-
21 rectus
rēctus, a, um, PAdi. (rego), geradegerichtet, d.i. in gerader (wagerechter od. senkrechter) Richtung, gerade, griech. ὀρθός (Ggstz. curvus, incurvatus, recurvatus, flexus, flexuosus, inclinatus u. dgl.), I) eig.: a) in wagerechter Richtung: ostium, die gerade auf die Straße führende, die Vordertür (Ggstz. posticum), Plaut.: via, platea, Komik.: iter r. et simplex (Ggstz. iter flexuosum), im Ohre, Cels.: recto itinere ad Iberum contendere, Caes.: recto itinere Romam ad consules et liberos fugere, Liv.; vgl. recto limite grassari, Ov., u. recto flumine alqm ducere, Verg.: rectā et expeditā via ire, Liv.: rectā viā ire ad etc., Komik.: ad me rectā rectam habet viam, Plaut.: huc rectus ex Africa cursus est, Liv.: saxa, quae rectis lineis suos ordines servant, Caes.: instructi rectā acie (Ggstz. inconditum agmen), Liv.: aes r., das gerade, geradlinige Erz (v. der Tuba), Iuven.: intestinum r., Mastdarm, Cels.: vena r. (Ggstz. v. transversa, curva), Cels.: recti oculi, gerader, unverwandter, ruhiger Blick, Cic. (vgl. oculus): u. so r. acies (Augen), Ov.: crus rectius, Hor.: cui rectior est coma, gerader, schlichter, ungelockter (Ggstz. crispulus), Sen. – iter non agit in rectum (geradeaus), sed in orbem curvat eundem, Ov. met. 2, 715. – b) v. senkrechter Richtung, gerade, senkrecht, aufrecht, arduae et rectae prope rupes, Liv.: rupes ita rectis saxis, ut etc., Liv.:————rectis lineis in caelestem locum subvolare, Cic.: ita iacĕre talum, ut rectus assistat, Cic.: qui ita talus erit iactus, ut cadat rectus, Cic.: anguis longā trabe rectior exstat, Ov. – v. der Körperhaltung, -stellung, ut recta sint brachia, Quint.: caput r. (Ggstz. c. deiectum, supinum, in latus inclinatum), Quint.: quidam promptius recti, quidam resupinati, quidam etiam inclinati reddunt (urinam), Cels.: rectus insistit, rectus incedit, aufrecht, Cels. u. Capit.: u. so stans et rectus (Ggstz. humilis et ad terram more quadrupedum abiectus), Lact.: u. senectus, Iuven.: octo homines recti, gerade gewachsene, geradgliederige, schlanke, Catull.: u. so puella r., Hor.: servitia rectiora, Suet. – tunica recta, der nach alter Sitte mit senkrecht gezogenen Kettenfäden gewebte Rock, Plin. 8, 194: dass. vestis recta, Isid. orig. 19, 22, 18: Plur. subst., rectae, Fest. 277 (a), 8. – neutr. plur. subst., recta montium, steile Höhen (Ggstz. collium flexa u. porrecta camporum), Min. Fel. 17, 10. – c) v. Tone usw., nicht von der Tonleiter abweichend, weder steigend noch fallend, schlicht (Ggstz. inclinatus, flexus), sonus r. (Ggstz. inclinatio vocis), Quint. vox, Quint. – d) als gramm. t. t.: casus r., der nicht gebeugte K., der Nominativ (Ggstz. c. obliquus), Varro LL., Quint. u.a. Gramm.II) übtr.: 1) gerade, recht, aufrecht, rectā viā rem narrare ordine, ohne Umschweife, Ter.: rem rectā viā reputare, Ter.: rectam instas viam (bist auf dem r.