-
1 luceo
lūcĕo, xi, 2, v. n. [Sanscr. ruk, to be bright; Gr. luchnos, leukos, amphilukê; Lat. lux, lumen, lucidus, luna; O. H.-Germ. liŏht; Germ. Licht; cf. also illustris], to be light or clear, to shine, beam, glitter (syn.: splendeo, fulgeo).I.Lit.: (lumen) Nihilo minus ipsi lucet, Enn. ap. Cic. Off. 1, 16, 51 (Trag. v. 389 Vahl.): tum candida lumina lucent, id. ap. Fest. p. 228 and 229 Müll. (Ann. v. 157 Vahl.):2.(stella) luce lucebat aliena,
Cic. Rep. 4, 16, 16:dum meus assiduo luceat igne focus,
Tib. 1, 1, 6:lucet igne rogus,
Ov. H. 11, 104:rara per occultos lucebat semita calles,
Verg. A. 9, 383:lucet via longo Ordine flammarum,
id. ib. 11, 143; cf. Prop. 2, 14 (3, 6), 17:interior caeli qua semita lucet,
Stat. Th. 9, 641:(luminaria) lucent in firmamento caeli,
Vulg. Gen. 1, 15:niveo lucet in ore rubor,
Ov. Am. 3, 3, 6:lucent oculi,
id. M. 1, 239; Val. Fl. 6, 492:cinis in multam noctem pertinaciter luxit,
Suet. Tib. 74:virgatis lucent sagulis (sc. Galli),
glitter, Verg. A. 8, 660:taedā lucebis in illa,
i. e. shall burn, Juv. 1, 155:non amplius erit sol ad lucendum,
Vulg. Isa. 60, 19.—In the part. pres.:e rosea sol alte lampade lucens,
Lucr. 5, 610; so,globus lunae,
Verg. A. 6, 725:faces,
Ov. F. 3, 270:sedebat In solio Phoebus claris lucente smaragdis,
id. M. 2, 24:lucerna lucens in caliginoso loco,
Vulg. 2 Pet. 1, 19.— Poet., with acc.:huic lucebis novae nuptae facem,
will light her home with a torch, Plaut. Cas. 1, 30: tute tibi puer es;lautus luces cereum,
id. Curc. 1, 1, 9.—Of the day, daylight, etc., to appear, dawn, become light:(β).an umquam lucebit in orbe ille dies,
Sil. 16, 91:lucente jam die,
Amm. 21, 15, 2.—Esp., impers.: lucet, lucebat, etc., it is (was) light, it is (was) day, it is dawning:B.priusquam lucet, adsunt,
Plaut. Mil. 3, 1, 115:si lucet lucet: lucet autem, lucet igitur,
Cic. Ac. 2, 30, 96:si judicatum erit meridie non lucere,
id. Att. 1, 1, 1:nondum lucebat,
id. Rosc. Am. 34, 97:nec satis lucebat: cum autem luceret, etc.,
id. Att. 16, 13, a, 1:ubi lucere coepisset,
id. Div. 1, 23, 47: expergiscere: lucet hoc, it is light, it is day there (in the sky), Plaut. Mil. 2, 2, 63:hoc... luce lucebit,
id. Curc. 1, 3, 26. —Transf., to shine or show through, to be discernible, visible ( poet.):II.si qua Arabio lucet bombyce puella,
Prop. 2, 2, 25 (2, 3, 15):femineum lucet sic per bombycina corpus,
Mart. 8, 68, 7:vitalia lucent,
are uncovered, Stat. Th. 8, 525.—Trop., to shine forth, to be conspicuous, apparent, clear, evident:nunc imperii nostri splendor illis gentibus lucet,
Cic. Imp. Pomp. 14, 41:mea officia et studia, quae parum antea luxerunt,
id. Att. 3, 15, 4:cum res ipsa tot, tam claris argumentis luceat,
id. Mil. 23, 61:virtus lucet in tenebris,
id. Sest. 28, 60:tota oratio lucet,
Quint. 8, 5, 29; 9, 1, 19.—Hence, lūcens, entis, P. a., shining, bright, conspicuous: lucentior usus, Mall. Theod. de Metr. 9, 7. -
2 luceo
