Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

kunna

  • 1 kunna

    [²k'un:a]
    мочь
    ————————
    уметь, мочь, быть в состоянии, знать

    Svensk-ryskt lexikon > kunna

  • 2 KUNNA

    * * *
    (kann, kunna, kunnat), v.
    1) to know, understand (þú kannt margt þat er eigi kunnu aðrir menn);
    2) to know (by memory);
    ljóð ek þau kann, er kannat þjóðans kona, I know songs, such as no king’s daughter knows;
    3) to know a person;
    unni honum hverr maðr, er hann (acc.) kunni, every man that knew him loved him;
    4) spec. phrases;
    kunna hóf at um e-t, kunna hóf sitt, to know the proper mean, to behave with moderation;
    uxarnir kunnu þó heim, the oxen found their way home;
    kunna enga mannraun to have no experience of men;
    kunna e-m þökk, aufusu, to be thankful, obliged to one;
    5) kunna sik, to know oneself (sá er svinnr, er sik kann); to behave well (G. kveðst mundu meiða hann, ef hann kynni sik eigi);
    6) kunna sér e-t, to understand, have clear knowledge of (something as concerning oneself or touching one’s own interest);
    kunna sér margt, to be skilled in many things;
    kunna fyrir sér = kunna sér; also ellipt. know how to conduct oneself;
    7) with dat. to know;
    ek kan skapi Gunnhildar, I know Gunhild’s temper;
    8) kunna e-n e-s or um e-t, to blame a person for a thing (eigi hugða ek, at hann mætti mik þessa kunna);
    eigi er hann um þat at kunna, he is not to be blamed for it;
    Eyjúlfr lézt því nafni mundu vel kunna, E. said he should be well pleased with that name;
    10) to be able, with infin.;
    þú skalt eigi kunna frá tíðindum at segja, thou shalt not escape to tell the tale;
    11) to chance, happen;
    hvar sem þik kann at at bera, wheresoever thou may happen to arrive.
    * * *
    pres. (in pret. form) kann, kannt (kanntú), kann; pl. kunnum, kunnut, kunnu (mod. kunnum, kunnit, kunna); pret. kunni; subj. kynni; imperat. kunn; part. neut. kunnat; the pres. infin. kunnu for kunna is obsolete, whereas a pret. infin. kunnu, potuisse, occurs, Ísldr. 9: with neg. suff. kann-at, Hm. 147; kann-k-a ek, I know not, Skálda (Thorodd) 167, Hallfred; see Gramm. p. xxiii: [Ulf. kunnan = γιγνώσκειν, εἰδέναι; A. S. and Hel. cunnan; O. H. G. kunnan; in these old languages, the two senses of knowing how to do and being able to do are expressed by the same form, and this remains in Dan. kunde, Swed. kunna: in others, a distinction is made: Old Engl. and Scot. ken, know and can; Germ. kennen and können.]
    A. To know, understand, of art, skill, knowledge, with acc.; hann þóttisk rísta henni manrúnar, en hann kunni þat eigi, Eg. 587; hann kunni margar tungur, Fms. xi. 326; þú kannt mart þat er eigi kunnu aðrir menn, v. 236; k. seið, Vsp. 25; Hann ræddi, ef hann kynni nafn Guðs it hæsta—Kann ek nökkurt nafn Guðs,—Þykkja mér slíkt eigi prestar er eigi kunna it hæsta nafn Guds—Kanntú nafnit?—Ek veit þann mann er kunna mun, … Nefn þú þá ef þú kannt! … Guð veit at ek vilda gjarna kunna, Bs. i. 421; engi skal sá vera hér með oss er eigi kunni nökkurs-konar list eðr kunnandi, Edda 31; ekki kann ek í skáldskap, Fms. vii. 60; kannt þú nakkvat í lögum?—Kunna þótta ek norðr þar, Nj. 33; at þetta væri at vísu lög þótt fáir kynni, 237; ek kann lítt til laga, 31: of sports, kunna á skíðum, Fms. i. 9; k. við skíð ok boga, Ó. H. 71; k. við buklara, Sturl. ii. 44; kunna á bók, to know by book, know how to read, Mar.
