Перевод: со всех языков на немецкий

с немецкого на все языки

fama

  • 1 fama

    fāma, ae, f. (φήμη dor. φάμα), das Gerede der Menge, I) das erzählende, berichtende Reden-, Gerede der Leute, das Gerücht, der Ruf, die Sage, die Tradition, auch die geschichtliche Überlieferung (s. Wölffl. Liv. 21, 1, 4), fama rerum, die Geschichte, Tac.: exercitus (über die Ankunft des H.), Hirt. b. G.: istius suspicionis, Cic.: ad primam famam valetudinis, Suet. – ad Labienum per Remos incredibili celeritate de victoria Caesaris fama perfertur, Caes.: cum haec fama de nostrorum hominum avaritia et cupiditate percrebruerit, Cic.: fama est (es wird überliefert) Liv., fama fuit (es ging die Rede), Nep., vulgatior fama est, Liv., fama emergit (taucht auf), fama venerat, Cic., fama pervenerat Tarentum, Liv., fama exierat (war erschollen), Nep., fama affert od. fama affertur, Liv., fama perfertur, Caes., fama per orbem terrarum percrebuit, Caes., fama nuntiabat, Cic., fama manat, Cic., fama tenet (erhält sich, besteht), Liv., alle m. folg. Acc. u. Infin.: cum homines famā ferrent (als allgemein die Sage ging, es allgemein hieß), m. folg. Acc. u. Infin., Liv.: fama per socios vulgavit, m. folg. Acc. u. Infin., Liv.: erat fama, quasi concubinas ipse divelleret, Suet.: famā accipere, durch Gerücht erfahren, Caes.: ut fama loquitur, Vell.: ea fama, quae plerosque obtinet, die herrschende Sage, Sall.: inimici famam non ita ut nata est ferunt (verbreiten), Plaut. – Plur., maledicas famas ferunt (verbreiten), Plaut. trin. 186: inter arma civilia aequi bonique famas petit, Sall. hist. fr. inc. 1, 76 (42): per omnem provinciam magnae atrocesque famae ibant, *Sall. hist. fr. 1, 67 (66): ingentes esse famas de Regulo, Arrunt. in Sen. ep. 114, 19. – personif., Fama, als Gottheit, Tochter der Terra, schnellfüßig, allsehend, im Laufe wachsend, Verg. Aen. 4, 174 sqq. Ov. met. 12, 43 sqq. Val. Flacc. 2, 116 sqq. – II) das beurteilende Gerede, das Urteil der Menge, die öffentliche Meinung, die Volksstimme, u. öfter objektiv = der Ruf, in dem jmd. steht, A) im allg.: contra opinionem famamque omnium, Caes.: ut famam et opinionem hominum teneret, Caes.: f. popularis, Volksmeinung, Volksgunst, Cic. – bona f. (ευδοξία), Cic.: bonam famam bonorum expetunt, Cic.: f. pudica, unbescholtener Ruf, Prop. – mala f., Sall. – f. sapientiae, f. bene loquendi, Cic.: famam temeritatis subire, Cic.: famam inconstantiae non pertimescere, Cic. – ungew. Plur. gebraucht von Sall. in Sen. ep. 114, 19. – B) prägn.: 1) der Ruf, Leumund = bona fama (s. no. A), der gute Ruf, der gute Name, der gute Leumund, Ruhm, huius omnis fama atque existimatio, Cic.: famam collectam servare, Cic.: famam suam laedere, Plin. ep.: famam ingenii abicere, Cic.: famae consulere, Cic.: famae servire, Nep.: famae dare alqd, etw. auf den Ruf geben, Hor.: dabat et famae, Tac.: famam alcis lacerare, Liv. u. Tac.: famam maculari dehonestarique, Liv. – v. Frauen = Frauenehre, unbescholtener Ruf, cognita fama, Prop.: famam sororis defendere, Cic.: famae parcere, Sall. u. Tac.: u. = Ruhm, Stolz, Argivae fama pudicitiae, sie (nämlich Euadne), der Stolz der argivischen Züchtigkeit, Prop. – 2) der Ruf = mala fama (s. no. A), der üble, böse Ruf, die üble Nachrede, der böse Leumund, famam in se transtulit, Ter.: me eadem quae ceteros fama atque invidia vexabat, Sall.: moveri famā, Verg.

