-
21 bracchium
bracchĭum (less correctly brāchĭ-um; gen. bracchi, Lucr. 6, 434), ii, n. [perh. kindr. with Gr. brachiôn; but cf. Sanscr. bāhu; like frango, Sanscr. bhang, Bopp, Gloss. p. 239 a], the arm; particularly,I.Lit., the forearm, from the hand to the elbow (while lacertus is the upper arm, from the elbow to the shoulder), Lucr. 4, 830; 6, 397:II.bracchia et lacerti,
Ov. M. 1, 501; 1, 550 sq.:subjecta lacertis bracchia,
id. ib. 14, 305; Curt. 8, 9, 21; 9, 1, 29:(feminae) nudae bracchia et lacertos,
Tac. G. 17 (opp. umerus); Cels. 8, 1, § 79 sqq.; 8, 10, § 55 sqq.—Far oftener,Transf.A.In gen., the arm, the whole arm, from the shoulder to the fingers, Pac. ap. Non. p. 87, 26, and Varr. L. L. 5, 7, p. 4 Müll.; id. ap. Gell. 16, 16, 4:2.quod eum bracchium fregisse diceret,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf. Cels. 1, 10, 3:multi ut diu jactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore pugnare,
Caes. B. G. 1, 25:bracchium (sc. dextrum) cohibere togā,
Cic. Cael. 5, 11 (cf. Sen. Contr. 5, 6:bracchium extra togam exserere): eodem ictu bracchia ferro exsolvunt (i.e. venas incidunt, as, soon after, crurum et poplitum venas abrumpit),
Tac. A. 15, 63; 1, 41.—Of embraces:collo dare bracchia circum,
to throw the arms round the neck, Verg. A. 6, 700; cf.:circumdare collo,
Ov. M. 9, 459:implicare collo,
id. ib. 1, 762:inicere collo,
id. ib. 3, 389:cervici dare,
Hor. C. 3, 9, 2:lentis adhaerens bracchiis,
id. Epod. 15, 6: Hephaestionis bracchium hastā ictum est, Curt. 4, 16, 31:ut in jaculando bracchia reducimus,
Quint. 10, 3, 6:sinisteriore bracchio,
Suet. Dom. 17:bracchia ad superas extulit auras,
Verg. A. 5, 427:alternaque jactat Bracchia protendens (Dares),
id. ib. 5, 377:juventus horrida bracchiis,
Hor. C. 3, 4, 50.—Of a rower:si bracchia forte remisit,
Verg. G. 1, 202:matri bracchia tendere,
Ov. M. 3, 723:patrio tendens bracchia caelo,
id. ib. 9, 210:tendens ad caelum bracchia,
id. ib. 9, 293:precando Bracchia sustulerat,
id. ib. 6, 262.—Prov.:dirigere bracchia contra Torrentem,
to swim against the current, Juv. 4, 89.—Of the movement of the arms in speaking:3.bracchii projectione in contentionibus, contractione in remissis,
Cic. Or. 18, 59; so Quint. 11, 3, 84:extento bracchio paululum de gestu addidit,
Cic. de Or. 2, 59, 242:demissa bracchia,
Quint. 2, 13, 9:a latere modice remota,
id. 11, 3, 159:ut bracchio exserto introspiciatur latus,
id. 11, 3, 118:aliqui transversum bracchium proferunt et cubito pronunciant,
id. 11, 3, 93:bracchium in latus jactant,
id. 4, 2, 39:si contendemus per continuationem, bracchio celeri, mobili vultu utemur,
Auct. Her. 3, 15, 27.—Of the motion of the arms in dancing:4.bracchia in numerum jactare,
Lucr. 4, 769;imitated by Ov.: numerosa bracchia jactat (ducit, Jahn),
Ov. Am. 2,4,29, and id. R. Am. 754; Lucr. 4, 790; imitated in Ov. A. A. 1, 595; Prop. 2 (3), 22, 6; imitated in Stat. S. 3, 5, 66; cf.of the labors of the Cyclopes: illi inter sese magnā vi bracchia tollunt In numerum,
Verg. G. 4, 174.—Trop.: levi or molli bracchio agere aliquid, to do any thing superficially, negligently, remissly (prob. peculiar to the lang. of conversation), Cic. Att. 4, 16, 6; so,B.molli bracchio aliquem objurgare,