    2. to know by memory; kunna menn enn kvæði þeirra, Hkr. (pref.); hví kveðr þú flokka eina, kanntú ok engar drápur?—Eigi kann ek drápurnar færi en flokkana, Fms. vi. 391; ljóð ek þau kann, er kannat þjóðans son, Hm. 147 sqq.; þat kann ek it áttjánda, er ek æva kennig, 164; en Konr ungr kunni rúnar, Rm. 40, 42; kunna betr, id., Vkv. 26; kunna utan-bókar, to know without book, know by heart; hón kunni þær allar (Spurningar) vel, nema Sjötta kapitulann, … Sigríðr kunni allar Úlfars-rímur, Piltr og Stúlka 23.
    3. to know a person, a face; synir Heli vóru úsiðugir ok kunnu eigi Guð Dróttinn, Stj. 429; ek kann þann mann, 460; ok unni honum hverr maðr er hann (acc.) kunni, every man that knew him loved him, Hkr. i. 121; kann kvaðsk eigi k. þá ok eigi hirða hverir vóru, Barl. 36; þik kann ek fullgerva, I know thee well enough, Ls. 30; góða menn þá er ek görva kunna, Hbl. 7; kunna ek báða Brodd ok Hörvi, Hdl. 24; hverr er kunni (mik), Helr. 7; hvars menn eðli okkart k., 3: to know, of the character, hann kvað þá k. sik úgörla, er þeir veittu honum átölur, því at ek hefi dregit yðr undan dauða, segir hann, Ld. 282; ek kann hvárn-tveggja ykkarn konungs, Fms. vi. 100.
    4. spec. phrases; kunna góða stilling á e-u, hversu góða stilling hann kunni á herstjórninni, how skilful he was in military things, Fms. i. 98; k. hóf at um e-t, to know one’s measure in respect of a thing, to behave with moderation, Finnb. 356; Þorvaldr kvað hana ekki hóf at kunna, Ld. 134; allt kann sá er hófit kann, Gísl. 27; ef Griss kynni hóf sitt, Sd. 139; Klaufi, Klaufi, kunn þú hóf þitt? id.; kunna sér margt, to be skilled in many things; hón var væn kona, ok kunni sér allt vel, Dropl. 7, 35; hann kunni enga leið, he knew no road, Eg. 149; þeir munu eigi k. leiðina, Fs. 105: absol., uxarnir kunnu þó heim, found their way home, Dropl. 8; k. skyn e-s, to know all about …; hann kunni allra skyn í borginni, Fms. vi. 410; Ása ok Álfa ek kann allra skil, Hm. 160; k. önga mannraun, to have no experience of men, Fms. vi. 53; ek kann skap þitt at því, at …, Sturl. i. 30.
    II. metaph. usages; kunna e-m þökk, to be thankful, obliged to one, Fms. xi. 29, 32; at hann kynni þess mikla þökk ok aufusu, Eg. 521; veizla er yðr búin, kann ek yðr mikla þökk at þér þiggit, Fms. vi. 277; k. e-m úþökk fyrir e-t, v. 14; k. sér þörf til e-s, to feel the want of a thing; ef bóndi kann þess þörf, if he knows the need of it, Grág. i. 152; at hann leggi fram vöruna svá sem þú kannt þér þörf til, Ld. 70.
    2. kunna sik, to know oneself; sá er svinnr er sik kann, he is a wise man who knows himself, a saying, Hrafn. 10: to behave, Grímr kveðsk mundu meiða hann ef hann kynni sik eigi, Eg. 189; ok vita ef þeir kunni sik þá görr meir, Stj. 264; k. sik ílla, to be naughty, Bjarn.
    3. kunna sér, kunna munda ek mér þat ( I should know how to do that) ef ek hefða víg vegit, Gísl. 143; gá þess, ok kunn þér (take heed, learn!) at varask annars vígkæni, Sks. 383; er Þorólfr svá viti borinn, at hann mundi k. sér ( have sense enough) at vera eigi fyrir liði yðru, Eg. 134; kunni hann sér þann hagnað at girnask ekki Svía-konungs veldi, Ó. H. 57; en kunnit yðr engi forráð eðr fyrirhyggju þegar er ér komit í nokkurn vanda, 67.
    III. denoting feeling, to feel angry or pleased; kunna e-n e-s, to be angry with a person for a thing; þá bað Þórir konung, at hann skyldi eigi fyrirkunna hann þess at hann hafði Egil með sér um vetrinn, Eg. ch. 48; eigi vil ek fyrirkunna þik þessa orða, þvíat þú veizt eigi hvat varask skal, Ó. H. 57; eigi hugða ek at hann mætti mik þessa k., þvíat eigi drap ek son hans, Hrafn. 16; kveðr þeir eigi sik einskis at k., Ísl. ii. 314; kunnit mik eigi þess er ek mun mæla, Fbr. 116; spurði hvers hón kynni arfa-sátuna, Nj. 194, v. l.
    2. with prep.; kunna e-n um e-t, id.; eigi er hann um þat at kunna, Fs. 38; eigi munu þér kunna mik um þetta, Fms. i. 175; ekki áttú hann um þat at kunna, vi. 223; ef hertogi vill þik nokkut um þetta kunna, xi. 323; hón kunni hana mjök um áleitni þá, er …, Bs. i. 340.