————Weg); ea res est, Plaut.: in rectam viam redire, Plaut.: rectissimam ad virtutem viam deligere, Quint. – rectum neutr. adv., geradeswegs, rectum ambula, Auct. inc. de mont. Sina et Sion 14. – quo vobis mentes rectae quae stare solebant antehac, aufrecht zu stehen, nicht zu wanken, Enn. – 2) übtr., v. allem, was nicht von der geraden Bahn, von der Regel usw. abweicht, a) in physischer u. intellektueller Hinsicht, α) regelrecht, regelmäßig, sachgemäß, gehörig, richtig, figura r., Prop.: cena recta u. subst. bl. recta, eine regelmäßige, ordentliche Mahlzeit (Ggstz. sportula), Suet. u. Mart.: r. et iustum proelium, Liv.: nomina r., sichere Schuldposten (Schuldner), Hor. – quotusquisque tam rectus auditor, quem etc., so ordentlicher, so gehörig-, richtig gebildeter, Plin. ep.: ebenso iudex r., Quint. – β) schlicht, einfach, natürlich, commentarii Caesaris, Cic.: simplex et r. dicendi genus, Quint.: u. so r. genus, Ggstz. figurae, Quint.: sermo rectus et secundum naturam enuntiatus, Quint.: oratio recta an ordine permutato, Quint.: orator rectus et sanus, Plin. ep. – in utroque genere (der Schauspieler- u. Ringergebärden) quae sunt recta et simplicia laudantur, Cic. – u. einfach, offen, aufrichtig, qui haec recta tantum et in nullos flexus recedentia tractaverit, Quint.: recta et vera loquere, Plaut. – γ) recht, richtig, fehlerflei (Ggstz. pravus, vitiosus), quod dici solet, domus recta est, ist ohne Fehler,————ohne Makel, Suet. – consilia r., Ter.: iudicium r., Sen.: quae sint in artibus ac rationibus recta ac prava, Cic. – si quid novisti rectius istis, Hor. – erit haec quidem rectissima fortasse ratio, Quint. – rectum est m. Infin., uni medico rectius esse aegrum committere, quam multis, Cic.: protinus ergo adhibere curam rectius erit, Quint. 10, 3, 18. – neutr. subst., rectum pravumque, Cic.: rectum verumque, Quint. – v. Pers., mit Genet., beatus iudicii rectus, wer ein richtiges Urteil hat, Sen. de vit. beat. 6, 2. – b) in moralischer Hinsicht, α) gerade, rechtlich, ehrlich (Ggstz. pravus, perversus), consilia r. (Ggstz. prava c.), Liv.: ingenia r. (Ggstz. ing. perversa), Plin. ep.: conscientia r., Cic. – v. Pers., gerade, geradsinnig, gerade durchgehend, unentwegt, sich treu bleibend (vgl. Stürenb. u. Benecke Cic. Arch. 3), ex quibus unus L. Caesar firmus est et rectus, Cic.: u. so vir r., vir r. et sanctus, Plin. ep.: vir alioqui rectus, integer, quietus, Plin. ep.: praetor populi Roman irectissimus, Cic.: rectissimus iudex Plin. ep.: adversus impios rectissimus iudex (v. Gott), Lact. – β) recht, sittlich gut, pflichtgemäß, tugendhaft (Ggstz. pravus), im Neutrum subst., das Rechte, Gute, Tugendhafte, griech. ὀρθόν (Ggstz. pravum), si benefacta recte facta sunt, et nihil recto rectius, certe ne bono quidem melius quicquam inveniri potest, Cic.: neque quicquam nisi honestum et rectum alter ab altero postulabit, Cic.:————sine lege fidem rectumque colebant, Ov.: recti praeceptio pravique depulsio, Cic. – rectum est, es gebührt sich, ist recht, ist pflichtgemäß, m. folg. Infin., Cic. de off. 1, 137 u. so non (nec) rectum est m. folg. Infin., Cic. de fin. 3, 71. -
22 tenuis
