-
1 Leptinotarsa juncta
VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Leptinotarsa juncta
-
2 junctus
juncta -um, junctior -or -us, junctissimus -a -um ADJconnected in space, adjoining, contiguous; closely related/associated -
3 jungo
jungo, nxi, nctum, 3, v. a. [Sanscr. jug, junagmi, to unite; juk, joined; Goth. juk; O. H. Germ. joh, joch; Gr. zug, zeugnumi, zugos, zugon], to join or unite together, connect, attach, fasten, yoke, harness.I.Lit.A.In gen.1.With acc.:2.Narcissum et florem anethi,
Verg. E. 2, 48:pontes et propugnacula,
id. A. 9, 170:nemoris carentia sensu robora,
Claud. B. G. 17:gradus,
to close the ranks, Sil. 4, 372:montes,
to heap up, Val. Fl. 1, 198:ostia,
to shut, Juv. 9, 105; cf.:junctas quatere fenestras,
Hor. C. 1, 25, 1:oscula,
to exchange, Ov. M. 2, 357; cf. id. Am. 2, 5, 59; Petr. 67:da jungere dextram,
to clasp, Verg. A. 6, 697:cur dextrae jungere dextram non datur,
id. ib. 1, 408; cf.:quas junximus hospitio dextras,
id. ib. 3, 83;11, 165: duos sinus,
Plin. 5, 29, 31, § 116:juncto ponte milites transmittit,
Tac. A. 1, 49.—So with abl. of means or manner:Ticinum ponte,
to span, Liv. 21, 45, 1:amnem ponte,
Plin. 5, 24, 21, § 86:ratibus flumen,
to bridge, Liv. 21, 47, 2; cf.:qui biduo vix locum rate jungendo flumini inventum tradunt,
id. 21, 47, 6:eo omnia vallo et fossa,
id. 38, 4, 6:plumbum nigrum albo,
Plin. 33, 5, 30, § 94; cf.:nam calamus cera jungitur,
Tib. 2, 5, 32:illos defendit numerus junctaeque umbone phalanges,
Juv. 2, 46:erga juncta est mihi foedere dextra,
Verg. A. 8, 169:Pompei acies junxerat in seriem nexis umbonibus arma,
Luc. 7, 453. —With dat. of indir. object:3.hoc opus ad turrim hostium admovent, ut aedificio jungatur,
Caes. B. C. 2, 10 fin.:humano capiti cervicem equinam,
Hor. A. P. 2:mortua corpora vivis,
Verg. A. 8, 485; cf.:his tignis contraria duo juncta,
Caes. B. G. 3, 17, 5:se Romanis,
Liv. 24, 49, 1:exercitum sibi,
Vell. 2, 80, 1:socia arma Rutulis,
Liv. 1, 2, 3:victores Germani juncturi se Pannoniis,
Suet. Tib. 17:cervicem meam amplexui,
Petr. 86 dub. (Büch., vinxit amplexu):dextra dextrae jungitur,
Ov. M. 6, 447; cf. Verg. A. 1, 408 supra:aeri aes plumbo fit uti jungatur ab albo,
Lucr. 6, 1079:juncta est vena arteriis,
Cels. 2, 10:Comius incensum calcaribus equum jungit equo Quadrati,
drives against, Hirt. B. C. 8, 48.—With inter se:4.tigna bina inter se,
Caes. B. G. 3, 17, 3:maxime autem corpora inter se juncta permanent, cum, etc.,
Cic. N. D. 2, 45, 115:disparibus calamis inter se junctis,
Ov. M. 1, 712:saltus duo alti inter se juncti,
Liv. 9, 2, 7.—With cum:B.cum Bruto Cassioque vires suas,
Vell. 2, 65, 1:legiones se cum Caesare juncturae,
id. 2, 110, 1:erat cum pede pes junctus,
Ov. M. 9, 44:lecto mecum junctus in uno,
id. H. 13, 117:digitis medio cum pollice junctis,
id. F. 5, 433:lingua cum subjecta parte juncta est,
Cels. 7, 12, 4.—Esp.1.To harness, yoke, attach.(α).Of animals: angues ingentes alites juncti jugo, Pac. ap. Cic. Inv. 1, 19, 27 (Trag. v. 397 Rib.):(β).junge pares,
i. e. in pairs, Verg. G. 3, 169; Grat. Cyneg. 263:nec jungere tauros norant,
Verg. A. 8, 316:currus et quatuor equos,
id. G. 3, 114:grypes equis,
id. E. 8, 27 Forbig.:curru jungit Halaesus Equos,
id. A. 7, 724:leones ad currum,
Plin. 8, 16, 21, § 54:mulis e proximo pistrino ad vehiculum junctis,
Suet. Caes. 31.—Of a vehicle (rare):2.reda equis juncta,
Cic. Att. 6, 1, 25:neve (mulier) juncto vehiculo veheretur,
Liv. 34, 1, 3:juncta vehicula, pleraque onusta, mille admodum capiuntur,
id. 42, 65, 3. —Of wounds, etc., to join, bring together, unite, heal:3.ego vulnera doctum jungere Etiona petam,
Stat. Th. 10, 733:parotidas suppuratas,
Scrib. Comp. 206:oras (tumoris),
Cels. 7, 17, 1:oras vulneris,
id. 5, 4, 23 al. —Of lands, territories, etc.:4.juncta pharetratis Sarmatis ora Getis,
adjoining, Ov. Tr. 4, 10, 110; cf.:juncta Aquilonibus Arctos,
id. M. 2, 132:quibus (campis) junctae paludes erant,
Front. Strat. 2, 5, 6; Vell. 2, 110, 4:fundos Apuliae,
to add, join to, Petr. 77:longos jungere fines agrorum,
Luc. 1, 167.—To connect in time, cause to follow immediately:5.cum diei noctem pervigilem junxisset,
Just. 12, 13, 7:somnum morti,
Petr. 79:vidit hic annus Ventidium consularem praetextam jungentem praetoriae,
Vell. 2, 65, 3:nulla natio tam mature consino belli bellum junxit,
id. 2, 110, 5:junge, puer, cyathos, atque enumerare labora,
Stat. S. 1, 5, 10:laborem difficilius est repetere quam jungere,
to resume than to continue, Plin. Ep. 4, 9, 10.—So of pronunciation:si jungas (opp. interpunctis quibusdam),
Quint. 9, 4, 108.—Milit. t. t., of troops, an army, etc., to join, unite:6.cum juncti essent,
Liv. 25, 35; 25, 37:exercitum Pompei sibi,
Vell. 2, 80, 1:junctis exercitious,
Vell. 2, 113, 1:cum collegae se junxisset,
Front. Strat. 1, 1, 9; so,exercitum,
id. ib. 1, 2, 9:Ajacem naves suas Atheniensibus junxisse,
Quint. 5, 11, 40.—To add, give in addition:7.commoda praeterea jungentur multa caducis,
Juv. 9, 89.—In mal. part.:II.corpora,
Ov. M. 10, 464:turpia corpora,
id. H. 9, 134: tu mihi juncta toro, id. F. 3, 511; id. R. Am. 408:si jungitur ulla Ursidio,
Juv. 6, 41; 6, 448; cf.Venerem,
Tib. 1, 9, 76; Ov. H. 353; id. R. Am. 407.Transf.A.In gen., of abstract things, to bring together, join, unite:B.cum hominibus nostris consuetudines, amicitias, res rationesque jungebat,
Cic. Deiot. 9, 27:omnem naturam, quae non solitaria sit... sed cum alio juncta atque conexa, etc.,
id. N. D. 2, 11, 29:an virtus et voluptas inter se jungi copularique possint,
id. de Or. 1, 51, 122:sapientiam junctam habere eloquentiae,
id. ib. 3, 35, 142:indignationem conquestioni,
id. Inv. 2, 11, 36:insignis improbitas et scelere juncta,
