Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

lance

  • 1 lanx

    lanx, lancis, f. [cf. lekos, lekanê], a plate, platter, charger, dish (class.; cf.: patina, patella, magis, scutula).
    I.
    In gen.:

    in lancibus,

    Plaut. Curc. 2, 3, 45:

    in filicatis lancibus,

    Cic. Att. 6, 1, 13:

    pomum de caelata sumere lance,

    Ov. P. 3, 5, 20:

    cumulantque oneratis lancibus aras,

    Verg. A. 8, 284:

    inter lances mensasque nitentes,

    Hor. S. 2, 2, 4:

    rotundae lances,

    id. ib. 2, 4, 41:

    qui furtum quaerere velit, nudus quaerat, linteo cinctus, lancem habens, etc.,

    Gai. Inst. 3, 192 sqq.; cf. Paul. ex Fest. p. 116 Müll.; Gell. 11, 18, 9; 16, 10, 8:

    sic implet leves scutulas, cavasque lances,

    Mart. 11, 32, 18; Paul. Sent. 3, 6, 86:

    squilla distendat pectore lancem,

    Juv. 5, 80.—
    II.
    In partic., the scale of a balance (cf.:

    libra, statera, trutina): necesse est lancem in libra ponderibus impositis deprimi,

    Cic. Ac. 2, 12, 38:

    Critolaus cum in alteram lancem animi bona imponat, in alteram corporis et externa, etc.,

    id. Tusc. 5, 17, 51; cf. id. Fin. 5, 30, 91; cf.:

    Juppiter ipse duas aequato examine lances Sustinet,

    Verg. A. 12, 725:

    cum in altera lance Claudius et Nero starent, in altera, etc.,

    Suet. Vesp. 25.—
    B.
    Trop.: vitam aequa lance pensitare, to weigh or consider impartially, Plin. 7, 7, 5, § 44:

    aequa lance examinare,

    Ambros. Ep. 41, 22:

    paripendere lance cunctos,

    Arn. 6, 2:

    aequa lance servari,

    i. e. in like manner, Dig. 42, 1, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > lanx

  • 2 lancea

        lancea ae, f    a Spanish lance, light spear, lance, spear: lanceas portare, S.: lata, i. e. with a broad head, V.: duas lanceas dextrā praeferens, Cu.: miles lanceis adsultans, Ta.
    * * *
    light spear, lance

    Latin-English dictionary > lancea

  • 3 cuspis

        cuspis idis, f    a point, pointed end, blade, head: asseres cuspidibus praefixi, Cs.: acuta teli, O.: pro longā cuspide rostrum, sword-blade, O.—A spear, javelin, lance, V.: tremenda, H.—A trident (of Neptune), O.: triplex, O.—A sceptre (of Aeolus), V.—A sting (of a scorpion), O.
    * * *
    point/tip (spear), pointed end; spit/stake; blade; javelin/spear/lance; sting

    Latin-English dictionary > cuspis

  • 4 hasta

        hasta ae, f    [1 HAS-], a staff, rod, pole: gramineae, reeds of bamboo: foliis intexere hastas, the thyrsus, V.: foliis praesuta, O.: pura, i. e. without a head, V.— A spear, lance, pike, javelin: eminus hastis uti: evelli iussit hastam: iactare: contendere, to hurl, V.: versā iuvencum Terga fatigamus hastā, i. e. use as a goad, V.: hastam in fines emittere (as a declaration of war), L.— A spear set up as the sign of a public auction (orig. of booty taken in war): praedae partem sub hastā vendidit, L.: hastā positā, cum bona venderet hastā positā pro aede: emptio ab hastā: comiti bus sub hastā venditis, L.: qui hastae huius gene ris adsueverant, i. e. to a public bidding for con tracts, L.: ius hastae, of auctions, Ta.— A littl spear (an ornament in the hair): recurva, O.— Fig., plur: abiecit hastas, i. e. lost courage.
    * * *
    spear/lance/javelin; spear stuck in ground for public auction/centumviral court

