Перевод: со всех языков на немецкий

с немецкого на все языки

oti

  • 1 OTI

    Diccionario Español-Alemán > OTI

  • 2 festival de la OTI

    festival de la OTI
    OTI-Schlagerfestival

    Diccionario Español-Alemán > festival de la OTI

  • 3 rôti

    ʀoti
    1. m
    1) Braten m
    2) ( viande) Bratenfleisch n

    2. adj
    rôti
    rôti [ʀoti]
    Braten masculin; Beispiel: rôti de bœuf/porc/veau Rinder-/Schweine-/Kalbsbraten

    Dictionnaire Français-Allemand > rôti

  • 4 rôtir

    ʀotiʀ
    v
    2)
    3)
    rôtir
    rôtir [ʀotiʀ, ʀɔtiʀ] <8>
    1 gastronomie braten
    2 ( familier: brûler) soleil verbrennen
    1 gastronomie garen; Beispiel: faire rôtir quelque chose etw braten
    2 ( familier: être exposé au soleil) braten
    familier Beispiel: se [faire] rôtir in der Sonne braten

    Dictionnaire Français-Allemand > rôtir

  • 5 otiose

    oti·ose
    [ˈəʊtiəʊz, AM ˈoʊʃioʊs]
    adj inv
    1. (doing nothing) müßig, untätig
    2. (without purpose) müßig, zwecklos
    * * *
    ['əUʃɪəʊs]
    adj (liter)
    müßig (geh)
    * * *
    otiose [ˈəʊʃıəʊs] adj (adv otiosely)
    1. müßig, träg(e), untätig
    2. müßig, zwecklos
    * * *
    adj.
    müßig adj.