id. ib. 2, 1, 6.—Prov.:praebuerim sceleri bracchia nostra tuo,
lend a hand, Ov. H. 7, 126.—The limbs of animals analogous to the arms of men; of the claws of crawfish, etc., Ov. M. 4, 625; 10, 127; 15, 369; Plin. 9, 31, 51, § 97: hence also of the sign Cancer, Ov. M. 2, 83; also of Scorpio, Verg. G. 1, 34; Ov. M. 2, 82; 2, 195.—Of the claws of the nautilus, Plin. 9, 29, 47, § 88, and other sea-fish, id. 11, 48, 108, § 258.—Of the lion:2.in feminum et bracchiorum ossibus,
Plin. 11, 37, 86, § 214.—Comicé for armus or femur (as inversely armus = bracchium): Ar. Edepol vel elephanto in Indiā Quo pacto pugno perfregisti bracchium. Py. Quid? bracchium? Ar. Illud dicere volui femur, the shoulder, the shoulder-blade of the elephant, Plaut. Mil. 1, 1, 26 sq. Brix ad loc.—C.Objects resembling arms.1.The branches of trees (cf. Ov. M. 1, 550: in ramos bracchia crescunt;2.v. also manus and coma): vitem sub bracchia ungito,
Cato, R. R. 95 fin.;of the vine,
Verg. G. 2, 368; Col. 4, 24, 2; 7, 8 sq.; 5, 5, 9 sq.; Pall. Febr. 9, 6;id. Mai, 2, 1: quatiens bracchia Quercus,
Cat. 64, 105:differt quod in bracchia ramorum spargitur,
Plin. 13, 9, 18, § 62:(aesculus) Tum fortes late ramos et bracchia tendens, etc.,
Verg. G. 2, 296; Ov. M. 14, 630; Val. Fl. 8, 114.—An arm of the sea:3.nec bracchia longo Margine terrarum porrexerat Amphitrite,
Ov. M. 1, 13; Curt. 6, 4, 16.—The collateral branches or ridges of a mountain:4.Taurus ubi bracchia emittit,
Plin. 5, 27, 27, § 98.—Poet., = antenna, the sail-yards:5.jubet intendi bracchia velis,
Verg. A. 5, 829; cf. Stat. S. 5, 1, 244.—In milit. lang., a ( natural or artificial) outwork or line for connecting two points in fortifications, etc.; Gr. skelê:6.aliā parte consul muro Ardeae bracchium injunxerat,
a line of communication, Liv. 4, 9, 14; 38, 5, 8; 22, 52, 1 Drak.; 44, 35, 13; Hirt. B. Alex. 30; id. B. Afr. 38; 49; 51; 56; id. B. Hisp. 5; 6; 13; Curt. 6, 4, 16; Luc. 3, 387; 4, 266.—So of the side-works, moles, dikes, in the fortification of a harbor, Liv. 31, 26, 8; cf. Just. 5, 8, 5 Gron.; Plin. Ep. 6, 31, 15; Suet. Claud. 20.—The arm of a catapult or ballista, Vitr. 1, 1; 10, 15 sq. -
22 brachium
bracchĭum (less correctly brāchĭ-um; gen. bracchi, Lucr. 6, 434), ii, n. [perh. kindr. with Gr. brachiôn; but cf. Sanscr. bāhu; like frango, Sanscr. bhang, Bopp, Gloss. p. 239 a], the arm; particularly,I.Lit., the forearm, from the hand to the elbow (while lacertus is the upper arm, from the elbow to the shoulder), Lucr. 4, 830; 6, 397:II.bracchia et lacerti,
Ov. M. 1, 501; 1, 550 sq.:subjecta lacertis bracchia,
id. ib. 14, 305; Curt. 8, 9, 21; 9, 1, 29:(feminae) nudae bracchia et lacertos,
Tac. G. 17 (opp. umerus); Cels. 8, 1, § 79 sqq.; 8, 10, § 55 sqq.—Far oftener,Transf.A.In gen., the arm, the whole arm, from the shoulder to the fingers, Pac. ap. Non. p. 87, 26, and Varr. L. L. 5, 7, p. 4 Müll.; id. ap. Gell. 16, 16, 4:2.quod eum bracchium fregisse diceret,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf. Cels. 1, 10, 3:multi ut diu jactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore pugnare,
Caes. B. G. 1, 25:bracchium (sc. dextrum) cohibere togā,