    Latin-English dictionary > hasta

  • 5 lanceatus

    lancĕātus, a, um, adj. [lancea], made into a lance, lance-formed:

    armabitur ferro et ligno lanceato,

    Vulg. 2, Reg. 23, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > lanceatus

  • 6 abiēs

        abiēs etis, f    (poet. abl. abiete, trisyl.,abl. abietibus, quadrisyl.), the fir-tree, silver-fir: nigra, V.: enodis, O.: patriae, V.—Esp., the wood of the firtree, fir, deal: sectā, V.—Meton., something made of fir, a ship: uncta, V.; a lance: longā, V.
    * * *
    fir tree/wood; white/silver fir, spruce; thing of fir, ship, spear; sea weed

    Latin-English dictionary > abiēs

  • 7 contus

        contus ī, m, κοντόσ, a pole, pike: conti bini a prorā prominentes, L.—As a weapon, V.: contis praefixa capita, Ta.—A boat-hook, V.
    * * *
    long pole esp. used on ship); lance, pike

    Latin-English dictionary > contus

  • 8 matara

        matara ae, f (Cs.), or mataris, is, f (L.)    [Celtic], a javelin, pike, Celtic lance.
    * * *
    javelin, spear

    Latin-English dictionary > matara

  • 9 per-tundō

        per-tundō tudī, tūsus, ere,    to thrust through, bore through, perforate: positos tineā pertunde libellos, Iu.: venam, lance, Iu.: dolium a fundo pertusum, L.: pertusā laenā, with a ragged cloak, Iu.

    Latin-English dictionary > per-tundō

  • 10 rōbur

        rōbur oris, n    hard-wood, oak-wood, oak: naves totae factae ex robore, Cs.: (sapiens) non est e robore dolatus: Illi robur et aes triplex Circa pectus erat, H.—Very hard wood: morsus Roboris, i. e. of the wild olive, V.: solido de robore myrtus, V.—A tree-trunk: annoso validam robore quercum, i. e. old and sturdy, V.: antiquo robore quercus, with ancient trunk, V.—An oak-tree, oak: fixa est pariter cum robore cervix, i. e. was pinned fast to the oak, O.: agitata robora pulsant (delphines), O.—A piece of oak, structure of hard wood: in robore accumbunt, i. e. on hard benches: sacrum, i. e. the wooden horse, V.: ferro praefixum, i. e. lance, V.: nodosum, i. e. club, O.: aratri, i. e. the oaken plough, V.—A stronghold, dungeon: in robore et tenebris exspiret, L.: Italum, H.—Fig., hardness, physical strength, firmness, vigor, power: aeternaque ferri Robora, V.: navium, L.: satis aetatis atque roboris habere: corporum animorumque, L.: solidaeque suo stant robore vires, V. —Enduring strength, force, vigor: virtutis: animi: pectus robore fultum, O.: neque his (gentibus) tantum virium aut roboris fuit, L.—The best part, pith, kernel, strength, flower, choice: totius Italiae: quod fuit roboris, duobus proeliis interiit, Cs.: senatūs robur, L.: haec sunt nostra robora: lecta robora virorum, L.: robora pubis, V.
    * * *
    oak (tree/timber/trunk/club/post/cell); tough core; resolve/purpose; B:tetnus; strength/firmness/solidity; vigor, robustness; potency, force, effectiveness; military strength/might/power; heart, main strength, strongest element; mainstay/bulwark, source of strength; stronghold, position of strength

    Latin-English dictionary > rōbur

  • 11 sarīsa (-īssa)

        sarīsa (-īssa) ae, f, σάρισα, a long Macedonian lance: arma clupeus sarisaeque illis, L.: nudā ferit ora sarissā, O., Cu.