    IV. with dat. to know; þeir er menn kunnu eigi hér máli eða tungu við, Grág. i. 224; ef lögsögumaðr kann þar eigi mönnum fyrir í þá sveit, i. 10 B; kunni hann náliga manns máli, Fas. ii. 443; hann kann eigi lítilmensku várri, Bjarn. 54; kann þjóð kerski minni, Ó. H. (in a verse); ek kann skapi Gunnhildar, I know Gunhilda’s temper, Nj. 5; kann ek glensyrðum yðrum Gautanna, Fas. iii. 80; ek kann ráðum Gunnhildar en kappi Egils, Eg. 257; ek kann skapi Hrafnkels, at hann mun ekki göra oss, ef hann náir þér eigi, Hrafn. 27: eigi kanntú góðgirnd (dat.) föður várs, ef hann hefir honum eigi undan skotið, Fs. 38.
    2. to be pleased with a thing or not; munda ek kunna því, at vér hefðim manna-lát mikit, ef …, Eg. 585; Eyjúlfr lézk því nafni mundu vel kunna, E. said be should be well pleased with that name, Glúm. 328; verðr hváru-tveggju at kunna, one must take one or other of the two, Ó. H. 52; vit munum því ílla k. ef þú veitir okkr eigi þat er vit beiðum, Eb. 114; hann kunni því stórílla ok hljóp í brott, Hkr. i. 36; munu synir Njáls ílla k. víginu, Nj. 64; Njáll kunni ílla láti Gunnars, 117; Ingi konungr kunni þessu svá ílla at hann grét sem barn, Fms. vii. 273; andaðisk hann, Guðríðr kona hans kunni því lítt, Fb. i. 543; til þess at hón kunni því betr andláti mínu, id.; ílla munu þeir k. höggum er heiman hafa hlaupit frá kirnu-askinum, Fms. viii. 350.
    3. with prep.; kann ek ekki við því at yðr þykki sumt ofjarl en sumt ekki at manni, I do not care for what you call …, Fms. vi. 53; kannka ek mart við veifanar-orði manna, I take no notice of idle rumours, Hallfred; hence the mod. phrase, kunna við e-ð, to be pleased with; eg kann ekki við það, I do not like it; kunna vel, ílla við sik, to feel happy, unhappy in a place or condition; eg kann vel við mig þar, I like the place.
    B. To be able, Lat. posse, (in Engl., can, pret. could, has ceased to be used except in the finite moods), with infin.; the senses often run one into the other, but the use of the infinitive shews that the sense can is at least partly implied; þá mælti konungr, ertu skáldit?—Hann sagði, kann ek yrkja, I know I can make verses, Hkr. i. 288; hann kunni görr veðr at sjá en aðrir inenn, Eb. 150; þá hluti er þeir kunna honum til at segja, 112; freista hvat hann kynni segja honum, Hkr. i. 228: hón sagði hann eigi k. at þiggja sóma sinn, Fs. 131; hugsit um hvar þann mann kann fá, where that man can be had, Stj. 460; svá hygginn at hann kunni fyrir sökum ráða, Grág. ii. 75; hvárt kanntú mér höll smíða? 656 B. 8; þeir er mildlega kunnu stýra Guðs hjörð, Hom. 37; kanntú nökkut yrkja? Fms. vi. 361; kunna eigi at mæla, he could not speak, Ld. 30; mikil tíðendi kannþú (= kannt þú) at segja af himnum, Edda 12; þú skalt eigi kunna frá tíðindum at segja, thou shalt not be able to tell the tidings, shall not escape with life, Nj. 8; um þá hluti er ek kann görr at sjá en þér, Ld. 186; ekki kann biskup görr at sjá mann á velli en ek, Fms. ii. 173.
    II. to chance, happen; ef Björn faðir þeirra kann fyrr andask, if B. should happen to die first, Dipl. v. 3; hvar sem þik kann at bera, wheresoever thou may happen to arrive, Fms. iv. 176; ef nokkut kann þat til at bera á þinni æfi, Gísl. 25; ef hann kann lengr at dveljask í brottu, D. N. v. 43; ok hón kann af þessum heimi brott at fara, iii. 137.
    C. Recipr. to know one another; þeir kunnusk, Mork. 106.
    2. part. kunnandi, cunning, knowing, learned, with gen.; veit ek at þú ert margs kunnandi, 655 xix. 3; hón var margs kunnandi, Fs. 73; Gyða var marg-kunnandi á fyrnsku ok fróðleik, 131.

