-
61 consequutio
consĕcūtĭo (also consĕquūtĭo), ōnis, f. [consequor] (several times in Cic. as a philos. and rhet. t. t., elsewhere perh. only in late Lat.)I.In philos. lang., an effect, consequence:* II.ipsa detractio molestiae consecutionem adfert voluptatis,
has pleasure as a consequence, Cic. Fin. 1, 11, 37; id. de Or. 3, 29, 113:simplex autem conclusio ex necessariā consecutione conficitur,
id. Inv 1, 29, 45, id. Top. 13, 53 al.— Plur.:causas rerum et consecutiones videre,
Cic. Fin. 2, 14, 45.—In rhet. lang., the proper following of one thing after another, order, connection, sequence:III.verborum... ne generibus, numeris, temporibus, personis, casibus perturbetur oratio,
Cic. Part. Or. 6, 18.—An acquiring, obtaining, attainment ( = adeptio; eccl. Lat.); with gen. obj.:baptismi,
Tert. Bapt. 18 fin.:resurrectionis,
id. Res. Carn. 52. -
62 consolatio
consōlātĭo, ōnis, f. [id.], a consoling, consolation, comfort (in good prose; most freq. in Cic.).I.In gen.: uti consolatione, Cic. Prov. Cons. 7, 15:B.non egere consolatione,
id. Tusc. 3, 32, 77; id. Brut. 96, 330:stultam senectutem praeterita aetas nullā consolatione permulcere potest,
id. Sen. 2, 4.—With gen. subj.:litterarum tuarum,
Cic. Fam. 5, 13, 1:Epicuri,
id. Tusc. 3, 22, 78.—With gen. obj.:malorum,
Cic. Fam. 6, 4, 2.—In plur., Cic. Tusc. 3, 30, 73; 3, 32, 77.—Meton., a consolatory discourse or treatise, Cic. de Or. 3, 55, 211; Quint. 10, 1, 47; 11, 3, 153.—II.Esp., the title of a lost treatise of Cicero: De Consolatione, a fragm. of which is given by B. and K., Cic. Opera, xi. pp. 71-75.—B.An encouraging, encouragement:timoris,
an alleviating, Cic. Att. 1, 17, 6; Hirt. B. G. 8, 38; Auct. B. Alex. 8. -
63 contemplor
con-templor, ātus, 1 (arch. inf. contemplarier, Plaut. Poen. 5, 3, 10), v. dep. [templum, I. A.] (orig. pertaining to the lang. of augury; cf. Varr. L. L. 7, § 9 Müll.), to look at, view attentively, to survey, behold, gaze upon, give attention to, observe, consider, contemplate, = considero (class. in prose and poetry).I.Physically.(α).Absol.: sed Is hac abiit;(β).contemplabor,
Plaut. Cist. 4, 2, 35:satis ut contemplata modo sis,
Ter. Heaut. 4, 1, 4:contemplator, cum, etc.,
Lucr. 2, 113; 6, 189; Verg. G. 1, 187; 4, 61.—With obj. acc.:II.cum intueor et contemplor unumquemque vestrum,
Cic. Planc. 1, 2:contemplari unum quidque otiose et considerare coepit,
id. Verr. 2, 4, 15, § 33:cum caelum suspeximus caelestiaque contemplati sumus,
id. N. D. 2, 2, 4:oculis pulchritudlnem rerum,
id. ib. 2, 38, 98; cf. Hor. S. 1, 2, 91:loci naturam ab omni parte,
Liv. 35, 28, 2:aliquem,
Plaut. Poen. 5, 3, 10: vultum, Ter. [p. 446] Phorm. 1, 4, 32:lituras codicis,
Cic. Verr. 2, 3, 16, § 41:nummos in arcā,
Hor. S. 1, 1, 67:udum Tibur,
id. C. 3, 29, 6 al. —Mentally (several times in Cic.):propone tibi duos reges, et id animo contemplare, quod oculis non potes,
Cic. Deiot. 14, 40:aliquid secum considerare et contemplari,
id. Off. 1, 43, 153:ut totam causam acerrime contemplemini,
id. Fl. 11, 26:res,
id. N. D. 1, 27, 77.— Absol., Cic. de Or. 1, 33, 151. -
64 corrumptela
corruptēla ( conr-), ante-class. also corrumptēla, ae, f. [corrumpo], that which corrupts, a corrupting, corruption, seduction, bribery, etc.I.Prop. (freq. and class. in sing. and plur.):II.mores hac (sc. cantūs) dulcedine corruptelaque depravati,
Cic. Leg. 2, 15, 38:collapsus est hic in corruptelam suam,
Plaut. Truc. 3, 2, 3:quem (adulescentulum) corruptelarum illecebris irretisses,
Cic. Cat. 1, 6, 13:stupra dico et corruptelas et adulteria,
id. Tusc. 4, 35, 75; cf. Suet. Claud. 16:via una corruptelae Bacchanalia erant,
Liv. 39, 9, 3: malae consuetudinis ( gen. subj.), Cic. Leg. 1, 12, 33: mulierum ( gen. obj.), id. Verr. 2, 2, 54, § 134; cf.servi,
id. Deiot. 11, 30.—Meton. (abstr. pro concreto).A.A corrupter, seducer, misleader:* B.nostrūm liberūm,
Ter. Ad. 5, 3, 7:is apud scortum corrumptelast liberis,
Plaut. As. 5, 2, 17.—A place of seduction, Front. Aquaed. 76. -
65 corruptela
corruptēla ( conr-), ante-class. also corrumptēla, ae, f. [corrumpo], that which corrupts, a corrupting, corruption, seduction, bribery, etc.I.Prop. (freq. and class. in sing. and plur.):II.mores hac (sc. cantūs) dulcedine corruptelaque depravati,
Cic. Leg. 2, 15, 38:collapsus est hic in corruptelam suam,
Plaut. Truc. 3, 2, 3:quem (adulescentulum) corruptelarum illecebris irretisses,
Cic. Cat. 1, 6, 13:stupra dico et corruptelas et adulteria,
id. Tusc. 4, 35, 75; cf. Suet. Claud. 16:via una corruptelae Bacchanalia erant,
Liv. 39, 9, 3: malae consuetudinis ( gen. subj.), Cic. Leg. 1, 12, 33: mulierum ( gen. obj.), id. Verr. 2, 2, 54, § 134; cf.servi,
id. Deiot. 11, 30.—Meton. (abstr. pro concreto).A.A corrupter, seducer, misleader:* B.nostrūm liberūm,
Ter. Ad. 5, 3, 7:is apud scortum corrumptelast liberis,
Plaut. As. 5, 2, 17.—A place of seduction, Front. Aquaed. 76. -
66 de
1.dē, adv.: of place, down, only in the phrase susque deque, q. v.2.dē, prep. [perh. for ded; cf. Oscan dat, old abl. of pronom. stem da; cf. also Lith. praep. da, as far as; and the suffixes, old case-forms, -dam, -dem, -dum, -do, with the locative -de; v. Ribbeck, Beitr. z. L. v. d. Lat. Part. p. 4 sq.] (with abl., denotes the going out, departure, removal, or separating of an object from any fixed point. Accordingly, it occupies a middle place between ab, away from, which denotes a mere external departure, and ex, out of, which signifies from the interior of a thing. Hence verbs compounded with de are constr. not only with de, but quite as freq. with ab and ex; and, on the other hand, those compounded with ab and ex often have the terminus a quo indicated by de), from, away from, down from, out of, etc.A.In space, lit. and trop. with verbs of motion: animam de corpore mitto, Enn. ap. Non. p. 150, 6 (Ann. v. 216 Vahl.):b.aliquo quom jam sucus de corpore cessit,
Lucr. 3, 224:(quod Ariovistus) de altera parte agri Sequanos decedere juberet,
