-
21 arcus
arcus, ūs, m. (the orthography, arquus (cf. arquatus), is freq. in MSS., like quum for cum, quur for cur, etc.; cf. Freund ad Cic. Mil. p. 31 sq. Thus Charis. p. 92 P. upon Cic. N. D. 3, 20, 51, reads arcuis; Prisc. p. 712 P. arci; and Non. p. 425, 5, upon Lucr. 6, 526, arqui; but the distinction which the latter gram. points out (arcus suspensus fornix appellatur; arquus non nisi qui in caelo apparet, quam Irim poëtae dixerunt) does not seem to be well founded.— Abl. plur. never found;I.acc. to the gram., Don. p. 1751,
Diom. p. 285, Prisc. p. 779, Rhem. Palaem. p. 1371 P. al., it was arcubus; so Vulg. 2 Esdr. 4, 13; cf. Rudd. I. p. 104, n. 48.— Gen. sing. arqui, Lucr. 6, 526 Lachm., and Cic. N. D. 3, 20, 51 B. and K.— Dat. arcu, Sil. 4, 18.— Nom. plur. ARCVVS, Corp. Inscr. V. 85; Inscr. Henz. 5313: arci, Varr. ap. Non. p. 77, 12.— Acc. ARCOS, Corp. Inscr. II. 3420.— Fem., Enn. ap. Prisc. p. 712 P.; cf. id. 658 P.; and Serv. ad Verg. 6, 610, says that Catull. and others used it as fem.; v. Neue, Formenl. I. p. 679) [cf. Sanscr. arālas = bent, the bent arm, aratnis = Gr. ôlenê; Lat. ulna; Germ. Elbogen; Engl. elbow. Curt.], prop., something bent; hence,A bow (syn. cornu).A.For shooting: intendit crinitus Apollo Arcum auratum, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89 (Trag. v. 54 Müll.):B.arcus intentus in aliquem,
Cic. Sest. 7:haec cernens arcum intendebat Apollo Desuper,
Verg. A. 8, 704; 9, 665; so Vulg. Psa. 10, 3; 36, 14:arcum tendere,
ib. 3 Reg. 22, 34; ib. 4 Reg. 9, 24:adductus,
Verg. A. 5, 507:remissus,
Hor. C. 3, 27, 67:arcum dirigere in aliquem,
Pers. 3, 60:quom arcum et pharetram mi et sagittas sumpsero,
Plaut. Trin. 3, 2, 98; so,arcum suscitare,
Vulg. Hab. 3, 9 et saep. —The rainbow (fully: pluvius arcus, v. infra, II.), Enn. ap. Prisc. p. 712 P. (Ann. v. 393 Vahl.): Tum color in nigris existit nubibus arqui, * Lucr. 6, 526 Lachm.:C.arcus ipse ex nubibus efficitur quodam modo coloratis,
Cic. N. D. 3, 20, 51:ceu nubibus arcus Mille jacit varios adverso sole colores,
Verg. A. 5, 88 Rib.; so Ov. M. 6, 63; 11, 632; 14, 838:pluvius describitur arcus,
Hor. A. P. 18; Liv. 30, 2; 41, 21; Plin. 18, 35, 80, § 353; Sen. Q. N. 1, 5 and 6:arcum meum ponam in nubibus,
Vulg. Gen. 9, 13 sqq. (in Vulg. Apoc. 4, 3; 10, 1, iris, q. v.) al.—A bow or arch in building, a vault, arch, triumphal arch, etc.:II.efficiens humilem lapidum compagibus arcum,
Ov. M. 3, 30; 3, 160; Juv. 3, 11; Suet. Ner. 25:marmoreus arcus,
id. Claud. 1; so id. ib. 11; id. Dom. 13; cf. Plin. Pan. 59, 2 Schwarz.—Transf.A.Poet. or in post-Aug. prose, any thing arched or curved like a bow; of the breaking of waves:B.niger arcus aquarum,
Ov. M. 11, 568.—Of the windings of a serpent:immensos saltu sinuatur in arcus,
Ov. M. 3, 42.—Of a curve in flight:dea se paribus per cælum sustulit alis Ingentemque fugā secuit sub nubibus arcum,
Verg. A. 5, 658.—Of the curving or bendings of a bay:sinus curvos falcatus in arcus,
Ov. M. 11, 229 (cf.:inque sinus scindit sese unda reductos,
Verg. A. 1, 161).—Of a harbor: Portus ab Euroo fluctu curvatus in arcum,
Verg. A. 3, 533.—Of boughs of trees, Verg. G. 2, 26 et saep.—Of the back of a chair, Tac. A. 15, 57.—The mathematical arc, Sen. Q. N. 1, 10; Col. 5, 2, 9.—Hence, of the five parallel circles of the globe which bound the zones (or perhaps rather, the zones themselves):via quinque per arcus,
Ov. M. 2, 129. -
22 auceps
auceps, cŭpis (cipis, acc. to Vel. Long. Orthogr. p. 2235), comm. [contr. for aviceps, from avis-capio], a bird-catcher, fowler.I.Lit.:II.Piscator, pistor apstulit, lanii, coqui, Holitores, myropolae, aucupes,
Plaut. Trin. 2, 4, 7:veluti merulis intentus decidit auceps In puteum,
Hor. A. P. 458:quasi avis de manu aucupis,
Vulg. Prov. 6, 5; ib. Jer. 5, 26; ib. Amos, 3, 5: as a bird-seller:Edicit piscator uti, pomarius, auceps,
Hor. S. 2, 3, 227:Non avis aucupibus monstrat, quā parte petatur,
Ov. A. A. 3, 669 al. —Trop., a spy, eavesdropper:circumspice dum, ne quis nostro hic auceps sermoni siet,
Plaut. Mil. 4, 1, 9 (cf. id. ib. 3, 1, 14:ne quis... nostro consilio venator adsit cum auritis plagis): Numquis hic est alienus nostris dictis auceps auribus,
id. Stich. 1, 2, 45:voluptatum auceps, Cic. Ac. Fragm. ap. Aug. contra Ac. 3, 7 (Orell. IV. 2, p. 470): praeco actionum, cantor formularum, auceps syllabarum,
a minute and trifling critic, a caviller, id. de Or. 1, 55, 236. -
23 dum
dum, conj. [for dium, acc. from dius; cf. diu, Corss. Ausspr. 2, 856], denotes the temporal relation of two actions to cach other,I.As contemporaneous, or,II.As in immediate succession, so that with the commencement of one action the other ceases.I.As contemporaneous.A. 1.In gen., construed with the indicative, except in oratio obliqua, where the subjunctive was sometimes used. In Aug. poets and late prose the subjunctive often stands in oratio directa, v. the following).(α).Indic. praes.:(β).dum cum hac usuraria Uxore mihi nunc morigero, haec curata sint Fac sis,