    Íslensk-ensk orðabók > KUNNA

  • 3 kunna

    [kʰʏn:a]
    vi kann, kunni, kunnum, kunnað
    1) мочь, быть в состоянии; уметь

    kunna e-ð utan bókar — знать что-л. наизусть

    kunna lag á e-u — разбираться [знать толк] в чём-л.

    kunna e-s skil — знать что-л., разбираться в чём-л.

    ég kann ekki við þetta — мне это не нравится; мне это неприятно

    hann kann að koma — он, возможно, придёт

    kunna sig vel — быть воспитанным, уметь вести себя

    kunna e-m þakkir — быть благодарным кому-л.

    Íslensk-Russian dictionary > kunna

  • 4 kunna

    Íslensk-tékknesk orðabók > kunna

  • 5 kunna

    v. пр.-пр.; praes. kann; praet. kunna, pl. kunnum; conj. kynna; pp. kunnat
    3) знать (кого-л.), быть знакомым (с кем-л.)

    unni honum hverr maðr, er hann (acc.) kunni — все любили его, кто его знал, Har. S. Hárf.

    7) (dat.) знать
    * * *
    гл. пр.-пр. мочь; знать; чувствовать себя обязанным
    г., д-в-н. kunnan, д-а. cunnan, а. can, н. können, ш. kunna, д., нор. kunne; к р. знать, лат. co-gnoscere познавать, notus известный

    Old Norse-ensk orðabók > kunna

  • 6 kunna

    kunna [˅kөna] können, (ver)mögen, dürfen;
    han har inte kunnat gå er hat nicht gehen können;
    det kan inte förnekas es lässt sich nicht leugnen;
    vem kan det vara? wer mag das sein?;
    inte kunna 'med ngn jdn nicht (leiden) mögen, umg jdn nicht riechen können

    Svensk-tysk ordbok > kunna

  • 7 kunna

    v.
    to be able to, can
    (kann, (tú kanst/kant), kundi, kundu, kunnað)

    Faroese-English dictionary > kunna

  • 8 kunna

    uregelmæssigt verbum
    1. kunne, beherske noget

    Vad du kan!

    Sikke du ka'!, Hvor er du dygtig!

    Förr kunde jag tala lite grekiska, men nu har jag glömt allt

    Før kunne jeg tale lidt græsk, men nu har jeg glemt alt

    Sonen kan mycket om fildelning, fråga honom!

    Sønnen ved meget om fildeling, spørg ham!

    Kan du ge mig ett handtag?

    Ku' du lige gi' mig en hånd?

    4. må, få tilladelse til noget

    Kan jag (få) låna telefonen?

    Må jeg (ha' lov til at) låne telefonen?

    5. sige at nogen/noget er på en særlig måde

    Hon kan vara sjuk!

    Hun kan være syg, hun er måske syg!

    Svensk-dansk ordbog > kunna

  • 9 kunna

    uregelmæssigt verbum
    1. kunne, beherske noget

    Vad du kan!

    Sikke du ka´!, Hvor er du dygtig!

    Förr kunde jag tala lite grekiska, men nu har jag glömt allt

    Før kunne jeg tale lidt græsk, men nu har jeg glemt alt

    Sonen kan mycket om fildelning, fråga honom!

    Sønnen ved meget om fildeling, spørg ham!

    Kan du ge mig ett handtag?

    Ku´ du lige gi´ mig en hånd?
    4. må, få tilladelse til noget

    Kan jag (få) låna telefonen?

    Må jeg (ha´ lov til at) låne telefonen?
    5. sige at nogen/noget er på en særlig måde

    Hon kan vara sjuk!

