Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

of+darkness...

  • 41 Cimmericus

    Cimmĕrii, ōrum ( gen. Cimmeriūm, Val. Fl. 3, 399;

    Cimmeriōn,

    Tib. 4, 1, 64), m., = Kimmerioi.
    I.
    A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,
    B.
    Adj.
    1.
    Cimmĕrĭus, a, um, Cimmerian:

    Bosporus,

    Plin. 4, 12, 24, § 77:

    litus,

    Ov. P. 4, 10, 1.—
    2.
    Cimmĕrĭcus, a, um, Cimmerian:

    oppida,

    Mel. 2, 1, 3.—
    II.
    A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;

    perpetual darkness prevailed among them,

    Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;

    here Somnus had his abode,

    Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:

    Cimmerii lacus,

    Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi.

    Lewis & Short latin dictionary > Cimmericus

  • 42 Cimmerii

    Cimmĕrii, ōrum ( gen. Cimmeriūm, Val. Fl. 3, 399;

    Cimmeriōn,

    Tib. 4, 1, 64), m., = Kimmerioi.
    I.
    A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,
    B.
    Adj.
    1.
    Cimmĕrĭus, a, um, Cimmerian:

    Bosporus,

    Plin. 4, 12, 24, § 77:

    litus,

    Ov. P. 4, 10, 1.—
    2.
    Cimmĕrĭcus, a, um, Cimmerian:

    oppida,

    Mel. 2, 1, 3.—
    II.
    A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;

    perpetual darkness prevailed among them,

    Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;

    here Somnus had his abode,

    Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:

    Cimmerii lacus,

    Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi.

    Lewis & Short latin dictionary > Cimmerii

  • 43 Cimmerius

    Cimmĕrii, ōrum ( gen. Cimmeriūm, Val. Fl. 3, 399;

    Cimmeriōn,

    Tib. 4, 1, 64), m., = Kimmerioi.
    I.
    A Thracian people in the present Crimea, on both sides of the Dnieper, whose chief town was Cimmerium, Mel. 1, 19, 15; Plin. 6, 6, 5, § 17; 6, 13, 14, § 35.— Hence,
    B.
    Adj.
    1.
    Cimmĕrĭus, a, um, Cimmerian:

    Bosporus,

    Plin. 4, 12, 24, § 77:

    litus,

    Ov. P. 4, 10, 1.—
    2.
    Cimmĕrĭcus, a, um, Cimmerian:

    oppida,

    Mel. 2, 1, 3.—
    II.
    A fabulous people supposed to have dwelt in caves, between Baiœ and Cumœ, Fest. p. 43, 4 sq.; cf. Plin. 3, 5, 9, § 61; Cic. Ac. 2, 19, 61; Sil. 12, 132;

    perpetual darkness prevailed among them,

    Tib. 4, 1, 64; Val. Fl. 3, 398;

    here Somnus had his abode,

    Ov. M. 11, 592 sq. — Poet., the Lower World:

    Cimmerii lacus,

    Tib. 3, 5, 24; cf. Verg. Cul. 230; v. Lidd. and Scott, under Kimmerioi.

    Lewis & Short latin dictionary > Cimmerius

  • 44 creper

    crĕper, ĕra, ĕrum, adj. [Sabine; kindr. with Sanscr. kshapā, night, and Gr. knephas], dusky, dark; hence, trop., uncertain, obscure, doubtful, wavering (ante- and post-class.), Varr. L. L. 6, § 5; 7, § 77; cf. Non. p. 13, 15 sq.; Paul. ex Fest. p. 52, 18 Müll.
    * I.
    Lit., only subst.: crĕpĕrum, i, n., darkness:

    noctis,

    Symm. Ep. 1, 7.—
    II.
    Trop.: res, Pac. ap. Non. p. 13, 29; Att. ib. p. 21 sq.; Varr. 1. 1.:

    belli certamina,

    Lucr. 5, 1295: oracla, Varr. ap. Non. p. 14, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > creper