to depart, withdraw from, Caes. B. G. 1, 31, 10; cf.:civitati persuasit, ut de finibus suis cum omnibus copiis exirent,
id. ib. 1, 2:decedere de provincia,
Cic. Verr. 2, 2, 20, § 49 ( = ex provincia, id. ib. 2, 2, 65, §147): de vita decedere,
Cic. Rab. Perd. 11:exire de vita,
id. Lael. 4, 15 (cf.:excedere e vita,
id. ib. 3, 12):de triclinio, de cubiculo exire,
id. de Or. 2, 65 fin.:hamum de cubiculo ut e navicula jacere,
Plin. Ep. 9, 7, 4:de castris procedere,
Sall. C. 61, 8 et saep.:brassica de capite et de oculis omnia (mala) deducet,
Cato R. R. 157, 6:de digito anulum detraho,
Ter. Heaut. 4, 1, 38; cf.:de matris complexu aliquem avellere atque abstrahere,
Cic. Font. 17:nomen suum de tabula sustulit,
id. Sest. 33, 72:ferrum de manibus extorsimus,
id. Cat. 2, 1, 2:juris utilitas vel a peritis vel de libris depromi potest,
id. de Or. 1, 59, 252 et saep.:... decido de lecto praeceps,
Plaut. Casin. 5, 2, 50:de muro se deicere,
Caes. B. C. 1, 18, 3:de sella exsilire,
Cic. Verr. 2, 2, 30 fin.:nec ex equo vel de muro, etc., hostem destinare,
Tert. adv. Jud. 9, p. 192:de caelo aliquid demittere,
Lucr. 2, 1155; cf. Cato R. R. 14, 3 et saep.—In gen., to indicate the person or place from which any thing is taken, etc., with verbs of taking away, depriving, demanding, requesting, inquiring, buying; as capere, sumere, emere, quaerere, discere, trahere, etc., and their compounds; cf.:2.emere de aliquo,
Cato R. R. 1, 4:aliquid mercari de aliquo,
Cic. Fl. 20 et saep.:de aliquo quaerere, quid, etc.,
Cic. Att. 1, 14, 2:saepe hoc audivi de patre,
id. de Or. 3, 33, 133; cf.:de mausoleo exaudita vox est,
Suet. Ner. 46:ut sibi liceret discere id de me,
Ter. Eun. 2, 2, 31;so with petere, of place (class.): de vicino terra petita solo,
Ov. F. 4, 822;so of persons (late Lat.): peto de te,
Dig. 36, 1, 57, § 2; Apul. M. 6, p. 179, 40.To point out the place from which any thing is brought; and hence, trop., to indicate its origin, derivation, etc.: of, from: de circo astrologi, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58; so,3.caupo de via Latina,
Cic. Clu. 59, 163:nescio qui de circo maximo,
id. Mil. 24, 65:declamator aliqui de ludo aut rabula de foro,
id. Or. 15, 47:homo de schola atque a magistro... eruditus,
id. de Or. 2, 7, 28:nautae de navi Alexandrina,
Suet. Aug. 98:aliquis de ponte,
i. e. a beggar, Juv. 14, 134:Libyca de rupe leones,
Ov. F. 2, 209:nostro de rure corona,
Tib. 1, 1, 15:Vaticano fragiles de monte patellas,
Juv. 6, 344 al.:de summo loco Summoque genere eques,
Plaut. Capt. prol. 30; cf. id. Aul. prol. 28; id. Poen. 3, 1, 13:genetrix Priami de gente vetusta,
Verg. A. 9, 284; cf. id. ib. 10, 350; Stat. S. 5, 3, 126:de Numitore sati,
Ov. F. 5, 41:de libris,
Cic. de Or. 1, 59, 252:de Philocteta, id,
ib. 3, 35, 141 (cf.:e Philocteta versus,
Quint. 3, 1, 14).Transf., to indicate the quarter from which motion proceeds (cf. ab), from, and because motion is so often and naturally downwards, down from:B.haec agebantur in conventu, palam, de sella ac de loco superiore,
Cic. Verr. 2, 4, 40; cf. ib. 2, 2, 38:quem ad se vocari et de tribunali citari jussit,
id. ib. 2, 5, 7:qui nihil ex occulto, nihil de insidiis, agendum putant,
Cic. Off. 1, 30, 109; cf.de tergo plagas dare,
from behind, Plaut. Asin. 2, 2, 10; Just. 20, 5, 5:de paupere mensa dona,
Tib. 1, 1, 37 et saep.—In jurid. Latin: de plano discutere, interloqui, cognoscere, etc., i. e. on level ground, not on the tribunal (cf. chamothen, opp. pro bêmatos, Dig. 27, 1, 13, § 10), Dig. 1, 4, 1; 1, 16, 9; 14. 3, 11 et saep.; so, de plano, off-hand, without formal consideration, Lucr. 1, 411;v. planus.—And with pendeo, etc. (the motion in the eye transferred to the object): deque viri collo dulce pependit onus,
Ov. F. 2, 760:lucerna de camera pendebat,
Petr. 30, 3; cf.:et nova de gravido palmite gemma tumet,
Ov. F. 1, 152:de qua pariens arbore nixa dea est,
leaning downwards against the tree, id. H. 21, 100.In time.1.Immediately following a given moment of time, after, directly after (very rare):2.de concursu,
Lucr. 1, 384 (cf. Munro, ad loc.):velim scire hodiene statim de auctione aut quo die venias,
Cic. Att. 12, 3:non bonus somnus est de prandio,
Plaut. Most. 3, 2, 8:de eorum verbis prosilui, etc.,
id. Trin. 1, 2, 178.—Hence, diem de die, from day to day, day after day, Liv. 5, 48:cum is diem de die differret, dum, etc.,
id. 25, 25; cf.:diem de die proferendo,
Just. 2, 15, 6: de die in diem, from day to day, daily (eccl. Lat.), Vulg. Psa. 60, 8; 2 Pet. 2, 8; Cypr. Ep. 3, 11.De nocte, de vigilia, etc., to designate an act which begins or takes its origin from the night-time, Engl. during or in the course of the night, at night, by night, etc.: De. Rus cras cum filio Cum primo lucu ibo hinc. Mi. Imo de nocte censeo, to-night rather, Ter. Ad. 5, 3, 55: in comitium Milo de nocte venit, in the night (cf. shortly before, Milo media nocte in campum venit), Cic. Att. 4, 3, 4; cf. id. Mur. 33, 69:C.vigilas tu de nocte,
id. ib. 9, 22; cf.:de nocte evigilabat,
Suet. Vesp. 21:ut jugulent homines, surgunt de nocte latrones,
at night, Hor. Ep. 1, 2, 32;and Hannibal surgere de nocte solitus, Frontin Strat. 4, 3, 7 et saep.: ut de nocte multa impigreque exsurrexi,
late in the night, Plaut. Rud. 4, 2, 10; so,multa de nocte,
Cic. Sest. 35, 75; id. Att. 7, 4 fin. (for which multa nocte, id. Q. Fr. 2, 9); cf.also: si de multa nocte (al. de nocte) vigilassent,
id. Att. 2, 15, 2:Caesar mittit complures equitum turmas eo de media nocte,
Caes. B. G. 7, 45; 7, 88; so,media de nocte,
at midnight, Suet. Calig. 26; Hor. Ep. 1, 18, 91:Caesar de tertia vigilia e castris profectus,
in the third night-watch, Caes. B. G. 1, 12:de tertia vigilia,
id. ib. 1, 21; Liv. 9, 44 Drak.; 40, 4 al.; cf.:de quarta vigilia,
Caes. B. G. 1, 21, 3 al.; v. vigilia. —As in this manner de nocte became adverbially = nocte, so de die was sometimes used for die or per diem:de die potare,