    Hun kan være syg, hun er måske syg!
    Særlige udtryk:

    Nu kan vi det här!

    Nu har vi fået nok af det her!, Nu gider vi ikke det her mere!

    Svensk-dansk ordbog > kunna

  • 10 kunna

    inblikken

    Kompakt Svensk-Nederländska ordbok > kunna

  • 11 kunna

    twanîn

    Svensk-kurdiska ordbok > kunna

  • 12 kunna

    osata
    mahtaa
    pystyä
    saattaa
    taitaa
    kyetä
    hallita
    voida

    Svensk-finska ordbok > kunna

  • 13 kunna

    1) adj black
    2) adj dark

    Ainu-English dictionary > kunna

  • 14 kunna med

    uregelmæssigt verbum

    Jag kan alltså inte med min svåger!

    Jeg holder altså ikke min svoger ud!

    Hur kan du med att ljuga om nåt sånt?

    Hvordan kan du dog lyve om sådan noget?

    Svensk-dansk ordbog > kunna med

  • 15 kunna aî meta

    Íslensk-ensk orðabók > kunna aî meta

  • 16 kunna utanaî

    Íslensk-ensk orðabók > kunna utanaî

  • 17 kunna vel viî

    be/feel at home

    Íslensk-ensk orðabók > kunna vel viî

  • 18 kunna med

    uregelmæssigt verbum

    Jag kan alltså inte med min svåger!

    Jeg holder altså ikke min svoger ud!

    Hur kan du med att ljuga om nåt sånt?

    Hvordan kan du dog lyve om sådan noget?

    Svensk-dansk ordbog > kunna med

  • 19 kunna utantill

    osata ulkoa

    Svensk-finska ordbok > kunna utantill

  • 20 kunna vara

    saattaa olla

    Svensk-finska ordbok > kunna vara

См. также в других словарях:

  • kunna — v (kunde, kunnat, pres. kan) …   Clue 9 Svensk Ordbok

  • Nansang —   Town   …   Wikipedia

  • Manihatty —   village   …   Wikipedia

  • können — Vprpr std. (8. Jh.), mhd. kunnen, künnen, ahd. kunnan, as. kunnan Stammwort. Aus g. * kann (1. Sg.), auch in gt. kann, kunnun, anord. kunna, ae. can, cunnon, afr. kan, kunna (entsprechend as. can, kunnun; ahd. kann, kunnun; die Infinitivformen… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Können — Können, verb. irreg. neutr. Präs. ich kann, du kannst, er kann, wir können u.s.f. Conj. ich könne; Imperf. ich konnte; Conj. ich könnte; Mittelw. gekonnt. Es erfordert das Hülfswort haben, und bedeutet überhaupt, kein überwiegendes Hinderniß… …   Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart

  • Maamme — English: Our Land Frontpage of Vårt land by Johan Ludvig Runeberg National anthem of …   Wikipedia

  • Levantine Arabic — لهجات شامية Spoken in Syria, Lebanon, Israel, West Bank and Gaza Strip, Jordan Native speakers 35,000,000 Language family …   Wikipedia

  • Carl Fredrik Fallén — (September 22, 1764 August 26, 1830) was a Swedish botanist and entomologist.Fallén taught at the Lund University. He wrote Diptera Sueciae (1814 27).PublicationsMay be incomplete* Specim. entomolog. novam Diptera disponendi methodum exhibens .… …   Wikipedia

  • Kobben-Klasse — Die KNM Utstein als Museumsschiff in Horten Die Klasse 207 ist ein Klasse von diesel elektrischen U Booten, die in der norwegischen Marine unter dem Namen Kobben Klasse gedient haben und in Deutschland bei den Nordseewerken in Emden gebaut wurden …   Deutsch Wikipedia

  • U-Boot-Klasse 207 — Die KNM Utstein als Museumsschiff in Horten Die Klasse 207 ist ein Klasse von diesel elektrischen U Booten, die in der norwegischen Marine unter dem Namen Kobben Klasse gedient haben und in Deutschland bei den Nordseewerken in Emden gebaut wurden …   Deutsch Wikipedia

  • U-Boot-Klasse Kobben — Die KNM Utstein als Museumsschiff in Horten Die Klasse 207 ist ein Klasse von diesel elektrischen U Booten, die in der norwegischen Marine unter dem Namen Kobben Klasse gedient haben und in Deutschland bei den Nordseewerken in Emden gebaut wurden …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»