Plaut. Am. 3, 3, 25; so id. Aul. 4, 2, 14; id. Bacch. 4, 7, 19; Ter. Heaut. 2, 2, 11; Cic. Clu. 32 fin.; Verg. E. 3, 75; Hor. Ep. 2, 1, 190 et saep.— In the praes. histor.:dum haec loquimur, interea loci ad macellum ubi advenimus, etc.,
Ter. Eun. 2, 2, 24; id. Phorm. 5, 9, 18; Cic. de Or. 2, 4, 15; id. Div. in Caec. 17, 56:dum haec geruntur, Caesari nuntiatum est, etc.,
Caes. B. G. 1, 46, 1; cf.these forms of transition,
id. ib. 3, 17, 1; 4, 32, 1; 4, 34, 3; 5, 22, 1; 6, 7, 1; 7, 57, 1; id. B. C. 1, 56, 1; 2, 1, 1 et saep. dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI ad Rhenum contenderunt, Caes. B. G. 1, 27, 4; cf. id. B. C. 1, 37, 1; id. ib. 1, 36, 1; Liv. 21, 7, 1; Verg. G. 4, 559.—In the imperf.:dum haec in Appulia gerebantur, Samnites... urbem non tenuerunt,
Liv. 10, 36 fin.; 21, 53; 41, 14; Nep. Hann. 2, 4; Tac. Agr. 41; cf.:dum is in aliis rebus erat occupatus,
Cic. Rosc. Am. 32, 91 —In the fut.; nunc animum advortite Dum argumentum hujus eloquar comoediae, Plaut. Am. prol. 96.—In the perf.:dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, Crassorum inventus est dissimillimus,
Cic. Brut. 81, 292; so id. Mur. 27, 55; id. Fin. 2, 13; id. Phil. 14, 12, 33; id. Att. 1, 16, 2; Nep. Reg. 2, 2 al.—In the pluperf.:dum in unam partem oculos animosque hostium certamen averterat, pluribus locis scalis capitur murus,
Liv. 32, 24.—In the fut. perf.:bellum ingens geret Italia... Tertia dum Latio regnantem viderit aestas,
Verg. A. 1, 265.—Prov.:dum loqueris,
i. e. this instant, Petr. 99.—In the oratio obliqua: dic, hospes, Spartae, nos te hic vidisse jacentes, Dum sanctis patriae legibus obsequimur, Poëta ap. Cic. Tusc. 1, 42, 101; Liv. 2, 57; 26, 16; Tac. A. 15, 59; id. H. 1, 33; Ov. M. 4, 776 et saep.—Subj. In oratio obliqua:b.dixisti, dum Planci in me meritum verbis extollerem, me arcem facere e cloaca,
Cic. Planc. 40; so id. de Or. 1, 41 fin.; id. Mur. 24; id. Att. 5, 17, 3; Sall. C. 7, 6; Tac. H. 4, 17 fin. al.—In oratio recta:o quotiens ausae, caneret dum valle sub alta, Rumpere mugitu carmina docta boves,
Tib. 2, 3, 19:dum intentus in eum se rex totus averteret, etc.,
Liv. 1, 40, 7:dum ea in Samnio gererentur,
id. 10, 18, 1; Ov. Pont. 3, 3, 2; Verg. G. 4, 457; Mart. 1, 22, 1; Hirt. B. Hisp. 23; Aur. Vict. Vir. Ill. 35; id. Caes. 39; Hyg. Fab. 12 al.—When the principal action is an immediate and sudden sequence of that described in [p. 618] the clause with dum, subito or repente is often used in the principal clause:c.dum tempus teritur, repente milites, etc.,
Liv. 29, 9, 5: dum advenientes filia interrogat, repente in osculis, etc. Suet. Aug. 99:dum Appium orno, subito sum factus accusatoris ejus socer,
Cic. Att. 6, 6, 1; Hirt. B. Afr. 61.—When the actions are simply presented as contemporaneous, interea, jam or interea jam is often used in the principal clause:2.dum haec mecum reputo, accersitur lavatum interea virgo,
Ter. Eun. 3, 5, 44; Cic. Quint. 6, 28:dum ea Romani parant, jam Saguntum oppugnabatur,
Liv. 21, 7, 1; cf.also: dum... interim,
Plaut. Trin. 1, 1, 8; id. Men. 1, 3, 31; Liv. 21, 47, 7 al.—Esp., of duration in the present, now, yet.a.In combination with etiam primum, and esp. freq. with the negations non, nec, ne, haud, nihil, nullus, nemo, v. h vv.—b.Colloq., as an enclitic with imperatives and interjections (by some separately written ades dum, abi dum, etc, but v. Ritschl, Opusc Phil p. 567 sq.), orig, acc of time, a moment, a second, a little Sosia adesdum, paucis te volo, Ter. And 1, 1, 2 abidum, id. Heaut. 2, 3, 8 circumspicedum, Plaut Trin. 1, 2, 109:B.dicdum,
Ter. Hec 5, 3, 5 facitodum, id. Heaut 3, 2, 39 iteradum, Poëta ap. Cic. Att. 14, 14 jubedum, Plaut. Rud. 3, 5, 7:manedum,
id. Bacch. 4, 6, 24; Ter. Hec. 5, 4, 4:memoradum,
Plaut. Poen. 5, 2, 103:tacedum,
id. Men. 2, 2, 73:tangedum,
id. Rud. 3, 5, 5 al.:agedum (most freq.),
id. Am. 2, 2, 151; 5, 1, 29; id. As. 4, 1, 1; 5, 1, 1 et saep. (for which, agidum, id. Trin. 2, 2, 89 Ritschl ad loc.); Ter. Eun. 4, 4, 27; id. Heaut. 2, 3, 69; id. Hec. 3, 1, 35; id. Phorm. 5, 3, 1; Cic. Sull. 26; Liv. 7, 9; 9, 16 al.; Cat. 63, 78; Stat. Th. 7, 126 al.:agitedum,
Liv. 3, 62 Drak.; 5, 52; 7, 34 fin.:cedodum,
Ter. Phorm. 2, 2, 15:ehodum,
id. And. 1, 2, 13; 2, 1, 24; 3, 5, 10; id. Eun. 2, 3, 68; also in Plaut. in enumerations: primumdum (= Gr. prôton men), Plaut. Mil. 2, 3, 26; id. Most. 2, 1, 53; id. Trin. 1, 2, 61 al.—With respect to the temporal limit of both actions, i. q. tamdiu quam or usque eo, as long as, while.1.Lit. (with indic. when the duration of the action in the principal clause is alone implied, except in the oratio obliqua).—In praes.: bene factum a vobis, dum vivitis, non abscedet, Cato ap. Gell. 16, 1 fin.; so Cic. Lael. 4, 14; id. de Sen. 23, 86; id. Fin. 3, 2, 9; Caes. B. G. 7, 50 fin. al.—In fut.: quid illos opinamini animi habuisse atque habituros, dum vivent? Cato ap. Gell. 10, 13, 17; Plaut. Ps. 1, 3, 103; Cic. Rosc. Am. 32 fin.; id. Leg. 1, 1, 2; Verg. A. 1, 607 sq. et saep.—(β).Subj., often, when the clause with dum expresses a desired end, or refers to an indefinite future:b.non tibi venit in mentem, Si, dum vivas, tibi bene facias, etc.,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:pars, dum vires suppeterent, eruptionem censebant,