    lateinisch-deutsches > fama

  • 2 fama

    fāma, ae, f. (φήμη dor. φάμα), das Gerede der Menge, I) das erzählende, berichtende Reden-, Gerede der Leute, das Gerücht, der Ruf, die Sage, die Tradition, auch die geschichtliche Überlieferung (s. Wölffl. Liv. 21, 1, 4), fama rerum, die Geschichte, Tac.: exercitus (über die Ankunft des H.), Hirt. b. G.: istius suspicionis, Cic.: ad primam famam valetudinis, Suet. – ad Labienum per Remos incredibili celeritate de victoria Caesaris fama perfertur, Caes.: cum haec fama de nostrorum hominum avaritia et cupiditate percrebruerit, Cic.: fama est (es wird überliefert) Liv., fama fuit (es ging die Rede), Nep., vulgatior fama est, Liv., fama emergit (taucht auf), fama venerat, Cic., fama pervenerat Tarentum, Liv., fama exierat (war erschollen), Nep., fama affert od. fama affertur, Liv., fama perfertur, Caes., fama per orbem terrarum percrebuit, Caes., fama nuntiabat, Cic., fama manat, Cic., fama tenet (erhält sich, besteht), Liv., alle m. folg. Acc. u. Infin.: cum homines famā ferrent (als allgemein die Sage ging, es allgemein hieß), m. folg. Acc. u. Infin., Liv.: fama per socios vulgavit, m. folg. Acc. u. Infin., Liv.: erat fama, quasi concubinas ipse divelleret, Suet.: famā accipere, durch Gerücht erfahren, Caes.: ut fama loquitur, Vell.: ea fama, quae plerosque obtinet, die herrschende Sage, Sall.: inimici famam non ita ut nata est ferunt (verbreiten),
    ————
    Plaut. – Plur., maledicas famas ferunt (verbreiten), Plaut. trin. 186: inter arma civilia aequi bonique famas petit, Sall. hist. fr. inc. 1, 76 (42): per omnem provinciam magnae atrocesque famae ibant, *Sall. hist. fr. 1, 67 (66): ingentes esse famas de Regulo, Arrunt. in Sen. ep. 114, 19. – personif., Fama, als Gottheit, Tochter der Terra, schnellfüßig, allsehend, im Laufe wachsend, Verg. Aen. 4, 174 sqq. Ov. met. 12, 43 sqq. Val. Flacc. 2, 116 sqq. – II) das beurteilende Gerede, das Urteil der Menge, die öffentliche Meinung, die Volksstimme, u. öfter objektiv = der Ruf, in dem jmd. steht, A) im allg.: contra opinionem famamque omnium, Caes.: ut famam et opinionem hominum teneret, Caes.: f. popularis, Volksmeinung, Volksgunst, Cic. – bona f. (ευδοξία), Cic.: bonam famam bonorum expetunt, Cic.: f. pudica, unbescholtener Ruf, Prop. – mala f., Sall. – f. sapientiae, f. bene loquendi, Cic.: famam temeritatis subire, Cic.: famam inconstantiae non pertimescere, Cic. – ungew. Plur. gebraucht von Sall. in Sen. ep. 114, 19. – B) prägn.: 1) der Ruf, Leumund = bona fama (s. no. A), der gute Ruf, der gute Name, der gute Leumund, Ruhm, huius omnis fama atque existimatio, Cic.: famam collectam servare, Cic.: famam suam laedere, Plin. ep.: famam ingenii abicere, Cic.: famae consulere, Cic.: famae servire, Nep.: famae dare alqd, etw. auf den Ruf geben, Hor.: dabat et famae, Tac.: famam
    ————
    alcis lacerare, Liv. u. Tac.: famam maculari dehonestarique, Liv. – v. Frauen = Frauenehre, unbescholtener Ruf, cognita fama, Prop.: famam sororis defendere, Cic.: famae parcere, Sall. u. Tac.: u. = Ruhm, Stolz, Argivae fama pudicitiae, sie (nämlich Euadne), der Stolz der argivischen Züchtigkeit, Prop. – 2) der Ruf = mala fama (s. no. A), der üble, böse Ruf, die üble Nachrede, der böse Leumund, famam in se transtulit, Ter.: me eadem quae ceteros fama atque invidia vexabat, Sall.: moveri famā, Verg.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > fama