id. de Or. 2, 58, 237:plura crimina junguntur,
are combined, Quint. 4, 4, 5.—Esp.1.Of persons, to join, unite, bring together, associate, in love, marriage, relationship, etc.:2.cum impari,
Liv. 1, 46:cum pare,
Ov. F. 4, 98:alicujus filiam secum matrimonio,
Curt. 5, 3, 12:si tibi legitimis pactam junctamque tabellis non es amaturus,
Juv. 6, 200:juncta puella viro,
Ov. A. A. 1, 682; id. Tr. 2, 284. —Of animals, etc.:Appulis jungentur capreae lupis,
Hor. C. 1, 33, 8:variis albae junguntur columbac,
Ov. H. 15, 37:unaque nos sibi operā amicos junget,
Ter. Hec. 5, 2, 32:ut quos certus amor junxit,
Ov. M. 4, 156:amicos,
Hor. S. 1, 3, 54:Geminum mecum tua in me beneficia junxerunt,
Plin. Ep. 10, 26, 1:puer puero junctus amicitia,
Ov. P. 4, 3, 12.—Esp., of a treaty, alliance, etc.:si populus Romanus foedere jungeretur regi,
Liv. 26, 24; Just. 15, 4, 24. —Of things, to make by joining, enter into:3.pacem cum Aenea, deinde adfinitatem,
Liv. 1, 1:nova foedera,
id. 7, 30:cum Hispanis amicitiam,
Just. 43, 5, 3:societatem cum eo metu potentiae ejus,
id. 22, 2, 6:foedus cum eo amicitiamque,
Liv. 24, 48; 23, 33:juncta societas Hannibali,
id. 24, 6:foedera,
id. 7, 30:jungendae societatis gratia,
Just. 20, 4, 2.—Of words, etc., to join, unite.(α).Esp., gram. t. t.: verba jungere, to make by joining, to compound:(β).jungitur verbum ex corrupto et integro, ut malevolus,
Quint. 1, 5, 68:in jungendo aut in derivando,
id. 8, 3, 31; so,juncta verba,
Cic. Or. 56, 186; id. Part. Or. 15, 53.—To connect so as to sound agreeably:quantum interest... verba eadem qua compositione vel in textu jungantur vel in fine claudantur,
Quint. 9, 4, 15.—Hence, P. a.: junc-tus, a, um, joined, united, connected, associated:in opere male juncto,
Quint. 12, 9, 17.— Comp.:causa fuit propior et cum exitu junctior,
Cic. Fat. 16, 36.— Sup.:junctissimus illi comes,
most attached, Ov. M. 5, 69:principum prosperis et alii fruantur: adversae ad junctissimos pertineant,
their nearest of kin, Tac. H. 4, 52. -
4 junctus
I 1. jūnctus, a, umpart. pf. к jungo2. adj.1) близкий, смежный (Italia juncta Dalmătis— dat. VP; corpora inter se juncta C; loca juncta Jano O)2) близкий, находящийся в интимной близости ( junctissimus illi et comes O)3) связный, плавный ( oratio C)II jūnctus, ūs m. [ jungo ] Vr = junctio -
5 jungo
jūnxī, jūnctum, ere [одного корня с jugum ]1) соединять, связывать, сочетать (aliquid inter se C, Cs etc.; aliquid cum aliquā re C etc.; aliquid alicui rei V etc.); сплетать ( membra O)dextram dextrae (dextras) j. V — обменяться рукопожатиемjungi O, Pt — прильнуть ( umĕri alicujus O)oscula j. O — поцеловатьсяse j. alicui C — соединиться с кем-л.juncta facere C — приводить в связь, связыватьnon bene junctarum discordia semĭna rerum O — разнородные семена плохо связанных друг с другом вещей ( о первозданном хаосе)pontem T (fluvium ponte L) j. — перебросить (построить) мост через рекуrossas saltu j. St — перепрыгивать через рвыcursum equis j. L — бежать, не отставая от лошадейequum (suum) equo alicujus j. Hirt — схватиться с кем-л. в конном боюj. castris V — соединиться с лагерем2) закрывать, запирать (fenestras H; ostia J)3) запрягать, впрягать (equos ad currum PM или с dat. curru V)junctum vehiculum L etc. — запряжённая повозка4) заживлять, залечивать (vulnĕra Scr, St)6) pass. jungi быть смежным, граничить, примыкать ( hortulus Academiae — dat.— junctus Ap)7) связывать (во времени), не прерывать (j. labōrem PJ)j. somnum morti Pt — убить спящего8) сочетать браком (se j. или jungi alicui O etc.)aliquam secum matrimonio j. QC — жениться на ком-л.9)se j. — сблизиться, породниться (se ad aliquem j. C; a sanguine materno junctus O)10) заключать, завязывать (amicitiam cum aliquo j. C; se j. alicui contra Romanos Eutr; j. foedus, pacem L) -
6 impar
im-pār, aris (abl. sg. иногда e) adj.1) неравный, неодинаковый, различный (intervallum C; benevolentia C)coloribus i. O — разноцветныйi. sibi H — непохожий на самого себя, т. е. неуравновешенный, взбалмошный2)а) не могущий равняться (с кем-л.), стоящий ниже, уступающий (i. consilio et viribus L)fortasse i., certe aemulus Ap — (Филемон), быть может, и уступал в таланте (Менандру), но всё же был (его) соперникомб) неравный по происхождению (impăres nascimur, pares morimur Sen)ludĕre par i. H, Su — играть в чёт и нечет4) неровный, кривой, косо сидящий ( toga H)5) не могущий сопротивляться, тот, кто не в состоянии устоять, не умеющий совладать, перенести (i. alicui, conspirationi Su; dolori V)6) непосильный ( pugna V)certamen i. O — неравная борьба7) несоответствующий (facies i. nobilitate O) -
7 ruo
ruī, rutum, ere (part. fut. ruĭturus)1) (тж. in se r. T, Lcn) рушиться, обрушиваться, валиться (pons ad terram ruit L; ruunt templa deorum H); падать ( ruebant victores victique V); низвергаться (imber aethere ruit V; ruunt de montis amnes V)sol ruit VF — солнце заходитnox ruit V — (стремительно) наступает ночь, но тж. V ночь уходит2) устремляться, бросаться, кидаться, ринуться (in aliquem VF; ad interĭtum C; per vetĭtum nefas H); вырываться, раздаваться ( ruunt voces V); спешить (in castra L; ad convivium T); впадать (in crudelitatem L; in servitium T)r. in dicendo C — говорить необдуманноr. in agendo C — поступать опрометчиво3) валить, сваливать, опрокидывать (immanem molem V; naves Lcr)4) гнать, выпускать, вздымать ( nubem atram ad caelum V); мчать, увлекать ( navis ruit spumas salis V)5) разрушать, разметать ( cumulos arenae V)6) выкапывать, сгребать, загребать ( divitias aerisque acervos H)rūta (ū!) (et) caesa C, Dig — (всё) добытое из почвы и срубленное, т. е. движимое имущество ( в отличие от juncta — или vincta — fixaque) -