Caes. B. G. 7, 77, 2:ut sua sponte, dum sine periculo liceret, excederet Gadibus,
id. B. C. 2, 20, 3:hoc unum esse tempus de pace agendi, dum sibi uterque confideret ut pares ambo viderentur,
id. ib. 3, 10, 7:de quo (sc. animo) dum disputarem, tuam mihi dari vellem, Cotta, eloquentiam,
Cic. N. D. 2, 59, 147 Bait. (v. Roby, Gram. 2, 284 sq.). —With tamdiu, tantum, tantummodo, tantisper, usque; or opp. postea, postquam, deinde, ubi, nunc, etc.—With tamdiu, Cic. Verr. 2, 4, 3; id. Cat. 3, 7; id. de Sen. 12, 41; id. Tusc. 5, 33 fin.; id. Att. 9, 6, 5 al.—With tantum, Liv. 27, 42.—With tantummodo, Sall. J. 53, 3.—With tantisper, Plaut. Truc. prol. 11; Ter. Ad. 1, 1, 44; id. Heaut. 1, 1, 54.—With usque, Cic. Verr. 2, 1, 5: dum... postea, id. Mur. 12, 26—dum... postea quam, Caes. B. G. 7, 82, 1; Cic. Rosc. Am. 43 fin. —dum... postquam, Sall. J. 53, 3; Liv. 21, 13; cf. Ter. And. 1, 1, 27—dum... deinde, Cic. Att. 9, 6, 5; Liv. 27, 42, 13—dum... sed ubi, Plaut. Capt. 2, 1, 37; Caes. B. C. 1, 51, 5—dum... nunc, Ter. And. 1, 2, 17; Cic. Ac. 1, 4, 11.—For tamdiu... dum, less freq. dum... dum, as long as... so long:c.sic virgo dum intacta manet, dum cara suis,
Cat. 62, 45 and 56; cf. Quint. 9, 3, 16:dum habeat, dum amet,
Plaut. Truc. 2, 1, 23 (al. tum).—In Plautus repeatedly with an emphatic quidem, Plaut. As. 2, 4, 57; 5, 2, 20; id. Bacch. 2, 2, 48; id. Merc. 2, 3, 53; id. Ps. 1, 5, 92.—2.Transf.a.In conditional relations as a restrictive particle, like quatenus and duntaxat, so long as, if so be that, provided that, if only (so regularly connected with the subjunctive;(β).freq. in prose and poetry): dum pereas, nihil interduo aiant vivere,
Plaut. Capt. 3, 5, 36: Ly. Concede, inspiciam quid sit scriptum. Cu. Maxime, Tuo arbitratu, dum auferam abs te id quod peto, id. Curc. 3, 58; cf.:dum res maneant, verba fingant arbitratu suo,
Cic. Fin. 5, 29 fin.: oderint, dum metuant, Att. ap. Cic. Off. 1, 28, 97:licet lascivire, dum nihil metuas,
Cic. Rep. 1, 40 et saep.; in the imperf.:qui sese in cruciatum dari cuperet, dum de patris morte quaereretur,
id. Rosc. Am. 41, 119; Sall. C. 40, 4; id. J. 68, 3; Quint. 10, 1, 33: An. Non pudet vanitatis? Do. Minime, dum ob rem, Ter. Phorm. 3, 2, 41;so without a verb,
Cic. Fam. 7, 9; id. Ac. 2, 32, 104; Quint. 4, 1, 70; 9, 4, 58; 10, 3, 5; cf.:dum eatenus,
id. 1, 11, 1.—With an emphatic modo, and often in one word, dummodo:(γ).aeque istuc facio dummodo Eam des, quae sit quaestuosa, etc.,
Plaut. Mil. 3, 1, 189; id. Aul. 2, 2, 62; id. Mil. 2, 2, 98; Cic. Rep. 3, 3; id. Off. 3, 21; id. Cat. 1, 5; 9; Prop. 3, 17, 17 (4, 16, 17 M.); Ov. F. 5, 242 al.; cf.:sin autem jejunitatem... dummodo sit polita, dum urbana, dum elegans, in Attico genere ponit, etc.,
Cic. Brut. 82, 285:dummodo sit dives, barbarus ille placet,
Ov. A. A. 2, 276.—Separated by other words:mea nil refert, dum patiar modo,
Ter. Eun. 2, 3, 28:certumst pati, dum illum modo habeam mecum,
id. Heaut. 3, 1, 57; Val. Fl. 5, 265.—With tamen, and, in Plautus (cf. above, 1. c.), with quidem.—With tamen, Cic. de Or. 2, 77, 314; Cels. 3, 4; Quint. 1, 1, 11; 2, 12, 7; 8 prooem. § 32; Dig. 39, 22, 4.—With quidem, Plaut. Trin. 1, 2, 20; id. Aul. 2, 2, 34; cf. the foll. number.—(δ).In negative conditional clauses, with ne, so long as not, provided that not, if only not:b.VTEI. SENATVS. NOSTER. DECERNERET. DVM. NE. MINVS. SENATORIBVS. C. ADESENT., S. C. de Bac. (thrice): id faciat saepe, dum ne lassus fiat,
Cato, R. R. 5, 4; Plaut. Trin. 4, 2, 137; cf. id. Bacch. 4, 8, 26; id. Curc. 1, 1, 36; Ter. Hec. 4, 4, 12; Cic. Att. 6, 1, 4; 8, 11, B fin.; Liv. 3, 21 Drak.; 28, 40; Ov. H. 3, 81.—So too, dummodo ne, Cic. de Or. 3, 48, 185; id. Fam. 10, 25, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 7; id. Att. 12, 45 al.:dum quidem ne,
Plaut. Merc. 2, 3, 89.—With a causal accessory notion, until, long enough for, etc (very rare, only with subjunctive) obsidio deinde per paucos dies magis quam oppugnatio fuit, dum vulnus ducis curaretur, Liv 21, 8; cf. id. 24, 40; Suet Aug. 78 fin. nam se quoque moveri finget, dum aditum sibi ad aures faciat, Quint. 4, 1, 46.II.In immediate suceession, until, until that (with the subjunctive or the indicative, as the idea of aim or simply of time predominates; cf.(α).e.g.: quid dicam, quantus amor bestiarum sit in educandis custodiendisque iis, quae procreaverunt, usque ad eum finem, dum possint se ipsa defendere?
