-
1 concīsiō
concīsiō ōnis, f [2 concīdo].—In rhet., a dividing into short clauses.* * *dividing up (into clauses); cutting to pieces/destruction/mutilation (L+S) -
2 decuriātiō
decuriātiō ōnis, f [1 decurio], a dividing into decuriae: tribulium.* * *decuriatio tribulium -- voters - for corruption/intimidation
-
3 dissociābilis
dissociābilis e, adj. [dissocio], separating, dividing: Oceanus, H.— Irreconcilable: res, Ta.* * *dissociabilis, dissociabile ADJincompatible; discordant; separating, dividing -
4 distractio
I.In gen.A.Lit.:B.distractio cruciatusque membrorum,
Gell. 12, 5, 3.—Transf., a parting, dividing:C.humanorum animorum,
Cic. N. D. 1, 11, 27:animi corporisque,
Sen. Ep. 30 fin.:harum mihi voluptatum omnium atque itidem tibi distractio, discidium, vastities venit,
Plaut. Ps. 1, 1, 68.—In partic., in mercant. lang., a selling in single portions, piecemeal, or by retail:II.fundi,
Dig. 2, 15, 8, § 15:mercium,
ib. 14, 3, 5, § 12.—Trop., dissension, discord, disagreement:nulla nobis societas cum tyrannis et potius summa distractio est,
Cic. Off. 3, 6, 32; so, civium, Varr. ap. Non. 287, 15. -
5 commissūra
commissūra ae, f [committo], a joining together, joint, seam, juncture, commissure: molles digitorum: mirabiles ossium: pluteorum, Cs.* * *joint, juncture, seam, gap; intersection, common point; boundary/dividing line -
6 decuriātus
decuriātus ūs, m [decurio], a dividing into decuriae: ad decuriatum convenire, L. -
7 distractiō
distractiō ōnis, f [dis + traho], a pulling asunder, dividing: humanorum animorum.—Fig., dissension, discord, disagreement: cum tyrannis (opp. societas).* * * -
8 partītiō
partītiō ōnis, f [partior], a sharing, parting, partition, division, distribution: tantae pecuniae: rationes auctionis et partitionis, method of dividing an inheritance.—In philosophy and rhetoric, a logical division, partition, distribution of topics.* * *distribution, share; classification, logical distinction; div. into sections -
9 sēcrētiō
sēcrētiō ōnis, f [se+2 CER-], a dividing, sundering, separation: partium. -
10 bipartito
Iin two parts/divisions/ways/directionsIItwofold division; dividing in two, split -
11 bipertito
Iin two parts/divisions/waysIItwofold division; dividing in two, split -
12 concisura
cut, incision; distribution, dividing up, split; hollow/chink/cleft (L+S) -
13 contributio
payment, contribution; dividing/distributing, distribution (L+S) -
14 decuriat
dividing into decuriae; (groups of ten) -
15 dividendus
dividenda, dividendum ADJdividing (math.) -
16 rhenus
Rhine; (river dividing Gaul and Germany - in Caesar's Gallic War) -
17 actio
I.In gen.:II.non modo deos spoliat motu et actione divina, sed etiam homines inertes efficit,
Cic. N. D. 1, 37; 2, 16;virtutis laus omnis in actione consistit,
id. Off. 1, 6; id. Fin. 5, 19, 54.—With subject. gen.:ad eas res parandas, quibus actio vitae continetur,
active, practical life, id. Off. 1, 5:corporis,
id. Div. 1, 32:mentis,
id. N. D. 1, 17; and with object. gen.: itaque nec actio rerum illarum ( the public performance of those things) apertā petulantiā vacat, id. ib. 1, 35, 127; ib. 1, 43:actio ullius rei,
id. Ac. 2, 33, 108; and so plur.: periculosae rerum actiones sunt, Off. 1, 2, 4;hence: actio gratiarum,
the giving of thanks, id. Fam. 10, 19 (cf.: gratias agere).—Esp.A. 1.In gen., Cic. Fam. 9, 8:2.tribunorum,
their official duties, Liv. 5, 11; so,consularis,
id. 4, 55 al.:actiones nostras scriptis mandamus,
