Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

flag

  • 1 vexillum

    flag, banner, standard / troop, company, small unit.

    Latin-English dictionary of medieval > vexillum

  • 2 vēxillum

        vēxillum ī, n dim.    [vēlum], a military ensign, standard, banner, flag: sub vexillo unā mitti, i. e. were placed in the ranks, Cs.: ut vexillum tolleres. — A signal-flag: vexillum proponendum, i. e. the signal for battle, Cs.—The troops following a standard, a company, troop, L.
    * * *
    flag, banner

    Latin-English dictionary > vēxillum

  • 3 flamma

    flamma, ae, f. (st. flag-ma, zu flag-ro), die lodernde Flamme, das helle Feuer, I) eig.: 1) im allg.: cum flamma vitio virentium lignorum crepat, Sen.: effusa flamma pluribus locis reluxit, Liv.: flammam concipere, Feuer fangen, Caes.: se flammā eripere (im Bilde = der Beurteilung entgehen), Cic. – Sprichw., e flamma petere cibum, seine Nahrung aus dem Feuer holen (wir »seine Nahrung im Auskehricht aufsuchen«), von den hungrigsten und niedrigsten Menschen, Ter. eun. 491: prius undis flamma (sc. misceatur), griech. θασσον πῦρ ὕδατι μιχθήσεται, »eher wird sich Feuer mit Wasser vermischen« = eher wird etwas Unmögliches geschehen, Poëta b. Cic. Phil. 13, 49: ebenso unda dabit flammas, Ov. trist. 1, 8, 4. – 2) meton.: a) = flammende Sterne, -Blitze, Verg. u. Ov. – b) = daß Feuer, der Glanz, galea flammas vomens, Verg.: stant lumina flammā, Verg.: rubrā suffusus lumina flammā, Ov.: fl. purpurae, Plin. – II) übtr.: 1) im allg.: fl. belli, fl. invidiae, Cic. – 2) insbes., die Flamme, das Feuer = die Heftigkeit, fl. amoris, Cic.; u. bl. flamma, Hor. u. Ov.: vis et quasi fl. oratoris, Cic.: fl. gulae, Heißhunger, Cic.: ea fl. crescit, Feuer, d.i. heftiger Trieb, Ehrbegierde usw., Sall.: ultrix fl., brennende Rache, Verg. – / Alter Genet. flammai, Lucr. 1, 725 u. 5, 1097.

    lateinisch-deutsches > flamma

  • 4 flamma

    flamma, ae, f. (st. flag-ma, zu flag-ro), die lodernde Flamme, das helle Feuer, I) eig.: 1) im allg.: cum flamma vitio virentium lignorum crepat, Sen.: effusa flamma pluribus locis reluxit, Liv.: flammam concipere, Feuer fangen, Caes.: se flammā eripere (im Bilde = der Beurteilung entgehen), Cic. – Sprichw., e flamma petere cibum, seine Nahrung aus dem Feuer holen (wir »seine Nahrung im Auskehricht aufsuchen«), von den hungrigsten und niedrigsten Menschen, Ter. eun. 491: prius undis flamma (sc. misceatur), griech. θασσον πῦρ δατι μιχθήσεται, »eher wird sich Feuer mit Wasser vermischen« = eher wird etwas Unmögliches geschehen, Poëta b. Cic. Phil. 13, 49: ebenso unda dabit flammas, Ov. trist. 1, 8, 4. – 2) meton.: a) = flammende Sterne, - Blitze, Verg. u. Ov. – b) = daß Feuer, der Glanz, galea flammas vomens, Verg.: stant lumina flammā, Verg.: rubrā suffusus lumina flammā, Ov.: fl. purpurae, Plin. – II) übtr.: 1) im allg.: fl. belli, fl. invidiae, Cic. – 2) insbes., die Flamme, das Feuer = die Heftigkeit, fl. amoris, Cic.; u. bl. flamma, Hor. u. Ov.: vis et quasi fl. oratoris, Cic.: fl. gulae, Heißhunger, Cic.: ea fl. crescit, Feuer, d.i. heftiger Trieb, Ehrbegierde usw., Sall.: ultrix fl., brennende Rache, Verg. – Alter Genet. flammai, Lucr. 1, 725 u. 5, 1097.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > flamma