Cic. N. D. 2, 51 fin.:ea mansit in condicione atque pacto usque ad eum finem, dum judices rejecti sunt,
id. Verr. 1, 6, 16; cf. Ter. Heaut. 3, 2, 32; id. Eun. 1, 2, 126; Liv. 4, 21 fin.; 27, 42. Cicero generally, Caesar always employs the subjunctive).Subj.:(β).is dum veniat, sedens ibi opperibere,
Plaut. Bacch. 1, 1, 14; cf.:paulisper mane, dum edormiscat unum somnum,
id. Am. 2, 2, 64; cf. also Cic. Att. 7, 1, 4;so with exspectare,
id. Lael. 13; Caes. B. G. 1, 11 fin.; 4, 13, 2; Liv. 3, 11 fin.: Tac. Or. 19 fin.; Hor. Ep. 1, 2, 42; Luc. 5, 303 et saep.;with morari,
Hirt. B. G. 8, 28; Liv. 4, 21 fin.; 22, 38 al.; cf. infra, b:sic deinceps omne opus contexitur, dum justa muri altitudo expleatur,
Caes. B. G. 7, 23, 4; id. B. C. 1, 58, 4; cf.:multa quoque et bello passus, dum conderet urbem Inferretque deos Latio,
Verg. A. 1, 5:ut spatium intercedere posset, dum milites convenirent, legatis respondit, etc.,
Caes. B. G. 1, 7 fin.: Caesar ex eo tempore, dum ad flumen Varum veniatur, se frumentum daturum pollicetur, from that time until, etc., id. B. C. 1, 87, 1:differant in tempus aliud, dum defervescat ira,
Cic. Tusc. 4, 36, 78 (cf. ib.:dum se ipsi colligant): quippe qui moram temporis quaererent, dum Hannibal in Africam traiceret,
Liv. 30, 16 fin. et saep.—Indic.:tu hic nos, dum eximus, interea opperibere,
Ter. Heaut. 4, 7, 5;so with opperiri,
Cic. Att. 10, 3;with manere aliquem,
Ter. Phorm. 3, 2, 28;with exspectare,
id. Eun. 1, 2, 126;with morari,
Liv. 27, 42; cf.:causas innecte morandi, Dum pelago desaevit hiems,
Verg. A. 4, 52:retine, dum ego huc servos evoco,
Ter. Phorm. 5, 7, 89; cf.:Tityre, dum redeo, pasce capellas,
Verg. E. 9, 23: struppis, quibus lectica deligata erat, usque adeo verberari jussit, dum animam efflavit, Gracch. ap. Gell. 10, 3, 5; cf. in the perf., Prop. 1, 3, 45; in the fut., id. 1, 14, 14. See Hand, Turs. II. pp. 303-330. -
24 forma
forma, ae, f. [Sanscr. dhar-, dhar-āmi, bear; dhar-i-man, figure; Gr. thra- in thrênus, thronos; cf. Lat. frētus, frēnum, fortis, etc.], form, in the most comprehensive sense of the word, contour, figure, shape, appearance (syn.: species, frons, facies, vultus; figura).I.Lit.A.In gen.: Ha. Earum nutrix, qua sit facie, mihi expedi. Mi. Statura haud magna, corpore aquilo. Ha. Ipsa ea'st. Mi. Specie venusta, ore parvo, atque oculis pernigris. Ha. Formam quidem hercle verbis depinxti mihi, Plaut. Poen. 5, 2, 154; cf.:B.quia semper eorum suppeditabatur facies et forma manebat,
Lucr. 5, 1175:corporis nostri partes totaque figura et forma et statura, quam apta ad naturam sit, apparet,
Cic. Fin. 5, 12, 35; cf. Auct. Her. 4, 47, 60:si omnium animantium formam vincit hominis figura, etc.,
Cic. N. D. 1, 18, 48:forma ac species liberalis,
id. Cael. 3, 6; cf. id. N. D. 1, 14, 37; 1, 27, 76 sqq.; id. Verr. 2, 4, 58, § 129; id. N. D. 1, 10, 26: aspicite, o cives, senis Enni imagini' formam, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34 (Epigr. 1 ed. Vahl.):hoc dico, non ab hominibus formae figuram venisse ad deos... Non ergo illorum humana forma, sed nostra divina dicenda est, etc.,
id. N. D. 1, 32, 90:formaï servare figuram,
Lucr. 4, 69; cf.:Homeri picturam, non poesin videmus. Quae regio, quae species formaque pugnae, qui motus hominum non ita expictus est, ut, etc.,
Cic. Tusc. 5, 39, 114 (v. Moser ad h. l.):eximia forma pueri,
id. ib. 5, 21, 61:virgines formā excellente,
Liv. 1, 9, 11:formā praestante puellae,
Ov. H. 3, 35:forma viros neglecta decet,
id. A. A. 1, 509; cf.:ut excellentem muliebris formae pulchritudinem muta in sese imago contineret,
Cic. Inv. 2, 1, 1:illa aetate venerabilis, haec formae pulchrituline,
Curt. 3, 11, 24:virginem adultam, formā excellentem,
Liv. 3, 44, 4:virginem maxime formā notam,
id. 4, 9, 4:una et viginti formae litterarum,
Cic. N. D. 2, 37, 93:solis,
Lucr. 5, 571:muralium falcium,
Caes. B. G. 3, 14, 5:lanceae novae formae,
Suet. Dom. 10:nova aedificiorum Urbis,
id. Ner. 16:porticus,
Plin. Ep. 9, 39, 5:forma et situs agri,
Hor. Ep. 1, 16, 4:eādem cerā aliae atque aliae formae duci solent,
Quint. 10, 5, 9:geometricae formae,
Cic. Rep. 1, 17; cf. id. de Or. 1, 42, 187:cum sit geometria divisa in numeros atque formas,
Quint. 1, 10, 35; cf.also: Archimedes intentus formis, quas in pulvere descripserat,
Liv. 25, 31, 9:dimidia circuli,
Plin. 2, 59, 60, § 150:clarissimorum virorum formae,
figures, images, Cic. Mil. 32, 86:ille artifex, cum faceret Jovis formam aut Minervae, etc.,
id. Or. 2, 9:igneae formae,
i. e. fiery bodies, id. N. D. 2, 40, 101:inque tori formam molles sternentur arenae,
in the shape, form, Ov. Am. 2, 11, 47:(sacellum) crudis laterculis ad formam camini,
Plin. 30, 7, 20, § 63:ut haec mulier praeter formam nihil ad similitudinem hominis reservarit,
Cic. Clu. 70, 199.—In poet. circumlocution with gen.: astra tenent caeleste solum formaeque deorum, the forms of gods, for gods, Ov. M. 1, 73:formae ferarum,