8 strictim
2) слегка, поверхностно, вскользь ( aspicere C)3) коротко, наголо ( attondere Pl)4) плотно ( juncta crates Pall) -
9 fenestra
fĕnestra, ae (also contr. festra, Enn. ap. Macr. S. 3, 12; Petr. Fragm. p. 872 Burm.; cf. Paul. ex Fest. p. 91, 6 Müll.), f. [root PHAN, in phainô, phaneros], an opening in the wall to admit the light, a window (orig. closed by two wooden shutters or by curtains, and not till the empire by sheets of mica, lapis specularis; cf.II.Dict. of Antiq. p. 520 sq.): neque fenestra, nisi clatrata,
Plaut. Mil. 2, 4, 26:fenestras indere,
id. Rud. 1, 1, 6:fenestrarum angustias quod reprehendis,
Cic. Att. 2, 3, 2:bifores,
Ov. P. 3, 3, 5: juncta, closed, * Hor. C. 1, 25, 1; cf.patulae,
Ov. M. 14, 752:reticulatae,
Varr. R. R. 3, 7, 3:se plena per insertas fundebat luna fenestras,
Verg. A. 3, 152:diversas percurrens luna fenestras,
Prop. 1, 3, 31 Burm. ad loc.:fenestram in arca facies,
Vulg. Gen. 6, 16 et saep.—Transf.1.A loop-hole for arrows, etc.:2.(in turri) fenestras ad tormenta mittenda, in struendo reliquerunt,
Caes. B. C. 2, 9 fin. —The recess of a window:3.concludere in fenestram firmiter,
Plaut. Cas. 1, 44.—A breach made by besiegers in a wall:4.excisa trabe firma cavavit Robora et ingentem lato dedit ore fenestram,
Verg. A. 2, 482.—Of the senses, windows for intelligence:B.ut facile intelligi possit, animum et videre et audire, non eas partes, quae quasi fenestrae sint animi,
Cic. Tusc. 1, 20, 46 —Poet., transf., of holes through the tips of the ears:II.natus ad Euphraten, molles quod in aure fenestrae Arguerint,
Juv. 1, 104.—Trop., an entrance, admission, opportunity, inlet, occasion [p. 735] (very seldom):hui quantam fenestram ad nequitiam patefeceris!
Ter. Heaut. 3, 1, 72: si hanc fenestram aperueritis, nihil aliud agi sinetis, Tiber. ap. Suet. Tib. 28. -
10 Furor
1.fūror, ātus, 1, v. dep. a. ( act. inf. furasse, Fulg. Myth. 2, 6; sup. furatum, Plaut. Rud. 1, 2, 23; id. Trin. 4, 2, 22: furatus, in pass. signif., App. M. 10, p. 220) [fur], to steal, purloin, pilfer (syn.: latrocinor, clepo, rapio).I.Lit. (class.):II.solet haec, quae rapuit et furatus est dicere se emisse,
Cic. Verr. 2, 1, 22, § 60:furatur aliquid aut eripit,
id. Off. 2, 11, 40; id. N. D. 2, 63, 157:pecuniam ex templo,
Quint. 3, 6, 41; Suet. Caes. 54.— Absol.:ad furandum venire,
Plaut. Ps. 3, 2, 61; so of pillaging, military raids:ille robore exercitus inpar, furandi melior,
Tac. A. 3, 74 init.;of literary theft: ut iste in furando manibus suis uteretur,
Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:si ego tuum (librum) ante legissem, furatum me abs te esse diceres,
id. Att. 2, 1, 1; cf. Poët. ap. Quint. 8, 3, 29.—Transf., in gen., to take away by stealth, remove secretly, to withdraw:2. I.pone caput, fessosque oculos furare labori,
Verg. A. 5, 845:membra,
Sil. 10, 74:sese,
id. 14, 561:vultus veste,
i. e. to hide, Sen. Agam. 914:non enim furatus esse civitatem, non genus suum ementitus dicitur,
Cic. Balb. 2, 5:speciem furabor Iacchi,
will represent, personate, Prop. 4 (5), 2, 31:audiendi facultatem,
to obtain by stealth, Amm. 14, 11, 15.Prop.: hanc insaniam (manian), quae juncta stultitiae patet latius, a furore disjungimus... Quem nos furorem, melancholian illi (Graeci) vocant... Qui ita sit affectus, eum dominum esse rerum suarum vetant duodecim tabulae. Itaque non est scriptum:(β).Si INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT. Stultitiam enim censuerunt insaniam, constantiā, id est sanitate vacantem... furorem autem esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem: quod cum majus esse videatur quam insania, tamen ejusmodi est, ut furor in sapientem cadere possit, non possit insania,
Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Ac. 2, 27, 88:ira furor brevis est,
Hor. Ep. 1, 2, 62; cf.:fere ira et concitatio furori sunt similia,
Quint. 7, 4, 31:hic si mentis esset suae, nisi poenas patriae furore atque insania penderet,
Cic. Pis. 21, 50; cf.:furore atque amentiā impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4; cf. id. ib. 7, 42:Catilinae,
Sall. C. 24, 2:versatur mihi ante oculos aspectus Cethegi et furor in vestra caede bacchantis,
Cic. Cat. 4, 6, 11:caeci furore,
Liv. 28, 22, 14; cf. Cat. 64, 197:rabidus,
id. 63, 38:caecus,
Hor. Epod. 7, 13:nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit,
Cic. Lael. 11, 37; cf. id. Rep. 1, 28 fin.: si decima legio ad eundem furorem redierit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2;so of political excitement,
Caes. B. G. 2, 3, 5; Liv. 2, 29, 11; 25, 4, 5; 28, 25, 12; Hor. C. 4, 15, 17; of the fierce passion of love, Prop. 1, 13, 20; Verg. A. 4, 101; Ov. H. 9, 145.—In plur.:mille puellarum, puerorum mille furores,
Hor. S. 2, 3, 325; of the inspired frenzy of prophets and poets (as translation of the Gr. mania):ea (praesagitio) si exarsit acrius, furor appellatur, cum a corpore animus abstractus divino instinctu concitatur,
Cic. Div. 1, 31, 66:negat sine furore Democritus quemquam poëtam magnum esse posse,
id. ib. 1, 37, 88:ille furor (Cassandrae) patriae fuit utilis,
Prop. 3, 13 (4, 12), 65.—In plur.:fatidicos concepit mente furores,
Ov. M. 2, 640:ad hunc impendiorum furorem,
Suet. Ner. 31.—Prov.:furor fit laesa saepius patientia,
Pub. Syr. 178 Rib.— Poet. also in a good sense:vidi animos, mortesque virŭm, decorisque furorem,
vehement desire, Sil. 2, 324.—In plur.:nec tamen incautos laudum exhorresce furores,
Sil. 3, 146.— Poet., of things:caeli furor aequinoctialis,
the raging storms, Cat. 46, 2.—Furor est, it is madness or folly; with inf. ( poet. and in post-Aug. prose):II.quis furor est, census corpore ferre suo?