Cic. Cael. 5, 11 (cf. Sen. Contr. 5, 6:bracchium extra togam exserere): eodem ictu bracchia ferro exsolvunt (i.e. venas incidunt, as, soon after, crurum et poplitum venas abrumpit),
Tac. A. 15, 63; 1, 41.—Of embraces:collo dare bracchia circum,
to throw the arms round the neck, Verg. A. 6, 700; cf.:circumdare collo,
Ov. M. 9, 459:implicare collo,
id. ib. 1, 762:inicere collo,
id. ib. 3, 389:cervici dare,
Hor. C. 3, 9, 2:lentis adhaerens bracchiis,
id. Epod. 15, 6: Hephaestionis bracchium hastā ictum est, Curt. 4, 16, 31:ut in jaculando bracchia reducimus,
Quint. 10, 3, 6:sinisteriore bracchio,
Suet. Dom. 17:bracchia ad superas extulit auras,
Verg. A. 5, 427:alternaque jactat Bracchia protendens (Dares),
id. ib. 5, 377:juventus horrida bracchiis,
Hor. C. 3, 4, 50.—Of a rower:si bracchia forte remisit,
Verg. G. 1, 202:matri bracchia tendere,
Ov. M. 3, 723:patrio tendens bracchia caelo,
id. ib. 9, 210:tendens ad caelum bracchia,
id. ib. 9, 293:precando Bracchia sustulerat,
id. ib. 6, 262.—Prov.:dirigere bracchia contra Torrentem,
to swim against the current, Juv. 4, 89.—Of the movement of the arms in speaking:3.bracchii projectione in contentionibus, contractione in remissis,
Cic. Or. 18, 59; so Quint. 11, 3, 84:extento bracchio paululum de gestu addidit,
Cic. de Or. 2, 59, 242:demissa bracchia,
Quint. 2, 13, 9:a latere modice remota,
id. 11, 3, 159:ut bracchio exserto introspiciatur latus,
id. 11, 3, 118:aliqui transversum bracchium proferunt et cubito pronunciant,
id. 11, 3, 93:bracchium in latus jactant,
id. 4, 2, 39:si contendemus per continuationem, bracchio celeri, mobili vultu utemur,
Auct. Her. 3, 15, 27.—Of the motion of the arms in dancing:4.bracchia in numerum jactare,
Lucr. 4, 769;imitated by Ov.: numerosa bracchia jactat (ducit, Jahn),
Ov. Am. 2,4,29, and id. R. Am. 754; Lucr. 4, 790; imitated in Ov. A. A. 1, 595; Prop. 2 (3), 22, 6; imitated in Stat. S. 3, 5, 66; cf.of the labors of the Cyclopes: illi inter sese magnā vi bracchia tollunt In numerum,
Verg. G. 4, 174.—Trop.: levi or molli bracchio agere aliquid, to do any thing superficially, negligently, remissly (prob. peculiar to the lang. of conversation), Cic. Att. 4, 16, 6; so,B.molli bracchio aliquem objurgare,
id. ib. 2, 1, 6.—Prov.:praebuerim sceleri bracchia nostra tuo,
lend a hand, Ov. H. 7, 126.—The limbs of animals analogous to the arms of men; of the claws of crawfish, etc., Ov. M. 4, 625; 10, 127; 15, 369; Plin. 9, 31, 51, § 97: hence also of the sign Cancer, Ov. M. 2, 83; also of Scorpio, Verg. G. 1, 34; Ov. M. 2, 82; 2, 195.—Of the claws of the nautilus, Plin. 9, 29, 47, § 88, and other sea-fish, id. 11, 48, 108, § 258.—Of the lion:2.in feminum et bracchiorum ossibus,
Plin. 11, 37, 86, § 214.—Comicé for armus or femur (as inversely armus = bracchium): Ar. Edepol vel elephanto in Indiā Quo pacto pugno perfregisti bracchium. Py. Quid? bracchium? Ar. Illud dicere volui femur, the shoulder, the shoulder-blade of the elephant, Plaut. Mil. 1, 1, 26 sq. Brix ad loc.—C.Objects resembling arms.1.The branches of trees (cf. Ov. M. 1, 550: in ramos bracchia crescunt;2.v. also manus and coma): vitem sub bracchia ungito,
Cato, R. R. 95 fin.;of the vine,
Verg. G. 2, 368; Col. 4, 24, 2; 7, 8 sq.; 5, 5, 9 sq.; Pall. Febr. 9, 6;id. Mai, 2, 1: quatiens bracchia Quercus,