    English-german dictionary > otiose

  • 6 rôtie

    ʀoti
    f
    Toast m, geröstete Brotschnitte f

    Dictionnaire Français-Allemand > rôtie

  • 7 otium

    ōtium, iī, n., die Ruhe von Berufstätigkeit, das Nichtstun, die Geschäftslosigkeit, freie Zeit, Muße, das Stilleben, a) übh. (Ggstz. negotium [w. vgl.], labor, festmatio): otium inertissimum ac desidiosissimum, Cic.: cui non industrio otium poena est? Sen.: otium sine litteris mors est, Sen.: id velle paene dementis otii est, ist fast unsinnige Zeitverschwendung, Plin.: alere otium serendis rumoribus natum, Curt.: agere otium, Lucan.: agere vitam in otio, Ter.: amplexari otium, Cic.: sic sum otium complexus (ich habe mich so dem N. ergeben), ut ab eo divelli non queam, Cic.: se conferre de turba et a subselliis in otium soliumque, Cic.: cogitare in otio de negotiis, Cic.: otium dare corpori, Phaedr.: si quid datur oti, illudo chartis, Hor.: aliqua regio ad populi otium (Erholung) dedicata, Sen.: diffluere otio, Cic.: mollia otia peragere, in behaglichem Müßiggang leben, Ov.: haud otium est, Ter.: frui otio, Cic.: habere plus otii, Cic.: hebescere et languescere in otio, Cic.: languere otio, in Schlaffheit verfallen aus Mangel an öffentlicher Tätigkeit, Cic.: fortasse his rebus admoneris, ut te magis ac magis otio involvas (dich in ein Stilleben vergräbst), quod non abrumpi, sed intermitti volo, Plin. ep.: diuturno otio involuti, in ein dauerndes Stilleben vergraben, Amm.: marcescere otio, Liv.: marcescere otii situ et inertiā sopiri, Liv.: otium ex labore, copia ex inopia corpora varie movebat, Liv.: nancisci plus otii, Cic.: natio occupata in otio, dem geschäftigen Müßiggang ergeben, Phaedr.: ut non tam otium sibi quam negotium quaesisse videantur, Lact.: a negotiis publicis se removere ad otiumque perfugere, Cic.: persequi (suchen) otium, Cic.: non prospicere otio, Cic.: se in otium referre, sich ganz aus dem öffentlichen Leben zurückziehen, Cic.: remotum a studiis ambitionis otium ac tranquillitatem vitae sequi, Cic.: resides et otium sequentes, sich dem N. hingebend, Phaedr.: u. so hanc vitam urbanam atque otium secutus sum, Ter.: a rei publicae pulcherrimis muneribus otium sibi sumere, Cic.: tabescere otio, Cic.: venire in otium, Cic. – per otium (in aller Ruhe, mit Muße) cibum capere, Liv., spolia legere, Liv.: u. so quamlibet lambe (trinke) otio, Phaedr. – übtr., v. Lebl., quies aëris et otium et tranquillitas, Sen. nat. qu. 1, 2, 8: operis otium, das Ruhen der Arbeit, die Freizeit, Plin. 11, 25. – b) die freie Zeit, Muße für andere Arbeiten, otium rei si sit, Plaut.: cum otium est, Cic.: si modo tibi sit otium, Cic.: non hercle otium est nunc mi auscultandi, Ter. – m. ab u. Abl., tantumne ab re tua est oti tibi, aliena ut cures, Ter. heaut. 75. – bes. die freie Zeit, Muße zu wissenschaftl. Beschäftigungen, Tusculi requies atque otium, Cic.: otium litteratum, Cic.: moderatum atque honestum, Cic.: studiosum (gelehrte), Plin. ep.: abundare otio studioque, Cic.: otio nimio et ingeniis uberrimis affluere, Cic.: otium suum consumere in historia scribenda, Cic.: de his rebus in angulis consumendi otii causā disserere, Cic.: otium studio suppeditare, Cornif. rhet.: neque enim quisquam hoc Scipione elegantius intervalla negotiorum otio dispunxit, verstand es besser, die Pausen zwischen den Geschäften mit geistig belebter Muße auszufüllen, Vell. – Plur. meton., otia nostra, die Früchte meiner Muße (v. Gedichten), Ov. trist. 2, 224. – c) die politische Ruhe, Ruhe und Frieden im Staate (oft verb. pax atque otium, otium paxque), otium domesticum, Cic.: diuturnitas otii, Caes.: nihil est tam populare quam pax, tranquillitas, otium, Cic.: omnis opera atque quaestus alitur otio, Cic.: amplexari otium, die Erhaltung der Ruhe zu fördern suchen, Cic.: otii esse amantissimum, am friedliebendsten sein, Cic.: ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliare, ut etc., Nep.: valde me ad otium pacemque converto, Cic.: deducere rem ad otium, die Sache gütlich beilegen, Caes.: impune in otio esse posse, ungestr. in R. u. Fr. leben können, Cic.: perturbare otium, Cic.: nec cernentes ex illo brevi otio (Waffenruhe) multiplex bellum rediturum, Liv. – studia recta et honesta per otium (in Friedenszeiten) concelebrata, Cornif. rhet. – m. ab u. Abl. (s. Müller Liv. 1, 31, 5), ab hoste otium fuit, Liv.: ab seditionibus urbanis otium fuit, Liv.