lūcĕo, ēre, luxi [lux] - intr. et qqf. tr. - - intr. - [st1]1 [-] briller, luire, éclairer (en parl. des astres, du jour...) - dum meus assiduo luceat igne focus, Tib. 1, 1, 6: pourvu que mon foyer s'éclaire d'un feu constant. - rara per occultos lucebat semita calles, Virg. En. 9: parmi les sentiers obscurs, un bout de chemin parfois était éclairé. - concavae lucent genae, Sen.: ses yeux brillent au fond de leurs orbites profondes. [st1]2 [-] apparaître, naître (en parl. du jour). - en umquam lucebit in orbe ille dies, Sil. 16, 91: verra-t-on jamais luire ce jour? - lucet, impers.: il fait jour, il fait clair. - lucebat jam fere, Cic. Verr.: il faisait déjà presque jour. - priusquam lucet, adsunt, Plaut. Mil.: avant le lever du jour, ils sont là. - expergiscere: lucet hoc, inquam, Plaut. Mil.: debout! il fait jour, te dis-je. - si luxerit, Catul.: quand il fera jour. [st1]3 [-] briller à travers, être visible, se montrer à travers. - femineum lucet sic per bombycina corpus, Mart. 8, 68, 7: ainsi le corps d'une femme se laisse voir sous la gaze de soie. [st1]4 [-] être clair, être évident, être manifeste, sauter aux yeux. - lucent officia tua, Cic.: tes services sont connus - cum res ipsa tot argumentis luceat, Plaut. Mil.: alors que tant de preuves rendent le fait évident. - tr. - [st1]5 [-] faire luire, faire briller. - huic lucebis novae nuptae facem, Plaut. Cas.: tu porterars la torche devant la nouvelle mariée. - tute tibi puer es; lautus luces cereum, Plaut. Curc.: tu es toi-même ton propre valet; tiré à quatre épingles, tu portes le flambeau.* * *lūcĕo, ēre, luxi [lux] - intr. et qqf. tr. - - intr. - [st1]1 [-] briller, luire, éclairer (en parl. des astres, du jour...) - dum meus assiduo luceat igne focus, Tib. 1, 1, 6: pourvu que mon foyer s'éclaire d'un feu constant. - rara per occultos lucebat semita calles, Virg. En. 9: parmi les sentiers obscurs, un bout de chemin parfois était éclairé. - concavae lucent genae, Sen.: ses yeux brillent au fond de leurs orbites profondes. [st1]2 [-] apparaître, naître (en parl. du jour). - en umquam lucebit in orbe ille dies, Sil. 16, 91: verra-t-on jamais luire ce jour? - lucet, impers.: il fait jour, il fait clair. - lucebat jam fere, Cic. Verr.: il faisait déjà presque jour. - priusquam lucet, adsunt, Plaut. Mil.: avant le lever du jour, ils sont là. - expergiscere: lucet hoc, inquam, Plaut. Mil.: debout! il fait jour, te dis-je. - si luxerit, Catul.: quand il fera jour. [st1]3 [-] briller à travers, être visible, se montrer à travers. - femineum lucet sic per bombycina corpus, Mart. 8, 68, 7: ainsi le corps d'une femme se laisse voir sous la gaze de soie. [st1]4 [-] être clair, être évident, être manifeste, sauter aux yeux. - lucent officia tua, Cic.: tes services sont connus - cum res ipsa tot argumentis luceat, Plaut. Mil.: alors que tant de preuves rendent le fait évident. - tr. - [st1]5 [-] faire luire, faire briller. - huic lucebis novae nuptae facem, Plaut. Cas.: tu porterars la torche devant la nouvelle mariée. - tute tibi puer es; lautus luces cereum, Plaut. Curc.: tu es toi-même ton propre valet; tiré à quatre épingles, tu portes le flambeau.* * *Luceo, luces, luxi, lucere. Luire, Rendre lumiere et clarté. -
3 luceo
lūceo, lūxī, —, ēre [ lux ]1) быть светлым, светить, светиться (stella lucet C; sol omnibus lucet Pt — погов.); блестеть, сиять, сверкать ( oculi lucent O)impers. lucet Pl etc. — светло (рассвело)2) просвечивать, быть видимым, виднеться ( semĭta lucet per occultos calles V)3) быть ясным, очевидным ( mea officia nunc lucent C)4) возжигать, зажигать ( facem Pl) -
4 luceo