id. ib. 2, 78:ursi ac formae magnorum luporum,
Verg. A. 7, 18:formae ingentis leo,
of great size, Just. 15, 4, 17; Tac. A. 4, 72.—In partic.1.Pregn., a fine form, beauty:2.di tibi formam, di tibi divitias dederant,
Hor. Ep. 1, 4, 6; cf.:et genus et formam regina pecunia donat,
id. ib. 1, 6, 37:movit Ajacem forma captivae Tecmessae,
id. C. 2, 4, 6; Quint. 2, 5, 12:neque, ut laudanda, quae pecuniam suam pluribus largitur, ita quae formam,
id. 5, 11, 26; 5, 12, 17.—Prov.:forma bonum fragile est,
Ov. A. A. 2, 113.—An outline, plan, design (of an architect, etc.):3.cum formam videro, quale aedificium futurum sit, scire possum,
Cic. Fam. 2, 8, 1: domus erit egregia;magis enim cerni jam poterat, quam quantum ex forma judicabamus,
id. Q. Fr. 2, 5, 3 (2, 6, 2):qua ludum gladiatorium aedificaturus erat,
Suet. Caes. 31.—A model after which any thing is made, a pattern, stamp, last (of a shoemaker), etc.:4.utendum plane sermone, ut numo, cui publica forma est,
Quint. 1, 6, 3:denarius formae publicae,
Sen. Ben. 5, 29; cf.: formas quasdam nostrae pecuniae agnoscunt, Tac. G. 5:formas binarias, ternarias et quaternarias, et denarias etiam resolvi praecepit neque in usu cujusquam versari,
stamped money, coins, Lampr. Alex. Sev. 39; cf. Curt. 5, 2, 11:si scalpra et formas non sutor (emat),
Hor. S. 2, 3, 106; cf.:forma calcei,
Dig. 9, 2, 5, § 3.—A mould which gives form to something:b.(caseus) vel manu figuratur vel buxeis formis exprimitur,
Col. 7, 8 fin.:formae in quibus aera funduntur,
Plin. 36, 22, 49, § 168; hence, a frame, case, enclosure:opus tectorium propter excellentiam picturae ligneis formis inclusum,
id. 35, 14, 49, § 173:formas rivorum perforare,
i. e. the conduits, pipes, Front. Aquaed. 75:aquaeductus,
Dig. 7, 1, 27.—Hence,Transf., the aqueduct itself, Front. Aquaed. 126.—5.A rescript, formulary (post-class., whereas the dimin. formula is predominant in this signif.):6.ex eorum (amicorum) sententia formas composuit,
Capitol. Anton. 6; so Cod. Just. 1, 2, 20.—Item forma appellatur puls miliacea ex melle, Paul. ex Fest. p. 83 Müll.II.Trop.A.In gen., shape, form, nature, manner, kind:B.ad me quasi formam communium temporum et totius rei publicae misisti expressam,
Cic. Fam. 3, 11, 4; cf.:formam quidem ipsam et tamquam faciem honesti vides,
id. Off. 1, 5, 14:innumerabiles quasi formae figuraeque dicendi,
id. Or. 3, 9, 34:cum, quae forma et quasi naturalis nota cujusque sit, describitur, ut, si quaeratur avari species, seditiosi, gloriosi,
id. de Or. 3, 29, 115; cf.:quae sit in ea species et forma et notio viri boni,
id. Off. 3, 20, 81:forma ingenii,
id. Brut. 85, 294:rei publicae,
id. Fam. 2, 8, 1; cf.:exemplar formaque rei publicae,
id. Rep. 2, 11:forma et species et origo tyranni,
id. ib. 2, 29:forma rerum publicarum,
id. Tusc. 2, 15, 36; cf. id. Rep. 1, 34 fin.:officii,
id. Off. 1, 29, 103:propositi,
Vell. 1, 16:sollicitudinum,
Tac. A. 4, 60:formam vitae inire,
id. ib. 1, 74:secundum vulgarem formam juris,
Dig. 30, 1, 111:scelerum formae,
Verg. A. 6, 626:poenae,
id. ib. 615.—In partic.1.In philos. lang., like species, a sort, kind: nolim, ne si Latine quidem dici possit, specierum et speciebus dicere; et saepe his casibus utendum est: at formis et formarum velim... Genus et formam definiunt hoc modo: genus est notio ad plures differentias pertinens;2.forma est notio, cujus differentia ad caput generis et quasi fontem referri potest. Formae igitur sunt hae, in quas genus sine ullius praetermissione dividitur, ut si quis jus in legem, morem, aequitatem dividat, etc.,
Cic. Top. 7, 31; cf.:genus et species, quam eandem formam Cicero vocat,
Quint. 5, 10, 62: a forma generis, quam interdum, quo planius accipiatur, partem licet nominare, hoc modo, etc.... Genus enim est uxor;ejus duae formae: una matrumfamilias, altera earum, quae tantummodo uxores habentur,
Cic. Top. 4, 14:quod haec (partitio) sit totius in partes, illa (divisio) generis in formas,
Quint. 5, 10, 63:duae formae matrimoniorum,
id. 5, 10, 62.—In gram.a.The grammatical quality, condition of a word:b.in quo animadvertito, natura quadruplicem esse formam, ad quam in declinando accommodari debeant verba, etc.,
Varr. L. L. 9, § 37 sq.; 101 sq. Müll.; Quint. 10, 1, 10.—The grammatical form of a word:utrum in secunda forma verbum temporale habeat in extrema syllaba AS an IS, ad discernendas dissimilitudines interest,
Varr. L. L. 9, § 109 Müll.:aeditimus ea forma dictum, qua finitimus,
Gell. 12, 10, 1. -
25 palma
1. I.Lit., Cic. Or. 32, 113; Cels. 8, 18:II.cavis undam de flumine palmis Sustulit,
Verg. A. 8, 69:aliquem palmā concutere,
Plin. Ep. 3, 14, 7:faciem contundere palmā,
Juv. 13, 128: os hominis liberi manus suae palmā verberare, Laber. ap. Gell. 20, 1, 13. —Transf.A.(Pars pro toto.) The hand:B.compressan' palma an porrecta ferio?