Ov. A. A. 3, 172:furor est, mensuram ejus (mundi) animo quosdam agitasse atque prodere ausos... furor est, profecto furor, egredi ex eo, etc.,
Plin. 2, 1, 1, § 3:magno furor (leonis) est in sanguine mergi,
raging desire, Stat. Th. 8, 596:simplexne furor (est) sestertia centum perdere et, etc.,
is it not worse than folly, Juv. 1, 92.—Transf., the cause of wrath ( poet.):III.non ita saeva ira mea ut tibi sim merito semper furor,
Prop. 1, 18, 15.—Fŭror, personified, Verg. A. 1, 294; cf. v. 348; as a deity, the companion of Mars, Sil. 4, 327; Stat. Th. 3, 424; 7, 52; cf. Petr. S. 124. -
11 furor
1.fūror, ātus, 1, v. dep. a. ( act. inf. furasse, Fulg. Myth. 2, 6; sup. furatum, Plaut. Rud. 1, 2, 23; id. Trin. 4, 2, 22: furatus, in pass. signif., App. M. 10, p. 220) [fur], to steal, purloin, pilfer (syn.: latrocinor, clepo, rapio).I.Lit. (class.):II.solet haec, quae rapuit et furatus est dicere se emisse,
Cic. Verr. 2, 1, 22, § 60:furatur aliquid aut eripit,
id. Off. 2, 11, 40; id. N. D. 2, 63, 157:pecuniam ex templo,
Quint. 3, 6, 41; Suet. Caes. 54.— Absol.:ad furandum venire,
Plaut. Ps. 3, 2, 61; so of pillaging, military raids:ille robore exercitus inpar, furandi melior,
Tac. A. 3, 74 init.;of literary theft: ut iste in furando manibus suis uteretur,
Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:si ego tuum (librum) ante legissem, furatum me abs te esse diceres,
id. Att. 2, 1, 1; cf. Poët. ap. Quint. 8, 3, 29.—Transf., in gen., to take away by stealth, remove secretly, to withdraw:2. I.pone caput, fessosque oculos furare labori,
Verg. A. 5, 845:membra,
Sil. 10, 74:sese,
id. 14, 561:vultus veste,
i. e. to hide, Sen. Agam. 914:non enim furatus esse civitatem, non genus suum ementitus dicitur,
Cic. Balb. 2, 5:speciem furabor Iacchi,
will represent, personate, Prop. 4 (5), 2, 31:audiendi facultatem,
to obtain by stealth, Amm. 14, 11, 15.Prop.: hanc insaniam (manian), quae juncta stultitiae patet latius, a furore disjungimus... Quem nos furorem, melancholian illi (Graeci) vocant... Qui ita sit affectus, eum dominum esse rerum suarum vetant duodecim tabulae. Itaque non est scriptum:(β).Si INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT. Stultitiam enim censuerunt insaniam, constantiā, id est sanitate vacantem... furorem autem esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem: quod cum majus esse videatur quam insania, tamen ejusmodi est, ut furor in sapientem cadere possit, non possit insania,
Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Ac. 2, 27, 88:ira furor brevis est,
Hor. Ep. 1, 2, 62; cf.:fere ira et concitatio furori sunt similia,
Quint. 7, 4, 31:hic si mentis esset suae, nisi poenas patriae furore atque insania penderet,
Cic. Pis. 21, 50; cf.:furore atque amentiā impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4; cf. id. ib. 7, 42:Catilinae,
Sall. C. 24, 2:versatur mihi ante oculos aspectus Cethegi et furor in vestra caede bacchantis,
Cic. Cat. 4, 6, 11:caeci furore,
Liv. 28, 22, 14; cf. Cat. 64, 197:rabidus,
id. 63, 38:caecus,
Hor. Epod. 7, 13:nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit,
Cic. Lael. 11, 37; cf. id. Rep. 1, 28 fin.: si decima legio ad eundem furorem redierit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2;so of political excitement,
Caes. B. G. 2, 3, 5; Liv. 2, 29, 11; 25, 4, 5; 28, 25, 12; Hor. C. 4, 15, 17; of the fierce passion of love, Prop. 1, 13, 20; Verg. A. 4, 101; Ov. H. 9, 145.—In plur.:mille puellarum, puerorum mille furores,
Hor. S. 2, 3, 325; of the inspired frenzy of prophets and poets (as translation of the Gr. mania):ea (praesagitio) si exarsit acrius, furor appellatur, cum a corpore animus abstractus divino instinctu concitatur,
Cic. Div. 1, 31, 66:negat sine furore Democritus quemquam poëtam magnum esse posse,
id. ib. 1, 37, 88:ille furor (Cassandrae) patriae fuit utilis,
Prop. 3, 13 (4, 12), 65.—In plur.:fatidicos concepit mente furores,
Ov. M. 2, 640:ad hunc impendiorum furorem,
Suet. Ner. 31.—Prov.:furor fit laesa saepius patientia,
Pub. Syr. 178 Rib.— Poet. also in a good sense:vidi animos, mortesque virŭm, decorisque furorem,
vehement desire, Sil. 2, 324.—In plur.:nec tamen incautos laudum exhorresce furores,
Sil. 3, 146.— Poet., of things:caeli furor aequinoctialis,
the raging storms, Cat. 46, 2.—Furor est, it is madness or folly; with inf. ( poet. and in post-Aug. prose):II.quis furor est, census corpore ferre suo?
