-
41 Cimmericus
I.A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,B.Adj.1. 2. II.A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;perpetual darkness prevailed among them,
Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;here Somnus had his abode,
Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:Cimmerii lacus,
Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi. -
42 Cimmerii
I.A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,B.Adj.1. 2. II.A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;perpetual darkness prevailed among them,
Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;here Somnus had his abode,
Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:Cimmerii lacus,
Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi. -
43 Cimmerius
I.A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,B.Adj.1. 2. II.A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;perpetual darkness prevailed among them,
Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;here Somnus had his abode,
Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:Cimmerii lacus,
Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi. -
44 creper
crĕper, ĕra, ĕrum, adj. [Sabine; kindr. with Sanscr. kshapā, night, and Gr. knephas], dusky, dark; hence, trop., uncertain, obscure, doubtful, wavering (ante- and post-class.), Varr. L. L. 6, § 5; 7, § 77; cf. Non. p. 13, 15 sq.; Paul. ex Fest. p. 52, 18 Müll.* I. II.Trop.: res, Pac. ap. Non. p. 13, 29; Att. ib. p. 21 sq.; Varr. 1. 1.:belli certamina,
Lucr. 5, 1295: oracla, Varr. ap. Non. p. 14, 4. -
45 creperum
crĕper, ĕra, ĕrum, adj. [Sabine; kindr. with Sanscr. kshapā, night, and Gr. knephas], dusky, dark; hence, trop., uncertain, obscure, doubtful, wavering (ante- and post-class.), Varr. L. L. 6, § 5; 7, § 77; cf. Non. p. 13, 15 sq.; Paul. ex Fest. p. 52, 18 Müll.* I. II.Trop.: res, Pac. ap. Non. p. 13, 29; Att. ib. p. 21 sq.; Varr. 1. 1.:belli certamina,
Lucr. 5, 1295: oracla, Varr. ap. Non. p. 14, 4. -
46 crepusculum
crĕpuscŭlum, i, n. [creper], twilight, dusk (cf. Varr. L. L. 6, § 5 Müll.); and in partic., evening twilight, the dusk of the evening (opp. diluculum, the morning twilight, dawn; poet. or in post-Aug. prose).I.Prop., Plaut. Cas. prol. 40; Ov. M. 1, 219; 15, 681; id. F. 4, 735; Plin. 18, 25, 58, § 219; Suet. Ner. 26 al.—II.In gen., darkness:iter per opaca crepuscula,
Ov. M. 14, 122; cf. id. ib. 11, 596. -
47 Erebeus
Erĕbus, i, m., = Erebos.A.The god of darkness, son of Chaos, and brother of Nox, Cic. N. D. 3, 17 fin.; Hyg. Myth. praef.; Verg. A. 4, 510; Ov. M. 14, 404.—B.The Lower World, Verg. G. 4, 471 Serv.; id. A. 6, 247; 7, 140; Ov. M. 5, 543; 10, 76, al.—Hence,II.Erĕbēus, a, um, adj., of or belonging to the Lower World: colubrae, Ov. lb. 229. -
48 Erebus
Erĕbus, i, m., = Erebos.A.The god of darkness, son of Chaos, and brother of Nox, Cic. N. D. 3, 17 fin.; Hyg. Myth. praef.; Verg. A. 4, 510; Ov. M. 14, 404.—B.The Lower World, Verg. G. 4, 471 Serv.; id. A. 6, 247; 7, 140; Ov. M. 5, 543; 10, 76, al.—Hence,II.Erĕbēus, a, um, adj., of or belonging to the Lower World: colubrae, Ov. lb. 229. -
49 fuscitas
-
50 induco
in-dūco, xi, ctum, 3 ( imp. induce for induc, Varr. R. R. 3, 2, 18;I.induxti for induxisti,
Ter. And. 5, 3, 12;induxis for induxeris,