Cic. Off. 2, 1; Caes. B. C. 1, 5.—Hence negotiation, deliberation:discessu consulum actio de pace sublata est,
Cic. Att. 9. 9.—Esp.Of judicial proceedings.a.An action, suit, process ( in abstr.), with a gen. more precisely defining it, e. g. actio furti, injuriarum; also with de:b.actio de repetundis, de arboribus succisis, etc.: actionem alicui intendere,
Cic. Mil. 14:instituere,
to bring an action against one, id. Mur. 9: multis actiones ( processes, suits) et res ( the property in suit) peribant, Liv. 39, 18 al.—The accusation ( in concr.), the statement of the crime, the indictment, charge, accusation:c.Inde illa actio, OPE CONSILIOQVE TVO FVRTVM AIO FACTVM ESSE,
Cic. N. D. 3, 30, 74; cf. id. Caecin. 3; id. de Or. 1, 36, 167.—Hence, in gen., judicial forms (the omission of which rendered a suit null and void): actiones Manilianae, forms relative to purchase and sale; cf. Cic. de Or. 1, 58, 246:Hostilianae,
ib. 1, 57, 245.—Hence,A pleading of a case (spoken or written); so Cic. calls his Orats. against Verres, actiones, pleas, simply dividing them into actio prima and actio secunda:d.actio causae,
Cic. Caecin. 2, 4;actiones litium,
id. Phil. 9, 5, 11; so,Suet. continuae actiones, Ner. 15: in prima parte actionis,
Quint. 10, 1, 20 al. —Permission for a suit:e.dare alicui actionem (which was the right or duty of the praetor or judge),
Cic. Verr. 2, 2, 27.—The judicial management of a suit, the trial, the day of trial:B.prima, altera, tertia,
Cic. Verr. 1, 30; 2, 2, 6.—Gesticulation connected with oral delivery.1.Of an orator; the exterior air or bearing, the action, delivery: Demosthenem ferunt ei qui quaesivisset quid primum esset in dicendo, actionem;2.quid secundum, idem et idem tertium respondisse,
Cic. Brut. 38; cf. id. de Or. 1, 18;so that it often includes even the voice: actio ejus (Pompeii) habebat et in voce magnum splendorem et in motu summam dignitatem,
id. Brut. 68; cf. id. Or. 17:est actio quasi sermo corporis,
id. de Or. 3, 59; cf. ib. 2, 17 al.—Hence, also —Of an actor, action:C.in quo tanta commoveri actio non posset,
id. de Or. 3, 26.—In dramatic lang., the action, the connection or series of events, the plot, in a play:habet enim (fabula) varios actus multasque actiones et consiliorum et temporum,
Cic. Fam. 5, 12, 6. -
18 centuriatio
centŭrĭātĭo, ōnis, f. [1. centurio], a dividing into centuries. only in the Agrimensores, Hyg. Lim. p. 206 Goes. -
19 concisura
concīsūra, ae, f. [id.].* I.A dividing, distributing:* II.aquaram,
Sen. Ep. 100, 6.—A hollow, chink, cleft, Plin. 34, 8, 19, § 63. -
20 consors
con-sors, sortis, adj. m. and f.I.Sharing property with one (as brother, sister, relative), living in community of goods, partaking of in common:B.consortes, ad quos eadem sors,
Varr. L. L. 6, § 65 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 296, 7 ib.:consortes tres fratres,
Cic. Verr. 2, 3, 23, § 57:frater,
Plin. Ep. 8, 18, 4:consortem socium fallere,
Hor. C. 3, 24, 60.—Hence, subst.: consors, sortis, m. and f., a sharer, partner:consors censoris,
Liv. 41, 27, 2; Vell. 1, 10, 6:de consortibus ejusdem litis,
Cod. Just. 3, 40:quae (arx) data est heredibus,
Verg. Cir. 14. —Hence,Poet., of or belonging to a brother or sister, regarded as common heirs, etc.:II.pectora = sorores,
Ov. M. 13, 663:sanguis,
id. ib. 8, 444.—Hence, subst.: con-sors, sortis, m. and f., a brother, a sister:Romulus nondum fundaverat Moenia, consorti non habitanda Remo,
Tib. 2, 5, 24; Ov. M. 11, 347; 6, 94:consortem Phoebi colere deam (Dianam),
