-
1 strike
[straɪk] 1. n( of workers) strajk m; ( attack) uderzenie nt2. vt; pt, pp struckperson, thing uderzać (uderzyć perf); oil etc natrafiać (natrafić perf) na +acc; deal zawierać (zawrzeć perf); coin, medal wybijać (wybić perf); ( fig) ( occur to) uderzać (uderzyć perf)3. vi; pt, pp struckworkers strajkować (zastrajkować perf); illness, snake atakować (zaatakować perf); clock bić, wybijać (wybić perf) godzinę; killer uderzać (uderzyć perf)to strike a balance — zachowywać (zachować perf) proporcje
to strike a bargain with sb — ubijać (ubić perf) z kimś interes
when personal disaster strikes … — gdy kogoś dotknie osobiste nieszczęście, …
to strike a match — zapalać (zapalić perf) zapałkę
Phrasal Verbs:* * *1. past tense - struck; verb1) (to hit, knock or give a blow to: He struck me in the face with his fist; Why did you strike him?; The stone struck me a blow on the side of the head; His head struck the table as he fell; The tower of the church was struck by lightning.) uderzać2) (to attack: The enemy troops struck at dawn; We must prevent the disease striking again.) uderzać, atakować3) (to produce (sparks or a flame) by rubbing: He struck a match/light; He struck sparks from the stone with his knife.) krzesać4) ((of workers) to stop work as a protest, or in order to force employers to give better pay: The men decided to strike for higher wages.) strajkować5) (to discover or find: After months of prospecting they finally struck gold/oil; If we walk in this direction we may strike the right path.) natrafić na6) (to (make something) sound: He struck a note on the piano/violin; The clock struck twelve.) wybijać, uderzać7) (to impress, or give a particular impression to (a person): I was struck by the resemblance between the two men; How does the plan strike you?; It / The thought struck me that she had come to borrow money.) robić wrażenie8) (to mint or manufacture (a coin, medal etc).) wybijać9) (to go in a certain direction: He left the path and struck (off) across the fields.) ruszyć10) (to lower or take down (tents, flags etc).) zwijać, opuszczać2. noun1) (an act of striking: a miners' strike.) strajk2) (a discovery of oil, gold etc: He made a lucky strike.) odkrycie•- striker- striking
- strikingly
- be out on strike
- be on strike
- call a strike
- come out on strike
- come
- be within striking distance of
- strike at
- strike an attitude/pose
- strike a balance
- strike a bargain/agreement
- strike a blow for
- strike down
- strike dumb
- strike fear/terror into
- strike home
- strike it rich
- strike lucky
- strike out
- strike up -
2 pull
[pul] 1. vtrope, hair etc ciągnąć (pociągnąć perf) za +acc; handle pociągać (pociągnąć perf) za +acc; trigger naciskać (nacisnąć perf) (na +acc); cart etc ciągnąć; curtain, blind zaciągać (zaciągnąć perf); ( inf) people przyciągać (przyciągnąć perf); sexual partner podrywać (poderwać perf) (inf); pint of beer nalewać (nalać perf) ( z beczki)to pull a face — robić (zrobić perf) minę
to pull a muscle — naciągnąć ( perf) mięsień
not to pull one's/any punches ( fig) — walić prosto z mostu (inf)
to pull sth to pieces ( fig) — nie zostawiać (nie zostawić perf) na czymś suchej nitki
to pull one's weight ( fig) — przykładać się (przyłożyć się perf) (do pracy)
to pull o.s. together — brać się (wziąć się perf) w garść
to pull sb's leg ( fig) — nabierać (nabrać perf) kogoś
to pull strings (for sb) — używać (użyć perf) swoich wpływów (by komuś pomóc)
Phrasal Verbs:- pull in- pull off- pull out- pull up2. vi 3. n(of moon, magnet) przyciąganie nt; ( fig) wpływ mto give sth a pull — pociągnąć ( perf) (za) coś
* * *[pul] 1. verb1) (to (try to) move something especially towards oneself usually by using force: He pulled the chair towards the fire; She pulled at the door but couldn't open it; He kept pulling the girls' hair for fun; Help me to pull my boots off; This railway engine can pull twelve carriages.) (po)ciągnąć2) ((with at or on) in eg smoking, to suck at: He pulled at his cigarette.) zaciągnąć się3) (to row: He pulled towards the shore.) wiosłować4) ((of a driver or vehicle) to steer or move in a certain direction: The car pulled in at the garage; I pulled into the side of the road; The train pulled out of the station; The motorbike pulled out to overtake; He pulled off the road.) zjechać, wyjechać, podjechać, wjechać itd.2. noun1) (an act of pulling: I felt a pull at my sleeve; He took a pull at his beer/pipe.) pociągnięcie2) (a pulling or attracting force: magnetic pull; the pull (=attraction) of the sea.) przyciąganie3) (influence: He thinks he has some pull with the headmaster.) wpływy•- pull down
- pull a face / faces at
- pull a face / faces
- pull a gun on
- pull off
- pull on
- pull oneself together
- pull through
- pull up
- pull one's weight
- pull someone's leg -
3 hit
[hɪt] 1. pt, pp hit, vt( strike) uderzać (uderzyć perf); ( reach) trafiać (trafić perf) w +acc; (collide with, affect) uderzać (uderzyć perf) w +accto hit it off with sb — zaprzyjaźnić się ( perf) kimś
to hit the headlines — trafiać (trafić perf) na pierwsze strony gazet
to hit the road ( inf) — (wy)ruszyć ( perf) w drogę
to hit the roof ( inf) — wściec się ( perf) (inf)