lūceo, lūxī, ēre (lux), I) intr. licht-, hell sein, leuchten, A) im allg.: stella lucet, Cic.: luceat igne rogus, Ov.: virgatis lucent sagulis, Verg.: lucet in ore rubor, Ov.: lucent oculi, Ov. – v. Tage, en umquam lucebit in orbe ille dies, quo etc.? Sil. 16, 91: lucente iam die, als es schon heller Tag war, Amm. 21, 15, 2: u. unpers., lucet, es ist hell, es ist (heller) Tag, nondum lucebat, Cic.: nec satis lucebat, Cic.: ante quam luceret, Cic.: simul atque luceret, Cic.: auch lucet hoc, heller Tag ist's da, Plaut. mil. 218: u. so hoc haud multo post luce lucebit, Plaut. Curc. 182. – B) prägn., hervorleuchten, sichtbar sein, 1) eig.: corpus lucet per bombycina, Mart.: Arabio lucet bombyce puella, glänzt, schimmert, Prop. – 2) übtr., hervorleuchten, strahlen, in die Augen fallen, sichtbar-, deutlich sein, res lucet argumentis, es ist klar, deutlich, Cic.: mea officia et studia, quae parum ante luxerunt, Cic.: quarum (figurarum) utilitas in nullo non orationis opere vel clarissime lucet, Quint. – II) tr. leuchten lassen, candida lumina, Enn. ann. 156: cereum, Plaut. Curc. 9: novae nuptae facem. Plaut. Cas. 118: fenestrae in modum retis factae ad lucendum (um Hellung zu geben), Itala Ezech. 41, 16.
-
5 luceo
lūceo, lūxī, ēre (lux), I) intr. licht-, hell sein, leuchten, A) im allg.: stella lucet, Cic.: luceat igne rogus, Ov.: virgatis lucent sagulis, Verg.: lucet in ore rubor, Ov.: lucent oculi, Ov. – v. Tage, en umquam lucebit in orbe ille dies, quo etc.? Sil. 16, 91: lucente iam die, als es schon heller Tag war, Amm. 21, 15, 2: u. unpers., lucet, es ist hell, es ist (heller) Tag, nondum lucebat, Cic.: nec satis lucebat, Cic.: ante quam luceret, Cic.: simul atque luceret, Cic.: auch lucet hoc, heller Tag ist's da, Plaut. mil. 218: u. so hoc haud multo post luce lucebit, Plaut. Curc. 182. – B) prägn., hervorleuchten, sichtbar sein, 1) eig.: corpus lucet per bombycina, Mart.: Arabio lucet bombyce puella, glänzt, schimmert, Prop. – 2) übtr., hervorleuchten, strahlen, in die Augen fallen, sichtbar-, deutlich sein, res lucet argumentis, es ist klar, deutlich, Cic.: mea officia et studia, quae parum ante luxerunt, Cic.: quarum (figurarum) utilitas in nullo non orationis opere vel clarissime lucet, Quint. – II) tr. leuchten lassen, candida lumina, Enn. ann. 156: cereum, Plaut. Curc. 9: novae nuptae facem. Plaut. Cas. 118: fenestrae in modum retis factae ad lucendum (um Hellung zu geben), Itala Ezech. 41, 16. -
6 lucet
Lucet, lucebat, lucere, Impersonale. Luire.\Expergiscere, lucet. Plaut. Il est jour.\Lucebat iam fere. Cic. Il estoit quasi jour.\Lucere facem alicui. Plaut. Esclerer à aucun.\Lucent officia alicuius. Cic. Sont congneuz et en bruit. -
7 incedo
in-cēdo, cessi, cessum ( sync. perf. incesti, Plaut. Cas. 3, 6, 11), 3, v. n. and a., to go, step, or march along at a measured pace (class.).I.Lit.A.In gen.(α).Neutr.:(β).tenero et molli ingressu suspendimus gradum: non ambulamus, sed incedimus,
Sen. Q. N. 7, 31:per vias,
Plaut. Merc. 2, 3, 71; cf.:socios per ipsos,
Verg. A. 5, 188:viā,
Plaut. Curc. 1, 1, 32:tota in urbe,
Ov. F. 6, 653:quacumque incederet,
Cic. Div. 1, 24, 49:quam taeter incedebat, quam truculentus,
id. Sest. 8, 19:incessit deinde, qua duxit praedae spes, victor exercitus,
Liv. 8, 36, 9:etiam si pedes incedat, memorabilem fore,