Cat. 64, 105:differt quod in bracchia ramorum spargitur,
Plin. 13, 9, 18, § 62:(aesculus) Tum fortes late ramos et bracchia tendens, etc.,
Verg. G. 2, 296; Ov. M. 14, 630; Val. Fl. 8, 114.—An arm of the sea:3.nec bracchia longo Margine terrarum porrexerat Amphitrite,
Ov. M. 1, 13; Curt. 6, 4, 16.—The collateral branches or ridges of a mountain:4.Taurus ubi bracchia emittit,
Plin. 5, 27, 27, § 98.—Poet., = antenna, the sail-yards:5.jubet intendi bracchia velis,
Verg. A. 5, 829; cf. Stat. S. 5, 1, 244.—In milit. lang., a ( natural or artificial) outwork or line for connecting two points in fortifications, etc.; Gr. skelê:6.aliā parte consul muro Ardeae bracchium injunxerat,
a line of communication, Liv. 4, 9, 14; 38, 5, 8; 22, 52, 1 Drak.; 44, 35, 13; Hirt. B. Alex. 30; id. B. Afr. 38; 49; 51; 56; id. B. Hisp. 5; 6; 13; Curt. 6, 4, 16; Luc. 3, 387; 4, 266.—So of the side-works, moles, dikes, in the fortification of a harbor, Liv. 31, 26, 8; cf. Just. 5, 8, 5 Gron.; Plin. Ep. 6, 31, 15; Suet. Claud. 20.—The arm of a catapult or ballista, Vitr. 1, 1; 10, 15 sq. -
23 coeo
cŏ-ĕo, īvi or ii (e. g. coierunt, Caes. B. G. 6, 22:I.coiere,
Lucr. 6, 452; Prop. 3 (4), 24, 18; Ov. M. 4, 83 al.:cŏĭisse,
Verg. A. 12, 709:coisse,
Prop. 3 (4), 15, 8; Ov. F. 6, 94; Quint. 5, 9, 5; 5, 11, 35;pedants preferred conire to coire,
Quint. 1, 6, 17; cf. id. 1, 5, 69, and Lachm. ad Lucr. p. 137), ĭtum, īre, v. a. and n.To go or come together, to meet, assemble, collect together (so mostly poet. or in post-Aug. prose); constr. absol., with ad aliquem, ad or in locum, more rar. in loco:b.matronae ad Veturiam Volumniamque frequentes coëunt,
Liv. 2, 40, 1:in porticum,
Plin. Ep. 1, 5, 9:ad solitum locum,
Ov. M. 4, 83:ad aliquem,
Curt. 7, 2, 21: Pharsaliam, * Cat. 64, 37:quo (sc. in sedilia theatri) populus coibat,
Hor. A. P. 207:in regiam,
Curt. 6, 8, 17:in quem (locum) coibatur,
Tac. A. 4, 69:apud aram ejus dei in cujus templo coiretur,
Suet. Aug. 35:cum rege in insulā,
Vell. 2, 101, 1:in foro,
Just. 5, 7, 6:milia crabronum coeunt,
Ov. F. 3, 753; id. H. 7, 123 Loers.:coivere amicis animis,
Curt. 8, 12, 9; 10, 3, 6:agmina coibant,
id. 10, 9, 15; Tac. A. 16, 5; id. H. 1, 27; 2, 52.—Poet.:B.vix memini nobis verba coisse decem,
i. e. have passed between us, Prop. 3 (4), 15, 8.—Specif., to go or come together in a hostile manner, to encounter:II.inter se coiisse viros et cernere ferro,
Verg. A. 12, 709; cf. id. G. 4, 73; Ov. M. 3, 236; Luc. 2, 225; Manil. 4, 83; Val. Fl. 5, 635; Stat. Th. 16, 408.—Pregn., to form a whole by coming together, to be united into a whole, to unite, combine (the usu. class. signif.); constr. absol., with cum, or dat.A.Lit.1.Of living beings:b.neque se conglobandi coëundique in unum datur spatium,
Liv. 6, 3, 6; so Verg. A. 9, 801; 10, 410:ut vaga illa multitudo coiret in populos,
Quint. 2, 16, 9:qui una coierunt,
Caes. B. G. 6, 22:reliqui (milites) coëunt inter se,
assemble, id. B. C. 1, 75; so Liv. 7, 37, 15:in formam justi exercitūs,
Vell. 2, 61, 2:ut coëat par Jungaturque pari,
Hor. Ep. 1, 5, 25.—Of the coition of the sexes (both of men and animals), to copulate, Lucr. 4, 1055; cf. Ov. M. 11, 744:B.cum alienā uxore,
Quint. 7, 3, 10:coisse eam cum viro,