Ov. A. A. 3, 172:furor est, mensuram ejus (mundi) animo quosdam agitasse atque prodere ausos... furor est, profecto furor, egredi ex eo, etc.,
Plin. 2, 1, 1, § 3:magno furor (leonis) est in sanguine mergi,
raging desire, Stat. Th. 8, 596:simplexne furor (est) sestertia centum perdere et, etc.,
is it not worse than folly, Juv. 1, 92.—Transf., the cause of wrath ( poet.):III.non ita saeva ira mea ut tibi sim merito semper furor,
Prop. 1, 18, 15.—Fŭror, personified, Verg. A. 1, 294; cf. v. 348; as a deity, the companion of Mars, Sil. 4, 327; Stat. Th. 3, 424; 7, 52; cf. Petr. S. 124. -
12 impar
impar ( inp-), ăris ( abl. sing. impari;I.but, metri grat., impare,
Verg. E. 8, 75; id. Cir. 372; gen. plur. imparium, Cels. 3, 4 al.), adj. [2. in-par], uneven, unequal, dissimilar in number or quality (cf. dispar, dissimilis).In gen. (class.):(β).stellarum numerus par an impar sit, nescitur,
Cic. Ac. 2, 10, 32:congressus impari numero,
Caes. B. C. 1, 40, 6; 1, 47, 3:numero deus impare gaudet,
Verg. E. 8, 75 Serv.; cf.: imparem numerum antiqui prosperiorem hominibus esse crediderunt, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.:(sonus) intervallis conjunctus imparibus,
Cic. Rep. 6, 18; cf. Lucr. 5, 683:qui Musas amat impares,
Hor. C. 3, 19, 13:imparibus carmina facta modis,
i. e. hexameters and pentameters, Ov. Tr. 2, 220: impares tibiae numero foraminum discretae, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.:ludere par impar,
even or odd, Hor. S. 2, 3, 248: mensae erat pes tertius impar:Testa parem fecit,
Ov. M. 8, 662:formae atque animi,
Hor. C. 1, 33, 11; cf.formae,
id. S. 2, 2, 30:si toga dissidet impar, Rides,
uneven, awry, id. Ep. 1, 1, 96:acer coloribus impar,
i. e. partycolored, Ov. M. 10, 95:quos quidem ego ambo unice diligo: sed in Marco benevolentia impari,
Cic. Fam. 5, 8, 4:leges,
Quint. 7, 7, 6:ad exhortationem praecipue valent imparia,
id. 5, 11, 10.—With dat.:II.nil fuit umquam sic impar sibi,
Hor. S. 1, 3, 19.—In partic. (with the accessory notion of smaller, inferior), unequal to, not a match for, unable to cope with a thing; inferior, weaker (so perh. not till after the Aug. period).(α).With dat.:(β).Phthius Achilles, Ceteris major, tibi (Apollini) miles impar,
Hor. C. 4, 6, 5; Suet. Dom. 10:derepente velut impar dolori congemuit,
unable to support his grief, Suet. Tib. 23:muliebre corpus impar dolori,
Tac. A. 15, 57; cf.:senex et levissimis quoque curis impar,
id. ib. 14, 54:Pygmaeus bellator impar hosti,
Juv. 13, 169:optimatium conspirationi,
Suet. Caes. 15:militum ardori,
id. Oth. 9:bello,
Tac. H. 1, 74:sumptui,
Dig. 3, 5, 9:impar tantis honoribus,
Suet. Tib. 67.—With abl. specif. (not ante-Aug.):(γ).sed viribus impar,
Ov. M. 5, 610; cf.:par audaciā Romanus, consilio et viribus impar,
Liv. 27, 1, 7:omni parte virium impar,
id. 22, 15, 9:nec facies impar nobilitate fuit,
Ov. F. 4, 306:Batavi impares numero,
Tac. H. 4, 20:obsessi et impares et aqua ciboque defecti,
Quint. 3, 8, 23.—Absol.:B.juncta impari,
to an inferior in rank, Liv. 6, 34, 9; cf.:pater consularis, avus praetorius, maternum genus impar,
Tac. H. 2, 50:Julia Tiberium spreverat ut imparem,
not her equal in birth, id. ib. 1, 53:simul odiorum invidiaeque erga Fabium Valentem admonebatur, ut inpar apud Vitellium gratiam viresque apud novum principem pararet,
id. ib. 2, 99.—Inequitable, unjust:C.videbam quam inpar esset sors, cum ille vobis bellum pararet, vos ei securam pacem praestaretis,
Liv. 42, 13, 5.—Poet. transf., unequal, i. e. beyond one's strength, which one is not a match for:(β).judice sub Tmolo certamen venit ad impar,
to the unequal strife, Ov. M. 11, 156:pugna,
Verg. A. 12, 216; cf.:imparibus certare,
Hor. Epod. 11, 18.—With inf.:magnum opus et tangi nisi cura vincitur impar,
Grat. Cyn. 61.—* Adv.: impărĭter, unequally:versibus impariter junctis,
i. e. in hexameters and pentameters, Hor. A. P. 75. -
13 indiscretus
in-discrētus, a, um, adj., unseparated, undivided, closely connected (syn. indivisus; mostly post-Aug.).I.Lit.:II.agricultura,
Varr. R. R. 3, 1, 7:quibusdam indiscretum caput, ut cancris,
Plin. 11, 37, 46, § 129; 16, 29, 43, § 84:suum cuique sanguinem indiscretum, sed maxime principibus,
i. e. to every one those of his own blood are most inseparably united, closely connected, Tac. H. 4, 52; cf.:juncta ista atque indiscreta sunt,
Quint. 1, 2, 3; and:ita inter se conexa et indiscreta,
id. 10, 1, 2. —Trop.A.Undistinguished, without distinction:B.quidam indiscretis his nominibus utuntur,
Cels. 4, 3:multos occidere indiscretos,
Sen. Clem. 1, 26.—Undistinguishable:C.imagines similitudinis indiscretae,
Plin. 35, 10, 36, § 88:indiscreta veri (canis) similitudo,
id. 34, 7, 17, § 38:proles suis,
Verg. A. 10, 392:vita feris,
Claud. Rapt. Pros. 3, 44:concolor exustis atque indiscretus harenis Ammodytes,
Luc. 9, 715:sicut in gregibus pecudum, confusa et indiscreta omnia,
Lact. Epit. 38, 3: dignitas, alike, equal, Cod. Th. 6, 7, 1.—Act., not distinguishing, random, indiscreet:1.familiaritas,
Sid. Ep. 7, 9. — Advv.: indiscrētē and indiscrē-tim, without distinction, alike, indiscriminately.Form indiscrete (post-Aug.):* 2.ut avium et animalium vocis edatur imitatio,
Plin. 11, 37, 65, § 174: repleta subsellia Circi, [p. 936] Spart. Nigr. 3.—Form indiscretim: ad saeculares indices debere deduci, Cod. Th. 16, 2, 47; Sol. 30. -
14 inpar
impar ( inp-), ăris ( abl. sing. impari;I.but, metri grat., impare,
Verg. E. 8, 75; id. Cir. 372; gen. plur. imparium, Cels. 3, 4 al.), adj. [2. in-par], uneven, unequal, dissimilar in number or quality (cf. dispar, dissimilis).In gen. (class.):(β).stellarum numerus par an impar sit, nescitur,