  • 3 fama

    'fama
    f
    1) (nombre, reputación) Ansehen n, Ruf m

    de mala fama — anrüchig, berüchtigt, verrufen

    2) ( celebridad) Berühmtheit f
    sustantivo femenino
    1. [popularidad] Ruhm der
    2. [reputación] Ruf der
    fama
    fama ['fama]
    num1num (gloria) Ruhm masculino; (celebridad) Berühmtheit femenino; tener fama berühmt sein; dar fama a algo/alguien etw/jemanden berühmt machen
    num2num (reputación) Ruf masculino; tener fama de fanfarrón als Aufschneider gelten; ser de mala fama von zweifelhaftem Ruf sein
    num3num (rumor) Gerücht neutro; corre la fama de que... (subjuntivo) es wird gesagt, dass...

    Diccionario Español-Alemán > fama

  • 4 fama

    fama
    fama ['fa:ma]
      sostantivo Feminin
     1 (reputazione) (guter) Ruf Maskulin; di dubbia fama von zweifelhaftem Ruf
     2 (celebrità) Ruhm Maskulin

    Dizionario italiano-tedesco > fama

  • 5 fama

    fama [fama] f
    ( książk) Fama f ( geh), Gerücht nt
    \fama niesie [ lub głosi], że... es geht das Gerücht um, dass...
    rozeszła się \fama es ging die Fama, dass... ( geh)

    Nowy słownik polsko-niemiecki > fama

  • 6 fáma

    (DE) Fama {e}; Gerücht {s}; munkelt; (EN) rumor; rumour

    Magyar-német-angol szótár > fáma

  • 7 fama

    fama f (-y; bpl) Gerücht n

    Słownik polsko-niemiecki > fama

  • 8 fama póstuma

    fama póstuma
    Nachruhm

    Diccionario Español-Alemán > fama póstuma

  • 9 Unos cardan la lana y otros llevan la fama

    [lang name="SpanishTraditionalSort"]Unos tienen la fama y otros cardan la lana.
    [lang name="SpanishTraditionalSort"]Unos llevan la fama y otros cardan la lana.
    [lang name="SpanishTraditionalSort"]Uno tiene la fama y otro escarda la lana.
    [lang name="SpanishTraditionalSort"]Unos cobran la fama y otros cardan la lana.
    Einer ist berühmt, und ein anderer hechelt die Wolle.
    Der eine hat den Beutel, der and(e)re hat das Geld.
    Der eine jagt das Wild, der andere isst den Braten.
    Der eine tut die Arbeit, der andere hat den Ruhm.
    Sich mit fremden Federn schmücken.
    Der Arme fängt den Fuchs, der Reiche trägt den Pelz.
    Die einen haben den Ruhm, die anderen nur die Arbeit.
    Der eine hat die Mühe, den andere den Gewinn.
    Der einer brennt die Ziegel, der andere deckt sein Haus damit.
    Der eine hat die Arbeit, der Andere den Lohn.
    Der eine hat die Brühe, der andere die Mühe.
    Der eine klopft auf den Busch, der andere fängt den Vogel.
    Der eine pflanzt den Baum, der andere isst die Pflaum'.
    Der eine schießt den Hasen, der andere isst den Braten.
    Der eine sattelt das Pferd, der andere reitet es.
    [vgl. dt.: Der Ruhm ist ihm Lohn genug]

    Proverbios, refranes y dichos españoles con sus equivalencias en alemán > Unos cardan la lana y otros llevan la fama

  • 10 alcanzar fama

    alcanzar fama
    berühmt werden

    Diccionario Español-Alemán > alcanzar fama

  • 11 cobrar fama

    cobrar fama
    zu Ruhm gelangen

    Diccionario Español-Alemán > cobrar fama

  • 12 corre la fama de que...

    corre la fama de que...
    (subjuntivo) es wird gesagt, dass...

    Diccionario Español-Alemán > corre la fama de que...