id. 28, 9, 15: servi pedibus, liberi non nisi equis incedunt. i. e. walk... ride, Just. 41, 3, 4; cf.:incedunt pueri, pariterque ante ora parentum Frenatis lucent in equis,
Verg. A. 5, 553:a foro domum,
Plaut. Most. 4, 3, 6:sessum impransum,
id. Poen. prol. 10:qui huc incedit,
id. Most. 1, 3, 152:ad me,
id. Am. 1, 1, 179:huc ad nos,
id. Trin. 5, 2, 27; cf.:undique nuntii incedunt, qui afferrent, etc.,
Tac. A. 11, 32:ut ovans praeda onustus incederem,
Plaut. Bacch. 4, 9, 146:vix incedo inanis, ne ire posse cum onere existumes,
Plaut. Am. 1, 1, 174:quem modo decoratum ovantemque victoria incedentem vidistis,
Liv. 1, 16, 10; 2, 6, 7:claro honore,
Lucr. 3, 76:omnibus laetitiis,
Cic. Fam. 2, 9, 2:incedunt per ora vestra magnifici,
Sall. J. 31, 10:ego quae divum incedo regina,
who walk majestic as, who am, Verg. A. 1, 46; cf. Prop. 2, 2, 6:matrona incedit census induta nepotum,
id. 3, 13, 11 (4, 12):ut mea Luxuria Nemesis fluat ut que per urbem Incedat donis conspicienda meis,
Tib. 2, 3, 52.—With acc.:B.incedunt maestos locos,
Tac. A. 1, 61:scaenam,
id. ib. 14, 15:fontem aquae nando,
id. ib. 14, 22.—In partic., in milit. lang., to move forwards, advance, march:II.barbari in perculsos Romanos acrius incedere,
Sall. J. 101, 7:in erumpentes,
Liv. 9, 21:cohortes paulatim incedere jubet,
Sall. C. 60, 1:munito agmine,
id. J. 46, 6:agmen reliquum incedere coepit,
Liv. 21, 33, 1:segnius Hispanorum signa incedebant,
id. 28, 14, 18:Sabini usque ad portas urbis populantes incessere,
id. 2, 63, 7:propius incedentes,
Tac. A. 4, 47:quod gnarum duci incessitque itineri et proelio paratus,
id. ib. 1, 51 (Ritter, but Halm omits paratus).—Trop.A.In gen. (rare):B.malitiae lenonis contra incedam,
will encounter, Plaut. Rud. 3, 3, 31:facilius ad inventionem animus incedet si, etc.,
will proceed to, Cic. Inv. 2, 14, 45 Orell. N. cr. —In partic.1.To triumph over, exult over; with dat.:2.meo nunc superbus incedis malo,
Hor. Epod. 15, 18:ille superbus incedet victis rivalibus,
Juv. 12, 126.—Of inanim. and abstr. subjects, to come to, happen to, befall, attack, seize one; to approach, arrive, appear, occur (perh. not in Cic.); constr. with dat., acc., in and acc., or absol.(α).With dat. (so most freq.):(β).exercitui omni tantus incessit ex incommodo dolor, ut, etc.,
Caes. B. C. 3, 74, 1:magnus omnium incessit timor animis,
id. ib. 2, 29, 1:mulieres, quibus belli timor insolitus incesserat, etc.,
Sall. C. 31, 3 Kritz N. cr.; id. H. 2, 60:gravior cura patribus incessit,
Liv. 4, 57, 10:incedebat enim deterrimo cuique licentia,
Tac. A. 3, 36:cupido incessit animo,
Curt. 7, 11, 4; 3, 1, 16:si sterilitas annorum incessit hominibus,
Col. 2, 10, 1; Val. Max. 1, 8, 5.—With acc.:(γ).ipsum ingens cupido incesserat Tarenti potiundi,
Liv. 24, 13, 5:timor patres incessit, ne, etc.,
id. 1, 17, 4; 2, 7, 1; 2, 32, 1;7, 39, 4 et saep.: indignatio hostes incessit,
id. 3, 60:adversa valetudo aliquem,
Tac. A. 3, 71:ingens animos desperatio incessit,
Curt. 4, 2, 16; 3, 8, 25:stupor omnes et admiratio incessit,
Just. 22, 6, 11: cupido incessit aliquem (with acc. and inf.), Sulp. Sev. Chron. 1, 38, 6; 2, 16, 3.—With in and acc.:(δ).vis morbi, pestilentia incedit in castra, in Poenos Romanosque,
Liv. 29, 10, 3: pestilentia incesserat pari clade in Romanos [p. 918] Poenosque, id. 28, 46, 15.—Absol.:nova nunc religio unde istaec incessit?