  • 5 flagitium

    бесчестный поступок, furtum, adulterium vel aliud flag. (1. 7 § 1 D. 4, 2);

    flagitia admittere in tutela (1, 17 § 1 D. 26, 2. 1. 2 § 2 D. 49. 15);

    flag. militare (l. 13 C. 6, 21);

    flagitiosus (adi.) flagitiose (adv.) бесчестный, позорно: neс societas aut mandatum flagitiosae rei ullas vires habet (1. 35 § 2 D. 18, 1. 1. 70 § 5. D. 46, 1. 1. 4 § 1 D. 47, 9).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > flagitium

  • 6 flacceō

        flacceō —, —, ēre    [flaccus], to be flaccid, flag, droop: Messala flaccet, loses courage.
    * * *
    flaccere, -, - V INTRANS
    be flabby; fail. flag

    Latin-English dictionary > flacceō

  • 7 flavus

    flāvus, a, um, adj. [for flag-vus from FLAG, flagro, burning, light-colored], golden yellow, reddish yellow, flaxen-colored, xanthos (mostly poet.):

    color,

    Col. 4, 3, 4:

    mellis dulci flavoque liquore,

    Lucr. 1, 938; 4, 13:

    mella,

    Mart. 1, 56, 10:

    aurum,

    Verg. A. 1, 592:

    Ceres,

    id. G. 1, 96; cf.

    of the same: et te, flava comas, frugum mitissima mater,

    Ov. M. 6, 118: mare marmore flavo, Enn. ap. Gell. 2, 26 (Ann. v. 377 ed. Vahl.):

    arva,

    Verg. G. 1, 316:

    crines,

    id. A. 12, 605:

    coma,

    Hor. C. 1, 5, 4; cf.:

    Galanthis flava comas,

    Ov. M. 9, 307:

    flavus comarum Curio,

    Sil. 9, 414:

    Ganymedes,

    Hor. C. 4, 4, 4:

    Phyllis,

    id. ib. 2, 4, 14:

    Chloë,

    id. ib. 3, 9, 19: Tiberis, reddish yellow (from the puzzolan earth on its ground), id. ib. 1, 2, 13; 1, 8, 8;

    2, 3, 18: Tiberinus multa flavus harena,

    Verg. A. 7, 31; Ov. M. 14, 447:

    Lycormas,

    id. ib. 2, 245:

    pudor,

    blushing, Sen. Hippol. 652:

    capillus in flavum colorem,

    Vulg. Lev. 13, 36; 30.— Subst.: an de moneta Caesaris decem flavos, gold pieces (cf. Engl. yellow-boys), Mart. 12, 65, 6.— Comp.: flavior, Boëth. ap. Porphyr. Dial. 2, p. 31.

    Lewis & Short latin dictionary > flavus

  • 8 refrigesco

    rē̆-frīgesco, frixi, 3, v. inch. n., to grow cold or cool (class.; most freq. in the trop. sense, and in Cic.).
    I.
    Lit.:

    ubi id vinum refrixerit, in dolium refundito,

    Cato, R. R. 105:

    cor vulnere laesum refrixit,

    Ov. M. 12, 422:

    ager,

    Col. 2, 15, 2:

    plaga per auras,

    Lucr. 4, 703:

    sanguis vel calescit vel refrigescit,

    Cels. 4, 3. —
    II.
    Trop., to grow cold or remiss; to abate, grow stale, lose interest; to fail, flag in strength or zeal:

    illud crimen de nummis caluit re recenti, nunc in causā refrixit,

    Cic. Planc. 23, 55:

    calor ille cogitationis, qui scribendi morā refrixit, recepit ex integro vires,

    Quint. 10, 3, 6:

    belli apparatus refrigescent,

    Cic. Phil. 5, 11, 30:

    res,

    Ter. Ad. 2, 2, 25 Ruhnk.; cf.:

    res interpellata bello,

    Cic. Att. 1, 19, 4:

    hasta Caesaris,

    to go on coldly, to flag, id. Fam. 9, 10, 3 Manut.;