Plaut. Cas. 2, 6, 53:palmarum intentus,
Cic. Sest. 55, 117:passis palmis salutem petere,
Caes. B. C. 3, 98:teneras arcebant vincula palmas,
Verg. A. 2, 406:duplices tendens ad sidera palmas,
id. ib. 1, 93:amplexus tremulis altaria palmis,
Ov. M. 5, 103; Val. Fl. 8, 44.—The sole of a goose's foot:C.palmas pedum anseris torrere,
Plin. 10, 22, 27, § 52.—The broad end or blade of an oar: palmarum pulsus, Laber. ap. Non. 151, 27:D.caerula verrentes abiegnis aequora palmis,
Cat. 64, 7; Vitr. 10, 8.—A palm-tree, a palm, phoinix:2.ab ejus summo, sicut palmae, rami quam late diffunduntur,
Caes. B. G. 6, 26; Plin. 13, 4, 9, § 39:in palmarum foliis primo scriptitatum,
id. 13, 11, 21, § 69; 16, 42, 81, § 223; Gell. 3, 6, 2:arbor palmae,
Suet. Aug. 94:ardua,
Verg. G. 2, 67:viridis,
Ov. A. A. 2, 3:arbusto palmarum dives Idume,
Luc. 3, 216.— Sing. collect.:umbrosa,
Juv. 15, 76.—Hence,Transf.a.The fruit of the palm-tree, a date ( poet.):b.quid vult palma sibi rugosaque carica,
Ov. F. 1, 185; Pers. 6, 39.—A palm-branch, e. g. which was suspended in wine to make it sweeter, Cato, R. R. 113; Col. 12, 20, 5.—c.Hence, also, a broom made of palm-twigs:d.ten' lapides varios lutulentā radere palmā,
Hor. S. 2, 4, 83 (pro scopis ex palmā confectis, Schol.); Mart. 14, 82.—A palm-branch or palm-wreath, as a token of victory:e.eodem anno (461 A.U.C.)... palmae primum, translato e Graeciā more, victoribus datae,
Liv. 10, 47; cf.:more victorum cum palmā discucurrit,
Suet. Calig. 32: IMP. CAES. EX SICILIA EID. NOV. TRIVMPHAVIT, PALMAM DEDIT, dedicated to Jupiter, Inscr. Marin. Fratr. Arv. p. 607; so very frequently: palmam dare, Tabulae Fastorum Triumph., v. Bullet. Instit. Archaeol. 1861, p. 91; cf. Isid. Orig. 18, 2, 4; hence,Transf., a token or badge of victory, the palm or prize; and still more gen., victory, honor, glory, pre-eminence:f.antehac est habitus parcus... is nunc in aliam partem palmam possidet,
Plaut. Most. 1, 1, 32:plurimarum palmarum gladiator,
Cic. Rosc. Am. 6, 17:cum palmam jam primus acceperit,
id. Brut. 47, 173:quos Elea domum reducit Palma caelestes,
Hor. C. 4, 2, 17:quam palmam utinam di immortales tibi reservent,
Cic. Sen. 6, 19:docto oratori palma danda est,
id. de Or. 3, 35, 143; id. Att. 4, 15, 6; id. Phil. 11, 5, 11:alicujus rei palmam alicui deferre,
id. de Or. 2, 56, 227; cf. Varr. R. R. 2, 1:palmā donare aliquem,
Ov. A. A. 2, 3:arbiter pugnae posuisse nudo Sub pede palmam Fertur,
Hor. C. 3, 20, 11. —Of things:Siculum mel fert palmam,
bears away the palm, has the preference, Varr. R. R. 3, 16, 14.—Hence, in gen., the topmost twig or branch of any tree:g.quae cujusque stipitis palma sit,
Liv. 33, 5, 10; cf. Curt. 4, 3, 10 (Mütz.)—Poet., of the victor himself:h.post Helymus subit et jam tertia palma Diores,
Verg. A. 5, 339; Sil. 16, 504, 574.—Of horses:k.Eliadum palmae equarum,
Verg. G. 1, 59.—Also, of one about to be conquered, and who is to become the prize of the victor:E.ultima restabat fusis jam palma duobus Virbius,
Sil. 4, 392.—A branch on a tree, esp. on a vine, = palmes, Plin. 17, 23, 35, § 202; Varr. R. R. 1, 31, 3; Col. 3, 17, 4; 4, 15, 3; 4, 24, 12 sq.—F.The fruit of an Egyptian tree, Plin. 12, 22, 47, § 103.—G.An aromatic plant growing in Africa and Syria, Plin. 12, 28, 62, § 134 (= elate).—H.A marine plant, Plin. 13, 25, 49, § 138.—K.A town in the Balearic islands, Plin. 3, 5, 11, § 77.2.palma, ae, a collat. form for parma, v. parma init. -
26 securiter
sē-cūrus, a, um, adj. [se = sine and cura], i. q. non or nibil curans, free from care, careless, unconcerned, untroubled, fearless, quiet, easy, composed.I.Lit.A.In a good sense (class.; cf. tutus); constr. absol., with de, ab, gen., or a rel.-clause:b.ut, meis ab tergo tutis, securus bellum Nabidi inferam,
Liv. 31, 25:securus solutusque,
id. 25, 39;(with otiosus),
Quint. 5, 13, 59:securus Hermippus Temnum proficiscitur,
Cic. Fl. 20, 46:sine militis usu Mollia securae peragebant otia gentes,
Ov. M. 1, 100; 11, 423; 12, 129:non secura quidem, fausto tamen omine laeta Mater abit templo,
id. ib. 9, 784; cf.:a non securo Eumene,
Liv. 45, 19:Ceres natā secura receptā,
easy now that she had found, Ov. M. 5, 572; cf. Tib. 1, 1, 77 (v. infra, b.):de linguā Latinā securi es animi,
Cic. Att. 12, 52 fin.:de bello Romano,
Liv. 36, 41:de facilitate credentis,
Tac. A. 16, 2: securos vos ab hac parte reddemus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 8; Curt. 9, 6, 24; so,ab hac parte,
Suet. Tib. 11.— Comp.:securior ab Samnitibus,
Liv. 9, 22:Romani securi pro salute de gloriā certabant,
Tac. Agr. 26:aut pro vobis sollicitior, aut pro me securior,
id. H. 4, 58.— With gen. ( poet. and in post-Aug. prose):ne sis secura futuri,
Ov. M. 6, 137; so, suis ( gen. of sus), id. ib. 7, 435:extremi sepulcri,
Stat. Th. 12, 781:pelagi atque mei,
unconcerned about, Verg. A. 7, 304:amorum germanae,
id. ib. 1, 350;10, 326: poenae,
Hor. Ep. 2, 2, 17:tam parvae observationis (Cicero),