Ter. And. 4, 3, 15:tantus eo facto timor incessit,
Caes. B. C. 3, 101;Auct. B. Alex. 7: postquam tenebrae incedebant,
Tac. A. 15, 37; cf.:ubi crepusculum incesserit,
Col. 11, 1, 18:ubi tempestas incessit,
id. 12, 2, 5:frigora,
id. 12, 52, 12:siccitates,
id. 5, 9, 11:lascivia atque superbia incessere,
Sall. J. 41, 3:ubi Romam legati venere, tanta commutatio incessit, uti, etc.,
id. ib. 13, 7:religio deinde incessit, vitio eos creatos,
Liv. 8, 17, 4:ubi pro modestia ac pudore ambitio et vis incedebat,
Tac. A. 3, 26:haud invito imperatore ea fieri occultus rumor incedebat,
went abroad, spread about, id. ib. 2, 55 fin. -
8 satio
1.sătĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [satis], to fill, satisfy; to sate, satiate with food (class.; esp. freq. in the trop. sense; syn. saturo).I.Lit.:B.satiat semimodius cibi in diebus singulis vicenos et centenos turtures,
Col. 8, 9, 3:se (orca),
Plin. 9, 6, 5, § 14:desideria naturae,
to satisfy, appease, Cic. Fin. 2, 8, 25:sitim,
Mart. 6, 35, 5:famem,
Ov. M. 11, 371.—In part. perf.:satiati agm ludunt,
Lucr. 2, 320:canes sanguine erili,
Ov. M. 3, 140:vultur humano cadavere,
Plin. 30, 10, 27, § 92.—Transf., in gen., to fill sufficiently; to saturate, impregnate, furnish [p. 1633] abundantly with any thing (not anteAug.):II.solum stercore,
Col. 2, 10, 23; Plin. 19, 8, 42, § 148:parietem palea, Petr. poët. 135, 8, 8: Tyrium colorem pelagio,
to saturate, Plin. 9, 38, 62, § 135:fretum aquis,
Ov. M. 8, 836; so,Nilum,
Plin. 5, 9, 10, § 51:odoribus ignes,
Ov. M. 4, 758:robora Dalmatico lucent satiata metallo,
Stat. S. 1, 2, 153:lumine Phoebi,
Mart. 8, 36, 9.—Trop., to still, satisfy, content; to glut, satiate a desire (in a good or bad sense):B.in ejus corpore lacerando ac vexando cum animum satiare non posset, oculos paverit,
Cic. Phil. 11, 3, 8:explere bonis rebus satiareque,
Lucr. 3, 1004:neque enim expletur umquam nec satiatur cupiditatis sitis,
Cic. Par. 1, 1, 6; id. Part. 27, 96:libidines,
id. Rep. 6, 1, 1; cf.in the foll: populum libertate,
id. ib. 2, 28, 51:funeribus,
id. ib. 2, 41, 68:aviditatem legendi,
id. Fin. 3, 2, 7; cf. id. Rep. 2, 1, 1:satiari delectatione non possum,
id. Sen. 15, 52:nec satiare queunt spectando corpora coram,
Lucr. 4, 1098; Quint. 2, 4, 5:cum satiaverit iram,
Ov. Tr. 3, 8, 19:cor,
id. M. 9, 178:oculos amore,
Prop. 2, 16, 23:lumina longo visu,
Stat. S. 4, 6, 34.—In part. perf.:satiatis et expletis jucundius est carere quam frui,
Cic. Sen. 14, 47:ait se nequaquam esse satiatum,
id. Verr. 2, 4, 28, § 65:satiatus somno,
Liv. 2, 65:satiatus poenā,
id. 29, 9 fin.:suppliciis satiati nocentium,
id. 8, 20:libido mentis satiata,
Cat. 64, 147:ira satiata caedibus,
Luc. 7, 803:patrum cognitionibus,
Tac. A. 1, 75:heu nimis longo satiate ludo,
Hor. C. 1, 2, 37.— Poet. with gen. (on account of satis, or also in analogy with expletus):cum satiata ferinae Dextera caedis erat,
Ov. M. 7, 808:satiata sanguinis hasta,
Sil. 4, 437:satiatus et aevi Et decoris,
