Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

mangle

  • 1 Aramides mangle

    3. ENG little [Spix’s] wood rail
    4. DEU Küstenralle f
    5. FRA râle m des palétuviers

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE — AVES > Aramides mangle

  • 2 Aramides mangle

    ENG little wood-rail

    Animal Names Latin to English > Aramides mangle

  • 3 carnificō

        carnificō —, —, āre    [carnifex], to cut to pieces, mangle: carnificari (hostes) iacentes, L.
    * * *
    carnificare, carnificavi, carnificatus V
    execute; behead; butcher; cut in pieces, mangle

    Latin-English dictionary > carnificō

  • 4 discerpō

        discerpō psī, ptus, ere    [dis- + carpo], to tear in pieces, rend, mangle, mutilate: animus nec dividi nec discerpi potest: discerptum regem manibus, L.: membra gruis, H.—Poet.: aurae Omnia discerpunt, scatter, V. — Fig.: divolso et quasi discerpta contrectare, treat in fragments: alqm dictis, Ct.
    * * *
    discerpere, discerpsi, discerptus V
    pluck or tear in pieces; rend, mutilate, mangle

    Latin-English dictionary > discerpō

  • 5 lacerō

        lacerō āvī, ātus, āre    [lacer], to tear to pieces, mangle, rend, mutilate, lacerate: Quin laceres quemquam nacta sis, T.: lacertum Largi: membra aliena, Iu.: tergum virgis, L.: Quid miserum laceras? V.: ferro, H.: Lacerari morsibus saevis canum, Ph.— To break up, wreck, shatter: navem Ulixis, O.: navīs, L.— To waste, plunder: orbem, Iu.—Fig., to wound, hurt, distress, torture, pain, afflict: intolerabili dolore lacerari: fame, O.: meus me maeror lacerat.— To ruin, destroy, dissipate, squander, waste: patriam scelere: pecuniam: bona patria manu, ventre, S.— To censure, tear to pieces, slander, asperse, abuse, rail at: invidia, quae solet lacerare plerosque: laceratus probris tribunus, L.: me vosque male dictis, S.
    * * *
    lacerare, laceravi, laceratus V
    mangle; slander, torment, harass; waste; destroy; cut

    Latin-English dictionary > lacerō

  • 6 laniō

        laniō āvī, ātus, āre    [lanius], to tear in pieces, rend, mangle, lacerate: hominem: corpora a feris laniata: lanianda viscera praebere, L.: vestem, O.: laniatus corpore toto, V.: Lavinia roseas laniata genas, V.: comas, O.: flamina mundum laniant, O.—Fig.: laniarunt carmina linguae, O.
    * * *
    laniare, laniavi, laniatus V
    tear, mangle, mutilate, pull to pieces

    Latin-English dictionary > laniō

  • 7 ē-vīscerō

        ē-vīscerō —, ātus, āre    [ex + viscera], to deprive of entrails, disembowel, eviscerate: corpus, Enn. ap. C.: columbam pedibus uncis, mangle, V.

    Latin-English dictionary > ē-vīscerō

  • 8 lancinō

        lancinō —, ātus, āre,    to squander, dissipate: bona lancinata sunt, Ct.
    * * *
    lancinare, lancinavi, lancinatus V TRANS
    tear in/to pieces, rend (apart), mangle

    Latin-English dictionary > lancinō

  • 9 carnificor

    carnificari, - V DEP
    execute; behead; butcher; cut in pieces, mangle

    Latin-English dictionary > carnificor

  • 10 carnufico

    carnuficare, carnuficavi, carnuficatus V
    execute; behead; butcher; cut in pieces, mangle

    Latin-English dictionary > carnufico

  • 11 carnuficor

    carnuficari, - V DEP
    execute; behead; butcher; cut in pieces, mangle

    Latin-English dictionary > carnuficor

  • 12 lacero

    to tear to pieces, mangle / squander money / slander someone.

    Latin-English dictionary of medieval > lacero

  • 13 trunco

    maim, mutilate, mangle / imperfect, not whole, missing a part.