Cic. Ac. 2, 10, 32:congressus impari numero,
Caes. B. C. 1, 40, 6; 1, 47, 3:numero deus impare gaudet,
Verg. E. 8, 75 Serv.; cf.: imparem numerum antiqui prosperiorem hominibus esse crediderunt, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.:(sonus) intervallis conjunctus imparibus,
Cic. Rep. 6, 18; cf. Lucr. 5, 683:qui Musas amat impares,
Hor. C. 3, 19, 13:imparibus carmina facta modis,
i. e. hexameters and pentameters, Ov. Tr. 2, 220: impares tibiae numero foraminum discretae, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.:ludere par impar,
even or odd, Hor. S. 2, 3, 248: mensae erat pes tertius impar:Testa parem fecit,
Ov. M. 8, 662:formae atque animi,
Hor. C. 1, 33, 11; cf.formae,
id. S. 2, 2, 30:si toga dissidet impar, Rides,
uneven, awry, id. Ep. 1, 1, 96:acer coloribus impar,
i. e. partycolored, Ov. M. 10, 95:quos quidem ego ambo unice diligo: sed in Marco benevolentia impari,
Cic. Fam. 5, 8, 4:leges,
Quint. 7, 7, 6:ad exhortationem praecipue valent imparia,
id. 5, 11, 10.—With dat.:II.nil fuit umquam sic impar sibi,
Hor. S. 1, 3, 19.—In partic. (with the accessory notion of smaller, inferior), unequal to, not a match for, unable to cope with a thing; inferior, weaker (so perh. not till after the Aug. period).(α).With dat.:(β).Phthius Achilles, Ceteris major, tibi (Apollini) miles impar,
Hor. C. 4, 6, 5; Suet. Dom. 10:derepente velut impar dolori congemuit,
unable to support his grief, Suet. Tib. 23:muliebre corpus impar dolori,
Tac. A. 15, 57; cf.:senex et levissimis quoque curis impar,
id. ib. 14, 54:Pygmaeus bellator impar hosti,
Juv. 13, 169:optimatium conspirationi,
Suet. Caes. 15:militum ardori,
id. Oth. 9:bello,
Tac. H. 1, 74:sumptui,
Dig. 3, 5, 9:impar tantis honoribus,
Suet. Tib. 67.—With abl. specif. (not ante-Aug.):(γ).sed viribus impar,
Ov. M. 5, 610; cf.:par audaciā Romanus, consilio et viribus impar,
Liv. 27, 1, 7:omni parte virium impar,
id. 22, 15, 9:nec facies impar nobilitate fuit,
Ov. F. 4, 306:Batavi impares numero,
Tac. H. 4, 20:obsessi et impares et aqua ciboque defecti,
Quint. 3, 8, 23.—Absol.:B.juncta impari,
to an inferior in rank, Liv. 6, 34, 9; cf.:pater consularis, avus praetorius, maternum genus impar,
Tac. H. 2, 50:Julia Tiberium spreverat ut imparem,
not her equal in birth, id. ib. 1, 53:simul odiorum invidiaeque erga Fabium Valentem admonebatur, ut inpar apud Vitellium gratiam viresque apud novum principem pararet,
id. ib. 2, 99.—Inequitable, unjust:C.videbam quam inpar esset sors, cum ille vobis bellum pararet, vos ei securam pacem praestaretis,
Liv. 42, 13, 5.—Poet. transf., unequal, i. e. beyond one's strength, which one is not a match for:(β).judice sub Tmolo certamen venit ad impar,
to the unequal strife, Ov. M. 11, 156:pugna,
Verg. A. 12, 216; cf.:imparibus certare,
Hor. Epod. 11, 18.—With inf.:magnum opus et tangi nisi cura vincitur impar,
Grat. Cyn. 61.—* Adv.: impărĭter, unequally:versibus impariter junctis,
i. e. in hexameters and pentameters, Hor. A. P. 75. -
15 onychipuncta
ŏnychĭpuncta, ae, f., a precious stone, called also jasponyx, Plin. 37, 9, 37, § 118 (al. onychi juncta). -
16 pectus
pectus, ŏris, n. [kindred with the Sanscr. vakshas, pectus], the breast, in men and animals.I.Lit., the breast, the breastbone:II.pectus, hoc est ossa praecordiis et vitalibus natura circumdedit,
Plin. 11, 37, 82, § 207; cf. Cels. 8, 7 fin.; 8, 8, 2:meum cor coepit in pectus emicare,
Plaut. Aul. 4, 3, 4:dignitas, quae est in latitudine pectoris,
Quint. 11, 3, 141:summis digitis pectus appetere,
id. 11, 3, 124; 11, 3, 122:pectore adverso,
id. 2, 15, 7:aequo pectore,
upright, not inclined to one side, id. 11, 3, 125:pectore in adverso ensem Condidit,
Verg. A. 9, 347:in pectusque cadit pronus,
Ov. M. 4, 578:latum demisit pectore clavum,
Hor. S. 1, 6, 28; 2, 8, 90 et saep.; Vulg. Gen. 3, 14.—In the poets freq., in plur., of a person's breast: hasta volans perrumpit pectora ferro, Liv. Andron. ap. Prisc. p. 760 P.; Ov. M. 4, 554.—Transf.A.The stomach ( poet.):B.reserato pectore diras Egerere inde dapes... gestit,
Ov. M. 6, 663.—The breast.1.As the seat of affection, courage, etc., the heart, feelings, disposition:2.somnum socordiamque ex pectore oculisque amovere,
Plaut. Ps. 1, 2, 11:Ah, guttula Pectus ardens mi adspersisti,
i. e. a little comforted, id. Ep. 4, 1, 32:in amicitiā, nisi, ut dicitur, apertum pectus videas, etc.,
Cic. Lael. 26, 97:si non ipse amicus per se amatur toto pectore ut dicitur,
id. Leg. 1, 18, 49:pietate omnium pectora imbuere,
Liv. 1, 21, 1:metus insidens pectoribus,
id. 10, 41, 2; 1, 56, 4:quinam pectora semper impavida repens terror invaserit,
id. 21, 30, 2:in eodem pectore nullum est honestorum turpiumque consortium,
Quint. 12, 1, 4; 2, 5, 8:te vero... jam pectore toto Accipio,
Verg. A. 9, 276:his ubi laeta deae permulsit pectora dictis,
id. ib. 5, 816:robur et aes triplex circa pectus erat,
Hor. C. 1, 3, 10; 2, 12, 15:pectoribus mores tot sunt quot in orbe figurae,
id. A. A. 1, 759:mollities pectoris,
tender-heartedness, id. Am. 3, 8, 18; id. H. 19, 192; so,pectus amicitiae,
a friendly heart, a friend, Mart. 9, 15, 2; Stat. S. 4, 4, 103; Manil. 2, 600.— Of courage, bravery:cum tales animos juvenum et tam certa tulistis Pectora,
Verg. A. 9, 249:te vel per Alpium juga... Forti sequemur pectore,
Hor. Epod. 1, 11; Val. Fl. 6, 288.—Of conscience:vita et pectore puro,
Hor. S. 1, 6, 64:pectora casta,
Ov. H. 13, 30.—The soul, spirit, mind, understanding:3.de hortis toto pectore cogitemus,
Cic. Att. 13, 12, 4; so,incumbe toto pectore ad laudem,
id. Fam. 10, 10, 2:onerandum complendumque pectus maximarum rerum et plurimarum suavitate,