  • 45 creperum

    crĕper, ĕra, ĕrum, adj. [Sabine; kindr. with Sanscr. kshapā, night, and Gr. knephas], dusky, dark; hence, trop., uncertain, obscure, doubtful, wavering (ante- and post-class.), Varr. L. L. 6, § 5; 7, § 77; cf. Non. p. 13, 15 sq.; Paul. ex Fest. p. 52, 18 Müll.
    * I.
    Lit., only subst.: crĕpĕrum, i, n., darkness:

    noctis,

    Symm. Ep. 1, 7.—
    II.
    Trop.: res, Pac. ap. Non. p. 13, 29; Att. ib. p. 21 sq.; Varr. 1. 1.:

    belli certamina,

    Lucr. 5, 1295: oracla, Varr. ap. Non. p. 14, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > creperum

  • 46 crepusculum

    crĕpuscŭlum, i, n. [creper], twilight, dusk (cf. Varr. L. L. 6, § 5 Müll.); and in partic., evening twilight, the dusk of the evening (opp. diluculum, the morning twilight, dawn; poet. or in post-Aug. prose).
    I.
    Prop., Plaut. Cas. prol. 40; Ov. M. 1, 219; 15, 681; id. F. 4, 735; Plin. 18, 25, 58, § 219; Suet. Ner. 26 al.—
    II.
    In gen., darkness:

    iter per opaca crepuscula,

    Ov. M. 14, 122; cf. id. ib. 11, 596.

    Lewis & Short latin dictionary > crepusculum

  • 47 Erebeus

    Erĕbus, i, m., = Erebos.
    A.
    The god of darkness, son of Chaos, and brother of Nox, Cic. N. D. 3, 17 fin.; Hyg. Myth. praef.; Verg. A. 4, 510; Ov. M. 14, 404.—
    B.
    The Lower World, Verg. G. 4, 471 Serv.; id. A. 6, 247; 7, 140; Ov. M. 5, 543; 10, 76, al.—Hence,
    II.
    Erĕbēus, a, um, adj., of or belonging to the Lower World: colubrae, Ov. lb. 229.

    Lewis & Short latin dictionary > Erebeus

  • 48 Erebus

    Erĕbus, i, m., = Erebos.
    A.
    The god of darkness, son of Chaos, and brother of Nox, Cic. N. D. 3, 17 fin.; Hyg. Myth. praef.; Verg. A. 4, 510; Ov. M. 14, 404.—
    B.
    The Lower World, Verg. G. 4, 471 Serv.; id. A. 6, 247; 7, 140; Ov. M. 5, 543; 10, 76, al.—Hence,
    II.
    Erĕbēus, a, um, adj., of or belonging to the Lower World: colubrae, Ov. lb. 229.

    Lewis & Short latin dictionary > Erebus

  • 49 fuscitas

    fuscĭtas, ātis, f. [fuscus], darkness, obscurity (post-class. and very rare), App. de Mundo fin.

    Lewis & Short latin dictionary > fuscitas

  • 50 induco

    in-dūco, xi, ctum, 3 ( imp. induce for induc, Varr. R. R. 3, 2, 18;

    induxti for induxisti,

    Ter. And. 5, 3, 12;

    induxis for induxeris,

    Plaut. Capt. 1, 2, 46), v. a. [in-duco], to lead, bring, or conduct into a place; to lead or bring in (class.); constr. with in and acc., dat., acc. only, or absol.
    I.
    Lit.
    (α).
    With in and acc.:

    oves et armenta in rura,

    Varr. R. R. 1, 2, 12:

    aliquem in viam,

    id. ib. 3, 2, 18:

    exercitum in Macedoniam,

    Liv. 31, 28, 2:

    cohortem praetoriam in medios hostes,

    Sall. C. 60, 5:

    principes in cornua inducit,

    leads against, Liv. 30, 34, 11; so,

    Hannibal elephantos in primam aciem induci jussit,

    id. 27, 14, 6:

    in dextrum cornu elephantos,

    id. 44, 41, 3; Caes. B. C. 3, 112 al. —
    (β).
    With dat. (mostly poet. and rare):

    age, moenibus induc,

    Stat. Th. 12, 326:

    fossā mare urbi,

    Suet. Ner. 16. —
    (γ).
    With acc. only:

    princeps turmas inducit Asilas,

    Verg. A. 11, 620:

    inducunt venti nubilum,

    Plin. Ep. 2, 17, 7.—
    (δ).
    Absol.:

    eā (portā) secundae legionis principes hastatosque inducit (sc. in urbem),

    Liv. 34, 15, 6.—
    B.
    In partic.
    1.
    To bring forward, exhibit, represent in the circus or on the stage:

    a me autem gladiatorum par nobilissimum inducitur,

    Cic. Opt. Gen. Or. 6, 17; so,

    aliquem,

    Suet. Calig. 27 fin.:

    elephantos in circum,

    Plin. 8, 6, 6, § 17:

    inducta est et Afranii Togata, quae Incendium inscribitur,

    Suet. Ner. 11; id. Claud. 34; 45; id. Tib. 42; cf.:

    pater ille, Terenti fabula quem miserum vixisse Inducit,

    Hor. S. 1, 2, 22.—
    2.
    To bring into or before a court (post-Aug.):

    inducta teste in senatu,

    Suet. Claud. 40:

    Firminus inductus in senatum,

    Plin. Ep. 2, 12, 2:

    majestatis reos in curiam,

    Suet. Dom. 11.—
    3.
    To bring home, take into one ' s family:

    carasque toris inducere Thressas,

    Val. Fl. 2, 132:

    intra undecim dies quam illi novercam amore captus induxerat,

    Plin. Ep. 6, 33, 2. —
    C.
    Transf.
    1.
    To put on articles of dress:

    si sibi calceus perperam induceretur,

    Suet. Aug. 92:

    umeros albenti amictu,

    Stat. S. 5, 2, 67:

    togam super membra,

    Luc. 2, 387. —With Gr. acc.:

    tunicāque inducitur artus,

    Verg. A. 8, 457. —
    2.
    To draw over, spread over, to overlay, overspread:

    postes pice,

    Plaut. Most. 3, 2, 142; Vitr. 7, 3:

    colorem picturae,

    i. e. to varnish, Plin. 35, 10, 36, § 102:

    parieti ceram liquefactam,

    id. 33, 7, 40, § 122:

    cuti nitorem,

    id. 24, 8, 33, § 49:

    varias plumas,

    Hor. A. P. 2:

    humanam membris formam,

    Ov. M. 7, 642:

    omnibus viris magnitudine sua inducturus caliginem,

    to overspread with darkness, to darken, obscure, Vell. 2, 36, 1:

    pontem,

    to throw a bridge across, Curt. 5, 5:

    scuta ex cortice facta pellibus,

    to cover, Caes. B. G. 2, 33:

    coria super lateres,

    id. B. C. 2, 10:

    pulvis velut nube inducta omnia inpleverat,

    Liv. 1, 29, 4:

    sed quae mutatis inducitur tot medicaminibus,

    Juv. 6, 471.— With Gr. acc.:

    (victima) inducta cornibus aurum,

    Ov. M. 7, 161; 10, 271.—
    3.
    To level the ground by filling up:

    ita inducto solo, ut nulla vestigia exstent,

    Plin. 2, 80, 82, § 194; hence, to strike out, erase, i. e. to level the wax in writing by drawing over it the broad end of the style:

    nomina jam facta sunt: sed vel induci, vel mutari possunt,

    Cic. Att. 13, 14, 2:

    senatus consultum,

    id. ib. 1, 20, 4.
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to bring into, introduce:

    seditionem atque discordiam in civitatem,

    Cic. Off. 1, 25, 85:

    aliquid in nostros mores,

    id. de Or. 2, 28, 121: set magna pars morem hunc induxerunt, Plaut. Most. 1, 2, 34:

    morem novorum judiciorum in rem publicam,

    Cic. Rab. Post. 4, 9; Plin. Ep. 2, 16, 9; Lact. Mort. Pers. 38, 4:

    novum verbum in linguam Latinam,

    Cic. Phil. 13, 19, 43:

    pecuniam in rationem,

    to bring into, set down in an account, id. Verr. 2, 1, 41, § 106: agrum alicui pecunia ingenti, to charge in an account, id. Agr. 2, 26, 70:

    exemplum,

    Plin. Pan. 6, 2.—
    2.
    To establish:

    sublato judicum nomine potestas regalis inducta est,

    Lact. 4, 10, 15:

    quia nondum haec consuetudo erat inducta,

    Sen. Contr. 5 praef. §

    4: vetus disciplina deserta, nova inducta,

    Vell. 2, 1, 1.—
    B.
    In partic.
    1.
    To bring in, introduce in speaking or writing (an expression borrowed from the stage):

    hinc ille Gyges inducitur a Platone,

    Cic. Off. 3, 9, 38:

    gravem personam,

    id. Cael. 15, 35:

    Tiresiam deplorantem caecitatem suam,

    id. Tusc. 5, 39, 115.—Of conversation, to introduce:

    puero me hic sermo inducitur,

    Cic. Att. 13, 19, 4:

    hanc rationem Epicurus induxit,

    id. Fat. 10:

    consuetudinem,

    id. Cael. 23, 58:

    dubitationem,

    Tac. A. 1, 7.—
    2.
    To lead to or into; to move, excite, persuade; to mislead, seduce; constr. with in, with acc. or ad, with ut or inf.:

    amici jacentem animum excitare, et inducere in spem cogitationemque meliorem,

    Cic. Lael. 15, 59; so,

    aliquem in spem,

    id. Off. 2, 15, 53:

    in rem utilem,

    id. Inv. 1, 2, 2; cf. id. Q. Fr. 3, 4:

    in errorem,

    id. Off. 3, 13, 55:

    animum ad aliquid,

    Ter. Hec. 4, 4, 67:

    aliquem pretio, gratia, spe, promissis (ad parricidium),

    to mislead, Cic. Rosc. Am. 28, 16:

    multos in peccatum,

    to seduce, Auct. Her. 2, 19, 29:

    ad maleficium,

    id. 2, 2, 3:

    ad misericordiam, ad pudendum, ad pigendum,

    to move, excite, Cic. Brut. 50, 188:

    Carthaginienses ad bellum,

    Nep. Hann. 8:

    ad credendum,

    id. Con. 3:

    vide, quo me inducas,

    Ter. And. 2, 3, 25:

    in quos (affectus) inducendus est judex,

    Quint. 11, 3, 58.—With ut:

    aliquem, ut mentiatur,

    Cic. Rosc. Com. 16, 46.—With inf.:

    consulem promissis, sententiam promere,

    Tac. A. 12, 9.—
    b.
    Animum or in animum, to bring one ' s mind to, to resolve, determine; to suppose, imagine:

    id quod animum induxerat paulisper non tenuit,

    Cic. Att. 7, 3, 8. — With inf. or object-clause:

    animum inducere, contra ea quae a me disputantur de divinatione, dicere,

    Cic. Div. 1, 13, 22:

    opes contemnere,

    id. Tusc. 5, 10, 30:

    id me commissurum ne animum induxeris,

    Plaut. Trin. 3, 2, 78:

    in animum inducunt suum, Jovem se placare posse,

    id. Rud. prol. 22:

    ne tute incommodam rem, ut quaequest, in animum induces pati?

    Ter. Hec. 4, 2, 27:

    oro ut ne illis animum inducas credere,

    id. And. 5, 1, 15:

    qui huic animum assentari induxeris,

    id. Eun. 3, 2, 37:

    mea causa causam hanc justam esse animum inducite,

    id. Heaut. prol. 41; cf. id. Ad. 1, 1, 43:

    ut in animum induceret ad easdem venire epulas,

    Liv. 28, 18, 4; 1, 17, 4; 2, 18, 11:

    postremo Caesar in animum induxerat, laborare, vigilare,

    had determined, Sall. C. 54, 4:

    in animum, ejus vitam defendere,

    Cic. Sull. 30, 83; Ter. Heaut. 5, 4, 5.—With ut, ne, or quominus:

    inducere animum possum, ne aegre patiar,

    Plaut. As. 5, 1, 5:

    inducere animum, ut patrem esse sese, oblivisceretur,

    Cic. Rosc. Am. 19, 53:

    in animum, quo minus illi indicarem,

    Plin. Ep. 9, 13, 6:

    quod consules in senatu ut pronuntiarent, in animum inducere non possent,

    Liv. 27, 9, 9; 2, 5, 7; 39, 12, 3. —
    3.
    To delude, cajole, deceive:

    hic eos, quibus erat ignotus, decepit, fefellit, induxit,

    Cic. Pis. 1, 1:

    socios induxit, decepit, destituit,

    id. Rosc. Am. 40, 117: semper, ut inducar, blandos offers mihi vultus Tib. 1, 6, 1.—
    4.
    To do any thing to one (post-class.):

    injuriam adversus liberos suos testamento,

    Dig. 5, 2, 4.— Hence, in-ductus, a, um, P. a., introduced, foreign, strange (post-Aug. and rare):

    insiticius et inductus sermo (opp. patrius),

    Plin. Ep. 4, 3 fin.; so,

    nihil inductum et quasi devium loquimur,

    id. ib. 5, 6, 44:

    arcessita et inducta,

    id. ib. 3, 18, 10.

    Lewis & Short latin dictionary > induco

  • 51 inumbratio

    ĭnumbrātĭo, ōnis, f. [inumbro], an overshadowing, darkness, Mart. Cap. 1, § 79.

    Lewis & Short latin dictionary > inumbratio

  • 52 inumbro

    ĭn-umbro, āvi, ātum, 1, v. a., to cast a shadow upon, to shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn. opaco).
    I.
    Lit.:

    terraque inumbratur,

    Lucr. 5, 289:

    toros obtentu frondis,

    Verg. A. 11, 66:

    forum velis,

    Plin. 19, 1, 6, § 24; Curt. 3, 4, 9; Quint. 12, 10, 60.—
    B.
    Transf.
    1.
    To cause darkness:

    inumbrante vespera,

    Tac. H. 3, 19.—
    2.
    To cover:

    ora coronis,

    Lucr. 3, 913:

    pubem pallio,

    App. M. 10, p. 254: ante genas quam flos juvenilis inumbret, Claud. Prob. et Olyb. 69.—
    3.
    To mark the shadows upon, to mark out, lay out (anteclass.):

    solarium,

    Varr. L. L. 6, § 4 Müll. —
    II.
    Trop., to obscure:

    imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur,

    Plin. Pan. 19, 1:

    inumbrata quies,

    apparent, Dig. 41, 2, 18, § 1.

    Lewis & Short latin dictionary > inumbro

  • 53 nebula

    nĕbŭla, ae, f. [like nubes; Sanscr. nabhas; Lat. aër, caelum; Gr. nephelê], mist, vapor, fog, smoke, exhalation (syn.: nubes, nimbus).
    I.
    Lit.: fluviis ex omnibus et simul ipsa Surgere de terrā nebulas aestumque videmus, etc., Lucr. 6, 477; Verg. A. 8, 258:

    tenuem exhalat nebulam,

    id. G. 2, 217. — Poet., of the clouds:

    nebulae pluviique rores,

    Hor. C. 3, 3, 56; Verg. A. 1, 412; 439 (for which, nubes, id. ib. 587; Ov. M. 6, 21. —Of smoke, Ov. Tr. 5, 5, 31.—Of any thing soft or transparent:

    nebula haud est mollis, atque hujus est,

    Plaut. Cas. 4, 4, 21:

    desine Inter ludere virgines Et stellis nebulam spargere candidis,

    Hor. C. 3, 15, 6.—

    Prov.: nebulae cyathus, of any thing worthless, trifling,

    Plaut. Poen. 1, 2, 62.—

    —Personified = Nephele,

    Hyg. Fab. 2 and 3.—
    B.
    Transf., a foggy mist, a vapor, cloud:

    pulveris nebula,

    Lucr. 5, 253:

    nebulae dolia summa tegunt,

    Ov. F. 5, 269:

    pinguem nebulam vomuere lucernae,

    Pers. 5, 181; Sil. 6, 281: per nebulam audire, aut scire aliquid, to hear or know a thing indistinctly, Plaut. Ps. 1, 5, 47; id. Capt. 5, 4, 26 (for which:

    quasi per caliginem videre,

    Cic. Phil. 12, 2, 2).—
    2.
    A thin, transparent substance; of a thin garment: aequum est induere nuptam ventum textilem, Palam prostare nudam in nebulā lineā, Laber. ap. Petr. 55;

    of a thin plate of metal,

    Mart. 8, 33, 3.—
    II.
    Trop., darkness, obscurity:

    erroris nebula,

    Juv. 10, 4:

    nebulae quaestionum,

    obscure, puzzling questions, Gell. 8, 10 in lemm.:

    suspicionum nebulae,

    vague suspicions, Amm. 14, 1, 4.—Of something empty, trifling, worthless:

    grande locuturi nebulas Helicone legunto,

    Pers. 5, 7 (for which:

    nubes et inania captare,

    Hor. A. P. 230).

    Lewis & Short latin dictionary > nebula

  • 54 nebulositas

    nĕbŭlōsĭtas, ātis, f. [nebulosus], mistiness, cloudiness, darkness (post-class. and very rare):

    vaporum nebulositas,

    Arn. 7, 234.

    Lewis & Short latin dictionary > nebulositas

  • 55 niger

    1.
    nĭger, gra, grum ( gen. fem. nigraï, Lucr. 4, 537; comp. nigrior, Ov. H. 18, 7), adj., black, sable, dark, dusky (cf.: ater, pullus).
    I.
    Lit.:

    quae alba sint, quae nigra, dicere,

    Cic. Div. 2, 3, 9:

    quamvis ille niger, quamvis tu candidus esses,

    Verg. E. 2, 16:

    hederae nigrae,

    id. G. 2, 258:

    silvae (= umbrosae),

    Hor. C. 1, 21, 7:

    frons,

    id. ib. 4, 4, 58:

    collis,

    id. ib. 4, 12, 11:

    lucus,

    Ov. F. 3, 295 (for which atrum nemus, Verg. A. 1, 165):

    caelum pice nigrius,

    Ov. H. 18, 7:

    nigerrimus Auster,

    i. e. causing darkness, Verg. G. 3, 278; so,

    venti,

    Hor. C. 1, 5, 7:

    Eurus,

    id. Epod. 10, 5:

    nigros efferre maritos,

    i. e. killed by poison, Juv. 1, 71; cf.:

    pocula nigra,

    poisoned, Prop. 2, 20, 68 (3, 23, 10).—Prov.: facere candida de nigris;

    nigra in candida vertere,

    to turn black into white, Juv. 3, 29; cf. Ov. M. 11, 315.— Subst.: nĭgrum, i, n., a black spot, Ov. A. A. 1, 291.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of or pertaining to death:

    nigrorumque memor, dum licet, ignium (= lugubris rogi),

    of the funeral pile, Hor. C. 4, 12, 26:

    hora,

    Tib. 3, 5, 5:

    dies,

    the day of death, Prop. 2 (3), 19, 19:

    Juppiter niger,

    i. e. Pluto, Sen. Herc. Oet. 1705.—
    B.
    Sad, mournful:

    domus,

    Stat. S. 5, 1, 18; Val. Fl. 3, 404.—
    C.
    Unlucky, ill-omened: huncine solem Tam nigrum surrexe mihi? Hor. S. 1, 9, 72; Prop. 2, 21, 38 (3, 25, 4): lapis, the spot in the Comitium where Romulus or one of his adherents was slain, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.—
    D.
    Of character, black, bad, wicked:

    Phormio, nec minus niger, nec minus confidens, quam ille Terentianus est Phormio,

    Cic. Caecin. 10, 27:

    hic niger est, hunc tu, Romane, caveto,

    Hor. S. 1, 4, 85.
    2.
    Nĭger, gri, m., a Roman surname:

    Aquilius Niger,

    Suet. Aug. 11.
    3.
    Nĭger, gris, m., a river in Africa, Mart. Cap. 6, § 673; v. Nigris.