id. 5, 9, 5:dominum cum ancillā,
id. 5, 11, 35:cum hospitibus stupro,
Curt. 5, 1, 37 al.:privigno,
Ov. H. 4, 129:simul binis,
Sen. Cons. ad Marc. 17, 5:sic et aves coëunt,
Ov. M. 9, 733; 10, 324; id. A. A. 2, 615; Col. 6, 27, 3 sq.; Ov. F. 3, 193 al.; cf., of marriage, [p. 359]b.. infra.—2.Transf., of things: membra. Ov. M. 4, 377; cf. Quint. 11, 3, 96: ignes coire globum quasi in unum, roll together, as into a ball, etc., Lucr. 5, 665; cf. id. 2, 563:B.sanguenque creari Sanguinis inter se multis coëuntibu' guttis,
out of many little drops running together, id. 1, 838; cf.:ut coëat lac,
to curdle, Varr. R. R. 2, 11, 4; Col. 12, 20, 4:bitumen spissatur et in densitatem coit,
thickens, Plin. 35, 15, 51, § 178; cf.:gelidus coit formidine sanguis,
Verg. A. 3, 30:semina,
Lucr. 3, 395; cf. id. 1, 770; 5, 190; 5, 425:tum digiti coëunt,
Ov. M. 2, 670; Quint. 11, 3, 21:ut cornua tota coirent Efficerentque orbem,
Ov. M. 7, 179; cf. Verg. A. 11, 860:palpebrae dormientis non coëunt,
do not close, Cels. 2, 8:labris coëuntibus,
Quint. 8, 3, 45 et saep.:perfectum quiddam fieri, cum omnia coierunt, necesse est,
id. 11, 3, 9; 9, 1, 9; 2, 19, 2; cf. id. 1, 5, 67:quae littera cum quāque optime coëat,
id. 9, 4, 91:ut placidis coëant immitia,
Hor. A. P. 12.—Of wounds, to close:arteria incisa neque coit neque sanescit,
Cels. 2, 10; cf.:potest os coire et vulnus sanescere,
id. 8, 10; so Plin. 11, 39, 93, § 227; Prop. 3 (4), 24, 18; Ov. Tr. 4, 4, 41; 5, 2, 9; and poet.:an male sarta Gratia nequicquam coit et rescinditur?
Hor. Ep. 1, 3, 32; Petr. 113, 8.—Trop., to unite for some object, in feeling, will, conclusions, etc., to join together, assimilate, combine, agree, ally one ' s self:b.Caesar cum eo coire per Arrium cogitat,
Cic. Att. 1, 17, 11:cum hoc tu coire ausus es, ut... addiceres, etc.,
id. Red. in Sen. 7, 16; id. Dom. 18, 47:principes, quitum unā coierunt, quantum visum est agri adtribuunt,
Caes. B. G. 6, 22: heri aliquot adulescentuli coimus in Piraeo (Piraeum ap. Cic. Att. 7, 3, 10), Ter. Eun. 3, 4, 1 (consensimus ac pepigimus, Don.):duodecim adulescentuli coierunt ex his, qui exsilio erant multati, etc.,
conspired together, Nep. Pelop. 2, 3; cf.:sed neque cum quoquam de eā re collocuturum neque coiturum: sic, ille consensionis globus hujus unius dissensione disjectus est,
id. Att. 8, 4:patricii coiere et interregem creavere,
Liv. 4, 7, 7:mos est regibus, quotiens in societatem coëant, implicare dextras, etc.,
Tac. A. 12, 47; hence poet.:coëant in foedera dextrae,
Verg. A. 11, 292; Tac. H. 3, 12:ad nullius non facinoris societatem coibant,
Suet. Aug. 32; and, like this, with changed construction.—Esp. of the marriage contract ( poet. and in post-Aug. prose); cf.:2.taedae quoque jure coissent,
Ov. M. 4, 60:conubio,
Curt. 8, 1, 9:nuptiis,
id. 9, 1, 26; Quint. 5, 11, 32:matrimonio,
Dig. 24, 1, 27:in matrimonium,
ib. 45, 1, 134; cf.:hac gener atque socer coëant mercede suorum,
i. e. in the marriage of Æneas with Lavinia, Verg. A. 7, 317.—Act.: coire societatem ( cum aliquo or absol.), to enter into an alliance, to make a compact, form a league (with some one;3.several times in Cic.): utinam, Pompei, cum Caesare societatem aut numquam coisses aut numquam diremisses!