    Latin-English dictionary of medieval > trunco

  • 14 discerpo

    dis-cerpo, psi, ptum, 3, v. a. [carpo], to pluck or tear in pieces, to rend, to mangle (class.).
    I.
    Lit.:

    animus nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest,

    Cic. Tusc. 1, 29, 71; cf. id. N. D. 1, 11, 27:

    inter orgia Bacchi discerptum iuvenem sparsere per agros,

    Verg. G. 4, 522:

    aliquem,

    Liv. 1, 16; Suet. Caes. 17:

    semiustum cadaver (canes),

    id. Dom. 15:

    membra gruis,

    Hor. S. 2, 8, 86 et saep.:

    in parvas partīs aurum,

    Lucr. 2, 829; Vulg. Judic. 4, 6 al.—
    B.
    Transf., to scatter, disperse, destroy:

    quae cuncta aërii discerpunt irrita venti,

    Cat. 64, 142; cf. Verg. A. 9, 313.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen.:

    divulsa et quasi discerpta contrectare,

    Cic. de Or. 3, 6, 24:

    rem quae proposita est, quasi in membra,

    id. Top. 5, 28. —
    B.
    In partic. (like carpo, II. B.; concerpo, II.), to tear in pieces with words, to revile:

    me infestis dictis,

    Cat. 66, 73; cf.:

    lacerare carmina,

    Ov. P. 4, 16, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > discerpo

  • 15 intercido

    1.
    inter-cīdo, īdi, īsum, 3, v. a. [caedo], to cut asunder, cut up, cut to pieces, divide, pierce, cut through.
    I.
    Lit.:

    harundinetum,

    to thin out by cutting, Col. 4, 32, 4:

    venas,

    Plin. 11, 37, 65, § 174:

    radices,

    id. 18, 19, 49, 2, § 177:

    olivas acuto calamo,

    Pall. Nov. 22, 3:

    lacus, interciso monte, in Nar defluit,

    Cic. Att. 4, 15, 5; cf.:

    an Isthmos intercidi possit,

    Quint. 8, 3, 46:

    aedis,

    Dig. 9, 2, 49:

    flammas ignis,

    Vulg. Psa. 28, 7:

    pontem,

    to cut down, Liv. 36, 6.—
    B.
    Esp., of accounts, to mutilate, falsify:

    commentarios,

    Plin. Ep. 6, 22, 4:

    rationes dominicas,

    Dig. 11, 3, 1, § 5. —
    II.
    Transf., to part, divide, cut up, mangle, mutilate, destroy:

    sententias,

    to pervert in reading, Gell. 13, 30, 9:

    lux intercisa,

    Stat. Th. 2, 184:

    jugum mediocri valle a castris intercisum,

    separated, Hirt. B. G. 8, 14: dies intercisi, half-holidays: intercisi dies sunt, per quos mane et vesperi est nefas;

    medio tempore, inter hostiam caesam et exta porrecta, fas: a quo quod fas tum intercedit: aut eo est intercisum nefas, intercisum,

    Varr. L. L. 6, § 31 Müll.; cf. Macr. S. 1, 16; Ov. F. 1, 49. — Hence, intercīsē, adv., piecemeal, interruptedly, confusedly, Cic. Part. Or. 7, 24; Gell. 11, 2, 5:

    dictum,

    syncopated, id. 15, 3, 4.
    2.
    inter-cĭdo, ĭdi, 3, v. n. [cado], to fall between.
    I.
    Lit.:

    ita in arto stipatae erant naves ut vix ullum telum in mari vanum intercideret,

    Liv. 26, 39; 21, 8; 3, 10, 6.—
    II.
    Transf.
    A.
    To occur meanwhile, to happen:

    si quae interciderunt, etc.,

    Cic. Fam. 5, 8, 3. —
    B.
    To fall to the ground, go to ruin, be lost, perish: pereant amici, dum una inimici intercidant, Poët. ap. Cic. Deiot. 9, 25:

    intercidunt ova,

    Plin. 9, 51, 74, § 163:

    credo, quia nulla gesta res insignem fecerit consulatum, memoriā intercidisse,

    Liv. 2, 8, 5:

    utrum pejorem vocas, apud quem gratia beneficii intercidit, an apud quem etiam memoria?