Plaut. Capt. 1, 2, 46), v. a. [in-duco], to lead, bring, or conduct into a place; to lead or bring in (class.); constr. with in and acc., dat., acc. only, or absol.Lit.(α).With in and acc.:(β).oves et armenta in rura,
Varr. R. R. 1, 2, 12:aliquem in viam,
id. ib. 3, 2, 18:exercitum in Macedoniam,
Liv. 31, 28, 2:cohortem praetoriam in medios hostes,
Sall. C. 60, 5:principes in cornua inducit,
leads against, Liv. 30, 34, 11; so,Hannibal elephantos in primam aciem induci jussit,
id. 27, 14, 6:in dextrum cornu elephantos,
id. 44, 41, 3; Caes. B. C. 3, 112 al. —With dat. (mostly poet. and rare):(γ).age, moenibus induc,
Stat. Th. 12, 326:fossā mare urbi,
Suet. Ner. 16. —With acc. only:(δ).princeps turmas inducit Asilas,
Verg. A. 11, 620:inducunt venti nubilum,
Plin. Ep. 2, 17, 7.—Absol.:B.eā (portā) secundae legionis principes hastatosque inducit (sc. in urbem),
Liv. 34, 15, 6.—In partic.1.To bring forward, exhibit, represent in the circus or on the stage:2.a me autem gladiatorum par nobilissimum inducitur,
Cic. Opt. Gen. Or. 6, 17; so,aliquem,
Suet. Calig. 27 fin.:elephantos in circum,
Plin. 8, 6, 6, § 17:inducta est et Afranii Togata, quae Incendium inscribitur,
Suet. Ner. 11; id. Claud. 34; 45; id. Tib. 42; cf.:pater ille, Terenti fabula quem miserum vixisse Inducit,
Hor. S. 1, 2, 22.—To bring into or before a court (post-Aug.):3.inducta teste in senatu,
Suet. Claud. 40:Firminus inductus in senatum,
Plin. Ep. 2, 12, 2:majestatis reos in curiam,
Suet. Dom. 11.—To bring home, take into one ' s family:C.carasque toris inducere Thressas,
Val. Fl. 2, 132:intra undecim dies quam illi novercam amore captus induxerat,
Plin. Ep. 6, 33, 2. —Transf.1.To put on articles of dress:2.si sibi calceus perperam induceretur,
Suet. Aug. 92:umeros albenti amictu,
Stat. S. 5, 2, 67:togam super membra,
Luc. 2, 387. —With Gr. acc.:tunicāque inducitur artus,
Verg. A. 8, 457. —To draw over, spread over, to overlay, overspread:3.postes pice,
Plaut. Most. 3, 2, 142; Vitr. 7, 3:colorem picturae,
i. e. to varnish, Plin. 35, 10, 36, § 102:parieti ceram liquefactam,
id. 33, 7, 40, § 122:cuti nitorem,
id. 24, 8, 33, § 49:varias plumas,
Hor. A. P. 2:humanam membris formam,
Ov. M. 7, 642:omnibus viris magnitudine sua inducturus caliginem,
to overspread with darkness, to darken, obscure, Vell. 2, 36, 1:pontem,
to throw a bridge across, Curt. 5, 5:scuta ex cortice facta pellibus,
to cover, Caes. B. G. 2, 33:coria super lateres,
id. B. C. 2, 10:pulvis velut nube inducta omnia inpleverat,
Liv. 1, 29, 4:sed quae mutatis inducitur tot medicaminibus,
Juv. 6, 471.— With Gr. acc.:(victima) inducta cornibus aurum,
Ov. M. 7, 161; 10, 271.—To level the ground by filling up:II.ita inducto solo, ut nulla vestigia exstent,
Plin. 2, 80, 82, § 194; hence, to strike out, erase, i. e. to level the wax in writing by drawing over it the broad end of the style:nomina jam facta sunt: sed vel induci, vel mutari possunt,
Cic. Att. 13, 14, 2:senatus consultum,
id. ib. 1, 20, 4.Trop.A.In gen., to bring into, introduce:2.seditionem atque discordiam in civitatem,
Cic. Off. 1, 25, 85:aliquid in nostros mores,
id. de Or. 2, 28, 121: set magna pars morem hunc induxerunt, Plaut. Most. 1, 2, 34:morem novorum judiciorum in rem publicam,
Cic. Rab. Post. 4, 9; Plin. Ep. 2, 16, 9; Lact. Mort. Pers. 38, 4:novum verbum in linguam Latinam,
Cic. Phil. 13, 19, 43:pecuniam in rationem,