    15, 17, 2: oratio,

    Quint. 4, 3, 2; cf.:

    imagines mora stili,

    id. 10, 7, 14:

    sortes plane,

    i. e. have gone quite out of use, Cic. Div. 2, 41, 87:

    quod de Pompeio Caninius agit, sane quam refrixit,

    id. Q. Fr. 2, 6, 5:

    cum Romae a judiciis forum refrixerit,

    has a cessation from judicial business, id. Att. 1, 1, 2: Domitius cum Messalā certus esse videbatur;

    Scaurus refrixerat,

    had given up, Cic. Q. Fr. 3, 2, 3; cf.

    Memmius,

    id. Att. 4, 18, 3:

    charitas multorum,

    Vulg. Matt. 24, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > refrigesco

  • 9 vexillum

    vexillum, i, n. [dim. of vēlum], a military ensign, standard, banner, flag.
    I.
    In gen., Caes. B. G. 6, 36; Cic. Phil. 2, 40, 102; 5, 11, 29; id. Att. 10, 15, 2; id. Agr. 2, 32, 86; Tac. A. 1, 20 al.—
    II.
    In partic., a red flag placed on the general's tent, as a signal for marching or for battle: vexillum proponere, to raise or display, Caes. B. G. 2, 20:

    vexillo signum dare,

    id. B. C. 3, 89 fin.
    B.
    Transf., the troops belonging to a vexillum, a company, troop, Liv. 8, 8; Tac. H. 1, 70; Stat. Th. 12, 782.—
    III.
    Trop.:

    Fortunae,

    Stat. S. 4, 2, 43.