tenuis, e (altind. tanu-s, ausgedehnt, griech. τανύω, ahd. dunni, dünn), I) dünn, fein, zart (Ggstz. crassus, dick). A) eig.: 1) im allg.: acus, Ov.: vestis, Ov.: collum, Cic.: capilli, Ov.: filum, Hor.: aurum, Goldfäden, Verg.: arundo, Verg.: pumex, zarter, poröser, Prop.: myricae, Ov.: caelum, Cic.: animae, Ov. – aries tenuioris velleris, Ov.: scalpellum tenuissimum, Colum. – subst., tenue, is, n., das Feine (Ggstz. comprehensibile), Lact. 7, 4, 12: animus ex tenuissimo constat, besteht aus dem feinsten Stoffe, Sen. ep. 57, 8. – 2) insbes.: a) dünn, spitz, schmächtig, mager, Catull. u. Mart. – b) schmal, eng, tellus, Erdenge, Ov.: frons, durch den Reichtum der Locken schmale, Hor.: limes, Quint.: litus, Liv.: tenue nigrum, schmaler-, kleiner schwarzer Fleck, Ov.: agmen militum Liv. – c) seicht, flach, nicht tief, Tiberis tenui fluens aquā, Liv.: unda, Prop. u. Ov.: sulcus, Verg. – d) dünn, wässerig (= nicht fett, nicht ölig, Ggstz. pinguis), vinum, Plin.: sanguis, Plin. – e) klar, hell, aqua, Ov. fast. 2, 250. – f) dünn dem Tone nach, schwach, vox, Pompon. com. 59. Quint. 11, 3, 32. – B) bildl.: a) (das Bild vom dünn und einfach gesponnenen Faden hergenommen) = dünn gesponnen, schlicht, einfach, argumentandi genus, Cic. – übtr., v. Pers., orator, ein schlichter (Ggstz. or. gravis), Cic. – b) fein, zart, genau, gründlich, cura, Ov.:————aures, Lucr.: distinctio, Cic.: ratio, Hor.: Athenae, fein gebildet, Mart.: res tenues, tenui sermone peractae, fein ausgesonnene Gedanken, in gründlicher Darstellung erörtert, Hor. – II) übtr., dem äußeren Umfang, Wert usw. nach unbeträchtlich, klein, schwach, gering, dürftig, spärlich, ärmlich, A) eig.: oppidum, Cic.: frigus, Mart.: tenuissimum lumen (Ggstz. plenissimum lumen), Cic.: tenui (schwachen, sanften) verbere cauda levis, Mart.: victus, schmale, mäßige Kost (Ggstz. copiosus), Mart.: so auch cibus, Phaedr., u. mensa, Hor.: patrimonium, Cornif. rhet.: opes, Cic.: praeda, Caes. – übtr., v. Pers. = dürftig, ärmlich (Ggstz. locuples, pecuniosus), Cic.: tenuis et obaeratus, Suet.: mit Genet., tenuis opum, Sil. 6, 19. – B) bildl.: a) schwach, gering, geringfügig, kleinlich, valetudo tenuissima, Caes.: tenuis (beschränkt) atque infirmus animus, Caes.: ingenium (Ggstz. ing. forte), Quint.: scientia, Cic.: tenuis exsanguisque sermo, Cic.: causa tenuis et inops, Cic.: ars tenuis ac ieiuna, Quint.: inanis et tenuis spes, Cic.: spes tenuior, Cic.: suspicio, Cic.: damnum, Tac.: übtr., tenuis Catullus, der Dichter leichter, erotischer Lieder, Mart. – b) v. Geburt, Stand = gering, niedrig, tenui loco ortus, Liv.: qui tenuioris ordinis essent, Cic. – übtr., v. Pers. = niederen Standes, nieder, tenuis L. Verginius unusque de multis, Cic.: tenues homines, Cic. – Plur. subst., tenuiores, Leute————niederen Standes (Ggstz. principes), Cic. – ⇒ tenvis (zweisilb.) gemessen, Verg. georg. 2, 180: tenve, Lucr. 4, 1234: tenvia (dreisilb.) gemessen, Verg. georg. 1, 397; 2, 121; 4, 38. Anthol. Lat. 198, 26 R. -
23 ingenitus
природный, officia ing. (l. 38. C. 10, 31).Латинско-русский словарь к источникам римского права > ingenitus
-
24 ingenium
природное свойство (1. 38 § 9 D. 21, 1);ing. ruris (1. 7 C. 9. 49 1. 20. 11, 57); способности, дарования (1. 12 D. 32. 1. 31 D. 46, 3); ум, рассудок, auctoritatem dignitatis ingenio suo augere (1. 19 § 1 D. 1, 18. 1. 9 § 2 D. 1, 16); характер, образ мыслей, nequitia servilis ingenii (1. 3 C. 6, 7); мысль, si cuiquam tale exsistat ingenium, ut etc. (1. 6 C. 1, 40);