id. 16, 605.—In partic., subject., to overfill, cloy; to satiate, disgust; pass., to be cloyed, wearied, disgusted with a thing (rare but class.; cf.a.satias, II., and satietas, II. B.): secretae (figurae) ut novitate excitant, ita copia satiant,
Quint. 9, 3, 5:primum numerus agnoscitur, deinde satiat,
Cic. Or. 64, 215:horum vicissitudines efficient, ut neque ii satientur, qui audient, fastidio similitudinis, nec, etc.,
id. de Or. 3, 50, 193 (cf. id. ib. 2, 41, 177:similitudinis satietate defatigetur, v. satietas, II. B.): agricola assiduo satiatus aratro,
Tib. 2, 1, 51:senem et prosperis adversisque satiatum,
Tac. H. 3, 66:(Domitianus) secreto suo satiatus,
id. Agr. 39 fin. — Hence, advv.: *sătĭanter, sufficiently, to satiety (syn.:b.ad satietatem, affatim): equi satianter pasti,
App. M. 7, p. 195, 6.—sătĭātē, sufficiently, to satiety (postAug.):2.tilia ignis et aëris habendo satiate atque umoris temperate,
Vitr. 2, 9 med. (cf. satietas, I.):eadem dicere,
Arn. 6.— Sup.:cetera Hermippus satiatissime exhibebit,
Tert. Anim. 46:sentire,
Aug. de Mus. 4, 14.sătĭo, ōnis, f. [1. sero], a sowing, a planting (syn. sementis), Cic. Verr. 2, 3, 47, § 112; Varr. R. R. 1, 39, 1; Col. 2, 9, 6; 3, 14, 2; 11, 2, 80; Liv. 32, 34; Verg. G. 2, 319 al.—In plur., sowed fields, cultivated lands, Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38; Vulg.Ecclus. 40, 22. -
9 tot
I.Lit.A. 1.With quot:2.hoc brevissime dicam, neminem umquam tam impudentem fuisse, qui ab dis immortalibus tot et tantas res tacitus auderet optare, quot et quantas di immortales ad Cn. Pompeium detulerunt,
Cic. Imp. Pomp. 16, 48:quot homines, tot causae,
id. de Or. 2, 32, 140:qui tot annos, quot habet, designatus consul fuerit,
id. Att. 4, 8, b, 2:quot haberet corpora pulvis, Tot mihi natales contingere vana rogavi,
Ov. M. 14, 138:tot mala sum passus, quot in aethere sidera lucent,
id. Tr. 1, 5, 47.—With quotiens:3.si tot consulibus meruisset, quotiens ipse consul fuisset,
Cic. Balb. 20, 47:si tot labores et pericula suscepissem, quotiens ductu meo hostes fusi,
Sall. H. 2, 96, 1 Dietsch. —With quantum:4.quantum putabis ei rei satis esse, tot vites ablaqueato,
Cato, R. R. 114, 1. —With ut:B.quae cum viderem tot vestigiis impressa, ut in his errari non posset,
Cic. Fam. 5, 20, 5.—Absol.1.In connection with adjj. or advv. of kindred meaning, so many, so great a number:2.reliquae tot et tantae et tam graves civitates,
Cic. Verr. 2, 2, 5, § 14; so,tot tantaeque difficultates,
id. Quint. 2, 10; and:in his tot et tantis malis,
id. Tusc. 5, 10, 29; cf. id. Par. 2, 16:tot viri ac tales,
id. Cael. 28, 67:tot ac tam validae manus,
Liv. 24, 26, 13:tot, tam valida oppida,
id. 5, 54, 5:ad haec tot tam inopinata incerti stupentesque,
id. 25, 37, 13;repeated: ille cultus tot nobilium virorum, tot illustrium feminarum,
Curt. 3, 13, 10.—Alone, the correl.-clause being implied from the context, so many, such a great number, so very many:II.en excetra tu, quae tibi amicos tot habes,