Cic. Phil. 2, 10, 24; Nep. Con. 2, 2:societatem sceleris,
Cic. Rosc. Am. 34, 96:de municipis fortunis,
id. ib. 31, 87; Dig. 17, 2, 65, § 10:qui societatem in tempus coiit,
ib. 17, 2, 65, § 6.—Pass.:ad eam rem societas coitur,
Cic. Rosc. Am. 7, 20:ad coëundam societatem,
id. Fam. 5, 19, 2; so Gell. 1, 9 fin.:si unius rei societas coita sit,
Dig. 17, 2, 65 init.; cf. ib. 17, 2, 65, §§ 2, 9, 10, 15. -
24 coma
cŏma, ae, f., = komê, the hair of the head (hence barba comaeque, Ov. M. 7, 288), considered as an ornament for the head: comae dicuntur capilli cum aliquā curā compositi, Paul. ex Fest. p. 63, 13 Müll. (class., esp. in poetry and post-Aug. prose; very rare in Cic.).—With adj.:b.unguentis effluens calamistrata coma,
Cic. Sest. 8, 18:madens,
id. post Red. in Sen. 6, 13: fulva, xanthê, Prop. 2, 2, 5:flava,
Hor. C. 1, 5, 4; Tib. 1, 5, 44:myrtea,
id. 3, 4, 28:longa,
Hor. Epod. 11, 28:nitidae,
Prop. 3 (4), 10, 14; cf.: spissā te nitidum. Hor. C. 3, 19, 25:odorata,
Ov. A. A. 2, 734; cf.ambrosiae,
Verg. A. 1, 403:cana,
Tib. 1, 6, 86:virides Nereidum,
Hor. C. 3, 28, 10:regia (of Berenice),
Cat. 66, 93:ventis horrida facta,
Tib. 1, 9, 14; cf.:dare diffundere ventis,
Verg. A. 1, 319. —With verb:deciderint comae,
Hor. C. 4, 10, 3: ne comae turbarentur, quas componi post paulum vetuit. Quint. 11, 3, 148:componere,
Ov. H. 12, 156:comere,
id. ib. 21, 88; cf.:inustas comere acu,
Quint. 2, 5, 12: [p. 373] pectere, Ov. H. 13, 39:in gradus frangere,
Quint. 1, 6, 44; cf.:formare in gradum,
Suet. Ner. 51:longam renodare,
Hor. Epod. 11, 28; cf. id. C. 2, 11, 24:positu variare,
Ov. M. 2, 412; cf.ponere,
id. F. 1, 406:componere,
id. R. Am. 679:rutilare et summittere (after the manner of the Germans),
Suet. Calig. 47:sertis implicare,
Tib. 3, 6, 64:Delphicā lauro cingere,
Hor. C. 3, 30, 16; cf.in a Gr. constr.: fronde comas vincti,
id. Ep. 2, 1, 110: scindens dolore intonsam comam, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 62 (transl. of Hom. Il. 10, 15).—So of Venus lamenting Adonis:effusā isse comā,
Prop. 2 (3), 13, 56;and in a Gr. constr.: scissa comam,
Verg. A. 9, 478; cf. Ov. Am. 3, 9, 52; id. H. 12, 63; id. M. 4, 139; Hor. Ep. 2, 1, 110.—Of animals, of the golden fleece: agnus aureā clarus comā, Att. ap. Cic. N. D. 3, 26, 68 (Trag. Rel. v. 211 Rib.); cf. Sen. Herc. Oet. 736.— The mane of lions, Gell. 5, 14, 9;* c.of the horse,
Pall. 4, 13, 2.—The crest of a helmet, Stat. Th. 8, 389.—II.Transf., of objects resembling the hair in appearance or in ornamental effect; most freq. acc. to a trope common in most languages, of leaves, grass, etc., foliage, ears, grass, and stalks of trees, etc., Cat. 4, 12; Tib. 1, 4, 30; Prop. 3 (4), 16, 28; Hor. C. 1, 21, 5; 4, 3, 11; 4, 7, 2; Tib. 2, 1, 48; Prop. 4 (5), 2, 14; Ov. Am 3, 10, 12; id. F 4, 438; Verg. G. 4, 137; Col. 10, 277, Plin. 13, 4, 7, § 30; 18, 7, 10, § 53; 19, 6, 32, § 102.—b.The wool or hair upon parchment, Tib. 3, 1, 10.— Poet., of the rays of light, Cat. 61, 78; 61, 99; Sen. Oedip. 311; id. Herc. Oet. 727. -
25 conturbo
con-turbo, āvi, ātum, 1, v. a., to throw into disorder or confusion, to confuse, derange, disorder, confound (rare, but class. in prose and poetry; most freq. in Lucr. and Cic.; not in Verg., Hor., or Quint.).I.In gen.A.Lit.:B.posituras principiorum corporis atque animi,
Lucr. 4, 943; cf. id. 4, 958; 3, 483 al.:ordines Romanorum (militum),
Sall. J. 50, 4; cf. id. ib. 98, 4:equites tormentis,
Curt. 7, 2, 4:rempublicam,
Sall. C. 37, 10; 48, 8; cf.rem,
id. J. 79, 7: annus neglegentiā conturbatus atque confusus, * Suet. Aug. 31:vocem,
Lucr. 4, 559:prima vulnera novis plagis,
id. 4, 1070: basia, i. e. to exchange in confused multitudes, * Cat. 5, 11.—In mal. part.:pedes, i. e. implicare,
Plaut. Cas. 2, 8, 24.—Trop., to disturb, disquiet in mind or feeling:II.valetudo tua me valde conturbat,
Cic. Att. 7, 2, 2:quid est? num conturbo te?