subtili ingenio (хитрость) auferre (1. 2 C. 4, 63).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > ingenium
-
25 ingestio
вливание: liquentis plumbi ing. (1. 1 § 1 C. Th. 9, 24).Латинско-русский словарь к источникам римского права > ingestio
-
26 belivus
beliva, belivum ADJbleating; baa-ing; talking foolishly -
27 hordearius
hordĕārĭus (also ordearius and hordĭarius), a, um, adj. [id.], of or relat. ing to barley, barley-: pira, barley-pears, i. e. pears that are ripe at barley-harvest, Plin. 15, 15, 16, § 55 (also called hordeacea pira, Col. 5, 10, 18); so,II.pruna,
Plin. 15, 13, 12, § 41: hordiarium aes, quod pro hordeo equiti Romano dabatur, Paul. ex Fest. p. 102 Müll.; cf. Liv. 1, 43, 9 (Weissenb. ad loc.): Gai. Inst. 4, 27:antiquissimum in cibis hordeum, sicut Atheniensium ritu apparet et gladiatorum cognomine, qui hordearii vocabantur,
Plin. 18, 7, 14, § 72:pecunia ex qua hordeum equis erat comparandum... dicebatur aes hordiarium,
Gai. Inst. 4, 27. —Like barley, i. e. inflated:hunc eundem M. Coelius hordearium rhetorem appellat, deridens ut inflatum ac levem et sordidum,
Suet. Rhet. 2. -
28 latura
lātūra, ae, f. [fero], a bearing, carry ing of burdens (late Lat.), Aug. Serm. 345, 3; Sen. Apoc. 14, 3: latura, phoretron, Gloss. Philox. -
29 ordearius
hordĕārĭus (also ordearius and hordĭarius), a, um, adj. [id.], of or relat. ing to barley, barley-: pira, barley-pears, i. e. pears that are ripe at barley-harvest, Plin. 15, 15, 16, § 55 (also called hordeacea pira, Col. 5, 10, 18); so,II.pruna,
Plin. 15, 13, 12, § 41: hordiarium aes, quod pro hordeo equiti Romano dabatur, Paul. ex Fest. p. 102 Müll.; cf. Liv. 1, 43, 9 (Weissenb. ad loc.): Gai. Inst. 4, 27:antiquissimum in cibis hordeum, sicut Atheniensium ritu apparet et gladiatorum cognomine, qui hordearii vocabantur,
Plin. 18, 7, 14, § 72:pecunia ex qua hordeum equis erat comparandum... dicebatur aes hordiarium,
Gai. Inst. 4, 27. —Like barley, i. e. inflated:hunc eundem M. Coelius hordearium rhetorem appellat, deridens ut inflatum ac levem et sordidum,
Suet. Rhet. 2. -
30 pervasio
pervāsĭo, ōnis, f. [pervado], an invad ing, invasion (late Lat.): rerum alienarum pervasio, Salv. Gub. Dei, 5, 10. -
31 turmales
I.Lit., as subst.: turmāles, ium, m.: T. Manlius cum suis turmalibus evasit, i. e. with those of his squadron or troop, Liv. 8, 7, 1; 25, 18, 11.—II.Transf.:non sanguine cretus Turmali trabeāque Remi,
i. e. of the equestrian order, Stat. S. 5, 2, 17:buccina,
a cav alry-trumpet, Claud. B. Gild. 447.—In a pun Scipio ille major Corinthiis statuam pollicentibus eo loco, ubi aliorum essent impe ratorum, turmales dixit displicere, i. e horsemen, and also crowds, Cic. de Or. 2, 65, 262.— Neutr. adverb.:Bellona mixta viris turmale fremit,
like a whole squadron, Stat. Th. 4, 10. -
32 turmalis
I.Lit., as subst.: turmāles, ium, m.: T. Manlius cum suis turmalibus evasit, i. e. with those of his squadron or troop, Liv. 8, 7, 1; 25, 18, 11.—II.Transf.:non sanguine cretus Turmali trabeāque Remi,
i. e. of the equestrian order, Stat. S. 5, 2, 17:buccina,