    Lewis & Short latin dictionary > vexillum

  • 10 accommodatus

    accommŏdātus, a, um    - part. passé de accommodo. [st2]1 [-] ajusté à, attaché à. [st2]2 [-] propre à, approprié à, adapté à, fait pour, qui se prête à.    - alicui rei ou ad aliquam rem accommodatus: approprié à qqch.    - oratio ad persuadendum adcommodata, Cic. Ac. 1, 8: discours propre à persuader.    - puppes ad magnitudinem fluctuum adcommodatae, Caes. BG. 3: vaisseaux adaptés à la violence des vagues.    - minime sum ad te consolandum accommodatus, Cic. Fam. 5, 16, 1: je suis le moins propre du monde à t'adresser des consolations.    - homines ad otium accommodati, Cic. Verr. 1, 63: gens faits pour une vie paisible.    - avec dat. reliqua tempora demetendis fructibus et percipiendis accommodata sunt, Cic. CM 70: les autres saisons se prêtent à la moisson et à la récolte des fruits.    - vir publicarum rerum administrationi accommodatus, Quint. 1, 9, 10: homme apte à l'administration des affaires publiques. --- cf. 6, 3, 110 ; 10, 1, 69, etc.    - accommodatus naturae, Cic.: conforme à la nature.    - nihil est naturae hominis accommodatius, Cic. Off. 1, 42: rien n'est mieux approprié à la nature humaine.    - sibi accommodatissimas fabulas eligunt, Cic. Off. 1, 114: ils choisissent les pièces qui leur conviennent le mieux.
    * * *
    accommŏdātus, a, um    - part. passé de accommodo. [st2]1 [-] ajusté à, attaché à. [st2]2 [-] propre à, approprié à, adapté à, fait pour, qui se prête à.    - alicui rei ou ad aliquam rem accommodatus: approprié à qqch.    - oratio ad persuadendum adcommodata, Cic. Ac. 1, 8: discours propre à persuader.    - puppes ad magnitudinem fluctuum adcommodatae, Caes. BG. 3: vaisseaux adaptés à la violence des vagues.    - minime sum ad te consolandum accommodatus, Cic. Fam. 5, 16, 1: je suis le moins propre du monde à t'adresser des consolations.    - homines ad otium accommodati, Cic. Verr. 1, 63: gens faits pour une vie paisible.    - avec dat. reliqua tempora demetendis fructibus et percipiendis accommodata sunt, Cic. CM 70: les autres saisons se prêtent à la moisson et à la récolte des fruits.    - vir publicarum rerum administrationi accommodatus, Quint. 1, 9, 10: homme apte à l'administration des affaires publiques. --- cf. 6, 3, 110 ; 10, 1, 69, etc.    - accommodatus naturae, Cic.: conforme à la nature.    - nihil est naturae hominis accommodatius, Cic. Off. 1, 42: rien n'est mieux approprié à la nature humaine.    - sibi accommodatissimas fabulas eligunt, Cic. Off. 1, 114: ils choisissent les pièces qui leur conviennent le mieux.
    * * *
        Accommodatus, Participium, siue nomen ex participio, vnde Accommodatior, accommodatissimus. Caesar. Approprié, Accommodé, Propre et convenable à quelque chose.
    \
        Ad summum otium accommodati. Cic. Addonnez à oisiveté.
    \
        Accommodatus ad flag itia. Cic. Duict à meschanceté.
    \
        Accommodata oratio ad consolandum. Cic. Propre, Convenable.
    \
        Accommodati tantum ad speciem. Quintil. Propres seulement à embellir, ou faire l'oraison plus belle.
    \
        Accommodatum ad naturam. Cic. Propre à nature et convenable.
    \
        Accommodatiores glandium generi castaneae. Plin. Plus approchantes, ou retirantes à la nature du gland, Les chastaignes resemblent plus au gland.
    \
        Accommodatus in hoc. Quint. Approprié et accommodé à cela.

    Dictionarium latinogallicum > accommodatus

  • 11 calamus

        calamus ī, m, κάλαμοσ, a reed, cane: calami palustres, O.: dispares, O.—Meton., of objects made of reeds, a reed pen: bonus: transversus, H. — Poet.: levi calamo ludere, to trifle, Ph. — A reed-pipe, reed: calamo trivisse labellum, V.: agrestis, V.: curvus, Ct.: hians, Pr.—An arrow: calami spicula Gnosii, H.: levis, O.: Per calamos venatricis puellae, Iu.—A fishing-rod: calamo salientes ducere pisces, O.—A lime-twig for snaring birds, Pr.—A straw, stalk, blade: lupini, V.
    * * *
    reed, cane; reed pen; reed/pan pipe; arrow; fishing pole; stalk; sweet flag; branch; arm; branch of a candelabrum

    Latin-English dictionary > calamus

  • 12 flaccēscō

        flaccēscō flaccuī, —, ere    [flacceo], to wither, droop, languish: flaccescebat oratio.
    * * *
    flaccescere, flaccui, - V INTRANS
    begin to flag, become flabby

    Latin-English dictionary > flaccēscō

  • 13 flāgitium

        flāgitium ī, n    [2 FLAG-], a shameful act, passionate deed, outrage, burning shame, disgraceful thing: Flagitium facimus, T.: domestica: flagitiis vita inquinata: homo flagitiis contaminatus: nihil flagiti praetermittere, L.: tanta flagitia facere et dicere.— A shameful thing, shame, disgrace: Flagiti principium est, nudare, etc., Enn. ap. C.: Nonne id flagitium est, etc., is it not a shame? T.: haec flagitia concipere animo, absurdities.—A disgrace, rascal, scoundrel: omnium flagitiorum circum se habebat, S.— Shame, disgrace: factum flagiti plenum: Peius leto flagitium timet, H.: flagitium imperio demere, L.
    * * *
    shame, disgrace; scandal, shameful act, outrage, disgraceful thing; scoundrel