    Latin-English dictionary > sarīsa (-īssa)

  • 12 sūmō

        sūmō sūmpsī, sūmptus, ere    [sub+cmo], to take, take up, take in hand, lay hold of, assume: a me argentum, T.: legem in manūs: litteras ad te a M. Lepido consule sumpsimus, have provided ourselves with: Tusculi ante quam Romae sumpta sunt arma, L.: perventum est eo, quo sumpta navis est, hired: pecuniam mutuam, borrow.—To take, eat, drink, consume, enjoy, put on: vinum, N.: Partem Falerni, H.: pomum de lance, O.: sumptā virili togā, put on: regium ornatum, N.— To take in exchange, buy, purchase: decumas agri Leontini: Quae parvo sumi nequeunt, H.—Fig., to take, take up, assume: tantos sibi spiritūs, ut, etc., assumed, Cs.: animum, take courage, O.: sump<*> tis inimicitiis, susceptā causā.— To take up, under take, enter upon, begin: omne bellum sumi facile, to be undertaken, S.: bellum cum Veientibus sumptum, L.: Prima fide vocisque ratae temptamina, O.: Quem virum lyrā sumis celebrare? H.— To exact, inflict, with supplicium or poenam: more maiorum supplicium sumpsit, Cs.: de illā supplicium sumere: virgis supplicium crudelissime sumere: pro maleficio poenam sumi oportere: tam crudelīs poenas, to take such cruel revenge, V.— To take, choose, select: philosophiae studium: hoc mihi sumo, this is my choice: meliores liberos sumpsisse quam genuisse, i. e. to have adopted, S.: materiam vestris aequam Viribus, H.: mala, O.: disceptatorem, L.: Miltiadem imperatorem sibi, N.— To take, assume, claim, arrogate, appropriate: quamquam mihi non sumo tantum neque adrogo, ut, etc.: imperatorias sibi partīs, Cs.: Nec sumit aut ponit securīs Arbitrio popularis aurae, H.: voltūs acerbos, O.: antiquos mores, L.— To take, obtain, get, acquire, receive: distat sumasne pudenter An rapias, H.: laudem a crimine, O.: sumpto rigore, O.— To take, lay out, use, apply, employ, spend, consume: frustra operam, T.: laborem, Cs.: diem ad deliberandum, Cs.: cibi quietisque tempus, L.: curis sumptus, worn out, C. poët.—Of a speaker, to take for granted, assume, maintain, suppose, affirm: id sumere pro certo, quod dubium est: beatos esse deos: pro non dubio, aequius esse, etc., L.— To take, bring forward, cite, mention, adduce: homines notos sumere odiosum est: unum hoc sumo: quid quisquam potest ex omni memoriā sumere inlustrius?
    * * *
    I
    sumere, sumpsi, sumptus V
    take up; begin; suppose, assume; select; purchase; exact (punishment); obtain
    II
    sumere, sumsi, sumtus V
    accept; begin; suppose; select; purchase; obtain; (= sumpsi, sumptum)

    Latin-English dictionary > sūmō

  • 13 contarius

    soldier armed with a contus (lance/pike/long spear); pike-bearer

    Latin-English dictionary > contarius

  • 14 contatus

    soldier armed with a contus (lance/pike/long spear); pike-bearer

    Latin-English dictionary > contatus

  • 15 sarisa

    Latin-English dictionary > sarisa

  • 16 abies

    ăbĭēs, ĕtis (abietis, abiete, trisyllabic in poet., Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44; Verg. A. 2, 16 al.; so, abietibus, quadrisyl. sometimes, as Verg. A. 9, 674), f. [etym. uncer., perh. akin to aldainô; cf. elatê = pinus], the silver-fir: Pinus picea, Linn.: elatê, the tree as well as the wood of it, Plin. 16, 10, 19, § 48; Pall. 12, 15, 1: abies consternitur alta, Enn. ap. Macr. 6, 2 (Ann. v. 195 Vahl.): crispa, id. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 117 ib.):

    enodis,

    Ov. M. 10. 94. In Verg., on account of its dark foliage, called nigra:

    nigrā abiete, A. 3, 599: abietibus patriis aequi juvenes,

    tall as their native firs, id. ib. 9, 674 (imitation of Hom. ll. 5, 560: elatêisin eoikotes hupsêlêisin).—
    II.
    Poet., meton. (cf. Quint. 8, 6, 20), like the Greek elatê, any thing made of fir.
    1.
    = epistula, a letter (written on a tablet of fir), Plaut. Pers. 2, 2, 66 (cf. Engl. book, i. e. beech).—
    2.
    = navis, a ship, Verg. G. 2, 68; id. A. 8, 91; cf. id. ib. 5, 663.—
    3.
    = hasta, a lance, Verg. A. 11, 667.