    Sen. Ben. 3, 1:

    augur erat: nomen longis intercidit annis,

    Ov. F. 2, 433:

    sive (opera) exstant, sive intercidere,

    Plin. 35, 8, 34, § 53:

    haec sequenti tempore interciderunt,

    Quint. 1, 5, 52:

    cum verba intercidant invalescantque temporibus,

    fall into disuse, become obsolete, id. 10, 2, 13:

    quod si interciderit tibi nunc aliquid (= excidit e memoria),

    something escapes you, you have forgotten something, Hor. S. 2, 4, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > intercido

  • 16 lacero

    lăcĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [lacer], to tear to pieces, to mangle, rend, mutilate, lacerate (class., esp. in the trop. sense; syn.: lanio, discerpo).
    I.
    Lit.:

    quin spolies, mutiles, laceres quemquam nacta sis,

    Ter. Hec. 1, 1, 8: lacerat lacertum Largi mordax Memmius, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240:

    corpus uti volucres lacerent in morte feraeque,

    Lucr. 3, 880:

    membra aliena,

    Juv. 15, 102; cf.: lacerato corpore, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 95 Vahl.):

    morsu viscera, Cic. poët. Tusc. 2, 8: ora, comas, vestem lacerat,

    Ov. M. 11, 726:

    amictus,

    Sil. 13, 389:

    genas,

    Ov. Tr. 3, 3, 51:

    verbere terga,

    id. F. 2, 695:

    Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis,

    Ter. Ad. 3, 2, 17:

    tergum virgis,

    Liv. 3, 58; 26, 13:

    unguibus cavos recessus luminum,

    Sen. Oedip. 968:

    quid miserum laceras?

    Verg. A. 3, 41:

    ferro,

    Hor. C. 3, 27, 46:

    loricam,

    Verg. A. 12, 98: lacerari morsibus saevis canum, Phaedr. 1, 12, 11:

    ferae corpus lacerabant,

    Petr. 115 sq.:

    carnes dentibus,

    Vulg. Job, 13, 4; id. Gen. 40, 19.—
    B.
    Esp.
    1.
    To break up, to wreck, shatter:

    navem Ulixis,

    Ov. P. 3, 6, 19:

    majorem partem classis,

    Vell. 2, 79, 3:

    naves,

    Liv. 29, 8:

    navigia,

    Curt. 4, 3, 18:

    lecticam,

    Suet. Aug. 91.—
    2.
    To cut up, carve:

    obsonium,

    Petr. 36:

    anserem,

    id. 137; 74.—
    3.
    To waste, plunder: cum Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret, Cato ap. Serv. Verg. E. 6, 7, 6:

    orbem,

    Juv. 4, 37.—
    II.
    Trop.
    A.
    To tear to pieces with words, to censure, asperse, abuse, rail at:

    obtrectatio invidiaque, quae solet lacerare plerosque,

    Cic. Brut. 42, 156:

    optimum virum verborum contumeliis,

    id. Phil. 11, 2:

    aliquem probris,

    Liv. 31, 6:

    Pompeium dempto metu lacerant,

    Sall. H. 3, 61, 21 Dietsch:

    meque vosque male dictis,

    id. J. 85, 26:

    famam alicujus,

    to slander, calumniate, id. 38, 54:

    alicujus carmina,

    Ov. P. 4, 16, 1:

    lacerari crebro vulgi rumore,

    Tac. A. 15, 73.—
    B.
    To distress, torture, pain, afflict:

    intolerabili dolore lacerari,

    Cic. Ac. 2, 8, 23:

    quam omni crudelitate lacerastis,

    id. Dom. 23, 59:

    quid laceras pectora nostra morā?