    Latin-English dictionary > flāgitium

  • 14 flāgitō

        flāgitō āvī, ātum, āre, freq.    [2 FLAG-], to demand urgently, require, entreat, solicit, press, importune, dun: sed flagitat tabellarius: insto, posco, atque adeo flagito crimen: consulis auxilium: ne eius sceleris in te quaestio flagitaretur: cum stipendium ab legionibus flagitaretur, Cs.: admonitum venimus te, non flagitatum: a propinquo suo socerum suum: id ex omnibus partibus ab eo flagitabatur, Cs.: id, quod ille me flagitat: amicum Largiora, H.: semper, ut convocaremur: (stomachus) pernā Flagitat refici, H.: quae sint ea numina Flagitat, V.
    * * *
    flagitare, flagitavi, flagitatus V
    demand urgently; require; entreat, solicit, press, dun, importune

    Latin-English dictionary > flāgitō

  • 15 flagrō

        flagrō āvī, āturus, āre    [2 FLAG-], to flame, blaze, burn: flagrantes onerariae: crinemque flagrantem Excutere, V.: Flagrabant ignes, O.—Fig., to be inflamed with passion, blaze, glow, be excited, be stirred: flagrabant vitia libidinis apud illum: ut cuiusque studium flagrabat, S.: homo flagrans cupiditate gloriae, fired: pugnandi cupiditate, N.: immortalitatis amore: Italia flagratura bello: convivia quae flagitiis flagrabunt: flagrabant vitia apud illum: flagrante etiam tum libertate, Ta.— To be afflicted, be vexed, suffer: invidiā: rumore malo, H.
    * * *
    flagrare, flagravi, flagratus V
    be on fire; blaze, flame, burn; be inflamed/excited

    Latin-English dictionary > flagrō

  • 16 flagrum

        flagrum ī, n    [2 FLAG-], a whip, scourge, lash: caesa flagro, L.: Ad sua qui domitos deduxit flagra Quirites, i. e. to servitude, Iu.
    * * *
    scourge, whip

    Latin-English dictionary > flagrum

  • 17 flāmen

        flāmen inis, m    [2 FLAG-], a priest (of one deity), flamen: divis singulis flamines sunto: flaminem Iovi creavit, L.: Martialis: flaminem prodere: inaugurare, L.
    * * *
    I
    priest, flamen; priest of specific deity
    II
    breeze, wind, gale; blast

    Latin-English dictionary > flāmen

  • 18 flamma

        flamma ae, f    [2 FLAG-], a blazing fire, blaze, flame: undique flammā torrerentur, S.: flammam concipere, take fire, Cs.: circumventi flammā, Cs.: effusa flamma pluribus locis reluxit, L.: inter flammas circus elucens, blazing stars: flammam tenebat Ingentem, a torch, V.: flammas cum puppis Extulerat, V.: extrema meorum, funeral torch, V.: modum Ponere iambis flammā, H.: flammā ferroque absumi, fire and sword, L.: mixta cum frigore, heat, O.: stant lumina flammā, glare, V.: flammae latentis Indicium rubor est, fever, O.— Provv.: E flammā petere cibum, i. e. suffer extreme hunger, T.: Prius undis flamma (sc. miscebitur), sooner will fire mingle with water: Unda dabit flammas, O.—Fig., the flame of passion, fire of love, glow, flame, passion, wrath: amoris: conceptae pectore flammae, O.: Digne puer meliore flammā, H.: oratoris: ultrix, V.— A devouring flame, danger, destruction, ruin: qui ab aris flammam depellit: ex illā flammā evolavit: implacatae gulae, i. e. raging hunger, O.
    * * *
    flame, blaze; ardor, fire of love; object of love