to bring into, set down in an account, id. Verr. 2, 1, 41, § 106: agrum alicui pecunia ingenti, to charge in an account, id. Agr. 2, 26, 70:exemplum,
Plin. Pan. 6, 2.—To establish:B.sublato judicum nomine potestas regalis inducta est,
Lact. 4, 10, 15:quia nondum haec consuetudo erat inducta,
Sen. Contr. 5 praef. §4: vetus disciplina deserta, nova inducta,
Vell. 2, 1, 1.—In partic.1.To bring in, introduce in speaking or writing (an expression borrowed from the stage):2.hinc ille Gyges inducitur a Platone,
Cic. Off. 3, 9, 38:gravem personam,
id. Cael. 15, 35:Tiresiam deplorantem caecitatem suam,
id. Tusc. 5, 39, 115.—Of conversation, to introduce:puero me hic sermo inducitur,
Cic. Att. 13, 19, 4:hanc rationem Epicurus induxit,
id. Fat. 10:consuetudinem,
id. Cael. 23, 58:dubitationem,
Tac. A. 1, 7.—To lead to or into; to move, excite, persuade; to mislead, seduce; constr. with in, with acc. or ad, with ut or inf.:b.amici jacentem animum excitare, et inducere in spem cogitationemque meliorem,
Cic. Lael. 15, 59; so,aliquem in spem,
id. Off. 2, 15, 53:in rem utilem,
id. Inv. 1, 2, 2; cf. id. Q. Fr. 3, 4:in errorem,
id. Off. 3, 13, 55:animum ad aliquid,
Ter. Hec. 4, 4, 67:aliquem pretio, gratia, spe, promissis (ad parricidium),
to mislead, Cic. Rosc. Am. 28, 16:multos in peccatum,
to seduce, Auct. Her. 2, 19, 29:ad maleficium,
id. 2, 2, 3:ad misericordiam, ad pudendum, ad pigendum,
to move, excite, Cic. Brut. 50, 188:Carthaginienses ad bellum,
Nep. Hann. 8:ad credendum,
id. Con. 3:vide, quo me inducas,
Ter. And. 2, 3, 25:in quos (affectus) inducendus est judex,
Quint. 11, 3, 58.—With ut:aliquem, ut mentiatur,
Cic. Rosc. Com. 16, 46.—With inf.:consulem promissis, sententiam promere,
Tac. A. 12, 9.—Animum or in animum, to bring one ' s mind to, to resolve, determine; to suppose, imagine:3.id quod animum induxerat paulisper non tenuit,
Cic. Att. 7, 3, 8. — With inf. or object-clause:animum inducere, contra ea quae a me disputantur de divinatione, dicere,
Cic. Div. 1, 13, 22:opes contemnere,
id. Tusc. 5, 10, 30:id me commissurum ne animum induxeris,
Plaut. Trin. 3, 2, 78:in animum inducunt suum, Jovem se placare posse,
id. Rud. prol. 22:ne tute incommodam rem, ut quaequest, in animum induces pati?
Ter. Hec. 4, 2, 27:oro ut ne illis animum inducas credere,
id. And. 5, 1, 15:qui huic animum assentari induxeris,
id. Eun. 3, 2, 37:mea causa causam hanc justam esse animum inducite,
id. Heaut. prol. 41; cf. id. Ad. 1, 1, 43:ut in animum induceret ad easdem venire epulas,
Liv. 28, 18, 4; 1, 17, 4; 2, 18, 11:postremo Caesar in animum induxerat, laborare, vigilare,
had determined, Sall. C. 54, 4:in animum, ejus vitam defendere,
Cic. Sull. 30, 83; Ter. Heaut. 5, 4, 5.—With ut, ne, or quominus:inducere animum possum, ne aegre patiar,
Plaut. As. 5, 1, 5:inducere animum, ut patrem esse sese, oblivisceretur,
Cic. Rosc. Am. 19, 53:in animum, quo minus illi indicarem,
Plin. Ep. 9, 13, 6:quod consules in senatu ut pronuntiarent, in animum inducere non possent,
Liv. 27, 9, 9; 2, 5, 7; 39, 12, 3. —To delude, cajole, deceive:4.hic eos, quibus erat ignotus, decepit, fefellit, induxit,
Cic. Pis. 1, 1:socios induxit, decepit, destituit,
id. Rosc. Am. 40, 117: semper, ut inducar, blandos offers mihi vultus Tib. 1, 6, 1.—To do any thing to one (post-class.):injuriam adversus liberos suos testamento,