id. de Or. 3, 30, 121:quod verbum in pectus Jugurthae altius descendit,
Sall. J. 11, 7; Liv. 1, 59:(stultitiam tuam) in latebras abscondas pectore penitissumo,
Plaut. Cist. 1, 1, 64:multipotens pectus habere, ut copias... pectore promat suo,
id. Bacch. 4, 1, 8 Fleck.: haben' tu amicum quoi pectus sapiat? id. Trin. 1, 2, 53; id. Bacch. 4, 4, 12:at Cytherea novas artes, nova pectore versat Consilia,
Verg. A. 1, 657:oculis pectoris aliquid haurire,
Ov. M. 15, 63; id. Tr. 3, 1, 64:memori referas mihi pectore cuncta,
Hor. S. 2, 4, 90:nunc adbibe puro Pectore verba,
id. Ep. 1, 2, 68; 2, 1, 128:pectore arripere artes,
Tac. Or. 28:pectus est quod disertos facit, et vis mentis,
Quint. 10, 7, 15; Ov. P. 2, 4, 24:succinctaque pectora curis,
Stat. S. 5, 1, 77:rara occulti pectoris vox,
i. e. a reserved disposition, Tac. A. 4, 52:dicere de summo pectore,
i.e. without much reflection, Gell. 17, 13, 7.—Of inspired persons:incaluitque deo quem clausum pectore habebat,
Ov. M. 2, 641; Verg. A. 6, 48; Stat. Th. 4, 542.—The person, individual, regarded as a being of feeling or passion:cara sororum Pectora,
Verg. A. 11, 216:mihi Thesea pectora juncta fide,
Ov. Tr. 1, 3, 66:pectus consulis gerere,
Liv. 4, 13; cf. Mart. 9, 15; Manil. 2, 600; Stat. S. 4, 4, 103. -
17 resolvo
rĕ-solvo, solvi, sŏlūtum, 3, v. a., to untie, unfasten, unbind; to loose, loosen, release, open (not freq. till after the Aug. per.; cf.: relaxo, resero, recludo, libero).I.Lit.A.In gen.:B.equos,
to unyoke, Ov. F. 4, 180; cf.:juncta juga leonibus,
Cat. 63, 76:quem suā sponte vinxerit, non resolvat, etc.,
Col. 1, 8, 16; 11, 1, 22:cinctas vestes,
Ov. M. 1, 382; cf.nodum,
Cels. 7, 4, 4:fila,
to loose, separate, Ov. M. 2, 654:vulnera,
to unbind, Quint. 6, 1, 30; 49:oras,
to cast loose from the shore, Liv. 22, 19, 10 Drak. N. cr.:virginem catenis,
i. e. to release, Ov. M. 4, 737; cf.:crura vinclis,
id. A. A. 3, 272:(puella) resoluta capillos,
id. Am. 2, 14, 39:claustra,
to open, Lucr. 1, 415:litteras,
Liv. 26, 15:venas,
Tac. A. 6, 48:jugulum mucrone,
Ov. M. 1, 227:ferro,
id. ib. 6, 643:manum in diversum,
Quint. 11, 3, 97:fauces haec in verba,
Ov. M. 2, 282; cf.:exspectato Ora sono,
id. ib. 13, 126:fatis ora,
Verg. G. 4, 452;and simply ora,
id. A. 3, 457:ignis aurum resolvit,
melts, dissolves, Lucr. 6, 967:nivem,
to melt, thaw, Ov. Tr. 3, 10, 13; cf.:resolutus repente Rhenus,
Suet. Dom. 6:margaritas in tabem,
Plin. 9, 35, 58, § 120:glaebam in pulverem,
Col. 11, 2, 60:nummos,
to melt down, Lampr. Alex. Sev. 30 fin. — Poet.:nebulas ventis ac sole,
to disperse, dissipate, scatter, Ov. M. 14, 400; cf.tenebras (sidere),
Verg. A. 8, 591:resoluta caligo,
Sil. 5, 58: Zephyro se glaeba, becomes loose or soft, Verg. G. 1, 44; Curt. 4, 6, 11:terra resoluta,
Col. 4, 1, 4; 11, 3, 5:muros ariete,
to break down, Sil. 5, 553:cinctos muros,
id. 12, 495:saxa,
id. 1, 369. —In partic.1.To relax, unnerve, enervate, enfeeble the body (cf. remitto):2.felicitas hos inflat, illos mollit et totos resolvit,
Sen. Ep. 36, 1:(Cerberus) immania terga resolvit Fusus humi,
stretched out, Verg. A. 6, 422:nexos artus,
id. ib. 4, 695:utrumque (concubitus),
Ov. A. A. 2, 683:corpus (somno),
id. M. 7, 328:placitā resoluta quiete,
id. ib. 9, 468:membra ad molles choros,
Prop. 2, 34 (3, 32), 42; Curt. 4, 16, 13:fatigatione resolutus,
id. 6, 8, 21; 9, 5, 10.—Mostly ante-class., to pay a debt:II.minas,
Plaut. Ep. 1, 2, 39:argentum,
id. ib. 3, 2, 16; id. Men. 5, 5, 30:pro vecturā,
id. As. 2, 4, 27; cf. Cato, R. R. 144, 3; 145, 1; 148, 2:damnum boni viri arbitratu resolvere,
id. ib. 149, 2. —Trop.A.In gen. (acc. to I. A.), to separate, unbind, set free, release; to disclose, show, reveal, lay open; to annul, cancel, make void, abolish, destroy (syn. rescindo):B.ipsas periodos majoribus intervallis et velut laxioribus nodis resolvemus,
Quint. 9, 4, 127:quoniam, quā fieri quicquid posset ratione, resolvi,
have disclosed, shown, Lucr. 5, 773:teque piacula nulla resolvent,
release, Hor. C. 1, 28, 34:amore resolutus,
Tib. 1, 10, 83:(Hannibal) Quod sponte abscedat tandemque resolvat Ausoniam,
liberate, Sil. 17, 206:resoluta legibus urbs,
id. 11, 36:ira resoluta frenis legum,
Luc. 2, 145:litem quod lite resolvit,
does away with, ends, Hor. S. 2, 3, 103:invitat genialis hiems curasque resolvit,
banishes, dispels, Verg. G. 1, 302:tristitiam animi,
Plin. 24, 6, 15, § 24:dolos tecti ambagesque,
i. e. find the way through, Verg. A. 6, 29:jura (pudoris),
id. ib. 4, 27:dolos fraudesque,
Sil. 7, 153:gaudia ferro,
id. 13, 508:amphiboliam,
to destroy, remove, Quint. 7, 9, 4:ambiguitatem,
id. 12, 2, 13:dicta ex parte diversā,
i. e. refute, id. 5, 13, 12:vectigal et onera commerciorum,
to abolish, Tac. H. 4, 65:stipulationem,
Dig. 21, 2, 57 fin.:conventionem,
ib. 41, 5, 2:emptionem,
ib. 18, 2, 2 et saep. —In partic. (acc. to I. B.).1.To relax, soften:2.disciplinam militarem,
Tac. H. 1, 51:judices,
Quint. 4, 2, 19; id. 8, prooem § 12. —To pay:2.unā plagā (cf. I. B. 2. supra),
Plaut. Am. 2, 2, 73 (but in Cic. Phil. 14, 14, 38, the correct reading is persoluturum). — Hence, rĕsŏlūtus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 1.), relaxed, enervated, effeminate:corpora juvenum (with fluxa), Col. praef. § 17: minister Idaeo resolutior cinaedo,
Mart. 10, 98.—Free, unhampered: os, Val.Max. 8, 7, ext. 1.—3.Unbridled:gaudia,
Sil. 11, 305.— Adv.: rĕsŏlūtē, without restraint:quo resolutius decachinnetis,
more unrestrainedly, Tert. ad Nat. 1, 19. -
18 sejungo
sē-jungo, nxi, nctum, 3, v. a., to disunite, disjoin (cf.: abjungo and disjungo); to part, sever, separate, divide (class.; syn.: sepono, secerno, removeo).I.Lit.:II.sejungi seque gregari,