Phrasal Verbs:- hit back- hit on- hit upon2. n(knock, blow) uderzenie nt; ( shot) trafienie nt; (play, film, song) hit m, przebój mto give sb a hit on the head — uderzyć ( perf) kogoś w głowę
* * *[hit] 1. present participle - hitting; verb1) (to (cause or allow to) come into hard contact with: The ball hit him on the head; He hit his head on/against a low branch; The car hit a lamp-post; He hit me on the head with a bottle; He was hit by a bullet; That boxer can certainly hit hard!) uderzyć2) (to make hard contact with (something), and force or cause it to move in some direction: The batsman hit the ball (over the wall).) uderzyć, odbić3) (to cause to suffer: The farmers were badly hit by the lack of rain; Her husband's death hit her hard.) mocno dotknąć4) (to find; to succeed in reaching: His second arrow hit the bull's-eye; Take the path across the fields and you'll hit the road; She used to be a famous soprano but she cannot hit the high notes now.) trafiać2. noun1) (the act of hitting: That was a good hit.) uderzenie2) (a point scored by hitting a target etc: He scored five hits.) trafienie3) (something which is popular or successful: The play/record is a hit; ( also adjective) a hit song.) przebój•- hit-or-miss
- hit back
- hit below the belt
- hit it off
- hit on
- hit out
- make a hit with -
4 twist
[twɪst] 1. n 2. vthead odwracać (odwrócić perf); ankle etc skręcać (skręcić perf); scarf etc owijać (owinąć perf); ( fig) words przekręcać (przekręcić perf); meaning wypaczać (wypaczyć perf)3. viroad, river wić sięto twist sb's arm ( fig) — przyciskać (przycisnąć perf) kogoś
* * *[twist] 1. verb1) (to turn round (and round): He twisted the knob; The road twisted through the mountains.) przekręcić, wić się2) (to wind around or together: He twisted the piece of string (together) to make a rope.) skręcić3) (to force out of the correct shape or position: The heat of the fire twisted the metal; He twisted her arm painfully.) wygiąć, wykręcić2. noun1) (the act of twisting.) zwinięcie, skręcenie2) (a twisted piece of something: He added a twist of lemon to her drink.) zwitek, plasterek3) (a turn, coil etc: There's a twist in the rope.) splot4) (a change in direction (of a story etc): The story had a strange twist at the end.) zwrot•- twisted- twister
См. также в других словарях:
force — [ fɔrs ] n. f. • 1080; bas lat. fortia, plur. neutre substantivé de fortis → 1. fort; forcer I ♦ La force de qqn. 1 ♦ Puissance d action physique (d un être, d un organe). Force physique; force musculaire. ⇒ résistance, robustesse, vigueur. Force … Encyclopédie Universelle
forcé — force [ fɔrs ] n. f. • 1080; bas lat. fortia, plur. neutre substantivé de fortis → 1. fort; forcer I ♦ La force de qqn. 1 ♦ Puissance d action physique (d un être, d un organe). Force physique; force musculaire. ⇒ résistance, robustesse, vigueur … Encyclopédie Universelle
Direction d'une force — ● Direction d une force direction de l accélération que cette force imprime au mobile sur lequel elle agit … Encyclopédie Universelle
Force Centripète — Une balle accrochée par un fil tourne autour d un axe. La force centripète est exercée par le fil sur la balle pour la maintenir en rotation sur la trajectoire spécifiée. C est cette force qui donne au fil sa tension. Le terme force centripète (… … Wikipédia en Français
Force De Coriolis — Le sens de rotation de cette basse pression tournant au large de l Islande dans le sens contraire des aiguilles d une montre est dû aux effets combinés de la force de Coriolis et du gradient de pression. La force de Coriolis est une force… … Wikipédia en Français
Force centripete — Force centripète Une balle accrochée par un fil tourne autour d un axe. La force centripète est exercée par le fil sur la balle pour la maintenir en rotation sur la trajectoire spécifiée. C est cette force qui donne au fil sa tension. Le terme… … Wikipédia en Français
Force centripède — Force centripète Une balle accrochée par un fil tourne autour d un axe. La force centripète est exercée par le fil sur la balle pour la maintenir en rotation sur la trajectoire spécifiée. C est cette force qui donne au fil sa tension. Le terme… … Wikipédia en Français
Force de coriolis — Le sens de rotation de cette basse pression tournant au large de l Islande dans le sens contraire des aiguilles d une montre est dû aux effets combinés de la force de Coriolis et du gradient de pression. La force de Coriolis est une force… … Wikipédia en Français
direction — [ dirɛksjɔ̃ ] n. f. • 1327; lat. directio I ♦ 1 ♦ Action de diriger (I), de conduire. Assumer la direction des travaux. ⇒ organisation. On lui a confié la direction de l entreprise, de la société. ⇒ gestion, management. Cadres de direction (⇒… … Encyclopédie Universelle
Force (mécanique) — Force (physique) Pour les articles homonymes, voir force. Une force désigne, en physique, l interaction entre deux objets ou systèmes, une action mécanique capable d imposer une accélération, ce qui induit un déplacement ou une déformation de l… … Wikipédia en Français
Force Centrifuge — La force centrifuge est un cas particulier de force fictive qui apparaît en physique dans le contexte de l étude du mouvement des objets dans des référentiels non inertiels. Elle est due aux mouvements de rotation de ces référentiels et se… … Wikipédia en Français