Dig. 5, 2, 4.— Hence, in-ductus, a, um, P. a., introduced, foreign, strange (post-Aug. and rare):insiticius et inductus sermo (opp. patrius),
Plin. Ep. 4, 3 fin.; so,nihil inductum et quasi devium loquimur,
id. ib. 5, 6, 44:arcessita et inducta,
id. ib. 3, 18, 10. -
51 inumbratio
ĭnumbrātĭo, ōnis, f. [inumbro], an overshadowing, darkness, Mart. Cap. 1, § 79. -
52 inumbro
ĭn-umbro, āvi, ātum, 1, v. a., to cast a shadow upon, to shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn. opaco).I.Lit.:B.terraque inumbratur,
Lucr. 5, 289:toros obtentu frondis,
Verg. A. 11, 66:forum velis,
Plin. 19, 1, 6, § 24; Curt. 3, 4, 9; Quint. 12, 10, 60.—Transf.1.To cause darkness:2.inumbrante vespera,
Tac. H. 3, 19.—To cover:3. II.ora coronis,
Lucr. 3, 913:pubem pallio,
App. M. 10, p. 254: ante genas quam flos juvenilis inumbret, Claud. Prob. et Olyb. 69.—Trop., to obscure:imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur,
Plin. Pan. 19, 1:inumbrata quies,
apparent, Dig. 41, 2, 18, § 1. -
53 nebula
nĕbŭla, ae, f. [like nubes; Sanscr. nabhas; Lat. aër, caelum; Gr. nephelê], mist, vapor, fog, smoke, exhalation (syn.: nubes, nimbus).I.Lit.: fluviis ex omnibus et simul ipsa Surgere de terrā nebulas aestumque videmus, etc., Lucr. 6, 477; Verg. A. 8, 258:B.tenuem exhalat nebulam,
id. G. 2, 217. — Poet., of the clouds:nebulae pluviique rores,
Hor. C. 3, 3, 56; Verg. A. 1, 412; 439 (for which, nubes, id. ib. 587; Ov. M. 6, 21. —Of smoke, Ov. Tr. 5, 5, 31.—Of any thing soft or transparent:nebula haud est mollis, atque hujus est,
Plaut. Cas. 4, 4, 21:desine Inter ludere virgines Et stellis nebulam spargere candidis,
Hor. C. 3, 15, 6.—Prov.: nebulae cyathus, of any thing worthless, trifling,
Plaut. Poen. 1, 2, 62.——Personified = Nephele,
Hyg. Fab. 2 and 3.—Transf., a foggy mist, a vapor, cloud:2.pulveris nebula,
Lucr. 5, 253:nebulae dolia summa tegunt,
Ov. F. 5, 269:pinguem nebulam vomuere lucernae,
Pers. 5, 181; Sil. 6, 281: per nebulam audire, aut scire aliquid, to hear or know a thing indistinctly, Plaut. Ps. 1, 5, 47; id. Capt. 5, 4, 26 (for which:quasi per caliginem videre,
Cic. Phil. 12, 2, 2).—A thin, transparent substance; of a thin garment: aequum est induere nuptam ventum textilem, Palam prostare nudam in nebulā lineā, Laber. ap. Petr. 55;II.of a thin plate of metal,
Mart. 8, 33, 3.—Trop., darkness, obscurity:erroris nebula,
Juv. 10, 4:nebulae quaestionum,
obscure, puzzling questions, Gell. 8, 10 in lemm.:suspicionum nebulae,
vague suspicions, Amm. 14, 1, 4.—Of something empty, trifling, worthless:grande locuturi nebulas Helicone legunto,
Pers. 5, 7 (for which:nubes et inania captare,
Hor. A. P. 230). -
54 nebulositas
nĕbŭlōsĭtas, ātis, f. [nebulosus], mistiness, cloudiness, darkness (post-class. and very rare):vaporum nebulositas,
Arn. 7, 234. -
55 niger
1.nĭger, gra, grum ( gen. fem. nigraï, Lucr. 4, 537; comp. nigrior, Ov. H. 18, 7), adj., black, sable, dark, dusky (cf.: ater, pullus).I.Lit.:II.quae alba sint, quae nigra, dicere,
Cic. Div. 2, 3, 9:quamvis ille niger, quamvis tu candidus esses,
Verg. E. 2, 16:hederae nigrae,
id. G. 2, 258:silvae (= umbrosae),
Hor. C. 1, 21, 7:frons,
id. ib. 4, 4, 58:collis,
id. ib. 4, 12, 11:lucus,
Ov. F. 3, 295 (for which atrum nemus, Verg. A. 1, 165):caelum pice nigrius,
Ov. H. 18, 7:nigerrimus Auster,
i. e. causing darkness, Verg. G. 3, 278; so,venti,
Hor. C. 1, 5, 7:Eurus,
id. Epod. 10, 5:nigros efferre maritos,
