Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

itio

  • 1 itiō

        itiō ōnis, f    [I-], a going, walking, travelling: itiones crebrae, T.: reditum ac domum itionem dari.

    Latin-English dictionary > itiō

  • 2 itio

    ĭtĭo, ōnis, f. [eo], a going, walking, travelling:

    itiones crebrae,

    Ter. Phorm. 5, 8, 23:

    de obviam itione ita faciam, ut suades,

    Cic. Att. 11, 16, 1:

    quaeris quod cogitem de obviam itione,

    id. ib. 13, 50, 4:

    reditum ac domum itionem dari,

    id. Div. 1, 32, 68.

    Lewis & Short latin dictionary > itio

  • 3 domuitio

    dŏmŭĭtĭo, ōnis, f. [for domum itio; cf.: reditum ac domum itionem dari, Civ. Div. 1, 32, 68], a returning home (ante- and postclass.), Pac. and Lucil. ap. Non. 96, 2 sq.; Att. ib. 357, 9; Poëta (Enn.) ap. Auct. Her. 3, 21, 34 (cf. Enn. Trag. v. 270 ed. Vahl.); App. M. 2 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > domuitio

  • 4 janua

    jānŭa, ae, f. [Janus, i. e. ianus, from i, ire; cf. Sanscr. yāna, itio, incessus, from yā, ire], a door, house-door.
    I.
    Lit.: principem in sacrificando Janum esse voluerunt, quod ab eundo nomen est ductum: ex quo transitiones perviae, jani;

    foresque in liminibus profanarum aedium januae nominantur,

    Cic. N. D. 2, 27, 67:

    claudere,

    id. Verr. 2, 1, 26, § 66:

    januam occludere,

    Plaut. Aul. 1, 2, 11:

    pultare,

    id. Poen. 3, 4, 30:

    ante ostium et januam,

    id. Pers. 5, 1, 6:

    indiligenter observare,

    id. As. 2, 2, 7:

    reserare,

    Ov. H. 4, 141:

    frangere,

    Hor. S. 1, 2, 128.—The dog was commonly chained there;

    hence, janua mordax,

    Plaut. Truc. 2, 4, 1; cf. id. Most. 3, 2, 126 sq.—
    B.
    Transf., an entrance of any sort:

    inferni janua regis,

    Verg. A. 6, 106; cf.:

    atri janua Ditis,

    id. ib. 6, 127:

    mortis,

    Sil. 11, 187:

    leti,

    Val. Fl. 4, 23:

    cum eam urbem sibi Mithridates Asiae januam fore putasset,

    the key of Asia, Cic. Mur. 15, 33:

    hic locus est gemini janua vasta maris,

    Ov. Tr. 1, 10, 32.—
    II.
    Trop., an entrance, approach:

    qua nolui janua sum ingressus in causam,

    Cic. Planc. 3, 8:

    facillime vos ad ea, quae cupitis, perventuros, ab hoc aditu januaque patefacta,

    id. de Or. 1, 47, 204:

    illa januam Famae patefecit,

    Plin. Ep. 1, 18, 4; Val. Fl. 4, 231:

    vultus ac frons, quae est animi janua,

    Q. Cic. Pet. Cons. 11, 44:

    ego sum ostium,

    Vulg. Johan. 10, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > janua

  • 5 occursus

    occursus, ūs, m. [occurro], a meeting, falling in with (not in Cic. or Cæs.;

    syn.: obviam itio, occursatio, etc.): vacuis occursu hominum viis,

    in the streets, where they met nobody, Liv. 5, 41, 5:

    prohiberi fratrum ejus occursu,

    Curt. 8, 3, 4; 6, 7, 29; Suet. Tib. 7; id. Ner. 1, 23:

    occursum alicujus vitare,

    to avoid meeting him, Tac. A. 4, 60:

    declinare,

    id. H. 3, 85: in occursum ejus, Vulg. Gen. 14, 17:

    in occursum tuum,

    id. Exod. 4, 14.—Of things:

    rota stipitis occursu fracta ac disjecta,

    by coming in contact with a stump, Ov. M. 15, 522:

    videbis nocturnam lunae successionem a fraternis occursibus lene remissumque lumen mutuantem,

    Sen. Cons. ad Marc. 18, 2 Haase (al. occursionibus):

    occursum trepidare amici,

    Juv. 8, 152:

    gravis occursu,

    id. 6, 418.—Of the Labyrinth:

    occursus ac recursus inexplicabiles,

    approaches and withdrawals, Plin. 36, 13, 19, § 85.

    Lewis & Short latin dictionary > occursus

  • 6 seditio

    sēdĭtĭo, ōnis, f. [sed, i. e. sine (v. h. v.), and itio; thus, orig., a going aside, going apart; hence],
    I.
    Lit., an insurrectionary separation (political or military); dissension, civil discord, insurrection, mutiny, sedition (very freq. and class.;

    syn.: secessio, defectus): ea dissensio civium, quod seorsum eunt alii ad alios, seditio dicitur,