Lucr. 1, 452; cf.:sejunge te aliquando ab iis, cum quibus te non tuum judicium, sed temporum vincla conjunxerunt,
Cic. Fam. 10, 6, 2:Alpes quae Italiam a Galliā sejungunt,
Nep. Hann. 3, 4:sejuncta sint omnia a principiis,
Lucr. 2, 861; cf. id. 1, 432 (with secretum):aliquem ex fortissimorum civium numero,
Cic. Vatin. 10, 26.—With abl.:sejungere matrem Jam gelidis nequeo bustis,
Stat. S. 5, 3, 241 (cf. infra, II., and v. segrego, II. B.). —With simple acc.:quae (intervalla) non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt,
Lucr. 2, 728; cf.mid.: discedere ac sejungi promunturia, quae antea juncta fuerant, arbitrere,
to part, separate, Just. 4, 1, 18.—Trop., to separate, part, sever, etc. (a favorite word of Cic.):quam (Fortunam) nemo ab inconstantiā et temeritate sejunget, quae digna certe non sunt deo,
Cic. N. D. 3, 24, 61; cf.:(divum natura) Semota a nostris rebus sejunctaque longe,
Lucr. 2, 648:defensio sejuncta a voluntate ac sententiā legis,
Cic. Verr. 2, 3, 84, § 193:orator a philosophorum eloquentiā,
id. Or. 20, 68:rhetorice a bono viro atque ab ipsā virtute,
Quint. 2, 17, 31:exercitatio procul a veritate,
id. 8, 3, 23:fortuna ab eo,
Nep. Att. 10, 5:a spe pariendarum voluptatum sejungi,
Cic. Fin. 1, 20, 66:liberalitatem ac benignitatem ab ambitu atque largitione,
id. de Or. 2, 25, 105:morbum ab aegrotatione,
id. Tusc. 4, 13, 29:istam calamitatem a rei publicae periculis,
id. Cat. 1, 9, 22:se a verborum libertate,
id. Cael. 3, 8 (but in Tac. Or. 11 the correct read. is dejungere).—With abl.:cui Corpore sejunctus dolor absit,
Lucr. 2, 18:laribus sejuncta potestas Exulat,
Claud. VI. Cons. Hon. 407. -
19 solitarius
sōlĭtārĭus, a, um, adj. [solus], alone, by itself, lonely, solitary (class.;syn. singularis): natura solitarium nihil amat,
Cic. Lael. 23, 88:quoniam solitaria non posset virtus ad ea, quae summa sunt, pervenire, conjuncta et consociata cum alterā perveniret,
id. ib. 22, 83:quae (natura) non solitaria sit neque simplex, sed cum alio juncta atque conexa,
id. N. D. 2, 11, 29:deus desertus ac solitarius,
Lact. 1, 7, 4; Min. Fel. 10, 3:hae apes non sunt solitaria natura, ut aquilae, sed ut homines,
Varr. R. R. 3, 16, 4:solitarius homo atque in agro vitam agens,
living by himself, Cic. Off. 2, 11, 39:solitaria et velut umbratilis vita,
Quint. 1, 2, 18:solitarium aliquod aut rarum judicatum afferre,
Cic. Inv. 1, 44, 83:distentus solitariā cenā,
i. e. with a dinner which he has taken by himself, Plin. Pan. 49:modo id egit,
i. e. nothing else, Nazar. 33:imperium,
absolute, Mamert. Grat. Act. 13: hominem solitarium tres tam validos [p. 1720] evitasse juvenes, App. M. 3, p. 132, 2.—Pleon.: solus ac solitarius,
App. M. 4, p. 146, 30. -
20 strictim
I.Lit. (ante- and postclass., and very rare):II.strictim attondere,
i. e. close to the skin, Plaut. Capt. 2, 2, 18:juncta crates,
Pall. 1, 13:cithara balteo caelato aptata strictim sustinetur,
App. Flor. 2, p. 351, 7.—Trop., slightly, superficially.A.In gen. (Ciceronian, but very rare):B.aspicere,
Cic. de Or. 1, 35, 162:videre,
id. Rosc. Am. 34, 95.—In partic., of speech, briefly, cursorily, summarily (freq. and class.):haec nunc strictim dicta, apertiora fient infra,
Varr. L. L. 9, § 39 Müll.:breviter strictimque dicere (opp. copiosissime),
Cic. Clu. 10, 29:strictim dicere (opp. multa),
id. N. D. 3, 8, 19:subjungere de ceteris artibus,
Quint. 1, 10, 1:scribere de aliquā re,
Suet. Tib. 73 saep.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
JUNCTA — apud Arragonios, idem quod Hermendadum, apud Hispanos, Navatrenos maxime et Huesium, apud vett. Francos, vide supra: cuiusmodi Iunctae in Arragonia quinque sunt, se Coesar augustoe, Oscoe Suprarbii, Exeoe et Tirasonoe. His praesunt totidem… … Hofmann J. Lexicon universale
Juncta juvant — United, they flourish. Things which are void severally may be valid jointly … Ballentine's law dictionary
Leptinotarsa juncta — Esta página o sección está siendo traducida del idioma inglés a partir del artículo False potato beetle, razón por la cual puede haber lagunas de contenidos, errores sintácticos o escritos sin traducir. Puedes colaborar con Wikipedia … Wikipedia Español
Leptinotarsa juncta — Leptinotarsa juncta … Wikipédia en Français
Tria juncta in uno — (lat.), »Drei vereint in einem«, Devise des englischen Distelordens … Meyers Großes Konversations-Lexikon
tria juncta in uno — foreign term Etymology: Latin three joined in one motto of the Order of the Bath … New Collegiate Dictionary
consensus est voluntas plurium ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas est valantabs pluriyam aed kwows riyz partanat, saymal jaijkta/ Consent is the conjoint will of several persons to whom the thing belongs … Black's law dictionary
consensus voluntas multorum ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas valantaes maltoram aed kwows riyz partanat saymal jagkta/ Consent is the united will of several interested in one subject matter … Black's law dictionary
consensus est voluntas plurium ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas est valantabs pluriyam aed kwows riyz partanat, saymal jaijkta/ Consent is the conjoint will of several persons to whom the thing belongs … Black's law dictionary
consensus voluntas multorum ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas valantaes maltoram aed kwows riyz partanat saymal jagkta/ Consent is the united will of several interested in one subject matter … Black's law dictionary
quae non valeant singula, juncta juvant — /kwiy non vaeliyant siijgyala, jagkta juwvasnt/ Things which do not avail when separate, when joined avail … Black's law dictionary