i. e. killed by poison, Juv. 1, 71; cf.:pocula nigra,
poisoned, Prop. 2, 20, 68 (3, 23, 10).—Prov.: facere candida de nigris;nigra in candida vertere,
to turn black into white, Juv. 3, 29; cf. Ov. M. 11, 315.— Subst.: nĭgrum, i, n., a black spot, Ov. A. A. 1, 291.—Trop.A.Of or pertaining to death:B.nigrorumque memor, dum licet, ignium (= lugubris rogi),
of the funeral pile, Hor. C. 4, 12, 26:hora,
Tib. 3, 5, 5:dies,
the day of death, Prop. 2 (3), 19, 19:Juppiter niger,
i. e. Pluto, Sen. Herc. Oet. 1705.—Sad, mournful:C.domus,
Stat. S. 5, 1, 18; Val. Fl. 3, 404.—Unlucky, ill-omened: huncine solem Tam nigrum surrexe mihi? Hor. S. 1, 9, 72; Prop. 2, 21, 38 (3, 25, 4): lapis, the spot in the Comitium where Romulus or one of his adherents was slain, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.—D.Of character, black, bad, wicked:2. 3.Phormio, nec minus niger, nec minus confidens, quam ille Terentianus est Phormio,
Cic. Caecin. 10, 27:hic niger est, hunc tu, Romane, caveto,
Hor. S. 1, 4, 85.Nĭger, gris, m., a river in Africa, Mart. Cap. 6, § 673; v. Nigris. -
56 nigrum
1.nĭger, gra, grum ( gen. fem. nigraï, Lucr. 4, 537; comp. nigrior, Ov. H. 18, 7), adj., black, sable, dark, dusky (cf.: ater, pullus).I.Lit.:II.quae alba sint, quae nigra, dicere,
Cic. Div. 2, 3, 9:quamvis ille niger, quamvis tu candidus esses,
Verg. E. 2, 16:hederae nigrae,
id. G. 2, 258:silvae (= umbrosae),
Hor. C. 1, 21, 7:frons,
id. ib. 4, 4, 58:collis,
id. ib. 4, 12, 11:lucus,
Ov. F. 3, 295 (for which atrum nemus, Verg. A. 1, 165):caelum pice nigrius,
Ov. H. 18, 7:nigerrimus Auster,
i. e. causing darkness, Verg. G. 3, 278; so,venti,
Hor. C. 1, 5, 7:Eurus,
id. Epod. 10, 5:nigros efferre maritos,
i. e. killed by poison, Juv. 1, 71; cf.:pocula nigra,
poisoned, Prop. 2, 20, 68 (3, 23, 10).—Prov.: facere candida de nigris;nigra in candida vertere,
to turn black into white, Juv. 3, 29; cf. Ov. M. 11, 315.— Subst.: nĭgrum, i, n., a black spot, Ov. A. A. 1, 291.—Trop.A.Of or pertaining to death:B.nigrorumque memor, dum licet, ignium (= lugubris rogi),
of the funeral pile, Hor. C. 4, 12, 26:hora,
Tib. 3, 5, 5:dies,
the day of death, Prop. 2 (3), 19, 19:Juppiter niger,
i. e. Pluto, Sen. Herc. Oet. 1705.—Sad, mournful:C.domus,
Stat. S. 5, 1, 18; Val. Fl. 3, 404.—Unlucky, ill-omened: huncine solem Tam nigrum surrexe mihi? Hor. S. 1, 9, 72; Prop. 2, 21, 38 (3, 25, 4): lapis, the spot in the Comitium where Romulus or one of his adherents was slain, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.—D.Of character, black, bad, wicked:2. 3.Phormio, nec minus niger, nec minus confidens, quam ille Terentianus est Phormio,
Cic. Caecin. 10, 27:hic niger est, hunc tu, Romane, caveto,
Hor. S. 1, 4, 85.Nĭger, gris, m., a river in Africa, Mart. Cap. 6, § 673; v. Nigris. -
57 obscuratio
obscūrātĭo, ōnis, f. [obscuro], a darkening, obscuring, obscuration (class.).I.Lit.: solis, Cic. Fragm. ap. Aug. Civ. Dei, 5, 15; Quint. 1, 10, 47; Plin. 36, 27, 69, § 202: in illā obscuratione, darkness, obscurity, Auct. B. Hisp. 6.—II.Trop.:in quibus (voluptatibus) propter earum exiguitatem, obscuratio consequitur,
an obscuring, a rendering invisible, Cic. Fin. 4, 12, 29; cf. id. ib. 4, 13, 32; cf. obscuro. -
58 obscuritas
obscūrĭtas, ātis, f. [obscurus], a being dark, darkness, obscurity.I.Lit. (perh. only post-Aug.):II.latebrarum,
Tac. H. 3, 11:atra,
