Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

hum

  • 21 strepo

    strĕpo, ui, 3, v. n. and a.
    I.
    Neutr.
    A.
    Lit., to make a noise; to rattle, rustle, rumble, murmur, hum, roar, etc. (mostly poet. and in post-Aug. prose;

    syn.: fremo, strideo): cum Achivi coepissent Inter se strepere, * Cic. poët. Div. 1, 16, 29: vocibus truculentis,

    Tac. A. 1, 25:

    apes in alvo strepunt,

    Plin. 11, 10, 10, § 26; cf. id. 11, 17, 17, § 54.—Of musical instruments ( poet.):

    rauco strepuerunt cornua cantu,

    Verg. A. 8, 2; so,

    litui,

    Hor. C. 2, 1, 18:

    fluvii strepunt Hibernā nive turgidi,

    id. ib. 4, 12, 3.—Of arms, etc.:

    strepit assiduo cava tempora circum Tinnitu galea,

    Verg. A. 9, 808:

    lancea,

    Val. Fl. 6, 302:

    tonitrua,

    Sil. 15, 145.—

    Of the place in which the sound is heard: strepit omnis murmure campus,

    Verg. A. 6, 709:

    omnia terrore ac tumultu,

    Liv. 25, 25, 9; cf. id. 21, 11, 6:

    urbs apparatu belli,

    id. 26, 51, 7; cf. Tac. H. 2, 84:

    aures clamoribus plorantium,

    Liv. 22, 14, 8:

    placidum aequor mille navium, remis,

    Tac. A. 2, 23:

    armorum paratu provinciae,

    id. H. 2, 84:

    mons tibiarum cantu tympanorumque sonitu,

    Plin. 5, 1, 1, § 7.—
    B.
    Trop.:

    Scythici equitatūs equorum gloriā strepunt,

    ring, resound with the glory, Plin. 8, 42, 64, § 156:

    intra Albanam arcem sententia Messalini strepebat,

    i. e. was not heard beyond, Tac. Agr. 45.—
    II.
    Act. (very rare):

    haec cum sub ipso vallo portisque streperent,

    bawled out, vociferated, Liv. 2, 45, 5:

    strepens immania,

    making strenuous accusations, Amm. 16, 6, 1:

    qui (lucus) Capitolium montem strepit,

    fills with rustling, Front. Ep. ad M. Caes. 3, 9.

    Lewis & Short latin dictionary > strepo

  • 22 susurro

    1.
    sŭsurro, āre, v. n. and a. [1. susurrus; root sur], to make a low, continued sound, to hum, buzz, murmur; to mutter, whisper ( poet. and in post-class. prose).
    I.
    Neutr.:

    susurrant (apes),

    Verg. G. 4, 260:

    aura susurrantis venti,

    id. Cul. 154:

    aut ego cum carā de te nutrice susurro,

    Ov. H. 19, 19:

    fama susurrat,

    id. ib. 21, 233:

    lympha susurrans,

    Verg. Cul. 104:

    susurravit obscurior fama,

    Amm. 26, 6, 2: leve Mincius susurret, Claud.Nupt.Hon. et Mar. Fesc. 2, 11.—
    II.
    Act.:

    cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat,

    Mart. 3, 63, 5:

    versum Persii,

    Lampr. Alex. Sev. 44 fin.:

    te (silvestris platanus),

    Nemes. Ecl. 1, 72: susurrans quaedam, [p. 1823] Amm. 25, 8, 18:

    pars, quid velit, aure susurrat,

    Ov. M. 3, 643.— Impers. pass.:

    jam susurrari audio, Civem Atticam esse hanc,

    Ter. And. 4, 4, 40.
    2.
    sŭsurro, ōnis, m. [1. susurro], a mutterer, whisperer, tale-bearer (post-class.):

    aures mariti susurronum faece completae,

    Sid. Ep. 5, 7 fin.; Vulg. Lev. 19, 16; Hier. Ep. 11, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > susurro

См. также в других словарях:

  • hum — hum …   Dictionnaire des rimes

  • hum — [ ɶm; hɶm ] interj. • 1611; onomat. ♦ Interjection qui exprime généralement le doute, la réticence. ⇒ hem. Hum ! ça m étonnerait ! Hum ! cela cache quelque chose ! « Hum ! qu est ce que je te disais ? » (Aragon). ⇒HEM, HUM, mot inv. A. [Gén.… …   Encyclopédie Universelle

  • Hum — may refer to: * Hum (sound), a sound produced with closed lips, or by machinery, insects, or other periodic motion * The Hum, a phenomenon involving a persistent and invasive low frequency noise of unknown origin which occurs in some geographic… …   Wikipedia

  • Hum — ist ein geographischer Begriff mit mehreren Bedeutungen: eine Stadt in Kroatien, siehe Hum (Kroatien); ein Ort in Slowenien, siehe Hum (Slowenien); ein Ort in Bosnien, siehe Hum (Bosnien); eine historische Landschaft im Grenzgebiet zwischen… …   Deutsch Wikipedia

  • hum — hȗm m <N mn húmovi> DEFINICIJA 1. omanji brijeg pod travom 2. (Hum) pov. (u nekim izvorima) Hercegovina ONOMASTIKA pr. (etnici): Hȗm (100, Osijek, Koprivnica), Hùmačkić, Hùmek (120, Varaždin), Huméljak (Humeljȃk) (Velika Gorica), Húmić (60 …   Hrvatski jezični portal

  • hum — s. n. Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  HUM s.n. (geol.) Martor carstic sub formă de bloc izolat, rămas din masa calcarului. [cf. germ. Hum, fr., engl. hum]. Trimis de LauraGellner …   Dicționar Român

  • Hum — Hum, n. 1. A low monotonous noise, as of bees in flight, of a swiftly revolving top, of a wheel, or the like; a drone; a buzz. [1913 Webster] The shard borne beetle with his drowsy hums. Shak. [1913 Webster] 2. Any inarticulate and buzzing sound; …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Hum — Hȗm m DEFINICIJA naselje u Istri, smatra se najmanjim gradom na svijetu, 23 stan.; povezuje ga s Ročem 7 km dugačka »Aleja glagoljaša« ONOMASTIKA top. (često dio imena naselja, npr. Hum na Sutli, Hum Stubički, Hum Bistrički, Hum Breznički i dr.) …   Hrvatski jezični portal

  • hum — /hum/, v., hummed, humming, n., interj. v.i. 1. to make a low, continuous, droning sound. 2. to give forth an indistinct sound of mingled voices or noises. 3. to utter an indistinct sound in hesitation, embarrassment, dissatisfaction, etc.; hem.… …   Universalium

  • hum — hum1 [hum] vi. hummed, humming [ME hummen, of echoic orig., as in Ger hummel, bumblebee, MDu hommeln, hum] 1. to make a low, continuous, murmuring sound like that of a bee or a motor 2. to sing with the lips closed, not producing words 3. to give …   English World dictionary

  • Hum — (h[u^]m), v. i. [imp. & p. p. {Hummed}; p. pr. & vb. n. {Humming}.] [Of imitative origin; cf. G. hummen, D. hommelen. [root]15.] 1. To make a low, prolonged sound, like that of a bee in flight; to drone; to murmur; to buzz; as, a top hums. P.… …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»