    lateinisch-deutsches > otium

  • 8 otium

    ōtium, iī, n., die Ruhe von Berufstätigkeit, das Nichtstun, die Geschäftslosigkeit, freie Zeit, Muße, das Stilleben, a) übh. (Ggstz. negotium [w. vgl.], labor, festmatio): otium inertissimum ac desidiosissimum, Cic.: cui non industrio otium poena est? Sen.: otium sine litteris mors est, Sen.: id velle paene dementis otii est, ist fast unsinnige Zeitverschwendung, Plin.: alere otium serendis rumoribus natum, Curt.: agere otium, Lucan.: agere vitam in otio, Ter.: amplexari otium, Cic.: sic sum otium complexus (ich habe mich so dem N. ergeben), ut ab eo divelli non queam, Cic.: se conferre de turba et a subselliis in otium soliumque, Cic.: cogitare in otio de negotiis, Cic.: otium dare corpori, Phaedr.: si quid datur oti, illudo chartis, Hor.: aliqua regio ad populi otium (Erholung) dedicata, Sen.: diffluere otio, Cic.: mollia otia peragere, in behaglichem Müßiggang leben, Ov.: haud otium est, Ter.: frui otio, Cic.: habere plus otii, Cic.: hebescere et languescere in otio, Cic.: languere otio, in Schlaffheit verfallen aus Mangel an öffentlicher Tätigkeit, Cic.: fortasse his rebus admoneris, ut te magis ac magis otio involvas (dich in ein Stilleben vergräbst), quod non abrumpi, sed intermitti volo, Plin. ep.: diuturno otio involuti, in ein dauerndes Stilleben vergraben, Amm.: marcescere otio, Liv.: marcescere otii situ et inertiā sopiri, Liv.: otium ex labore, copia ex
    ————
    inopia corpora varie movebat, Liv.: nancisci plus otii, Cic.: natio occupata in otio, dem geschäftigen Müßiggang ergeben, Phaedr.: ut non tam otium sibi quam negotium quaesisse videantur, Lact.: a negotiis publicis se removere ad otiumque perfugere, Cic.: persequi (suchen) otium, Cic.: non prospicere otio, Cic.: se in otium referre, sich ganz aus dem öffentlichen Leben zurückziehen, Cic.: remotum a studiis ambitionis otium ac tranquillitatem vitae sequi, Cic.: resides et otium sequentes, sich dem N. hingebend, Phaedr.: u. so hanc vitam urbanam atque otium secutus sum, Ter.: a rei publicae pulcherrimis muneribus otium sibi sumere, Cic.: tabescere otio, Cic.: venire in otium, Cic. – per otium (in aller Ruhe, mit Muße) cibum capere, Liv., spolia legere, Liv.: u. so quamlibet lambe (trinke) otio, Phaedr. – übtr., v. Lebl., quies aëris et otium et tranquillitas, Sen. nat. qu. 1, 2, 8: operis otium, das Ruhen der Arbeit, die Freizeit, Plin. 11, 25. – b) die freie Zeit, Muße für andere Arbeiten, otium rei si sit, Plaut.: cum otium est, Cic.: si modo tibi sit otium, Cic.: non hercle otium est nunc mi auscultandi, Ter. – m. ab u. Abl., tantumne ab re tua est oti tibi, aliena ut cures, Ter. heaut. 75. – bes. die freie Zeit, Muße zu wissenschaftl. Beschäftigungen, Tusculi requies atque otium, Cic.: otium litteratum, Cic.: moderatum atque honestum, Cic.: studiosum (gelehrte), Plin. ep.: abundare otio studioque,
    ————
    Cic.: otio nimio et ingeniis uberrimis affluere, Cic.: otium suum consumere in historia scribenda, Cic.: de his rebus in angulis consumendi otii causā disserere, Cic.: otium studio suppeditare, Cornif. rhet.: neque enim quisquam hoc Scipione elegantius intervalla negotiorum otio dispunxit, verstand es besser, die Pausen zwischen den Geschäften mit geistig belebter Muße auszufüllen, Vell. – Plur. meton., otia nostra, die Früchte meiner Muße (v. Gedichten), Ov. trist. 2, 224. – c) die politische Ruhe, Ruhe und Frieden im Staate (oft verb. pax atque otium, otium paxque), otium domesticum, Cic.: diuturnitas otii, Caes.: nihil est tam populare quam pax, tranquillitas, otium, Cic.: omnis opera atque quaestus alitur otio, Cic.: amplexari otium, die Erhaltung der Ruhe zu fördern suchen, Cic.: otii esse amantissimum, am friedliebendsten sein, Cic.: ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliare, ut etc., Nep.: valde me ad otium pacemque converto, Cic.: deducere rem ad otium, die Sache gütlich beilegen, Caes.: impune in otio esse posse, ungestr. in R. u. Fr. leben können, Cic.: perturbare otium, Cic.: nec cernentes ex illo brevi otio (Waffenruhe) multiplex bellum rediturum, Liv. – studia recta et honesta per otium (in Friedenszeiten) concelebrata, Cornif. rhet. – m. ab u. Abl. (s. Müller Liv. 1, 31, 5), ab hoste otium fuit, Liv.: ab seditionibus urbanis otium fuit, Liv.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > otium