Plin. 2, 18, 16, § 79:visūs,
dimness, id. 23, 1, 20, § 35:oculorum,
id. 37, 3, 12, § 51. —Trop. (class.), obscurity, indistinctness, uncertainty:B.ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem et tenebras afferat,
Cic. de Or. 3, 13, 50:Pythagorae,
id. Rep. 1, 10, 16:obscuritas fit etiam vet is ab usu remotis,
Quint. 8, 2, 12:in eā obscuritate ac dubitatione omnium,
uncertainty, Cic. Clu. 27, 73:rerum,
id. Fin. 2, 5, 15:naturae,
id. Div. 1, 18, 35.—In plur.:quo pertinent obscuritates et aenigmata somniorum,
Cic. Div. 2, 64, 132: obscuritates non adsignemus culpae scribentium, sed inscientiae non adsequentium, Caecil. ap. Gell. 20, 1, 5:obscuritatibus involutum,
Arn. 1, 38.—Of rank, obscurity, lowliness, meanness: quorum prima aetas propter humilitatem et obscuritatem, in hominum ignoratione versatur. Cic. Off. 2, 13, 45:sordes et obscuritatem Vitellianarum partium perstringemus,
Tac. H. 1, 84:generis,
Flor. 3, 1, 13:nec obscuritas inhibuit (Servium Tullium), quamvis matre servā creatum,
id. 1, 6, 1. -
59 obtenebratio
ob-tĕnebrātĭo, ōnis, f. [obtenebro], darkness (eccl. Lat.), Jul. ap. Aug. c. Sec. Resp. Jul. 5, 49. -
60 obtentio
ob-tentĭo, ōnis, f. [id. II.], a covering, veiling; trop., obscurity, darkness (postclass.):aliquid obtentionibus allegoricis claudere,
by an allegorical dress, Arn. 5, 181; 5, 182.
См. также в других словарях:
Darkness (disambiguation) — Darkness is the absence of light. Darkness may also refer to: in film and television Darkness (1993 film), an American independent horror film Darkness (2002 film), a Spanish American horror film Darkness (Stargate Universe), an episode of the TV … Wikipedia
Darkness (Darren Hayes song) — Darkness Single by Darren Hayes from the album The Tension and the Spark … Wikipedia
Darkness Darkness — Studio album by Eric Burdon Released March 1980 … Wikipedia
Darkness Tour — Tour by Bruce Springsteen and the E Street Band Associated album Darkness on the Edge of Town Start date … Wikipedia
Darkness (2002 film) — Darkness Promotional poster Directed by Jaume Balagueró Produced by … Wikipedia
Darkness Falls (2003 film) — Darkness Falls Film poster Directed by Jonathan Liebesman Produced by … Wikipedia
Darkness (poem) — Darkness is a poem written by Lord Byron in July 1816. That year was known as the Year Without a Summer this is because Mount Tambora had erupted in the Dutch East Indies the previous year, casting enough ash in to the atmosphere to block out the … Wikipedia
Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder — Darkness Within: Сумрак внутри … Википедия
Darkness — Dark ness, n. 1. The absence of light; blackness; obscurity; gloom. [1913 Webster] And darkness was upon the face of the deep. Gen. i. 2. [1913 Webster] 2. A state of privacy; secrecy. [1913 Webster] What I tell you in darkness, that speak ye in… … The Collaborative International Dictionary of English
Darkness, Darkness (disambiguation) — Darkness, Darkness can refer to: Darkness, Darkness a 1969 Jesse Colin Young song Darkness, Darkness a 1972 Phil Upchurch album on Blue Thumb Records[1] Darkness Darkness a 1980 album by Eric Burdon References ^ Island Records discography ILPS… … Wikipedia
Darkness (Stargate Universe) — Darkness Stargate Universe episode Ronald Greer (left) aiming at a Kino, with Everett Young standing beside him … Wikipedia