id. P. 3, 2, 48; id. H. 13, 61 al.—Transf., dividing something with one, having an equal share, partaking of, sharing; subst., a colleague, partner, comrade (class.; esp. freq. after the Aug. per.).A.Of personal subjects.(α).With gen.:(β).consors mecum temporum illorum,
Cic. Mil. 37, 102:gloriosi laboris (with socius),
id. Brut. 1, 2:mendacitatis,
id. Fl. 15, 35:culpae,
Ov. F. 3, 492; cf.vitiorum,
Vell. 2, 94:tori,
Ov. M. 1, 319:thalami,
a wife, id. ib. 10, 246 (cf.:socia tori,
id. ib. 8, 521):sacrorum caerimoniarumque,
Curt. 10, 7, 2:studiorum,
Sen. Ep. 7, 9:generis et necis,
Ov. H. 3, 47:urbis,
id. P. 3, 2, 82:tribuniciae potestatis (together with collega imperii),
Tac. A. 1, 3; cf.imperii,
Suet. Oth. 8.—With in:(γ).in lucris atque in furtis,
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155; cf.:vis animi (cum corpore)... nisi erit consors in origine primā,
Lucr. 3, 771.—Absol., of colleagues in power, Suet. Tit. 9:B.omnisque potestas impatiens consortis erit,
Luc. 1, 93:Romuli,
Suet. Tib. 1.— Poet. of that which is shared:(corpus et animus) consorti praedita vitā,
Lucr. 3, 332.—Of things as subjects, of the same condition, common ( poet. and rare):tecta,
Verg. G. 4, 153:casus,
Prop. 1, 21, 1.
См. также в других словарях:
Dividing — Di*vid ing, a. That divides; separating; marking divisions; graduating. [1913 Webster] {Dividing engine}, a machine for graduating circles (as for astronomical instruments) or bars (as for scales); also, for spacing off and cutting teeth in… … The Collaborative International Dictionary of English
dividing — dividing; non·dividing; … English syllables
dividing — index disbursement (act of disbursing), divisive Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Dividing — Divide Di*vide , v. t. [imp. & p. p. {Divided}; p. pr. & vb. n. {Dividing}.] [L. dividere, divisum; di = dis + root signifying to part; cf. Skr. vyadh to pierce; perh. akin to L. vidua widow, and E. widow. Cf. {Device}, {Devise}.] 1. To part… … The Collaborative International Dictionary of English
dividing — adjective Of things that divide or separate. We installed a dividing wall in order to create two rooms out of one … Wiktionary
dividing — adj. Dividing is used with these nouns: ↑wall … Collocations dictionary
dividing — di vid·ing || dɪŋ adj. separating, of division di·vide || dɪ vaɪd n. dividing ridge between drainage areas, watershed; line of division v. separate into parts; apportion; part; separate; share … English contemporary dictionary
Dividing engine — at the Michigan Museum of Surveying A dividing engine is a device specifically employed to mark graduations on measuring instruments. History There has always been a need for accurate measuring instruments. Whether it is a linear device such as a … Wikipedia
Dividing the Estate — Playbill for the Broadway production Written by Horton Foote Characters Stella Mary J … Wikipedia
dividing line — dividing lines 1) N COUNT: usu sing, oft N between pl n A dividing line is a distinction or set of distinctions which marks the difference between two types of thing or two groups. There s a very thin dividing line between joviality and hysteria … English dictionary
Dividing engine — Dividing Di*vid ing, a. That divides; separating; marking divisions; graduating. [1913 Webster] {Dividing engine}, a machine for graduating circles (as for astronomical instruments) or bars (as for scales); also, for spacing off and cutting teeth … The Collaborative International Dictionary of English