col. 1, 7, 2:

    disciplinae tenacissimus,

    Plin. Ep. 10, 85 (17):

    justitiae,

    Juv. 8, 25:

    ficti pravique (Fama),

    Verg. A. 4, 188:

    veri,

    Pers. 5, 48:

    amicitiarum,

    Vell. 2, 29, 3:

    exempli sui,

    id. 2, 84, 3 Ruhnk.:

    animi,

    Manil. 4, 165:

    longa tenaxque fides,

    Ov. Am. 2, 6, 14.—
    B.
    In a bad sense, stubborn, obstinate:

    equus contra sua vincla tenax,

    Ov. Am. 3, 4, 13; so,

    equus,

    Liv. 39, 25, 13;

    and in a lusus verbb.: si esses equos, esses indomabilis... nimis tenax es,

    Plaut. Cas. 4, 3, 13:

    cum video, quam sint mea fata tenacia, frangor,

    Ov. P. 1, 2, 63:

    ira Caesaris,

    id. ib. 1, 9, 28:

    morbi,

    Suet. Claud. 2.— Adv.: tĕnācĭter, closely, firmly, strongly, tightly, tenaciously.
    a.
    Lit.:

    pressisse tenaciter ungues,

    Ov. H. 9, 21:

    vincire,

    Macr. Somn. Scip. 1, 6.— Comp.:

    apprehendere,

    Val. Max. 7, 5, 2; Macr. S. 7, 3:

    habitare,

    Aug. Ep. 6.—
    b.
    Trop., persistently, firmly:

    urgere,

    Ov. H. 3, 43.— Comp., Sol. 52, § 44; Amm. 25, 4, 4.— Sup., App. M. 5, p. 167, 22.

    Lewis & Short latin dictionary > tenaces

  • 12 tenax

    tĕnax, ācis, adj. [id.], holding fast, griping, tenacious.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose):

    prensatque tenaci forcipe ferrum,

    Verg. A. 12, 404; 8, 453; cf.:

    dente tenaci Ancora fundabat naves,

    id. ib. 6, 3:

    vinclum,

    id. G. 4, 412; Ov. M. 11, 252:

    complexus,

    id. ib. 4, 377:

    lappa,

    id. P. 2, 1, 14:

    hedera arborem implicat,

    Cat. 61, 34:

    loca limosa tenacia gravi caeno,

    Tac. A. 1, 63:

    amplexus,

    App. M. 9, p. 219, 17:

    maltha, quae est res omnium tenacissima,

    Plin. 36, 24, 58, § 181.— With gen.:

    herba asperitate etiam vestium tenaci,

    Plin. 27, 5, 15, § 32. — Comp.:

    cutis tenacior capilli,

    Plin. 22, 22, 39, § 82.—
    b.
    Subst.: tĕnāces, ĭum, m., things that hold fast. i. e. bands, stalks, or pedicles of fruit, etc., Pall. Febr. 18, 1; 25, 9; id. Mart. 10, 4 and 9; id. Sept. 17.—
    B.
    In partic., holding fast to wealth, power, etc., griping, sparing, niggardly, stingy, tenacious (class.;

    syn. parcus): filius familias patre parco ac tenaci,

    Cic. Cael. 15, 36: He. Tenaxne pater ejus est? Phi. Immo edepol pertinax, Plaut. Capt. 2, 2, 39:

    parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12:

    eosdem restrictos et tenaces fuisse,

    Cic. Planc. 22, 54:

    non tenax in largitate,

    Spart. Car. 5.—With gen.:

    genus Quaesiti tenax,

    Ov. M. 7, 657.— Comp.:

    milites tenaciores eorum (armorum) in proelio,

    Suet. Caes. 67.—
    C.
    Transf., of things, that holds or sticks fast: jacere in tenaci gramine, that clings together, i. e. matted, Hor. Epod. 2, 24.— Sup.:

    glaebis tenacissimum solum,

    Plin. Ep. 5, 6, 10:

    cerae,

    sticky, viscid, Verg. G. 4, 161:

    turpe referre pedem nec passu stare tenaci,

    Ov. P. 2, 6, 21.— Comp.:

    pondere tenacior navis,

    Liv. 28, 30, 11:

    panicula glutino tenacior,

    Plin. 16, 36, 64, § 158.—
    II.
    Trop.
    A.
    Holding fast, retentive, firm, steadfast, persistent, tenacious (mostly poet. and in post-Aug. prose); usually joined with gen.:

    memoria tenacissima,

    Quint. 1, 1, 19:

    naturā tenacissimi sumus eorum, quae rudibus annis percepimus,

    id. 1, 1, 5:

    pertinacem ultra modum esse tenacem propositi,

    id. 11, 1, 90; so,

    propositi,

    Hor. C. 3, 3, 1; Ov. M. 10, 405:

    tenacem esse sui juris debet,

    Col. 1, 7, 2:

    disciplinae tenacissimus,

    Plin. Ep. 10, 85 (17):

    justitiae,

    Juv. 8, 25:

    ficti pravique (Fama),

    Verg. A. 4, 188:

    veri,

    Pers. 5, 48:

    amicitiarum,

    Vell. 2, 29, 3:

    exempli sui,

    id. 2, 84, 3 Ruhnk.:

    animi,

    Manil. 4, 165:

    longa tenaxque fides,

    Ov. Am. 2, 6, 14.—
    B.
    In a bad sense, stubborn, obstinate:

    equus contra sua vincla tenax,

    Ov. Am. 3, 4, 13; so,

    equus,

    Liv. 39, 25, 13;

    and in a lusus verbb.: si esses equos, esses indomabilis... nimis tenax es,

    Plaut. Cas. 4, 3, 13:

    cum video, quam sint mea fata tenacia, frangor,

    Ov. P. 1, 2, 63:

    ira Caesaris,

    id. ib. 1, 9, 28:

    morbi,

    Suet. Claud. 2.— Adv.: tĕnācĭter, closely, firmly, strongly, tightly, tenaciously.
    a.
    Lit.:

    pressisse tenaciter ungues,

    Ov. H. 9, 21:

    vincire,

    Macr. Somn. Scip. 1, 6.— Comp.:

    apprehendere,

    Val. Max. 7, 5, 2; Macr. S. 7, 3:

    habitare,

    Aug. Ep. 6.—
    b.
    Trop., persistently, firmly:

    urgere,

    Ov. H. 3, 43.— Comp., Sol. 52, § 44; Amm. 25, 4, 4.— Sup., App. M. 5, p. 167, 22.

    Lewis & Short latin dictionary > tenax

См. также в других словарях:

  • Phi — (gr.), s. Ph …   Pierer's Universal-Lexikon

  • phi — phi …   Dictionnaire des rimes

  • phi — phi·lan·der·er; phi·lan·thi·dae; phi·lan·thro·pism; phi·lan·thro·pist; phi·lan·thro·py; phi·lan·thus; phi·lat·e·list; phi·lat·e·ly; phi·li·ne; phi·lin·i·dae; phi·lip·pus; phi·lis·tia; phi·log·e·ny; phi·log·y·nous; phi·log·y·ny; phi·lo·he·la;… …   English syllables

  • phi — [ fi ] n. m. • 1869; mot gr. ♦ Vingt et unième lettre de l alphabet grec (Φ, φ), correspondant à un p aspiré en grec ancien, à un f en grec moderne. ⊗ HOM. Fi. ● phi nom masculin Vingt et unième lettre de l alphabet grec (Φ, φ), correspondant, en …   Encyclopédie Universelle

  • Phi — could refer to:*Phi, the Greek letter Φ,φ *The Golden ratio *Euler s totient function *Phi phenomenon *A statistical measure of association reported with the chi square test *Phi, Thai demon spirits, such as Phi Song Nang (succubi) *A function in …   Wikipedia

  • Phi — 〈n. 15; 〉 21. Buchstabe des griech. Alphabets * * * Phi [21. Buchstabe des griech. Alphabets]: als Kleinbuchstabe φ oder ϕ: 1) Formelzeichen für Fluidität, Fugazitätskoeffizient, [inneres] elektr. Potential, Ein Elektron Wellenfunktion des… …   Universal-Lexikon

  • phi — interj. (fam.; adesea pronunţat cu i prelungit) Exclamaţie care exprimă: a) bucurie, mulţumire, încântare; b) mirare, surpriză; dezaprobare; c) repulsie, dezgust. [var.: phiu, pi interj.] – Onomatopee. Trimis de oprocopiuc, 15.03.2004. Sursa: DEX …   Dicționar Român

  • PHI — Protected Health Information (PHI) USA Individually Identifiable Health Information that is transmitted or maintained in electronic, written or oral form. PHI does not include employment records held by an employer. + PHI See …   Law dictionary

  • -phi — phi·lous; phi·lus; phi·ly; …   English syllables

  • phi — {{/stl 13}}{{stl 8}}wykrz. {{/stl 8}}{{stl 7}} wyraz wskazujący na lekceważący stosunek do kogoś lub czegoś; też: wyrażający zdziwienie, niedowierzanie, zaskoczenie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Phi, jaka ważna! Phi, kim on to nie jest. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • PHI — is a three letter acronym or abbreviation that can refer to:* Post Polio Health International * Protected Health Information as part of the HIPAA regulations * The Golden ratio * The Philippines * Philadelphia, Pennsylvania ** Philadelphia… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»