  • 13 dar fama a algo/alguien

    dar fama a algo/alguien
    etwas/jemanden berühmt machen

    Diccionario Español-Alemán > dar fama a algo/alguien

  • 14 encaramar a alguien a la fama mundial

    encaramar a alguien a la fama mundial
    jemanden weltberühmt machen

    Diccionario Español-Alemán > encaramar a alguien a la fama mundial

  • 15 encumbrar a alguien a la fama

    encumbrar a alguien a la fama
    jemandem Ruhm einbringen

    Diccionario Español-Alemán > encumbrar a alguien a la fama

  • 16 hacer honor a su fama

    hacer honor a su fama
    seinem Ruf gerecht werden

    Diccionario Español-Alemán > hacer honor a su fama

  • 17 rehabilitar la memoria [oder la buena fama] de alguien

    rehabilitar la memoria [ oder la buena fama] de alguien
    jemanden rehabilitieren

    Diccionario Español-Alemán > rehabilitar la memoria [oder la buena fama] de alguien

  • 18 ser de mala fama

    ser de mala fama
    von zweifelhaftem Ruf sein

    Diccionario Español-Alemán > ser de mala fama

  • 19 su fama ha caído en picado

    su fama ha caído en picado
    sein/ihr Stern ist rapide gesunken

    Diccionario Español-Alemán > su fama ha caído en picado

  • 20 tener fama de fanfarrón

    tener fama de fanfarrón
    als Aufschneider gelten

    Diccionario Español-Alemán > tener fama de fanfarrón

См. также в других словарях:

  • fama — sustantivo femenino 1. (no contable) Circunstancia de ser, una persona o una cosa, muy conocida o popular: Alcanzó la fama muy joven. Todos los artistas sueñan con la fama. Llegar a la fama no es fácil. 2. (no contable) Juicio u opinión bastante… …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • Fama SA — Fama (entreprise) Logo de FAMA Création 1920 Forme juridique SA …   Wikipédia en Français

  • Fama — Saltar a navegación, búsqueda Fama puede referirse a: La condición de ser una celebridad Feme, una figura mitológica. Eugene Fama, Profesor de Finanzas, Universidad de Chicago Fama (reality show), reality show de baile emitido por la cadena de… …   Wikipedia Español

  • fama — (Del lat. fama). 1. f. Noticia o voz común de algo. 2. Opinión que las gentes tienen de alguien. 3. Opinión que la gente tiene de la excelencia de alguien en su profesión o arte. Predicador de fama. correr fama una noticia. fr. Divulgarse y… …   Diccionario de la lengua española

  • FAMA — tamquam Dea ab Atheniensibus colebatur: ea describitur ab Hesiodo in ἔργοις καὶ ἡμέραις, Est dea Fama quidem, sunt ipsi numina Famae. Scribit et Plutarch, in Camillo, templum Famae constructum fuisse. Eam copiose Virg. describit in l. 4. Aen. v.… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • fama — s.f. [dal lat. fam., affine al verbo fari parlare ]. 1. (lett.) [notizia di larga e rapida diffusione: corre f. (o vuole la f. ) che Roma fosse fondata da Romolo e Remo ] ▶◀ diceria, voce. ‖ credenza. 2. a. [riguardo in cui è tenuta una persona:… …   Enciclopedia Italiana

  • fama — fáma ž DEFINICIJA rašireni glas ili priča koja se prenosi u društvenom životu, popularno mišljenje na osnovi govorkanja; glasina SINTAGMA fama volat (izg. fȃma vȍlat) glas kruži ETIMOLOGIJA lat. fama, prema Fama, u rimskom pjesništvu: alegorija,… …   Hrvatski jezični portal

  • Fama — may refer to:People: * Eugene FamaOther: * Fama (Tejano band) * Freshwater And Marine Aquarium, a consumer fishkeeping magazine. * Fama (Goddess), the Roman goddess for fame and gossip …   Wikipedia

  • Fama — {{Fama}} Personifikation des Gerüchts, das sich mit rasender Geschwindigkeit ausbreitet; anfangs klein und schüchtern, wächst Fama bald zu Riesengröße. Unter ihrem Gefieder spähen zahllose Augen hervor, und in zahllosen Mündern regen sich… …   Who's who in der antiken Mythologie

  • fama — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. famamie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} pogłoska, wieść, słuchy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Fama niesie, głosi. Rozeszła się fama o czymś. <łac.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Fama — (lat.), 1) Gerücht; 2) (gr. Ossa), Göttin des Ruhms u. Gerüchts; nach Virgil jüngste Tochter der Erde, welche dieselbe nach der Besiegung der Titanen gebar, um sich an den Göttern dadurch zu rächen, daß F. die ärgerlichen Geschichten derselben… …   Pierer's Universal-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»