  • 9 Arachosii

    Arachōsiī, ōrum, m., u. Arachōtī, ōrum, m. (Ἀραχωτοί), u. Arachōtae, ārum, m. (Ἀραχῶται), die Arachosier od. Arachoten, die Bewohner der Provinz Arachosia, Form -ōsiī, Plin. 6, 61 u. 92. Curt. 4, 5, (21) 5. Iustin. 13, 4, 22 (wo Rühl Arachossi). – Form -ōtī, Iustin. 41, 6, 3. – Form -ōtae, Plin. 6, 92. Prisc. perieg. 1003. Itin. Alex. 32 (74). – Dav. Arachōsia, ae, f. (Ἀραχωσία), eine zwischen Drangiana u. dem Indus gelegene Landschaft des großen persischen (später baktrischen und parthischen) Reichs, mit einem gleichn. Fluß (j. Waihend), der sich in den See Arachōtos crēne (Ἀράχωτος κρήνη) ergoß, Plin. 6, 92. Amm. 23, 6, 72.

    lateinisch-deutsches > Arachosii

  • 10 compos

    compos, potis (com u. potis), einer Sache völlig mächtig, in voller Gewalt, in vollem Gebrauche od. Besitze od. Genusse von etw., einer Sache ganz teilhaftig, a) v. Besitz des Bewußtseins, Verstandes, des Körpers u. seiner Glieder, c. mentis od. mentis suae, seiner Sinne (des Bewußtseins) mächtig, bei Sinnen, bei Verstand (Ggstz. mente captus u. dgl.), Cic. u.a. (vgl. Mützell Curt. 6, 3 [9], 16): fervente adhuc et compote mentis pectore, des Bewußtseins mächtig, Tac.: u. so compotes sui, bei sich, bei Sinnen, Cels. (Ggstz. mente lapsi) u. Curt. (Ggstz. lymphatici): u. alienatas discordiā mentes hominum compotes sui facere, zur Besinnung zurückbringen, Liv. – mit vorhergeh. Negation vix sum c. animi (bin fast außer mir); ita ardeo iracundiā, Ter.: u. öfter vix od. non satis mentis suae c. u. ne mentis quidem c., fast besinnungslos, ganz betäubt (von in Ohnmacht Gefallenen od. in einem ähnlichen Zustand der Betäubung Befindlichen), Curt. u.a. (vgl. Mützell Curt. 3, 5 [12], 4); ebenso mit Abl., vix mente c., Ps. Verg. cul.: qui essent animo et scientiā compotes, Cic. de or. 1, 210: corpore atque animo (der Sinne) vix prae gaudio compotes, Liv.: neque animo neque linguā satis compos, Sall.; vgl. Drak. Liv. 4, 40, 3. – absol., vix c. (sc. sui) Imilce, Sil. 4, 808. – b) v. Besitz eines geistigen od. moral. Gutes od. (selten) Übels, scientiae compotem esse, etwas wissen können, Cic.: rationis et consilii c., der Vernunft u. Überlegung fähig, Cic.: certi compotesque consili, Enn. fr.: animus rationis concentionisque compos et particeps, Cic.: c. voti, der seinen Wunsch erreicht, erlangt hat, Hor., Liv. u.a. – probri c., Naev. fr.: culpae compotem esse, Schuld haben, Plaut.: sceleris compotem esse, das Verbrechen wirklich begehen, Quint. – m. Abl., magnis compos et multis malis, heimgesucht von usw., Acc. tr. 36. – absol., nec multitudine compotum (der Teilhaftigen) eius doni vulgari laudem, Liv. 1, 10, 7. – c) vom moral. od. (selten) vom mater. Besitz äußerer Güter etw. genießend, im Genuß od. Besitz einer Sache, eiusdem fortunae c., Liv. fr. 49 H. (fr. 50 W.): tum patriae compotem me numquam siris esse, wollest mir nie wieder den Genuß meines V. verschaffen, Liv.: qui me huius urbis compotem fecerunt, die mir den Genuß des Aufenthalts in dieser Stadt wiederverschafft haben, Cic.: u. so alqm compotem facere libertatis, patriae, Plaut. – m. Abl., praedā ingenti compos exercitus, im Besitz einer ungeh. B., Liv. 3, 70, 13. – / Abl. Sing. immer compote, Genet. Plur. immer compotum. – Nbf. v(oti) s(ui) compote(s) factus, Corp. inscr. Lat. 11, 3247; vgl. Bücheler Grundr. der lat. Dekl. S. 8.