by day, in the daytime, Plaut. Asin. 4, 2, 16:epulari de die,
Liv. 23, 8; Ter. Ad. 5, 9, 8; Catull. 47, 6; Suet. Calig. 37; id. Domit. 21; cf.:bibulus media de luce Falerni,
Hor. Ep. 1, 14, 34;and in a lusus verbb. with in diem,
Cic. Phil. 2, 34 fin. —Less freq., de mense:navigare de mense Decembri,
in December, Cic. Q. Fr. 2, 1 fin. —And once de tempore for tempore: ipse de tempore coenavit, Auct. B. Hisp. 33, 5.In other relations, implying separation, departure from, etc.1.To designate the whole, from which a part is taken, or of which a part is separately regarded, etc., from among, out of, from:b.hominem certum misi de comitibus meis,
Cic. Att. 8, 1, 2:gladio percussus ab uno de illis,
id. Mil. 24, 65:si quis de nostris hominibus,
id. Flacc. 4:quemvis de iis qui essent idonei,
id. Div. in Caecil. 4 fin.:de tribus et decem fundis tres nobilissimi fundi,
id. Rosc. Am. 35, 99 et saep.:accusator de plebe,
id. Brut. 34, 131:pulsare minimum de plebe Quiritem,
Ov. Am. 1, 7, 29; cf. Liv. 7, 17:malus poëta de populo,
Cic. Arch. 10, 25 et saep.:partem solido demere de die,
Hor. Od. 1, 1, 20:quantum de vita perdiderit,
Petr. 26:praeteriine tuas de tot caelestibus aras,
Ov. Her. 21, 179; Juv. 1, 138. —Sometimes de with abl. takes the place of the gen. partit. or gen. obj. In the best writers this occurs mainly(α).to avoid ambiguity where genitives would be multiplied:(β).ne expers partis esset de nostris bonis,
Ter. Heaut. 4, 1, 39:ut aliquem partem de istius impudentia reticere possim,
Cic. Verr. 2, 1, 12, § 32;for greater precision:(γ).si quae sunt de eodem genere,
id. Tusc. 4, 7, 16:persona de mimo,
id. Phil. 2, 27, 65;in the poets, metri gratiā:2.aliquid de more vetusto,
Ov. F. 6, 309; Grat. Cyneg. 17:laudes de Caesare,
Ov. Pont. 4, 13, 23:cetera de genere hoc,
Hor. Sat. 1, 1, 13; Lucr. 4, 746. This circumlocution was freq. [p. 514] in comic writers and in vulgar lang., and became more common in the declining periods of the lang., so that in the Romance tongues de, di, etc., with a case represent the earlier genitive (so, conscius, conscientia, meminisse, mentionem facere, recordari, etc., de aliqua re for alicujus rei, v. h. vv.).To indicate the property from which the costs of any thing are taken:3.obsonat, potat, olet unguenta de meo,
Ter. Ad. 1, 2, 37; so,de tuo,
Plaut. Bac. 1, 1, 65:de suo,
Cic. Att. 16, 16, A, 5; Suet. Caes. 19:de nostro,
Plaut. Truc. 1, 2, 11:de vestro,
Liv. 6, 15, 10; cf.:de vestris,
Ov. F. 3, 828:de alieno,
Liv. 3, 1, 3; Just. 36, 3 fin.:de publico,
Cic. Verr. 2, 3, 44; Liv. 1, 20; 2, 16; 4, 60. For de tuo, once de te:de te largitor puer,
Ter. Ad. 5, 8, 17.—Also in a trop. sense:ad tua praecepta de meo nihil his novum apposivi,
Plaut. Mil. 3, 3, 31; cf. id. Men. 1. 2, 40; Cic. Fam. 4, 3; Plin. Ep. 4, 13, 8.— Poet., to denote that out of which, or by which, one pays a penalty or suffers punishment:has vestro de sanguine poenas datis,
Luc. 4, 805; cf.:cum de visceribus tuis satisfacturus sis quibus debes,
Cic. Q. Frat. 1, 3, 7.To designate the material of which any thing is made, of, out of, from:4.niveo factum de marmore signum,
Ov. M. 14, 313; cf. Verg. G. 3, 13:verno de flore corona,
Tib. 2, 1, 59:sucus de quinquefolio,
Plin. 26, 4, 11:cinis de fico,
Pall. 1, 35, 3 et saep.:de templo carcerem fleri,
Cic. Phil. 5, 7; cf. Flor. 2, 6, 32:captivum de rege facturi,
Just. 7, 2, 11; cf.:inque deum de bove versus erat,
Ov. F. 5, 616 et saep.:fles de rhetore consul,
Juv. 7, 197.—Cf. trop. by means of:de eodem oleo et opera exaravi nescio quid ad te,
Cic. Att. 13, 38.—Prov.:de nihilo nihilum,
Pers. 3, 84; cf. Lucr. 1, 157 sq.In mental operations, to indicate the subject-matter or theme on which any mental act (thinking, considering, advising, determining, etc.; discoursing, informing, exhorting, deciding, disputing, doubting, etc.) is founded; of, about, concerning, Gr. peri:5.cogitare de aliqua re, etc. (the most common signification): multa narrare de Laelio,
Cic. Lael. 1, 1:dubitare de re,
id. Fam. 3, 10, 15:de suo adventu docere,
Suet. Caes. 9:de moribus admonere,
Sall. Cat. 5, 9 et saep.—With this, too, is connected its use,To indicate the producing cause or reason, for, on account of, because of:6.nam id nisi gravi de causa non fecisset,
Cic. Att. 7, 7, 3; cf. id. de Or. 1, 41, 186; Cael ap. Cic. Fam. 8, 15; Cic. Att. 11, 3:de quo nomine ad arbitrum adiisti, de eo ad judicium venisti,
id. Rosc. Com. 4, 12:flebat uterque non de suo supplicio, sed pater de filii morte, de patris filius,
id. Verr. 2, 1, 30, § 76:de labore pectus tundit,
with pain, Plaut. Casin. 2, 6, 63:incessit passu de vulnere tardo,
Ov. M. 10, 49:humus fervet de corpore,
id. ib. 7, 560:facilius de odio creditur,
Tac. H. 1, 34:quod erat de me feliciter Ilia mater,
through me, Ov. F. 3, 233 et saep.To indicate the thing with reference to which any thing is done, with respect to, concerning:7.de istac re in oculum utrumvis conquiescito,
Plaut. Ps. 1, 1, 121: nil peccat de savio, Caec. ap. Gell. 2, 23, 11 (v. 161 Ribbeck):credere de numero militum,
Cic. Att. 9, 1, 2:de numero dierum fidem servare,
Caes. B. G. 6, 36; Sall. C. 50, 3:de ceteris senatui curae fore,
id. Jug. 26, 1:concessum ab nobilitate de consule plebeio,
Liv. 6, 42:solem de virgine rapta consule,
Ov. F. 4, 581 et saep.—Ellipt.:de argento somnium,
as for the money, Ter. Ad. 2, 1, 50 (for which id. Heaut. 4, 2, 4: quod de argento sperem, nihil est): Varr. R. R. 1, 59, 1:de Dionysio sum admiratus,
Cic. Att. 9, 12; id. Off. 1, 15, 47:de me autem suscipe paullisper meas partes,
id. Fam. 3, 12, 2; Ter. Hec. 2, 1, 36 et saep.:de Samnitibus triumphare,
concerning, over, Cic. Sen. 16, 55; cf. Hor. 4, 2, 88:de Atheniensibus victoria,
Curt. 8, 1, 33.To indicate the thing in conformity with which any thing is done, according to, after:8.secundum: DE SENATVOS SENTENTIAD, S. C. de Bac.: fecisse dicas de mea sententia,