Quint. 8, 3, 51:odii,
Tac. Agr. 43:potentiae,
id. A. 3, 28:nec securam incrementi sui patiebatur esse Italiam,
Vell. 2, 109, 4:qui (motus) Campaniam numquam securam hujus mali...vastavit,
Sen. Q. N. 6, 1, 2:quem (rogum) uxoria pietas mortis secura conscendit,
Val. Max. 2, 6, ext. 14:his persuadet, ut securo fugae suae Eumeni superveniant,
Just. 13, 8, 5:periculi,
Curt. 5, 10, 15:discurrunt securi casus ejus, qui supervenit ignaris,
id. 9, 9, 8 (v. infra, b.). —With rel.-clause:gestit nummum in loculos demittere, post hoc Securus, cadat an recto stet fabula talo,
Hor. Ep. 2, 1, 176; id. S. 2, 4, 50 (opp. laboret); id. C. 1, 26, 6.— With ne and subj.:ne quis etiam errore labatur vestrum quoque, non sum securus,
Liv. 39, 16, 6.—Of inanim. things.(α).Free from care, untroubled, tranquil, serene, cheerful, bright ( poet. and in post-Aug. prose):(β).deos securum agere aevum,
Lucr. 5, 82; 6, 58; Hor. S. 1, 5, 101:quies (leti),
Lucr. 3, 211; 3, 939:otia,
Verg. G. 3, 376:dies,
Tib. 3, 4, 54:merum,
id. 2, 1, 46:mensa,
id. 3, 6, 30:convivia,
Sen. Clem. 1, 26:artus (Herculis),
Ov. M. 9, 240:gaudia nato recepto,
id. ib. 7, 455:summa malorum,
careless, id. ib. 14, 490:olus,
i.e. of the careless idler, Hor. S. 2, 7, 30 et saep.; Quint. 10, 5, 8:causae,
id. 11, 3, 151:vox securae claritatis,
id. 11, 3, 64:tempus securius,
more free from care, id. 12, 1, 20; cf.:securior materia,
Tac. H. 1, 1 et saep.:securos ab eo metu somnos,
Plin. 28, 9, 42, § 149. —With gen.:vota secura repulsae,
safe against, Ov. M. 12, 199.—Poet., that frees from care or anxiety:B.latices,
Verg. A. 6, 715 (securos ab effectu, Serv. ad l. l.).—In a bad sense, careless, reckless, heedless, negligent (post-Aug. and very rare):II.reus,
Quint. 6, 1, 14; cf. id. 4, 2, 55; 11, 3, 3.—Of abstract things: castrensis jurisdictio, easy, off-hand (shortly after, opp. gravis, intentus), Tac. Agr. 9:luxus,
id. A. 3, 54.—Transf., object., of a thing or place, free from danger, safe, secure (not till after the Aug. period, and rare for the class. tutus):A. 1.hostis levis et velox et repentinus, qui nullum usquam tempus, nullum locum quietum aut securum esse sineret,
Liv. 39, 1:domus,
Plin. Pan. 62, 7:Tripolim securissimam reddidit,
Spart. Sev. 18:securiorem,
Tac. Or. 3:quorum (hominum) ea natura est, ut secura velint,
safety, security, id. ib. 37 fin. —With gen.:subitā inundatione Tiberis non modo jacentia et plana urbis loca sed secura ejusmodi casuum implevit,
secure from such accidents, Tac. H. 1, 86.— Adv., in two forms,(Acc. to I.) Carelessly, heedlessly, fearlessly, unconcernedly, quietly (not ante-Aug.):2. B.lente ac secure aliquid ferre,
Suet. Ner. 40; Plin. Ep. 1, 4, 3 (with neglegenter); Vell. 2, 129, 3; Val. Max. 4, 7, 1 ext. al.— Comp., Sen. Ep. 18, 8.—sēcūrĭter (late Lat.), Aug. in Joan. Ep. ad Parth. Tr. 10, 8. -
27 securus
sē-cūrus, a, um, adj. [se = sine and cura], i. q. non or nibil curans, free from care, careless, unconcerned, untroubled, fearless, quiet, easy, composed.I.Lit.A.In a good sense (class.; cf. tutus); constr. absol., with de, ab, gen., or a rel.-clause:b.ut, meis ab tergo tutis, securus bellum Nabidi inferam,
Liv. 31, 25:securus solutusque,
id. 25, 39;(with otiosus),
Quint. 5, 13, 59:securus Hermippus Temnum proficiscitur,
Cic. Fl. 20, 46:sine militis usu Mollia securae peragebant otia gentes,
Ov. M. 1, 100; 11, 423; 12, 129:non secura quidem, fausto tamen omine laeta Mater abit templo,
id. ib. 9, 784; cf.:a non securo Eumene,
Liv. 45, 19:Ceres natā secura receptā,
easy now that she had found, Ov. M. 5, 572; cf. Tib. 1, 1, 77 (v. infra, b.):de linguā Latinā securi es animi,
Cic. Att. 12, 52 fin.:de bello Romano,
Liv. 36, 41:de facilitate credentis,
Tac. A. 16, 2: securos vos ab hac parte reddemus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 8; Curt. 9, 6, 24; so,ab hac parte,
Suet. Tib. 11.— Comp.:securior ab Samnitibus,
Liv. 9, 22:Romani securi pro salute de gloriā certabant,
Tac. Agr. 26:aut pro vobis sollicitior, aut pro me securior,
id. H. 4, 58.— With gen. ( poet. and in post-Aug. prose):ne sis secura futuri,
Ov. M. 6, 137; so, suis ( gen. of sus), id. ib. 7, 435:extremi sepulcri,
Stat. Th. 12, 781:pelagi atque mei,
unconcerned about, Verg. A. 7, 304:amorum germanae,
id. ib. 1, 350;10, 326: poenae,
Hor. Ep. 2, 2, 17:tam parvae observationis (Cicero),
Quint. 8, 3, 51:odii,
Tac. Agr. 43:potentiae,
id. A. 3, 28:nec securam incrementi sui patiebatur esse Italiam,
Vell. 2, 109, 4:qui (motus) Campaniam numquam securam hujus mali...vastavit,
Sen. Q. N. 6, 1, 2:quem (rogum) uxoria pietas mortis secura conscendit,
Val. Max. 2, 6, ext. 14:his persuadet, ut securo fugae suae Eumeni superveniant,
Just. 13, 8, 5:periculi,
Curt. 5, 10, 15:discurrunt securi casus ejus, qui supervenit ignaris,
id. 9, 9, 8 (v. infra, b.). —With rel.-clause:gestit nummum in loculos demittere, post hoc Securus, cadat an recto stet fabula talo,