    Ov. H. 15, 212:

    meus me maeror cottidianus lacerat et conficit,

    Cic. Att. 3, 8, 2; cf.:

    aegritudo lacerat, exest animum planeque conficit,

    id. Tusc. 3, 13, 27.—
    C.
    To ruin, destroy, dissipate, squander, waste:

    male suadendo et lustris lacerant homines,

    Plaut. Curc. 4, 2, 22:

    patriam omni scelere,

    Cic. Off. 1, 17, 57:

    bonorum emptores, ut carnifices, ad reliquias vitae lacerandas et distrahendas,

    to scatter, disperse, Cic. Quint. 15, 50:

    pecuniam,

    to squander, id. Verr. 2, 3, 70, § 164:

    lacerari valde suam rem,

    Plaut. Merc. 1, 1, 48; cf.:

    bona patria manu, ventre,

    to lavish, squander, Sall. C. 14, 2:

    diem,

    to waste, Plaut. As. 2, 2, 25; id. Stich. 3, 1, 45.

    Lewis & Short latin dictionary > lacero

  • 17 lancino

    lancĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [cf. lacer], to tear to pieces, to rend, mangle, lacerate ( poet. and post-Aug.).
    I.
    Lit.:

    alium ira in cubili suo confodit... alium intra leges celebrisque spectaculum fori lancinavit, Sen. de Ira, 1, 2, 2: morsu aliquem,

    Plin. 9, 6, 5, § 13:

    conjux membratim lancinatur,

    Arn. 1, 20:

    tot sinus Pelopennesi oram lancinant,

    indent, cut up, Plin. 4, 5, 9, § 19.—
    II.
    Trop., to destroy, consume, waste: Cat. 29, 18:

    vitam (al. lanciniare),

    to fritter away, waste, Sen. Ep. 32, 2:

    credulitatem facetiis jocularibus,

    Arn. 2, 47.

    Lewis & Short latin dictionary > lancino

  • 18 lanio

    1.
    lănĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [etym. dub.; cf. lacer, daknô], to tear or rend in pieces, to mangle, lacerate (class.; cf.: lacero, discerpo, dilanio).
    I.
    Lit.:

    hominem,

    Cic. Fam. 7, 1, 3:

    corpora a feris laniata,

    id. Tusc. 1, 45, 108:

    lanianda viscera praebere,

    Liv. 9, 1, 9:

    laniando dentibus hostem exspirare,

    id. 22, 51, 9:

    foede crura brachiaque,

    Tac. H. 1, 41:

    vestem,

    Ov. M. 5, 398:

    vestes,

    Quint. 11, 3, 174:

    Priamiden laniatum corpore toto vidit,

    Verg. A. 6, 494:

    digitis ora,

    Ov. A. A. 3, 678:

    carmen,

    Dig. 33, 7, 18 init. —With Gr. acc.:

    flavos Lavinia crinīs, Et roseas laniata genas,

    Verg. A. 12, 606:

    comas,

    Ov. M. 4, 139.— Transf., poet.:

    venti mundum laniant,

    Ov. M. 1, 60:

    laniata classis,

    id. H. 7, 175.—
    II.
    Trop. ( poet. and in post-Aug. prose):

    et tua sacrilegae laniarunt carmina linguae,

    Ov. R. Am. 367:

    vitia cor laniant,

    Sen. Ep. 51, 13.
    2.
    lănĭo, ōnis, m. [1. lanio], a butcher (post-class.):

    lanionis instrumentum,

    Dig. 33, 7, 18; 1, 2, 2, § 24:

    quis tibi tunc, lanio, cernenti talia sensus,

    Sedul. Carm. 2, 127.