Plaut. Bac. 4, 9, 115; cf.:de suorum propinquorum sententia atque auctoritate fecisse dicatur,
Cic. Cael. 29: de consilii sententia Mamertinis se frumentum non imperare pronunciat, id. Verr. 2, 5, 21 al.:de ejus consilio velle sese facere,
Ter. Ph. 3, 1, 17:vix de mea voluntate concessum est,
Cic. Att. 4, 2, 4:de exemplo meo ipse aedificato,
Plaut. Most. 3, 2, 86:de more vetusto,
Verg. A. 11, 142; Ov. M. 7, 606:de nomine,
id. ib. 1, 447:patrioque vocat de nomine mensem,
id. F. 3, 77.With adjectives to form adverbial expressions.a.De integro, anew ( = ab integro, ex integro; cf.: iterum, rursus, denuo), indidemque eadem aeque oriuntur de integro, atque eodem occidunt, Pac. ap. Varr. L. L. 5, § 17 Müll. (v. 92 Ribb.):b.ratio de integro ineunda est mihi,
Ter. Heaut. 4, 2, 7; Cic. Verr. 2, 2, 56; id. Att. 13, 27; id. Fam. 12, 30, 2 et saep. (The combination de novo appears only in the contracted form denuo, v. h. v.).—De improviso, unexpectedly:c.ubi de improviso interventum est mulieri,
Ter. Heaut. 2, 3, 40; id. And. 2, 2, 23; id. Ad. 3, 3, 53; Caes. B. G. 2, 3; 5, 22; 5, 39 et saep.; Cic. Rosc. Am. 52, 151 et saep.—De transverso, unexpectedly:► De is often put between an adj.ecce autem de transverso L. Caesar ut veniam ad se rogat,
Cic. Att. 15, 4 fin.; Auct. Her. 4, 10, 14.or pron. and its substantive; cf.II.above multa de nocte, media de nocte, gravi de causa, etc.: qua de re,
Ter. Andr. 1, 2, 13; esp. in the judic. formula: qua de re agitur; cf. Varr. R. R. 2, 2, 6; Cic. Brut. 79 fin. Also freq. after a simple relative:quo de,
Cic. Inv. 1, 28, 41; 54, 104; 2, 11, 37:qua de,
id. ib. 2, 23, 70 et saep.In composition the e becomes short before a vowel, as in dĕhisco, dĕhinc, dĕorsum, and coincides with it in the poets by synaeresis; cf.: dehinc, deinde, deinceps, deorsum; sometimes contraction takes place, as in debeo, debilis, dego, demo, from dehabeo, de-habilis, de-ago, de-emo.—2.Signif.a.Separation, departure, removal, taking away; off, away, down, out: decedo, demigro, demeto, depromo, descendo, devolvo, derivo, deflecto, etc.; and trop. dedico, denuntio; and in a downward direction, decido, decumbo, deprimo, demergo, delabor, defluo, demitto, desido, desideo, declivis, deculco, degredior, deicio, etc.—b.Cessation, removal of the fundamental idea ( = un-, de-, dis-): dearmo, deartuo, decresco, dedisco, dedecoro, dedignor, dedoceo, denascor, denormo, desum, etc.; and hence direct negation, as in dedecet, deformis, demens, etc.—c.With reference to the terminus of the action: defero, defigo, demitto, etc.; hence also trop., with reference to the extent of the action, to the uttermost, to exhaustion, through. out: debacchor, debello, dedolo, delino, delibuo, etc.: defatigo, delaboro, delasso, etc.; hence freq. a mere strengthening of the fundamental idea, = valde, thoroughly, much: demiror, demitigo, etc.—d.Giving a bad sense to the verb: decipio, delinquo, deludo, derideo, detestor.—e.Rarely, contraction from a broad into a narrow space, together: deligo, devincio. See also Hand Turs. II. p. 183-229. -
67 deditio
dēdĭtĭo, ōnis, f. [dedo, no. I. B.], a (military) giving up, a surrender, capitulation (freq. in the historians).—With subj. gen.:deditio sui,
Curt. 5, 1, 18.— Plur.:deditiones cohortium,
Tac. H. 3, 70. —With gen. obj.:ipsius corporis,
Dig. 9, 4, 1; Liv. 31, 18, 6; but usually absol.:Helvetii legatos de deditione ad eum miserunt,
Caes. B. G. 1, 27; cf.:de deditione agere,
id. B. C. 3, 28; 3, 97:aliquem in deditionem petere,
Aur. Vict. Vir. Ill. 23, 7:aliquem in deditionem accipere,
id. B. G. 1, 28; 2, 13; Sall. J. 29, 5; Liv. 23, 30 et saep.:seque in deditionem ut recipiat,
Caes. B. G. 3, 21 fin.:in deditionem redigere,
Flor. 3, 10, 25:deditionis condicio,
Caes. B. G. 2, 32:deditione facta,
id. ib. 2, 33:subire deditionem,
id. B. C. 1, 81, 5:in deditionem venire,
to surrender, id. ib. 3, 99, 3; Liv. 9, 20; 40, 33:omissa deditione,
Sall. J. 66, 1; cf. id. ib. 70, 1 Kritz.:deditio ad tam infestos,
Liv. 28, 22; cf.:ad Romanos,
id. 8, 25:cum locum tibi reliquum non modo ad pacem, sed ne ad deditionem quidem feceris,
Cic. Phil. 13, 21, 48 et saep. An unusual combination is deditionem suam ad aliquem absentem mittere, Flor. 3, 7, 5; v. Graev. ad loc. -
68 defensio
I.Prop.:B.Remis cum spe defensionis studium propugnandi accessit,
Caes. B. G. 2, 7, 2.—With gen. subj.:urbium,
id. ib. 7, 23, 5; id. B. C. 2, 7 fin.:ad istam omnem orationem brevis est defensio,
Cic. Cael. 4; id. Verr. 2, 3, 88; id. Mil. 6, 15:nostra propugnatio ac defensio dignitatis tuae,
id. Fam. 1, 7, 2 et saep.— With gen. obj.:defensio criminis,
Quint. 7, 4, 3:criminum,
Liv. 38, 49, 6:sceleris,
Just. 39, 2, 8.—Concr., a written defence, speech:II.defensionem Demosthenes legit,
Plin. 7, 30, 31, § 110.—As jurid. t. t.a.The legal maintenance of a right:b.libertatis,
Cod. Just. 1, 7, 18.—(Acc. to defendo, no. II. B. 2.) Legal prosecution, punishment of a crime:mortis,
Dig. 29, 5, 1, § 25. -
69 delasso
-
70 denunciatio
(α).With gen. obj. = significatio:(β).quae est enim ista a deis profecta significatio et quasi denuntiatio calamitatum?
Cic. Div. 2, 25, 54:belli,
id. Phil. 6, 2, 4; cf. Liv. 21, 19:armorum,
id. 45, 3 fin.:testimonii,
threatening to summon as a witness, Cic. Fl. 6, 14; cf. denuntio, no. I.: denuntiatione periculi permovere aliquem, by a menacing, *Caes. B. C. 3, 9:ingentis terroris,
Liv. 3, 36: accusatorum, i. e. information, an informing, = delatio, Suet. Aug. 66.—With gen. subj.:Catilinae,
Cic. Sull. 18, 52: boni civis (i. e. professio, promissio), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4:quietis,
warning in a dream, Vell. 2, 70, 1.—Absol.: huic denuntiationi ille pareat? Cic. Phil. 6, 3, 5; Quint. 4, 55 al. -
71 denuntiatio
(α).With gen. obj. = significatio:(β).quae est enim ista a deis profecta significatio et quasi denuntiatio calamitatum?