    Lewis & Short latin dictionary > abies

  • 17 componderans

    com-pondĕrans, antis, adj. [pondero], weighing:

    pari lance,

    App. Trism. p. 89, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > componderans

  • 18 cuspis

    cuspis, ĭdis, f. [etym. dub.], a point, the pointed end of any thing (freq., esp. in the poets).
    I.
    Prop.: asserum, * Caes. B. C. 2, 2:

    vomeris,

    Plin. 18, 18, 48, § 172. acuta contorum, Verg. A. 5, 208:

    acuta teli,

    Ov. M. 1, 470:

    hastae,

    id. ib. 5, 9;

    6, 78: jaculi,

    id. ib. 7, 673:

    medicata,

    Sil. 13, 197: aquilae, the pointed end of the standard; Gr. sturax, Suet. Caes. 62 et saep.—
    II.
    Meton. (pars pro toto).
    A.
    A spear, javelin, lance, Verg. A. 11, 41; 12, 386; Hor. C. 4, 6, 8; id. S. 2, 1, 14; Ov. M. 6, 673; Liv 4, 38, 3 and 4; 8, 7, 9 and 11; Plin. 34, 15, 45, § 152 al.—
    B.
    A spit, Mart. 14, 221, 2.—
    C.
    The trident of Neptune, Ov. M. 12, 580; cf.

    triplex,

    id. ib. 12, 594; Claud. Rapt. Pros. 2, 181.—
    D.
    The sting of a bee, Plin. 21, 13, 45, § 78.—
    E.
    A scorpion's sting, Ov. M. 2, 199.—
    F.
    A pointed tube, Varr. R. R. 1, 8, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > cuspis

  • 19 demum

    dēmum (also demus, like prorsus, quorsus, rursus, deorsus, Liv. Andr. ap. Paul. ex Fest. p. 70, 8 Müll.; Plaut. Trin. 3, 3, 51 Ritschl and Brix), adv. [a sup. form from de, downmost; cf.: sub, summus], used to give prominence to an idea in opposition to or restriction of another, at length, at last, not till then; just, precisely; only, etc.
    I.
    In Latin of every period and description of writing (for syn. cf.: tandem, denique, postremum, primo).
    A.
    Enclitically with pronouns, like adeo (but less freq.), just, precisely, especially, exactly, indeed; also translated by an emphasis of the pronoun:

    id demum lepidumst,

    Plaut. Pers. 2, 3, 14; cf.:

    sic sentio, id demum aut potius id solum esse miserum, quod turpe sit,

    Cic. Att. 8, 8 init.:

    idem velle atque idem nolle, ea demum firma amicitia est,

    Sall. C. 20, 4; cf. id. ib. 12 fin.:

    relinquere aculeum in audientium animis is demum potest, qui, etc.,

    Plin. Ep. 1, 20, 18:

    tamquam ad eam linguam demum natus esset,

    Quint. 6 prooem. §

    11: me fortuna hac demum voluit consistere terra,

    Verg. A. 1, 629; cf. id. ib. 2, 743 al.:

    ille demum antiquis est adulescens moribus,

    Plaut. Capt. 1, 2, 20:

    per quaedam parva sane, si ipsa demum aestimes, ducunt,

    Quint. 1, 10, 5:

    vos demum, ut video, legem antiquastis sine tabella. Sed ego, etc.,

    Cic. Leg. 3, 17, 38 (but Bait. vos quidem):

    quae demum causae secundam valetudinem praestent, Cels. praef.: jam vero exsilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum demum a perpetua peregrinatione differt?