id. Phil. 2, 13, 32:incidunt multae causae, quae conturbent animos utilitatis specie,
id. Off. 3, 10, 40; cf.:vemens violentia vini Conturbare animum consuevit,
Lucr. 3, 483.— Absol.:haec sunt, quae conturbent in deliberatione non numquam, etc.,
Cic. Off. 3, 20, 81.—In partic., t. t. in the lang. of business: conturbare rationes or rationem, or absol. conturbare, to bring one's pecuniary affairs into disorder, to become bankrupt.A.Lit.:B.rationem sibi commissam,
Dig. 11, 3, 1 fin.:nihil esse, quod posthac arcae nostrae fiducia conturbaret,
bring into pecuniary embarrassment, Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 5:fac me multis debere, et in his Plancio: utrum igitur me conturbare oportet?
id. Planc. 28, 68:homo Graecus, qui conturbat et idem putat sibi licere quod equitibus Romanis,
id. Att. 4, 7, 1; Dig. 14, 3, 5, § 9; 15, 3, 16; cf. ib. 11, 3, 1, § 5; Juv. 7, 129 al.—Trop.:neque edepol quid nunc consili capiam scio De virgine istac: ita conturbasti mihi Rationes omnes,
you have so disturbed all my plans, Ter. Eun. 5, 2, 29.—Hence, contur-bātus, a, um, P a. (acc. to I. B.), distracted, disturbed, confused, disquieted (very rare):oculus,
diseased, disordered, Cic. Tusc. 3, 7, 15:homo tristis et conturbatus,
id. Verr. 2, 4, 14, § 32:eram in scribendo conturbatior,
id. Att. 1, 12, 4:animus,
id. Tusc. 3, 7, 15. -
26 inexplicabilis
ĭn-explĭcābĭlis, e, adj., that cannot be unfolded or loosened, inextricable, intricate (class. only in the trop. signif.).I.Lit.:B.vinculum,
Curt. 3, 1, 13:error viarum,
Plin. 36, 13, 19, § 87:laquei,
Quint. 5, 10, 101.—Transf.:II.viae continuis imbribus,
impassable, Liv. 40, 33, 2. —Trop., inexplicable:o rem, inquis, difficilem et inexplicabilem! atqui explicanda est,
Cic. Att. 8, 3, 6; 10, 2, 2; 15, 9, 2; id. Ac. 2, 29, 95; 2, 30, 97:facilitas,
Liv. 37, 52, 9:ambiguitas,
Gell. 14, 2, 3:multitudo,
innumerable, Plin. 34, 7, 17, § 37:de generibus singulis disserere immensum et inexplicabile est,
impossible, id. 23, 1, 19, § 32:bellum minitari,
implacable, Tac. A. 3, 73 (al. inexpiabile).— Adv.: ĭnexplĭcābĭlĭter, inextricably, inexplicably (post-class.):implicare,
Aug. Ep. 255; App. M. 2, p. 115, 21. -
27 inexplicabiliter
ĭn-explĭcābĭlis, e, adj., that cannot be unfolded or loosened, inextricable, intricate (class. only in the trop. signif.).I.Lit.:B.vinculum,
Curt. 3, 1, 13:error viarum,
Plin. 36, 13, 19, § 87:laquei,
Quint. 5, 10, 101.—Transf.:II.viae continuis imbribus,
impassable, Liv. 40, 33, 2. —Trop., inexplicable:o rem, inquis, difficilem et inexplicabilem! atqui explicanda est,
Cic. Att. 8, 3, 6; 10, 2, 2; 15, 9, 2; id. Ac. 2, 29, 95; 2, 30, 97:facilitas,
Liv. 37, 52, 9:ambiguitas,
Gell. 14, 2, 3:multitudo,
innumerable, Plin. 34, 7, 17, § 37:de generibus singulis disserere immensum et inexplicabile est,
impossible, id. 23, 1, 19, § 32:bellum minitari,
implacable, Tac. A. 3, 73 (al. inexpiabile).— Adv.: ĭnexplĭcābĭlĭter, inextricably, inexplicably (post-class.):implicare,
Aug. Ep. 255; App. M. 2, p. 115, 21. -
28 implico