Cic. Div. 2, 25, 54:belli,
id. Phil. 6, 2, 4; cf. Liv. 21, 19:armorum,
id. 45, 3 fin.:testimonii,
threatening to summon as a witness, Cic. Fl. 6, 14; cf. denuntio, no. I.: denuntiatione periculi permovere aliquem, by a menacing, *Caes. B. C. 3, 9:ingentis terroris,
Liv. 3, 36: accusatorum, i. e. information, an informing, = delatio, Suet. Aug. 66.—With gen. subj.:Catilinae,
Cic. Sull. 18, 52: boni civis (i. e. professio, promissio), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4:quietis,
warning in a dream, Vell. 2, 70, 1.—Absol.: huic denuntiationi ille pareat? Cic. Phil. 6, 3, 5; Quint. 4, 55 al. -
72 devoveo
dē-vŏvĕo, vōvi, vōtum, 2, v. a.I.To vow, devote (usually to a deity).A.Prop. (class.):B.Marti ea, quae bello ceperint,
Caes. B. G. 6, 17, 3; so,Dianae pulcherrimum,
Cic. Off. 3, 25, 95:gnatam pro muta agna,
Hor. S. 2, 3, 219 et saep.;esp. freq.: se diis, or simply se,
to devote one's self to death, to sacrifice one's self, Cic. N. D. 2, 3 fin.; id. Fin. 2, 19, 61:se pro aere alieno, in jesting allusion to the death of the Decii,
id. Phil. 11, 6, 13:se pro patria Quiritibusque Romanis,
Liv. 5, 41, 3; id. 8, 9; 9, 4; Verg. A. 12, 234:devota vita,
Cic. Par. 1, 2, 12; cf.:devotis corporibus in hostem ruentes,
Liv. 9, 17:ancipiti deum irae devotus,
id. 10, 39: hinc Remus auspicio se devovet, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107:devota morti pectora,
Hor. Od. 4, 14, 18; cf.without morti: stabat devota juventus,
Luc. 4, 533:caput pro salute alicujus,
Val. Max. 6, 2, extr. 2 et saep.—Transf., to devote, give up, attach (rarely):C.vobis animam hanc devovi,
Verg. A. 11, 442; cf.:suos annos soli tibi,
Ov. M. 14, 683; esp.: se, to give one's self up to, devote one's self to:se amicitiae alicujus,
Caes. B. G. 3, 22, 2; cf.:se gloriae,
Curt. 9, 6 fin.:se regibus,
Sall. Hist. Fragm. 1, 73.—To promise solemnly, vow; with inf. or obj. clause (late Lat.):D.qui se devoverunt, nec manducare nec bibere,
Vulg. Act. 23, 21:totam vitam suam serviturum se esse devovit,
August. Serm. 286, 4; Gregor. M. Homil. 1, 19, 7.—To mark out, destine, appoint:II.exspectatione omnium T. Annio devota et constituta ista hostia esse videtur,
Cic. Harusp. Resp. 3, 6.—Qs. to devote to the infernal gods, i. e. to curse, to execrate (mostly poet. and in post-Aug. prose—for syn. cf. detestor):III.aliquem,
Nep. Alcib. 4, 5:natum suum (Theseus),
Ov. F. 6, 738:se ipse,
Quint. 5, 6, 2:scelerata arma,
Ov. M. 5, 102:suas artes,
id. ib. 8, 234:devota arbos,
Hor. Od. 3, 4, 27:devoti sanguinis aetas,
id. Epod. 16, 9 et saep.; v. such a form of imprecation in Macr. S. 3, 9.—To bewitch by conjurations ( poet.):A.aliquem carminibus, pollentibus herbis,
Tib. 1, 8, 18:aliquem trajectis lanis,
Ov. Am. 3, 7, 80; cf.:devota veneno corpora,
id. ib. 3, 7, 27. —Hence, dēvōtus, a, um, P. a. (acc. to no. I. B.).Devoted to any one, i. e. attached, faithful (post-Aug.):B.ni tibi deditus essem Devotusque cliens,
Juv. 9, 72;so with deditus,
Sen. Ben. 3, 5:devotissimus alicui,
Suet. Caes. 67 fin.; cf. Sen. Ben. 5, 17; and:DEVOTISSIMVS NVMINI MAIESTATIQVE EIVS,
Inscr. Orell. 859; and so in comp., Claud. B. Gild. 289: animus alicui devotus, Tiber. ap. Suet. Tib. 67:equester ordo scenae harenaeque devotus,
id. Calig. 30.— Poet.:devotae in externa proelia dextrae,
ready for, Luc. 3, 311.— Subst.:cum DC devotis, quos illi Soldurios appellant,
with six hundred faithful followers, Caes. B. G. 3, 22, 1. —In Christian authors, pious, devout:C.Roma Deo,
Prud. adv. Symm. 2 fin.:filia Christo,
Hier. Ep. 108, 2:jejunia,
Aus. Idyll. 1, 2; so, obedient to authority, Cassiod. Varr. 2, 16.—Like deditus, given to, abandoned to a habit or thing (rare):vino,
Phaedr. 4, 5, 6.— Adv.: dēvōtē, devotedly, faithfully: devote ac strenue, Cod. Th. 6, 24, 10.— Sup.:Deo devotissime serviamus,
Lact. 6, 9 fin.; Aug. Ep. 86 fin. -
73 dulcedo
dulcēdo, ĭnis, f. [dulcis], sweetness.I.Lit., a sweet taste (rare):II.radix amara cum quadam dulcedine,
Plin. 25, 6, 30, § 66; Vulg. Exod. 15, 25.—Far more freq. and class.,Trop., pleasantness, agreeableness, delightfulness, charm:nimia aquarum,
Lucr. 6, 1266; cf.:frugum et vini,
Liv. 5, 33:vini,
Plin. 14, 22, 28, § 137:aut aliquem fructum capiant dulcedinis almae (shortly before opp. dolor),
Lucr. 2, 971; cf. Cic. Fin. 2, 13; 2, 34, 114; id. Leg. 1, 17 fin.; Verg. G. 1, 412; 4, 55: honoris et pecuniae, Matius ap. Cic. Fam. 11, 28, 2: avium ( genit. obj.), Auct. ap. Quint. 9, 3, 70:agrariae legis,
Liv. 2, 42:potestatis ejus,
id. 5, 6 fin.:vitae,
Cels. 6, 6:orationis,
Cic. de Or. 3, 40, 161; cf.vocis,
Ov. M. 1, 709:gloriae,
Cic. Arch. 10, 24:iracundiae,
id. Q. Fr. 1, 2, 2 fin.; cf.irae,
Liv. 9, 14 fin.:otii,
Tac. A. 1, 2:amoris,
Verg. A. 11, 538 et saep.:plebeios creandi,
Liv. 5, 13; cf.praedandi,
id. 6, 41 fin.:scabendi,
Plin. 8, 25, 37, § 90:furandi,
id. 8, 57, 82, § 222 al. —In plur., Vitr. 7 praef. -
74 ecfacio
ef-fĭcĭo ( ecfacio), fēci, fectum, 3 ( perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).I.In gen.(α).With acc.:(β).male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat,
Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2:magna facinora,
Plaut. Ps. 2, 1, 16; so,facinora,
Cic. Phil. 2, 42, 109; cf.opus,
id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.:pontem,
id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.:ligneas turres, tormenta,
id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.:castella,
id. ib. 3, 44, 3:panes ex hoc (genere radicis),
id. ib. 3, 48, 3:sphaeram (Archimedes),
Cic. Rep. 1, 17:columnam,
id. Verr. 2, 1, 56 et saep.:Mosa insulam efficit Batavorum,
Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.:portum (insula),
id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160:magnum numerum cratium, scalarum, etc.,
Caes. B. G. 7, 81, 1:aliquid dignum dono deorum,
Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120:civitatem,
id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32:varios concentus, septem sonos,
id. ib. 6, 18:magnas rerum commutationes,
Caes. B. C. 3, 68, 1:tantos progressus,
Cic. Brut. 78, 272:clamores et admirationes in bonis oratoribus,
id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.:XIII. cohortes,
Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.:delectu habito duas legiones,
id. ib. 1, 31, 2:unam ex duabus (legionibus),
id. ib. 3, 89, 1:ad duo milia ferme boum,
Liv. 22, 16 et saep.:lepide meum officium,
Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.:nostra munia,
id. Stich. 5, 4, 13:munus,
Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16:nuptias alicui,
Ter. And. 3, 4, 16:aurum alicui,
Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23:hanc mulierem tibi,
Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.:quod a Curione effeceram,
had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10:amor mores hominum moros et morosos ecficit,
Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.:fortuna eos efficit caecos, quos complexa est,
Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.:hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit,
id. ib. 1, 38, 6:aliquem consulem,
Cic. Lael. 20, 73:aliquem dictatorem,
id. Att. 15, 21; cf.also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit,
Caes. B. G. 4, 1, 9; and:id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant,
id. B. C. 3, 48, 1.—With ut:(γ).eniti et efficere, ut, etc.,
Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.:hoc si efficiam plane, ut, etc.,
Plaut. Mil. 3, 3, 62:si id efficere non posset, ut, etc.,
Caes. B. G. 5, 50, 3:neque polliceor me effecturum, ut, etc.,
Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut:effice, di coëamus in unum,
Ov. F. 3, 683.—With ne (rare):(δ).efficio ne cui molesti sint publicani,
Cic. Att. 6, 1, 16:qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat,
id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6:efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas,
Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.:aliquem or aliquid, ne, etc.,
ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, [p. 630] 29; so with quo magis:(ε).saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit,
Liv. 2, 60, 1.—With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.):(ζ).vehementer efficit ea coire, etc.,
Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—Absol. (freq. and class.):II.si effecero, Dabin' mihi argentum?
Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.:se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre,
Cic. Rep. 5, 3.In partic.A.In econom. lang., to produce, bear, yield:B.(ager Leontinus) plurimum efficit,
Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.:ager efficit cum octavo, cum decumo,
id. ib. 2, 3, 47:si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant,
Col. 3, 3, 3:cum matres binae ternos haedos efficiunt,
id. 7, 6, 7.— Transf. to persons:liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur,
i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin. —Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum:C.ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt,
Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before:nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam),
Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.):1.quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales,
id. Tusc. 1, 31 fin. —In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something):ita efficitur, ut omne corpus mortale sit,
id. N. D. 3, 12, 30:ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse,
id. Tusc. 3, 5, 25; cf.:ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura,
id. Rep. 3, 11:quid igitur efficitur?
what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,effĭcĭens, entis, P. a.A.Adj., effecting, effective, efficient. —In philos. lang.:B.proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis,
Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so,voluptatis (virtus),
id. ib. 3, 33; cf.:ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum,
id. Fin. 2, 7, 21; and:(causae) efficientes pulcherrimarum rerum,
id. Univ. 14 fin. —* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter):2.ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat,
Cic. Fat. 15, 34.—effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.A.Effected, completed:B.una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae,
Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.:aliquid nitidius atque effectius,
Quint. 12, 10, 45.—Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf.a.res,
id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. — Adv.: effecte.Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—b. -
75 edico
ē-dīco, xi, ctum, 3 (old form, subj.: EXDEICATIS; gerund.: EXDEICENDUM, S. C. de Bacchan.; imperat.:I.edice,
Verg. A. 11, 463; Stat. Th. 12, 598), v. a.A t. t. of magistrates, to declare, publish, make known a decree, ordinance, etc.; hence, to establish, decree, ordain by proclamation (cf.: praecipio, mando, jubeo).A.In gen., with ut or ne:B.consulem edicere, ut senatus senatusconsulto ne obtemperet... edicere est ausus, ut senatus ad vestitum rediret,
Cic. Pis. 8; so id. Vatin. 14; id. Q. Fr. 1, 1, 9 al.; cf. in the abl. part. perf.:edicto, ut and ne,
Liv. 10, 36; 5, 19; Cic. Att. 11, 7, 2; and with a simple subj.:cum tribuni plebis edixissent, senatus adesset, etc.,
id. Fam. 11, 6; so Verg. A. 10, 258; 3, 235.—With acc.:non proscriptā neque edictā die,
Cic. Verr. 2, 1, 54; so,dies edicta,
Liv. 33, 14 fin.:diem comitiis,
id. 26, 18; 31, 49 fin.:diem exercitui ad conveniendum,
id. 31, 11; cf. id. 22, 12; 29, 1:justitium,
Cic. Phil. 6, 1, 2:comitia a. d. XI. Kal. Febr.,
id. Q. Fr. 2, 2, 2:senatum in diem posterum,
Liv. 3, 38 fin.; cf. Suet. Caes. 80:conventum sociis Tarraconem,
Liv. 26, 51:novemdiale sacrum,
id. 21, 62; cf.:supplicationem populo in diem unum,
id. 32, 1 fin.:delectum,
id. 2, 55:praedam omnem militibus,
id. 8, 36 et saep.—With an obj. acc. and inf.:edixit, sese judicium injuriarum non daturum,
Cic. Verr. 2, 2, 27; so Liv. 21, 11; 26, 27.— Absol.:quod Vitellius de caerimoniis publicis edixisset,
Tac. H. 2, 91; cf.:de natali suo,
Suet. Calig. 26:de iisdem,
id. Rhet. 1. —In partic., of the praetor, to make known, on entering upon his office, the principles on which he intends to administer it:II.est tibi edicendum quae sis observaturus in jure dicendo,
Cic. Fin. 2, 22, 74; v. edictum.Transf. in gen., to make known, dectare, appoint, establish, order, ordain any thing (freq. and class.):B.ut tu scire possis, edico tibi: Si falsa dices, etc.,
Plaut. Mil. 3, 2, 29; cf. id. ib. 2, 2, 4; id. Capt. 4, 2, 23.—With ut or ne, id. Ps. 1, 1, 125; 1, 5, 91; 3, 2, 66; id. Pers. 2, 2, 58; id. Truc. 4, 3, 6; Ter. Eun. 3, 5, 30; id. Hec. 4, 1, 50; Hor. S. 2, 3, 227 al.—With acc. and inf.:dico, edico vobis, nostrum esse illum erilem filium,
Ter. Eun. 5, 5, 20;nullus fere ab eo (sc. Demosthene) locus sine quadam conformatione sententiae edicitur,
Cic. Or. 39 fin. — With rel. clause:jussus a consule, quae sciret edicere,
to discover, communicate, give notice, Sall. C. 48, 4 Kritz.:si prius, quid maxime reprehendere Scipio solitus sit, edixero,
Cic. Lael. 16, 59:hoc simul edixi,
Hor. Ep. 1, 19, 10; id. S. 2, 2, 51:incipiens stabulis edico in mollibus herbam Carpere oves,
Verg. G. 3, 295; cf. id. A. 11, 463; Sil. 7, 313; 528:legem remittere edixit (rex),
Curt. 6, 11, 20.— -
76 edoceo
ē-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a., to teach thoroughly; to instruct, inform, apprise one of any thing (class.; for syn. cf.: doceo, perdoceo, erudio, praecipio, instituo). —With acc. pers. and rei:II.eadem haec intus edocebo, quae ego scio, Stratippoclem,
Plaut. Ep. 5, 1, 56; so id. Trin. 2, 2, 91; Sall. C. 16, 1; Liv. 1, 20; Plin. Pan. 26 al.; cf. in the pass.:Cicero per legatos cuncta edoctus,
Sall. C. 45, 1; Liv. 25, 40; Tac. A. 13, 47; Luc. 1, 587; and with acc. pers. and inf.:Etruscam Edocuit gentem casus aperire futuros,
Ov. M. 15, 559; cf. in the pass.:edoctus tandem deos esse,
Liv. 29, 18.— With acc. pers. and rel. clause:quos ille edocuerat, quae dici vellet,
Caes. B. G. 7, 38, 4; so id. B. C. 3, 108, 2; cf. in the pass.:ante edocti, quae interrogati pronuntiarent,
id. B. G. 7, 20, 10; Liv. 32, 26:eadem fere quae Volturcius de paratis incendiis senatum edocet (Kritz. docet),
Sall. C. 48, 4:ab Evandro edocti,
Liv. 32, 26; cf.:tot cladibus edocti,
id. 30, 37; and:in qua (disciplina) edoctus esset,
id. 24, 4:aliquid,
Plaut. Truc. 1, 1, 3:omnia ordine,
Liv. 24, 24.— With interrog. clause:quid fieri velit, edocet,
Caes. B. G. 3, 18, 2; 7, 19, 4; Liv. 37, 25; cf. Ter. Ph. 3, 3, 7; and with obj. acc. and inf., Verg. A. 8, 13:ut edoceas, ut res se habet,
Plaut. Trin. 3, 3, 20.—With acc. pers. and subj. clause:Phanium edocebo, Ne quid vereatur Phormionem,
Ter. Ph. 5, 2, 17.—Transf., of abstract subjects:fama Punici belli satis edocuerat, viam tantum Alpes esse,
Liv. 27, 39: edocuit tamen ratio... ut videremus, etc., * Cic. Tusc. 3, 33, 80.—Hence, * ēdŏcenter, adv., instructively:scriptum est,
Gell. 16, 8, 3. -
77 effectum
ef-fĭcĭo ( ecfacio), fēci, fectum, 3 ( perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).I.In gen.(α).With acc.:(β).male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat,
Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2:magna facinora,
Plaut. Ps. 2, 1, 16; so,facinora,
Cic. Phil. 2, 42, 109; cf.opus,
id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.:pontem,
id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.:ligneas turres, tormenta,
id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.:castella,
id. ib. 3, 44, 3:panes ex hoc (genere radicis),
id. ib. 3, 48, 3:sphaeram (Archimedes),
Cic. Rep. 1, 17:columnam,
id. Verr. 2, 1, 56 et saep.:Mosa insulam efficit Batavorum,
Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.:portum (insula),
id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160:magnum numerum cratium, scalarum, etc.,
Caes. B. G. 7, 81, 1:aliquid dignum dono deorum,
Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120:civitatem,
id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32:varios concentus, septem sonos,
id. ib. 6, 18:magnas rerum commutationes,
Caes. B. C. 3, 68, 1:tantos progressus,
Cic. Brut. 78, 272:clamores et admirationes in bonis oratoribus,
id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.:XIII. cohortes,
Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.:delectu habito duas legiones,
id. ib. 1, 31, 2:unam ex duabus (legionibus),
id. ib. 3, 89, 1:ad duo milia ferme boum,
Liv. 22, 16 et saep.:lepide meum officium,
Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.:nostra munia,
id. Stich. 5, 4, 13:munus,
Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16:nuptias alicui,
Ter. And. 3, 4, 16:aurum alicui,
Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23:hanc mulierem tibi,
Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.:quod a Curione effeceram,
had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10:amor mores hominum moros et morosos ecficit,
Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.:fortuna eos efficit caecos, quos complexa est,
Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.:hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit,
id. ib. 1, 38, 6:aliquem consulem,
Cic. Lael. 20, 73:aliquem dictatorem,
id. Att. 15, 21; cf.also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit,
Caes. B. G. 4, 1, 9; and:id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant,
id. B. C. 3, 48, 1.—With ut:(γ).eniti et efficere, ut, etc.,
Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.:hoc si efficiam plane, ut, etc.,
Plaut. Mil. 3, 3, 62:si id efficere non posset, ut, etc.,
Caes. B. G. 5, 50, 3:neque polliceor me effecturum, ut, etc.,
Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut:effice, di coëamus in unum,
Ov. F. 3, 683.—With ne (rare):(δ).efficio ne cui molesti sint publicani,
Cic. Att. 6, 1, 16:qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat,
id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6:efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas,
Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.:aliquem or aliquid, ne, etc.,
ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, [p. 630] 29; so with quo magis:(ε).saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit,
Liv. 2, 60, 1.—With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.):(ζ).vehementer efficit ea coire, etc.,
Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—Absol. (freq. and class.):II.si effecero, Dabin' mihi argentum?
Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.:se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre,
Cic. Rep. 5, 3.In partic.A.In econom. lang., to produce, bear, yield:B.(ager Leontinus) plurimum efficit,
Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.:ager efficit cum octavo, cum decumo,
id. ib. 2, 3, 47:si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant,
Col. 3, 3, 3:cum matres binae ternos haedos efficiunt,
id. 7, 6, 7.— Transf. to persons:liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur,
i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin. —Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum:C.ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt,
Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before:nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam),
Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.):1.quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales,
id. Tusc. 1, 31 fin. —In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something):ita efficitur, ut omne corpus mortale sit,
id. N. D. 3, 12, 30:ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse,
id. Tusc. 3, 5, 25; cf.:ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura,
id. Rep. 3, 11:quid igitur efficitur?
what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,effĭcĭens, entis, P. a.A.Adj., effecting, effective, efficient. —In philos. lang.:B.proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis,
Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so,voluptatis (virtus),
id. ib. 3, 33; cf.:ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum,
id. Fin. 2, 7, 21; and:(causae) efficientes pulcherrimarum rerum,
id. Univ. 14 fin. —* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter):2.ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat,
Cic. Fat. 15, 34.—effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.A.Effected, completed:B.una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae,
Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.:aliquid nitidius atque effectius,
Quint. 12, 10, 45.—Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf.a.res,
id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. — Adv.: effecte.Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—b. -
78 efficio
ef-fĭcĭo ( ecfacio), fēci, fectum, 3 ( perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).I.In gen.(α).With acc.:(β).male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat,
Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2:magna facinora,
Plaut. Ps. 2, 1, 16; so,facinora,
Cic. Phil. 2, 42, 109; cf.opus,
id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.:pontem,
id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.:ligneas turres, tormenta,
id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.:castella,
id. ib. 3, 44, 3:panes ex hoc (genere radicis),
id. ib. 3, 48, 3:sphaeram (Archimedes),
Cic. Rep. 1, 17:columnam,
id. Verr. 2, 1, 56 et saep.:Mosa insulam efficit Batavorum,
Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.:portum (insula),
id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160:magnum numerum cratium, scalarum, etc.,
Caes. B. G. 7, 81, 1:aliquid dignum dono deorum,
Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120:civitatem,
id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32:varios concentus, septem sonos,
id. ib. 6, 18:magnas rerum commutationes,
Caes. B. C. 3, 68, 1:tantos progressus,
Cic. Brut. 78, 272:clamores et admirationes in bonis oratoribus,
id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.:XIII. cohortes,
Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.:delectu habito duas legiones,
id. ib. 1, 31, 2:unam ex duabus (legionibus),
id. ib. 3, 89, 1:ad duo milia ferme boum,
Liv. 22, 16 et saep.:lepide meum officium,
Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.:nostra munia,
id. Stich. 5, 4, 13:munus,
Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16:nuptias alicui,
Ter. And. 3, 4, 16:aurum alicui,
Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23:hanc mulierem tibi,
Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.:quod a Curione effeceram,
had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10:amor mores hominum moros et morosos ecficit,
Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.:fortuna eos efficit caecos, quos complexa est,
Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.:hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit,
id. ib. 1, 38, 6:aliquem consulem,
Cic. Lael. 20, 73:aliquem dictatorem,
id. Att. 15, 21; cf.also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit,
Caes. B. G. 4, 1, 9; and:id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant,
id. B. C. 3, 48, 1.—With ut:(γ).eniti et efficere, ut, etc.,
Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.:hoc si efficiam plane, ut, etc.,
Plaut. Mil. 3, 3, 62:si id efficere non posset, ut, etc.,
Caes. B. G. 5, 50, 3:neque polliceor me effecturum, ut, etc.,
Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut:effice, di coëamus in unum,
Ov. F. 3, 683.—With ne (rare):(δ).efficio ne cui molesti sint publicani,
Cic. Att. 6, 1, 16:qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat,
id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6:efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas,
Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.:aliquem or aliquid, ne, etc.,
ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, [p. 630] 29; so with quo magis:(ε).saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit,
Liv. 2, 60, 1.—With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.):(ζ).vehementer efficit ea coire, etc.,
Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—Absol. (freq. and class.):II.si effecero, Dabin' mihi argentum?
Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.:se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre,
Cic. Rep. 5, 3.In partic.A.In econom. lang., to produce, bear, yield:B.(ager Leontinus) plurimum efficit,
Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.:ager efficit cum octavo, cum decumo,
id. ib. 2, 3, 47:si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant,
Col. 3, 3, 3:cum matres binae ternos haedos efficiunt,
id. 7, 6, 7.— Transf. to persons:liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur,
i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin. —Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum:C.ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt,
Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before:nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam),
Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.):1.quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales,
id. Tusc. 1, 31 fin. —In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something):ita efficitur, ut omne corpus mortale sit,
id. N. D. 3, 12, 30:ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse,
id. Tusc. 3, 5, 25; cf.:ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura,
id. Rep. 3, 11:quid igitur efficitur?