    Cic. Rep. 6, 1, 3 (ap. Serv. Verg. A. 1, 149, and Non. 25, 6):

    duobus tribunis plebis per seditionem creatis,

    id. ib. 2, 34, 59; cf. Liv. 2, 31 fin. sq.:

    si qui in seditione non alterius utrius partis fuisset,

    Cic. Att. 10, 1, 2; cf. Gell. 2, 12, 1:

    ne qua seditio oriretur,

    Caes. B. G. 7, 28 fin.; Sall. C. 34, 2:

    seditione factā,

    Caes. B. C. 1, 87, 3:

    seditionem inter Poenos et Siculos milites esse factam,

    Cic. Div. 1, 24, 50; cf.:

    seditio inter belli pacisque auctores orta,

    Liv. 2, 16:

    seditionem ac discordiam concitare,

    Cic. Mur. 39, 83:

    commovere,

    id. Att. 2, 1, 8:

    movere,

    Vell. 2, 68, 2:

    coeptare,

    Tac. A. 1, 38; 1, 45; 2, 81 et saep.:

    componere,

    id. H. 4, 14:

    magno in populo cum saepe coörta est Seditio, etc.,

    Verg. A. 1, 149; Hor. Ep. 1, 2, 15:

    seditione potens,

    Verg. A. 11, 340.— Plur.:

    cum hominem seditiosum defenderet, non dubitavit seditiones ipsas ornare,

    Cic. de Or. 2, 28, 124; 2, 48, 199; Sall. J. 37, 1; Liv. 4, 2; 5, 3; Quint. 2, 16, 2; Hor. C. 3, 3, 29; 3, 6, 13; Tac. A. 4, 68 et saep.—Seditio, personified as one of the attendants of Fama, Ov. M. 12, 61.—
    II.
    Transf., in gen., dissension, discord, strife, quarrel (very rare; mostly poet.; in Cic. only as a transl. of the Greek stasis):

    Amphitruo uxori turbas conciet...tum meus pater Eam seditionem in tranquillum conferet,

    Plaut. Am. 1, 2, 16:

    ut homini adulescentulo Filiam darem in seditionem atque in incertas nuptias,

    Ter. And. 5, 1, 11 Ruhnk.:

    cui studeat, deus omnis habet, crescitque favore Turbida seditio, donec Juppiter, etc.,

    Ov. M. 9, 426; so,

    domestica (opp. fraterna concordia),

    Liv. 45, 19:

    pantomimorum,

    Suet. Ner. 26:

    non illaudata (with magno certatur amore),

    Claud. in Rufin. 2, 226.—
    B.
    Of inanimate and abstract things:

    seditio maris,

    uproar, turbulence, Stat. Th. 9, 142:

    pelagi,

    Manil. 2, 90:

    siderum,

    id. 2, 196:

    flammasque rebelles Seditione tori (Eteoclis et Polynicis),

    Stat. Th. 1, 36:

    intestina corporis,

    Liv. 2, 32, 12.—Comically:

    seditionem facit lien, occupat praecordia,

    rebels, and takes possession of my stomach, Plaut. Merc. 1, 14:

    Archytas iracundiam, videlicet dissidentem a ratione, seditionem quandam animi vere ducebat, et eam consilio sedari volebat,

    Cic. Rep. 1, 38, 60.

    Lewis & Short latin dictionary > seditio

См. также в других словарях:

  • Itio in partes — (lat.) bedeutet das „Auseinandertreten“ der verschiedenen Parteien. Namentlich geht der Begriff auf einen Abstimmungsmodus des frühen deutschen Reichstags zur Beschlussfindung in Religionssachen zurück. Das Itionsrecht im deutschen Reichsrecht… …   Deutsch Wikipedia

  • Itio in Partes — Itio in Par|tes [ ...te:s] die; <aus gleichbed. lat. itio in partes »Trennung in Gruppen«> Trennung einer Versammlung in Gruppen, deren Einzelbeschlüsse übereinstimmen müssen, damit ein Gesamtbeschluss gültig wird …   Das große Fremdwörterbuch

  • Itĭo in partes — (lat., das Gehen in Parteien), 1) im römischen Senat bei Abstimmungen, das Treten der Einzelnen auf die Seite derer, deren Meinung sie billigten; 2) beim Reichstage zu Regensburg die Abstimmung der Römischkatholischen u. der Evangelischen in… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Itio in partes — (lat.), das »Auseinandertreten« der verschiedenen Parteien, daher Itionsrecht (s. Jus eundi in partes) …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Itio in partes — Itĭo in partes, Jus eundi in partes (lat., d.h. das Recht, sich in Parteien zu trennen), die auf dem Westfäl. Friedensvertrage beruhende Befugnis der Deutschen Reichsstände, zu verlangen, daß auf dem Reichstage bei der Beschlußfassung über… …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Itio in partes — Itio in partes, lat., Abstimmung, indem sich die Abstimmenden auf die Seite derer stellen, deren Meinung sie sind; seit 1648 die Abstimmung der Katholiken und Protestanten in Religionssachen auf dem deutschen Reichstage, d.h. die Trennung in 2… …   Herders Conversations-Lexikon

  • Itio in partes — Itio in pạrtes   [lateinisch »Trennung nach Gruppen«] die, , Trennung einer Versammlung in Gruppen, deren Einzelbeschlüsse übereinstimmen müssen, damit ein Gesamtbeschluss gültig wird. Von Bedeutung war die konfessionsbedingte I. in p. im… …   Universal-Lexikon

  • Itio in partes — см. Jus eundi in partes …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Itio in paptes — см. Jus eundi in partes …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Международная организация по налогам и инвестициям — International Tax and Investment Organisation (ITIO) Членство: 17 государств членов Секретариат …   Википедия

  • -ition — suffix forming nouns, = ATION (admonition; perdition; position). Etymology: from or after F ition or L itio itionis * * * a compound suffix of nouns, being tion with a preceding original or formative vowel, or, in other words, a combination of… …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»