    Latin-English dictionary > flamma

  • 19 flāvus

        flāvus adj.    [2 FLAG-], golden yellow, reddish yellow, flaxen-colored, blonde: aurum, V.: flava comas, O.: arva, V.: Phyllis, H.: Tiberis, H.: Tiberinus harenā, V.
    * * *
    flava, flavum ADJ
    yellow, golden, gold colored; flaxen, blond; gloden-haired (Latham)

    Latin-English dictionary > flāvus

  • 20 (flīctus

        (flīctus ūs), m    [1 FLAG-], a striking, clashing, —Only abl: scuta Dant sonitum flictu, V.

    Latin-English dictionary > (flīctus

См. также в других словарях:

  • flag — flag …   Dictionnaire des rimes

  • Flag — Flag, n. [Cf. LG. & G. flagge, Sw. flagg, Dan. flag, D. vlag. See {Flag} to hang loose.] 1. That which flags or hangs down loosely. [1913 Webster] 2. A cloth usually bearing a device or devices and used to indicate nationality, party, etc., or to …   The Collaborative International Dictionary of English

  • flag — n Flag, ensign, standard, banner, color, streamer, pennant, pendant, pennon, jack are not always clearly distin guished. Flag, the comprehensive term, is applied to a piece of cloth that typically is rectangular, is attached to a staff, mast,… …   New Dictionary of Synonyms

  • flag — Ⅰ. flag [1] ► NOUN 1) an oblong piece of cloth that is raised on or attached to a pole and used as an emblem or marker. 2) a device or symbol resembling a flag, used as a marker. 3) a small paper badge given to people who donate to a charity… …   English terms dictionary

  • Flag — Flag, v. t. [From {Flag} an ensign.] 1. To signal to with a flag or by waving the hand; as, to flag a train; also used with down; as, to flag down a cab. [1913 Webster] 2. To convey, as a message, by means of flag signals; as, to flag an order to …   The Collaborative International Dictionary of English

  • flag — flag1 [flag] n. [LME flagge < FLAG4, in obs. sense “to flutter”] 1. a piece of cloth or bunting, often attached to a staff, with distinctive colors, patterns, or symbolic devices, used as a national or state symbol, as a signal, etc.; banner;… …   English World dictionary

  • Flag — Flag, n. [From {Flag} to hang loose, to bend down.] (Bot.) An aquatic plant, with long, ensiform leaves, belonging to either of the genera {Iris} and {Acorus}. [1913 Webster] {Cooper s flag}, the cat tail ({Typha latifolia}), the long leaves of… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Flag — steht für: Flag (Informatik), ein Variablentyp mit eng begrenztem Wertesatz, oft nur 0/1 das Spielgerät beim Flag Football das englische Wort für Flagge oder auch Fahne Flag (Lichttechnik), eine Vorrichtung in der Fotografie und Filmproduktion,… …   Deutsch Wikipedia

  • flag — [ flag ] n. m. • 1935; abrév. de flagrant délit ♦ Arg. Flagrant délit. « Le proxénétisme, c est un délit, merde ! Il est perpétuellement en flag, ce mec là » (M. Rolland). Des flags. flag ou flague [flag] n. m. ÉTYM. 1935; abrév. de flagrant… …   Encyclopédie Universelle

  • flag|gy — flag|gy1 «FLAG ee», adjective, gi|er, gi|est. 1. hanging down limply; drooping. 2. soft and flabby; having no firmness; flaccid. ╂[< flag …   Useful english dictionary

  • Flag — (fl[a^]g), v. i. [imp. & p. p. {Flagged} (fl[a^]gd); p. pr. & vb. n. {Flagging} (fl[a^]g g[i^]ng).] [Cf. Icel. flaka to droop, hang loosely. Cf. {Flacker}, {Flag} an ensign.] 1. To hang loose without stiffness; to bend down, as flexible bodies;… …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»