    Cic. Tusc. 5, 37, 107:

    sciscitando eo demum pervenit, ut haud procul esset, quin Remum agnosceret,

    Liv. 1, 5 fin.
    (β).
    Strengthened by a preceding verum enim vero, or a following profecto:

    verum enim vero id demum juvat, si quem, etc.,

    Ter. Ad. 2, 3, 2; Sall. C. 2, 9; cf. Liv. 4, 4:

    is demum profecto vitam aequa lance pensitabit, etc.,

    Plin. 7, 7, 5.—
    (γ).
    Separated from the pronoun:

    hoc est demum quod percrucior,

    Plaut. Bac. 5, 1, 13:

    illa seges demum,

    Verg. G. 1, 47.—
    B.
    Enclitically with the adverbs nunc, tum, or tunc, post, modo, jam, ibi, sic, etc.; just, precisely, not till; also freq. expressed by more strongly accenting those particles.—
    a.
    Nunc demum, Gr. nun dê, now, now at length, at last (cf.: nunc adeo, under 2. adeo, no. B. 2. c.):

    nunc demum ego cum illa fabulabor libere,

    Plaut. Poen. 5, 3, 40;

    so with scio,

    id. Epid. 3, 4, 22; id. Mil. 2, 6, 62;

    with intellego,

    Ter. Heaut. 2, 3, 12; cf.:

    nunc demum rescribo iis litteris, quas, etc.,

    Cic. Att. 16, 3; and:

    undevicesimo aetatis anno dicere in foro coepi et nunc demum, quid praestare debeat orator, adhuc tamen per caliginem video,

    yet it is only now that I am at length beginning to see, Plin. Ep. 5, 8, 8 et saep.—
    (β).
    In Plautus with following conjunctions, cum, quoniam, etc.:

    nunc demum a me insipienter factum esse arbitror, Cum rem cognosco,

    Plaut. Mil. 2, 6, 80; cf. id. Rud. 4, 4, 78.—
    (γ).
    Separated by pol, edepol, or other words:

    nunc pol demum ego sum liber,

    Plaut. Cas. 4, 4, 14:

    nunc edepol demum in memoriam regredior, cum cogito, etc.,

    id. Capt. 5, 4; 25; id. Cas. 4, 4, 14; id. Aul. 1, 2, 1:

    heu, nunc misero mihi demum Exsilium infelix!

    Verg. A. 10, 849.—
    b.
    Tum demum, then at length, then indeed (so most freq., esp. in the historians;

    in Caes. only in this connection): tum demum Liscus oratione Caesaris adductus, etc.,

    Caes. B. G. 1, 17; 1, 50, 2; 1, 51, 2; Liv. 2, 20; 3, 12; Plin. Ep. 6, 20, 6; Verg. A. 6, 330; 573; id. G. 3, 205; Ov. F. 4, 615 et saep.:

    utraque re satis experta tum demum consules,

    Liv. 2, 29.—
    (β).
    With foll. conjunct. ubi, si, cum, etc. (and in Plautus also separate; cf. above, no. 1. b. and c.):

    ubi expolivero, Magis hoc tum demum dices,

    Plaut. Poen. 1, 1, 61; Sall. J. 46; Cels. 7, 27 fin.:

    si id facies, tum demum scibis, etc.,

    Plaut. Mil. 4, 8, 56; id. Men. 2, 2, 71; Cic. Rep. 1, 24; cf. with quodsi, Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 4:

    ac tum demum, cum medium tenuere, etc.,

    Plin. Ep. 8, 20, 7:

    tum tu igitur demum id adulescenti aurum dabis, Ubi, etc.,

    Plaut. Trin. 3, 3, 52.—Once in this connection demum alone:

    servata res est demum, si illam videro,

    Plaut. Merc. 5, 2, 68.—
    c.
    Tunc demum (cf. Drak. Liv. 41, 3, 5):

    tunc demum intelleges, etc.,

    Sen. Ep. 121; Suet. Calig. 9; Vulg. Gen. 41, 9; and with cum, Col. praef. fin.;

    with ubi,

    Cels. 3, 6, and 10.—
    d.
    Post demum, afterwards, not till after:

    post eum demum huc cras adducam,

    Plaut. As. 5, 2, 65:

    post igitur demum, etc.,

    id. Amph. 3, 1, 16.—With post as praep.: unas enim post idus Martias, Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 31, 4:

    post biduum demum,

    Suet. Aug. 10 fin.
    e.
    Modo demum, only now, now for the first time:

    modone id demum sensti,

    Ter. And. 5, 3, 11.—
    f.
    Jam demum, now at last, now (cf. dê... êdê, Eurip. Suppl. 980;