Plaut. Ps. 1, 2, 87:nunc domi nostrae tot pessumi vivunt,
id. Most. 4, 1, 18:tot me impediunt curae,
Ter. And. 1, 5, 25:cum tot signis eadem natura declaret, quid velit,
Cic. Lael. 24, 88; id. Rep. 3, 10, 17:ex centum quattuor centuriis, tot enim reliquae sunt (centuriae), etc.,
id. ib. 2, 22, 39:tot civitatum conjuratio,
Caes. B. G. 3, 10:unde tot hostes subito exorti,
Liv. 25, 37, 12:tot caede procorum Admonitus non est,
Ov. M. 10, 624:cum tot curis regem videret urgeri,
Curt. 3, 7, 13.—Rarely without a subst.:an timebant, ne tot unum... superare non possent?
Cic. Cael. 28, 66:ex tot in Atridā pars quota laudis erat?
Ov. Am. 2, 12, 10.— With omnes:tot omnibus saeculis,
Min. Fel. 5.—Transf.A.To designate an optional, indefinite number, so many, such and such a number:B.volo dari ei, qui id egerit, a ceteris heredibus aureos tot,
Dig. 34, 5, 8. —As a relative numeral, also, for so few:vix credent tantum rerum cepisse tot annos,
Albin. 1, 339.
См. также в других словарях:
Lucent — Technologies Network Systems GmbH Unternehmensform GmbH Gründung … Deutsch Wikipedia
Lucent — Technologies Logo de Lucent Technologies Disparition 2006 fusion avec Alcatel … Wikipédia en Français
Lucent — Lu cent, a. [L. lucens, p. pr. of lucere to shine, fr. lux, lucis, light.] Shining; bright; resplendent. The sun s lucent orb. Milton. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
lucent — index lucid Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
lucent — (adj.) mid 15c., shining, bright, luminous, from L. lucentem (nom. lucens), prp. of lucere to shine (see LIGHT (Cf. light) (n.)). Meaning lucid, clear is from 1820. Related: Lucently … Etymology dictionary
lucent — *bright, brilliant, radiant, luminous, lustrous, effulgent, refulgent, beaming, lambent, incandescent Analogous words: glowing, blazing, flaming (see BLAZE vb): *splendid, resplendent, glorious … New Dictionary of Synonyms
lucent — ► ADJECTIVE literary ▪ shining. DERIVATIVES lucency noun. ORIGIN from Latin lucere shine … English terms dictionary
lucent — [lo͞o′sənt] adj. [L lucens, prp. of lucere, to shine: see LIGHT1] 1. giving off light; shining 2. translucent or clear lucency n. lucently adv … English World dictionary
lucent — adjective Etymology: Middle English, from Latin lucent , lucens, present participle of lucēre to shine more at light Date: 15th century 1. glowing with light ; luminous 2. marked by clarity or translucence ; clear • lucently adverb … New Collegiate Dictionary
lucent — lucency; Rare, lucence, n. lucently, adv. /looh seuhnt/, adj. 1. shining. 2. translucent; clear. [1490 1500; < L lucent (s. of lucens), prp. of lucere to shine. See LUCID, ENT] * * * … Universalium
lucent — adjective /ˈluːsənt/ a) Emitting light; shining, luminous. her dilated eyes fixed with a horror stricken fascination upon the pygmy burial ground, in that broad, lucent expanse of the yellow moonlight which was still streaming through the… … Wiktionary