a cav alry-trumpet, Claud. B. Gild. 447.—In a pun Scipio ille major Corinthiis statuam pollicentibus eo loco, ubi aliorum essent impe ratorum, turmales dixit displicere, i. e horsemen, and also crowds, Cic. de Or. 2, 65, 262.— Neutr. adverb.:Bellona mixta viris turmale fremit,
like a whole squadron, Stat. Th. 4, 10. -
33 undifluus
undī̆flŭus, a, um, adj. [unda-fluo], flow [p. 1931] ing with waves: amnes, Dracont. Hexaëm. 1, 607.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
ING — Groep N.V. Unternehmensform Naamloze Vennootschap ISIN … Deutsch Wikipedia
Ing — or ING may refer to one of the following:*Ing, an English dialect word for a water meadow.In old Germanic history* Ing, Ingui or Yngvi, a Germanic god ** Ingaevones ** the name of one of the Anglo Saxon futhorc runes.People*Chang Ki Ing Taiwanese … Wikipedia
-ing — ⇒ ING, suff. Suff. de mots anglais généralement noms d action de genre masc., empruntés en français. A. 1. [Le mot en ing désigne une activité, une techn., un processus] a) [Le mot désigne un sport ou des pratiques liées au sport] V. bowling,… … Encyclopédie Universelle
-ing — als Althochdeutsch germanisches Suffix bezeichnet prinzipiell eine Zugehörigkeit zum vorhergehenden Wortteil; dieser kann der Name einer Person oder einer Ortschaft sein. In der Namenkunde stehen als Ableitungen: ing/e/n, in(c)k, ung/e/n, ongen,… … Deutsch Wikipedia
Ing — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. ING peut désigner : Internationale Nederlanden Groep, une entreprise de bancassurance ; ING Direct France, une banque d épargne en France ; … Wikipédia en Français
-ing — 1. [For OE. and, end, ind, AS. ende; akin to Goth. and , L. ant , ent , Gr. ?.] A suffix used to from present participles; as, singing, playing. [1913 Webster] 2. [OE. ing, AS. ing, ung.] A suffix used to form nouns from verbs, and signifying the … The Collaborative International Dictionary of English
Ing — ist eine Abkürzung für Ingenieur eine Bezeichnung für den Gott Ingwio (Yngvi) der Fluss Ing (Fluss) in der Provinz Phayao, Nordthailand ING steht für den niederländischen Allfinanzkonzern ING Groep N.V das medizinische Verfahren der… … Deutsch Wikipedia
...ing — …ing ...ing Titre original Ai En Chi Réalisation Lee Eon hie Acteurs principaux Im Su jeong as Min ah Kim Rae won as Young jae Lee Mi suk as Mi sook Scénario Kim Jin Durée 104 min. Sortie 24 novembre … Wikipédia en Français
…ing — ing Données clés Titre original Ai En Chi Réalisation Lee Eon hie Scénario Kim Jin Acteurs principaux Im Su jeong as Min ah Kim Rae won as Young jae Lee Mi suk as Mi sook Pays d’origine … Wikipédia en Français
-ing — Suffix zur Bildung von Zugehörigkeitssubstantiven u.ä. erw. obs. ( ), mhd. inc, ahd. ing Stammwort. Eine erweiterte Form ist ling. Entsprechend as. ing, ae. ing, anord. ingr. Zugrunde liegt ein (ig.) ko Suffix, das an vollstufige n Stämme antrat … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Ing — ([i^]ng), n. [AS. ing.] A pasture or meadow; generally one lying low, near a river. [Obs. or Prov. Eng.] [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English