    lateinisch-deutsches > compos

  • 11 exotica

    ex·oti·ca
    [ɪgˈzɒtɪkə, eg-, AM -ˈzɑ:t̬-]
    n pl Exotika pl fachspr, fremdländische Kunstwerke
    * * *
    [Ig'zɒtɪkə]
    pl
    Exotika pl
    * * *
    exotica [-kə] spl Exotika pl (fremdländische Kunstwerke)

    English-german dictionary > exotica

  • 12 exoticism

    ex·oti·cism
    [ɪgˈzɒtɪsɪzəm, eg-, AM -ˈzɑ:t̬ə-]
    n no pl Exotik f
    the lure of \exoticism der Reiz des Exotischen
    * * *
    [Ig'zɒtIsIzəm]
    n
    Exotik f, Exotische nt
    * * *
    exoticism [-sızəm] s
    1. ausländische Art
    2. (das) Exotische
    3. ausländisches Idiom
    4. Vorliebe f für das Exotische
    * * *
    n.
    Fremdartigkeit f.

    English-german dictionary > exoticism

  • 13 idiotically

    adverb idiotisch
    * * *
    idi·oti·cal·ly
    [ˌɪdiˈɒtɪkəli, AM -ˈɑ:t̬ɪk-]
    adv idiotischerweise, blödsinnigerweise
    * * *
    ["IdI'ɒtIkəlI]
    adv
    blödsinnig, idiotisch; fast schwachsinnig

    idiotically, I had/said... — blödsinniger- or idiotischerweise hatte/sagte ich...

    * * *
    1. academic.ru/36678/idiotic">idiotic
    2. blöderweise
    3. umg lächerlich:
    idiotically cheap spottbillig umg
    * * *
    adv.
    idiotisch adv.

    English-german dictionary > idiotically

  • 14 ergotizar

    ɛrɡ̱oti'θar
    v
    bemäkeln, meckern

    Diccionario Español-Alemán > ergotizar

  • 15 Arachosii

    Arachōsiī, ōrum, m., u. Arachōtī, ōrum, m. (Ἀραχωτοί), u. Arachōtae, ārum, m. (Ἀραχῶται), die Arachosier od. Arachoten, die Bewohner der Provinz Arachosia, Form -ōsiī, Plin. 6, 61 u. 92. Curt. 4, 5, (21) 5. Iustin. 13, 4, 22 (wo Rühl Arachossi). – Form -ōtī, Iustin. 41, 6, 3. – Form -ōtae, Plin. 6, 92. Prisc. perieg. 1003. Itin. Alex. 32 (74). – Dav. Arachōsia, ae, f. (Ἀραχωσία), eine zwischen Drangiana u. dem Indus gelegene Landschaft des großen persischen (später baktrischen und parthischen) Reichs, mit einem gleichn. Fluß (j. Waihend), der sich in den See Arachōtos crēne (Ἀράχωτος κρήνη) ergoß, Plin. 6, 92. Amm. 23, 6, 72.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Arachosii