Hor. Ep. 2, 1, 176; id. S. 2, 4, 50 (opp. laboret); id. C. 1, 26, 6.— With ne and subj.:ne quis etiam errore labatur vestrum quoque, non sum securus,
Liv. 39, 16, 6.—Of inanim. things.(α).Free from care, untroubled, tranquil, serene, cheerful, bright ( poet. and in post-Aug. prose):(β).deos securum agere aevum,
Lucr. 5, 82; 6, 58; Hor. S. 1, 5, 101:quies (leti),
Lucr. 3, 211; 3, 939:otia,
Verg. G. 3, 376:dies,
Tib. 3, 4, 54:merum,
id. 2, 1, 46:mensa,
id. 3, 6, 30:convivia,
Sen. Clem. 1, 26:artus (Herculis),
Ov. M. 9, 240:gaudia nato recepto,
id. ib. 7, 455:summa malorum,
careless, id. ib. 14, 490:olus,
i.e. of the careless idler, Hor. S. 2, 7, 30 et saep.; Quint. 10, 5, 8:causae,
id. 11, 3, 151:vox securae claritatis,
id. 11, 3, 64:tempus securius,
more free from care, id. 12, 1, 20; cf.:securior materia,
Tac. H. 1, 1 et saep.:securos ab eo metu somnos,
Plin. 28, 9, 42, § 149. —With gen.:vota secura repulsae,
safe against, Ov. M. 12, 199.—Poet., that frees from care or anxiety:B.latices,
Verg. A. 6, 715 (securos ab effectu, Serv. ad l. l.).—In a bad sense, careless, reckless, heedless, negligent (post-Aug. and very rare):II.reus,
Quint. 6, 1, 14; cf. id. 4, 2, 55; 11, 3, 3.—Of abstract things: castrensis jurisdictio, easy, off-hand (shortly after, opp. gravis, intentus), Tac. Agr. 9:luxus,
id. A. 3, 54.—Transf., object., of a thing or place, free from danger, safe, secure (not till after the Aug. period, and rare for the class. tutus):A. 1.hostis levis et velox et repentinus, qui nullum usquam tempus, nullum locum quietum aut securum esse sineret,
Liv. 39, 1:domus,
Plin. Pan. 62, 7:Tripolim securissimam reddidit,
Spart. Sev. 18:securiorem,
Tac. Or. 3:quorum (hominum) ea natura est, ut secura velint,
safety, security, id. ib. 37 fin. —With gen.:subitā inundatione Tiberis non modo jacentia et plana urbis loca sed secura ejusmodi casuum implevit,
secure from such accidents, Tac. H. 1, 86.— Adv., in two forms,(Acc. to I.) Carelessly, heedlessly, fearlessly, unconcernedly, quietly (not ante-Aug.):2. B.lente ac secure aliquid ferre,
Suet. Ner. 40; Plin. Ep. 1, 4, 3 (with neglegenter); Vell. 2, 129, 3; Val. Max. 4, 7, 1 ext. al.— Comp., Sen. Ep. 18, 8.—sēcūrĭter (late Lat.), Aug. in Joan. Ep. ad Parth. Tr. 10, 8.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
intentus — index earnest, intense, intent, vigilant Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Pluribus intentus minor est ad singula sensus. — См. За все браться ничего не сделать … Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
intento — (Del lat. intentus, acción de tender hacia.) ► sustantivo masculino 1 Acción y resultado de intentar: ■ lo logró en el tercer intento. SINÓNIMO tentativa 2 Propósito o designio: ■ quiso llevar a cabo el intento. 3 DEPORTES Tentativa frustrada de… … Enciclopedia Universal
intent — [in tent′; ] for n., also [ in′tent΄] adj. [L intentus, pp. of intendere: see INTEND] 1. firmly directed or fixed; earnest; intense [an intent look] 2. a) having the mind or attention firmly directed or fixed; engrossed [intent on his studies] … English World dictionary
intent — I. noun Etymology: Middle English entente, from Anglo French, from Late Latin intentus, from Latin, act of stretching out, from intendere Date: 13th century 1. a. the act or fact of intending ; purpose; especially the design or purpose to commit… … New Collegiate Dictionary
Mago (genus) — Taxobox name = Mago image caption = image width = 250px regnum = Animalia phylum = Arthropoda classis = Arachnida ordo = Araneae familia = Salticidae subfamilia = Amycinae tribus = Amycini genus = Mago genus authority = O. P Cambridge, 1882… … Wikipedia
intent — intent1 /in tent /, n. 1. something that is intended; purpose; design; intention: The original intent of the committee was to raise funds. 2. the act or fact of intending, as to do something: criminal intent. 3. Law. the state of a person s mind… … Universalium
Mago (spider) — Mago Scientific classification Kingdom: Animalia Phylum: Arthropoda Class: Arachnida … Wikipedia
intento — intento1 /in tɛnto/ agg. [dal lat. intentus, part. pass. di intendĕre tendere, dirigere, rivolgere ]. 1. [che si concentra su un oggetto particolare, con la prep. a : avere il pensiero, la mente i. alla meditazione ] ▶◀ attento, concentrato (in) … Enciclopedia Italiana
intent — in|tent1 [ınˈtent] adj [Date: 1600 1700; : Latin; Origin: intentus, a past participle of intendere; INTEND] 1.) be intent on/upon (doing) sth to be determined to do something or achieve something ▪ She was intent on pursuing a career in business … Dictionary of contemporary English
intent — {{11}}intent (adj.) very attentive, late 14c., from L. intentus attentive, eager, waiting, strained, pp. of intendere to strain, stretch (see INTEND (Cf. intend)). Related: Intently. {{12}}intent (n.) purpose, early 13c., from O.Fr. entente, from … Etymology dictionary