    Troad. 235),

    Ov. Tr. 2, 8.—
    g.
    Ibi demum, just there:

    illic ibi demum'st locus, ubi, etc.,

    Plaut. Capt. 5, 4, 3; Quint. 10, 3, 13:

    ibi demum morte quievit,

    Verg. A. 9, 445; cf. id. ib. 1, 629; Stat. Th. 2, 474; id. Silv. 2, 3, 14; cf.

    also ibi demum, of time,

    Ter. Hec. 1, 2, 53.—
    h.
    Sic demum:

    sic demum socios consumpta nocte reviso,

    Verg. A. 2, 795; 6, 154.—
    k.
    Ita demum, Vulg. 2 Mac. 6, 15.—
    2.
    With the abl. temp. or absol.:

    ego novus maritus anno demum quinto et sexagesimo fiam?

    Ter. Ad. 5, 8, 15:

    decimo demum pugnavimus anno,

    Ov. M. 13, 209:

    quarta vix demum exponimur hora,

    Hor. S. 1, 5, 23:

    hieme demum,

    Plin. Ep. 7, 2, 2:

    pontificatum maximum, quem numquam vivo Lepido auferre sustinuerat, mortuo demum suscepit,

    Suet. Aug. 31; cf.:

    appellato demum collegio obtinuit,

    id. Caes. 23:

    his demum exactis,

    Verg. A. 6, 637:

    noctu demum rex recessit,

    Curt. 7, 11, 20.—And once with the nominative of the part. perf.:

    damnatus demum, vi coactus reddidit Mille et ducentos Philippos,

    i. e. not until condemned, Plaut. Bac. 2, 4, 38.—
    C.
    To add emphasis to the idea contained in a proposition, in fact, in very truth, certainly, indeed (rare):

    ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, quae, etc.,

    Cic. Rep. 2, 15:

    immemor est demum, nec frugum munere dignus, qui, etc.,

    Ov. M. 15, 122; Quint. 10, 6, 5;

    so to strengthen a comparative (cf.: adeo, etiam): latius demum ire,

    further yet, Plaut. Most. 3, 2, 156:

    num expositio haec longior demum esse debeat,

    Quint. 4, 2, 79.—
    II.
    In postAug. Latin.
    A.
    Only, solely, exclusively ( = duntaxat, tantum, solum, tantummodo, modo): ne vulgarem viam ingressus, alienis demum vestigiis insisterem, Quint. prooem. § 3; id. 2, 15, 1:

    adeo suis demum oculis credidit,

    id. 11, 3, 68: quaedam (verba) tertiae demum personae figura dicuntur, ut licet, piget, id. 1, 4, 29: [p. 545] qui (Cicero) non assecutus esset docendo judicem tantum et utiliter demum ac Latine perspicueque dicendo, ut, etc., id. 8, 3, 3 et saep.:

    nihil magis pro contione testatus est, quam id demum se habiturum, quod, etc.,

    but just that, Suet. Oth. 6 et saep.:

    ut non is demum sit veneficus, qui vitam abstulit data potione, sed etiam qui mentem,

    Quint. 9, 2, 105; cf.

    with the following verum etiam,

    id. 7 prooem. § 1.—
    b.
    Ita demum, only so; then or in that case only; not till then ( = tum demum);

    esp. freq. in conditional propositions: si plus humoris excernitur quam assumitur, ita demum secundae valetudinis spes est,

    Cels. 3, 21; Plin. Ep. 3, 3, 2; Suet. Claud. 25 al.—
    B.
    To point out something as taking place only after previous delay, at length, at last = tandem:

    quod oppidum Hispaniae frustra diu oppugnatum illitis demum galbano facibus succenderit,

    Suet. Galb. 3; cf. corresp. with tandem, id. Calig. 6.—
    * 2.
    For denique no. II. 2, finally, in fine:

    ex quibus alium Ciceroni, alium Caesari, singulis demum singulos opponeremus,

    Tac. Or. 26 fin. Cf. Hand Turs. II. p. 250-260; Zumpt ad Curt. 6, 39, 25; Mützell ad Curt. 3, 7, 8; 3, 22, 26.