  • 16 compos

    compos, potis (com u. potis), einer Sache völlig mächtig, in voller Gewalt, in vollem Gebrauche od. Besitze od. Genusse von etw., einer Sache ganz teilhaftig, a) v. Besitz des Bewußtseins, Verstandes, des Körpers u. seiner Glieder, c. mentis od. mentis suae, seiner Sinne (des Bewußtseins) mächtig, bei Sinnen, bei Verstand (Ggstz. mente captus u. dgl.), Cic. u.a. (vgl. Mützell Curt. 6, 3 [9], 16): fervente adhuc et compote mentis pectore, des Bewußtseins mächtig, Tac.: u. so compotes sui, bei sich, bei Sinnen, Cels. (Ggstz. mente lapsi) u. Curt. (Ggstz. lymphatici): u. alienatas discordiā mentes hominum compotes sui facere, zur Besinnung zurückbringen, Liv. – mit vorhergeh. Negation vix sum c. animi (bin fast außer mir); ita ardeo iracundiā, Ter.: u. öfter vix od. non satis mentis suae c. u. ne mentis quidem c., fast besinnungslos, ganz betäubt (von in Ohnmacht Gefallenen od. in einem ähnlichen Zustand der Betäubung Befindlichen), Curt. u.a. (vgl. Mützell Curt. 3, 5 [12], 4); ebenso mit Abl., vix mente c., Ps. Verg. cul.: qui essent animo et scientiā compotes, Cic. de or. 1, 210: corpore atque animo (der Sinne) vix prae gaudio compotes, Liv.: neque animo neque linguā satis compos, Sall.; vgl. Drak. Liv. 4, 40, 3. – absol., vix c. (sc. sui) Imilce, Sil. 4, 808. – b) v. Besitz eines geistigen od. moral. Gutes od. (selten) Übels, scien-
    ————
    tiae compotem esse, etwas wissen können, Cic.: rationis et consilii c., der Vernunft u. Überlegung fähig, Cic.: certi compotesque consili, Enn. fr.: animus rationis concentionisque compos et particeps, Cic.: c. voti, der seinen Wunsch erreicht, erlangt hat, Hor., Liv. u.a. – probri c., Naev. fr.: culpae compotem esse, Schuld haben, Plaut.: sceleris compotem esse, das Verbrechen wirklich begehen, Quint. – m. Abl., magnis compos et multis malis, heimgesucht von usw., Acc. tr. 36. – absol., nec multitudine compotum (der Teilhaftigen) eius doni vulgari laudem, Liv. 1, 10, 7. – c) vom moral. od. (selten) vom mater. Besitz äußerer Güter etw. genießend, im Genuß od. Besitz einer Sache, eiusdem fortunae c., Liv. fr. 49 H. (fr. 50 W.): tum patriae compotem me numquam siris esse, wollest mir nie wieder den Genuß meines V. verschaffen, Liv.: qui me huius urbis compotem fecerunt, die mir den Genuß des Aufenthalts in dieser Stadt wiederverschafft haben, Cic.: u. so alqm compotem facere libertatis, patriae, Plaut. – m. Abl., praedā ingenti compos exercitus, im Besitz einer ungeh. B., Liv. 3, 70, 13. – Abl. Sing. immer compote, Genet. Plur. immer compotum. – Nbf. v(oti) s(ui) compote(s) factus, Corp. inscr. Lat. 11, 3247; vgl. Bücheler Grundr. der lat. Dekl. S. 8.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > compos