    Lewis & Short latin dictionary > lanio

  • 19 refringo

    rē̆-fringo, frēgi, fractum, 3, v. a. [frango], to break up, break open (class.; syn.: perfringo, dissicio).
    I.
    Lit.:

    cellas,

    Plaut. Capt. 4, 4, 10: postes portasque, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 7, 622, and ap. Hor. S. 1, 4, 61 (Ann. v. 271 Vahl.); Caes. B. G. 2, 33; Liv. 10, 43; 24, 30; 25, 9 et saep. al.:

    januam,

    Tac. A. 14, 8:

    palatii fores,

    id. H. 1, 35:

    claustra,

    Cic. Mur. 8, 17; Val. Fl. 1, 595:

    carcerem,

    Liv. 34, 44 fin.:

    glaebam et revolvere in pulverem,

    Col. 11, 2, 60:

    totas refringere vestes,

    to tear open, Ov. M. 9, 208:

    radium solis refringi,

    is refracted, Plin. 2, 59, 60, § 150.—
    B.
    In gen., to break, break in pieces, break off ( poet. and in post-Aug. prose):

    quae demersa liquore obeunt, refracta videntur Omnia convorti sursumque supina revorti,

    Lucr. 4, 440:

    refringit virgulta pede vago,

    Cat. 63, 86: ramum, to break off, * Verg. A. 6, 210; so,

    mucronem,

    Plin. 8, 15, 17, § 41; cf.

    aculeos,

    Plin. Ep. 3, 15, 3:

    silvas (Hyleus),

    Stat. Th. 4, 139. —
    II.
    Trop., to break, break in pieces, check, weaken, destroy, etc.:

    vim fluminis,

    Caes. B. G. 7, 56; cf. Liv. 5, 37:

    impotentem dominationem,

    Nep. Lys. 1, 4; cf.:

    Teutonicas opes, Frop. 3, 3 (4, 2), 44: nec Priami domus Achivos refringit,

    Hor. C. 3, 3, 28:

    ingeniorum impetus,

    Plin. Ep. 9, 26, 7:

    claustra pudoris et reverentiae,

    id. ib. 2, 14, 4: verba, to mutilate or mangle speech, like children, Stat. S. 2, 1, 123.

    Lewis & Short latin dictionary > refringo

  • 20 tormentum

    tormentum, i, n. [torqueo, an instrument with which any thing is turned or twisted].
    I.
    An engine for hurling missiles.
    A.
    Lit.:

    tormenta telorum,

    Cic. Tusc. 2, 24, 57:

    tormentis Mutinam verberavit,

    id. Phil. 8, 7, 20; Caes. B. G. 2, 8; 4, 25; id. B. C. 1, 17; Hirt. B. G. 8, 14, 5:

    machinator bellicorum tormentorum,

    Liv. 24, 34, 2; Sil. 6, 279; Tac. A. 2, 81; id. H. 3, 20; 4, 23; Curt. 4, 3, 13.—
    B.
    Transf., a missile, shot thrown by the engine:

    quod unum genus tegumenti nullo telo neque tormento transici posse,

    Caes. B. C. 2, 9;

    telum tormentumve missum,

    id. ib. 3, 51; 3, 56; Plin. 8, 23, 35, § 85; Stat. Th. 9, 145; Curt. 4, 2, 9.—
    II.
    A (twisted) cord, rope: praesectis [p. 1879] crinibus tormenta effecerunt, Caes. B. C. 3, 9:

    falces tormentis introrsus reducebant,

    id. B. G. 7, 22, 2:

    laxare,

    Quint. Decl. 19, 15; Grat. Cyn. 26; Auct. Priap. 6:

    stuppeum,

    App. Mag. p. 276, 14:

    ferreum,

    i. e. fetters, Plaut. Curc. 2, 1, 12; cf.:

    sine tormentorum injuriā,

    Petr. 102.—
    III. A.
    Lit.:

    verberibus ac tormentis quaestionem habere,

    Cic. Phil. 11, 2, 5; 11, 4, 8; 13, 9, 21:

    quaerere de aliquo tormentis,

    id. Deiot. 1, 3; id. Clu. 63, 176 sq.; id. Mil. 21, 57; 22, 58; id. Sull. 28, 78; id. Off. 3, 9, 39; id. Part. Or. 14, 50; id. Tusc. 5, 28, 80; Caes. B. G. 6, 18; Quint. 2, 20, 10; 3, 5, 10; Suet. Tib. 19; 58; 62 al.:

    tu lene tormentum ingenio admoves,

    a rack of a mild sort, Hor. C. 3, 21, 13.—
    B.
    Transf., in gen., torture, anguish, pain, torment, etc.:

    cruciatus et tormenta pati,

    Plin. Ep. 1, 12, 6; cf.:

    tormento liberari,

    Col. 6, 7, 1; so of the torture or pain of sickness, Cels. 7, 11; Plin. 19, 8, 44, § 155; 20, 4, 13, § 27; 22, 22, 37, § 79:

    tormenta fortunae,

    Cic. Tusc. 5, 1, 1: caecae suspitionis, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4:

    invidiā Siculi non invenere tyranni Majus tormentum,

    Hor. Ep. 1, 2, 59; Juv. 2, 137:

    esse in tormentis,

    Plin. Ep. 8, 23, 9:

    incredibiles cruciatus et indignissima tormenta pati,

    id. ib. 1, 12, 6:

    tormentum sibi injungere,

    id. Pan. 86, 1:

    bene tormentis secubituque coli,

    Ov. Am. 3, 10, 16; so of the pain of love, Mart. 7, 29, 1:

    tormentis gaudet amantis,

    Juv. 6, 209:

    animi tormenta latentis in aegro Corpore,

    id. 9, 18.—
    IV.
    A clothes-press, mangle, Sen. Tranq. 1, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > tormentum

См. также в других словарях:

  • mangle — man gle, n. [D. mangel, fr. OE. mangonel a machine for throwing stones, LL. manganum, Gr. ? a machine for defending fortifications, axis of a pulley. Cf. {Mangonel}.] A machine for smoothing linen or cotton cloth, as sheets, tablecloths, napkins …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Mangle — can refer to: Mangle (machine), a mechanical laundry aid consisting of two rollers Box mangle, an earlier laundry mangle using rollers and a heavy weight Mangled packet, in computing Mangrove, woody trees or shrubs Name mangling, in computing A… …   Wikipedia

  • mangle — mangle1 [maŋ′gəl] vt. mangled, mangling [ME manglen < Anglo Fr mangler, prob. freq. of OFr mehaigner,MAIM] 1. to mutilate or disfigure by repeatedly and roughly cutting, tearing, hacking, or crushing; lacerate and bruise badly 2. to spoil;… …   English World dictionary

  • Mangle — Man gle, v. t. [imp. & p. p. {Mangled}; p. pr. & vb. n. {Mangling}.] [A frequentative fr. OE. manken to main, AS. mancian, in bemancian to mutilate, fr. L. mancus maimed; perh. akin to G. mangeln to be wanting.] 1. To cut or bruise with repeated… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Mangle — Man gle (m[a^][ng] g l), v. t. [Cf. D. mangelen. See {Mangle}, n.] To smooth with a mangle, as damp linen or cloth. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • mangle — s. m. Rhizophora mangle. Árbol tropical de ramas hasta el suelo, flores amarillas y raíces aéreas …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • mangle — (Voz caribe o arahuaca). m. Arbusto de la familia de las Rizoforáceas, de tres a cuatro metros de altura, cuyas ramas, largas y extendidas, dan unos vástagos que descienden hasta tocar el suelo y arraigar en él, con hojas pecioladas, opuestas,… …   Diccionario de la lengua española

  • mangle — Ⅰ. mangle [1] ► NOUN chiefly Brit. ▪ a machine having two or more cylinders turned by a handle, between which wet laundry is squeezed to remove excess moisture. ORIGIN from Greek manganon axis, engine . Ⅱ. mangle [2] ► VERB ▪ destroy …   English terms dictionary

  • Mangle — (M. Endl., Manglebaum), gehört zur Gattung Rhizophora aus der Familie der Rhizo phoreae. Daher Mangleaustern, sind Austern, welche in Westindien durch Stürme losgerissen auf die Manglebäume geworfen werden, s.u. Austern 2) a) …   Pierer's Universal-Lexikon

  • mangle — index damage, deface, disable, mutilate, spoil (impair) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • mangle — batter, mutilate, *maim, cripple Analogous words: *injure, damage, mar, impair: *deface, disfigure: *deform, contort, distort …   New Dictionary of Synonyms

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»