    Lewis & Short latin dictionary > niger

  • 56 nigrum

    1.
    nĭger, gra, grum ( gen. fem. nigraï, Lucr. 4, 537; comp. nigrior, Ov. H. 18, 7), adj., black, sable, dark, dusky (cf.: ater, pullus).
    I.
    Lit.:

    quae alba sint, quae nigra, dicere,

    Cic. Div. 2, 3, 9:

    quamvis ille niger, quamvis tu candidus esses,

    Verg. E. 2, 16:

    hederae nigrae,

    id. G. 2, 258:

    silvae (= umbrosae),

    Hor. C. 1, 21, 7:

    frons,

    id. ib. 4, 4, 58:

    collis,

    id. ib. 4, 12, 11:

    lucus,

    Ov. F. 3, 295 (for which atrum nemus, Verg. A. 1, 165):

    caelum pice nigrius,

    Ov. H. 18, 7:

    nigerrimus Auster,

    i. e. causing darkness, Verg. G. 3, 278; so,

    venti,

    Hor. C. 1, 5, 7:

    Eurus,

    id. Epod. 10, 5:

    nigros efferre maritos,

    i. e. killed by poison, Juv. 1, 71; cf.:

    pocula nigra,

    poisoned, Prop. 2, 20, 68 (3, 23, 10).—Prov.: facere candida de nigris;

    nigra in candida vertere,

    to turn black into white, Juv. 3, 29; cf. Ov. M. 11, 315.— Subst.: nĭgrum, i, n., a black spot, Ov. A. A. 1, 291.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of or pertaining to death:

    nigrorumque memor, dum licet, ignium (= lugubris rogi),

    of the funeral pile, Hor. C. 4, 12, 26:

    hora,

    Tib. 3, 5, 5:

    dies,

    the day of death, Prop. 2 (3), 19, 19:

    Juppiter niger,

    i. e. Pluto, Sen. Herc. Oet. 1705.—
    B.
    Sad, mournful:

    domus,

    Stat. S. 5, 1, 18; Val. Fl. 3, 404.—
    C.
    Unlucky, ill-omened: huncine solem Tam nigrum surrexe mihi? Hor. S. 1, 9, 72; Prop. 2, 21, 38 (3, 25, 4): lapis, the spot in the Comitium where Romulus or one of his adherents was slain, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.—
    D.
    Of character, black, bad, wicked:

    Phormio, nec minus niger, nec minus confidens, quam ille Terentianus est Phormio,

    Cic. Caecin. 10, 27:

    hic niger est, hunc tu, Romane, caveto,

    Hor. S. 1, 4, 85.
    2.
    Nĭger, gri, m., a Roman surname:

    Aquilius Niger,

    Suet. Aug. 11.
    3.
    Nĭger, gris, m., a river in Africa, Mart. Cap. 6, § 673; v. Nigris.

    Lewis & Short latin dictionary > nigrum

  • 57 obscuratio

    obscūrātĭo, ōnis, f. [obscuro], a darkening, obscuring, obscuration (class.).
    I.
    Lit.: solis, Cic. Fragm. ap. Aug. Civ. Dei, 5, 15; Quint. 1, 10, 47; Plin. 36, 27, 69, § 202: in illā obscuratione, darkness, obscurity, Auct. B. Hisp. 6.—
    II.
    Trop.:

    in quibus (voluptatibus) propter earum exiguitatem, obscuratio consequitur,

    an obscuring, a rendering invisible, Cic. Fin. 4, 12, 29; cf. id. ib. 4, 13, 32; cf. obscuro.