, implicui (implicavi), implicitum (implicatum), implicare 1сплетать, переплетать; вплетать; впутывать; запутывать чем-л.; тесно связывать
- 1
- 2
См. также в других словарях:
implicare — IMPLICÁRE, implicări, s.f. Acţiunea de a implica şi rezultatul ei. – v. implica. Trimis de gall, 13.09.2007. Sursa: DEX 98 implicáre s. f., g. d. art. implicării; pl. implicări Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic … … Dicționar Român
implicare — [dal lat. implicare, der. di plicare piegare , col pref. in in 1 ] (io ìmplico, tu ìmplichi, ecc.; poet. io implìco, ecc.). ■ v. tr. 1. [far entrare qualcuno in un affare, un impegno e sim., spec. se poco chiari: i. un amico in una truffa ]… … Enciclopedia Italiana
implicare — index hamper, implicate, incriminate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
implicare — im·pli·cà·re v.tr. (io ìmplico) 1. CO coinvolgere, trascinare in una situazione difficile o pericolosa: implicare qcn. in uno scandalo, in un assassinio Sinonimi: immischiare, invischiare, trascinare. 2a. TS log. di una proposizione, comportare… … Dizionario italiano
implicare — {{hw}}{{implicare}}{{/hw}}A v. tr. (io implico , tu implichi ) 1 Comprendere, sottintendere, racchiudere o contenere in sé: l amicizia implica stima. 2 Rendere qlcu. partecipe o corresponsabile in qlco.: mi hanno implicato in una lite. B v. intr … Enciclopedia di italiano
implicare — A v. tr. 1. (una cosa) comprendere, sottintendere, racchiudere in sé, contenere, comportare, costare, esigere, includere, presupporre, sottendere CONTR. escludere, eccettuare, eliminare 2. (una persona) coinvolgere, trascinare, impegnare,… … Sinonimi e Contrari. Terza edizione
ILIA implicare — verae luctae schema, Stat. Theb. l. 6. v. 886. tergo nec opinus inhaeret, Mox latus et firmo celer implicat ilia nexu. Quod vitalia contorquere, dicit Trebell. Pollio in Claud. Graeci ἔγκατὰ θλίβειν; μεσολαβεῖν quoque seu potius μεσοπέρδειν,… … Hofmann J. Lexicon universale
employer — [ ɑ̃plwaje ] v. tr. <conjug. : 8> • 1080; lat. implicare « enlacer, engager » 1 ♦ Faire servir à une fin. ⇒ se servir, user (de), utiliser. Employer un outil, des matériaux, un produit. J emploierai cette somme à l achat d un piano. Voilà… … Encyclopédie Universelle
emplette — [ ɑ̃plɛt ] n. f. • XIVe; emploite fin XIIe; lat. pop. °implicta, class. implicita, p. p. de implicare → employer 1 ♦ Achat (de quelque marchandise courante). ⇒ acquisition. « Il revint au bazar et fit l emplette d un porte monnaie » (Romains).… … Encyclopédie Universelle
impliquer — [ ɛ̃plike ] v. tr. <conjug. : 1> • XIVe; lat. implicare « plier dans, envelopper » 1 ♦ Engager dans une affaire fâcheuse; mettre en cause dans une accusation. ⇒ compromettre, mêler. Impliquer qqn dans une affaire, dans un procès. Il est… … Encyclopédie Universelle
implica — IMPLICÁ, implíc, vb. I. tranz. 1. (La pers. 3) A atrage după sine, a include; a avea ceva drept consecinţă. 2. A amesteca pe cineva într o afacere neplăcută, într un proces etc. – Din fr. impliquer, lat. implicare. Trimis de gall, 13.09.2007.… … Dicționar Român