    Lewis & Short latin dictionary > demum

  • 20 Doryphoros

    Dŏryphŏrus ( - os), i, m., = doruphoros, the Lance-bearer, a statue by Polycletus, famous in ancient times, Cic. Brut. 86, 296; id. Or. 2; Quint. 5, 12, 21 Spald.; Plin. 34, 8, 19, § 55.

    Lewis & Short latin dictionary > Doryphoros

См. также в других словарях:

  • lance — [ lɑ̃s ] n. f. • XIe; lat. lancea, probablt o. celt. 1 ♦ Arme d hast à longue hampe terminée par un fer pointu. ⇒ javelot, pertuisane, 1. pique. Être tué d un coup de lance. Bois, manche d une lance. (Moyen Âge) Lance de combat, de tournoi.… …   Encyclopédie Universelle

  • lance — LANCE. s. f. Arme d hast, ou à long bois qui a un fer pointu & qui est fort grosse vers la poignée. Lance de combat. lance à fer emoulu. lance de jouste. lance de tournoy. mettre la lance en arrest. coucher la lance. baisser la lance. rompre une… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • lance — Lance, f. penac. Est la piece des armes offensives que l homme d armes porte, laquelle est de bois en longueur de douze à quinze pieds, peu plus peu moins, grosse à l empoignure et au bas bout, et allant en amenuisant jusques au haut bout, qui… …   Thresor de la langue françoyse

  • Lance — (l[a^]ns), n. [OE. lance, F. lance, fr. L. lancea; cf. Gr. lo gchh. Cf. {Launch}.] 1. A weapon of war, consisting of a long shaft or handle and a steel blade or head; a spear carried by horsemen, and often decorated with a small flag; also, a… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Lance — ist: Familienname folgender Personen: Bert Lance (* 1931), US amerikanischer Bankmanager und Politiker George Lance (1802–1864), englischer Maler Leonard Lance (* 1952), US amerikanischer Politiker Sylvia Lance Harper (1895–19**), australische… …   Deutsch Wikipedia

  • lancé — lancé, ée (lan sé, sée) part. passé de lancer. 1°   Jeté avec la main. •   Un dard lancé d une main sûre, RAC. Phèdre, V, 6. 2°   Fig. Qui est dirigé contre, en parlant d un arrêt, décret, etc. •   La bulle d excommunication lancée contre ce… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • lance — 1. m. Acción y efecto de lanzar (ǁ arrojar). 2. Acción de echar la red para pescar. 3. Pesca que se saca de una vez. 4. Trance u ocasión crítica. 5. En el poema dramático, o en cualquier otro análogo, y en la novela, suceso, acontecimiento,… …   Diccionario de la lengua española

  • lance — sustantivo masculino 1. Acción o suceso interesante: En las películas de aventuras hay lances emocionantes. Es una novela aburrida, sin ningún lance divertido. Sinónimo: episodio. 2. Situación difícil: No sabía cómo salir de aquel lance, mientras …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • Lance — Lance, v. t. [imp. & p. p. {Lanced}; p. pr. & vb. n. {Lancing}.] 1. To pierce with a lance, or with any similar weapon. [1913 Webster] Seized the due victim, and with fury lanced Her back. Dryden. [1913 Webster] 2. To open with a lancet; to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • lance — LÁNCE, lănci, s.f. Veche armă de atac, formată dintr o vergea lungă de lemn prevăzută cu un vârf metalic ascuţit; suliţă. – Din it. lancia. Trimis de LauraGellner, 17.05.2004. Sursa: DEX 98  LÁNCE s. v. suliţă. Trimis de siveco, 13.09.2007.… …   Dicționar Român

  • lance — [lans, läns] n. [OFr < L lancea, light spear, lance, orig. Spanish lance < Celt] 1. a thrusting weapon consisting of a long wooden shaft with a sharp metal spearhead 2. LANCER 3. any sharp instrument resembling a lance, as a fish spear 4. a …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»