what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,effĭcĭens, entis, P. a.A.Adj., effecting, effective, efficient. —In philos. lang.:B.proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis,
Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so,voluptatis (virtus),
id. ib. 3, 33; cf.:ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum,
id. Fin. 2, 7, 21; and:(causae) efficientes pulcherrimarum rerum,
id. Univ. 14 fin. —* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter):2.ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat,
Cic. Fat. 15, 34.—effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.A.Effected, completed:B.una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae,
Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.:aliquid nitidius atque effectius,
Quint. 12, 10, 45.—Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf.a.res,
id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. — Adv.: effecte.Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—b. -
79 efflo
I.Act.A.In gen.:B.(Sol) suos efflavit ignes,
Lucr. 5, 652; cf.:ignes Aetnaeos faucibus,
Verg. A. 7, 786:ignes ore et naribus,
Ov. M. 2, 85:lucem elatis naribus (equi solis),
Verg. A. 12, 115:mare patulis naribus,
Ov. M. 3, 686; cf.:nimbos in sublime (balaenae),
Plin. 9, 6, 6, § 16:pulverem,
id. 29, 6, 39, § 138:vina somno,
Stat. Th. 5, 209:omnem colorem,
i. e. to lose, Lucr. 2, 833 et saep.:bestiolae si efflantur (vento),
Varr. R. R. 1, 12, 2.—Esp. freq.:2.animam,
to breathe out one's life, to expire, Cic. Tusc. 1, 9 fin.; Plaut. Pers. 4, 4, 86:a milite omnis spes,
id. Truc. 4, 4, 23; Cic. Mil. 18 fin.; Nep. Paus. 5, 4; Suet. Dom. 2; id. Aug. 99;for which also: extremum halitum, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 22: vitam in nubila,
Sil. 17, 557; and absol.: (anguem) Abicit efflantem, Cic. poët. Div. 1, 47, 106.—Transf.* (α). (β).With an obj. acc. and inf., to say with one's last breath:II.quam verum est, quod moriens (Brutus) efflavit, non in re, sed in verbo tantum esse virtutem,
Flor. 4, 7, 11.—Neutr. (very seldom):flamma,
Lucr. 6, 681; 699; Stat. Th. 10, 109; Ven. Fort. 4, 26, 128. -
80 ego
ĕgō̆ (ŏ always in poets of the best age, as Cat., Verg., Hor., etc.; ō ante-class. and post-Aug., as Juv. 17, 357; Aus. Epigr. 54, 6, v. Corss. Ausspr. 2, 483; gen. mei; dat. mihi; acc. and abl. me; plur., nom., and acc. nos; gen., mostly poet., nostrum; gen. obj. nostri, rarely nostrum; for the gen. possess. the adj. noster was used, q. v.; cf. Roby, Gram. 1, § 388; dat. and abl. nobis; mi in dat. for mihi, part., Varr. R. R. 2, 5; Lucr. 3, 106; Verg. A. 6, 104;I.in prose,
Cic. Fam. 7, 24, 2; id. Att. 1, 8, 3 et saep.; old form also MIHEI, C. I. L. 1, 1016 al.; v. Neue, Formenl. 2, 180; old form of the acc. MEHE, acc. to Quint. 1, 5, 21 med.; Plaut. Capt. 2, 3, 45; id. Am. 1, 1, 244; Inscr. Orell. 2497; gen. plur. nostrorum, Plaut. Mil. 2, 2, 110; id. Poen. 3, 1, 37; 4, 2, 39; id. Am. Fragm. ap. Non. 285, 26; dat. and abl. NIS = nobis, acc. to Fest. S. V. CALLIM, p. 47, 3 Müll.; acc. ENOS, Carm. Arval., Wordsworth, Fragm. and Spec. p. 160.—But as to me = mihi, cited in Fest. p. 181, 6 sq. Müll., me is there not dat., but acc., v. Vahl. ad Enn. p. 21), pron. pers. [Gr. egô; Sanscr. aham; Goth. ik; Germ. ich; Engl. I, etc.; plur. nos; Gr. nôï, nôïn, from same stem with acc. sing. me, Curt. Gr. Etym. p. 533], I.Prop.:II.meruimus et ego et pater de vobis,
Plaut. Am. prol. 40:tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum?
id. ib. 1, 1, 218; cf.:ego tu sum, tu es ego: unanimi sumus,
id. Sticn. 5, 4, 49; the combination alter ego v. under alter.—Emphasized.A.By the suffixes met and pte: Am. Quis te verberavit? So. Egomet memet, Plaut. Am. 2, 1, 60:B.credebam primo mihimet Sosiae,
id. ib. 2, 1, 50:quasi per nebulam nosmet scimus,
id. Ps. 1, 5, 48:med erga,
id. Capt. 2, 3, 56:cariorem esse patriam nobis quam nosmetipsos,
Cic. Fin. 3, 19 fin. et saep.: mihipte, Cato ap. Fest. p. 103:mepte fieri servom,
Plaut. Men. 5, 8, 10.—By repetition:III.meme ad graviora reservat,
Sil. 9, 651 (but Verg. A. 9, 427, is written me, me); cf.: met and pte.—Esp. to be noted are,1.Mihi and nobis as dativi ethici (Zumpt Gr. § 408;2.A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit,
Cic. Rep. 1, 19; cf. id. Par. 5, 2; Hor. Ep. 1, 3, 15; and in the plur.:quid ait tandem nobis Sannio?
Ter. Ad. 2, 4, 12:sit mihi (orator) tinctus litteris, etc.,
Cic. de Or. 2, 20, 85; cf. Liv. praef. § 9; 2, 29 fin.; Quint. 1, 11, 14; 2, 4, 9; 12, 2, 31; Verg. G. 1, 45; Sil. 1, 46 Drak.; and in the plur.:nobis jam paulatim accrescere puer incipiat,
Quint. 1, 2, 1:hic mihi Q. Fufius pacis commoda memorat,
Cic. Phil. 8, 4; cf. Sall. C. 52, 11 Kritz; Cat. 24, 4:tu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, etc.,
Verg. E. 8, 6 et saep.—Mecum, nobiscum (v. cum, II. fin.).—3.Ad me veni, i. e. ad meam domum, Cic. Att. 16, 10, v. ad, A. 2. a.(β).. —4.Nos, etc., for ego, etc., in grave or official lang., etc.:nobis consulibus,
Cic. Cat. 3, 8, 18; id. Fam. 1, 7, 4; cf. Verg. E. 1, 4; so with sing. constr.:nec merito nobis inimica merenti,
Tib. 3, 6, 55; cf. Cat. 107, 5:absente nobis,
Ter. Eun. 4, 3, 7; Plaut. Am. 2, 2, 204.
См. также в других словарях:
Obj — (or .OBJ) is a geometry definition file format first developed by Wavefront Technologies for its Advanced Visualizer animation package. The file format is open and has been adopted by other 3D graphics application vendors and can be… … Wikipedia
OBJ — or OBJ may refer to: Object file, an organized machine code file created by a compiler with .obj file extension Relocatable Object Module Format, an Object file for Intel microprocessors with .obj file extension Wavefront .obj file, a 3D geometry … Wikipedia
OBJ — или Obj (сокр. англ. object, «объект») многозначное сокращение. Означает несколько форматов и расширений файлов, в том числе: .obj расширение объектных модулей у ряда компиляторов Wavefront OBJ формат файлов геометрии объекта, используется в … Википедия
Obj — Obj, Fluß, s. Ob … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Obj — Obj, Strom, s. Ob … Kleines Konversations-Lexikon
obj — abbrev. 1. object 2. objection 3. objective * * * … Universalium
.obj — obj, Dateierweiterung für eine Objektcode Datei (Objektcode) … Universal-Lexikon
obj — abbrev. 1. object 2. objection 3. objective … English World dictionary
Obj — У этого термина существуют и другие значения, см. OBJ. OBJ geometry format Расширение .obj MIME text/plain Разработан Wavefront Technologies Тип формата 3D model format OBJ это формат файлов описания геометрии, разработанный в Wavefront… … Википедия
.OBJ — Objet 3D (format de fichier) OBJ est un format de fichier contenant la description d une géométrie 3D. Il a été défini par la société Wavefront Technologies dans le cadre du développement de son logiciel d animation Advanced Visualizer. Ce format … Wikipédia en Français
OBJ — Objet 3D (format de fichier) OBJ est un format de fichier contenant la description d une géométrie 3D. Il a été défini par la société Wavefront Technologies dans le cadre du développement de son logiciel d animation Advanced Visualizer. Ce format … Wikipédia en Français