    Lewis & Short latin dictionary > obscuratio

  • 58 obscuritas

    obscūrĭtas, ātis, f. [obscurus], a being dark, darkness, obscurity.
    I.
    Lit. (perh. only post-Aug.):

    latebrarum,

    Tac. H. 3, 11:

    atra,

    Plin. 2, 18, 16, § 79:

    visūs,

    dimness, id. 23, 1, 20, § 35:

    oculorum,

    id. 37, 3, 12, § 51. —
    II.
    Trop. (class.), obscurity, indistinctness, uncertainty:

    ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem et tenebras afferat,

    Cic. de Or. 3, 13, 50:

    Pythagorae,

    id. Rep. 1, 10, 16:

    obscuritas fit etiam vet is ab usu remotis,

    Quint. 8, 2, 12:

    in eā obscuritate ac dubitatione omnium,

    uncertainty, Cic. Clu. 27, 73:

    rerum,

    id. Fin. 2, 5, 15:

    naturae,

    id. Div. 1, 18, 35.—In plur.:

    quo pertinent obscuritates et aenigmata somniorum,

    Cic. Div. 2, 64, 132: obscuritates non adsignemus culpae scribentium, sed inscientiae non adsequentium, Caecil. ap. Gell. 20, 1, 5:

    obscuritatibus involutum,

    Arn. 1, 38.—
    B.
    Of rank, obscurity, lowliness, meanness: quorum prima aetas propter humilitatem et obscuritatem, in hominum ignoratione versatur. Cic. Off. 2, 13, 45:

    sordes et obscuritatem Vitellianarum partium perstringemus,

    Tac. H. 1, 84:

    generis,

    Flor. 3, 1, 13:

    nec obscuritas inhibuit (Servium Tullium), quamvis matre servā creatum,

    id. 1, 6, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > obscuritas

  • 59 obtenebratio

    ob-tĕnebrātĭo, ōnis, f. [obtenebro], darkness (eccl. Lat.), Jul. ap. Aug. c. Sec. Resp. Jul. 5, 49.

    Lewis & Short latin dictionary > obtenebratio

  • 60 obtentio

    ob-tentĭo, ōnis, f. [id. II.], a covering, veiling; trop., obscurity, darkness (postclass.):

    aliquid obtentionibus allegoricis claudere,

    by an allegorical dress, Arn. 5, 181; 5, 182.

    Lewis & Short latin dictionary > obtentio

См. также в других словарях:

  • Darkness (disambiguation) — Darkness is the absence of light. Darkness may also refer to: in film and television Darkness (1993 film), an American independent horror film Darkness (2002 film), a Spanish American horror film Darkness (Stargate Universe), an episode of the TV …   Wikipedia

  • Darkness (Darren Hayes song) — Darkness Single by Darren Hayes from the album The Tension and the Spark …   Wikipedia

  • Darkness Darkness — Studio album by Eric Burdon Released March 1980 …   Wikipedia

  • Darkness Tour — Tour by Bruce Springsteen and the E Street Band Associated album Darkness on the Edge of Town Start date …   Wikipedia

  • Darkness (2002 film) — Darkness Promotional poster Directed by Jaume Balagueró Produced by …   Wikipedia

  • Darkness Falls (2003 film) — Darkness Falls Film poster Directed by Jonathan Liebesman Produced by …   Wikipedia

  • Darkness (poem) — Darkness is a poem written by Lord Byron in July 1816. That year was known as the Year Without a Summer this is because Mount Tambora had erupted in the Dutch East Indies the previous year, casting enough ash in to the atmosphere to block out the …   Wikipedia

  • Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder — Darkness Within: Сумрак внутри …   Википедия

  • Darkness — Dark ness, n. 1. The absence of light; blackness; obscurity; gloom. [1913 Webster] And darkness was upon the face of the deep. Gen. i. 2. [1913 Webster] 2. A state of privacy; secrecy. [1913 Webster] What I tell you in darkness, that speak ye in… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Darkness, Darkness (disambiguation) — Darkness, Darkness can refer to: Darkness, Darkness a 1969 Jesse Colin Young song Darkness, Darkness a 1972 Phil Upchurch album on Blue Thumb Records[1] Darkness Darkness a 1980 album by Eric Burdon References ^ Island Records discography ILPS… …   Wikipedia

  • Darkness (Stargate Universe) — Darkness Stargate Universe episode Ronald Greer (left) aiming at a Kino, with Everett Young standing beside him …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»