  • 17 chaotically

    adverb chaotisch
    * * *
    cha·oti·cal·ly
    [keɪˈɒtɪkəli, AM -ˈɑ:t̬-]
    adv chaotisch
    * * *
    [keI'ɒtIklɪ]
    adv
    chaotisch

    the papers had been scattered chaotically about the room —

    English-german dictionary > chaotically

  • 18 exotically

    ex·oti·cal·ly
    [ɪgˈzɒtɪkəli, eg-, AM -ˈzɑ:t̬-]
    adv exotisch
    \exotically named mit exotischem [o ausgefallenem] Namen nach n
    * * *
    [Ig'zɒtIkəlI]
    adv
    exotisch

    English-german dictionary > exotically

  • 19 quixotically

    quix·oti·cal·ly
    [kwɪkˈsɒtɪkəli, AM -ˈsɑ:t̬ɪk-]
    adv ( liter: idealistically) schwärmerisch; (unrealistically) unrealistisch; (naively) naiv
    * * *
    [kwIk'sɒtIkəlI]
    adv
    behave edelmütig, ritterlich
    * * *
    adv.
    phantastisch adv.

    English-german dictionary > quixotically

  • 20 macrobiotically

    macro·bi·ˈoti·cal·ly
    adv makrobiotisch

    English-german dictionary > macrobiotically

См. также в других словарях:

  • Oti — Oti, Pendjari Der Pendjari (=Oti) in der Trockenzeit im Norden des Pendjari NationalparksVorlage:Infobox Fluss/KARTE fehlt …   Deutsch Wikipedia

  • Otí — (langue) Pour les articles homonymes, voir Oti. Otí Parlée au Brésil Nombre de locuteurs langue éteinte Classification par famille  …   Wikipédia en Français

  • Oti — may refer to: Oti, Togo, prefecture in Togo Oti River Villages in Estonia Oti, Viljandi County, village in Karksi Parish, Viljandi County Oti, Saare County, village in Pöide Parish, Saare County Oti, Jõgeva County, village in Torma Parish, Jõgeva …   Wikipedia

  • OTI — bezeichnet: Organización de Televisión Iberoamericana, Fernseh Organisation OTI Energy, Schweizer Beteiligungsgesellschaft Office Technique International, Automobilhersteller Siehe auch: Oti, Fluss in Afrika …   Deutsch Wikipedia

  • oti- — oto éléments, du gr. oûs, ôtos, oreille . oti , oto ❖ ♦ Éléments, du grec oûs, ôtos « oreille ». Voir les composés à l ordre alphabétique; cf. en outre : || « des poussins otocéphales, dont les oreill …   Encyclopédie Universelle

  • OTI — (pronunciamos oti ) sustantivo femenino 1. Área: televisión Sigla de Organización de Televisiones Iberoamericanas …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • OTI — Abreviatura de posición fetal occipitotransversa izquierda. Diccionario Mosby Medicina, Enfermería y Ciencias de la Salud, Ediciones Hancourt, S.A. 1999 …   Diccionario médico

  • oti — ep·i·zo·oti·o·log·i·cal; ep·i·zo·oti·ol·o·gy; OTI; oti·o·rhyn·chi·dae; oti·ose; oti·ose·ly; oti·ose·ness; oti·os·i·ty; oti·tis; rhi·noc·er·oti·dae; rhi·noc·er·oti·form; oti·o·rhyn·chid; dich·oti·cal·ly; ep·i·zo·oti·o·log·ic;… …   English syllables

  • Oti — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. Linguistique Otí, langue d une population éteinte de l État de São Paulo au Brésil Géographie Oti, rivière d Afrique de l ouest, aussi appelée Pendjari.… …   Wikipédia en Français

  • otí — ōˈtē noun (plural otí or otís) Usage: usually capitalized Etymology: Portuguese oti, otí, of American Indian origin 1. a. : an extinct group of peoples of southern Brazil called also …   Useful english dictionary

  • OTI — As a three letter acronym, OTI may refer to: Office of Transition Initiatives, an office of United States Agency for International Development (USAID) founded in 1994 Organización de Televisión Iberoamericana, an organization of television… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»